[ตีพิมพ์] Yakuza Boy ใช่ ฉันมันร้ายแล้วนายจะรักมั้ย

ตอนที่ 7 : ♥ Yakuza Boy ♥ - Chapter 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,785
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    8 ก.พ. 60


บทที่ 6


ปรี๊ด!!!

ตูม!!!!

กรรมการเป่านกหวีดก่อนที่ร่างของเทลล์และแฟรนเซียมจะทะยานลงสู้น้ำด้วยความรวดเร็ว!!! เทลล์ว่ายน้ำนำหน้าแฟรนเซียมไปในรอบแรกซึ่งนั่นมันก็ทำให้ฉันรู้สึกดีและอุ่นใจแต่พอรอบที่สองแฟรนเซียมกลับว่ายน้ำนำเทลล์ไปอย่างหวุดหวิวและหลังจากนั่นเสียงนกหวีดก็เป่าดังขึ้นเพื่อเป็นการเตือนว่าหมดเวลา!!!

สามวินาทีเท่านั่น!!! แฟรนเซียมชนะเทลล์ไปสามวินาที T^T

กรี๊ดดดดดดดดดดดด!!!!” เสียงกรี๊ดแปดหลอดดังปิดท้ายอีกครั้งก่อนที่ร่างของเทลล์และแฟรนเซียมจะขึ้นมาจากน้ำ ฉันเป็นห่วงอาการของเทลล์มากเลยรีบวิ่งไปหาเขาด้วยความเป็นห่วง

อย่างที่ฉันคิดไว้!! หึ...ความจริงฉันก็รู้ว่าเป็นแกตั้งแต่ตอนแข่งบาสแล้ว คุณหัวหน้าแก๊ง Evil Dare” เอ๊ะ!!! นี่เทลล์พูดเรื่องอะไร ทำไมถึงมีหัวหน้าแก๊งเข้ามาเกี่ยวด้วย วัฟเฟิลงง!!!!~

                “ฮ่าๆ ฉลาดเป็นกรด สมคำร่ำลือจริงๆแฟรนเซียมพูดด้วยน้ำเสียงเลือดเย็นจนฉันลืมรู้สึกกลัวจนไปถึงขั้วหัวใจ

                “ที่นายยอมเปิดรอยสักนั่นเพราะรู้ว่าฉันเริ่มรู้ความจริงแล้วใช่มั้ย เทลล์ถามสีหน้าเครียด ตกลงเรื่องนี้มันอะไรกันแน่แล้วมันสำคัญกับรอยสักของแฟรนเซียมด้วยหรอ วัฟเฟิลงง!!!~

                “ใช่!!! ถ้านายไม่รู้ฉันไม่เปิดให้โง่หรอก!!!!!!”

                “แต่ยังไงฉันก็ไม่ยอมให้นายเอาตัววัฟเฟิลไปแน่!!!!” เทลล์พูดแล้วจับมือฉันไว้แน่นเหมือนกลัวว่าฉันจะหายไปจากชีวิตเขา

                “นายห้ามฉันไม่ได้ ^^” จบคำพูดของแฟรนเซียมฉันก็รู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองถูกลากไปด้วยความเร็วจนเทลล์ยังจับตัวฉันไม่ทันเลย

                ตูมมมมมมมม!!!!! เกิดเสียงระเบิดดังขึ้นอย่างดังจนทำให้สติฉันเตลิด ฉันมองไม่เห็นหน้าของใครทั้งนั้นขนาดคนที่ลากแขนฉันมาฉันยังไม่รู้เลยว่าเป็นใครแต่มันจะต้องไม่ใช่เทลล์แน่ๆ เพราะควันของระเบิดฟุ้งกระจายเต็มไปหมดจนทำให้เขาไม่เห็นตัวฉัน ฉันถูกคนที่ลากตัวมาปิดปากไว้อย่างแน่นจนฉันแทบจะขยับปากของตัวเองไม่ได้

                ตุบ!!!!

                ฉันถูกโยนเข้าไปหลังรถอย่างไม่ไยดีจนทำให้หัวของฉันไปกระแทกกับกระจกจนทำให้ฉันรู้สึกเจ็บและเมื่อฉันเอามือไปแตะมันก็มีเลือดออกมาด้วย O_O!

                กรี๊ดดดดดดดด!!! แกไอโจรกระจอก แกทำให้ใบหน้าฉันเป็นแผล ฉันไม่ยอม!!! กรี๊ดดดดดดดดด!!!!” ฉันกรี๊ดอย่างดังจนทำให้ให้คนสองคนที่นั่งอยู่หน้ารถสะดุ้งตกใจ

                “O_O!!!!”

                ยังมีหน้ามาตกใจอีก!!! พวกแกจะต้องรับผิดชอบกับหน้าฉัน กรี๊ดดด!! ใบหน้าอันงดงามของฉัน!!!” แทนที่ฉันจะตกใจเรื่องที่ตัวเองถูกลักพาตัวแต่ฉันกลับตกใจที่หน้าของฉันมีเลือดออก แต่ช่างเฮอะ เรื่องอื่นเอาไว้ทีหลังเรื่องใบหน้าสำคัญเป็นที่หนึ่ง!!!

                หยุดแหกปากสักที!!!! ส่วนพวกนายออกรถไปได้ไม่ต้องสนใจยัยบ้านี่ ฉันหันไปมองแฟรนเซียมที่มีสีหน้ารำคาญฉัน แต่นายนี่มานั่งตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย =_=^

                นายเข้ามาได้ไง อย่าบอกนะว่านายคือคนที่ลักพาตัวฉันและทำให้หน้าฉันเป็นแบบนี้ ฉันถามแฟรนเซียมอย่างเอาเรื่อง

                เธอก็คบแฟนฉลาดนี่นาแต่ทำไมถึงไม่ได้เชื้อฉลาดจากนายนั่นมั่งแฟรนเซียมถามฉันด้วยสีหน้าใสซื่อก่อนจะสำรวจสมองฉันอย่างจับผิด นายนี่มันกวนโอ๊ยจริงด้วย!!!

                หึ...คอยดูนายจะต้องเดือดร้อนแน่ที่ไปมีเรื่องกับคนอย่างเทลล์!!!” ฉันพูดขู่แฟรนเซียมแต่นายนั่นก็ไม่มีท่าทีที่จะกลัวกับคำขู่ของฉันสักนิดกลับมองหน้าฉันและยิ้มให้อย่างเอ็นดูด้วยซ้ำ!!

                “^_^”

                นายอย่ามายิ้มให้ฉันแบบนั้นนะ ฉันไม่ใช่สัตว์เลี้ยงนายสักหน่อย

                “เอาไป!! ซับเลือดบนหน้าเธอซะ เห็นแล้วหมดราคาจริงๆ นายนั่นพูดก่อนที่จะส่งผ้าเช็ดหน้ามาให้ฉันนายไม่ได้ฟังที่ฉันพูดเลยใช่มั้ยถึงได้เปลี่ยนเรื่องโดยไร้มารยาทแบบนี้แต่ เอ๊ะ!! เมื่อกี้นายนี่บอกว่าหมดราคาหรือว่าแฟรนเซียมจะพาฉันไปขาย =_=^ 

                นายจะพาฉันไปขายหรอ O_O!! ไม่นะฉันไม่อยากเป็นโสเภณี นายอยากได้เงินเท่าไหร่บอกฉันมาฉันมีให้นายแน่นอนแต่ขออย่างเดี๋ยวนายอย่าพาฉันไปขายนะฉันพูดอ้อนวอนแฟรนเซียม เรื่องอื่นฉันสู้แน่แต่เรื่องนี้ฉันขอถอย T^T

                ยัยบ้า!!! ฉันไม่พาเธอไปขายหรอกฉันมีเงินตั้งเหลือเฟือและอีกอย่างถึงฉันไม่มีเงินฉันก็ไม่คิดพาเธอไปขายแน่!! ขาดทุนเปล่าๆ เอาไปนอนกอดคนเดียวคงคุ้มกว่าชิ ~ ที่แท้ก็แพ้ความสวยของฉัน >O<

                “แล้วนายจะจับตัวฉันมาทำไมถ้าไม่เอาไปขาย อย่าบอกนะว่านายจะพาฉันไปนอนกอดอย่างที่พูดจริงๆ T^T”

                “ดูท่าเธอคงไม่รู้อะไรเลยซินะ =_=^ แฟนเธอคือหัวหน้าแก๊งยากูซ่ารู้ไว้ซะยัยกบในกะลา ทำไมทุกคนถึงได้พูดทำนองนี้กับฉันทุกครั้งเลยนะ ฉันไม่มีเวลาจะไปด่าแฟรนเซียมคืนเลยได้แต่ทำตาเขียวใส่เขาและตั้งใจฟังต่อ

                ...

                แฟนเธอไอรีเทลล์ มันจับตัวแตงเมไป ขนาดฉันไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับมันยังเดือดร้อนถึงขนาดนี้เลยเพราะฉะนั้นเธอไม่ต้องขู่ให้ฉันกลัวซะให้ยากยังไงฉันก็ไม่มีทางกลัวไอหมาลอบกัดอย่างมันแน่ ในสายตาของแฟรนเซียมดูขุ่นมัวมากพอพูดถึงคนที่ชื่อแตงเมแล้วยัยแตงเมนี้มันเป็นใครกันนะ

                ยังไงฉันก็ไม่เชื่อในสิ่งที่นายพูดหรอก >_< แล้วเทลล์จะจับตัวแตงเมอะไรของนายไปเพื่ออะไร

                หึ...แฟนเธอมันเป็นหัวหน้าแก๊ง Hell Cobra แต่หน้าเสียดายที่แก๊งมันเพิ่งก่อตั้งมาไม่นาน เลยไม่มีคนรู้จักเท่าไหร่นัก มันเลยจับตัวแตงเมแฟนฉันไปเพื่อจะได้แลกกับพื้นที่ในตัวเมืองที่แก๊งฉันเป็นผู้ดูแลอย่าบอกว่านายนี่ก็เป็นหัวหน้าแก๊งยากูซ่าเหมือนกัน กรี๊ดดดด!!! นายนี่จะโหด เดือดและป่าเถื่อนเหมือนที่พ่อแม่ฉันเคยบอกมั้ย T^T

                แล้วนายจะจับตัวฉันมาเพื่อแลกกับแฟนนายรึไง ไม่เอานะ!!~ ฉันไม่ใช่สิ่งของ นายไม่มีสิทธ์ทำแบบนี้กับฉัน ฉันร้องโวยวายดังลั่นใส่หูนายนั่นทำเอาแฟรนเซียมปิดหูแทบไม่ทัน

                ฉันไม่เอาเธอไปแลกอยู่แล้วเพราะมันไร้ค่าเกินกว่าที่รีเทลล์จะยอมปล่อยตัวแฟนฉันนายมันปากร้าย แฟรนเซียม!!!!

                “ดีเพราะฉันก็ไม่ยอมเอาตัวไปเกลือกกลั้วกับแฟนนายแน่!!”

                “ฉันไม่เอาตัวเธอไปแลกกับแฟนฉัน...แต่ฉันจะเอาเธอเข้าไปในแก๊งมันต่างหาก

                นะ...นาย!!! นายมันไม่ใช่ผู้ชาย นายกล้าเอาตัวฉันไปเป็นหมากันภัยได้ไง คอยดูถ้าฉันออกไปได้ฉันจะฟ้องตำรวจ

                เธอนี้มันไม่รู้เรื่องยากูซ่าจริงๆ นะวัฟเฟิล เรื่องของยากูซ่ามันไม่เกี่ยวกับตำรวจหรอกนะ ^^ อย่างเรื่องเธอก็เหมือนกันไม่มีตำรวจที่ในจะสละชีวิตมาช่วยเธอหรอกนะ ถ้าจะมีก็จะมีแต่พวกยากูซ่ากันเองเท่านั่นที่กล้า!!!!” ไม่จริง!!!~ แบบนี้มันไม่ยุติธรรม

                “T^T”

                ถ้าฉันจะฆ่าเธอ!!! พวกตำรวจก็ไม่กล้าที่จะจับฉันหรอกนะเพราะฉะนั้นอย่าทำให้ฉันรำคาญหรือขัดใจฉันถ้ายังไม่อยากตาย!!! คราวนี้เอานี่ไปซับเลือดเธอซะเห็นแล้วสมเพชชะมัด แง ~ T^T ชีวิตดาวรุ่งพุ่งแรงอย่างฉันจะต้องมาดับเพราะแฟนตัวดีอย่างนั่นหรอ ไม่เอาเด็ดขาดยังไงฉันก็ไม่ยอมทำตามคำสั่งของแฟรนเซียมแน่!!!

แต่ดูสายตานายนั่นตอนที่กำลังมองฉันสิ เหมือนจะฉีกร่างฉันให้ได้เลย T^T

                แบบนี้ฉันจะทำไงได้ล่ะนอกจาก รับผ้าเช็ดหน้าในมือนายนั่นแล้วซับเลือดบนหน้าอย่างจำยอม T^T

                หลังจากที่ฉันซับเลือดบนหน้าแล้วฉันก็ไม่คุยอะไรกับแฟรนเซียมอีกเลยฉันนั่งหุบปากเงียบจนมาถึงตึกหนึ่งที่ดูลึกลับมากหรือนี่จะเป็นที่อยู่ของแก๊งแฟรนเซียม ฉันรู้สึกขนลุกขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นผู้ชายร่างใหญ่ตัวดำเดินมาเปิดประตูรถให้ฉันก่อนจะเดินคุมตัวฉันเหมือนนักโทษเข้าไปในตึกร้างโดยที่แฟรนเซียมเองก็เดินตามหลังพวกเรามาติดๆ

                หวัดดีครับลูกพี่ เป็นไงครับถึงได้พาสาวสวยมาด้วย เอ้...หรือว่าจะเป็นแฟนใหม่ครับลูกพี่ ^^” เด็กตี๋คนหนึ่งเดินเข้ามาทักแฟรนเซียมอย่างเป็นมิตรแต่ก็ต้องหน้าเสียเมื่อนายนั่นไม่ยอมพูดด้วยแถมยังจ้องหน้าเขมง

                ...

                เออ ถ้าอย่างงั้นผมไม่รบกวนแล้วครับไอตี๋บอกอย่าลังเลก่อนจะผายมือให้แฟรนเซียมขึ้นบันไดไปชั้นบนกับฉัน

                ตึกร้างที่ฉันเข้ามามียี่สิบกว่าชั้นแต่ทำมันถึงไม่มีลิฟต์เลยล่ะ แบบนี้คนที่อยู่ชั้นบนสุดไม่หอบกันแฮกๆ รึไง =_=^ แต่นับว่าโชคยังเข้าข้างฉันที่ต้องขึ้นมาแค่ชั้นสามกับนายนั่น

                ระหว่างที่ฉันรอจังหวะของแก๊งไอเทลล์ เธอจะต้องอยู่ที่นี้ตลอดห้ามไปไหนและห้ามไปชั้นอื่นโดยเด็ดขาดแต่ถ้าเธออยากฝ่าฝืนก็ตามใจนะ ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นฉันไม่รับประกันความปลอดภัยก็แล้วกันแฟรนเซียมพูดก่อนจะไขกุญแจห้องหนึ่งและเปิดมันออก สงสัยห้องนี้มันจะต้องเป็นห้องฉันแน่ =_=^

                แฟรนเซียมเดินเข้าไปในห้องเป็นคนแรกแต่ก็ต้องแปลกใจที่ฉันไม่ยอมเดิมตามเขาเข้าไป

                เข้ามาสิ อยู่กับฉันไม่อันตรายเท่ากับอยู่กับแฟนเธอแน่

                “U^U” ฉันมองหน้านายนั่นตาเขียวและเดินตามไปติดๆ

                ในห้องนี้ครบมีทุกอย่าง ส่วนเรื่องอาหารจะมีแม่ครัวมาบริการให้ถึงที่ทุกวันแต่ถ้าเธออยากได้อะไรเพิ่มเติม ก็ลงไปหาเองแต่ขอบอกไว้ก่อนว่าทางที่ดีเธอไม่ควรออกจากห้องนี้ด้วยซ้ำ!!”

                ...

                ออ...และถ้าเธอจะหาเครื่องสื่อสาร เธอไม่ต้องหาให้เหนื่อยหรอกนะเพราะฉันไม่เก็บมันไว้ใกล้ตัวเธอแน่ วัฟเฟิล ^^” แฟรนเซียมพูดและยิ้มให้ฉันแต่ฉันว่าดูยังไงมันก็คือรอยยิ้มที่เยาะเย้ยชัดๆ นายมันไม่เหมือนเด็กแว่นที่ฉันเคยเจอครั้งแรก นายคือหัวหน้าแก๊งยากูซ่าที่ดันมาทำตัวเซ่อซ่าเดินเชียวรถฉันเพราะจะใช้ฉันเป็นเครื่องมือในการเอาตัวแฟนนายกลับมา

                หึ...ฉันเกลียดนาย ยังไงฉันก็เกลียดนายและฉันก็ไม่ยอมทำให้นายสมหวังแน่

...แฟรนเซียม...เรามันร้ายพอๆ กัน... 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

40 ความคิดเห็น

  1. #40 Phatcha_Bam (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 17:00
    อัพต่อๆๆๆๆ อยากอ่านใจจะขาดเลี้ยววว แงงงงง????
    #40
    0
  2. #35 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2556 / 10:28
    อัฟต่อๆจร้า
    #35
    0
  3. #32 printplammy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2555 / 13:28
     อ่านหนังสือแล้วค่ะ  ^o^  แต่อยากอ่านอีกอ่ะ>///<
    #32
    0
  4. #26 อันอัน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 เมษายน 2554 / 10:06
    อยากอ่านอีกอะ เมื่อไหร่จะมีอีกเนี่ย ๆ ชอบมากเลยอะ :)
    #26
    0
  5. #24 ไม่เปิดเผย (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2553 / 22:10
    กรี๊ดดด บาดใจมานมันโคตรอ่า
    #24
    0
  6. #19 jan4444 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2553 / 13:30
    อยากรู้ว่ามีกี่หน้าคะ คือเราส่งไปเช่นกันค่ะ แต่เรามี 225 หน้า รักๆเหมือนกันค่ะ
    วันพุธนี้จะโทรถามผลแล้ว เลยอยากรู้คร่าวๆก่อนนิดๆอ่ะค่ะ ช่วยตอบทีนะคะ
    ขอบคุณมากๆค่ะ ^^
    #19
    0