My Only 1 เพราะคุณเท่านั้นคนเดียวของใจ

ตอนที่ 11 : MY ONLY 1 | 05 : รู้จักให้มากขึ้น [1] [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,776
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 118 ครั้ง
    22 พ.ค. 63

 

05 : Flirt

 

สุดท้ายแล้วเรื่องราวมันก็กลายเป็นว่าเจ้าจันทร์ ณภัทร พร้อมพิทักษ์เดินงานAfairด้วยกันแบบสามคน เป็นการเดินเที่ยวกันที่ค่อนข้างกระอักกระอวนกันไม่น้อย แบบชนิดที่ว่าหญิงสาวสามารถรู้สึกได้เลย แต่ว่าอยู่กันได้แค่ชั่วโมงเดียวก็ต้องแยกย้ายกันกลับ

ในตอนแรกพี่ทักของเธอตั้งใจจะขับรถไปส่ง แต่ณภัทรบอกกลับกันเองได้ไม่เป็นไร

ก็เลยกลายเป็นว่าตอนนี้เธอกับเขาอยู่บนรถแท็กซี่กันสองคนนั่นเอง ปกติแล้วณภัทรจะไม่นั่งแท็กซี่กลับแต่เพราะวันนี้มีเจ้าจันทร์มาด้วย

“คุณรู้หรือเปล่าว่าเขามาจีบคุณน่ะ” เป็นชายหนุ่มที่เปิดบทสนทนาก่อนระหว่างการเดินทางกลับ ก่อนหน้านั้นที่อยู่ในงาน ตลอดเวลาณภัทรสังเกตรุ่นพี่หนุ่มคนนั้นแล้วก็ไม่สามารถสรุปเป็นอย่างอื่นได้เลย ถ้าไม่ได้มาจีบเจ้าจันทร์ ทั้งสายตาทั้งรอยยิ้มแบบนั้น ผีด้วยกันย่อมดูออก

“แล้วทำไมเขาต้องมาจีบฉัน” คนที่โดนถามเงยหน้าจากโทรศัพท์เพื่อตอบคำถามนั้น

“ก็เขาทั้งซื้อของให้คุณ ทั้งยิ้มให้ ทั้งบอกจะไปรับไปส่งอีก”

“พี่ทักก็ใจดีแบบนี้” เจ้าจันทร์พยายามปฏิเสธว่าสิ่งที่ณภัทรพูดน่ะมันคือการคิดมากไปเองทั้งนั้น “กับผู้หญิงคนอื่นในออฟฟิศเขาก็ยิ้มให้นะ ไม่เห็นจะแปลกตรงไหน”

“โห ยิ่งถ้าเป็นแบบนั้นยิ่งอันตรายเลย ทำกับผู้หญิงแบบนี้ทุกคนน่ะ” แต่ดูเหมือนชายหนุ่มจะไม่เชื่อเธอเลย

“อะไรกัน นายมีปัญหาอะไรกับพี่เขานักฮะ ถ้าเขาจะมาจีบฉันก็ดีสิ ผู้ชายที่หน้าตาดี มีรถขับ มีหน้าที่การงานมั่นคงและพึ่งพาได้แบบนั้นมาจีบ มันไม่ดีตรงไหน น่าสนใจดีออก”

“คุณชอบแบบนั้นเหรอ”

“แบบไหน”

“ก็..คนที่หน้าที่การงานมั่นคง มีรถขับ พึ่งพาได้”

“อ้าว ผู้หญิงคนไหนจะไม่ชอบล่ะ” ถึงแม้ว่าสำหรับเจ้าจันทร์แล้วอะไรพวกนั้นมันจะไม่ค่อยจำเป็นนักก็เถอะ เพราะเธอไม่คิดจะมีคนรักเร็วๆ นี้อยู่แล้ว เธอก็แค่ตอบแทนผู้หญิงคนอื่นๆ เท่านั้น

“งั้นรออีกหน่อยได้ไหม”

“...?”

“ถ้าชอบแบบนั้นก็รอก่อนได้ไหมอย่าเพิ่งรีบยกใจให้ใครเลย”

“แล้วทำไมต้องรอด้วย” เธอไม่ค่อยเข้าใจในจุดประสงค์นั้นของณภัทรสักเท่าไหร่

“ก็ตอนนี้คุณต้องใส่ใจกับเรื่องงาน”

“นายชักจะจู้จี้จุกจิกเรื่องของฉันมากเกินไปแล้วนะ”

“ผมแค่เป็นห่วง”

“ไม่จำเป็น เพราะฉันไม่ต้องการ”

ณภัทรก็คิดไว้อยู่แล้วว่าน่าจะได้การตอบรับไม่ต่างจากนี้สักเท่าไหร่ เขาเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงได้ยังพยายามอยู่ ทั้งที่ไม่มีวี่แววว่าเจ้าจันทร์จะรักเขาเลยด้วยซ้ำ เอาแค่ให้เลิกเกลียดก่อนยังทำได้ยากเลย จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมเธอถึงได้อคติอะไรกับเขานัก

 

เมื่อกลับมาถึงบ้าน สิ่งแรกเลยที่เจ้าจันทร์ทำนั่นก็คือการตรงขึ้นห้องไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเนื่องจากการเดินเที่ยววันนี้ทำให้เธอรู้สึกเหนียวตัวเล็กน้อย

ส่วนณภัทรเขาโดนผู้เป็นแม่เรียกเอาไว้ให้มาช่วยปอกเปลือกกล้วยสำหรับทำขนม

“นะ”

“ครับ” ชายหนุ่มขานรับผู้เป็นแม่

“สิ้นเดือนแม่คงไม่ได้อยู่บ้านนะ พอดีมีคนเขาจ้างให้ไปทำขนมในงานแต่งงานที่ต่างจังหวัดน่ะ” ผู้เป็นแม่เอ่ยกับเขาในขณะที่สองมือก็ยังวุ่นวายกับการผสมวัตถุดิบอยู่

“ไปกี่วันอะแม่”

“เห็นว่ามีงานสองวัน วันแรกเป็นงานหมั้นวันที่สองงานฉลองแต่งงาน ก็อาจจะอยู่สัก 3-4 วัน ต้องไปคุยและเตรียมตัวด้วย”

“อื้ม เขาจะมารับหรือแม่ต้องไปเอง” แม่เขาก็อายุไม่ใช่น้อย ให้เดินทางไปเองก็น่าเป็นห่วงอยู่

“บ้านคนมีฐานะน่ะ เขาจะส่งคนมารับ”

“แล้วยังไงเขาถึงมาจ้างแม่ได้เนี่ย” ผู้เป็นลูกชายหัวเราะเบาๆ เมื่อได้ยินคำว่าคนมีฐานะ ก็มันค่อนข้างแปลกเพราะลูกค้าแม่เขาส่วนใหญ่จะเป็นคนระดับกลางๆ มากกว่า ในชีวิตของแม่และณภัทร นอกจากบ้านอัศวเมฆาธีร์แล้วก็ไม่ค่อยได้เจอหรือรู้จักมักจี่กับคนรวยที่ไหนหรอก

“ก็ลูกค้าคนนึงเขามาซื้อขนมแม่ไป แล้วบอสของเขามากินด้วยเลยสนใจน่ะสิ บอสคนนั้นกำลังจะจัดงานแต่งงานแต่ยังหาคนทำขนมเลี้ยงในงานไม่ได้เลยมาจ้างแม่ไปทำ”

“อ๋อ งี้แม่ทำคนเดียวไหวเหรอ งานน่าจะใหญ่นี่”

“เดี๋ยวก็หาคนไปช่วยก็ได้” หลังจากที่ได้คุยเรื่องนี้ หญิงวัยกลางคนก็เพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่ายังมีอีกประเด็นสำคัญที่อยากคุยกับลูกชาย “เออ แล้วระหว่างที่แม่ไม่อยู่ นะต้องดูแลหนูเจ้าจันทร์ให้ดีล่ะ”

“เรื่องนั้นผมต้องทำอยู่แล้ว ว่าแต่หนูเจ้าจันทร์ของแม่เถอะจะยอมให้ผมดูแลหรือเปล่าก็ไม่รู้”

“เอ๊ะเรานี่ ยังไงก็ต้องดูแลเขา ถ้าเขาเป็นอะไรไปขึ้นมาแม่ไม่มีปัญญาหาลูกสาวไปคืนคุณเขาหรอก นะเองก็คงไม่อยากมีปัญหากับบ้านของเขา เขาดูแลเราดีมากขนาดนั้น”

“ผมรู้น่า ก็คุณชัชเขาคอยส่งเสียค่าใช้จ่ายให้มาตั้งแต่เด็ก” เพราะในวันที่เขากับแม่ได้ย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านเพื่อทำงานให้ที่นี่ ประมุขของบ้านก็เห็นใจและเอ็นดูเขามากจึงส่งเสียและอุปถัมภ์ค่าเรียนให้เขาจนทุกวันนี้ยังไงล่ะ

“ดีแล้ว อย่าทำอะไรที่มันจะทำให้เกิดผลเสียตามมา คิดดีๆ”

‘กรี๊ดดดดด!!!’

ยังไม่ทันที่ณภัทรจะได้เอ่ยปากตอบผู้เป็นแม่ก็มีเสียงกรีดร้องของหญิงสาวดังลงมาจากชั้นบน ทำให้สองแม่ลูกที่กำลังนั่งอยู่ในครัวต้องเงยหน้าขึ้นไปมองพร้อมกันด้วยความตกใจ

“เดี๋ยวผมไปดูครับ” ณภัทรรีบลุกออกจากแคร่ไม้แล้วออกมาจากห้องครัว รีบสาวเท้าขึ้นบันไดไปตามหาเจ้าของเสียงกรี๊ดเมื่อครู่นี้

ณภัทรกำลังจะยกมือไปเคาะประตูห้องของเจ้าจันทร์เมื่อวิ่งมาหยุดอยู่หน้าห้องของเธอแล้ว แต่ว่าคนด้านในกลับเปิดประตูออกมาก่อน เจ้าของร่างเล็กออกมาจากห้องด้วยใบหน้าตื่นตระหนก ดวงตานั้นที่จากเดิมทีก็กลมโตอยู่แล้วกลับโตมากขึ้นไปอีก

เจ้าจันทร์อยู่ในสภาพที่มีผ้าเช็ดตัวผืนเดียวเนื่องจากเธอตั้งใจว่าจะอาบน้ำแต่พอเข้าไปในห้องน้ำแล้วกลับเจอสิ่งมีชีวิตไม่พึงประสงค์ เลยจิตผวารีบออกมาก่อนแบบนี้

“เกิดอะไรขึ้น”

“มี..มีจิ้งจกอยู่ในห้องน้ำ” เธอเอ่ยตอบ

“ฮะ? จิ้งจกเนี่ยนะ”

“ก็ใช่น่ะสิ นายไปไล่มันให้หน่อย”

ณภัทรกำลังคิดอยู่ว่าบนโลกนี้มีสัตว์อะไรบ้างที่อีกคนไม่กลัว แม้กระทั่งจิ้งจกตัวเล็กๆ เจ้าจันทร์ก็ยังไม่ชอบขี้หน้า แต่ก็ทำเพียงคิดในใจเท่านั้น เขาต้องเดินเข้าไปในห้องน้ำของเธอแล้วกวาดสายตามองไปรอบห้องทั้งตามพื้น ผนังแล้วก็เพดาน กว่าจะเจอสิ่งมีชีวิตเจ้าปัญหานั่นแล้วก็ไล่มันออกไปในที่สุด หลังจากเสร็จสิ้นความต้องการของเจ้าของห้องแล้ว ชายหนุ่มจึงเดินกลับไปหาเธอเพื่อจะบอกว่าทุกอย่างกลับสู่สภาพเดิมแล้ว

แต่ว่า..

เขาเพิ่งสังเกตเห็นว่าเธอไม่ได้แต่งตัวมิดชิด มีเพียงผ้าขนหนูที่ห่อหุ้มร่างเล็กนั่นเอาไว้อยู่ ก่อนหน้านั้นเขาเองก็มัวแต่ตกใจกับเสียงกรี๊ดของเธอจนไม่ทันเห็น แต่พอเห็นแล้วมันก็...

“เอ่อ ผมว่าคุณไปจัดการตัวเองต่อดีกว่า ทีหลังอย่านุ่งน้อยห่มน้อยแบบนั้นออกมาเดินเพ่นพ่านนัก”

หน้าเขาต้องแดงอีกแล้วแน่ๆ

“ก..ก็ฉันตกใจนี่ จะให้ทำอะไรทันล่ะ” หญิงสาวก้มมองร่างของตัวเองแล้วรีบยกมือขึ้นกอดรัดปิดบังมันเอาไว้ ถึงแม้ว่าจะปิดได้เพียงน้อยนิดก็ตาม “นี่นายหน้าแดงทำไม คิดอะไรทะลึ่งอยู่เหรอไง”

“ผมเปล่า”

ก็เธอเล่นใส่ผ้าเช็ดตัวแค่ผืนเดียวมายืนอยู่ตรงหน้าขนาดนี้ เป็นผู้ชายที่ไหนจะไม่คิดบ้าง

 

[ต่อ]

 

“เปล่าก็ออกไปได้แล้ว”

“โอเคๆ”

หลังจากที่ปิดประตูและเดินออกมาจากห้องของเจ้าจันทร์แล้ว เขาก็กลับลงไปหาผู้เป็นแม่ข้างล่างที่น่าจะนั่งรอฟังอยู่ว่าเมื่อครู่เกิดอะไรขึ้นและเมื่อบอกว่าสาวเจ้าเจอกับจิ้งจกในห้องน้ำเข้า เจ้าของบ้านก็นั่งขำเล็กน้อยด้วยความที่เห็นหญิงสาวมาตั้งแต่เด็ก เลยไม่ค่อยแปลกใจมากนักที่เจ้าจันทร์มักกลัวอะไรแบบนั้น

 

ตกดึกของยามค่ำคืน

ในเวลานี้เป็นเวลาห้าทุ่มกว่าๆ บ้านทุกหลังในระแวกนี้ต่างก็ก็ปิดไฟตามห้องหับแล้วเข้าพักผ่อนกันไปส่วนใหญ่ เว้นเสียแต่บ้านสองชั้นหลังหนึ่งที่ยังคงมีหญิงสาวผู้อาศัยของบ้านที่กำลังเดินคลุมผ้าบางๆ ออกมาเดินตากลมด้านหน้า เสียงลมและเสียงใบไม้ที่พัดผ่านไปชวนให้ใจรู้สึกสงบและเงียบเหงาในเวลาเดียวกัน

กลิ่นหอมจากต้นกระดังงาที่ปลูกอยู่หน้าบ้านลอยเข้าจมูกของหญิงสาวจนทำให้เธอเผลอมองไปที่ไม้ยืนต้นดังกล่าวนั้นอยู่นาน และในพื้นที่ใกล้เคียงกันของหน้าบ้านอีกฝั่งก็มีต้นดอกกันเกราที่จะส่งกลิ่นหอมในยามกลางวัน ป้าภัสสรเคยพูดว่าทั้งสองเป็นไม้มงคลปลูกไว้เป็นร่มเงา

ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ เธอก็เพิ่งได้มีโอกาสได้สัมผัสกลิ่นมันชัดเจนขนาดนี้

“ห่มผ้าสีขาวเดินไปมา ชาวบ้านเขาจะคิดว่าคุณเป็นวิญญาณนะ”

ดอกไม้น่ะหอม แต่เจ้าของคำพูดเมื่อครู่นี่ทำให้เธอรู้สึกเหม็น..เหม็นขี้หน้า

“สวยขนาดนี้ เหมือนผีตรงไหน”

ณภัทรหลุดขำเมื่อเห็นท่าสะบัดผ้าหนีของเจ้าตัว เอาเข้าจริงเขาก็เหนื่อยจะมีเรื่องกับเธอแล้ว

“แล้วนี่ทำไมคุณถึงยังไม่นอน”

“ว่าแต่ฉัน นายก็ยังไม่นอน” ถึงจะรู้อยู่แล้วว่าก็เถอะ ว่าอีกฝ่ายอ่านหนังสือจนดึกดื่นทุกคืนอยู่แล้ว “ฉันนอนไม่ค่อยหลับ ก็แค่ออกมาเดินตากลม”

“ลมเย็นมากไป คุณจะเป็นหวัดเอาได้” เขาพูดก่อนจะมองไปที่ผ้าคลุมสีขาวผืนบางที่หญิงสาวใช้มันห่อหุ้มกายเอาไว้

ผ้าผืนแค่นั้นจะไปอุ่นอะไร สู้ให้เขากอดน่าจะอุ่นกว่า

“ถ้าฉันป่วย นายก็ดูแลสิ”

“ผมไม่อยากดูแลคุณที่ป่วย”

“เอ๊ะ นี่นาย” เธอกำลังจะหัวเสียใส่ร่างสูงด้านข้าง

“เพราะผมไม่อยากให้คุณป่วย รักษาร่างกายให้แข็งแรงไว้ดีกว่านะครับ” เขาบอกกับเจ้าจันทร์จบก็เตรียมจะเดินกลับเข้าไปด้านในบ้านและหวังว่าอีกคนจะเดินตามมาด้วย

แต่ทว่ามือเล็กนั่นดันมาคว้าชายเสื้อของชายหนุ่มเอาไว้เสียก่อน

“เอ่อ ฉันถามอะไรนายหน่อยสิ”

ณภัทรก้มไปมองมือที่ชายเสื้อของเขาเล็กน้อยจึงเงยหน้าไปมองเจ้าของมือที่เตรียมตั้งคำถามบางอย่างกับเขา

“เคยมีแฟนหรือเปล่า”

“ผมเหรอ? ไม่หรอก” เขาจะมีได้ยังไง ในเมื่อคนที่เขาอยากให้สถานะนั้นเป็นคนเดียวกันกับคนที่เกลียดเขามากขนาดนี้

“แล้วคนเข้ามาจีบล่ะ”

“เยอะแยะ”

เจ้าจันทร์สาบานได้เลยว่าเธอเกลียดรอยยิ้มมุมปากตอนพูดคำนั้นของณภัทรมาก เหอะ ทำอย่างกับตัวเองหน้าตาดีมากอย่างนั้น ทั้งที่ความจริงก็ไม่เท่าไหร่... เธอไม่เข้าใจเลย ตั้งแต่เด็กจนโตมักจะมีคนชมณภัทรว่าน่ารักอย่างงั้น หน้าตาดีอย่างนี้ ไม่เห็นหล่อสักนิด ชิ

“แล้วไม่มีคนที่นายชอบเหรอ นายชอบผู้หญิงแบบไหน?” หลังจากที่พูดไปเช่นนั้น ในหัวของเธอก็เพิ่งนึกอะไรบางอย่างได้ “เอ๊ะ หรือนายจะไม่ได้ชอบผู้หญิง?!”

“คิดไปถึงนู่น แล้วคุณจะถามไปทำไม”

“ก็...เอ่อ เปล่าหรอก” เพราะเจ้าจันทร์ไม่สามารถบอกจุดประสงค์ที่แท้จริงของคำถามนั้นให้เขาได้รู้ได้จึงทำเพียงส่ายหน้าเล็กน้อย “ถามเฉยๆ”

“ถามเฉยๆ ไม่มีบนโลกหรอก คุณมีอะไร สนใจจะจีบผมอีกคนงั้นเหรอ” เขาก็แค่แหย่สาวเจ้าไปเพียงเท่านั้น

“ทำไม ถ้าฉันจีบนายแล้วนายจะปฏิเสธฉันเหรอ”

“...” เจ้าของร่างสูงยืนนิ่งไปเมื่อได้ยินอย่างนั้น

“อะไร ทำไมต้องเงียบด้วย นี่ฉันคุยด้วยนะ” หญิงสาวเริ่มแสดงอาการหงุดหงิดเมื่อเห็นว่าณภัทรไม่ตอบคำถามเธอ

“คุณอยากได้คำตอบแบบไหนล่ะ ผมจะได้ตอบให้” ถึงยังไงเขาก็ไม่เคยทำอะไรถูกใจเจ้าจันทร์อยู่แล้ว ชายหนุ่มคิดว่าตอบอะไรไปเธอก็ไม่พอใจหรอก

“อย่ามาย้อนนะ”

นี่ไง เห็นไหมล่ะ เขาผิดอีกแล้ว

“คุณไม่คิดจะทำแบบนั้นอยู่แล้ว จะอยากได้คำตอบไปทำไม” ณภัทรถอนหายใจ

“ฉันแค่สงสัยน่ะว่าสเปคผู้หญิงของนายเป็นยังไง ถ้าถึงขั้นมีคนมาจีบเยอะแยะแต่ไม่เอา..หรือว่านายจะชอบแค่เงิน ไม่สนใจความรัก”

คำพูดแบบนั้นอีกแล้ว

“เอาเถอะ ตามใจคุณว่าจะคิดยังไง ผมว่าเราเข้าบ้านดีกว่านะ อยู่ไปนานๆ ยุงจะมากัดเอา” เพราะเขาเหนื่อยจะเถียงเรื่องนี้

แต่ว่ายังไม่ทันที่ณภัทรจะได้ก้าวขาออกไป มือของเจ้าจันทร์ก็เข้ามาจับแขนของเขาเอาไว้ คราวนี้เป็นการจับตัวไม่ใช่เสื้อแบบเมื่อก่อนหน้า

“คือ ฉันแค่..อยากรู้จักนายให้มากขึ้น”

 

 

Castle-G's Talk

มาอัพเพิ่มอีกนิดหน่อยยยย เจ้าจันทร์เธอพูดแบบนั้น

เธอให้ความหวังณภัทรงั้นเหรอ ห้ะ!

 

ฝากส่งฟีดแบคด้วยค่า เม้นท์ให้เลาเถอะ

สุ่มแจกอีบุคจากคอมเม้นท์นะคะ (ถ้าได้ทำนส.ก็จะแจกนส.ด้วย)

 

 

มาหวีดติดแท็ก #ณเจ้าจันทร์

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 118 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

704 ความคิดเห็น

  1. #674 Rungarun Kingkhuntod (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 22:45
    คำพูดดูเหมือนมีอะไรแอบแฝงอ่ะ
    #674
    0
  2. #431 Kris-Ty (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 10:47
    คุณหนูแอบคิดอะไรรึป่าว!?
    #431
    0
  3. #225 plalomaheha (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 05:31
    ไม่บอกเกลียดนี่คิดว่าอ่อยนะ!
    #225
    0
  4. #118 VARANG97 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 17:42
    งือออออ
    #118
    0
  5. #113 _darinn_ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 00:45
    มีอะไรแอบแฝงมั้ย ไหนพูดดดด
    #113
    0
  6. #110 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 22:53
    อยากแค่รู้จักจริงอ่อออออ สนใจเค้าแล้วล่ะซี๊
    #110
    0
  7. #109 Parawee17 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 16:06
    แงงง ชอบณภัทรมากกก
    #109
    0
  8. #108 chari2 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 14:15
    แหมมมเจ้าจันทร์ อยากรู้จักเค้ามากขึ้น ก็ไปถามถึงเรื่องแฟนเลยนะ
    #108
    0
  9. #107 9ningnong9 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 14:01
    จันทร์คิดไรอยู่น่ะ

    หรือในใจลึกๆนั้นมีใจให้ณะอยู่แล้วไม่รู้ตัว
    #107
    0
  10. #105 9ningnong9 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 21:00
    ดีนะที่จันทร์ไม่กระโดดกอด เกิดผ้าหลุดก็จะมาโทษณะอีก

    อะไรไม่ดียกให้ณะหมด
    #105
    0
  11. #104 _darinn_ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 20:52
    ไหนบอกมาสิ้ ว่าหน้าแดงใส่เค้าไปกี่ครั้งกันแล้วว
    #104
    0
  12. #103 KKotchaa (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 15:17
    เลาชอบบบบบ ชอบฟีลแบบเน้!
    #103
    0
  13. #102 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 14:06
    ดี๊ผ้าไม่หลุด😂????
    #102
    2
    • #102-1 C A S T L E - G(จากตอนที่ 11)
      9 มีนาคม 2563 / 14:08
      ตอนหน้าอาจจะหลุดก็ได้ อรุ่มมม
      #102-1
  14. #101 punriko (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 13:58

    เรื่องนี้พระเอกน่ารักจัง

    #101
    0
  15. #100 chari2 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 13:53
    เจ้านะ เป็นทุกอย่างให้เธอแล้ว
    #100
    0
  16. #99 9ningnong9 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 05:47
    ถามนางก็ไม่ได้คำตอบจริงๆหรอก ถามไปเถอะ
    #99
    0
  17. #98 _darinn_ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 01:49
    ช่วงนี้มาแลงติดๆกันเลยนะ ล็อกเป้าไว้งี้ จะหนีไปไหนด้ายยยยย~
    #98
    0
  18. #97 สะหมอเรือ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 00:36

    เจ้าจันทร์ไม่เอา รับเราไปแทนไหมนะ พร้อมรอเธอคนนี้สิบปีพี่ก็จะรอ!

    #97
    0
  19. #96 chari2 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 00:21
    รอได้ค่ะเจ้านะ ไม่ว่านานแค่ไหน เราก็รอได้
    #96
    0
  20. #95 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 23:49
    รอคร้าาาาาาาาา
    #95
    0