[SJ] Fic HaeEun Pet's Lover สื่อรักภาษาโฮ่ง!!!

ตอนที่ 13 : Pet's Lover : 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 276
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    3 มี.ค. 62


Pet’s Lover : Chapter 12







ผมไม่รู้ว่ารางวัลที่หมอจะให้คืออะไร แต่ผมอยากจะให้ถึงวันอาทิตย์นี้แล้วสิครับ นี่ก็วันศุกร์แล้ว เอาจริง ๆ คิดจิตอกุศลแบบผมแล้ว ผมหวังมากเลยครับ ฮ่า ๆ ผมหวังในตัวหมอตลอดเวลา ผมยอมรับ



แต่ผมรอได้ครับ ผมรอหมอได้เสมอ



ผมหายไข้แล้วหลังจากเมื่อวานได้พักเต็มที่แล้วก็ชาร์จพลังแห่งรักจากคุณหมอที่รักมา เมื่อคืนผมนอนกอดหมอจนเช้า ตื่นพร้อมกันแล้วก็ออกจากบ้านมาทำงานพร้อมกัน ผมแวะไปส่งคุณหมอแล้วก็แวะไปเลือกดอกไม้ที่ร้านคุณคยูฮยอน สั่งให้เอาไปส่งที่คลินิกเหมือนเช่นเคย ผมอยากให้หมอคิดถึงผมตลอดเวลา



ไงมึง ถึงกับล้มหมอนนอนเสื่อเลยเหรอวะไอ้วอนเดินเข้ามาในห้องแล้วทิ้งตัวนั่งลงที่โซฟา



กูนอนบนเตียง เตียงที่มีหมอตัวหอม ๆ อะเกทับงานถนัดครับ สาบานเลยว่ามันกับคุณคยูฮยอนยังไม่ได้ทำแบบผมหรอก



แหม ปากดีแบบนี้หายแล้วสินะ ก็ดีกูจะได้ไปแรด



จะไปแรดที่ร้านดอกไม้งั้นสิ



พ่อฮารุแสนรู้จังเลยนะ



ไอ้สัด



แหม เออมึงเมื่อวานคุณจีฮุนโทรเข้ามาเรื่องร้านเค้า



ทำไมวะ มีปัญหาเหรอผมละสายตาจากหน้าจอแล้วหันไปหาไอ้ซีวอน



มั้ง เค้าอยากคุยกับมึงแต่กูบอกว่ามึงลางาน ยังไงก็โทรหาเค้าด้วยแล้วกันกูไปทำงานก่อน หลังจากนี้กูจะยุ่งมาก ๆไอ้วอนลุกขึ้นแล้วก็เดินออกไป



เออ!” ผมส่ายหน้าแล้วก็หยิบโทรศัพท์มือถือมาเลื่อนหาเบอร์คุณจีฮุน



เอาจริง ๆ ผมไม่ได้ติดต่อคุณจีฮุนมาสักพักแล้ว เรื่องงานตอนนี้ก็โอนให้เรียวอุคติดต่อเสียส่วนใหญ่ มีปัญหาอะไรนะแล้วทำไมเรียวอุคไม่รายงานผม



ผมมองดูเบอร์คุณจีฮุนแล้วก็กดโทรออก รอสายไม่นานเขาก็รับสาย



(สวัสดีครับคุณทงเฮ)



สวัสดีครับคุณจีฮุน ซีวอนบอกว่าเมื่อวานคุณโทรมาหาผม



(ครับ ผมโทรเข้าไปที่บริษัท)



ถ้ามีปัญหาเรื่องงานก็ติดต่อผมได้ทันทีนะครับ หรือไม่ก็เรียวอุค ว่าแต่ทำไมไม่โทรเข้าเบอร์ส่วนตัวผมล่ะครับนี่คือเรื่องที่ผมประหลาดใจ เพราะปกติคุณจีฮุนจะโทรเข้าเบอร์ส่วนตัวผมอยู่แล้วแต่ครั้งนี้เขาเลือกที่จะโทรมาที่บริษัท



(ผมกลัวว่าอาจจะทำให้แฟนคุณทงเฮเข้าใจผิดได้น่ะครับ)



เอ๋?” ทำไมหมอจะต้องเข้าใจผิดด้วยเล่า อีกอย่าง ผมกับคุณจีฮุนก็ไม่ได้เกินเลยมากไปกว่าลูกค้า



(เผื่อแฟนคุณทงเฮจะเช็กมือถือไงครับ ฮ่าๆ)



เรื่องนั้นน่ะ หมอไม่เคยทำหรอกครับ เพราะเราเชื่อใจกัน



(อ่า งั้นเหรอครับ ดีจัง)



ว่าแต่คุณจีฮุนมีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ



(เปล่าหรอกครับ ผมอยากจะเชิญคุณทงเฮมาร่วมงานเปิดสาขาใหม่)



ได้สิครับ เป็นเกียรติมาก ๆ ถึงคุณจีฮุนไม่ชวนผมก็จะไปอยู่ดี คุณเป็นลูกค้าของผมนะครับนึกว่าเรื่องอะไร โธ่



(ไม่ได้อยากเป็นแค่ลูกค้าเลยครับ)



เอ่อ…” ใบ้แดกเลยครับ



(ฮ่า ๆ ล้อเล่นน่ะครับ จริง ๆ แล้วก็ทำใจได้บ้างแล้วล่ะ)



คุณจีฮุน…” ไม่น่าเกิดมาหล่อเกินห้ามใจเลยนะเราเนี่ย



(ผมน่ะ)



“…”



(ขอชอบคุณทงเฮต่อไปได้มั้ยครับ ถึงจะบอกว่าทำใจได้แต่ก็ยังคิดถึงคุณทงเฮอยู่ดี แค่เดินเข้าร้านผมก็มักจะมองไปที่โต๊ะประจำเวลาเรานั่งคุยงานกัน ชอบสั่งเมนูโปรดของคุณทงเฮมานั่งดื่มทั้ง ๆ ที่ผมน่ะ ไม่ชอบดื่มอเมริกาโน่เพราะมันขม)



คุณ…” เฮ้อ ไม่คิดเลยว่าเขาจะชอบผมมากขนาดนี้ แค่ฟังเสียงยังรู้สึกเจ็บปวดเลย



(ขอโทษที่พูดออกไปนะครับ แต่ยังไงผมก็จะรอเจอคุณทงเฮนะครับ ในวันเปิดร้านน่ะ)



ครับ ผมจะไป ต้องไปอยู่แล้วล่ะ



(ขอบคุณครับ แล้วก็อย่าได้ใส่ใจเรื่องของผมเลยนะครับ เดี๋ยวสักวันผมก็คงดีขึ้นเอง)



คุณจีฮุนครับ สักวันคุณจะเจอคนที่เป็นของคุณครับ คนที่เกิดมาเพื่อคุณจีฮุนและผมเชื่อว่าเขาจะรักคุณจีฮุนมาก



(ครับ งั้นผมวางสายแล้วนะ เจอกันครับ)



เมื่ออีกคนวางสายผมก็เอนหลังพิงพนักเก้าอี้หลับตาลง ถอนหายใจออกมา ผมนี่มันเหี้ยจริง ๆ เลยว่ะ เมื่อก่อนผมทิ้งใครหลายคนโดยไม่ได้รู้ผิดแต่ตอนนี้ผมกลับรู้สึกผิด มันผิดที่ผมทำให้เขามีความหวังโดยไม่รู้ตัว



นี่คงเป็นผมคนใหม่ทงเฮคนที่มีหัวใจ



แต่หัวใจของทงเฮก็มีไว้รักแค่คุณหมอฮยอกแจเท่านั้นนี่คือเรื่องจริง



Rrrr Rrrr Rrrr



ผมลืมตาแล้วมองไปที่มือถือ ยิ้มให้กับภาพที่โชว์เด่นและชื่อที่เมื่อได้เห็นก็ยิ้มได้เสมอ



ครับหมอ



(คุณทงเฮเป็นไงบ้างครับ ยังปวดหัวหรือมีไข้อยู่มั้ย ถ้ามีต้องทานยาด้วยนะครับ แล้วก็ห้ามโหมงานหนักด้วย) มาเป็นชุดเลยแต่น้ำเสียงที่บอกมาตามสายผมรับรู้ได้ถึงความห่วงใย น่ารักจัง



คร้าบ ผมหายแล้วครับ หมอไม่ต้องห่วงนะแล้วก็วันนี้ผมไปรับนะครับ



(ครับ ก็ต้องมารับอยู่แล้วเพราะหมอไม่มีรถกลับคุณอาหมอไปสัมมนาที่ต่างจังหวัดแล้วด้วย)



อ่า อาหมอไม่ค่อยอยู่ติดบ้านเลยนะครับหมอฮงไม่ค่อยอยู่บ้านเท่าไรครับ เวลาไปหาหมอที่บ้านก็ไม่ค่อยเจอไม่เข้าโรงพยาบาลก็ไปต่างจังหวัด เห็นว่าหมอฮงเป็นหมอใหญ่ประจำโรงพยาบาลสัตว์ด้วยแต่ก็มาเปิดคลินิกของตัวเอง



(ครับ แล้วนี่ทานข้าวหรือยังครับ)



ยังเลยครับ ไปกินกับแฟนได้มั้ย



(ก็น่าจะได้นะครับถ้าคุณทงเฮจะมา หมอเหลือตรวจอีกเคสเดียวก็จะพักแล้ว)



โอเคครับ อยากทานอะไรเป็นพิเศษมั้ยครับจะได้แวะซื้อเข้าไป



(ไม่ล่ะครับ ซื้ออะไรมาก็ได้)



โอเคครับ



(หมอตรวจน้องแมวก่อนนะครับ)



สู้ ๆ นะครับหมอ แล้วเจอกัน



(ครับ เจอกัน)



ผมนั่งยิ้มเป็นบ้าอยู่คนเดียวก่อนที่ไอ้ซีวอนจะเปิดประตูเข้ามา มันเดินมาทิ้งตัวที่เก้าอี้ด้านหน้าโต๊ะแล้วก็กอดอกมองมาที่ผม



ไปหมดแล้วเพื่อนกู



อะไรของมึง



มึงกับหมอนี่สรุปได้กันยัง หลงอะไรขนาดนั้นแค่คุยโทรศัพท์ก็ยิ้มเป็นผีบ้าละ



ยัง กูไม่รีบ



อ๋อเหรอ ไม่ใช่ว่ามึงไม่มีน้ำยาเหรอวะ คนนี้นานไปนะ



ไอ้วอน ถ้ามึงจะพูดแบบนี้ออกไปเลย หมอไม่ใช่คนที่มึงจะเอามาพูดเล่นอีกนิดกูลุกไปถีบมึงแล้วนะไอ้เพื่อนเวร



โทษที ๆ แล้วยังไงลูกค้าที่ชื่อจีฮุน



เค้าชอบกูมาก แต่กูก็บอกชัดเจนนะว่ากูมีแฟนแล้ว



มึงทำถูกแล้ว แค่มึงชัดเจนอะ



เฮ้อ กูไปกินข้าวกับหมอนะผมบอกแล้วลุกขึ้นยืนหันไปคว้ากระเป๋าและกุญแจรถ



เออ กูก็จะไปเซอร์ไพรส์คุณคยูฮยอนบ้าง



ผมกับซีวอนแยกย้ายกันไป ผมแวะซื้อมื้อกลางวันเข้าไปทานที่คลินิกกับหมอส่วนไอ้วอนมันไปหาคุณคยูฮยอนที่ร้านดอกไม้ ผมขับรถมาเรื่อย ๆ ไม่ได้เร่งรีบและจอดลงที่หน้าคลินิกยังไม่ทันได้ลงจากรถก็เห็นคุณหมอยืนรออยู่หน้าทางเข้าแล้ว แต่หมอยังไม่เห็นผม ผมยิ้มแล้วก็หันมาหยิบถุงของกินพอจะเปิดประตูลงไปก็ต้องชะงัก



ใครวะ



มีผู้ชายคนหนึ่งตัวสูง ๆ เดินเข้าไปหาคุณหมอแล้วก็ใช้แก้มชนแก้มสวมกอดกัน ยิ้มมีความสุข มือผมนี่กำแน่นเลยครับ หวงครับ หวงมาก เห็นแบบนี้แล้วอยากพุ่งตัวไปจัดการกระชากคอเสื้อเหวี่ยงหมัดใส่ให้หน้ายับ ไอ้ห่าเอ๊ย หน้าตาดีด้วยไง



เขาโอบไหล่ของหมอแล้วก็เดินเข้าไปด้านในท่าทางสนิทสนมดูมีความสุขมาก



แล้วไง ผมเป็นแฟนหมอนะเว้ย ผมตัดสินใจเปิดประตูลงไปแล้วก็เดินเข้าไปในด้านใน คุณฮานิเห็นผมแล้วก็ตกใจก่อนจะยิ้มทักทายเหมือนที่เคย



หมออยู่ไหนครับผมถามออกไปทันที



อะ เอ่อ คือว่าหมออยู่ที่ห้องพักด้านหลังค่ะ



ขอบคุณครับผมยิ้มให้เธอแล้วรีบเดินไปยังห้องที่คุ้นเคยแต่ก็นึกได้ว่าผมซื้อขนมมาฝากคุณพยาบาลทั้งหลายด้วยเลยเดินย้อนกลับมาแล้วส่งขนมให้ แบ่งกันทานนะครับ



ขอบคุณค่ะ เอ่อ คุณทงเฮคะ คุณหมอมีแขกอยู่นะคะ



งั้นเหรอครับ ผมแค่จะแวะเอาของไปให้หมอคงไม่รบกวนนานรู้สึกตัวเองหน้าตึงอย่างบอกไม่ถูกเลยครับ ท่าทางคุณฮานิทำให้ผมไม่สบายใจกับภาพที่จะเห็นตอนไปเจอหมอ



แต่ผมก็เดินไปยังห้องนั้น



ห้องพักที่อยู่ด้านหลังคลินิกไม่ได้ถูกปิดประตูไว้ ผมหยุดอยู่ก่อนถึงประตูและได้ยินเสียงหัวเราะของคนด้านใน เสียงหัวเราะของหมอและผู้ชายคนนั้น



เอาจริง ๆ คิดถึงตอนนั้นมากเลยนะนายบอกทุกคนว่านายเป็นแฟนฉันแล้วทุกคนก็เชื่อ ทำฉันโสดไปเป็นปี



ก็นายทำตัวเจ้าชู้แบบนั้น เห็นแล้วขัดหูขัดตาเลยต้องจัดการซะเสียงของหมอ



ขอโทษที่เจ้าชู้ไปหน่อย ฮ่า ๆ



ฮ่า ๆ ว่าแต่นายกลับมาทำไมไม่บอกล่วงหน้าจะได้นัดทานข้าว



กะมาเซอร์ไพรส์อะ ดีนะที่นายไม่เปลี่ยนเบอร์



เซอร์ไพรส์มากตอนที่นายโทรมาบอกว่าจะเข้ามาหาตอนเที่ยง



ไปกินข้าวกัน มีเรื่องอยากคุยด้วยเยอะแยะไปหมดเลย นะฮยอกแจไปนะหมอนัดกูแล้วเว้ย!



มีนัดแล้วอะ ทำไงดีอะ เพิ่งนัดก่อนหน้านายจะโทรมาเองหมอหมออยากไปกับมันเหรอ



โทรไปยกเลิกสิ มีใครสำคัญกว่าฉันอีกเหรอ ฮยอกแจนี่ฉันไง นี่บินมาจากอังกฤษเพื่อนายเลยนะใครใช้ให้มึงบินมาล่ะไอ้โง่



แต่ว่า



ฮยอกแจจ๋า~น้ำเสียงต้องอ้อนอะไรเบอร์นั้นวะ



นายนี่จริง ๆ เลย แต่ว่าฉันนัดเค้าก่อนนายนะวันหลังไม่ได้เหรอคุณหมอทำไมทำเสียงแบบนั้นครับ อยากไปกินข้าวกับหมอนั่นเหรอ แต่นี่แฟนนะหมอนัดแฟนแล้วอะ



ผมเดินกลับออกมาแล้วหยิบมือถือขึ้นมากดเบอร์หมอ หมอคงจะรู้สึกผิดถ้าจะโทรมายกเลิกนัดของผม เพราะฉะนั้นผมจะทำมันเองครับ



หมอครับ คือผมขอโทษ ผมติดงานด่วนคงไปกินข้าวกับหมอไม่ได้แล้วล่ะครับ ขอโทษนะครับ



(อ้าว เหรอครับ งั้นก็หาอะไรทานด้วยนะ)



ครับ หมอก็ด้วยนะ คิดถึงนะครับ คิดถึงมาก



(ครับ เหมือนกัน)



ครับ ผมต้องไปแล้วไว้ตอนเย็นผมไปรับเหมือนเดิมนะ



(อืม เจอกันตอนเย็นครับ)



ผมวางสายแล้วก็เดินออกมาเจอคุณฮานิเลยฝากของที่ซื้อมาให้เธอ



ไม่ต้องบอกหมอนะครับว่าผมมาที่นี่ ไม่ต้องบอกว่าเจอผม



อะ เอ่อ



ผมรีบวิ่งออกมาขึ้นรถ ผมไม่รู้ว่าผมทำบ้าอะไรลงไป ทั้งที่ความจริงแล้วผมอยากจะเดินเข้าไปในห้องนั้นแล้วบอกกับหมอว่า ผมมาแล้ว มาทานข้าวกับหมอ หมอจะไปกับคนอื่นไม่ได้ แต่แล้วไงล่ะเมื่อตอนนี้ผมถอยออกมา



ผมแวะไปที่ห้างเพื่อหาอะไรทานและตากแอร์ให้ใจเย็น ๆ เจอผู้คนมากมายและไม่อยากรีบกลับเข้าบริษัทให้ไอ้ซีวอนสงสัย



คุณทงเฮ



คุณจีฮุน



บังเอิญจังเลยนะครับอีกคนส่งรอยยิ้มที่น่ารักมาให้ผม แต่มันไม่สดใสเหมือนครั้งแรกที่เจอ นั่นเพราะผมสินะ



ครับ เพิ่งจะคุยโทรศัพท์กันไปแท้ ๆ ไม่ต้องรอถึงวันงานเลย



ฮ่า ๆ นั่นสิครับ แล้วนี่คุณทงเฮมาทำอะไรเหรอครับ



แวะมาหาข้าวกินครับ



พอดีเลย เอ่อ ถ้าไม่รังเกียจไปทานด้วยกันมั้ยครับ พอดีมีร้านใหม่มาเปิดที่ชั้นสาม



เอ่อเอาไงดีวะ



ถ้าลำบากใจไม่ต้องก็ได้ครับ ผมไปคนเดียวก็ได้ทำหน้าหงอยแบบนี้คงคิดว่าผมรังเกียจแน่ ๆ



ไม่ครับ ผมไปด้วยก็ได้ กินคนเดียวคงไม่อร่อย



ครับ งั้นไปกันเถอะคุณจีฮุนยิ้มแล้วก็เดินนำผมไปที่บันไดเลื่อนทันที



มีเพื่อนทานข้าวด้วยก็ดีเหมือนกันครับ เฮ้อ ทำไมรู้สึกไม่อยากอาหารเลยนะ



ผมเดินตามคุณจีฮุนเข้าไปในร้านอาหารเราเลือกโต๊ะว่างด้านในหน่อย สั่งอาหารง่าย ๆ มาแล้วก็นั่งเงียบไปชั่วครู่



คุณทงเฮสบายดีนะครับเป็นเขาที่เอ่ยถามผมก่อน



ครับ คุณจีฮุนล่ะครับ



ก็อย่างที่เห็นครับ อกหัก



ผมขอโทษจริง ๆ นะครับผมไงที่หักอกเขา



ไม่ต้องขอโทษเลยครับ คุณทงเฮไม่ได้ทำอะไรเลย ผมทำตัวเองทั้งนั้น แต่ว่าตอนนี้ก็พอทำใจได้แล้วครับ อย่างที่บอกไป



ยังไงก็ยังรู้สึกผิดอยู่ดีครับ



คุณทงเฮ อย่าทำหน้าแบบนี้สิครับ ต่อไปถ้าเจอกันก็ทักกันแล้วก็เป็นเพื่อนกันนะครับคุณจีฮุนยิ้มให้กับผมพร้อมยื่นมือมาตรงหน้า



ครับ เป็นเพื่อนกัน ขอบคุณนะครับผมยื่นมือไปจับมือนุ่มแล้วก็ยิ้มให้ ตอนนี้รู้สึกดีขึ้นแล้วครับ คนเราถ้าไม่ได้คบกันก็ยังมีสถานะอื่นที่เรียกแทนได้ นั่นคือเพื่อน



มันอาจจะต้องใช้เวลาแต่ผมคิดว่าในทุกความสัมพันธ์ล้วนมีค่าครับ อย่างน้อยตอนนี้เราก็มีเพื่อนเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่ง เจอกันก็ไม่ต้องคอยหลบหน้าหนีแล้วล่ะ



ผมนั่งทานมื้อกลางวันไปได้สักพักก็มองไปเห็นคุณหมอที่นอกร้าน มากับผู้ชายคนนั้นที่คลินิก สนิทกันแบบโอบไหล่ด้วยนะ ต้องทำขนาดนี้เลยงั้นเหรอ



คุณทงเฮเป็นอะไรหรือเปล่าครับ อาหารไม่อร่อยเหรอ



อ่อ เปล่าครับ อร่อยดี



เห็นนั่งเหม่อ”’



ฮ่า ๆ แค่ค่อย ๆ ชิมรสชาติครับ จะได้แนะนำเพื่อนมาทานบ้าง



อ่อ แบบนี้นี่เอง กลัวว่าจะไม่ถูกปากน่ะครับ



อร่อยมากครับผมพยักหน้ายิ้ม และวินาทีนั้นที่ผมมองออกไปหน้าร้านอีกครั้งก็สบตากับคุณหมอเข้าให้



ร้านจำเป็นต้องกระจกใสขนาดนี้มั้ยเนี่ย หมอนิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะเดินออกไปจากตรงนั้น ผมรู้ได้ในทันทีว่าความฉิบหายมาเยือนแล้ว



ผมลุกขึ้นแล้วก็รีบวิ่งออกมาจากร้าน มองหาคุณหมอก็เห็นหลังไวไวเดินไปทางห้องน้ำ ผมตามไปแล้วก็คว้าแขนเรียวไว้ได้ทัน



หมอครับฟังผมก่อน



ทำไมต้องฟังครับ คุณทงเฮทำอะไรผิดงั้นเหรอหมอหันมามองผมหน้านิ่ง นิ่งแบบนี้ใจคอไม่ดีเลยครับ



หมอ



ฮยอกแจ ไปกันเถอะ อะ นี่ใครเหรอ



หมอครับ ผมมั่นใจว่าผมไม่ได้ทำอะไรผิด



งั้นก็ดีครับ หมอขอตัวไปทานข้าวก่อนนะครับ หิวมากเลย ไปกันเถอะคุณหมอยิ้มให้ผมหนึ่งทีแล้วก็เดินไปกอดแขนไอ้หมอนั่น ย้ำว่ากอดแขน



หมอ!” ผมตามเข้าไปแล้วจับแขนอีกข้างของหมอกระชากดึงจนหมอหันมา



เจ็บนะครับ!”



เฮ้ย คุณทำบ้าอะไร!”



คุณอย่ายุ่งผมหันไปมองหน้าผู้ชายคนนั้นเขม็งแล้วเข้าไปดึงมือของหมอไว้



คุณทงเฮปล่อยหมอครับ คุณต้องใจเย็น ๆ



หมอ ผมเย็นไม่ไหวแล้ว ก่อนหน้านี้ผมพยายามจะไม่คิดอะไร พยายามจะใจเย็น ๆ แต่ตอนนี้ผมไม่ไหวแล้วหมอ ไอ้นี่มันเป็นใคร



อย่าเรียกจุนซูว่ามันครับ



เฮ้ย ฮยอกแจนี่ใคร



แฟนหมอไง ผมเป็นแฟนของหมอ



ไว้เราค่อยคุยกันได้มั้ยครับ หมอยังไม่อยากคุยตอนนี้



หมอ



นะครับคุณทงเฮ หมอขอร้องล่ะ



“…”



ผมยอมปล่อยมือของหมอแล้วมองเขาสองคนเดินไปด้วยกัน แม่งโคตรเจ็บเลยว่ะ เจ็บใจตัวเองที่แม่งทำอะไรไม่ได้เลย



คุณทงเฮ ให้ผมช่วยพูดกับคุณฮยอกแจให้มั้ยครับ เค้าต้องเข้าใจผิดแน่ ๆคุณจีฮุนเดินออกมาแตะมือที่ข้อศอกของผมเบา ๆ



ไม่ต้องหรอกครับ ไว้ผมไปเคลียร์เองยังไงวันนี้ก็ต้องขอโทษแล้วก็ขอบคุณมากนะครับ



ถ้ามีอะไรให้ช่วย ผมยินดีนะครับ ยินดีมาก ๆ เลย



ครับ



ผมแยกกับคุณจีฮุน กลับเข้าบริษัทแล้วก็ทิ้งตัวนอนลงบนโซฟา ไม่มีกระจิตกระใจจะทำอะไรแล้วครับ ผมไม่รู้ว่าผมควรจะทำอะไร จะต้องทำยังไงต่อไปนอกจากรอเวลารอเจอกับคุณหมอในตอนเย็นตามที่เราตกลงกันไว้ แต่พอคิดอีกทีหมอจะยังอยากให้ผมไปรับอยู่หรือเปล่า



แต่ผมคิดว่าผมไม่ผิดนะครับ ผมไปทานข้าวกับคุณจีฮุนเพราะความบังเอิญ แล้วที่ทำไปก็เพราะหมอจะได้ไม่รู้สึกผิดที่ต้องยกเลิกนัดผมไม่ใช่เหรอ?



เฮ้อ~



พี่ทงเฮ เป็นไรถอนหายใจอยู่ได้



เฮ้อ



เอ้า เป็นอะไร เห็นเดินเหม่อ ๆ ผมเรียกก็ไม่สนใจอะ ไหนอาการมันเป็นยังไงบอกหมอสิครับไอ้เรียวอุคเดินมานั่งลงที่โซฟาอีกตัวแล้วจ้องผม



ไม่อยากคุย ถ้าไม่มีอะไรสำคัญก็เชิญ นั่นประตูผมชี้ไปที่ทางออก



โห นี่น้องเป็นห่วงนะเนี่ย



ทะเลาะกับหมอว่ะขอระบายหน่อยแล้วกันครับ อึดอัด



เรื่องไรวะพี่ ก็เห็นหวาน ๆ คอยดูแลกันอยู่เลยไม่ใช่เหรอวะ



เฮ้อ ความจริงวันนี้กูนัดกินข้าวกับหมอ กูก็เข้าไปที่คลินิกแต่กูเห็นหมออยู่กับผู้ชายคนอื่นสนิทสนมกันมาก หมอนั่นมันขอให้หมอไปกินข้าวด้วยแล้วก็เหมือนว่าหมอจะอยากไปกับเขากูเลยโทรไปบอกหมอว่าติดลูกค้าไปไม่ได้แล้ว



อาฮะ



กูก็ไปเดินห้างหาข้าวกิน บังเอิญเจอคุณจีฮุนเค้าชวนไปกินข้าวกูก็ไปแล้วหมอก็ไปเจอ ก็เลยทะเลาะกัน จะเรียกทะเลาะมั้ยก็ไม่แน่ใจ กูแม่งโคตรเจ็บตอนที่หมอเดินกอดแขนไอ้ผู้ชายคนนั้นไปต่อหน้าต่อหน้ากูพูดแล้วอยากจะร้องไห้ครับ



ก็แค่ต้องคุยกันให้เคลียร์อะพี่ แล้วผู้ชายคนนั้นเป็นใคร



กูไม่รู้



อาจจะเพื่อนของพี่หมอก็ได้นะ ความจริงแล้วเรื่องนี้มันอาจจะไม่มีอะไรเลยก็ได้ ถ้าพวกพี่คุยกัน



งั้นกูไปคุยกับหมอเลยผมดีตัวลุกขึ้นนั่ง ต้องไปหาคุณหมอ



เดี๋ยว ๆ ตอนนี้กำลังร้อนทั้งคู่ เย็นนี้พี่ต้องไปรับพี่หมออยู่แล้วนี่นารอตอนนั้นเถอะ



หมอจะอยากให้กูไปรับอยู่มั้ยวะ



อยากไม่อยากพี่ก็ต้องไปเว้ย แล้วก็ใจเย็น ๆ ค่อย ๆ คุยกัน สู้ ๆ พี่มันตบไหล่ผมแล้วก็เดินออกไปแบบหล่อ ๆ แหม ทำมาสอนกูแต่ก็ต้องขอบใจที่มันเตือนสติผมครับ



บางทีเรื่องมันอาจจะไม่มีอะไรเลยก็ได้ เฮ้อ



ไม่มีสมาธิทำงานเลยเว้ย!




 

ตกเย็นเลิกงานแล้วครับ สูดลมหายใจแล้วก็ขับรถไปที่คลินิกจอดรถที่ประจำแล้วนั่งรอเวลา หมอจะโกรธที่ผมทำไม่ดีลงไปหรือเปล่า ตอนนั้นผมเหมือนเลือดขึ้นหน้าอะ



โทรหาคุณหมอดีมั้ยนะ หมอจะรับสายหรือเปล่า ผมมองหน้าจอมือถือชั่งใจอยู่ครู่ก็กดโทรออกยกขึ้นแนบหูก็ลุ้นไปด้วย



รอสายอยู่สักพักหมอก็รับสาย



หมอ ผมนึกว่าหมอจะไม่รับสายของผมซะแล้ว



(หมอเก็บของแป๊บนะครับ คุณทงเฮมาถึงหรือยัง)



ครับ ผมรออยู่ด้านหน้าแล้ว



(งั้นขอสองนาทีครับ)



ผมรู้สึกโล่งใจไปเปราะนึงครับ อย่างน้อยหมอก็ไม่ได้โกรธผม ผมลงจากรถมายืนรอด้านหน้าพอหมอเดินออกมาผมก็แย่งกระเป๋ามาถือไว้ หมอยิ้มน้อย ๆ แล้วเดินไปที่รถผมรีบวิ่งไปแล้วเปิดประตูให้ คุณหมอไม่ได้ว่าอะไรยิ้มแล้วก็ขึ้นรถ ผมเก็บกระเป๋าให้หมอไว้เบาะหลังแล้วก็วิ่งมาขึ้นรถบ้าง



ผมสตาร์ทรถแล้วก็ขับออกไป บรรยากาศในรถเงียบจนเริ่มอึดอัด หมอก็เงียบ ผมก็ไม่รู้จะเริ่มต้นบทสนทนายังไง ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลยให้ตายเถอะ!



หมอครับผมเรียกหมอแต่สายตาก็ยังมองไปที่ถนนเบื้องหน้า



“…” แต่หมอเงียบ



ผมขอโทษนะครับ



คุณฮานิฝากบอกว่า ขนมแล้วก็พิซซ่าอร่อยมากครับ



เอ๊ะ?” ผมหันมองเสี้ยวหน้าของหมอเมื่อรถติดไฟแดง



ความจริงถ้ามาถึงคลินิกแล้วก็น่าจะเข้าไปหากันนะครับ ไม่เห็นจะต้องรีบกลับเลย



หมอคุณฮานิเก็บความลับไม่อยู่ผมน่าจะรู้



คุณทงเฮช่วยแวะที่สวนข้างหน้าด้วยนะครับ



อ่า ครับ



บรรยากาศในรถเงียบไปอีกครั้งจนเมื่อผมแวะมาจอดที่สวนสาธารณะที่คุณหมอบอก เราลงจากรถแล้วก็เดินไปนั่งที่ม้านั่งใต้ร่มไม้ หมอยืนอยู่ตรงหน้าของผมมองมาแล้วก็ถอนหายใจ



คุณทงเฮครับ



ครับ



หมอเองก็ต้องขอโทษเรื่องเมื่อกลางวันนะครับคุณหมอก้มหัวให้ผม ทำเอาผมนี่ทำอะไรไม่ถูกเลยครับ



หมอครับ ไม่ต้องทำแบบนี้ครับ ผมสิผิด ถึงตอนนั้นผมจะบอกว่าผมไม่ได้ผิดแต่พอมาคิดอีกทีผมทำให้หมอต้องเจ็บผมจับมือของหมอแล้วก็ไล่สายตามองที่เรียวแขน ผมดึงแขนหมอตอนนั้นยังมีรอยแดงอยู่เลย บ้าจริง ผมขอโทษนะครับ



อืม คุณทงเฮอยากจะบอกอะไรหมอครับ



ก็...ตอนนั้นที่ผมไปที่คลินิกผมเห็นหมอกับผู้ชายคนนั้น หึงมากเลยครับแล้วก็หวงตอนที่เห็นหมอหัวเราะไปกับเขา



จุนซูเป็นเพื่อนสนิทของหมอครับ เราเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กแล้ว เขากลับมาเกาหลีเลยแวะมาเซอร์ไพรส์ หมอเองก็ไม่รู้ว่าเขาจะมารู้อีกทีก็ตอนที่ถึงคลินิกนั่นแหละครับ



โล่งอกไปที นึกว่าจะต้องมีศัตรูหัวใจเพิ่มซะแล้วสิ



จุนซูชอบเอาแต่ใจครับ ความจริงคุณทงเฮไม่ต้องโทรมายกเลิกนัดเองเพราะกลัวหมอจะรู้สึกผิดหรอกนะครับ หมอน่ะ อยากจะให้คุณทงเฮมาทานข้าวกับเพื่อนของหมอด้วยซ้ำแต่ว่ากลับต้องมาเจอกันในสถานการณ์แบบนั้น



โธ่ ผมนี่มันแย่จริง ๆ เลยครับผมนี่ตบหน้าผากไปหนึ่งฉาดเลยครับ คิดเองเออเองอีกจนได้ไอ้ทงเฮเอ๊ย



แต่ว่าตอนที่หมอเห็นคุณทงเฮอยู่กับคุณจีฮุนน่ะ ก็มีหึงเหมือนกันนะครับ



หมอครับ ผมกับคุณจีฮุนเราเป็นเพื่อนกันแล้วครับ วันนี้น่ะเขายังอาสาจะมาอธิบายให้หมอฟังเลยผมจับมือขาวทั้งสองข้างของหมอไว้แล้วเงยหน้ามอง



ครับ แต่ว่าวันนี้น่ะหมอทำตัวไม่ดีเลย ถ้าหมอบอกกับคุณทงเฮว่าจะไปกับเพื่อนหรือว่าตอนนั้นที่เจอกันเราคุยกันก็คงจะไม่ต้องกระวนกระวายใจไปทั้งบ่าย



เฮ้อ แต่ว่าตอนนี้เราเข้าใจกันแล้วใช่มั้ยครับ



ครับ ต้องขอบคุณคุณเรียวอุคด้วยที่โทรมาบอกว่าเรื่องราวว่าเป็นยังไง



เรียวอุคเอาแล้วไงลูกน้องผม มึงทำงานดีเกินไปแล้ว



เฮ้อ สบายใจแล้วล่ะครับ กลับบ้านกันเถอะ



ครับผมลุกขึ้นยืนกระชับมือหมอไว้ ยิ้มให้กันและเดินเคียงข้างกันไป วันอาทิตย์นี้ยังเหมือนเดิมใช่มั้ยครับหมอ



เหมือนเดิมสิครับ



ตื่นเต้นจัง หมอจะให้รางวัลอะไรนะใบ้ได้มั้ยครับ



ไม่ใช่เรื่องทะลึ่ง ๆ แน่นอนครับไม่ต้องมาทำตาเป็นประกายเลย



หมออ่า ผมไม่ได้คิดอะไรเล้ย



ฮ่า ๆ หมอไม่เชื่อครับ



แค่เราต่างยอมอ่อนให้กันและรับฟังกัน เรื่องราวมันก็จะไม่บานปลาย ผมจะฟังให้มากขึ้นครับ ผมจะไม่คิดเองเออเองแล้วก็เจ็บเองอีกแล้ว

 





.................................................................

 






วันอาทิตย์ที่ผมรอคอยมาถึงแล้ว!!!



คุณหมอบอกว่าไม่ต้องไปรับที่บ้านเพราะเรานัดกันช่วงเย็น ฮือ รอคอยมาตั้งหลายวันแต่หมอบอกกับผมเมื่อวานว่าเจอกันตอนเย็น เพราะช่วงเช้าต้องไปทำธุระกับอาหมอก่อน



วันนี้ทั้งวันผมเลยได้มีเวลาอาบน้ำให้ฮารุ เล่นด้วยกัน แล้วก็ดูหนังด้วยกันจนแทบหมดวัน ฮารุนอนอยู่ข้าง ๆ ผม แอร์เย็น ๆ ทำให้หลับสบายเชียวล่ะ ผมลูบขนนุ่มไปพลาง ๆ อีกมือก็เลื่อนหน้าจอสมาร์ทโฟนไปเรื่อย



ไอ้วอนมันทักมาถามเรื่องทั่วไป เช่น เรื่องร้านอาหารที่จะพาคุณคยูฮยอนไปทานเย็นนี้ คำพูดที่จะทำให้คุณคยูฮยอนถูกใจ แต่ผมก็ไม่ได้บอกอะไรมากนอกจากแนะนำร้านอาหารอร่อย ๆ ที่ไม่ควรพลาด ส่วนเรื่องอื่น ๆ ไอ้วอนมันรู้ดีอยู่แล้วว่าต้องทำยังไงให้คุณคยูฮยอนประทับใจ



ผมส่ายหน้าน้อย ๆ แล้วก็มองดูเวลา ใกล้เวลานัดแล้ว ผมควรไปเตรียมตัวสำหรับเดทของผมและคุณหมอ ผมก้มลงหอมหัวฮารุเบา ๆ และยีขนนุ่มด้วยความเอ็นดูก่อนจะวิ่งขึ้นห้อง



ผมอาบน้ำแต่งตัวด้วยความรวดเร็ว ฉีดน้ำหอมกลิ่นโปรด ส่องกระจกมองความหล่อดูดีของตัวเอง แหม ผมนี่มันหล่อจริง ๆ



ผมขับรถไปยังร้านอาหารที่คุณหมอส่งโลเกชั่นมาให้เมื่อชั่วโมงก่อน หมอบอกว่าพร้อมแล้วสำหรับเดท ยิ่งเป็นแบบนี้ผมยิ่งตื่นเต้นครับ หมอทำตัวแปลก ๆ นะว่ามั้ย



เมื่อมาถึงร้านอาหารผมก็โทรหาคุณหมออีกคนรับสายแล้วบอกให้เข้าไปก่อนตอนนี้กำลังจะถึงแล้วผมเลยทำตาม เดินเข้าไปนั่งรอ



แรงสะกิดที่ไหล่ทำให้ผมหันไปมองและก็พบกับช่อดอกกุหลาบสีแดง ผมตกใจนิดหน่อยเมื่อช่อดอกกุหลาบลดลงก็เผยให้เห็นใบหน้าเปื้อนยิ้มของคนที่ผมเฝ้ารอ



คุณหมอ



ช่วยรับช่อดอกไม้ด้วยนะครับ



อะไรกันครับเนี่ยผมรับช่อดอกไม้มาถือไว้แบบงง ๆ คุณหมอก็เดินไปนั่งที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม วันนี้หมอน่ารักมากครับ แม้จะไม่ได้แต่งตัวหวือหวาแต่หมอเป็นหมอในวันธรรมดาที่ทำให้ทุกวันเป็นวันพิเศษของผมเสมอ



ผมอยากเป็นฝ่ายให้บ้างครับ ปกติผมเป็นฝ่ายที่ได้รับช่อดอกไม้จากคุณทงเฮตลอดเลย



หมอครับ ทำไมน่ารักงี้อะ ผมเอื้อมไปจับมือของหมอและยิ้มให้ ขอบคุณมากนะครับ



ครับ สั่งอาหารกันดีกว่า หมอหิวแล้วล่ะ



ครับผม



คุณทงเฮอยากทานอะไรเป็นพิเศษมั้ยครับ สั่งเลยนะ



หมอจะเลี้ยงเหรอครับผมเปิดเมนูหาของแพง ๆ ก่อนเลย



หารเท่ากันครับ



โห หมอ



ฮ่า ๆ หมอเงินเดือนน้อยครับ



งั้นผมเลี้ยงหมอเองครับ เงินเดือนผมเยอะ ฮ่า ๆ



ขี้อวดจังครับ ผมเอาสเต็กปลาดอลลี่ย่างครับคุณหมอส่ายหัวให้กับความขี้อวดของผมแล้วหันไปบอกเมนูกับพนักงาน



งั้นผมเอาสเต็กเนื้อก็แล้วกันครับ



เมื่อสั่งเมนูเสร็จผมก็หันมองช่อดอกกุหลาบสีแดงข้าง ๆ มันไม่เหมาะกับผมเท่าไร แต่ผมคิดว่ามันเหมาะกับคุณหมอเสียมากกว่า



หมอครับ



ครับ คือว่าวันนี้ต้องขอโทษด้วยนะครับ หมอให้เวลาคุณทงเฮไม่เต็มที่ทั้งที่เป็นฝ่ายออกปากชวนเองแท้ ๆ



ไม่เป็นไรเลยครับ วันนี้ผมได้พักเต็มที่มาก ๆ มีเวลาอยู่กับฮารุทั้งวันแถมตอนเย็นยังได้มานั่งทานมื้อค่ำกับหมอแบบนี้อีก และที่สำคัญหมอทำให้ผมประหลาดใจด้วย ขอบคุณอีกครั้งสำหรับดอกไม้นะครับ แต่ผมมีความสุขที่ได้เป็นฝ่ายมอบให้หมอมากกว่า ดอกไม้น่ะเหมาะกับคนน่ารักแบบหมอครับ



พ่อฮารุนี่ปากหวานอีกแล้ว ไม่ชินเลยครับคุณหมอยิ้มเขิน ๆ ผมกุมมือของหมอไว้และมองใบหน้าที่ไม่รู้เบื่อ



ตอนนี้ก็หวานแค่กับหมอเท่านั้นแหละครับ ว่าแต่รางวัลของผมล่ะ ตื่นเต้นจะแย่แล้วครับทวงซะเลยเผื่อหมอจะลืม



หมอไม่ลืมหรอกครับ แต่ว่ายังไม่ถึงเวลา สเต็กมาแล้วหมอดึงมือออกจากการเกาะกุมของผมแล้วหันไปสนใจจานสเต็กที่วางเสิร์ฟ ตาวาวมองจ้องเหมือนเด็ก ๆ



งั้นทานเถอะครับผมเองก็จัดการกับสเต็กตรงหน้า



หมอเล่าให้ฟังว่าวันนี้อาหมอพาไปรู้จักผู้ใหญ่หลาย ๆ ท่าน แล้วก็จัดการธุระหลายอย่างซึ่งไม่ได้ลงรายละเอียดมากนัก ผมเองก็ไม่ได้ถามเพราะถือว่าเป็นเรื่องส่วนตัว ถ้าหมออยากจะให้ผมรู้ก็คงบอกเอง



วันหลังไปช่วยอาบน้ำให้ฮารุอีกนะครับหมอ วันนี้ผมอาบให้คนเดียวเล่นซะเปียกเลย เจโน่ก็ไม่อยู่บ้านผมบอกคุณหมอ ก็วันนี้ฮารุเล่นซะผมเปียกโชกทั้งตัวเลย



ฮ่า ๆ ได้สิครับ คิดถึงฮารุอีกแล้วล่ะ อ่อ เดือนหน้ามีตรวจสุขภาพฮารุนะครับ



อ่า นั่นสิ เกือบลืมไปเลยครับหมอจำได้ด้วย



ว่าแล้วเชียว ไว้ใกล้ ๆ หมอจะเตือนอีกทีนะครับ เห็นว่าช่วงนี้คุณทงเฮงานยุ่งอาจจะลืมได้



ขอบคุณนะครับ มีแฟนช่วยจำก็ดีเหมือนกัน ลูกจะได้สุขภาพแข็งแรง



เหรอครับ ทานไปเลยครับ” หมอจิ้มชิ้นเนื้อบนจานของผมแล้วก็ยื่นมาจ่อที่ปากให้ ผมเลยอ้าปากให้หมอป้อน



อร่อยจังแฟนป้อนด้วย



ผมกับหมอออกมาจากร้านอาหาร หมอบอกว่ามาแท็กซี่เพราะขากลับยังไงผมก็ต้องไปส่ง ซึ่งมันถูกต้องที่สุดครับ หมอบอกว่าให้ไปยังที่ที่หนึ่งและสถานที่สุดแสนจะโรแมนติกนั้นก็คือ แม่น้ำฮัน คุณหมอเดินไปนั่งลงที่ม้านั่งวางมือลงบนตักกุมกันไว้ ผมมองดูแล้วก็พอจะรู้ว่าหมอมีอะไรจะบอกผม



หมอมีอะไรหรือเปล่าครับผมนั่งคุกเข่าลงตรงหน้าคุณหมอจับมือคู่สวยมากุมไว้ เงยหน้ามอง



คือว่า ที่หมอบอกว่าจะให้รางวัลคุณทงเฮ



ครับหรือว่าจะถึงเวลาแล้ว



หมอเป็นฝ่ายรับจากคุณทงเฮตลอด ไม่เคยได้เป็นฝ่ายให้เลย



ไม่จริงซะหน่อยครับ หมอให้ผมมากแล้ว หมอรู้มั้ยว่าหมอคือความสุขในชีวิตของผมผมอยากให้หมอมั่นใจและอยากให้หมอรู้ว่าหมอมีค่ากับผมมากแค่ไหน



คุณทงเฮ



หมอคือคนที่ทำให้ชีวิตของผมเป็นชีวิตที่มีค่า ผมอยากมีชีวิตอยู่ในทุก ๆ วันเพื่อมีความสุขกับคนที่ผมรัก และหมอก็คือคนนั้นนะครับ



“…”



ต่อให้วันนี้หมอไม่มีดอกไม้ช่อนั้นให้ผม ไม่มีรางวัล ไม่มีอะไรพิเศษ ๆ ผมก็ยังมีความสุขเพราะอะไรรู้มั้ยครับ



เพราะมีหมออยู่ตรงนี้ไงครับคุณหมอตอบแล้วก็ยิ้มออกมา ผมเลยพยักหน้ายิ้มยกมือหมอมาจุมพิตเบา ๆ



ใช่ครับ เพราะผมมีคุณหมอ



แต่ว่าหมอมีรางวัลให้คุณทงเฮจริง ๆ นะครับ



ว้าว มันคืออะไรครับ หมอแอบซ่อนไว้ตรงไหนเนียนจังน้าผมยกแขนหมอขึ้นแล้วมองหา หมอซ่อนรางวัลไว้ที่ไหนกันนะ



ฮ่า ๆ หาไม่เจอหรอกครับเพราะมันไม่ใช่สิ่งของ บางทีมันอาจจะไม่มีค่าอะไรเลยก็ได้ แต่มันคือสิ่งที่หมอคิดมาตลอด



ทุกอย่างที่หมอให้มีค่ากับผมทั้งนั้นแหละครับผมกุมมือของหมอแน่นขึ้น จับจ้องใบหน้าขาวที่มองมาที่ผมเช่นกัน ดวงตากลมกระพริบปริบและยิ้มให้กับผม ตาของหมอ ริมฝีปากของหมอกำลังยิ้มให้ผม เป็นยิ้มที่ทำให้ผมเหมือนโดนสะกด



คุณทงเฮหลับตาได้มั้ยครับ



ทำไมครับ



นะครับ หมอเขินหมอหลบตาผมแล้วก็ก้มหน้ามองไปทางอื่น ทำแบบนี้โคตรน่ารัก



ฮ่า ๆ โอเคครับ ผมพร้อมแล้วครับ รางวัลของคุณหมอคืออะไรนะผมหลับตาลงถ้าสถานที่ไม่ใช่ที่นี่แต่เป็นห้องนอนของผมหรือของหมอ ผมคงจินตนาการไปแล้วว่าหมอกำลังเปลือยเปล่าต่อหน้าผม เขินอายจนต้องบอกให้ผมหลับตาลง พอคิดแบบนี้ก็อยากจะตบหน้าตัวเองที่คิดไม่ดีกับหมอ



คุณทงเฮครับเสียงหวานเอ่ยเรียกชื่อผม



ครับผมขานรับเสียงนั้น



ผมลมหายใจอุ่น ๆ รินรดที่ต้นคอของผม เสียงหวานเอ่ยแผ่วเบาที่ข้างใบหู



“…”



ผมน่ะ…”



“…”



รักคุณทงเฮนะครับ



“…”



“…”



หมอผมลืมตาขึ้น ตอนนี้หน้าของหมอแดงเรื่ออย่างเห็นได้ชัด ผมลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วจับหน้าตัวเอง



ผมฝันอยู่หรือเปล่านะหมอบอกว่าหมอรักผม หมอรักผมอะ หูไม่ได้ฝาดใช่มั้ย หมอบอกว่ารักผม หมอรักผม หมอรักทงเฮ หมอรักผมจริง ๆ นะ



รางวัลของหมอมีแค่นี้แหละครับ



หมอ พูดอีกทีได้มั้ยครับ เหมือนจะได้ยินไม่ชัดจริง ๆ แล้วโคตรชัดเจนเลย คำว่า รักที่หมอบอกข้าง ๆ หูของผมน่ะ ทำเอาหัวใจเจ้ากรรมเต้นรัวเลยเชียวล่ะ



หมอไม่เคยพูดคำนี้กับผม แม้ว่าผมจะเป็นฝ่ายบอกกับหมอไปก่อนแล้วว่าผมรักคุณหมอมากแค่ไหน ถ้านี่คือรางวัลที่หมอมอบให้ผมในวันนี้มันก็เป็นรางวัลที่ยิ่งใหญ่



นั่นหมายความว่าผมเอาชนะใจหมอได้แล้วยังไงล่ะ เราตกลงเป็นแฟนกันแต่ก็ไม่มีสักครั้งที่ผมจะได้ยินคำนี้จากปากของหมอ



คำว่า 'รัก' ผมเคยได้ยินมาเป็นร้อยครั้งแต่มันไม่มีความหมายเท่าวันนี้ที่ได้ยินเลย



หมอ รัก คุณทงเฮครับหมอลุกขึ้นยืนตรงหน้าผม ริมฝีปากขยับบอกคำที่ทำให้คนฟังอย่างผมมีความสุขที่สุด



ผมก็รักหมอมากนะครับ ขอบคุณที่ยอมมอบคำว่ารักให้กับผม



คำนี้มันมีค่ากับหมอมากนะครับ หมอไม่เคยให้มันกับใครพร่ำเพรื่อ ไม่ใช่ว่าหมอจะพูดกับใครก็ได้ แต่เพราะคุณทงเฮทำให้หมอมั่นใจว่า คุณจะเก็บรักษาความรักของหมอได้ดี



ผมจะทะนุถนอมความรักของหมอ จะทำให้ความรักของเราเป็นความสุขของกันและกันผมสัมผัสที่แก้มขาวของหมอแล้วกดริมฝีปากที่หน้าผากหมอเบา ๆ



ขอบคุณครับหมอสวมกอดผม เราสวมกอดกันไว้ ผมยิ้มออกมาและในหัวก็กำลังเล่นเพลย์ลิสต์เดิมซ้ำ ๆ เป็นคำว่ารักที่หมอบอกผม



ผมผละอ้อมกอดออกจากหมอ จับจ้องใบหน้าขาวที่มีรอยยิ้ม อดใจไม่ไหวจนต้องกดริมฝีปากลงไปประกบกับกลีบปากสีสวยของหมอ



อื้อมือบางจับเข้าที่แขนทั้งสองข้างของผม บีบแน่นหลับตาลงและตอบรับสัมผัสที่ผมมอบให้



ผมบดเบียดจูบดูดเม้มกลีบปากอิ่ม เสียงของสัมผัสทำให้ผมอดจะกดจูบลงไปหนัก ๆ ไม่ได้ ใครจะไปสนล่ะว่าจะมีใครได้ยินหรือเห็นว่าตอนนี้ผมกำลังยืนทำอะไรตรงนี้



ผมมีความสุขมาก หัวใจของผมพองโตราวกับเด็กน้อยเจอของเล่นถูกใจ แต่จริง ๆ แล้วตอนนี้ผมเจอคนที่ถูกใจต่างหาก ผมเจอคนแสนพิเศษในชีวิตแล้ว



ริมฝีปากของเราแทบไม่ละออกจากกัน ผมสอดดันเรียวลิ้นเข้าไปกวาดต้อนความหวานเมื่อหมออนุญาต ริมฝีปากของหมอทั้งนุ่มและหอมหวาน ลมหายใจของเรารินรดกันลิ้นของเราสัมผัสกัน เก็บกลืนหยดน้ำหวานของกันและกัน



อื้อ



รักหมอที่สุดเลยครับผมแตะปลายนิ้วหัวแม่มือที่ริมฝีปากของหมอเช็ดหยดน้ำหวานออกแล้วประกบจูบแผ่วเบาลงไปอีกครั้ง



คะ ครับหมอก้มหน้างุดแก้มแดงเรื่อ ผมเลยดึงหมอมากอดไว้จมอก



ไอ้ทงเฮแม่งโคตรมีความสุขเลยเว้ย ถ้านี่คือตอนจบของละครสักเรื่องมันก็คงจะเป็นตอนจบที่ดีที่สุด เราบอกรักกัน เรากอดกันและเราจูบกันใต้พระจันทร์ดวงโตที่ลอยเด่นบนฟ้ามืด



แต่นี่คือเรื่องจริง ชีวิตจริงวันพรุ่งนี้ยังเป็นเรื่องของอนาคตและเราอาจจะรักกันมากกว่าเดิม มากกว่าวันนี้



หมอหายใจไม่ออกแล้วครับเสียงอู้อี้ดังขึ้นและหมอพยายามผลักดันไหล่ของผมออก



ฮ่า ๆ ขอโทษครับหมอ



กอดซะแน่นเลย



ก็รักหมอมากนี่ครับ



รู้แล้วครับ ไม่ต้องบอกแล้ว เขินจะแย่



ฮ่า ๆ



คุณทงเฮ



ครับ?” ผมนั่งลงที่ม้านั่งแล้วจับมือหมอรั้งให้อีกคนนั่งลงข้าง ๆ กัน มีอะไรเหรอครับ



คือว่า หมอ



“…” ผมมองหน้าคุณหมอรอฟัง



เรื่องนั้นน่ะ หมอขอเวลาหน่อยนะครับ



เรื่องนั้น?” เรื่องนั้นคือเรื่องไหน



ครับ ก็เรื่องนั้นแหละ หมอขอเวลาอีกหน่อยนะครับ หมอยังไม่พร้อมหมอพูดไปก้มหน้าไป ดูหมอสิครับ น่าเอ็นดู



เข้าใจแล้วครับ ผมมีเวลาทั้งชีวิตเพื่อรอหมอพร้อม



คุณทงเฮ



แต่ว่า…”



ทำไมครับ



ผมสามสิบแล้วนะครับ ทุกวันนี้ก็โลกสวยด้วยมือตัวเอง แล้วก็กลัวว่าแก่แล้วจะไม่มีแรงทำ โอ๊ย! หมอตีผมทำไมครับ อยู่ ๆ หมอก็ตีขาผมครับ



ไม่ได้ให้รอนานขนาดนั้นซะหน่อย แล้วก็ไม่คุยด้วยแล้วครับ หมอว่าเรากลับกันเถอะ หมอง่วงแล้ว



เอ้า แบบนี้ก็ได้เหรอครับหมอ



ได้สิครับ กล้าหือเหรอหมอลุกขึ้นยืนแล้วบึนปากใส่ผม รู้เลยครับว่าผมนี่มัน



ไม่กล้าหือเลยคร้าบ ยอมแล้วคร้าบ



ดีมากครับพ่อฮารุหมอตบไหล่ผมแล้วก็วิ่งนำไปก่อน



โธ่ แม่ฮารุครับ รอด้วยครับ



ผมนี่มันฮือ อย่าให้พูดครับว่ากลัวเมีย น้ำตามา







Loading....100%

.............................................................................

*100% ก็คือทงเฮอาจจะคาดหวังว่าจะได้รางวัลอะไรที่มันเข้ากับทงเฮหน่อย เช่น เรื่องอย่างว่า แต่ยังค่ะ หวงหมอ ทงเฮเหรออย่าหวัง เราจะเก็บหมอไว้เอง ฮ่า ๆ และคิดว่าใกล้ได้เวลาจบแล้วล่ะ ฮือ 

*60% หมั่นไส้เห็นหวานกันบ่อย เติมน้ำส้มสายชูลงไปหน่อย ฮ่า ๆ




ติดแท็ก #เฮอึนพลว บนทวิตเตอร์กันได้เล้ย เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์และเงย์น้า

เมนต์+โหวตก็จะดีมาก ต้องการฟีดแบ็กค่ะ ชอบอ่านเมนต์ด้วย ขอบคุณล่วงหน้านะ จุ๊บบบบบ

1 เมนต์ 1 กำลังใจ
1 โหวต 1 แรงผลักดัน

ขอบคุณค่ะ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

395 ความคิดเห็น

  1. #394 Believe13 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 21:16

    ว้ายยยยยย พี่ทงกลัวเมีย กิ้วๆๆ

    #394
    0
  2. #366 Nammon5121 (@Nammon5121) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 10:58
    โรแมนติดไปมั้ยคะ หมอนเหมินขาดกระจุยหมดแล้ววววว
    #366
    0
  3. #330 suju5555 (@suju5555) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 00:32
    น่ารักๆๆเต็มไปหมดเลยย ฟีลกู้ดมากๆๆ หมอคือใจเย็นมาก ผู้ใหญ่มากก ทงเฮคืออ้อนมากกก อิจฉาาาา
    #330
    0
  4. #323 bm814 (@nabonseon) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 23:25
    เกือบดีแล้ว แต่ตอนสุกท้าย55555555555 โลกสวยด้วยมือเราา
    #323
    0
  5. #276 phichayakon22 (@phichayakon22) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 19:23

    โอ้ยยยยยย น่าร๊าก หวานมาก คุณหมอน่ารักมากกกก ยิ่งอ่านยิ่งหลงรักคุณหมออะ ทงเฮสู้ๆๆ555
    #276
    0
  6. #275 nowlove (@nowlove) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 22:05

    โอ้ยยยยยยยยยยย
    หวานมากจ้า
    คนอ่านจะเป็นเบาหวานแล้ว
    แน่ก็มีความสุขอะ
    อ่านไปอมยิ้มไป
    #275
    0
  7. #274 WAY_ELF_XIII (@wayleehyukjae) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 07:06

    รักกันจนคนทั้งโลกอิจฉา
    หวานไม่แคร์ใครเลยนะ
    #274
    0
  8. #273 Anna (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 22:45

    แงงงงง น่ารักกอ่ะหมออออ

    หมออย่าให้พี่ทงรอนานนะคะ คนอ่านก็รอเหมือนกันนน แต่หมอน่ารักขนาดนี้ ไม่อยากให้โดนทำอะไรเลยอ่ะ แต่ก็เน๊อะ ให้เวลาหมอสักพักก็ด้ายยย????????

    #273
    0
  9. #272 pimhyuk (@pimkunt) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 21:21
    คุณหมอเขินได้น่าเอ็นดูมากกกกกกก คุณทงเฮจะทนได้ยังไงอยากฟัดคุณหมอจริงๆๆๆๆๆ
    #272
    0
  10. #271 Nnninaa (@Nnninaa) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 19:41

    น่ารักมากๆ เขินด้วยอ้ะ สงสารคุณทงเฮนะต้องอดทนนะ อีกนิดเดียวไม่แก่ตายไปพร้อมมือหรอกน่า55555555555
    #271
    0
  11. #270 YingThaiELF (@9813) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 17:10

    ดีจังๆที่ของขวัญยังไม่ใช่...เพราะเราก็หวงคุณหมอเหมือนกัน5555 คุณหมอน่ารักมากฮืออออออ ยิ่งอ่านยิ่งหลงคุณหมอมากขึ้นเรื่อยๆ >< ภาพที่แม่น้ำฮันทำเราเขินหนักมาก ชอบคำพูดของทงเฮและคุณหมอ ชอบบรรยากาศชอบทุกสิ่งเลยงื้อออออ มีความสุขจัง ขอบคุณไรท์นะคะ ^^
    #270
    0
  12. #269 ihypha (@ihypha) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 16:48
    กรี๊ดดดดดดด พี่ทงเฮสมหวังไปครึ่งหนึ่งแล้วค่าาาาา รอหมออีกหน่อยนะพี่ทงเฮ หมอน่ารักขนาดนี้อดทนไว้นะต้องมีเรื่องดีๆกว่านี้อีกแน่ๆ อบอุ่นมาก เขินตามเลยยยย
    #269
    0
  13. #264 kitty15 (@nuty15) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:42

    หมอน่ารัก ทงเฮกลับตัวกลับใจสุดๆ คนรอบข้างก็น่ารัก ดีไปหมด ละมุนมาก
    #264
    0
  14. #263 pimhyuk (@pimkunt) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:29

    แอบสงสารคุณทงเฮนะมันพาให้เข้าใจผิดได้ แต่ดีล่ะที่ไม่หึงจนทำอะไรไม่ดีไป ปล.รอวันอาทิตย์ยิ่งกว่าคุณทงเฮอีกค่ะ55555

    #263
    0
  15. #262 Nnninaa (@Nnninaa) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:14

    ฮื่อออ นึกว่าจัดราม่าจริงจังสะแล้ว น้ำตาเล็ดเลย

    แง....รอวันอาทิตย์เหมือนคุณทงเฮนะครับ
    #262
    0
  16. #261 WAY_ELF_XIII (@wayleehyukjae) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:28

    เข้าใจกันดีแล้ว
    ลุ้นไปด้วยมากๆ
    #261
    0
  17. #260 ihypha (@ihypha) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:48
    เฮ้อออออ ลุ้นไปด้วยเลย กลัวไม่เข้าใจกัน เป็นแบบนี้ล่ะดีแล้วมีอะไรต้องรับคุยกันนะ อย่าปล่อยนานเดี๋ยวพี่ทงเฮคิดไปเองอีก ยิ่งคิดไปเองเก่งอยู่คนนี้อ่ะ 555 คุณหมอก็น่ารักตลอดเลย หวงคุณหมอ!!!
    #260
    0
  18. #259 phichayakon22 (@phichayakon22) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:20

    โอ้ยย ตกใจหมด ทงเฮชอบคิดเองเออเองอ่ะ น่าตีจริงๆๆเลย ชอบคุณหมอมากกก น่ารักกก
    #259
    0
  19. #258 YingThaiELF (@9813) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:23
    นึกว่าจะได้กินมาม่าซะแล้ว ทงเฮนี่น้าาาคิดเองเออเอง ตัดสินใจเอง จากที่ตัวเองเข้าใจผิดหมอเลยกลายเป็นคนถูกเข้าใจผิดซะเอง ดีนะที่ฮานิกับหนูอุคมาอธิบายให้คุณหมอฟัง ต่อไปก็อย่าใช้อารมณ์กันเนอะมีอะไรก็คุยกันเลยจะได้ไม่เป็นแบบนี้อีก รอลุ้นวันอาทิตย์ว่าคุณหมอจะให้อะไร >๐<
    #258
    0