[One piece fiction] the new age

ตอนที่ 11 : Chapter 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,847
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    9 มี.ค. 59

คืนนั้นในเกาะคูก้า .. ในห้องที่มีชายสองคนซึ่งไว้ผมคนละสี

ชายผมสีขาวรูปร่างกำยำทำหน้าบึ้งตึงเพราะคำพูดของหญิงสาวที่อยู่ด้านนอกห้องเคยพูดไว้

ห้ามให้คุณโซโลนอนพื้นนะคะ คุณสโมคเกอร์!! ไม่ต้องทะเลาะกันเป็นเด็กๆด้วย ฝันดีนะคะ คำที่ทาชิงิพูดเอาไว้ทำให้สโมคเกอร์เดินไปที่เตียง หยิบหมอนมาใบนึงแล้วล้มตัวลงนอนบนพื้นแข็ง

ก็ได้ ทาชิงิ ในเมื่อเธอต้องการให้โจรสลัดได้นอนบนเตียง ฉันก็จะนอนในที่ที่ไม่มีมันเขาคิดในใจแล้วหันหลังให้คนที่ยืนทำหน้าสบายใจอยู่ โซโลนั่นเอง เขาเดินไปที่เตียงแล้วซุกตัวลงบนผ้าห่มอุ่นอย่างสบายใจ

 

ในยามเช้า

สโมคเกอร์ลืมตาขึ้นตื่น พร้อมกับพบว่าตัวเองกำลังนอนกอดโซโลอยู่ ..

"เฮ้ย นี่มันบ้าอะไรวะ" เขาพูดขึ้น แล้วนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนแอร์หนาวมากจนเขาทนนอนพื้นหนาวๆไม่ได้ แต่ใครจะคิดว่าเขาหนาวถึงกับเข้าไปหาความอบอุ่นจากไอ้หัวเขียวนี่กันหล่ะ

โซโลได้ยินเสียงโวยวายข้างๆเลยตื่นขึ้นมาบ้าง แล้วก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อพบว่าตัวเองกำลังนอนกอดกับผู้ชาย

"แกแหล่ะ ไม่อยากนอนกับฉันแล้วทำไมมากอดกันแบบนี้วะ ฮ่าๆ" โซโลหัวเราะออกมา และหัวเราะหนักยิ่งขึ้นเมื่อเห็นสโมคเกอร์หน้าบูดพร้อมรีบยันตัวเองลุกจากเตียง

"อย่าเสื*ก"

"ฮ่าๆๆ โคตรตลก"

"ไอ้เวรนี่ จะให้ฉันจับแกตอนนี้เลยดีมั้ย!!"

"ฉันไม่เหมือนในตอนนั้นแล้วหน่า!! คิดว่าจะจับฉันง่ายๆก็ลองดูสิ" เขาหัวเราะหึๆในลำคอ

"บ้าเอ๊ย จะลองใช่มั้ย!!!" เขาว่าแล้วเริ่มแปลงเป็นควัน แต่เสียงใสๆของทาชิงิก็เรียกจากหน้าประตูซะก่อน

"ตื่นกันแล้วเหรอคะ ฉันทำอาหารเสร็จแล้วนะ รีบๆมากินข้าวกันเถอะค่ะ"

โซโลจึงเก็บดาบลงแล้วเดินออกไปคนแรก

ทั้ง 4 นั่งเข้าหากัน โดยมีโซโลนั่งตรงข้ามกับทาชิงิ และสโมคเกอร์นั่งตรงข้ามฮินะ .. มันค่อนข้างอึดอัดสำหรับเขา ในเรื่องคืนที่ผ่านมา ให้ตายเถอะพอรู้ว่าเธอคิดแบบนั้นเขาก็ไม่กล้าสบตาเธอ และอาการที่แปลกไปของสโมคเกอร์ก็ทำให้หญิงสาวรู้สึกตัว ฮินะสัมผัมได้ถึงความแปลกประหลาดในเช้าวันนี้แต่เมื่อคืนเธอจำเหตุการณ์อะไรไม่ได้เพราะความเมาทำให้หญิงสาวไม่เข้าใจว่าเขาเปลี่ยนไปเพราะอะไร

"สโมคเกอร์"  ฮินะเรียกเพื่อทดสอบเขา

"หืม?" เขาขานรับแต่กลับไม่ยอมมองหน้าเธอ แล้วหันไปคีบปลาย่างแทน

"..." หญิงสาวกำมือแน่นอย่างไม่พอใจ หรือว่าสโมคเกอร์จะเปลี่ยนไปเพราะผู้หญิงคนนี้ เขาเป็นอะไรทำไมไม่คุยกับเธอหล่ะ

"นี่อร่อยนะ" เธอว่าแล้วคีบผัดผักให้เขา

"ฉันไม่ชอบกินผัก ให้ทาชิงิละกัน" เขาว่าก่อนที่ตะเกียบของหญิงสาวจะถึงชามข้าวต้มของชายหนุ่ม

.."อึก" หญิงสาวกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากแล้วส่งผัดผักให้หญิงสาวคนข้างๆแทน "อ๊ะนี่"  ฮินะว่า แล้วก้มลงกินอาหารของตัวเองเงียบๆ ยิ่งเธอรุก เขาก็ยิ่งหนี จนหญิงสาวรู้สึกเหนี่อยใจ

"ขอบคุณค่ะ" ทาชิงิยิ้มกว้างแล้วตอบ

สโมคเกอร์หันไปมองหญิงสาวที่นั่งตรงข้ามตัวเองแว้บนึงแล้วก็รู้สึกผิดในใจ แต่เขาบังคับตัวเองไม่ได้จริงๆที่จะกลับไปเป็นคนปกติสำหรับเธอ

บรรยากาศที่น่าอึดอัดแบบนี้คงจะดำเนินต่อไปเรื่อยๆถ้าเสียงใสของหญิงสาวใส่แว่นไม่พูดขึ้นมาซะก่อน

"พวกคุณก็ลองกินอันนี้ดูด้วยสิคะ นี่ค่ะ อันนี้เด็ดสุดเลยนะ"

ทาชิงิว่าแล้วตักหอยนางรมแจกจ่ายทุกคนบนโต๊ะ

"เด็ดไงอ่ะ?" โซโลถามพร้อมรินเหล้าเพิ่ม

"คนขายบอกมาว่า คุณผู้ชายกินแล้วจะฟิตอึดถึก!!!!!" ทาชิงิย้ำคำว่าฟิตอึดถึงเป็นพิเศษ ฮินะเผลอหลุดขำเบาๆให้กับท่าทีของเด็กสาว เริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมสโมคเกอร์ถึงปวดหัวและเป็นห่วงเด็กคนนี้มากมายขนาดนี้

"ยัยโง่ แล้วนี่ยังจะกล้าคีบให้ไอ้หัวเขียวอีก เธอจะไปอยู่บนเกาะกับมันสองต่อสองแล้วจะให้มันไปฟิตอึดถึกกับใครเล่า!!"

โซโลฟังสโมคเกอร์แล้วก็เผลอพ่นเหล้าในปากออกมา 'ใครจะไปฟิตอึดถึกกันวะ ไอ้โรคจิต'

"ฉันเปล่าอยู่กับคุณโซโลสองต่อสองนะคะ มีคุณเพโรน่าแล้วก็คุณมิฮอร์คด้วยค่ะ แล้วที่สำคัญคุณโซโลก็ต้องฝึกดาบทุกวันด้วย ฟิตอึดถึกก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอคะ ฟิตอึดถึกน่ะะ!!! นี่โซโล ไว้ไปบนเกาะฉันจะหาให้นายกินอีกนะ นายจะได้แข็งแรงๆ"

คราวนี้เสียงหัวเราะดังขึ้นพร้อมกันทั้งโต๊ะ เมื่อมีแต่หญิงสาวคนเดียวที่ไม่รู้ว่าฟิตอึดถึกมันไม่ใช่ในความหมายอย่างงั้น

"ฮ่าๆๆๆ ยัย บ้า ใครจะไป ฮ่าๆๆๆๆ" โซโลหัวเราะลงไปนอนกับพื้น

"ฮ่าๆๆๆ ยัยโง่ นี่ยังกล้าไปหาให้มันกินต่ออีกนะ" สโมคเกอร์เองก็หัวเราะให้กับท่าทีของหญิงสาว เช่นเดียวกับฮินะที่ปิดปากหัวเราะเช่นกัน

หลังจากคนทั้งสี่ทานอาหารเช้ากันเสร็จ ทาชิงิจึงอาสาเก็บกวาดล้างจานโดยสโมคเกอร์กับฮินะแยกย้ายกันไปเก็บของ โซโลเดินเข้าไปในครัวโดยไม่พูดอะไรมาก แต่เอามือจุ่มลงไปในน้ำแล้วเริ่มล้างจานข้างๆเธอ

"หือ ไม่เป็นไร ฉันทำเองได้"

"เธอก็แบบนี้ตลอด" เขาล้างจานต่อโดยไม่ได้หันมามอง ทาชิงิจึงหันกลับมาอมยิ้มกับท่าทางของคนข้างๆ

ขณะนั้นเอง สโมคเกอร์ก็เดินออกมาจากห้อง เมื่อเขาเห็นทั้งสองล้างจานเคียงข้างกันแล้วก็แอบหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก ยิ่งคิดว่าหญิงสาวต้องสนิทกับไอ้หัวเขียวอีกสองปียิ่งคิดหนัก แต่เมื่อมันเป็นการตัดสินใจของหญิงสาวแล้ว คนอย่างเขาจะไปขวางอะไรได้

ก่อนออกเดินทางสโมคเกอร์ดึงแขนของทาชิงิแล้วเดินไปยังริมชายหาดกันสองคน เขามีอะไรมากมายที่อยากพูดกับเธอก่อนที่เธอจะต้องไป แล้วพอถึงเวลาที่เหมาะสมจะพูด ในหัวกับโล่ง ไม่รู้จะพูดว่าอะไรนอกจากอยากกอดเธอเอาไว้แล้วบอกเธอว่า 'อย่าไปเลยนะ'

ทาชิงิเองก็เช่นกัน พอต้องจากกับสโมคเกอร์นานๆก็รู้สึกแปลกๆนิดหน่อยเพราะที่ผ่านมาเธอชินกับการมีเขาและการช่วยเหลือของเขา

"คุณสโมคเกอร์คะ ฉันรู้ว่าคุณเป็นห่วงฉัน แต่ไม่ต้องกังวลนะคะ เพราะฉันต้องแข็งแกร่งขึ้นแน่ๆค่ะ และต่อไปฉันอยากจะเป็นคนที่คุณไว้วางใจแล้วก็เป็นคุณที่คอยช่วยเหลือคุณบ้าง ฉะนั้น..."

สโมคเกอร์กอดหญิงสาวเพราะขี้เกียจฟังเธอพูดอะไรต่อ เขาลูบหัวเธอเบาๆ "อืมมม จะรอ"

นิ่งนานและไม่มีคำพูดใด จนสุดท้ายทั้งคู่ก็ผละออกจากกัน

"ทาชิงิ"

"คะ?"

"ห้ามไม่กลับมา"

"ค่ะ"

"ดูแลตัวเองดีๆด้วย"

"ค่ะ"

"ห้ามชอบไอ้โซโล"

"คุณสโมคเก๊อ~!! บ้ารึเป..."

"แล้วฉันจะรอ" สโมกเกอร์พูดแทรกหญิงสาวแล้วเดินกลับไปทางบังกะโล ทาชิงิจึงได้แต่เงียบลงแล้วมองตามแผ่นหลังกว้างใหญ่ของเขาที่เธอเคยเห็นทุกวัน แต่ต่อไปนี้คงจะไม่ได้เห็นอีกแล้วเป็นเวลาเกือบ2 ปี

สโมคเกอร์เดินไปหาฮินะพร้อมจับข้อมือเธอเดินไปด้วยกัน เขายังคงไม่กล้ามองหน้าเธอจึงเดินนำไปข้างหน้า โดยฮินะเดินอยู่ข้างหลัง

ส่วนโซโลกับทาชิงิเองก็เดินกลับเข้าไปในเมืองเพื่อตามหาอาจารย์ของพวกเขา

 


ทางฝั่งมิฮอร์ค

ชายตาเหยี่ยวตื่นขึ้นมา พร้อมกับหอยทากสื่อสารของตัวเองที่ดังขึ้น แล้วเขาก็พบว่าตัวเองโดนตามตัวจากกองทัพของทหารเรือให้ไปช่วยฝ่ายทหารเรือรบอีกครั้ง เขาถอนหายใจเล็กน้อยกับการเป็น 7 เทพโจรสลัด

ร่างสูงนึกขึ้นได้ถึงเด็กน้อยที่อยู่อีกห้องนึง ท่าทางจะต้องปลุกแล้วสิเพราะเขาเองต้องรีบออกจากเกาะนี้แล้วเหมือนกัน ไหนจะต้องไปตามนักดาบอีก 2 คนที่หายไปไหนก็ไม่รู้อีก เขาเดินไปยังห้องข้างๆ แล้วไปหาเด็กน้อยที่เมื่อคืนเมาไม่รู้เรื่อง เสียงทุ่มดังขึ้นข้างๆหญิงสาวที่มีเรือนผมสีชมพู

"นี่ๆ"

Zzzzz

"เพโรน่า" นี่คงเป็นครั้งแรกที่เขาเรียกชื่อเธอ

"เพโรน่าๆ" แต่เรียกเท่าไหร่ หญิงสาวก็ดูจะหลับลึก เขาจึงนั่งลงบนขอบเตียงแล้วใช้มือเขย่าตัวหญิงสาว

"ตื่นได้แล้ว ฉันต้องรีบไปทำงานนะ"

"อื้อ"

"เพโรน่า!" เขาเริ่มพูดเสียงดังเมื่อหญิงสาวเอาแต่ส่งเสียงในลำคอเหมือนไม่อยากตื่น แล้วเรื่องที่ไม่คาดฝัดก็เกิดขึ้นเมื่อตอนที่เขาจะลุกขึ้นยืนเพื่อจะย้ายจากขอบปลายเตียงไปยังด้านหน้าเขากลับสะดุดเซซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับหญิงสาวที่ถูกปลุกเด้งตัวขึ้นมาอย่างงัวเงีย

"รู้แล้ว ตื่นแล้วๆ" หญิงสาวว่าแล้วตื่นขึ้นมาพบว่าดวงตาสีเหลืองอำพันอยู่ใกล้ๆใบหน้าของเธอ และร่างของเขาก็นอนอยู่ตรงข้างเตียง

.. ผู้ชายกับผู้หญิงนอนด้วยกันเนี้ยนะ...

สมองของหญิงสาวประมวลผล..

"กรี้ดดดดดดด!! น่ะ น่ะ นี่ นาย อย่าบอกนะ เมื่อคืนนี้นายทำอะไรฉันน่ะ กรี้ดดดดด" หญิงสาวกรีดร้องแล้วถีบชายหนุ่มตกเตียง จากนั้นก็เริ่มปาข้าวของพร้อมเรียกวิญญาณมาจัดการกับชายตาเหยี่ยวทันที

"หยุด ฉันไม่ได้.."

"โอ๊ย ทำไมฉันถึงรู้สึก อุแหวะ" หญิงสาวว่าแล้วพ่นของเสียออกมาจากปากทันที

มิฮอร์กหน้าแหยย คงแฮงค์สินะ เมื่อวานน่าจะกระดกไปหลายแก้วอยู่ ตอนแรกเขาตั้งใจเพียงจะยืนมองหญิงสาวอ้วกให้เสร็จไปเฉยๆ แต่เมื่อเห็นน้ำตาที่เล็ดออกมายามหญิงสาวอาเจียนลงบนพื้นห้อง สุดท้ายเขาก็จำใจเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อหยิบชิชชู่ ขัน และแก้วน้ำให้หญิงสาวสำหรับบ้วนปาก

"ฮือออออ" หญิงสาวร้องไห้ ซึ่งในใจเขาก็ได้แต่โทษว่าเธอนั่นแหล่ะทำตัวเธอเอง ต่อจากนี้เขาคงไม่พาเธอไปไหนอีกแน่

"นะ นี่ .."

"อะไรอีก"

"นะ นี่ฉันท้องเหรอ?"

"!!?" เขาเบิกตากว้าง หวังว่าผู้หญิงคนนี้คงไม่คิดว่าเขาจะ..

"ฉันต้องมาท้องกับคนอย่างนายอย่างงั้นน่ะเหรอ ฮือออออ ไอ้บ้า ไอ้เลว นายทำแบบนี้กับชั้นที่เป็นถึงโกสต์ปริ้นเซสได้ยังไงยะ นายมัน ไอ้เลว ฮื้ออออ"

"โอ้ พระเจ้า" เขาถึงกับยกมือทั้งสองข้างขึ้นไปดึงหมวกปีกกว้างของตัวเองลงมาครอบหัวให้แน่นขึ้นอย่างเอือมระอา ผู้หญิงคนนี่ช่างคิดเป็นตุเป็นตะจริงเชียว

"นายไม่แม้แต่คิดจะอธิบายอะไรเลยด้วยซ้ำ ไอ้ผู้ชายเลว ไอ้หนวดตั้ง ไอ้คนใจร้าย ไอ้หลอกฟันแล้วทิ้ง!!!"

"ฉันไม่ได้..."นอนกับเธอด้วยซ้ำ พอเขากำลังจะอธิบายว่าเขาจองห้องอีกห้องซึ่งอยู่ข้างๆเธอเอาไว้ และไม่ได้มายุ่งอะไรกับเธอทั้งคืน แต่หญิงสาวก็ชิงด่าเขาต่อ

"เก็บข้ออ้างของนายไปเลยนะ นายจะปัดความลับผิดชอบหล่ะสิ นี่นายจะไม่ยอมรับแล้วทิ้งให้ฉันไปทำแท้งใช่มั้ย ทำไมนายถึงได้เลวร้ายขนาดนี้"

... โอ้ พอเขาเงียบเธอก็บอกให้เขาอธิบาย พออธิบายเธอก็ด่าว่าเขาแก้ตัว พระเจ้า ผมจะทำยังไงกับเด็กบ้านี่ดี มิฮอร์คได้แต่คิดในใจ

 

หลังจากมิฮอร์กต้องมานั่งเช็ดอ้วกให้เด็ก เขายังต้องฟังคำด่าของเธออีกเกือบชั่วโมง ยอมรับว่ามันเป็นอะไรที่ซวยอย่างมากที่ต้องมารู้จักเด็กคนนี้ แต่ถึงแม้ว่าเธอจะเงียบไปแล้ว แต่ใครจะรู้เล่าว่าความซวยมันยังไม่จบแค่เท่านั้น เมื่อพวกเขาขนกระเป๋าเตรียมออกเดินทางตามหาโซโลและทาชิงิปุ๊ป หญิงสาวก็เริ่มเปิดปากอีกครั้ง และครั้งนี้ก็ช็อคที่สุดตั้งแต่ที่เขาเคยได้ยินเลยด้วย

"ฉันตัดสินใจแล้ว ..ฉันจะยอมยกโทษให้นายก็ได้ แต่นายรู้เอาไว้เลยนะ ฉันจะไม่เอาเด็กออกอย่างเด็ดขาด!!! ฉันจะไม่มีวันเอาเด็กออก แล้วนายก็ต้องรับผิดชอบฉันกับลูกด้วย" เพโรน่าพูด พอเขาเริ่มหมดความอดทนกับหญิงสาวและหันไปเพื่อจะตอกกลับ แต่เมื่อเจอกับตาบวมแดงที่พร้อมจะร้องไห้อยู่ตลอดเวลา เขาก็ทำได้แค่เพียงอ้อนวอนกับพระเจ้าให้ช่วยให้หญิงสาวเลิกคิดพิเรนทร์ๆในเร็ววันนี้ด้วยเถอะ




 

บนเกาะแห่งหนึ่งที่เป็นที่ตั้งของคณะปฏิวัติ

หลังจากหญิงสาวได้พูดไปแล้วว่าจะอาศัยอยู่ที่นี่ ในบ้านเดียวกับเขา คนที่พูดเอาไว้เองว่าจะจีบเธอ เธอก็เดินสำรวจไปทั่วๆบ้าน แล้วก็ต้องกุมขมับเมื่อพบว่าบ้านหลังนี้เป็นแบบห้องนอนเดียว แต่คนอย่างโรบินไม่ยอมนอนกับไอ้ขาด้วนง่ายๆแน่นอน! เธอจึงวางกระเป๋าลงบนโซฟาและไล่เขาไปนอนในห้อง

"ไปนอนในห้องเถอะ นิโค โรบิน" อาโอคิยิพูด ถึงเขาจะไม่ใช่สุภาพบุรุษอะไรมาก แต่การเห็นหญิงสาวต้องนอนกับโซฟาทุกวันก็น่าสงสารเกินไปเหมือนกัน เขาเป็นคนอยากให้เธอมานอนในบ้านหลังนี้เอง เขาก็ควรให้เธอได้อยู่อย่างสุขสบาย

"ไม่หล่ะ" โรบินปฏิเสธ การอยู่ติดกับประตูทางออกเป็นหนทางแห่งความปลอดภัยของเธอมากที่สุด หญิงสาวคิดในใจ แล้วเธอก็นอนอ่านหนังสือบนโซฟาโดยไม่สนใจร่างสูงอีกเลย ซึ่งอาโอคิยิก็ไม่ได้คิดจะแกล้งอะไรหญิงสาวต่อ เพราะเขารู้ดีว่าคนอย่างเธอดื้อด้านแค่ไหน ถ้าไม่ใช้กำลังเธอก็คงไม่ยอมอะไรง่ายๆ

 เวลาผ่านเลยไปจนพระอาทิตย์เริ่มลับของฟ้า หนังสือในมือของหญิงสาวตอนนี้ถูกนำมากางบดบังใบหน้างามเรียบร้อย อาโอคิยิเดินมาหยุดมองหญิงสาวที่นอนหลับหายใจเข้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอพร้อมกับหัวใจของเขาที่เต้นเป็นจังหวะเดียวกัน เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เขาเองก็ไม่คิดว่าจะเป็นจริงได้ การได้มาอาศัยชายคาเดียวกับนิโค โรบิน .. ไม่คิดว่าจะเป็นจริงได้เลยจริงๆ

เช้าวันที่ 1 หลังจากที่ทั้งสองได้มาอยู่ร่วมชายคาเดียวกัน

"อื้อ"  หญิงสาวครางเบาๆเมื่อรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก เธอขยับตัวแต่ก็ต้องพบว่ามีสิ่งบางอย่างกั้นเธออยู่ หญิงสาวจึงต้องลืมตาขึ้นมาเมื่อไม่สามารถนอนต่อได้อย่างสบายตัว

'หือ?' หญิงสาวงุนงง เมื่อสมองยังคงโล่งอยู่ในยามพึ่งตื่นแบบนี้ สักพักสมองก็เริ่มประมวลได้ว่าด้านหน้าคือชายหนุ่มที่พึ่งป่าวประกาศกับเธอว่าจะจีบเธอ

เมื่อสัมผัสได้ถึงการขยับตัวจากร่างเล็กตรงหน้า เขาจึงลืมตาตื่นเช่นกัน

"อ่าวๆ ตื่นแล้วเหรอ?" เขาถามพร้อมริมฝีปากหนาที่คลายยิ้มบนมุมปาก  "อ้อมแขนฉันสบายดีมั้ยล่ะ"

 หญิงสาวเด้งตัวลุกขึ้นมาอย่างอัตโนมัติ แต่ก็โดนมือใหญ่ผลักให้ลงไปนอนดังเดิม นิโค โรบินจึงขมวดคิ้วแล้วประมวณผลทุกอย่างอีกครั้ง

 เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อคืน อาโอคิยิอุ้มหญิงสาวจากโซฟาเพื่อพาร่างของโรบินมานอนในห้องนอนของเขาด้วยกัน อย่างที่บอก เขาไม่อยากเห็นหญิงสาวต้องมานอนบนโซฟาทุกคืน และอีกเหตุผลก็คงเป็นความต้องการของเขาเองที่อยากจะลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วมีเธอข้างๆ ก็ตอนนี้เขาหลงเธอหัวปักหัวปำเลยนี่นา ต่อไปนี้นอนแบบนี้ด้วยกันทุกวันเลยนะ

'เพล้งงงง!!' เสียงน้ำแข็งแตกกระจายดังขึ้นมาจากหัวเตียง เมื่อนิโค โรบินประมวนได้ว่าชายตรงหน้าอุ้มเธอมานอนในห้องนี้โดยไม่ได้รับอนุญาต เธอจึงกำหมัดเสยเข้าหน้าของชายหนุ่มทันที แต่เธอก็ต้องหงุดหงิดอีกคราเมื่อไม่มีวิธีใดที่สามารถอุดปากของเขาได้เลยจริงๆเมื่อเศษน้ำแข็งประกอบกันมาเป็นหัวของคุซันได้อย่างง่ายดาย

"โอ๊ะ  เจ็บเหมือนกันนะ เธอนี่ชอบความรุนแรงรึยังไง"

'เพล้งงงงง' เสียงแตกดังขึ้นอีกคราเมื่อนิโค โรบินใช้เข่าศอกขึ้นมายังเป้าของชายหนุ่ม คงจะเจ็บกว่านี้หลายเท่าถ้าหากตัวเขาไม่ใช่น้ำแข็ง

"แหมม ตื่นมาก็เล็งเป้าเลยนะ เธอนี่ท่าทางจะชอบยุ่งกับของลับของฉันมากจริงๆ"

'เพล้ง เพล้ง เพล้ง' เสียงนี้ดังขึ้นมาเรื่อยๆตลอดยามเช้าของวันแรกที่ทั้งคู่อาศัยอยู่ด้วยกัน

 

หลังจากสงครามยามเช้าจบลง  นิโค โรบินและอาโอคิยิได้เดินออกมาจากห้องนอนด้วยกัน สักพักเธอก็ได้ยินเสียงท้องร้องจากชายคนข้างๆ

โครกกกกก

“-_-“

หิวอ่ะ

นิโค โรบินถอนหายใจเสียงดัง แต่สุดท้ายก็ยอมเดินเข้าครัวเพื่อไปอะไรให้คนตัวใหญ่กิน แต่เมื่อเปิดประตูตู้เย็น หญิงสาวก็พบกับความว่างเปล่า

ไปซื้อของกินกัน มาเร็วคุซันว่าแล้วจับมือหญิงสาวออกไปอย่างรวดเร็ว ใบหน้าของเขายิ้มร่า ตรงกันข้ามกับหญิงสาวที่หน้าเหวอด้วยความงุนงง

ปล่อยหน่า ฉันเดินเองได้หญิงสาวว่าแล้วพยายามบิดข้อมือออกจากมือหนา แต่เขายังคงกำมือเธอแน่น นิโค โรบินจึงล้มเลิกความพยายาม เธอเลือกที่หยุดบ่นแล้วเดินตามเขาไปอย่างว่าง่ายแทน หญิงสาวแอบลอบมองใบหน้าของเขาจากข้างๆ ไล่มาที่แผ่นหลังแข็งแกร่ง แล้วก็กลับมาที่มือของเขาที่กำลังกุมมือเธอแน่น ภาพทั้งหมดทำให้หญิงสาวเผลอหลุดยิ้มจางๆ ยอมรับว่าการที่เขาไม่ปล่อยมือเธอทำให้เธอมีความสุขมากกว่าหงุดหงิด มันเหมือนเป็นการพิสูจน์ว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ เขาก็จะกุมมือเธอไว้

 .. รึเปล่า หญิงสาวรีบส่ายหน้าไล่ความคิดนั้นทันที เธอจะเชื่อใจคนแบบเขาได้ยังไง

เฮ้ เฮ้ อยากกินอะไรหล่ะ

อาโอคิยิถามขึ้นเมื่อทั้งคู่มาหยุดอยู่ที่ตลาดของหมู่บ้าน นิโค โรบินไม่ได้ตอบทันที แต่มองไปรอบๆ แล้วหญิงสาวก็ชี้ไปยังร้านขายทาโกะยากิ

อยากกินเหรอ?”

อืม

“’งั้นเราไปกินยากิโซบะร้านนั้นกันดีกว่า ฮ่าๆๆ หอมมากเลยอ่ะอาโอคิยิพูดพร้อมกับจูงมือเธอไปอีกด้านนึง

“-_-* ไอ้...โรบินทำปากมุบมิบให้กับนิสัยกวนๆของคนตัวโต แต่ก็ต้องเดินตามไปอย่างช่วยไม่ได้

 หลังจากที่ทั้งคู่กินยากิโซบะเสร็จเรียบร้อย อาโอคิยิก็ขอแยกตัวไปซื้อของสดอย่างอื่นเพื่อตุนเอาไว้ นิโค โรบินจึงเดินดูรอบๆตลาดไปเรื่อยๆ

 เมื่อทั้งคู่ช้อปปิ้งเสร็จ ทั้งสองจึงตรงกลับไปยังบ้านทันที โรบินล้มตัวนั่งลงไปบนโซฟาและเริ่มอ่านหนังสือ ชายตัวสูงเห็นดังนั้นจึงไม่รบกวนเธอ เขากลับเข้าไปในห้องด้านใน ทั้งสองคนต่างก็แยกย้ายกันไปทำในสิ่งที่ตัวเองจะทำ

 เป็นเวลาหลายชั่วโมงที่นิโค โรบินเหนื่อยล้าสายตาจากตัวหนังสือหลายหน้าที่ได้อ่านไป เมื่อเหลือบมองนาฬิกาที่แขวนอยู่ก็นึกได้ว่านี่ก็เกือบเที่ยงแล้ว นิโค โรบินจึงเดินไปยังห้องครัวเพื่อจะทำกับข้าว โรบินเริ่มเก็บของสดที่ซื้อมาเข้าตู้  แล้วก็ต้องสะดุดเข้ากับถุงนึงที่ด้านในบรรจุกล่องที่ส่งกลิ่นหอมๆออกมา

 หญิงสาวลองแกะของข้างในดู แล้วก็เบิกตากว้าง ก่อนแปรเปลี่ยนเป็นตาหยีพร้อมรอยยิ้มบางที่ริมฝีปาก เมื่อพบว่าเป็นทาโกะยากิหอมกลุ่นนั่นเองที่ถูกบรรจุอยู่ด้านใน เมื่อเธอมองดีๆ ข้างถุงมีโน้ตสีชมพูแปะเอาไว้

กินข้าวกลางวันไปก่อนเลย ไม่ต้องปลุกนะ กำลังนอนกลางวัน เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ที่หญิงสาวจะหลุดหัวเราะแล้วมองไปยังห้องนอนที่ปิดประตูเอาไว้ หญิงสาวเดินไปที่ประตูแล้วพูดเบาๆ

ขอบคุณนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

130 ความคิดเห็น

  1. #129 อัพเถอะค่ะ อยากอ่านต่อ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 21:53

    ชอบมากค่ะ ฟินกันกับเพโรน่าเเต่นางจิรู้ความจริงไหมเนี้ย555....

    #129
    0
  2. #128 JNineBTS55555 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 23:11
    มาต่อเถอะค่าาาาชอบคู่โรบิ้น
    #128
    0
  3. #126 I-love-Noblesse (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 22:52

    รอคร็อกโคไดล์อยู่นะคะ

    #126
    0
  4. #125 Chaneenoy1312 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 20:04

    ไรท์มาแต่งต่อเร็ววววว


    #125
    0
  5. #124 Natnato (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 19:52

    สนุกค่ะ ชอบบบ~https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-09.png

    #124
    0
  6. #123 Love~ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 20:12

    ว้อนให้กลับมาอัพมากค่ะ สองปีแล้วนะที่ไม่อัพง่า รอจริงจังT^T

    #123
    0
  7. #122 นักเลงเม้าปากกา (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 03:35

    อ้ากกกกกก ชอบมากกกกกกกๆๆๆๆเลยยยยยยยยยยยย ❤️❤️❤️❤️

    #122
    0
  8. #121 CharaTH1453 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 06:58
    เมื่อไรจะกลับมาเเต่งต่อ รอ ซาโบ้xโคอาล่าอยู่
    #121
    0
  9. #120 chanaddakanpan (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 03:49
    จะรอ เพโรน่า x  มิฮอร์ก  โซโล x  ทาชิงิ นะคะชอบมากเลย
    #120
    0
  10. #119 คุณคือใคร (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 21:58
    ...รอ อยากอ่านต่อมาก เป็นกำลังใจสู้ๆค่ะ ขอโซโลxทาชิงิ ซาโบ้xโคอาล่า วีวี่xโคซ่า...โรบิ้นxคุซันก็ดี^^
    #119
    0
  11. #118 วันพืช (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 20:28
    อยากให้กลับมาแต่งต่ออยากให้เขียนซาโบ้&โคล่าเยอะขึ้นด้วย😁😁😁😁



    #118
    0
  12. #110 Pimonwan Ta-ard (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 13:19
    ไรท์ค๋าาาาายังรอโรบิ้นคุซันยุน๊าาากลับมาอัพไว้ๆนะคะ
    #110
    0
  13. #108 Makoto422 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 21:36
    รอติดตามต่อน้าา คู่คุซันโรบิน ฟินมากก
    #108
    0
  14. #106 ??? (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 00:47
    แต่งคู่ลอว์ต่อน้าาาาาาาาาา pleaseeee
    #106
    0
  15. #101 วันพีช (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 17:57
    ต่อค่ะต่อสนุกมาก. ชอบคู่มิฮอว์คเพโรน่า
    #101
    0
  16. #98 kam (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 21:51
    ไรท์คะ แต่ง ลอว์กับเข้โกะ ต่อให้ทีค่ะ

    ค้างอ่าาาาาา
    #98
    0
  17. #97 ⓐⓑѺ(Nova) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 มีนาคม 2559 / 12:10
    แต่งซาโบ้กับโคอาล่าต่อทีคร้าบบบบบบบบอยากอ่านคู่นี้อ่ะแต่งให้ทีน่ะที่อื่นไม่มีให้อ่านแล้ว(*-*)
    #97
    0
  18. #96 jack forch (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2559 / 11:55
    เย้ เย้!!! กลับมาแล้ว//จุดพุปุ้งปั้ง!
    #96
    0
  19. #95 Pimonwan Ta-ard (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2559 / 05:58
    มาแล้วนึกว่าจะไม่กับมาแต่งอีกแล้วขอบคุณๆมากๆนะค่ะฟินมาก5555รออ่านยุนะค่ะขอบคุณที่ยังไม่ลืมคนอ่านนะค่ะรักไรท์นะจุ้ปๆ
    #95
    0