[Fic my hero academia] Sympathies เงามืดของแสงสว่าง 【Fin SS2】

ตอนที่ 17 : บางอย่างที่ค่อยๆ เปลี่ยนไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,662
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 902 ครั้ง
    3 มิ.ย. 63

 

เพื่อนและคู่แข่ง

 

ณ โรงพยาบาล ห้องพิเศษ ที่002 ชายหนุ่มร่างสูงกำยำที่มีชื่อเสียงในฐานะฮีโร่อันดับสองนั่งอยู่บนเตียงนอนกว้าง ขาทั้งสองข้างเข้าเฝือกไว้ ใต้ชุดคนไข้ของโรงพยาบาลและบนศีรษะเองก็มีผ้าพันแผลพันไว้เต็มตัว เขานั่งนิ่งอยู่แบบนั้นตั้งแต่เช้าจรดจะค่ำ ห้องพักนั้นช่างเงียบเหงา แต่แล้วก็มีคนมาทำลายความเงียบนั้นในเสี้ยววิ

“โฮ่ย! เอนเดฟเวอร์ ฉันมาเยี่ยมแล้ว”

“...แกนี่มันวุ่นวายหนวกหูจริงๆ ให้ตายสิ ที่นี่มันโรงพยาบาล หัดเบาเสียงหน่อยเถอะ”

“อุ๊บ! โทษที”

ออลไมท์คือแขกผู้มาเยือน ในมือถือของเยี่ยมทั้งช่อดอกไม้และกระเช้าผลไม้อันโต ประตูที่ถูกเปิดอย่างโผงผางถูกปิดอย่างเบามือ

อย่างไรก็ตามออลไมท์ก็ต้องตกใจที่ไม่โดนเจ้าของห้องทำตาขวางมองอย่างโมโหแล้วไล่เขากลับไปอย่างไม่ใยดี การที่เอนเดฟเวอร์พูดแค่นั้นมันหมายถึงว่าให้เขาอยู่เยี่ยมอีกฝ่ายต่อได้ ออลไมท์ที่เดินไปวางดอกไม้กับกระเช้าผลไม้ที่หัวเตียงก็แล้ว เอนเดฟเวอร์ก็ไม่ได้ออกปากไล่ เพียงแค่นั่งพิงหัวเตียงมองไปยังประตูที่ถูกปิดอยู่เงียบๆ

...นี่คือเอนเดฟเวอร์ที่เกลียดขี้หน้าเขายิ่งกว่าอะไรจริงๆ เรอะ?

คล้ายจะรู้ตัวว่าถูกนินทาอยู่ในใจ เอนเดฟเวอร์หันมองออลไมท์ตาขวาง ...แต่ก็ไม่ได้เอ่ยปากไล่อะไรอยู่ดี

...เจ็บหนักหัวฟาดทีจะเปลี่ยนเป็นคนละคนแบบนี้เลยเหรอ?

“...ทำหน้าแบบนั้นหมายความว่าไง?”

“อ๋อ เปล่า แค่แปลกใจนิดหน่อย ไม่มีอะไรหรอก”

“...”

“...เอ่อ อยากกินไรมั้ย เดี๋ยวปอกให้?”

ผู้มาเยี่ยมอย่างออลไมท์พยายามทำลายความเงียบที่น่าอึดอัด เจ้าตัวฉีกยิ้มกว้างอย่างเป็นมิตร หยิบส้มกับแอปเปิ้ลจากกระเช้าขึ้นมาถือ เผื่อว่าผู้ป่วยจอมหัวร้อนที่วันนี้ดันเงียบผิดปกติจะให้ความสนใจ

“ไม่”

“...อ่า...งั้น...อยากได้อะไรมั้ย อยากเข้าห้องน้ำรึเปล่า?”

“ไม่โว้ย! นั่นไม่ใช่หน้าที่แกด้วย!!”

เอนเดฟเวอร์ที่เผลอคิดภาพออลไมท์พาเขาเข้าห้องน้ำก็หัวร้อนจนไฟลุกพรึ่บ ออลไมท์ที่รู้ตัวว่าทำให้อีกฝ่ายโมโหรีบเปลี่ยนเรื่อง เขาล่อกจนเผลอพูดไม่คิดไปหน่อย

“...อุ๊...โอเค ...ว่าแต่นายจะได้ออกจากโรงพยาบาลเมื่อไหร่?”

“อีกสามวัน แต่รีคัฟเวอร์รี่เกิร์ลอยากให้พักร่างกายต่ออีกสักอาทิตย์”

“อ๋อ ก็สมควร ช่วงนี้นายโหมงานจนได้แผลอยู่บ่อยๆ นี่นา” ออลไมท์พยักหน้าอย่างเข้าใจ เห็นด้วยกับคำพูดของคุณหมอเป็นอย่างดี “มีเรื่องอะไรกันไม่รู้แหละ แต่รอบนี้ดูเหมือนบีบีจะเล่นหนักไปหน่อย เจอกันคราวหน้าต้องคุยปรับทัศนคติกันหน่อยแล้ว”

“...รู้ได้ยังไง?”

โทโดโรกิ เอ็นจิขมวดคิ้วถาม เขาแจ้งเหตุผลที่บาดเจ็บจากบีบีให้สมาคมฮีโร่ทราบแล้วก็จริง ทว่ามันนับเป็นข้อมูลปกปิด ออลไมท์ที่พึ่งกลับมาจากต่างประเทศเมื่อกลางวันนี้น่าจะยังไม่ทราบสิ

อย่างไรก็ตาม ออลไมท์ที่เซ้นส์ดีจัดๆ นั้นก็สามารถตอบมาได้เป็นฉากๆ

“แอนตี้ฮีโร่ หรือวิลเลินที่แกร่งพอจะทำให้นายโคม่าได้ โดยที่ไม่ได้ทำอะไรมากกว่านั้น จนกระทั่งพวกฮีโร่ไปพาตัวนายมารักษา เท่าที่ฉันนึกออกในญี่ปุ่นตอนนี้ก็มีแค่หนุ่มน้อย บีบีเท่านั้นแหละ เขาแกร่งที่สุดและทัศนคติก็มีความแตกต่างจากผู้ร้ายมากที่สุดแล้ว” 

...ถ้าเป็นวิลเลินทั่วๆ ไป เอนเดฟเวอร์เจ็บหนักขนาดนี้คงถือโอกาสซ้ำให้ตายไปแล้วล่ะ

ผู้ที่ไม่ได้อยู่ในฐานะหน้าที่ฮีโร่อันดับสองก้มหน้าลง เสียงที่ถามดูจะแผ่วเบากว่าปกติ ทั้งยังแฝงความไม่เชื่อและไม่พอใจเอาไว้เต็มเปี่ยม ทว่าออลไมท์ก็ยินดีตอบอย่างตรงไปตรงมา

“...เฮ้ย ...บีบีน่ะ แข็งแกร่งกว่าแกจริงๆ งั้นเหรอ?”

“ใช่ คิดว่าไม่ผิดหรอก อย่างน้อยๆ เรื่องเทคนิคก็เหนือกว่า” 

“...”

“และถึงจะไม่เคยซัดกันเต็มพลัง แต่มีครั้งหนึ่งที่ฉันเผลอตัวปล่อยหมดแม็ก เขาก็ยังปัดกึ่งจะรับหมัดฉันได้โดยไม่มีอาการอะไร ทั้งยังด่าฉันต่อด้วยซ้ำว่ามันอันตรายต่อสิ่งก่อสร้างและผู้คนรอบข้างน่ะ ที่เคยออกข่าวเมฆแหวกกลางเมืองน่ะ ...ถ้าซัดกันจริงๆ แล้วนั่นไม่ใช่ขีดจำกัดของบีบี ฉันก็คงแพ้หมดรูป”

“...”

“แล้วสภาพนายหนักขนาดนี้ งั้นบีบีล่ะเป็นยังไง?”

ออลไมท์ถามอย่างใคร่รู้ ด้วยคิดว่าแม้บีบีจะมีอัตลักษณ์เสริมพลังเหมือนกับตัวเอง ก็ใช่ว่าจะถูกโรคกับอัตลักษณ์ไฟของเอนเดฟเวอร์ เขาเองยังแพ้ทางพวกสายพลังพิเศษที่โจมตีระยะไกลอยู่บ้างบางประเภท บีบีจะเป็นเหมือนกันก็ไม่แปลก จากสภาพของเอนเดฟเวอร์แล้วนี่ก็นับเป็นครั้งแรกที่ทั้งสองคนได้สู้กันจริงๆ จังๆ

...ก็นะ ปกติบีบีจะไม่ชอบเผชิญหน้ากับฮีโร่ อย่างเขาก็หนีไปด่าไป ฮีโร่คนอื่นก็อาจจะบินหนีเฉยๆ แต่กับเอนเดฟเวอร์ปกติบีบีมักจะใช้การอัดแล้วชิ่งเสียมากกว่า พุ่งทะลวงไฟแบบเร็วๆ ไม่ได้ทำให้เจ็บหนักด้วยสิ 

...แต่จากภาพข่าวที่ได้ดูเมื่อเช้าน่าจะเป็นการปะทะที่รุนแรงไม่เบา

ใครจะไปรู้ละว่าเอนเดฟเวอร์ที่ได้ยินคำถามจะสีหน้าเปลี่ยน มือหนากำผ้าปูเตียงด้วยอัตลักษณ์จนมันไหม้ ทั้งยังขบฟันกรามอย่างดุดันด้วยสายตาอาฆาต

...อา นี่สิเอนเดฟเวอร์ที่เขารู้จัก

...ยังไงก็ตาม คำตอบที่ได้รับทำให้เขาทึ่ง

“...ไอ้บ้านั่น...ไม่มีแม้แต่รอยแผล”

“อะไรนะ!?”

“บอกว่ามันไม่มีแผลเลยไงโว้ย! ด้วยอัตลักษณ์อะไรสักอย่างของมัน ไฟของฉันไม่มีผลกับมัน ไม่ว่าจะไฟร้อนแค่ไหน ผิวมันก็ไม่ไหม้เลยสักนิด!! และในเมื่อมันทนแรงแกได้ แรงฉันก็ไม่นับเป็นอะไรทั้งนั้น!!”

เอนเดฟเวอร์ว่าอย่างเกรี้ยวกราด ไฟบนตัวลุกพรึ่บพรั่บ แค่แพ้แบบหมดรูปมาก็ว่าอนาถแล้ว ยังต้องมาอธิบายความพ่ายแพ้ของตัวเองซ้ำๆ ยิ่งอนาถเข้าไปใหญ่ ที่ยอมพูดให้ฟังเพราะคิดว่าหมอนี่ควรรู้ไว้หรอก

...บินได้ มีสายฟ้าโจมจีระยะไกล ระยะใกล้มีฝีมือการต่อสู้และความแข็งแกร่งทางกายเทียบเท่าออลไมท์ที่มีอัตลักษณ์เสริมพลัง ทั้งยังไม่แพ้ไฟ เป็นแอนตี้ฮีโร่ที่แข็งแกร่งจนยากจะคาดเดา และอาจจะมีความลับอะไรซ่อนอยู่อีก ที่สำคัญ ไม่มีข้อมูล ไม่มีที่มาที่ไป 

ว่ากันตามจริงถ้าบีบีกลายเป็นวิลเลินคงเป็นตัวอันตรายตัวพ่อ ดีแค่ไหนที่มันยังหยุดอยู่แค่ฐานะแอนตี้ฮีโร่ที่เล่นงานเฉพาะวิลเลิน 

...ในประเทศนี้ถ้าออลไมท์จับอีกฝ่ายไม่ได้ ก็คงจะไม่มีใครทำได้แล้ว

ออลไมท์ยกมือขึ้นเท้าคางกลางอากาศ ทำหน้าครุ่นคิด ก่อนจะเอ่ยข้อสันนิษฐานของตัวเองออกมา

“...บางที อัตลักษณ์ที่หนุ่มน้อยบีบีมีอาจจะไม่ใช่หลายอัตลักษณ์ แต่อาจจะเป็นพวกอัตลักษณ์ของสัตว์ในตำนานที่มีหลายความสามารถรึเปล่า?”

“...ก็อาจจะเป็นไปได้ คนที่มีอัตลักษณ์มังกรยังมีเลยนี่” 

เอนเดฟเวอร์ว่าพลางเบ้หน้าแล้วเงียบลงอีกครา จนออลไมท์รู้สึกฉงนหนักกว่าเก่า

...แต่แค่แพ้บีบี เอนเดฟเวอร์ก็ไม่น่าจะเงียบผิดปกติขนาดนี้นา? 

(ออลไมท์ได้แต่คิดแล้วก็สงสัย~)

...สุดท้ายแล้วออลไมท์ก็กลั้นใจถามด้วยรอยยิ้มแหยๆ เนื่องจากเป็นห่วง แต่ความเป็นห่วงของเขานั้นคงไม่วายเป็นการเสือกที่อีกฝ่ายไม่พอใจแหงๆ เตรียมใจรับคำด่าแล้ว แต่ว่า...

“นายมีปัญหาอะไรรึเปล่า บอกฉันได้นะ?”

“...แก ...แข็งแกร่งขึ้นเพื่ออะไร?”

ไม่คิดว่านอกจากจะไม่โดนด่า ยังมีคำถามที่เขาไม่ค่อยเข้าใจกลับมาอีกแน่ะ แต่ออลไมท์ก็ยังเป็นออลไมท์ เขายังคงทำทุกอย่างด้วยความจริงใจและซื่อตรงเสมอ รวมถึงคำพูดของตัวเองทุกคำด้วย 

“แน่นอน ว่าฉันต้องแข็งแกร่งเพื่อจะปกป้องทุกคน ปกป้องประชาชน ปกป้องประเทศนี้ยังไงล่ะ” 

...เพื่อให้ประเทศนี้มีสัญลักษณ์แห่งสันติภาพ อย่างที่เขาเคยพูดไว้กับอาจารย์

“...”

เอนเดฟเวอร์เงียบเสียงลง ใบหน้าก้มต่ำ จดจ่ออยู่กับผ้าห่มที่ถูกไฟของเขาเผาจนเป็นรู

...แม้แต่ออลไมท์ ก็มีความเห็นแบบเดียวกับบีบีงั้นเหรอ?

‘จงอย่าใฝ่หาความแข็งแกร่งเพื่อพิชิตใครสักคน แต่จงพยายามแข็งแกร่งเพื่อปกป้องใครบางคน’

คำพูดที่ได้ยินมาเมื่อวานย้อนคืนมาในหัวเป็นฉากๆ แม้จะไม่ได้เห็นใบหน้าแต่ก็จดจำน้ำเสียงได้อย่างแม่นยำ เมื่อได้นอนติดเตียงอยู่แบบนี้ เขาก็มีความคิดบางอย่างขึ้นมา...

...ว่าเขาอาจจะมีวิธีคิดที่ผิดมาตลอดก็เป็นได้

ตั้งแต่เช้าจรดเย็น ช่วงเวลาที่อยู่บนเตียงว่างๆ คนที่มาเยี่ยมเขามีเพียงคนในสำนักงานฮีโร่ด้วยกันแล้วก็ออลไมท์

ในขณะที่ลูกชายคนเล็กโผล่หน้ามาหาเพื่อแก้ต่างให้แอนตี้ฮีโร่ที่เขาเกลียด ส่วนลูกๆ คนอื่นๆ ที่เขาเห็นผ่านสวน ก็เลือกที่จะเดินผ่านห้องพักของเขาไปเยี่ยมแม่ของพวกเขาที่เขาไม่เคยจะใส่ใจหรือให้ความสำคัญ

...ย้อนไปเมื่อตอนรุ่งสาง โทโดโรกิ โชโตะ ใช้สิทธิความเป็นครอบครัวเข้าเยี่ยมเอนเดฟเวอร์ตอนที่นักข่าวยังรุมแออัดกันอยู่หน้าประตูเพื่อรอทำข่าวหลังจากเจ้าตัวแข็งแรงพอให้สัมภาษณ์ได้ตามปกติ

‘...โชโตะ’

‘ผมมาหาคุณที่นี่ไม่ใช่มาเยี่ยม แต่เพื่อบอกว่าเมื่อคืน ผมวิ่งออกไปจากบ้านเอง บีบีเพียงแค่เข้ามาช่วยผมตอนจะโดนพวกโรคจิตทำร้าย แล้วหลังจากนั้นคุณก็โผล่มากล่าวหาเขา ถ้าคุณจะเอาเรื่องเขาที่ทำร้ายคุณที่เป็นฮีโร่ ผมก็จะออกมาพูดว่าเขาแค่ป้องกันตัว และช่วยปกป้องผมจากอัตลักษณ์ของคุณ’

‘...’

‘เมื่อคุณหายผมจะเรียนรู้จากคุณต่อ จะตั้งใจและจะไม่พยายามหนีอีกแล้ว เพื่อที่ในอนาคตผมจะได้ก้าวข้ามคุณ จะเป็นฮีโร่ที่ดีกว่าคุณ และจะเป็นมนุษย์ที่ดีกว่าคุณ ธุระของผมมีแค่นี้ครับ’

ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความเกลียดชังของโทโดโรกิ โชโตะ คล้ายกับว่าจะอ่อนลง มันไม่ได้ไร้ความรู้สึกด้านลบ แต่ก็ไม่มากมายเหมือนเก่า ดูแล้วเหมือนกับว่าเด็กคนนั้นปลดล็อกอะไรบางอย่างในใจไปได้บ้างแล้ว มันมุ่งมั่น เข้มแข็ง ตั้งใจ อย่างที่เขาเคยวาดหวังไว้ว่าเด็กคนนั้นจะมีมันตอนได้รับการฝึกจากเขาเพื่อเอาชนะออลไมท์

...เพียงแต่วันนี้บทสนทนานั้นไม่มีคำเรียกเขาว่าพ่อเลยสักคำ

‘นอกจากตัวเองที่จะอยู่กับตัวเองตั้งแต่เกิดจนวันตายแล้ว คนใกล้ชิดที่สุดก็คือครอบครัว เป็นคนใกล้ชิดที่สำคัญที่ควรจะรักษาไว้ ...ถ้าแค่ครอบครัวก็ยังไม่รู้วิธีดูแลรักษา คนที่ใกล้ชิดเป็นสายเลือดเดียวกันยังดูแลไม่ได้ นายยังจะมีหน้าไปดูแลชีวิตและความเป็นอยู่ของประชาชนได้ยังไง?’

...ถึงจะไม่เคยใส่ใจ แต่หากมาย้อนคิดตามคำนิยามหรือตามบริบทของสังคม

...เขาอาจจะเป็นฮีโร่ไม่ได้ความ และเป็นพ่อที่ไม่ได้เรื่องอย่างที่บีบีเคยพูด

เอนเดฟเวอร์กำมือตัวเองแน่นจนกระดูกลั่นดังกร๊อบ เล่นเอาออลไมท์หน้าตื่น แต่ยังไม่ทันได้ถามไถ่อาการว่าบาดเจ็บอะไรตรงไหนเพิ่มหรือเปล่า ฮีโร่อันดับสองที่ดูจะทั้งซึมทั้งหงอย แถมยังดูจะโกรธๆ เคืองๆ ก็เงยหน้าขึ้นมาจ้องหน้าเขาด้วยสายตาแปลกๆ

...เหมือนจะโมโห อาฆาต แต่ก็เศร้า?

‘....หากเป้าหมายอย่างออลไมท์หายไป นายจะทำยังไง? ...หรือหากนายเอาชนะเป้าหมายนั้นได้แล้ว นายจะทำอะไรต่อไป? ...ได้คิดเรื่องนั้นไว้บ้างรึเปล่า?’

...ถึงจะยังไม่เกิด แต่หากไอ้บ้ากล้ามนี่หายตัวไปหรือเขาเอาชนะมันได้ขึ้นมาจริงๆ เขาจะยังมีเป้าหมายอะไรอีกกัน?

“...แกเคยมองฉันเป็นคู่แข่งบ้างรึเปล่าออลไมท์?”

ฮีโร่อันดับสองกลั้นใจถามด้วยความสงสัย ว่าแท้จริงแล้วมีแต่เขาที่ตั้งมั่นบ้าๆ บอๆ ไปเองคนเดียวหรือเปล่า อาจจะคิดไปเอง แล้วก็แพ้แล้วพาลอยู่ลำพัง ใครจะรู้ว่าเจ้าบ้าบอนั่นจะตอบมาได้แบบเต็มปากเต็มคำอีกแล้ว

“อะ-อา แน่นอนสิ นายเป็นคู่แข่งที่ดีของฉันเสมอตั้งแต่ตอนเรียนด้วยกันแล้ว การมีนายเป็นคู่แข่ง ช่วนเป็นแรงผลักดันที่สำคัญที่ทำให้ฉันพัฒนาได้ไวนะ ต้องขอบคุณนายจริงๆ!”

“...”

...คิดว่าเขาเป็นคู่แข่งที่ดี ทั้งๆ ที่ชนะเขามาตลอด นำหน้าเขามาตลอด (ถ้าคนพูดไม่ใช่ไอ้บ้าออลไมท์เขาต้องคิดว่าโดนประชดไปแล้ว) ...แต่เพราะต้องการปกป้อง เลยยังพัฒนาต่อไปได้โดยไม่มีที่สิ้นสุดงั้นเหรอ?

...ให้ตายสิ

...ทำไมต้องได้ไอ้วิลเลินนั่นมาสั่งสอนด้วย

ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความอยากเอาชนะและความอาฆาตมาดร้าย ที่มีต่ออดีตเพื่อนผู้เป็นดั่งอุปสรรคชิ้นโตให้เขาก้าวข้ามอ่อนลง เวลานั้นเองหยาดน้ำใสเพียงหนึ่งหยดก็ไหลลงมาจากแววตาที่แปรเปลี่ยนไป มันไม่ได้ละทิ้งความพยายามที่จะเป็นที่หนึ่ง ไม่ได้ละทิ้งความอยากที่จะเอาชนะและพิสูจน์ตัวเองว่าสามารถก้าวข้ามออลไมท์ได้

...แต่อย่างน้อยๆ มันก็ไม่ได้แข็งกร้าวจนลืมความเป็นมนุษย์โดยสิ้นเชิงแบบก่อนหน้านี้แล้ว

 “อะ-อะ-เอ็นจิ เป็นอะไรมั้ย ร้องไห้ทำไม หรือว่าเจ็บแผล!? พยาบาลๆ!!”

“หนวกหู!! โวยวายทำบ้าอะไร!? ใครร้องกันวะ!?”

...

..

.

ริมุรุที่ใช้ร่างสไลม์ (อันเป็นร่างต้น) คอยเฝ้าดูอยู่นอกหน้าต่างยิ้มพอใจ อย่างน้อยๆ สายตาของเอนเดฟเวอร์ก็ไม่ได้เลวร้ายเท่าเดิมแล้ว นับว่ารอบนี้ที่จัดยาแรงให้ถือว่าไม่เสียเปล่า

ที่มาดูเพราะเป็นห่วง เนื่องจากถ้าเอนเดฟเวอร์คิดอะไรไม่ได้เลย เด็กชายคนนั้นคงจะโดนสั่งสอนหนักกว่าเดิม และจากสภาพจิตใจ (ที่ดูจะดีขึ้นมาแค่เล็กน้อย) คงจะรับไม่ไหวหากต้องโดนพ่อตัวเองทำโทษอย่างหนัก แต่ที่เด็กคนนั้นโผล่มาแก้ตัวให้เขาแต่เช้าตรู่นี่ค่อนข้างเหนือความคาดหมายล่ะนะ

“ผลลัพธ์ถือว่าออกมาไม่แย่ล่ะเนอะ คุณราฟาเอล”

《ค่ะ》

...ให้ดีก็ไปขยันฝึกเนอะ อย่ามายุ่งวุ่นวายกับเขาเยอะเลย

...แน่นอน สั่งสอนคนอื่นตัวเองก็ต้องได้ประโยชน์! แค่ก!

 

 

1 : นักข่าวถ่ายรูป ก็เข้าเฟรมหน่อยสิเพื่อนเกลอ 2 : ไม่! ไปไกลๆ เลย! !ทำไมฉันต้องญาติดีกับแกวะ!

 

 

---------

เรือผี #ไมท์เอน แค่ก!

มะคืนลงเต็ม งั้นตอนนี้ลงเกริ่น สลับๆ กันเนอะ ถถถถถ //โดนขู่เผาบ้านก็เสียวๆ แต่ได้แกล้งรีดเล่นก็สนุกดี ฮิๆ

---------

ถึงจะว่าเรือผี แต่ก็แค่เป็นหนึ่งคู่ที่จิ้นได้เด้อ ไม่ได้แปลว่าไรท์จะให้เขามาคู่กัน อย่าพึ่งเข้าใจผิดกันเจ้าค่ะ ส่วนใหญ่ในฟิคเรื่องนี้จะไร้คู่จ้า ถถถถถ

อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้บัตเตอร์ฟลายเอฟเฟ็กต์เยอะมากกกก //ดังนั้นถ้าไม่ตรงตามมังงะหรืออนิเมะ ไม่ต้องแปลกใจ 

//อย่างน้อยๆ ในตอนนี้ก็ทำให้เอนเดฟเวอร์คิดอะไรได้มากขึ้นกว่าในการ์ตูนแล้ว แต่ความสัมพันธ์ในครอบครัวก็ไม่ได้เปลี่ยนไปแบบปุ๊บปั๊บหรอกเนอะ

 

ไม่ได้ติดท็อปหมวดนานแล้ว ขอบคุณมากเลยนะค้าาา

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 902 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,867 ความคิดเห็น

  1. #2134 supatsaree (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2563 / 17:01
    ไม่เป็นไรเราก็ไม่ได้ดู
    #2,134
    0
  2. #1995 Bao_Bao (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2563 / 13:41
    ขอโทษคร่ะ... ในขณะที่บทมันซึ้งกินใจรี้ดเหลือเกิน แต่พอนึกภาพพี่กล้ามโตสองคนคุยกันมันก็....//กลั้นขำสุดฤทธิ์--
    #1,995
    0
  3. #1272 bigbowka (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 12:02
    ถ้ามีอายุขึ้นมาแล้วต้องกล้ามแน่นแบบนี้ รับไม่ด้ายยย
    ถ้าหนุ่มๆต้องโตมาเป็นกล้ามปูใจชั้นสลาย
    #1,272
    0
  4. #1261 lolicon-555 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 23:17
    ตอนอ่านไม่เท่าไหร่ แต่ดันนึกได้ว่าออลไมล์ยังกล้ามโตอยู่นี่หว่า...ผู้ชายกล้ามโต 2 คนคุยกัน...เอิ่ม...
    #1,261
    0
  5. #597 emperor-heaven (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 23:27
    เรื่องนี้ อัพบ่อยหน่อยติดท็อปไม่ยากหรอกครับ
    #597
    12
    • #597-8 emperor-heaven(จากตอนที่ 17)
      11 มิถุนายน 2563 / 00:43
      นั่นก็จริงนะ

      ส่วนตัวผมชอบเมะเรื่องอื่นมากกว่าบาคุโนะ ฮีโร่ นะแต่เรื่องนี้บรรยายดีจริงๆ

      เคยมีฟิคบาคุฯเรื่องนึงที่ทำให้ผมอ่านแนวBLได้ยาวๆทั้งที่ผมเป็นนอมอล+GLเลยนะ

      ส่วนแนวฟิก ผมจะวนไม่ธัญฯก็เด็กดี แต่ในธัญถ้าแยกแนวฟิกนิยายการ์ตูน เกม ออกมาเป็นอันหนึ่งแบบเด็กดีคงมีตำนานหลายเรื่องพอดู

      ทำต่อไป สู้ๆ แล้วก็นะ ดึกแล้ว นอนเถอะครับ เพื่อนิยายที่ผมรัก "ไทยประกันชีวิต"
      #597-8
    • #597-9 gamefunny(จากตอนที่ 17)
      11 มิถุนายน 2563 / 00:45
      ค่าาาา ฝันดีนะคะ คุณทิวาราตรีก็ไปนอนด้วยเน่อออ
      #597-9
  6. #506 w-earn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 00:47

    บทตอนนี้ดีมากๆเลยค่ะ
    ไรต์ ในที่สุดเอรเดฟเวอร์ก็เริ่มคิดได้ น้ำตาปริ่ม
    #506
    1
    • #506-1 gamefunny(จากตอนที่ 17)
      4 มิถุนายน 2563 / 00:52
      ติดเตียงเวลาเหลือ ต้องเริ่มสำนึก ยกความดีให้ออลไมท์ที่มาถูกเวลาด้วย 555
      #506-1
  7. #499 Natnicharhor (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 21:11
    น-นี่มันรูปเรือผี-แค่กๆๆๆ
    #499
    29
    • #499-28 gamefunny(จากตอนที่ 17)
      4 มิถุนายน 2563 / 00:31
      ต้องซื้อมาแจกแล้วค่ะ แค่กๆๆๆ
      #499-28
    • #499-29 Gatto_Famiry(จากตอนที่ 17)
      16 มิถุนายน 2563 / 10:21
      ในนี้นี่คือติดโคขวิดกันหมดแล้วใช่มั้ยคะ ไอกันไม่หยุดเลย แค่กๆๆๆ
      #499-29
  8. #498 cake08234 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 21:01
    นี้มันมิโดริยะกับคัตจังชัดๆ5555
    #498
    1
    • #498-1 gamefunny(จากตอนที่ 17)
      3 มิถุนายน 2563 / 22:36
      ก็อปปี้กันมาค่ะ ถถถถ
      #498-1
  9. #497 janeny_love_exo (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 20:16

    ไปหาภาพมาจากไหนเนี่ย ติดตาสุดอ่ะไรท์5555 ชอบเนื้อเรื่องมากจ้า รอติดตามตอนต่อไปอยู่น้าาา
    #497
    1
    • #497-1 gamefunny(จากตอนที่ 17)
      3 มิถุนายน 2563 / 22:26
      หาจากอากู๋ค่าาา
      #497-1
  10. #496 Zero100548 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 20:09

    ย้าาาาาาาาา
    #496
    1
    • #496-1 gamefunny(จากตอนที่ 17)
      3 มิถุนายน 2563 / 22:22
      ฮี้ย๊าาาาส์
      #496-1
  11. #495 Kirin2004 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 18:59

    เหมือนหมาปอมกับน้องมิแปลกๆแฮะคู่นี้5555
    #495
    1
    • #495-1 gamefunny(จากตอนที่ 17)
      3 มิถุนายน 2563 / 22:22
      เนอะ เหมือนก๊อปกันมา ถถถถ
      #495-1
  12. #494 GBlAcKmOOn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 18:49
    เอ็นจิซังเขากลับตัวเองแล้ว ดีใจ น้องโชจะได้ไม่ต้องทรมาณ แต่ออลไมท์มือนี้รีบไปจับเอวเอ็นจิซังเลย นี้ให้นักข่าวถ่ายรูปหรือต้องการจับเอวเอ็นจิซังกันแน่นะออลไมท์
    ปล.1ออลไมท์คนกลัวเมีย
    ปล.2 เอนเดฟเวอร์คนซึน
    #เอนไมท์ #ไมท์เอน
    #494
    1
    • #494-1 gamefunny(จากตอนที่ 17)
      3 มิถุนายน 2563 / 22:22
      ป๋าจะค่อยๆ เปลี่ยนไปเรื่อยๆ เนอะ ไม่ถึงกับปุ๊บปั๊บ //รูปนี่ถึงจะมโนบทเองแต่ก็ไม่เลวเนอะ ฮิๆ
      #494-1
  13. #493 271045 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 18:11
    ออลไมค์! มือ! มือน่ะมือ!! แหม~อิช้อยหยุดจิ้นไม่ได้เลยเจ้าค่ะ ถึงจะไม่ใช่หนึ่งในเรือหลักของอิฉันก็เถอะ555
    #ซับกำเดาแปป
    #493
    1
    • #493-1 gamefunny(จากตอนที่ 17)
      3 มิถุนายน 2563 / 21:57
      เนอะ ไม่ใช่เรือหลักแต่ก็ดี ถถถถ
      #493-1
  14. #492 Phonthawan (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 18:11

    ขออีกตอน ขออีกตอน ขออีกตอน ขออีกตอน ขออีกตอน ขออีกตอน ขออีกตอน ขออีกตอน ขออีกตอน

    °3°~~
    #492
    1
    • #492-1 gamefunny(จากตอนที่ 17)
      3 มิถุนายน 2563 / 21:55
      ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ (ทำนองโดเรมี)
      #492-1
  15. #491 PraiEnd30 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 18:08
    จับเอวเอ็นด้วยอะไมน์คุง
    #491
    1
    • #491-1 gamefunny(จากตอนที่ 17)
      3 มิถุนายน 2563 / 21:54
      คิกคักดีเนอะ ถถถถ
      #491-1
  16. #490 Pxre14 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 17:58
    ต้องโดนตบก่อนสินะถึงจะเข้าใจ😏😏(ริมุรุสุดแกร่ง🤣)
    #490
    1
    • #490-1 gamefunny(จากตอนที่ 17)
      3 มิถุนายน 2563 / 21:54
      ตบเรียกสติวนปายยย ถถถถ
      #490-1
  17. #489 Xunnazexus (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 17:49

    ตอนต่อไป ตอนต่อไป ตอนต่อไป ตอนต่อไป ตอนต่อไป ตอนต่อไป ตอนต่อไป ตอนต่อไป ตอนต่อไป ตอนต่อไป ตอนต่อไป ตอนต่อไป ตอนต่อไป ตอนต่อไป ตอนต่อไป ตอนต่อไป ตอนต่อไป ตอนต่อไป ตอนต่อไป ตอนต่อไป ตอนต่อไป ตอนต่อไป ตอนต่อไป ตอนต่อไป

    *กำลังสะกดจิตไรท์อยู่
    #489
    1
    • #489-1 gamefunny(จากตอนที่ 17)
      3 มิถุนายน 2563 / 21:54
      ใจเย็นเด้อออ ยังไม่ได้เริ่ม ถถถถ
      #489-1
  18. #488 kimiyuri1 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 17:32
    เหมือนอิซึคุกับบาคุโกเดินตามรอยออลไมท์กับเอ็นเดฟเวอร์ อิซึคุคนือออลไมท์ ส่วนบาคุโกคือเอ็นเดฟเวอร์ 555555 มันใช่เลย
    #488
    1
    • #488-1 gamefunny(จากตอนที่ 17)
      3 มิถุนายน 2563 / 21:53
      ไรท์คิดค่าาา เหมือนถอดแบบกันมา ถถถถ
      #488-1
  19. #487 Jamebon2318 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 17:31

    สู้ๆนะ
    #487
    1
    • #487-1 gamefunny(จากตอนที่ 17)
      3 มิถุนายน 2563 / 21:52
      ขอบคุณง้าบบบ
      #487-1
  20. #486 0847787374 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 17:21
    พ่ออันดับ2

    มีใครสงสัยเหมือนผมไหมหนวดมีไฟติดแล้วทำไหมผมไม่มีไฟติด
    #486
    1
    • #486-1 gamefunny(จากตอนที่ 17)
      3 มิถุนายน 2563 / 21:52
      ชูมือค่า สงสันอยู่ ถถถถ
      #486-1
  21. #485 Phimpin (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 17:14
    สักที ลุ้นจนเหนื่อยอิบ้ากว่าจะคิดได้
    #485
    1
    • #485-1 gamefunny(จากตอนที่ 17)
      3 มิถุนายน 2563 / 21:52
      ค่อยๆ ปรับกันไปเนอะ ถถถ
      #485-1
  22. #484 roseamanelle123 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 17:13
    ดีที่คิดได้นะ ไม่งั้นรอบหน้าโดนโบกยับแน่ 5555
    #484
    1
    • #484-1 gamefunny(จากตอนที่ 17)
      3 มิถุนายน 2563 / 21:52
      เละแน่นอนนน อาจโดนเด็ดทิ้งไม่รู้ตัว ถถถถ
      #484-1
  23. #483 chaowanonza (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 17:11
    ออลไมล์ไม่ธรรมดาจริง(ทรงผมออลไมล์สามารถต้านแรงโน้มถ่วงได้)
    #483
    1
    • #483-1 gamefunny(จากตอนที่ 17)
      3 มิถุนายน 2563 / 21:51
      ช่ายยยย มันขึ้นไปได้ยังไงเนอะ ถถถถถ
      #483-1
  24. #482 pimlp (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 17:03
    น่าร้ากกกกกกกก❤️

    เกลียดวงเล็บ(ออลไมท์ได้แต่คิดแล้วก็สงสัย)จริงๆเลยวุ้ย! 5555😆
    #482
    2
    • #482-1 gamefunny(จากตอนที่ 17)
      3 มิถุนายน 2563 / 21:51
      อ่านเป็นทำนองเพลงมั้ย ถถถถ
      #482-1
  25. #481 626nam (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 17:02
    ในที่สุดด
    #481
    1
    • #481-1 gamefunny(จากตอนที่ 17)
      3 มิถุนายน 2563 / 21:51
      ในที่สุด...คือเอนเดฟเวอร์คิดได้ หรือในที่สุดไรท์ก็มาลง ถถถถ
      #481-1