( nct ) - 19 daddy #markmin

ตอนที่ 4 : 03 : หายนะที่แท้จริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,691
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 268 ครั้ง
    12 ต.ค. 59



03

หายนะที่แท้จริง



- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 

 




 

ด้วยคำที่บอกว่าเราค่อยมาว่ากันใหม่ของไอ้หมอแจฮยอน นั่นก็เป็นอันตกลงกับปัญหาที่ไอ้เปี๊ยกกินนมไม่ได้  มาร์คและแฮชานมีความเห็นตรงกันที่จะพาจีซองไปโรงพยาบาลในวันพรุ่งนี้ 

 

 

 

ส่วนวันนี้หน่ะหรอ..

 

 

 

แอออ๊!!”

 

 

 

เสียงคำรามเกรี้ยวกราดดังขึ้นเพราะไม่ได้ดั่งใจ ก็พอหลังจากแฮชานต้องรีบไปทำงาน มาร์คก็รวบรวมความพยายามเฮือกสุดท้ายเพื่อที่จะยัดผักบดให้ไอ้เปี๊ยกนี่มีอะไรตกถึงท้องบ้างนอกจากน้ำเปล่ากับซีรีแล็คนิดๆหน่อยๆโดยพยายามอาศัยช่วงมันแหกปากร้องเนี่ยแหล่ะ หยอดเข้าปากมัน

 

 

แต่ไอ้เด็กนี่สกิลมันไม่ธรรมดาครับ

 

 

พอช้อนแตะปากปุ๊บไอ้ปากจงอยๆของมันก็อึ้บแน่นเป็นเส้นตรงแล้วหันหน้าไปอีกทางแล้วแหกปากร้อง พอผมเลื่อนช้อนไปอีกฝั่งมันก็อึ้บปากแล้วก็เบี่ยงหน้าไปอีกทางและแหกปากร้องต่อ

 

 

เออ ฉลาดนักนะมึงตัวแค่นี้

 

 

มาร์คถอนหายใจก่อนจะวางถ้วยลงกับโต๊ะ

 

 

ไม่กินก็อย่ากิน ไม่ง้อ หิวตายไปเลยมึง

 


 

คิ้วหนาขมวดเข้าหากันอย่างหงุดหงิดแล้วมองหน้าไอ้เด็กเรื่องมาก และไอ้เปี๊ยกก็หันหน้ามามองเขาด้วยแววตาตัดพ้อพลางสะอึกสะอื้นไปด้วย

 

 


เออ ให้มันได้แบบนี้ดิ

 


 

“เอาไงมึงมองหน้างี้”

 

 

 

 

“หรือจะลองกินนมอีกที”

 

 

“อึก”

 

 

หลังจากทดลองนั่งคุย ไอ้เปี๊ยกมันนั่งนิ่งมองผมตาใสแล้วก็สะอึก

มันฟังรู้เรื่องหรอวะ????

 

 

“ฟังออกหรอวะ”

 

 

“อึก”

 

 

“สรุปเอาไง อึกนี่คือจะกิน????” พอรับรู้ว่ามันมีปฏิกิริยาตอบรับมาร์คเลยทิ้งตัวนั่งกับพื้นเพื่อให้ใบหน้าตัวเองพอดีกับตัวไอ้เปี๊ยกที่จุ้มปุ๊กอยู่บนโซฟา

 

 

“อึก”

 

 

“คราวนี้กินแล้วห้ามอ้วกออกมานะ”

 

 

“อึก”

 

 

“งั้นนั่งอยู่นี่ นั่งเฉยๆ คลานได้ แต่อย่าทำตัวพิเรนทร์  ใจป่ะ”คราวนี้มันกระพริบตาปริบๆตอบ

 

 

แม่งเข้าใจป่ะวะเนี่ย

 

 

“อย่าซนนะ!”มาร์คยกนิ้วชี้หน้าเป็นเชิงว่านี่คือคำสั่งก่อนจะผละตัวลุกขึ้นไปที่เคาน์เตอร์ในห้องครัว มือหนาตวงนมผงเคาะลงกับขวดนมพลางหันมามองไอ้เปี๊ยกที่เริ่มขยับเขยื้อนตัวเป็นท่าคลาน เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรผิดปกติเขาก็จัดการชงนมต่อตามกรรมวิธีที่เคยศึกษามา(และลองทำไปได้ครั้งเดียว)

 

 

“สูตรใหม่ ผสมแกงกลิโอไซด์ ซึ่งจะช่วยทำให้ทารกมีสุขภาพทางเดินอาหารดีขึ้น ช่วยในการทำงานของแบคทีเรียในลำไส้ ส่งผลให้อุจจาระนิ่ม” มาร์คมองข้างกระปุกนมผงแล้วอ่านรายละเอียดพึมพำอยู่คนเดียว มือก็แกว่งขวดนมในอ่างน้ำไปด้วย เออไอ้แฮชมันเพิ่งบ่นเรื่องช่วงนี้ท้องไม่ดี แบ่งให้มันไปกินดีป่ะวะ

 

 

 

“อ่า เสร็จแล้ว”

 

 

 

ปึก!

 

 

 

“แอออออ๊!!!

 

 

 

“เฮ้ย!

 

 

 

แม่งเอ๊ย! ก็ว่าไม่คลาดสายตานะ

 

 

ร่างไอ้ตัวเล็กที่หัวตกลงมาโหม่งพื้นแถมขาก็ยังเกี่ยวกับเบาะโซฟาไว้เป็นที่ประจักษ์แก่สายตาของเด็กหนุ่ม ท่อนขายาวรีบวิ่งเข้ามาหาพลางวางขวดนมไว้บนโต๊ะตรงกลางห้องแล้วอุ้มไอ้เปี๊ยกขึ้นมาไว้บนตักทันที

 

 

“แอออ๊!!

 

 

 

“เฮ้ย ก็บอกอย่าซนไงวะ เป็นไงอ่ะหัวปูดเลยเนี่ย!?”

 

 

 

“แอออออ๊!!!

 

 

 

เออครับคุณ ลืมว่าดุไม่ได้

 

 

 

“อ่ะๆไม่ร้องๆ นมๆกินนมมา” ในเมื่อคุยกันต่อไปไม่รู้เรื่องก็จับจุกนมยัดปากมันซะเลยละกัน ไอ้เด็กนี่อายุยังไม่ถึงปีมันยังต่อปากต่อคำขนาดนี้(ที่ถึงจะมีแต่แอ๊ก็เถอะ) ไม่อยากจะคิดถึงตอนมันโต

 

 

ว่าแต่เขาจะเลี้ยงมันจนโตได้หรือเปล่า

 

 

 

หงับ!

พรูด!

 

 

“เฮ้ย! คายทำไม!!

 

 

 

“แออออ๊!!

 

 

 

“ไหนเมื่อกี๊ตกลงกันแล้วไงว่าจะไม่คาย!!

 

 

 

“แออออ๊!!!

 

 

 

“แอ๊ไร! งั้นก็ไม่ต้องกิน! กูกินเอง!!” ว่าแล้วมือหนาก็จับขวดนมกระดกเข้าปากทันทีต่อหน้าไอ้เปี๊ยกที่แหกปากร้องไห้ รสชาติมันๆหวานๆที่ไม่ได้สัมผัสมานานทำให้เขารู้สึกปะแล่มๆที่ลิ้น แต่ไม่ได้! ไอ้เปี๊ยกมันมองอยู่ คิดได้อย่างนั้น มาร์คก็รีบกลืนลงคอทันทีแล้วแลบลิ้นใส่เยาะเย้ย

 

 

 

“แอออ๊!! แอะ คิ”

 

 

 

“ขำไรเปี๊ยก มึงขำไร” พอเห็นว่าจากเสียงร้องไห้กลายเป็นหัวเราะมาร์คก็วางขวดนมแล้วอุ้มไอ้ตัวเล็กขึ้นมาแกล้งฟัดเข้าที่พุงป่องๆ จนเด็กในมือหัวเราะร่า มือหนาปัดปอยผมน้อยๆก่อนจะจ้องหน้าไอ้เปี๊ยก ตาหยีๆเล็กๆของมันที่โค้งขึ้นตอนหัวเราะทำให้เขานึกถึงใครบางคน

 

 

แม่

 

 

 

“ไอคิดถึงยูจังสเตฟ”

 

 

 

เสียงทุ้มพึมพำกับตัวเองพลางวางไอ้ตัวเล็กลงกับตักแล้วถอนหายใจ  สายตาคมเหม่อลอยมองไปทั่วห้องแล้วคิดอะไรเรื่อยเปื่อยจนสุดท้ายก็ไปหยุดมองอยู่ที่นาฬิกาซึ่งบอกเวลาว่าตอนนี้คือห้าทุ่ม เมื่อเห็นอย่างนั้นมาร์คก็สะบัดหัวเพื่อไล่ความคิดฟุ้งซ่านก่อนจะคิดได้ว่าควรเอาไอ้เปี๊ยกนี่ไปอาบน้ำแล้วเข้านอนสักที

 

 


 

 

.

 

 




 

 

.


 

 

 



 

.

 

 

 



 

“แอะ คิ”

 

 

 

“เอ้ อยู่นิ่งๆสิวะ”

 

 

ขณะที่ผมพยายามจับไอ้เปี๊ยกอาบน้ำ  มาครั้งที่สอง สามหรือสี่วะ นั่นแหล่ะเอาเป็นว่าตลอดสองวันอันแสนยาวนานที่ผ่านมา ผมก็พบว่าในช่วงหนึ่งที่ผมเปิดทีวีทิ้งไว้แล้วคาอยู่ในช่องที่เปิดเพลงอยู่ตลอดเวลามันสามารถเปลี่ยนจากไอ้เปี๊ยกที่แหกปากงอแงจนน่าโยนลงจากระเบียงชั้นห้ากลายเป็นเด็กที่หัวเราะคิกคักแฮปปี้กับการอาบน้ำขึ้นมาได้ แต่แล้วไงอ่ะสบายหูแต่ลำบากใจเพราะผมสามารถอาบน้ำให้มันได้ยากขึ้นอีกสามเลเวลด้วยไอ้ลีลาท่าทางของมันนี่แหล่ะ

 

 

 

 

“ไอ้เปี๊ยกมึงฉี่หรอ”มาร์คหรี่ตามองไอ้เด็กที่นั่งแช่ในอ่างแล้วตีมือกับน้ำเล่นอย่างสนุกสนาน มันส่งยิ้มหวานพร้อมตาหยีๆใส่จนรู้สึกหมั่นเขี้ยว

 

 

 

ก็ไอ้สัมผัสอุ่นๆตอนที่ผมกำลังวักน้ำในอ่างล้างช้างน้อยของไอ้เปี๊ยกนั่นทำให้รู้ได้ทันที อุณหภูมิที่แตกต่างแถมสีจางๆนั่น แต่เออ ก็ยังขอบคุณมึงนะที่ไม่หย่อนก้อนบาธบอมมาด้วย

 

 

 

Rrrrrrrr

 

 

เสียงเรียกเข้าจากมือถือในกระเป๋าเสื้อ ทำให้มาร์คจำใจป้ายมือเปียกๆลงกับกางเกงก่อนจะจีบนิ้วคีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แต่เพราะนิ้วที่ยังไม่แห้งบวกกับท่าทางในการหยิบจับ

 

ทำให้

 


จ๋อม!

 


F*ck kkkkkkkkkkk!

 


“แอะ คิ”

 


“มือ

ถือ

กู!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

 

.

 

 


 

 

.

 

 


 

 

.

 

 




“เด็กชาย ลี จีซอง และคุณพ่อ ลี มินฮยอง เชิญค่ะ”

 

 

 

“คุณมินฮยองคะ”

 

 

 

“คุณมินฮ -

 

 

 

ปึก!

 

 

 

“ไอ้เชี่ยมาร์ค!! คิวมึง!

 

 

 

“กูเจ็บนะเชี่ยแฮช!

 

 

          หลังจากแฮชานพยายามส่งสายตามองเพื่อนที่นั่งเหม่อลอยมายาวนานโดยไม่หือไม่อือกับเสียงพยาบาลสาวที่เรียกเขาก็จัดการตบกบาลมันไปสักทีหนึ่งให้มันได้สติ

 

 


“เหม่อแต่เช้านะมึง กูเห็นมึงเศร้ากว่าแม่หักเงินก็ตอนโทรศัพท์มึงพังเนี่ย”

 

 

 

“ไม่ให้กูเศร้าได้ไง เบอร์เด็กๆกูอยู่ในนั้นเต็มเลย”

 

 

 

“อืม มึงทำอย่างกับว่าตอนนี้มึงหาเวลาไปคั่วเขาได้อ่ะ ขนาดกูทำงานกูว่ากูยังได้นอนมากกว่ามึงเลย”ว่าแล้วมาร์คก็หันหน้ามามองเพื่อนตัวเองด้วยใบหน้าไร้วิญญาณ

 

 

 

“สัดอย่ามาซึม รีบลุก เดี๋ยวมึงได้เจออะไรที่น่าเศร้ากว่านี้อีกเพื่อน”

 

 

แฮชานพูดพลางมองหน้าเพื่อนที่ขอบตารอบๆเริ่มขึ้นสีคล้ำแถมหน้ามันก็ดูอิดโรย ก่อนจะยกมือตบๆไหล่มันให้ลุกขึ้นตามคิวที่โดนเรียกทันที

 

 

 

ครับ

และไอ้เรื่องที่หน้าเศร้ากว่าก็นี่แหล่ะ

 

 

 

“อ้าว สวัสดีครับมาพบกันอีกแล้ว ขอแนะนำตัวอีกครั้งนะครับ ผม-

 


 

“นายแพทย์ จอง แจฮยอน ผู้เชี่ยวชาญด้านสูติ-นรีแพทย์ สาขาอนุสาขาเวชศาสตร์มารดาและทารกในครรภ์”มาร์คเอ่ยตอบต่อนิ่งๆจนแจฮยอนยิ้มร่า

 

 

 

“จำได้ด้วย ขอบคุณ-

 

 

 

“เปล่า อ่านป้าย” มาร์คยกมือชี้นิ้วไปที่ป้ายบนโต๊ะทำงานของแจฮยอน

 

 

 

คราวก่อนกูพลาด

คราวนี้กูจะไม่ยอมให้มึงโมเมว่ากูเป็นแฟนคลับมึงอีก

เล่นผิดคนแล้วไอ้วอก

 

 

 

 

“อ่า .. โอ้ะ! เจ้าตัวน้อย เด็กชายจีซองใช่ไหมเอ่ย มานี่มา มาหาหมอเร็วครับ”หลังจากมาร์คกระหยิ่มยิ้มย่องเพราะรู้สึกได้รับชัยชนะในใจ ไอ้หมอที่ยิ้มแหยก็หันมาทักทายไอ้เด็กที่มากับเขาแถมตบมือแปะๆแบมือรอ อ๋อ โอเคผมต้องแกะเป้อุ้มเด็กแล้วยกตัวไอ้เปี๊ยกให้ไอ้หมอมันใช่ไหม ได้ครับ

 

 

 

อ่อ ลืมอวดไอเท็มใหม่ ครับ มาถึงช่วงผมรีวิวไอเท็มเลี้ยงไอ้เปี๊ยกกันดีกว่า ก็วันที่เจอไอ้หมอเนี่ยแหล่ะ เนื่องจากผมมียานพาหนะคู่ใจคือมอเตอร์ไซค์(ที่ได้เป็นรางวัลจากสเตฟานี่ หลังจากผลักดันตัวเองให้มีที่เรียนต่อได้) การจะไปไหนมาไหนโดยพกไอ้เปี๊ยกไปด้วยอย่างสะดวกก็ควรมีเป้อุ้มเด็กติดไว้ครับเพราะจะให้เข็นรถเข็นที่พี่แชยอนทิ้งไว้เป็นยานพาหนะของไอ้เปี๊ยกมันตลอดก็คงจะไม่ได้(อย่าคิดว่าผมฉลาดรอบคอบ ไอ้แฮชเป็นคนคิด)

 

 

จริงๆผมก็ตื่นเต้นที่จะได้ใช้นะ แต่พอดีมันมีเรื่องฉิบหายเข้ามาในชีวิตก่อน ก็นั่นแหล่ะครับโทรศัพท์ผมหล่นจ๋อมลงไปในอ่างตอนที่ผมกำลังอาบน้ำไอ้เปี๊ยก(แถมไอ้เปี๊ยกเพิ่งจะปล่อยน้ำอุ่นสูตรพิเศษออกมาด้วย)ก็ตามนั้น หน้าจอดับสนิทเปิดไม่ติดอีกเลย ผมก็เลยนอยด์ๆ ซึมๆ เศร้าๆอย่างที่เห็น

 

 

มันหมดเรี่ยวแรง

มันห่อเหี่ยว

เบอร์เด็กๆของผมที่อุตส่าห์สะสมมาด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง

ไปหมดแล้ว ไปพร้อมกับน้ำผสมฉี่ของไอ้เปี๊ยก

 

 

“เจ้าตัวน้อยมีอาการไม่ยอมทานนมผงใช่ไหมครับ อืม .. ได้ลองวิธีที่หมอแนะนำหรือยังครับ”หมอหนุ่มถาม

 

 

 

“คือ”

 

 

 

 


 

“แม่เด็กไม่ได้อยู่ด้วยหน่ะครับ”

 

 

 

“อา .. แย่เลยครับ ” แจฮยอนพยักหน้าก่อนจะจดอะไรยุกยิกบนกระดาษแล้วหันไปพิมพ์กอกแกกๆโดยที่มีไอ้เปี๊ยกนั่งตาใสอยู่บนตัก

 

 


แหม่ ลืมแล้วมั้ง ใครพ่อมึงอ่ะ

 

 


“จากที่หมอเช็คประวัติคนไข้ของเจ้าหนูจีซอง เจ้าตัวน้อยมีประวัติการคลอดก่อนกำหนดนะครับแจฮยอนละสายตาจากหน้าจอก่อนจะหันมาพูดกับมาร์ค

 

 


 

“…”

 

 


 

ไม่ทราบใช่ไหมครับ

 

 

 


ครับ.. จริงๆแล้ว.. ผมไม่รู้อะไรเลย

 




เออ ก็ไม่รู้เรื่องอะไรเลย

เปิดประตูห้องมาก็เจอ

ได้บอกอะไรกับเขานอกจากว่าเด็กคนนี้เป็นลูกไหม

ก็ไม่

 

 

ทำไมรู้สึกแย่แปลกๆวะ

 

 


 

เด็กที่คลอดก่อนกำหนดเนี่ย น้ำนมมารดาเป็นสิ่งสำคัญมากๆเลยนะครับ  คุณพ่อต้องระมัดระวังอากาศมลภาวะให้มากนะ เจ้าตัวน้อยอาจจะไม่แข็งแรงเท่าที่ควรมาร์คสะบัดหัวไล่ความคิดก่อนจะพยักหน้าฟังที่แจฮยอนบอก

 

 


หมอแนะนำว่า หนังสือเอาเจ้าตัวน้อยมาออกกำลังกายกันเถอะ! มีประโยชน์มากๆถ้าวางแผงแล้วอย่าลืมหาซื้อมาไว้ติดบ้านสักเล่มจะช่วยได้อย่างดีเลยครับ”

 


 

อืม

ตอนมันบรรยายอะไรก็น่าเชื่อถืออยู่หรอกนะ

แต่พอขายของปุ๊บ

หมดศรัทธาว่ะ

 

 

 

          หลังจากทนฟังไอ้หมอนั่งพล่ามเกือบสองชั่วโมงแล้ว เขาก็ได้ใจความว่าให้ระวังไอ้เปี๊ยกเป็นภูมิแพ้ ส่วนผู้หญิงที่ตั้งครรภ์มีบุตรเท่านั้นถึงจะมีน้ำนม  และที่โรงพยาบาลเด็กที่นี่มีธนาคารน้ำนมแม่

 

 

โอเค

ผมก็โง่เชื่อไอ้เชี่ยแฮช

เป็นไงอ่ะ

เอาหน้าไปให้ยัยเจ๊ฮโยรินตบเล่นแท้ๆ

 

 




หลังจากเข้าไปในธนาคารนมเพื่อไปขอน้ำนมที่เหล่าคุณแม่ใจดีได้บริจาคเอาไว้ คนที่ดูจะอารมณ์ดีจนน่าหมั่นไส้ก็คือไอ้เปี๊ยกและไอ้เชี่ยแฮช ของไอ้เปี๊ยกผมก็พอเข้าใจว่าเด็กมันคงรับรู้ว่ามันจะได้กินนมจากเต้าหน่ะนะครับ แต่ในส่วนของไอ้เชี่ยแฮชคือระหว่างที่ผมกำลังพูดคุยกับหมอที่แผนกธนาคารนม ไอ้เชี่ยแฮชก็ทำทีเป็นคุยกับพยาบาลสาวๆแถมยังบอกว่ามากับเพื่อนเพื่อนมีลูกแต่มันโสด คือแล้วกูจะทำไรได้อ่ะ ไอ้เปี๊ยกแม่งติดแหง็กเป็นลูกจิงโจ้เกาะผมขนาดนี้ แต่มันก็ไม่ควรตัดกำลังเพื่อนแบบนี้ป่ะวะ แม่งเสียใจว่ะ คบกันมาตั้งหลายปี อยากไม่นับเพื่อนกันแล้วมั้ง แต่ก็นั่นแหล่ะสุดท้ายมันก็น่าระรื่นขอเบอร์ขอไลน์เขามาบอกว่าเผื่อเอาไว้ถามเรื่องลูกเพื่อน

 

 



หรอไอ่สัด!

 

 


 

“อ้อ คุณพ่อครับ ช่วงนี้เจ้าตัวน้อยกำลังหัดคลานพยายามฝึกเจ้าตัวน้อยเพื่อที่จะได้มีพัฒนาการที่รวดเร็วนะครับ ยิ่งเจ้าหนูเป็นเด็กที่คลอดก่อนกำหนดเนี่ยต้องหมั่นทำร่างกายเขาให้แข็งแรงเลยนะ ยังไงก็ทริคดีๆสำหรับเจ้าตัวน้อยมีบอกไว้ในหนังสือเอาเจ้า-

 

 

 

“หมอแจฮยอนบอกผมไว้แล้วครับ เดี๋ยววางแผงแล้วจะรีบซื้อครับ”หยุด! ไอ้หมอ กูรู้มึงจะทำอะไร คือเซลล์ขายเครื่องกรองน้ำที่มาเคาะตามบ้านยังไม่น่ารำคาญเท่าพวกหมอที่โรงพยาบาลนี้เลยเชื่อป่ะครับ

 


 

โอ้ย นี่มึงเป็นกันทั้งโรงบาลเลยไหม?????

 

 

 

“อ่า แหะๆ หรอครับ ที่นี่มีศูนย์พัฒนาการเด็กเล็กนะครับถ้าคุณพ่อสนใจพาเจ้าตัวน้อยมาเล่นกับเจ้าตัวน้อยคนอื่นๆได้นะ แถมคุณพ่อยังจะได้พบกับเหล่าคุณพ่อคุณแม่พูดคุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์กันอีกด้วย ถ้าสนใจก็ นี่นามบัตรครับ ติดต่อหมอได้ตลอดเวลานะ”

 

 


อ่ะแจกอีกละ

มาร์ครับนามบัตรแล้วโค้งหัวให้หมอหนุ่มก่อนจะกล่าวลา

 


 

เออแต่ไอ้หมอคนนี้ดีนะ อย่างน้อยแม่งก็ไม่เวิ่นเว้อขนาดไอ้หมอแจ แถมติดต่อได้ตลอดเวลาซะด้วย

งั้นจะไม่เกรงใจละนะคร้าบ ไหนดูนามบัตรหน่อยซิ

Qian Kun

เคี่ยน คัน

ไม่ อันหน้ามันต้องเป็นนามสกุล งั้นไอ้หมอเมื่อกี้ชื่อคัน

คนไรชื่อคันวะ

 

 

มาร์คเอียงหัวครุ่นคิดแล้วยัดนามบัตรใส่กระเป๋าอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะเดินเข้าไปลากตัวไอ้แฮชานที่กำลังอ้อร้อออเซาะคุณพยาบาลแถวนั้นออกมาทันที

 

 

 

.

 

 

 


 

 

.

 

 

 

 

 


.

 

 

 

 

 

“ไอ้มาร์ค ห้องมึงนี่ เหมือนเพิ่งผ่านสงครามโลกมา”หลังจากกลับห้องมาผมก็ทิ้งตัวนอนแผ่ลงกับเตียงทันทีโดยที่ตัวไอ้เปี๊ยกก็ยังคาอยู่บนอก  ในขณะที่ไอ้แฮชก็เดินหลบหลีกสิ่งกีดขวางที่ระเกะระกะตามพื้นห้องไปมา

 

 


          ก็จะให้ไปเอาเวลามาจากไหนวะ ตั้งแต่มีไอ้เปี๊ยกเข้ามาในชีวิตผมก็แทบจะลืมไปแล้วว่าคำว่านอนสะกดยังไง แม้แต่ที่นอนโตโต้ที่ซื้อมาก็ช่วยอะไรไม่ได้

 

 


ไหนอ่ะไร้รอยต่อ ทอเต็มผืน แต่กูเนี่ยยังหลับไม่เต็มตื่น แล้วก็ยังไม่รู้ว่าจะได้นอนอีกเมื่อไหร่ด้วย!

 

 


“ถามไรดูสภาพกูด้วยนะครับ”มาร์คตอบเสียงเนือย


 

 

“เออ เดี๋ยวกูเอาขยะไปทิ้งให้ ละจะแวะมาร์ทข้างล่าง เอาไรป่ะ”

 

 


“แล้วแต่ศรัทธามึง”

 

 


“งั้นเปลืองตังค์กู กูไม่ซื้อ เดี๋ยวอามานะคร้าบ ไอ้เปี๊ยก”ไอ้แฮชว่าพลางยกมือขยี้ผมที่มีอยู่น้อยนิดบนหัวของไอ้ตัวเล็กบนอกผมแล้วเดินหลบหลีกสิ่งกีดขวางในห้องนอนออกประตูไป


 

เออ จะว่าไปเด็ก 7-8 เดือนนี่มันต้องผมหนาเท่าไหนวะ ทำไมผมมันยังขึ้นน้อยจัง ไม่ได้นะ! ไอ้จอห์นนี่ไอ้พี่ชั่ว มึงจะเอาดีเอ็นเอด้อยๆเรื่องหัวล้านของมึงมาเป็นจุดบกพร่องของหลานมึงไม่ได้

 

 


ตื๊อดึง!

 

 


“แอ๊”

 


 

“หยุด! มึงเป็นอะไรกับเสียงออดเนี่ยได้ยินแล้วร้องจัง”มาร์คถลึงตาใส่ไอ้เด็กที่เริ่มเบะปากก่อนจะลุกขึ้นนั่งบนเตียงแล้วขยี้ผมตัวเอง

 

 

 

แล้วไอ้แฮชแม่งจะกดออดทำไมวะ

หรือมันเพิ่งออกไปแล้วลืมเป๋าตังค์

แหม มีมารยาทขึ้นมาเลยนะมึง

 

 


คิดแล้วมาร์คก็ขยับตัวลุกขึ้นยืนพลางถอดเป้อุ้มเด็กที่อยู่บนอกออกแล้ววางไอ้ตัวน้อยลงกับเตียงปล่อยให้มันได้เป็นอิสระเพราะดูท่าทีมันเริ่มจะงอแงที่เขาไม่ยอมปล่อยมันออกจากอกสักที หลังจากนั้นสายตาเขาก็มองไปรอบห้อง

 



เออ ห้องแม่งรกจริงด้วยว่ะ

ไว้ไอ้เปี๊ยกหลับจะเก็บละกัน

 

 


ขายาวก้าวดุ่มๆเดินออกมาตามทางก่อนจะยื่นมือไปเปิดประตู

 

 

“ไอ้ควาย มึงลืมเป๋า-

 

 


 

 


 

 


“พี่มาร์คป่ะครับ”

 

 

 


“ใช่.. ครับ”


 


 

“พอดีเมื่อวานผมโทรมาแล้วสายมันตัดไป” เดี๋ยว..

 

 



“อ่อ..

 

 


 

“ไลน์ไปบอกพี่แฮชานแล้วเขาก็ยังไม่อ่าน” ไม่..

 

 


 

 

 

 

“ผมแค่จะบอกว่าผมจะมาไวขึ้นหน่ะครับ พอดีเข้ามาที่โซลเร็วเลยตัดสินใจว่าจะย้ายของมาเลย” อย่าเพิ่ง

 

 

 

 

 

 

“อ่อ ผมลืมว่าพี่ยังไม่เคยเห็นหน้าผม” อย่า กูขอร้อง ..

 



 

 

 


 

“สวัสดีครับพี่มาร์ค ผมแจมิน ที่จะมาอยู่กับพี่ไง”

 

 


 

”มาร์คมองรอยยิ้มของเด็กที่มาใหม่ตรงหน้าอย่างเหม่อลอย

 

 


 

“เฮ้ยพี่ พูดได้ป่ะครับ”แจมินยกมือโบกไปมาตรงหน้ารุ่นพี่ที่ยืนนิ่งจ้องหน้าเขา

 

 



 



 

ราวกับร่างกายมันโดนแช่แข็ง มาร์คจ้องหน้าบุคคลที่มาใหม่ก่อนจะมองเลยหลังไปแล้วพบกับเพื่อนรักที่วิ่งขึ้นบันไดมาพอดีพร้อมกับท่าทีหอบเหนื่อยแถมในมือยังกุมโทรศัพท์มือถือเอาไว้ด้วย

 

 


 

อ่า แฮชาน

มึงได้อ่านไลน์แล้วสินะ

 

 


 

“พี่พูดได้..”น้ำเสียงสั่นของมาร์คเอ่ยอย่างแผ่วเบา สายตาคมจ้องหน้าเพื่อนตัวเองพลางทำหน้าจะร้องไห้ แล้วขยับปากออกมา เด็กหนุ่มที่มาใหม่มองหน้าเขาอย่างสงสัย มีเพียงแฮชานเท่านั้นที่ส่งใบหน้ากล้ำกลืนมองกลับมาหาเขาอย่างเข้าใจ

 

 


 

 

 

 


“ฉิบ หาย แล้ว”

 

 


 

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

19 d a d d y


เห็นโล่ยามดึกอีกละ


ก่อนอื่นขอขอบคุณทุกเม้นทุกเฟบทุกวิวเสมอนะคะ
เป็นกำลังใจมากx10000000000000 แง
อ่านทุกเม้นอ่านทุกทวิตในแท็กตลอดนะเฟ่ย
บั่บฟว่า แจมมาช้าละเธอจะสาปแช่งชุ้นยังไงกะได้
แต่อย่าสาปแช่งให้ม้ากแฮชได้กัน
เพราะ ชุ้นชอบเวลาไอ่พวกนี้อยู่ด้วยกันมาก T w T
ดีใจที่ฟิคทำทุกคนหัวเราะได้นะฮับ

อ่ะฝาก #แด๊ดดี้มาร์คลี มาเล่งกังเร็ว!

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 268 ครั้ง

4,529 ความคิดเห็น

  1. #4470 rain_18 (@rain_18) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 22:17
    สางสารมาร์ค มันวุ่นวายไปหมด หรือน้องแจมจะมาช่วยเลี้ยง
    #4470
    0
  2. #4435 xq779 (@xq779) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 22:01
    มันอะไรเนี่ยยยวุ่นกันจังง5555555แล้วมันจะอ่านเป็นคันได้ไงละมาร์คคคค555555555โอ้ยยยยยยน้องแจมกะมาล่ะวุ่นกำลังสองแน่ๆอ่ะ5555555
    #4435
    0
  3. #4388 youngqueenDD (@yongqueenDD) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 11:49
    เจ้าแฮชคือเป็นพ่อทูลหัวน้องได้เลยนะนั่น
    #4388
    0
  4. #4368 Serenitys (@Serenitys) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 19:18
    แฮชคือมอบถ้วยคุณอาดีเด่นไปเลยจ่ะ555555
    #4368
    0
  5. #4365 LyLy12 (@LyLy12) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 00:22
    สรุปยูเกิดที่แคนาดาจริงป้ะม้าค kun อ่านว่าคัน555555555555555
    #4365
    0
  6. #4336 mmyu24 (@mmyu24) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 21:54
    แจมิมมาแล้ววว จะเป็นยังไงต่อเนี้ย
    #4336
    0
  7. #4271 PetiteSandrine (@PetiteSandrine) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 21:59

    กี๊ด เขาเจอกันแล้ว น้องแจมช่วยมาเป็นคุณแม่จำเป็นได้ไหมๆๆ

    #4271
    0
  8. #4243 Hoseki Shika シカ (@hoseki-shika) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 09:57
    หมอแจคือขายเก่งงง
    #4243
    0
  9. #4191 ๋๋๋่่Janenoii (@janejomza) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 20:23
    ขรรมม้าคอ่ะ
    #4191
    0
  10. #4175 Galaxy_q (@king-banana) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 17:04

    จีซองเป็นเด็กฉลาดเน้ออ

    #4175
    0
  11. #4146 jaxxh.BD (@zofield) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 21:57
    ไม่มีใครชื่อคันทั้งนั้นแหละมาร์คเอ๊ยยยยย 55555555555 แต่แจมินย้ายเข้ามาแล้ว แบบนี้จะช่วยมาร์คเลี้ยงจีซองได้มั้ยนะ
    #4146
    0
  12. #4049 อาการหนัก (@baitay-banana) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 12:32
    โอ้ยน่ารัก 555555
    #4049
    0
  13. #4036 HAFFZ (@Niorjae_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 04:06
    เคี่ยนคุน55555555 โอ้ยสงสารแจมินสู้นะลูก5555
    #4036
    0
  14. #3979 bohriawer (@bohriawer) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 21:45
    นพ.คัน งี้หรออ โอ้ยยยย55555555555555555
    #3979
    0
  15. #3968 falalefay (@Fay_Cutie) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 19:26
    มาร์ค เขาชื่อคุน ไม่ใช่คันโว้ย 555555
    #3968
    0
  16. #3939 Qewilx (@tarpuang1) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 03:30
    รู้เลยน้องเปี๊ยกได้ดีเอ็นเอมาจากพี่มาร์คเยอะแน่นอน55555
    #3939
    0
  17. #3905 plxjy (@plxjy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 05:48
    เฉียนคุนไม๊อะม้าค 55555555555555 แล้วแจมจะทำไงต่อล่ะทีนี้ โอย 5555555555555 ชีวิตเธอดีมากๆเรยม้าคคค
    #3905
    0
  18. #3721 มูเหริน (@alpaca_chan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 15:09
    โอยขำ ความ เคี่ยนคัน นี้5555555
    #3721
    0
  19. #3623 110611 (@110911) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 22:59
    สกิลน้องเปี๊ยกธรรมดาที่ไหน แอะ แอะ คิ คิ นี่เอาเรื่องเหมือนกัน แล้วหมอโรงพยาบาลนี้นี่มันอะไรกัน มีอบรมการส่งเสริมและสนับสนุนการขายให้หมอทุกเดือนปะ เชี่ยวชาญใช้งานได้ทุกคน 555555555555555555555555555

    มัคลีมีความรับความจริงไม่ทัน สงสารรร ละก็เพื่อนแฮชครับ ไม่อ่านแชทช้าไปหรือครับ 555555555555555 มัควุ่นกับเปี๊ยกจนลืมไปแล้วมั้งว่าจะมีเมท

    พี่จอห์นอุตส่ามาแค่ชื่อแต่ดูมัคลีทำ 55554555555555555555555555555555555555555555
    #3623
    0
  20. #3589 Min Mine (@minmine1234) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 01:46
    ฉิบหายจริงๆด้วย หายจนหาไม่เจออีกเลย5555555
    #3589
    0
  21. วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 16:53
    โอยย สงสารมาร์ค งานเข้าซ้ำซ้อน ทำบุญไหม 5555
    #3391
    0
  22. #3380 Wrn Js (@js-wrn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 00:47
    5555งานเข้าแล้วค่า
    #3380
    0
  23. #3371 CYJ_JiRutyj (@13042547) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 16:46
    สู้ไปพี่มาร์ค555555555
    #3371
    0
  24. #3339 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 14:02
    แฮชรักเพื่อนมากค่ะลูก 55555555 พี่มาร์คต้องสู้นะคะ แต่หมอแจนี่ขายของตลอดเลยค่ะ
    #3339
    0
  25. #3207 MintQueen (@MintQueen) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 16:17
    โง้ย น้องจีซองจะมีคุณแม่ล่ะต่ะ5555555555555
    #3207
    0