[FIC] K-O High school

ตอนที่ 32 : Maneemao3o part 02 : เเฟนเก่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    2 พ.ย. 59

Maneemao3o part 02

            ทันทีที่เจอกับข้าว ฉันรู้ได้ในทันที่ว่าเด็กคนนี้มีความลับมากแค่ไหน และถึงเธอจะไม่บอกว่ามันคืออะไร แต่ลักษณะคำพูดและการกระทำของเธอบอกเป็นนัยๆว่าเธอกำลังมีปัญหาเรื่องเงินทองและครอบครัว แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่อยากจะถามต่อเพราะถือว่าเป็นเรื่องส่วนตัวไม่ควรจะเข้าไปยุ่งมากนักทันทีที่พึ่งรู้จักกัน และแม้ว่าจะเป็นแบบนั้นฉันก็ไม่รู้สึกรังเกียจเลยแม้แต่นิดเดียว ถึงแม้ว่าบ้านฉันจะฐานะดีมากแค่ไหน และดูถูกคนจนมากแค่ไหนก็ตาม...

            ครอบครัวของฉันเป็นตระกูลที่จัดการเรื่องอสังหาริมทรัพย์ครอบคลุมเกือบทั่วประเทศ ไม่ว่าจะเป็นที่ดินแพงๆหรือว่าการก่อสร้าง วางแบบแผน หรือการหาทำเลที่ตั้งสำหรับนักธุรกิจสำหรับครอบครัวเราแล้วเป็นเรื่องที่ as easy as pie* มาก และเพราะว่าฉันเป็นลูกสาวคนเดียว ทำให้ต้องแบกรับความรับผิดชอบไว้หลายๆอย่าง ไม่ว่าจะเป็น การถูกบังคับว่าให้เรียนด้านบริหารธุรกิจทั้งๆที่ฉันอยากเรียนแฟชั่นดีไซน์ หรือต้องสอบได้เกรดห้ามต่ำกว่า 3.5 ในทุกๆเทอม

            ถ้าหากว่าสามารถเลือกเกิดได้ ฉันไม่อยากจะเกิดมาเป็นแบบนี้เลย.. ถึงจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ แต่ก็ยังอยากได้อิสระมากกว่าอะไรใดๆทั้งหมด อยากจะเป็นแค่คนธรรมดา จะจนหรือรวยก็ไม่สำคัญ ขอแค่สามารถใช้ชีวิตได้ตามที่ตัวเองต้องการและไม่มีใครมาบังคับเท่านั้นก็พอ

            ---------------------------------

            ทำงานเหรอคะ คือว่าหนูแค่พูดเล่นๆ..

            แต่พี่อยากทำงานนี่นา เราจะไปทำงานอะไรกันดีล่ะ ข้าวมีงานแนะนำพี่มั้ย ฉันส่งยิ้มกว้างไปให้ข้าวเพื่อไม่อยากให้อีกฝ่ายอึดอัดใจ

            พี่จะทำจริงๆเหรอคะ ข้าวเงยหน้าขึ้นมามองฉัน ก่อนที่จะถามด้วยแววตาจริงจัง และเป็นครั้งแรกที่ได้เห็นแววตาแบบนั้นจากเด็กคนนี้ เป็นแววตาที่ดูหนักแน่นและมีพลัง

            แน่ใจสิ

            งั้นหนูมีที่แนะนำทีนึงค่ะ เราต้องนั่งรถจากที่นี่ไปที่ร้านขนมญี่ปุ่นข้างๆโรงเรียน ที่นั่นหนูทำงานเป็นพนักงานอยู่ หนูจะช่วยพูดให้คุณลุงเจ้าของร้านรับพี่เข้าทำงานด้วยวันหนึ่งนะคะ

            ร้านขนมเหรอ น่าสนุกจังเลย งั้นเราไปกันเถอะ!!!” ฉันพาข้าวไปขึ้นรถสองแถวหน้าโรงเรียน ก่อนที่ในเวลาไม่นานก็มาถึง

            ร้านขนมญี่ปุ่นที่ปรับร้านให้ทันยุคสมัย เป็นตู้กระจกใสๆที่มองเห็นด้านในชัดเจน บรรยากาศเงียบสงบแต่ดูอบอุ่นอย่างประหลาด

 

            เข้าไปข้างในกันเถอะค่ะ

            ข้าวเป็นฝ่ายเริ่มทำลายความเงียบก่อนจะสาวเท้าเข้าไปในร้าน และมีฉันเดินตามหลังเข้าไป

            กริ๊ง

            ข้าวเดินนำเข้าไปหลังร้านราวกับรู้จักและคุ้นเคยสถานที่เป็นอย่างดี

            อ้าว หนูข้าว วันนี้ไม่มีเวรทำงานี่ มาทำไมเรอะ

            คุณลุงแก่ๆผมสีขาวเต็มหัวเดินออกมาจากหลังร้านด้วยเนื้อตัวมอมแมม ก่อนจะเอ่ยถามด้วยการพูดที่เหมือนรู้จักกันดี

            พอดีว่ามีกิจกรรมน่ะค่ะ..

            จากนั้นข้าวก็เล่าถึงกิจกรรมที่โรงเรียนให้ฟัง และแนะนำฉันให้ลุงคนนั้นรู้จัก ก่อนที่ลุงจะอนุญาตให้เราสองคนทำงานได้

            งั้นช่วยเอาน้ำชานี่ไปเสิร์ฟให้โต๊ะสี่ทีนะ

            รับทราบค่า

            ฉันรับถาดน้ำชาจากคุณลุงไปก่อนจะเดินไปยังโต๊ะสี่ และในเวลานั้นเองราวกับโลกทั้งใบเป็นสีเทา ...

            ป๊อป..

            ฉันเอ่ยชื่อที่คุ้นเคยออกไปเบาๆก่อนยืนนิ่งด้วยความตกใจ

            อ้าว..นัท มาทำอะไรที่นี่น่ะ

            ป๊อปเองก็ตกใจไม่แพ้กัน ฉันสังเกตเห็นว่าด้านหน้าเขามีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่ด้วย โดยที่ใส่ชุดรับน้องของเคโอ สงสัยจะมาทำกิจกรรมล่ะสินะ

            พอดีพาน้องมาทำกิจกรรมน่ะ นี่น้ำชาของพวกนาย

            ฉันวางถาดน้ำชาลงบนโต๊ะนั้นก่อนจะเหลือบมองเด็กคนนั้นอีกครั้ง

            นี่มี่ ส่วนมี่ นี่นัทนะ เป็น..เอ่อ..

            เป็นเพื่อนกันน่ะ

            ฉันตอบออกไปทันทีที่เห็นว่าป๊อปกำลังลำบากใจ สงสัยจะกำลังจีบน้องคนนี้อยู่ล่ะสินะ เลยไม่กล้าบอกออกไปว่าเราสองคน เคยเป็นแฟนกันมาก่อน และรักกันมากแค่ไหน... 

 
  CR.SQW

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น