X - X นิยาย X : Dek-D.com - Writer

X

โดย freqly

เมื่อความ X เป็นเหตุ

ผู้เข้าชมรวม

4,905

ผู้เข้าชมเดือนนี้

1

ผู้เข้าชมรวม


4.9K

ความคิดเห็น


7

คนติดตาม


0
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  1 ก.พ. 48 / 22:30 น.


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
นิยายแฟร์ 2023
ตั้งค่าการอ่าน

ค่าเริ่มต้น

    .
                        ขอโทษนะครับ หากคิดจะมาอ่านเรื่องเอ็กซ์ในนี้ เพราะว่า  X ที่เห็นเป็นเครื่องหมาย “กากบาท “ เครื่องหมายที่แทนความรู้สึกของผมตอนนี้ ความรู้สึกผิด ครับนั่นคือสิ่งที่ผมจะเขียนให้ฟังและให้อ่านกันดังนี้ ช่วยอ่านกันต่อไปนะครับ

                        ความผิดแรกของผมซึ่งเป็นสิ่งก่อกำเนิดเรื่องราวทั้งหมด นั่นคือ ผิดที่รักเธอ ผมเห็นเธอเพียบแรกเห็นหลายคนอาจจะเรียกมันว่า puppy love แต่สำหรับผมแล้วมันไม่ใช่แค่รักและผ่านๆไปแต่มันคือความรัก รักหมดหัวใจที่ไม่เคยให้ใครมาก่อน อาจจะเพราะเธอเป็นคนแรกที่ผมสะดุดกับคำว่ารัก

                        “สวัสดีครับ” คำนี้หลุดปากจากผมยากมากยิ่งกับคนไม่รู้จักด้วยแล้ว มันคือความตื่นเต้นหวาดเสียวและเวลาที่หยุดนิ่งเพื่อรอคำตอบของเธอออกมา

                        “สวัสดีค่ะ” แล้วเธอก็ยิ้มให้ผม กับจังหวะที่รถเมล์กำลังเคลื่อนที่ออกเธอรีบก้าวเพื่อตามรถเมล์ให้ทันเพราะรถเมล์คันนั้นจอดเลยป้ายไปห่างพอสมควร

                        เธอวิ่งเร็วมาก ผมกว่าจะควบคุมสติวิ่งตามเธอออกไป รถคันนั้นก็เคลื่อนที่ออกจากป้ายไปเสียแล้ว

                        หลังจากวันนั้นผมก็เจอเธอที่ป้ายรถเมล์อีกแต่คราวนี้ความกล้าหาญชาญชัยของผมก็เพิ่มขึ้นอย่างไม่รู้ตัวหลังจากที่ปรึกษาบรรดาเพื่อนฝูงซึ่งคอยให้กำลังใจ คนที่ป้ำๆเป๋อๆ ไม่รู้ทิศทางอย่างผม ในที่สุดผมก็ได้คุยกับเธอ และรู้ว่าเธอเป็นคนที่สนุกสนาน มิน่าผมถึงได้กล้าและกล้ามากขึ้นทุกที

                        เวลาเป็นสิ่งที่ดำเนินไปอย่างช้าในขณะที่ผมเริ่มรู้จักเธอ ผมคุยกับเธอแม้เวลาเพียงน้อยนิด ก็ทำให้เหมือนเวลานั้นมีเพียงสองคน

                        “เราเป็นแฟนกันนะ” คำนี้ผมพูดไปหลังจากที่รู้จักเธอได้ประมาณครึ่งปี แล้วคำตอบที่ไม่คาดหวังว่าจะได้รับก็คือ

                        “ตกลงก็ได้ เราก็ชอบนายอยู่แล้ว รอมาตั้งนานกว่าจะพูดคำนี้กับเรา” ผมก็พึ่งรู้ว่าเธอก็มีใจให้ผมเหมือนกัน รอแต่เพียงโอกาสที่ความกล้าจะสยบความกลัวของผมจะเผยออกมา

                        ตั้งแต่วันนั้นความสัมพันธ์ของเราสองคน ก็พัฒนาขึ้นไปเรื่อยๆ เธอแนะนำตัวผมต่อบรรดาเพื่อนฝูงของเธอ และผมก็แนะนำเธอให้เพื่อนฝูงก็ของผมได้รู้จัก เราสองคนไม่มีอะไรที่จะต้องปิดบังกัน โลกทั้งโลกของผมและเธอ คือโลกกลมๆแคบๆ ไม่มีกำแพงมากั้น ไม่มีหน้าต่างมาขวาง แต่แล้วความผิดที่สองก็เกิดขึ้นมาจนได้

                        ผิดที่ไว้ใจ ความผิดนี้เป็นความผิดที่เกิดจากความไม่ระวัง และเชื่อใจเธอ คิดว่าทุกอย่างที่เป็นความลับของเธอผมจะรู้ทุกอย่าง ผมให้อิสระกับเธอเต็มที่ ในการที่จะคบใครเป็นเพื่อน (ที่ไม่ใช่แฟน) แต่แล้วเธอก็ทำกับผมได้ เธอทำให้ผมเสียศูนย์เมื่อเพื่อนผมคนหนึ่งแอบไปเห็นเธอจับมือกับชายคนหนึ่ง ผมคิดต่างๆนานาสารพัด นั่นคือเพื่อนที่สนิทบ้าง ลูกพี่ลูกน้องบ้าง แต่ไม่เลย ผมสลัดความรู้สึกแบบนี้ออกไปไม่ได้ ผมตัดสินใจแล้วว่า อย่างไรเสียวันนี้ก็ต้องถามเธอออกมา ให้รู้กันไป ผมจะได้นอนหลับสบาย เมื่อคำตอบเป็นสิ่งที่ตัวเองใฝ่หา หรือคำตอบนั้นจะทำให้ผมเสียใจ จนนอนไม่หลับไปทั้งคืน

                        “ใครเหรอ ที่เดินจูงมือกันเมื่อวาน เพื่อนสนิทเหรอ ลูกพี่ลูกน้องเหรอ “ ผมซัดคำถามบุคคลที่พอจะเป็นไปได้เพื่อมีคำตอบให้เธอเลือกตอบ และคิดว่าคำตอบของเธอจะอยู่ในคำถามที่ผมตั้งให้

                        “เธอเห็นแล้วเหรอ” เธอตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่ตกใจ แบบไม่คิดว่าผมจะเห็น

                        “ก็ไม่ได้เห็นเองหรอก มีคนมาบอกน่ะ”

                        “ใครบอกเธอเหรอ” เธอเริ่มแกล้งที่จะเฉไฉ เริ่มที่จะตอบไม่ตรงคำตอบ

                        “เราอยากรู้ก่อนว่าคนนั้นน่ะใคร” ผมคาดคั้นเพื่อจบการสนทนาและคำตอบที่ได้รับอย่างเร็วที่สุด ด้วยความกระหายคำตอบอย่างถึงที่สุด

                        “เราเสียใจนะ”

                        “แค่นี้เหรอ เป็นคำตอบที่เธอจะบอกเรา เรารู้แล้วล่ะ ไม่ต้องพูดอะไรอีก” หลังจากพูดความผิดที่สาม แต่ไม่ใช่ความผิดของผม ก็หลุดจากปากของเธอ

                        “เรา ผิดไปแล้ว ขอโทษนะ”

                        กับคำนี้ผมแทบช็อคและรู้ฐานะของตัวเองในทันที

                        “ไม่ต้องพูดอะไรแล้วล่ะ ขอบคุณนะกับความรู้สึกดีๆที่มอบให้เราเสมอ” ผมพูดออกไปแบบไม่ถนอมน้ำใจของเธอ อาจจะเป็นเพราะว่าผมไม่ได้เตรียมใจมาสำหรับคำตอบแบบนี้มาก่อน

                        “งั้นเราไปล่ะนะ” แล้วเธอก็ร้องไห้และหันหลังกลับไป จังหวะเดียวที่ผู้ชายคนหนึ่งซึ่งแอบดูมาตลอดออกมา แล้วยื่นผ้าเช็ดหน้าให้เธอ

                        ผมในขณะนั้นเห็นแล้วรู้สึกเจ็บใจ นี่มันหยามกันชัดๆ ยังไม่ทันไรเลย ก็มาทำภาพบาดตาบาดใจให้ผมเห็น ผมแทบจะวิ่งเข้าไปชก แต่ความรู้สึก ผิดชอบชั่วดี ก็ยังมีอยู่ในสามัญสำนึกของผม ทำให้ผมไม่พลั้งมือทำอะไรลงไปที่จะส่งผลถึงอนาคตของผมโดยตรง

                        และทุกวันนี้ แม้เธอจะจากผมไปแบบไม่หวนกลับมาเหลียวแลผมเลย  ผมก็ไม่เคยที่จะมองคนใหม่อีกเลย อาจจะเพราะความผิดสุดท้ายที่ฝังรากลึกในใจ นั่นคือ ความผิดที่ว่า ผิดที่ไม่ลืมเธอ ความผิดนี้ก็ยังหลอกหลอนผมอยู่แม้ในขณะที่เขียนเรื่องนี้ และผมมีอะไรจะสารภาพ ความจริงชื่อเรื่องไม่ได้หมายถึงกากบาทหรือความผิดหรอก แต่ชื่อเรื่องเป็นชื่อของเธอ เธอชื่อ “เอ็กซ์ “ ชื่อที่แสดงความผิดสุดท้ายได้อย่างชัดเจน

    นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    คำนิยม Top

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    คำนิยมล่าสุด

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    7 ความคิดเห็น

    ×