ธีวรา

ตอนที่ 17 : บทที่ 16 รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 381
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    22 พ.ย. 62

บทที่ 16

 

          ระหว่างที่รับประทานอาหารนั้น วีธราคอยตักอาหารให้ธีวรา ตลอดเวลา เสียงพูดคุยสลับเสียงหัวเราะเบาๆ ทำให้รู้สึกอบอุ่นใจ และมีความสุข หลังรับประทานอาหารแล้วก็นั่งคุยกันต่อ อากาศกำลังเย็นสบาย มีลมพัดเอื่อยๆ เงียบสงบ

          “อาร์ตนอนที่นี่ใช่มั้ยลูก แม่จัดห้องรอไว้แล้ว” 

          “แม่ไม่ต้องจัดห้องให้ผมหรอกครับ คืนนี้ผมจะนอนกับแม่ ไอ้แก้วด้วย มันบอกว่าคืนนี้เราจะนอนกันสามคนแม่ลูก” นภัทรหันไปตอบ

          “เราจะกอดเพิ่มพลังให้แม่ แม่จะได้มีพลังก่อนไปผ่าตัด” ธีวราเสริม

          “เห็นคุณแก้วบอกว่า หลังคุณน้าผ่าตัดแล้วจะไปพักฟื้นที่บ้านคุณอาร์ตที่เชียงใหม่เหรอครับ” วีธราเอ่ยถาม

          “ค่ะ เจ้าลูกสองคนนี้จะให้น้าไปพักทางนู้น บอกว่าจะได้มีคนคอยดูแลตลอด ส่วนแก้วเขาจะอยู่เป็นเพื่อนน้าซักพัก แล้วลงมาดูแลสวนค่ะ”

          “แก้วว่าจะอยู่กับแม่ที่นู่นนานๆ น่ะค่ะ แม่อาร์ตบอกว่าอากาศกำลังดีด้วยเลยถือโอกาสพักผ่อนไปในตัวด้วย แล้วแกพักได้นานกี่วันล่ะอาร์ต” ธีวราหันไปถามเพื่อนชาย

          “ห้าวัน” นภัทรตอบ “ว่าแต่แกหาใครไปช่วยขับรถเปลี่ยนกับแกหรือยัง”

          “คุณแก้วจะขับรถไปเองเหรอครับ” วีธราหันมาถามด้วยความแปลกใจและเป็นห่วง

          “ค่ะ แก้วว่าจะให้แม่พักที่บ้านนี้ ซักสองอาทิตย์ แล้วค่อยขับรถไปกันค่ะ”

          “งั้นผมให้รถที่โรงแรมไปส่งเอง ห้ามปฏิเสธ คุณจะขับรถคนเดียวยังไงมันไกล เสร็จจากประชุมผู้บริหารโรงแรมแล้วผมจะบินตามไปถือโอกาสไปตรวจโรงแรมสาขาเชียงใหม่และพักผ่อนด้วย”

          “แก้วไม่ได้จะปฏิเสธซักหน่อย แก้วแค่จะบอกว่าโอเคต่างหาก” ธีวราทำหน้าทะเล้นและตอบเขา

          “โอ๊ยๆๆๆ ยัยแก้ว อย่าพึ่งทำหน้าอ้อนแฟน ฉันอิจฉา รู้สึกเหม็นกลิ่นความรัก” นภัทรขัดคอ “แม่ครับ ไปกันเถอะ ผมอยากนอนกอดแม่แย่แล้ว อยู่ตรงนี้ผมจะตายด้วยความอิจฉาเพื่อน” นภัทรพูดพร้อมกับกอดแขนมารดาธีวรา

          “งั้นน้าขอตัวก่อนนะคะคุณวี”

          “ครับ” วีธราตอบ

          หลังจากมารดาและนภัทรไปแล้ว ธีวราก็นั่งนิ่งๆ ทอดสายตามองไปในสระน้ำ และแหงนคอมองดูฟ้า เธอคิดถึงเรื่องราวหลายเรื่องจนลืมไปว่าวีธรายังนั่งอยู่ข้างๆ

          “คุณแก้วครับ” เสียงวีธราเรียก

          “คะ” เธอตอบพร้อมกับหันมามอง

          “เครียดใช่มั้ย ผมดูออกว่าคุณพยายามหัวเราะกลบเกลื่อน คุณเป็นห่วงคุณแม่ใช่มั้ยครับ”

          “ค่ะ แก้วเครียดนิดหน่อย แก้วเป็นห่วงแม่ ถ้าแม่เป็นอะไรไป แก้วจะอยู่ยังไง” เธอตอบพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา วีธราจึงใช้มือเช็ดออกให้ พร้อมกับดึงตัวเธอเข้ามากอด พร้อมกับพูดปลอบ

          “คุณยังมีผม มีคุณอาร์ต อยู่ข้างๆ ผมเชื่อว่าคุณน้าต้องปลอดภัย คุณอย่าพึ่งกังวลไป”

          “แก้วกลัว”

          “คุณน้าต้องผ่านมันได้ สมัยนี้หมอเขาเก่ง แต่ถ้าคุณอยากจะร้องไห้ คุณร้องให้เต็มที่ ผมจะอยู่ข้างๆ คุณ แต่ร้องแล้วต้องเข้มแข็ง อย่าพึ่งคิดมาก”

          ธีวราได้ยินดังนั้นก็เอื้อมมือกอดพร้อมกับซุกหน้าร้องไห้กับอกของวีธรา ผ่านไปซักพักเธอก็เช็ดน้ำตาพร้อมกับพูดออกมา

          “แก้วขอโทษนะคะ เสื้อคุณวีเลอะหมดเลย แก้วสัญญาค่ะว่าแก้วจะไม่อ่อนแอแบบนี้อีก แก้วจะเข้มแข็ง”

          “ผมยินดีให้คุณยืมอกผมร้องไห้เสมอ ผมจะคอยอยู่ข้างๆ คุณเอง” 

วีธราตอบพร้อมกับเช็ดน้ำตาให้เธอ และอดไม่ได้ที่จะก้มลงจูบเปลือกตาทั้งสองข้างของเธอ “ดูซิ ตาช้ำหมดแล้ว อย่าลืมประคบตาก่อนนอนนะครับ”

ธีวราที่ถูกเขาจูบเปลือกตาถึงกับอึ้ง จากอารมณ์เสียใจตอนนี้กลายเป็นเขินและอาย นึกไม่ถึงว่าชายหนุ่มจะทำแบบนี้ เธอไม่รู้จะทำหน้าอย่างไรจึงโผเข้ากอดเขาพร้อมกับซุกหน้าลงแนบอก

“คุณวีอ่ะ แก้วเขิน”

วีธราที่ถูกหญิงสาวโผเข้ากอดถึงกับเซ แต่ก็ยกมือขึ้นกอดตอบพร้อมกับโยกตัวเธอไปมาเบาๆ

“คุณแก้วเขินแบบนี้บ่อยๆ ก็ดีนะครับ” เขาเย้า ธีวราได้ยินดังนั้นก็พยายามจะผละออกแต่ชายหนุ่มก็ไม่ปล่อย ยิ่งกอดแน่นเข้าไปอีก “อยู่แบบซักนี้ซักพักเถอะครับ ให้ผมช่วยชาร์จพลังให้คุณ”

เธอจึงปล่อยให้เขากอดไปพักใหญ่ๆ แล้วผละออก “แก้วมีพลังเยอะแล้วค่ะ นี่ก็ดึกแล้ว คุณวีไปพักผ่อนเถอะค่ะ กลับถึงบ้านแล้วส่งข้อความบอกแก้วด้วยนะคะ”

วีธรารับคำพร้อมกับเดินจูงมือเธอมาที่รถ เธอยืนส่งจนชายหนุ่มขับรถออกไป และขึ้นไปอาบน้ำและหอบผ้าห่มไปนอนห้องมารดา นภัทรที่นอนหนุนตักมารดาเธอ ผงกหัวขึ้นมาดูพร้อมกับแซว

          “คุณแฟนกลับไปแล้วใช่มั้ยแก นึกว่าจะนอนที่นี่ซะแล้ว”

          “ไอ้อาร์ต หุบปากไปเลย แม่ขา...อาร์ตมันแซวแก้วอ่ะ” เธอเข้าไปกอดมารดาพร้อมกับฟ้อง

          “เอ้า..เด็กสองคนนี่ไม่โตซักที มานอนได้แล้ว” มารดาเธอหัวเราะเบาๆ

          ระหว่างที่นอนคุยกันกระหนุงกระหนิง สามคนแม่ลูกนั้น เสียงข้อความมือถือจากโปรแกรมแชทก็ดังขึ้น 

          “ผมกลับมาถึงโรงแรม อาบน้ำและกำลังจะเข้านอน คุณก็อย่าเครียดนะ เข้านอนได้แล้ว นอนหลับฝันดีนะครับ” พร้อมกับส่งสติ๊กเกอร์ กู้ดไนท์มา

          “ค่ะ นอนหลับฝันดีนะคะ” เธอตอบกลับไปพร้อม สติ๊กเกอร์ 

          “โอ๊ยๆๆๆ นอนเถอะยัยแก้ว หนุ่มเขากลับไปแล้วแกก็นอน” นภัทรแซว เธอได้แต่เอื้อมมือข้ามตัวมารดาไปหยิกหนึ่งทีและโน้มตัวไปหอมแก้มราตรีสวัสดิ์มารดา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15 ความคิดเห็น