ธีวรา

ตอนที่ 15 : บทที่ 14 รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 377
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    22 พ.ย. 62

บทที่ 14

ตอนเช้าขณะที่รับประทานอาหารอยู่นั้น ธีวราก็พูดขึ้นมา

“แม่คะ แก้วมีเรื่องจะบอกแม่”

“เรื่องอะไรลูก” มารดาถามขึ้นมา พร้อมกับทำสีหน้าแปลกใจ ลูกสาวนางทำท่าทางแปลกๆ ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่นางไม่อยากคาดคั้น ถ้ามีอะไรเดี๋ยวลูกสาวก็คงบอกนางเอง

“คือ..แก้วกำลังคบกับคุณวีอยู่ค่ะ” ธีวราพูดอ่อยๆ  

“คบแบบ....แบบเป็นแฟนค่ะแม่ คือ..อย่างที่แม่รู้ แก้วจัดสวนที่โรงแรมที่คุณวีเป็นเจ้าของ แล้วก็เจอกันบ่อยๆ แล้วแก้วก็เลยปลื้มคุณวีที่เขาเก่งบริหารโรงแรมได้ดี ทีนี้คุณวีเขาเผอิญใจตรงกับแก้ว ก็เลยคุยๆ กันมาเรื่อย” ธีวราบอกมารดาพร้อมกับแอบไขว้มือไว้ข้างหลัง รู้สึกบาปที่โกหกมารดา แต่ถ้าไม่ทำแบบนี้หากนางมาเห็นข่าวทีหลังอาจจะเสียใจก็ได้

“แม่ก็คิดว่าแก้วคงรู้สึกพิเศษกับคุณวีแหละ เพราะปกติแก้วไม่เคยพาเพื่อนผู้ชายนอกจากอาร์ตมาบ้าน นี่คงพิเศษจริงๆ ถึงได้พามา”

“แม่อ่ะ...รู้ทันอีกละ” เธอแกล้งตัดพ้อมารดา “ไม่เอาละ แก้วลงไปในสวนดีกว่า ว่าจะเข้าไปเก็บงานที่โรงแรมคุณวีด้วย จะได้เบิกเงินแล้วพักยาวเลย”

ธีวราเข้าไปตรวจดูงานที่โรงแรมวีนารา ระหว่างที่กำลังตรวจดูความเรียบร้อยก่อนส่งงานนั้นเสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น

“คุณแก้ว ตรวจงานเสร็จแล้วขึ้นมาหาผมที่ห้องทำงานด้วยนะ” เสียงวีธราดังตามสาย  

“ค่ะ” ตอบได้แค่นั้นเขาก็ชิงวางสายไปก่อน  

ขณะที่เธอยืนรอลิฟต์เพื่อขึ้นไปหาวีธราอยู่นั้น ก็รู้สึกแปลกๆ มีพนักงานแอบมอง พอหันไปดูก็หลบตา คงเป็นเพราะข่าวนั้นแน่เลย  

“สวัสดีค่ะคุณแก้ว” เสียงเอ่ยทัก เมื่อเธอหันไปมองก็เห็นเป็นดาราสาว ฟ้าใส ที่เดินมา

“สวัสดีค่ะคุณฟ้าใส”

“คุณแก้วจะไปไหนเหรอคะ นี่ฟ้ามาพบคุณวีน่ะค่ะ คือคุณวีให้ฟ้ามาหา คงจะอธิบายเรื่องข่าวเมื่อวันก่อน ก็อย่างงี้แหละค่ะ เป็นคนดัง ทำอะไรก็ถูกจับตามอง อีกอย่างคุณวีคงกลัวฟ้าไม่สบายใจ เลยให้ฟ้ามาหาเพื่ออธิบายความจริง” ดาราสาวอ้างขึ้นมา ธีวราได้แต่พยายามไม่ยิ้มออกมาได้แต่พยักหน้ารับทราบ  

“ออ...ค่ะ ดิฉันกำลังขึ้นไปพบคุณวีธราเหมือนกันค่ะ พอดีงานเสร็จแล้วจะได้ส่งงาน” เธอเลยต้องอ้างเรื่องงานขึ้นมาแทน ด้วยความเป็นห่วงกลัวดาราสาวหน้าแตก

เมื่อไปถึงหน้าห้องทำงานวีธรา นุกูล เลขานุการหนุ่มเห็นดาราสาวเดินมาพร้อมกับธีวราก็รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็เก็บอาการพร้อมกับเอ่ยทัก

“สวัสดีครับคุณแก้ว สวัสดีครับคุณฟ้าใส”

เธอเอ่ยทักทายกลับไป ในขณะที่กำลังจะพูดต่อนั้น ฟ้าใสก็รีบบอกวัตถุประสงค์ของการมาของธีวราให้ก่อน

“คุณแก้ว เธอบอกว่างานจัดสวนเธอเสร็จเรียบร้อยแล้ว ค่ะคุณนุกูล”

นุกูลหันมามองธีวราพร้อมกับพูดว่า “คุณแก้วคงต้องเข้าไปแจ้งคุณวีธราเองนะครับ พอดีท่านสั่งไว้ว่าถ้าคุณแก้วมาถึงแล้วให้เข้าไปพบท่านในห้อง”

ในขณะที่นุกูลหันมาคุยกับธีวราอยู่นั้น ฟ้าใสก็เดินเปิดประตูเข้าห้องวีธราไปแล้ว  

“คุณฟ้าใสครับ เดี๋ยวครับ” เขาห้ามไม่ทันเธอเข้าห้องไปแล้ว

“ขอโทษครับ พอดีผมห้ามคุณฟ้าใสไม่ทัน” นุกุลรีบบอกวีธราที่หันมามองด้วยสายตานิ่งๆ

“ไม่เป็นไร แต่อย่าให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้อีก” ธีวราพูดพร้อมกับปรายตาดูฟ้าใส ซึ่งเธอก็ทำหน้าตาบ้องแบ๊ว แล้วยังพูดขึ้นมาอีก  

“ก็ฟ้าคิดถึงคุณวีนี่คะ คุณนุกูลก็มัวแต่คุยกับคนอื่นอยู่นั่นแหละ ฟ้าเลยเข้ามาก่อน คุณวีอย่าอารมณ์เสียสิคะ” พูดไม่พอยังถือวิสาสะมานั่งที่พนักเก้าอี้พร้อมกับกอดแขนเขา วีธราค่อยๆ ดึงแขนออก พร้อมกับพูดขึ้นมา

“เชิญคุณฟ้าใสที่โซฟาดีกว่าครับ” แล้วหันมาเลขานุการหนุ่ม “แล้วคุณแก้วมาหรือยัง”

“มาแล้วครับท่าน”

“ทำไมไม่เข้ามาล่ะ ผมสั่งคุณไว้แล้วว่าถ้าแก้วมาถึงให้เข้ามาได้เลย” ชายหนุ่มเอ็ด

“ครับๆ” เลขานุการหนุ่มรับคำแล้วรีบออกไปเชิญธีวราที่รออยู่หน้าห้องเข้ามา ขืนชักช้าน่ากลัวระเบิดจะลงแน่

เมื่อธีวราเข้ามาในห้องแล้ว วีธราก็เดินมาจับมือเธอพร้อมกับพาไปนั่งโซฟาด้วยกัน เธอจะดึงมือออกก็กลัววีธราจะโกรธได้แต่ปล่อยเลยตามเลย

“คุณฟ้าใสมีธุระอะไรกับผมครับ” วีธรา ถามฟ้าใสตรงๆ ธีวราจึงหันมามองเขาด้วยสีหน้าอึ้งๆ ผู้ชายอะไร ตรงซะเหลือเกิน แล้วอย่างนี้ฟ้าใสที่โม้กับเธอว่าวีธรานัดมาเคลียร์จะทำยังไง ได้แต่คิดในใจแล้วรอชมเงียบๆ

ฟ้าใสได้ยินอย่างนั้นก็หน้าเสียไปนิดหนึ่ง แต่ก็ยังตอบกลับไปด้วยใบหน้าวิตกกังวลนิดๆ

“คือว่าฟ้าเห็นขาวคุณวี กับผู้หญิง เต็มฟีดในโซเชียลเลย ฟ้าไม่สบายใจ ใครๆ เขาก็รู้ว่าฟ้าควงกับคุณวีอยู่ ฟ้าก็เลยจะมาถามคุณวีว่ามันเป็นยังไง” เธอทำท่ากระเง้ากระงอด

วีธราได้ยินดังนั้นก็แอบกรอกตา พร้อมกับพูดขึ้นมา “คุณฟ้าเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่าครับ ผมไม่ได้ควงกับคุณ ที่ไปไหนมาไหนด้วยก็เพราะงานที่ผมจ้างคุณ แล้วอีกอย่างหนึ่งผู้หญิงที่เป็นข่าวกับผมก็คุณแก้วไงครับ ผมขอแนะนำอย่างเป็นทางการนะครับ ผมกับคุณแก้วกำลังคบกันครับ เราคบกันได้ซักพักแล้วพอดีนักข่าวมาเห็นพอดีเลยเป็นข่าว คุณแก้วเขาไม่อยากเป็นข่าวเลยคบกันเงียบๆ ครับ” เขาเลือกที่จะพูดกับเธอตรงๆ ยิ่งอาการธีวราเมื่อคืนที่คว้าเครื่องดื่มเขาไปดื่มแล้วง่วงขึ้นมา น่าจะเกิดจากอะไรซักอย่างไม่น่าจะเป็นเพราะเครื่องดื่มแน่ๆ  เห็นทีเขาคงต้องใช้ไม้แข็งถ้าเธอยังไม่เลิกตอแยกับเขา

ฟ้าใสได้ยินอย่างนั้นเธอถึงกับอึ้งไป ในขณะที่เธอกำลังจะพูดขึ้นมานั้น

“เมื่อคืนหลังจากดื่มเหล้าแก้วผมเข้าไป เธอก็ง่วงผิดปกติ ผมคิดว่าผมคงต้องหาสาเหตุสักหน่อยว่าทำไม” วีธราขู่ “แต่ที่ผับมีกล้องวงจรปิด ผมให้นุกุลไปตรวจดูแล้ว น่าจะรู้เร็วๆ นี้”

ฟ้าใสได้ยินดังนั้นก็ลนลาน “งั้นฟ้าขอตัวก่อนนะคะ พอดีฟ้านึกได้ว่ามีงานบ่ายนี้” เธอพูดพร้อมกับรีบออกไป

ธีวราหันไปมองวีธราที่นั่งกุมมือเธออยู่ พร้อมกับพูด “ปล่อยมือแก้วได้แล้วมั้งคะ คุณฟ้าใสเธอไปแล้ว ไม่ต้องสร้างภาพก็ได้ ตอนนี้ก็ไม่มีใครเห็น”

“คุณคิดว่าผมสร้างภาพ?” วีธราเลิกคิ้วขึ้นพร้อมกับถาม แต่ก็ไม่ปล่อยมือเธอ แถมยังลูบเบาๆ

“ก็...คุณ”

“คุณอะไร” วีธราถามย้ำ พร้อมกับดึงมือเธอไว้

“คุณนั่นแหละ คุณจะให้แก้วคิดว่าคุณชอบแก้วงั้นเหรอ” ธีวราสวนกลับไป

“ตกลงที่ผมบอก ที่ผมทำไป คุณไม่ได้รู้สึกอะไรเลยเหรอ”

“ก็....”

“ก็อะไรครับ” วีธราคาดคั้นต่อด้วยสีหน้าที่ผ่อนคลายลง เมื่อเห็นธีวราแก้มแดงและพยายามดึงมือออก

“ก็แก้วไม่สวย ไม่มีอะไรโดดเด่น คุณวีไม่น่าจะมาสนใจแก้วได้”

“คุณเอาตรงไหนมาวัดความสวย ผมไม่ได้มองผู้หญิงที่ความสวย ผมมองที่สมองและจิตใจ และผมก็ชอบมองคุณ มองไปมองมาผมก็ละสายตาจากคุณไม่ได้”

ธีวราได้ยินอย่างนั้นก็รู้สึกว่าอากาศชักจะน้อยไป รู้สึกร้อน และเริ่มหายใจลำบาก

“คุณวีหยุดพูดก่อนค่ะ แก้วรู้สึกเหมือนจะเป็นลม คือแก้วเขินอ่ะ แบบ...แบบว่าแก้วขอร้อง” เธอระล่ำระลักบอกเขาพร้อมกับพยายามสูดหายใจยาวๆ

วีธราหัวเราะเบาๆ พร้อมกับรวบเธอมากอด และบอกว่า “ค่อยๆ หายใจครับ ถ้าคุณแก้วเป็นลม ผมจะผายปอดให้ คงรู้ใช่มั้ยว่าผายปอดเขาทำยังไง”

ธีวราได้ยินอย่างนั้นก็ค่อยๆ หายใจ และระงับความตื่นเต้น ตั้งแต่เกิดมาเคยกอดกับผู้ชายก็หลายคน แต่ละคนก็เพื่อนกันทั้งนั้น ไม่เคยมีชายหนุ่มคนไหนที่กอดแล้วทำให้ใจสั่น เต้นระรัวแบบนี้มาก่อน

“คุณวีคะ ปล่อยแก้วก่อน แก้วเชื่อแล้วว่าคุณวีชอบแก้วจริง แต่ตอนนี้คุยเรื่องงานกันก่อนค่ะ แก้วเก็บงานเสร็จแล้ว พร้อมส่งมอบงานและเบิกค่าใช้จ่ายงวดสุดท้ายค่ะ”

“เดี๋ยวผมให้นุกูลจัดการให้ ขอผมอยู่แบบนี้ซักพัก คุณรู้มั้ย วันนี้งานยุ่งมาก ผมยังไม่ได้ทานข้าวเช้าเลย คุณไปทานข้าวเที่ยงกับผมนะ” วีธราบอกพร้อมกับหันมาจูบขมับเธอเบาๆ  

ธีวราที่ตอนนี้ช็อคไปการเปลี่ยนไปแบบกะทันหันของวีธรา ได้แต่ตอบพึมพำรับคำไป

“งั้นไปทานข้าวที่ห้องอาหารกันนะครับ เดี๋ยวผมให้นุกูลสั่งอาหารรอ ขอเวลาเคลียร์เอกสารอีกสิบห้านาที” ธีวราพูดพร้อมกับปล่อยตัวเธอและเดินไปโทรศัพท์สั่งการกับเลขานุการ พร้อมกับนั่งเซ็นต์เอกสารที่โต๊ะทำงาน

ธีวราที่ตอนนี้สติเพิ่งกลับมา ได้แต่นั่งนึก นี่เธอฝันหรือว่าเรื่องจริง หนุ่มฮ็อต รูปหล่อ รวย สปอร์ต ที่สาวๆ ค่อนประเทศหลงใหลเนี่ยนะจะมาชอบเธอ เธอหน้าตาบ้านๆ ฐานะก็ไม่ได้ร่ำรวย หน้าที่การงานก็สุดแสนจะธรรมดากับเจ้าชายสุดแสนเพอร์เฟกต์ ดูยังไงๆ ก็ไม่คู่ควร คิดแล้วเธอก็ลองหยิกตัวเองดู  

“โอ๊ะ..เจ็บ” หยิกเอง เจ็บเอง สรุปแล้วไม่ได้ฝัน

“ทำอะไรครับ” วีธราได้ยินเสียงก็เงยหน้าถาม

“แหะๆ เปล่าค่ะ”

“ผมเซ็นต์เอกสารเสร็จแล้ว ไปทานข้าวกันครับ” วีธราเดินมาจูงมือเธอลุกขึ้นและโอบเอวพาเดินออกไป

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15 ความคิดเห็น