Kill Me !! ❥ Kaido

ตอนที่ 1 : Kill Me | Intro

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,486
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    4 ม.ค. 59





 

            Kyungsoo Scene

 

 

ปวด ...

 

 

ปวดไปหมดเลย ...

 

 

ทำไมผมถึงรู้สึกเหมือนร่างกายจะแตกสลายได้ขนาดนี้กันนะ

 

 

"อีกแล้วหรอหมอ ..." ผมพูดและมองหน้าคนที่ยกยาเข้ามาให้ผมเหมือนเดิม คนเดิม และคนเดียวที่ผมเจอตลอดระยะเวลาเกือบ ๆ สามอาทิตย์ที่นอนอยู่ที่นี่

 

 

"กินซะคุณต้องรักษาตัวให้หาย" เขาพูดและนั่งลงข้าง ๆ พร้อมทั้งตีหน้านิ่งเหมือนไม่ยอมรับรู้อะไรอีกแล้ว เขาคงรู้เพียงอย่างเดียวว่ามีหน้าที่บังคับให้ผมดื่มยาในแก้วใบนั้นที่เขายกมาให้จนหมดทั้ง ๆ ที่รสชาติมันสุดแสนจะน่าอาเจียน !

 

 

"ไม่กินได้ไหม ?"

 

 

"ถ้าคุณไม่อยากกลับไปใช้ชีวิตเหมือนตอนแรกก็ไม่ต้องกิน"

 

 

เหอะ !

 

 

คำพูดเพียงแค่นั้นของผู้ชายชุดขาวตรงหน้าทำให้ผมเลือกที่จะยกยาที่แสนจะขมนั่นกระดกเข้าไปในปากและกลืนลงคอจนไม่เหลือสักหยด ก่อนจะทำสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกเมื่อรสชาติของยาไหลผ่านลำคอไปหมดแล้ว

 

 

ผมต้องกลับไปแน่อยู่แล้ว ! ที่นั่นมีคนรอผมอยู่ตั้งเยอะ ...

 

 

"ขอบคุณนะครับ"

 

              

เขาไม่ตอบผม แต่เลือกที่จะเดินออกไปทันทีและคงไม่กลับเข้ามาในนี้อีกแล้ว ก็วันนึงเขาเข้ามาที่นี่แค่ในตอนเช้าเพื่อเอายานั่นมาให้ผมอย่างเดียว ... วันวันนึง ... ก็มีแค่นั้นแหละ

 

 

ยังไงก็ต้องขอบคุณเขาที่ทำให้ผมรอดมาจนถึงตอนนี้ ถ้าไม่ได้หมอคนนี้ ... ผมคงตายไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว ...

 

 

ใช่ ... ผมยังไม่ตาย

 

 

ผมไม่มีทางยอมตายง่าย ๆ เพราะคนพวกนั้นกันหรอก !!!!

 

 

 

 

 

 

 

"แม่ ... แม่ต้องไม่บอกเรื่องนี้ให้ใครรู้นะ" ผมพยายามพูดผ่านสายโทรศัพท์อย่างยากลำบาก สภาพร่างกายผมตอนนี้แทบจะเรียกได้ว่าไม่น่ารอด

"ทำไมล่ะคยอง" แม่ถามกลับมาด้วยเสียงสั่น ๆ ท่านเห็นอาการของผมแล้ว

"แม่ผมขอ ..."

"..."

"อีกเรื่องนึง แม่ไปอยู่กับป้าที่ต่างจังหวัดสักพักนะ" ผมพูดและรอฟังว่าแม่จะว่าอะไรบ้าง และแน่นอน แม่จะต้องถามถึงเรื่องที่เกิดขึ้นแน่ๆ

"มีอะไรปิดบังแม่อยู่น่ะคยอง แล้วที่รถชนนี่มันเรื่องอะไรกันแน่"

"แม่ ... ที่นี่มันไม่ปลอดภัยสำหรับพวกเราแล้ว แม่ต้องไปอยู่กับป้าสักระยะ"

"ทำไมล่ะ ..."

"แม่ ... ตอนนี้ผมยังเล่าให้ฟังไม่ได้" ผมตอบไปตามตรง ไม่รู้จะเริ่มเล่าตรงไหนดี ทั้งเรื่องจงอิน เรื่องที่ทำร้ายเพื่อนตัวเอง หรือเรื่องที่ผมกำลังจะถูกฆ่าทิ้ง

"แม่ต้องไปนานแค่ไหน"

          "อาจจะเป็นปี สองปีหรือมากกว่านั้น แต่ ... ผมคงไม่ได้ไปกับแม่นะ" ผมตอบและหันไปมองคุณหมอที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขาคงไม่อยากที่จะให้ผมพูดโทรศัพท์นานเท่าไหร่ เพราะร่างกายตอนนี้ผมไม่ค่อยจะเอื้ออำนวยนัก

"ไม่ ! แม่จะไปก็ต่อเมื่อคยองไปกับแม่เท่านั้น"

"แม่ !! ขอร้อง ! ตอนนี้ทุกอย่างมันไม่เหมือนเดิมแล้วนะ"

"..."

"ผมกำลังถูกตามฆ่า และถ้าแม่ยังไม่ไปอยู่กับป้าแม่อาจจะโดนลูกหลงไปด้วย" ผมพูดไปอย่างที่ใจคิด ถ้ามันรู้ว่าแม่ยังอยู่ที่เดิม มันอาจจะกลับมาทำร้ายแม่ก็ได้

"ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ !"

"ไว้ผมพร้อมผมจะเล่าทุกอย่างให้ฟัง แต่หลังจากนี้ขอให้แม่ทำเหมือนว่าผมตายไปแล้วได้ไหม ให้ทุกคนเข้าใจว่าไม่มีผมบนโลกนี้แล้ว"

ใช่ ... ผมต้องตาย และจะไม่มีใครรู้ว่าผมรอด ... แม้แต่พวกเพื่อน ๆ ของผมก็ตาม

"ฮึก ... ฮึก"

"เพื่อตัวแม่ และเพื่อผม ... ได้ไหมแม่ ปิดเรื่องนี้เป็นความลับ คยองสัญญานะว่าจะติดต่อไปหาแม่บ่อย ๆ"

"ก็ได้ ... รักษาตัวดี ๆ นะลูก"

"แน่นอน ~ ตอนนี้ผมอยู่กับคุณหมอใจดี คุณหมอบอกว่าไม่เกิน 2 เดือนอาการผมจะหายเป็นปกติแน่นอน” แต่ผมไม่ได้บอกแม่หรอกว่าเมื่อหาย ... ผมก็อาจจะต้องไปจัดการกับอะไรบางอย่างต่อ ...

"แม่รักเรานะ สัญญากับแม่มาว่าจะไม่ทำอะไรที่เสี่ยงอันตราย" ผมชะงักเมื่อได้ยินคำนั้นจากปากของแม่ ... ผมก็ไม่รู้ว่าจะทำได้หรือเปล่า ... ถึงตอนนี้ผมจะรอด แต่ถ้าผมไปเจอพวกนั้นอีกครั้งผมจะรอดมาได้อย่างหวุดหวิดเหมือนครั้งนี้ไหม ... ผมก็ไม่รู้ ...

"ครับ สัญญา ... ผมก็รักแม่นะ ..." ผมพูดเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะบอกลาและกดตัดสายทิ้ง พร้อมปล่อยน้ำตาแห่งความเจ็บปวดให้ไหลช้า ๆ เจ็บทั้งกาย เจ็บทั้งใจ

          ผมไม่ยอมให้เรื่องเป็นแบบนี้แน่ ...

 

           

 

 

ผมสะบัดหัวไล่ความคิดเหล่านั้นออก ใช่ ... ผมเป็นคนจัดการทุกอย่างเอง เป็นคนสั่งให้แม่ย้ายไปต่างจังหวัด รวมทั้งให้แม่บอกกับคนอื่นว่าผมตายไปแล้ว ... ผมไม่ต้องการให้ใครมาเป็นห่วงผมอีกแล้ว ผมเป็นตัวถ่วงคนอื่นมามากเกินพอ

 

 

ไอ้จงอิน ... พอกูทำงานให้มึงเสร็จก็คิดจะฆ่าปิดปากกูงั้นสินะ สารเลว !

 

 

เสียใจด้วยนะ ที่กูตายยากไปสักหน่อย ... และเมื่อกูหายเมื่อไหร่ ...

 

 

กูจะกลับไปหามึงคนแรกแน่ ๆ !

 

 

ผมก็ต้องขอบคุณคุณหมอที่ช่วยให้ผมรอดมาได้แถมยังช่วยปิดเรื่องที่ผมรอดไว้เป็นความลับ แต่ผมก็ต้องเอาเงินที่เก็บไว้มาใช้ปิดปากรวมทั้งเป็นค่ารักษาไปเยอะเหมือนกันล่ะ ความจริงเงินพวกนั้นไม่พอด้วยซ้ำ ... แต่คุณหมอก็ช่วยให้ผมรอดชีวิตต่อ ทั้ง ๆ ที่ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม

 

 

จะว่าคุณหมอคิดอะไรกับผมก็คงไม่ใช่ซะล่ะ ... คุณหมอเป็นผู้ชายนะ แถมยังอายุมากแล้วด้วย

 

 

วันที่ผมถูกรถชนผมจำได้ดีว่าไอ้คนที่ชนผมนั่นคือลูกน้องของจงอิน แน่นอนผมไม่มีทางจำผิดแน่ ๆ ในเมื่อหน้ามันเด่นชัดในความทรงจำซะขนาดนั้น ภาพมันกับพวกของมันข่มขืนผมตามคำสั่งของจงอินยังวนอยู่ในสมองผมเป็นฉาก ๆ ... แล้วแบบนี้ทำไมผมจะจำหน้าไอ้สารเลวที่ทำระยำไว้กับผมไม่ได้กันล่ะ !!!!

 

 

ผมจำพวกมันได้ทุกคน ...

 

 

รวมทั้งหัวหน้าใหญ่มันด้วย !!!

 

              

ร่างกายของผมคงต้องใช้เวลาพักฟื้นสักระยะเพราะอาการของผมสาหัสมากเลยทีเดียว อวัยวะข้างในช้ำไปหมดแทบจะทุกส่วน

 

 

แต่ถ้าผมหายเมื่อไหร่ ผมจะกลับไปมอบของขวัญให้กับปีศาจร้ายพวกนั้นอย่างแน่นอน ...

 

 

พวกมันทุกคน ...

 

 

...

 

 

...

 

 

...

 

 

 

จะต้องชดใช้ให้ผมเป็นร้อยเท่า !!!!

 




 

              

 


 

-------------------------------------------------------------

 

 

 

           






 

            ในห้องเช่าสี่เหลี่ยมราคาถูก ๆ แห่งหนึ่งมีคนตัวเล็กกำลังนั่งมองรูปถ่ายที่อยู่ในมืออย่างใจลอยแม้ว่าขนาดห้องที่เล็กจนแทบจะเป็นรังหนูและยังมีฝุ่นมากมายที่ไม่รู้มาจากไหนทำให้ห้องที่เพิ่งถูกทำความสะอาดไปกลับมาสกปรกเหมือนเดิม ร่างเล็ก ๆ นั่นก็ไม่ได้สนใจความสกปรกรอบตัวเลยแม้แต่น้อย

 

 

            มีที่อยู่ก็ยังดีกว่าตายไปแล้วนั่นแหละ

 

 

            ใช่เขาคิดยังงั้นจริง ๆ ...

 

 

            ถ้าไม่ใช่เพราะคุณหมอคนนั้นช่วยเขาไว้ป่านนี้เขาคงตายไปนานแล้ว ...

 

 

            เพราะยังงั้นแหละมันจึงเป็นเหตุผลเดียวที่ร่างเล็กไม่เคยบ่นว่าชีวิตหลังจากรอดมาได้ต้องมาลำบาก อยู่ในห้องสกปรก ๆ ไม่มีใครรู้จักทั้ง ๆ เมื่อก่อนเขามีเพื่อนตั้งมากมาย ชีวิตของเขาเปลี่ยนแปลงไปมากตั้งแต่ได้เจอกับคนคนนึง

 

 

            คยองซูวางรูปถ่ายเขา ลู่หานและแบคฮยอนในมือเก็บไว้ใต้หมอนเก่า ๆ อย่างเดิม ใต้นั้นมีรูปอีกใบหนึ่งวางอยู่คู่กัน

 

 

            รูปถ่ายของเขากับแม่ ...

 

 

            คยองซูมองรูปนั้นและยิ้มออกมาเล็กน้อย ... แม่ของเขายิ้มสวยมากและกอดเขาไว้แน่นเพราะเขาคือสิ่งสุดท้ายที่ยังทำให้แม่มีเหตุผลที่จะมีชีวิตอยู่ แม่รักคนตัวเล็กมากและคยองซูก็รักแม่มากเช่นเดียวกัน

 

 

            “คิดถึงทุกคนจังเลย” ร่างเล็กพูดพร้อมกับยิ้มออกมาอย่างเศร้าสร้อย เขาไม่เคยได้คุยโทรศัพท์กับแม่อีกเลยตั้งแต่วันนั้น ... วันที่เขาตัดสินใจทุกอย่างด้วยตัวเอง ตัดสินใจเป็นคนที่เหมือนตายจากโลกไปแล้วทั้ง ๆ ที่ยังมีชีวิตอยู่

 

 

            แบคฮยอน และลู่หาน เพื่อนสนิทของเขาทั้งสองคนก็ไม่มีโอกาสได้รู้ด้วยซ้ำว่าเขายังมีชีวิตอยู่

 

 

            ทุกคนเข้าใจว่าคยองซูตายไปแล้ว

 

 

            แม้จะคิดถึงแค่ไหน แต่เขาก็จำเป็นต้องทำแบบนี้เพื่อความปลอดภัยของชีวิตเขาและแม่ รวมถึงสิ่งที่เขาทำกับแบคฮยอนไว้มันก็เกินกว่าที่ตัวเขาเองจะยอมรับได้

 

 

            บางทีการเป็นคนที่ตายไปแล้วก็คงไม่เลวร้ายอะไรเท่าไหร่หรอกมั้ง อย่างน้อยก็ขอหนีความจริง ... ความจริงที่ว่าสิ่งที่เขาทำกับเพื่อนสนิทนั้นมันเลวทรามแค่ไหน

 

 

            คยองซูถูก คิม จงอิน บังคับให้พาแบคฮยอนมาให้เขาทำเรื่องอย่างว่าเพื่อที่จงอินจะได้เอาคลิปวิดีโอนั่นส่งไปให้ชานยอล เหตุผลง่าย ๆ ที่ทำให้จงอินทำแบบนั้นคือจงอินไม่ถูกกับชานยอล ... ไอ้เหตุผลไร้สาระแค่นั้นแหละที่ทำให้ชีวิตเขาเปลี่ยนไปอย่างถาวร

 

 

            จากเด็กที่เคยมารยาทดีก็เริ่มพูดคำหยาบเพราะความเก็บกด เก็บกดที่ถูกจงอินบงการแต่บอกใครไม่ได้ ... จนแม่ของเขาเริ่มแปลกใจและพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปแม้แบคฮยอนกับลู่หานจะพยายามถามหาสาเหตุที่เกิดขึ้นซึ่งคยองซูก็ไม่ได้บอกอะไรและค่อย ๆ เปลี่ยนไปเป็นคนเงียบขรึม

 

 

            จนวันนั้นวันที่คยองซูต้องทำในสิ่งที่จงอินต้องการ ... เขาให้คนมอมเหล้าแบคฮยอนและพาแบคฮยอนไปมอบให้จงอินจากนั้นคยองซูก็ถือว่าหมดหน้าที่ เขาจำได้ว่าวันนั้นเป็นวันที่แย่ที่สุดในชีวิตของเขา ... เขามันเป็นเพื่อนที่เลว ...

 

 

            หากสงสัยว่าคยองซูทำแบบนั้นได้ยังไงทั้ง ๆ ที่นั่นก็เป็นเพื่อนของคยองซูทั้งคน

 

 

            ไม่มีใครรู้หรอกว่าคยองซูผ่านมาอะไรมามากแค่ไหน

 

 

            ไม่สิ ... ใช้คำว่าผ่านอะไรมามากคงจะไม่เหมาะเท่าไหร่ ใช้คำว่า ... ถูกจงอินทำอะไรมาบ้างจะดีกว่า

 

 

            มันมีทั้งการข่มขืนจงถึงขั้นให้ลูกน้องตัวเองลากไปรุมโทรม หรือจะเรื่องที่เอาแม่ของคยองซูมาขู่ว่าจะฆ่าซะถ้าคยองซูไม่ทำตาม แล้วแบบนี้จะให้คยองซูปฏิเสธจงอินได้ยังไง

 

 

            เด็กผู้ชายตัวเล็ก ๆ คนนึงถูกกระทำเหมือนสัตว์เดรัจฉาน เหมือนสิ่งของที่ไม่มีหัวใจ

 

 

            แค่นั้นยังไม่พอหลังจากที่เขาส่งแบคฮยอนไปให้จงอินระหว่างทางกลับบ้านเขากลับถูกลูกน้องของจงอินขับรถชน !

 

 

            เหตุผลไม่ต้องคิดมากเลย ... คยองซูมั่นใจว่าจงอินก็ต้องการฆ่าปิดปากเขานั่นแหละ

 

 

            คยองซูเอาหมอนทับปิดรูปพวกนั้นเหมือนปิดสวิตความคิดทั้งหมดในหัวลงก่อนที่คนตัวเล็กจะหันมาสนใจโทรศัพท์ราคาแพงในมือต่อ มันคือสิ่งเดียวที่ยังใช้ได้ดีอยู่ท่ามกลางของห่วย ๆ รอบตัวเขา แม้ว่าซิมข้างในจะถูกหักทิ้งไปเรียบร้อยและถูกเปลี่ยนเป็นเบอร์ใหม่แล้วก็ตามเถอะ

 

 

            ข้อมูลคร่าว ๆ ของจงอินถูกเปิดดูไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบในวันวันนึง คยองซูเกลียด !! เกลียดผู้ชายที่ตีหน้านิ่งและฉีกยิ้มหวานนั่นที่สุด เพราะรอยยิ้มนั่นมันมีแต่ความชั่ว !!!

 

 

            จงอินเป็นคนแรก ...

 

 

            และคนเดียวที่คยองซูสาบานได้ว่าเขาจะต้องฆ่ามันด้วยมือของเขาให้ได้ !!!

 

 

            ร่างกายของเขาดีขึ้นจนจะเป็นปกติแล้วหลังจากที่ต้องพักฟื้นมาเป็นเวลาหลายเดือน ... แต่ที่จิตใจนี่สิที่ยังคงไม่หายดีและดูท่าว่าจะไม่มีทางหายหากมันยังไม่ได้รับการเยียวยา

 

 

            คยองซูหันไปมองนาฬิกาก่อนจะเดินไปหยิบยาแก้เครียดขึ้นมากินเมื่อพบว่ามันถึงเวลากินยาของเขาแล้ว หลังจากเกิดเรื่องทั้งหมดทุกครั้งที่เขาลืมกินยาอาการนี้จะมากำเริบทุกครั้ง ถึงแม้มันจะไม่ได้ร้ายแรงมากแต่ก็มากพอที่จะทำให้เขาปวดหัวจนสมองแทบจะระเบิดออกมาเป็นเสี่ยง ๆ

 

 

            แก้วน้ำเปล่าถูกวางไว้บนโต๊ะไม้เหมือนเดิมเมื่อเจ้าของดื่มน้ำภายในแก้วผ่านลำคอขาวไปจนหมด คยองซูเดินกลับมาล้มตัวลงบนเตียงอย่างอ่อนแรง

 

 

            ชีวิตเขานี่มันห่วยแตกซะจนอยากจะตาย ๆ ไปซะจริง

 

 

            ชั่ววินาทีเดียวที่คิดแบบนั้นตาของคนตัวเล็กก็ลืมขึ้นมาทันทีเมื่อหน้าของใครอีกคนลอยทับเข้ามาในห้วงความคิด

 

 

          คิม จงอิน

 

 

            คนตัวเล็กคิดว่าเขายังตายไม่ได้หรอก ตราบใดที่เขายังไม่ได้ไปจัดการฆ่าคนคนนั้นให้ตายซะก่อน

 

 

            ให้สมกับความเกลียดชังที่เขามี !

 

 

            โทรศัพท์ถูกหยิบขึ้นมาดูอีกครั้งก่อนจะถูกกำแน่นขึ้นเมื่อคยองซูรู้สึกเกลียดผู้ชายที่ยิ้มอยู่ในรูปจากอินเตอร์เน็ตทุกครั้งที่เห็น

 

 

            ประวัติก็มี ที่อยู่ของผู้ชายคนนั้นคยองซูก็มี ...

 

 

            เขาแค่นับถอยหลังเวลา ... ที่จะกลับไปทวงคืนบางอย่างผู้ชายคนนั้นด้วยมือของเขา

 

 

            คนตัวเล็กคิดก่อนจะเดินไปเปิดลิ้นชักหยิบวัตถุสีดำเงาขึ้นมามองมันพักนึงและเล็งตรงไปข้างหน้า

 

 

            เราได้เจอกันอีกครั้งแน่ถ้านายยังไม่ลืมหน้าฉันไปซะก่อน



            และฉันจะเป็นคนจัดการกับนายด้วยมือของฉันเอง ...

 









 

            คิม จงอิน !


 

 

 


 

          { F }

            ปี๊นนนน ๆ 100% แล้วววววววว น้องคยองใสใส(?)จากโซบิทพกความแค้นมาเต็มที่เลยทีเดียว จงอินจะต้องถูกน้องเด็ดหัวแน่ ๆ เลยยยยยย และอย่างที่บอกฟิคเรื่องนี้ไม่ใสนะจ๊ะ อย่ามาร้องไห้กับความเถื่อน เราเตือนคุณแล้วนะ (>_<) วิ้งๆ แล้วก็ฝากติดตามฟิคเรื่องนี้กันด้วยนะค้าบ แท็ก #fickillme และคอมเม้นเป็นกำลังใจให้กันด้วยนะครับผม เรามีแต่หัวใจไม่มีอะไรมาแลกหรอกนะ 









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

481 ความคิดเห็น

  1. #472 REAL LIFE IS NOT LIKE THAT (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 18:00
    คยองอุดสาช่วยยังฆ่าปิดปากอีกหรอ อะไรจะขนาดนั๊นนน
    #472
    0
  2. #448 Kyss (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 21:06
    แนวนี้แหละที่อิช้อยต้องการ จงอินแกมันเล๊ววว คยองฆ่ามันเลยลูก ใครทำหนูให้กร้านโลกอย่างนี้ น้องใสใสมาทำน้องแปดเปื้อนหมดจงอิ้นนน แกต้องตรัยยย /ปล.ไรท์รีบกลับมานะคะ *ทำตาวิ้งๆ*
    #448
    0
  3. #394 ` PuGun. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 17:00
    จงอินทำไมเลวมาก
    #394
    0
  4. #393 ` PuGun. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 16:57
    จงอินทำไมเลวมาก
    #393
    0
  5. #307 JJayxyz (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 23:20
    อ่านแล้วทำตาปริบๆๆๆ เอิ่มจงอินดูเลวมากเลยอ่ะ
    #307
    0
  6. #270 ディオー (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มกราคม 2559 / 00:38
    คยองสายโหดดด
    #270
    0
  7. #264 Armexo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มกราคม 2559 / 21:31
    กรี๊ดดดด ชอบคยองโหมดดาร์ก
    #264
    0
  8. #254 MookMark (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 01:49
    จงอินเลวมากกกกก จัดการเลยคยอง
    #254
    0
  9. #242 daraxx21 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 19:21
    จงอินเลวโคตรรรรรร
    #242
    0
  10. #227 lufian (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กันยายน 2558 / 12:20
    จงอินแก ทำไมทำกับคยองแบบนี้ กรี๊สสสสสสสสส
    #227
    0
  11. #179 darlingKaDee (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 17:46
    ว๊าย ชอบคยองซูแบบนี้ เอาเลย แก้แค้นมันเลยลูก !! กรี๊ดเด็ดมาก จงอิน แกมันผักกาจ
    #179
    0
  12. #127 E_Rung (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2558 / 14:05
    จงอินเลวมาก ฆ่าเลยลูกคยอง ทำไมทำกับคยองซูได้ น่าสงสาร จงอินเลวมาก เกลียดดด
    #127
    0
  13. #39 MyDyo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 17:53
    จงอินเลวมากกกกกก
    #39
    0
  14. #13 FAI_9394 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2558 / 20:11
    เยสสสสส เอาใจช่วยคยองเรื่องนั้นจงอินเลวจริงๆ แล้วเเก้เเค้นไปจะหลงรักเขาไหมอะคยองงงงงงงง
    #13
    0
  15. #12 ` kadi . ★8812 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 15:29
    น่าติดตามมาก รู้สึกอินและแค้นตามเลยอ่ะ จงอินทำไมเลวขนาดนี้ พล็อตแปลกใหม่ดี ชอบๆ ไรท์เตอร์มาต่อไวๆน้าสู้ๆ
    #12
    0
  16. #10 รัก3ลี(เอสเจ) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2558 / 21:44
    อ่าว มำไมจงอินเลวงี้ เราว่าถ้าคยองบอกแบคแต่แรกอาจจะมีทางออกที่ดีกว่านี้นะ
    #10
    0
  17. #9 รัก3ลี(เอสเจ) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2558 / 21:43
    อ่าว ทำไมจงอินเลวงี้ล่ะ เราว่าถ้าคยองบอกแบคแต่แกอาจจะมีทางออกที่ดีกว่านี้นะ
    #9
    0
  18. #8 meenafonlovemark (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2558 / 18:21
    จากการที่จงอินทำกับคยองไว้ คิดไม่ออกเลยว่าจะรักกันได้ยังไง แต่จงอินอย่างเลววว
    #8
    0
  19. #7 kkwdsk_96 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2558 / 13:47
    ติดตามจากเรื่อง so b เราเกลียดดดดดดดดดจงอินจริงๆ คือมันเลวมากกกก ไม่มีความเป็นคนในตัวเลยปีศาจเลวๆดีๆนี้เอง แก้แค้นให้สาสมไปเลย คนเลวๆแบบนี้ยุไปก็รกโลก
    #7
    0
  20. #6 รัก3ลี(เอสเจ) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2558 / 03:55
    โห มาถึงก็จะฆ่าจะแกงกันเลย ข่มขืนเลยเหรอ
    #6
    0
  21. #5 Mrs. J (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2558 / 21:38
    ตามมาจาก so b itch ค่ะ มาดูคยองซูแก้แค้นจงอิน

    รอไม่ไหวแล้วววว

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 22 พฤษภาคม 2558 / 21:40
    #5
    0
  22. #4 kami_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2558 / 21:37
    มาตอนแรกก็ดุเดือดเลยค่ะ รอนะคะ
    #4
    0
  23. #3 kami_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2558 / 21:37
    มาตอนแรกก็ดุเดือดเลยค่ะ รอนะคะ
    #3
    0
  24. #1 แมวน้อย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2558 / 19:13
    ไรเตอร์ ไคโด้!!!! ที่รอคอย อยากจะกรี๊ด รอนะคะ
    #1
    0