นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

Depression ถ้าชีวิตมันเศร้า...งั้นเราเลิกเป็นเพื่อนกันดีกว่า

โดย Romurus Zai

โจ : ถ้ากูเครียดจนเป็นบ้ามึงจะยังรักกูมั้ย เบียร์ : บ้าแบบไหนล่ะ โจ : บ้าแบบ...วิ่งแก้ผ้าไปตามป้ายรถเมล์ เบียร์ : งั้นกูก็จะจับมึงขังไว้ในห้อง แล้วกูก็จะยอมเป็นบ้าวิ่งแก้ผ้าไล่จับมึง

ยอดวิวรวม

3,851

ยอดวิวเดือนนี้

32

ยอดวิวรวม


3,851

ความคิดเห็น


102

คนติดตาม


111
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 38 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  23 พ.ย. 63 / 01:42 น.
นิยาย Depression ҪԵѹ...ԡ͹ѹա

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

             

            เขาไม่เคยเชื่อเรื่อง เบญจเพสอายุ 25 แล้วไง ก็แค่อีกปีหนึ่งที่ต้องผ่านไป แต่พอต้องมาฝึกงานผลัดสุดท้าย แล้วต้องมาเจอกับคู่ปรับ ศัตรูหัวใจในอดีตคนที่เขาไม่เห็นว่าจะมีดีตรงไหน...นอกจากเรียนเก่งกว่า หล่อกว่า รวยกว่า สูงกว่า จนเขาถึงกับหลั่งน้ำตามองฟ้าด้วยความน้อยใจ ฟ้าส่งวสุมาเกิดแล้ว เหตุไฉนถึงต้องส่งพุฒิภัทรมาเกิดด้วย เขาจะไม่ลำบากใจเลย ถ้ามันกับเขาไม่เคยเมาแล้วทำเรื่องงามหน้ากันมาก่อน

การเจอกับผู้ชายคนนี้ก็นับว่าแย่พอแล้ว แต่ เบญจเพสยังเล่นงานเขาไม่หนำใจ เลยทำให้เขาป่วย ประสบอุบัติเหตุ งานไม่ผ่าน เสียคนที่รักไป ครอบครัวไม่เข้าใจ และจบด้วยการเป็นโรคซึมเศร้า จนเกือบฆ่าตัวตาย

"ถ้าการมีอยู่ของมึง คือทั้งชีวิตและความฝันของคนๆหนึ่ง มึงยังจะพูดว่าชีวิตมึงไร้ค่าอีกหรือเปล่า"

เงาร้าย กลับกลายเป็นแสงสว่าง คนที่เขาเห็นเป็นศัตรู กลายเป็นคนที่สอนให้เขารู้จักรักตัวเอง แล้วมันก็ทำให้เขาอยากมีชีวิตอยู่ต่อ...อยู่เพื่อเห็นวันพรุ่งนี้ของเรา


ตัวละคร

โจ ทายาทเจ้าของร้านขายยา ที่แม่ได้เลือกเส้นทางไว้ให้แล้วว่าต้องเรียนจบเภสัชมาเพื่อสืบทอดกิจการต่อจากที่บ้าน ภายนอกดูเป็นคนไม่เอาไหน ร่าเริง แจ่มใส เป็นตัวโจ๊กของเพื่อนๆ แต่ไม่มีใครรู้ว่าภายใต้หน้ากากนั้น เขาได้เก็บกดความรู้สึกบางอย่างไว้ เหมือนระเบิดเวลาที่กำลังนับเวลาถอยหลัง

เบียร์ ฉายา คุณชายพุฒิภัทร ที่เขาได้มาไม่ได้ล้อกันเล่นๆ เพราะพ่อกับแม่มีอาชีพเป็นคนรวย เขาจึงได้มรดกความรวยมาโดยปริยาย ชีวิตนี้จะไปยากอะไร ถ้าอยากอยู่อย่างสุขสบายไปตลอดชาติ เขาก็แค่เดินตามกรอบที่พ่อแม่ตีไว้ มีความสุขอย่างที่คนอื่นๆเขามีกัน แต่วันหนึ่งเมื่อเขาได้พบกับสิ่งที่เขาต้องการอย่างแท้จริงเขากลับนึกกลัวและไม่กล้าจะไขว่คว้ามันไว้ 

โชคชะตาให้โอกาสเขาอีกเป็นครั้งที่สอง ในครั้งนี้เขากล้าเผชิญหน้ากับความกลัว และคำต่อต้าน ไม่ว่ามันจะสำเร็จหรือไม่ แต่วันนี้เขารู้แล้วว่าความสุขที่แท้จริงคืออิสระที่ได้เลือกในสิ่งที่อยากเป็น

 

สวัสดีค่ะ Romuls Zai เองนะคะ ก่อนหน้านี้เคยฝากผลงานไว้กับนิยายเรื่อง minimal VS MAXIMAL พอเถอะคุณ...ผมขอร้อง ที่กำลังจะตีพิมพ์กับ สนพ. Hermit ใครยังไม่เคยอ่านเรื่องนี้ลองไปอ่านได้นะคะ

 https://my.dek-d.com/gam_za311/writer/view.php?id=1920471

สำหรับเรื่องนี้เป็นอีกคู่หนึ่งของเรื่องแรก แต่ถ้ายังไม่เคยอ่านเรื่องแรกก็ไม่เป็นไรนะคะเพราะว่า ไม่ได้เกี่ยวเนื่องกัน แค่ยืมตัวละครมาใช้เฉยๆ 

สาเหตุที่แต่งเรื่องเกี่ยวกับโรคซึมเศร้าเพราะเราคิดว่าในปัจจุบันนี้มีคนที่เป็นโรคซึมเศร้าเพิ่มมากขึ้นค่ะ เลยอยากให้ทุกคนได้รู้จักมันมากขึ้น สาดหตุของโรคซึมเศร้าไม่ได้เกิดจากจิตใจที่อ่อนแอ หรือเพราะเป็นคนมองโลกในแง่ร้าย แต่เกิดจากความผิดปกติของสารสื่อประสาทในสมอง ดังนั้นแค่พยายายามเข้าวัด ฝึกจิตให้มองโลกในแง่ดี เท่านั้นไม่พอค่ะ ต้องรับประทานยาควบคู่กันไปด้วย เราอยากเป็นกำลังใจให้กับทุกคนที่เป็นโรคซึมเศร้าให้ผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากนี้ไปให้ได้  และก็อยากให้คนรอบข้างเข้าใจ และรู้จักกับโรคนี้ให้มากขึ้น เรื่องของโรคซึมเศร้า จะได้ไม่เป็นเรื่องเศร้าอีกต่อไป

ขอให้สนุกกับนิยายเรื่องนี้ และได้ข้อคิดกลับไปปรับใช้นะคะ เพราะเราอยากให้ทุกคนได้สิ่งดีๆกลับไปหลังจากอ่านเรื่องนี้จบ ขอบคุณค่ะ

  

สารบัญ 38 ตอน อัปเดตล่าสุด 23 พ.ย. 63 / 01:4238 ตอน

ตอน
ชื่อตอน
สถานะ
อัปเดตล่าสุด

ผลงานอื่นๆ ของ Romurus Zai

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

102 ความคิดเห็น

  1. #102 Kwangkamtui (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 20:11
    อ่านมาราธอน วันเดียวจบเลย แต่งเก่งมากค่ะไรท์ รู้สึกว่าบรรยายได้ดีขึ้นๆเรื่อยๆเลยจากตอนแรก
    สำหรับเราจุดแข็งของไรท์คือพาร์ทดราม่า บรรยายดึงอารมณ์ได้ดีเลยค่ะ สะเทือนอารมณ์มาก
    บทรักก็โอเคนะคะ หวานๆละมุนๆ ถ้าไรท์ไม่เขินมากเวลาไปใน RAW ลองแต่งเร่าร้อนกว่านี้อีกก็ได้นะคะ เรารับไหว ฮ่าาาาา
    ช่วงเนื้อหาสาระที่ต้องการจะสื่อเราว่าทำได้ดีค่ะ แต่บางตอนที่วิชาการจ๋าอาจจะดูแน่นไปนิด อ่านแล้วมีความทางการอยู่หน่อยๆ
    เลยคิดว่าอาจจะดึงความสนใจยากไปหน่อยสำหรับคนทั่วไป ส่วนเราเองคุ้นเคยอยู่แล้วเลยไม่มีปัญหาค่ะ
    เป็นกำลังใจให้ในเรื่องต่อๆไปนะคะ เฝ้ารอตอนพิเศษ หวานจนต้องฉีดอินซูลินก็จัดมาได้ค่ะ รอรับอยู่ตรงนี้ 🥰/อมยิ้มแก้มตุ่ย
    #102
    1
    • #102-1 Y-Eater(จากตอนที่ 38)
      21 พฤษภาคม 2563 / 20:26
      ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะคะ ก่อนอื่นปรบมือให้สำหรับความอึดในการอ่านมาราธอนของคุณอมยิ้มแก้มตุ่ยเลยค่ะ
      จากใจไรท์เลยนะคะ ไรท์อยากเขียนนิยายดีๆ เนื้อเรื่องเข้มๆแต่เป็นประโยชน์ให้ผู้อ่านได้อ่าน คล้ายกับเชฟที่พยายามปรุงอาหารที่มีประโยชน์ให้อร่อย แต่อาหารของไรท์คงยังไม่อร่อยพอเลยยังไม่ติดตลาดสักที แต่ก็จะพยายามต่อไปค่ะ ขอบคุณอีกครั้งที่ติดตามอย่างเหนียวแน่นนะคะ
      #102-1
  2. #101 Kwangkamtui (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 18:01
    “คิดถึง” เป็นแค่คำสั้นๆ แต่สะเทือนไปทั้งใจเลยค่ะ
    เจ็บปวด
    #101
    0
  3. #100 Kwangkamtui (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 17:42
    ผิดมั้ยคะถ้าจะบอกว่าชอบตอนนี้มากๆ ไรท์บรรยายได้ออกมาเจ็บปวดมากจริงๆค่ะ
    ดึงอารมณ์เราไปได้สุดเลย ยกนิ้วให้ เขียนพาร์ทดราม่าได้ดีมากๆ
    ตอบเบียร์บอกเลิกโจกับตอนสปาเกตตี้ทำเอาเราน้ำตาคลอไปด้วยเลย
    ปกติเราไม่ร้องไห้ง่ายๆและที่ผ่านมามีนิยายแค่สองสามเรื่องที่ทำให้เราหลั่งน้ำตาได้จากการอ่าน
    แต่เรื่องนี้ทำให้เรามีน้ำตาได้ทั้งๆที่ไม่ใช่คู่ชิปหลักของเราเลย ประทับใจมากค่ะ
    #100
    1
    • #100-1 Y-Eater(จากตอนที่ 32)
      21 พฤษภาคม 2563 / 18:00
      ขอบคุณมากค่ะ ดีใจที่ชอบนะคะ
      #100-1
  4. #99 Kwangkamtui (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 17:18
    กลัวโจอาการกำเริบจังเลย เจอเรื่องหนักหนามากๆ
    #99
    0
  5. #98 Kwangkamtui (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 16:59
    แต่งบทรักได้ละมุนละไมมากค่ะ เอาใจช่วยเบียร์กับโจ
    ทัศนคติคนไม่ได้เปลี่ยนกันง่ายๆ ต้องใช้เวลา
    ครอบครัวก็สำคัญ คู่ชีวิตก็สำคัญ
    ยังไงก็ตามเบียร์กับโจจับมือดูแลกันไปนานๆนะ
    #98
    0
  6. #97 Kwangkamtui (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 16:04
    โอ๊ย น้องโจเอ๊ย มันน่าตีซะให้เข็ด เมาหัวราน้ำขนาดนั้น อันตรายแท้ๆ
    แต่ตอนนี้ออร่าสีชมพูกรุ่นไปหมดเลย อ่านแล้วเขิน คุณชายเบียร์ประคบประหงมอย่างดี
    มีเหลืออีกสักคนมั้ยคะ แบ่งมาทางนี้บ้าง
    #97
    0
  7. #96 Kwangkamtui (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 15:17
    น่าเจ็บปวดแทนโจมากๆเลยนะคะ แต่ความทรงจำวัยเด็กของเบียร์กับโจน่ารักมากจริงๆ
    #96
    0
  8. #95 Kwangkamtui (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 15:07
    ไรท์บรรยายความรู้สึกของโจได้ดีมากเลยค่ะ ทำเอาเราหน่วงตามไปด้วยเลย คนที่บ้านไม่เข้าใจเป็นอะไรที่แย่มากจริงๆ สำหรับครอบครัวเราเองก็เคยมีประสบการณ์คล้ายๆโจในบางเรื่องเหมือนกันค่ะ กว่าจะผ่านมาได้ก็เสียน้ำตากันไปหลายลิตร เกือบจะสูญเสียชีวิตไปบางส่วน เรื่องเรียนเรื่องฝึกงานเข้าใจแล้วว่าทำไมโจถึงไม่เคยปรึกษาเรื่องยากับแม่ ทั้งที่ที่บ้านเป็นร้านขายยา เพราะแม่ไม่ใช่เภสัชนี่เอง แต่ถ้าพ่อแม่ไม่ใช่เภสัชแล้วมาขายยาอย่างนี้ก็น่ากังวลอยู่เหมือนกันนะคะ แต่สมัยเราไปทำงานต่างจังหวัดก็เจอแบบนี้อยู่เหมือนกัน ที่เปิดขายยาเองทั้งที่ไม่ใช่เภสัชกร
    #95
    0
  9. #94 Kwangkamtui (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 14:53
    ตอนนี้เศร้ามากๆเลยค่ะ น้ำตาจะไหลตามโจ เราเองสมัยเป็นนักศึกษาก็เคยมีเรื่องที่ทำผิดพลาดกับคนไข้ไปบ้างเหมือนกัน แม้จะไม่ร้ายแรงถึงชีวิตแต่ตอนนั้นก็เฟลไปหลายวัน ร้องไห้หนักมาก แต่โชคดีที่มีอาจารย์คอยประคับประคองถึงผ่านมันไปได้ โจโชคดีเหมือนกันที่มีเบียร์คอยเคียงข้างนะคะ
    #94
    0
  10. #93 Kwangkamtui (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 14:45
    โจเอ๊ยยยยยย
    #93
    0
  11. #92 Kwangkamtui (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 14:28
    บรรยายบทรักได้ละมุนละไมอ่อนโยนมากเลยค่ะไรท์
    #92
    1
    • #92-1 Y-Eater(จากตอนที่ 13)
      21 พฤษภาคม 2563 / 15:44

      ขอบคุณค่ะ
      #92-1
  12. #91 Kwangkamtui (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 13:42
    เราเคยอ่านเจอข้อความในทวิต “คนเดียวที่เราควรเปรียบเทียบ คือตัวเราเองคนเมื่อวาน” คุณยายทั้งสองท่านสอนดีมากๆค่ะ
    #91
    0
  13. #90 Kwangkamtui (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 13:33
    มีคนกินน้ำส้มค่าาาาาา แต่คุณถูกกินยังไม่รู้ตัว
    เบียร์เอ๊ย ช่างอดทนดีแท้
    #90
    0
  14. #89 Kwangkamtui (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 13:25
    โจกับเบียร์เล่นกันน่ารักดีนะคะ ดูมีชีวิตชีวามาก
    #89
    0
  15. #88 Kwangkamtui (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 12:08
    สำหรับตอนนี้เรารู้สึกว่าอาจจะมีจุดที่ไม่สมเหตุสมผลอยู่นิดนึงนะคะ ตรงที่เบียร์จะใช้แอลกอฮอล์ราดแผลให้โจ เพราะเบียร์เป็นนักศึกษาเภสัช คิดว่าน่าจะทราบว่าแอลกอฮอล์มีฤทธิ์ในการทำลายโปรตีนในเนื้อเยื่อและกระตุ้นการdehydrate ของน้ำในเซลล์ ทำให้เซลล์ตาย แผลระคายเคืองได้ อันนี้เราไม่แน่ใจนะคะว่านักศึกษาเภสัชได้เรียนเรื่องนี้รึเปล่า แต่คิดว่าสายวิทย์สุขภาพน่าจะเคยผ่านเนื้อหานี้มาค่ะ
    ปล. เราชอบความใส่ใจของเบียร์จังค่ะ ช่างสังเกต อบอุ่นมากเลย ดีใจที่ได้เห็นน้องคินน้องปอด้วย คิดถึง/อมยิ้มแก้มตุ่ย
    #88
    0
  16. #87 Kwangkamtui (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 10:58
    เปิดเรื่องมาตอนบรรยายความสันพันธ์ในอตีตสนุกดีนะคะ นึกตามได้เป็นฉากๆเลย เหมือนเห็นตัวเองกับเพื่อนสมัยเด็ก ตีๆกัน แข่งกัน แล้วทุกวันนี้ดันนั่งกอดคอปรับทุกข์กันซะงั้น ฮ่าาาา มาให้กำลังใจค่ะ เรารู้สึกว่าการบรรยายของไรท์เก่งขึ้นอีกแล้ว อ่านได้ราบรื่นและทำให้เรามีอารมณ์ร่วมได้ดีเลยค่ะ /อมยิ้มแก้มตุ่ย
    #87
    1
    • #87-1 Y-Eater(จากตอนที่ 2)
      21 พฤษภาคม 2563 / 11:00
      ขอบคุณที่เข้ามาติดตามนะคะ แนะนำติชมมาได้เลยค่ะ น้อมรับไปแก้ไข
      #87-1
  17. วันที่ 18 มีนาคม 2563 / 20:46
    จบแล้ว. ขอบคุณไรท์มากๆครับ. ไม่มีอะไรจะเมนท์ติเลยชมแทนละกันว่าแต่งเก่งครับ
    #86
    1
    • #86-1 Y-Eater
      19 มีนาคม 2563 / 20:00
      ขอบคุณมากค่ะ มาติดตามผลงานของไรท์ได้เรื่อยๆ นะคะ ช่วงนี้ขอกักตัว เอ้ย เก็บตัวหาข้อมูลก่อนค่ะ
      #86-1
  18. #85 bewbeaubew (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 มีนาคม 2563 / 11:41
    จบเเล้วแอบใจหาจเหมือนกันนะเนี่ยย ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะคะ
    #85
    1
    • #85-1 Y-Eater(จากตอนที่ 38)
      16 มีนาคม 2563 / 12:38
      ขอบคุณคุณ bewbeaubew มากค่ะที่อยู่ด้วยกันมาตลอด เข้ามาติดตามผลงานของไรท์ได้อีกนะคะ
      #85-1
  19. #84 Usiki (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 22:47
    เธอน่ะ... เป็นผู้ใช้แสตนสินะ!!

    อ่า ขอโทษค่ะ หนูมาผิดเรื่อง .ไหว้ย่อ
    #84
    1
    • #84-1 Y-Eater(จากตอนที่ 38)
      14 มีนาคม 2563 / 23:10
      โจโจ้ก็มา 555
      #84-1
  20. #83 bewbeaubew (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 21:58
    หูยยย

    ไรท์ตัดจบได้โหดมากกก
    #83
    1
    • #83-1 Y-Eater(จากตอนที่ 38)
      14 มีนาคม 2563 / 23:10
      ตัดจบให้เหมือนซีรีย์เกาหลี
      #83-1
  21. #82 Usiki (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 23:00
    น่าร้ากกกก มันละมุนไปหมดด
    #82
    0
  22. #81 จอมตะกละ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มีนาคม 2563 / 22:52
    รู้สึกอินกับการโดนด่าแต่ในชีวิตจริงมันไม่ง่ายแล้วเข้าใจอย่างงี้พร้อมจะซ้ำเราตลอด
    #81
    0
  23. #80 bewbeaubew (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 มีนาคม 2563 / 22:56
    รอค่าาาา
    #80
    0
  24. #79 bewbeaubew (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 19:08
    ไม่มีสักวันที่ไม่คิดถึงอะจิ

    งือออ

    เค้าได้กัน(อีก)เเล้วววว
    #79
    2
    • #79-1 Y-Eater(จากตอนที่ 36)
      4 มีนาคม 2563 / 19:59
      รู้ทันอีกแล้ว 5555
      #79-1
    • #79-2 bewbeaubew
      4 มีนาคม 2563 / 19:59
      555 สู้ๆนะคะ รออ่านค่าา
      #79-2
  25. #78 bewbeaubew (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 2 มีนาคม 2563 / 18:25
    ฮืออออ

    ดีใจจจจ

    ขอฉากหวานๆเรียกน้ำตาลหน่อยค่าา
    #78
    0