Kill Me !! ❥ Kaido

ตอนที่ 2 : Kill Me | เหนี่ยวไก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 903
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    4 ม.ค. 59


  


 
 








 

            คนตัวเล็กหลบอยู่หลังพุ่มไม้ที่บังเขาจนมิด ตาโต ๆ มองไปยังคนสามคนที่ยืนหันหลังให้เขาอยู่ รอบข้างเป็นป่ารถทึบไม่ว่าจะมองทางไหนก็เห็นแต่ต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงาไปทั่ว คยองซูไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไอ้นรกที่เขาเกลียดนักหนามันมาทำอะไรในป่าลึกแบบนี้พร้อมกับลูกน้องสองคน

 

 

            คยองซูดักรอจนอินที่หน้าบ้านมาตั้งแต่เมื่อเช้าจนเห็นร่างสูงเดินออกมาพร้อมกับการ์ดอยู่ไกล ๆ แต่เพราะเข้าใกล้จงอินไม่ได้มากเนื่องจากการ์ดสามสี่คนที่อยู่รอบ ๆ ตัวจงอินนั่นทำหน้าที่ได้ดีอย่างไม่ขาดตกบกพร่องและเขาก็ยังไม่สามารถปีนเข้าไปในเขตรั้วบ้านได้คยองซูเลยต้องตามพวกมันจนถึงที่นี่เพราะมันคือวิธีที่ง่ายที่สุด

 

 

            ไม่ต้องรีบเท่าไหร่ เพราะยังไง ... ก็จะฆ่าให้ได้อยู่ดี ...

 

 

            คนตัวเล็กมองปืนที่อยู่ในมือที่กำลังสั่นของเขาช้า ๆ ก่อนจะค่อย ๆ เขยิบออกเล็กน้อยจนเห็นเป้าหมายชัดเจน ปลายกระบอกปืนสีดำสนิทถูกหันไปยังจงอินตรงตำแหน่งศีรษะเมื่อเพชรฆาตตัวเล็กกำลังจะมอบความตายให้กับเขา ...

 

 

            แค่คยองซูลั่นไกทุกอย่างก็จะจบต่อให้พวกลูกน้องจงอินจะตามฆ่าเขาหลังจากนี้เขาก็ไม่กลัว เพราะแค่ผู้ชายใจร้ายคนนั้นตายมันก็เหมือนว่าเขาได้ทำหน้าที่ของเขาสำเร็จแล้ว

 

 

            คนตัวเล็กสั่นน้อย ๆ เมื่อเห็นว่าจงอินยังยืนนิ่งทำอะไรบางอย่าง บางอย่างที่เหมือนจะเป็นการพูดคนเดียวไปเรื่อย ๆ อย่างนั้น

 

 

            ปืนในมือถูกกระชับขึ้นอีกก่อนนิ้วชี้เล็ก ๆ จะค่อย ๆ เลื่อนลงไปเตรียมจะเหนี่ยวไกจบเรื่องราวความแค้นและดับไฟในใจเขากับเรื่องทุกอย่างที่ผ่านมาซะที

 

 

            นี่เขากำลังจะฆ่าคน

 

 

            และเป็นคนที่ทำให้ชีวิตเขาต้องพังพินาศ ...

 

 

            คยองซูควรจะเหนี่ยวไกดับลมหายใจของผู้ชายคนนั้นซะ ... แต่ทำไมพอถึงเวลาที่จะลั่นไกจริง ๆ มือเล็ก ๆ กลับสั่นอย่างควบคุมไม่อยู่

 

 

            เขาไม่กล้าทำมัน

 

 

            คยองซูไม่กล้ายิงจงอิน

 

 

            คยองซูเก็บปืนและหันกลับมาพิงหลังตัวเองกับพุ่มไม้นั้นอีกครั้ง โชคดีที่มันใหญ่พอที่จะไม่ขยับเมื่อคยองซูพิงหลังลงไป ไม่อย่างนั้นพวกจงอินต้องรู้ตัวแน่ ๆ ว่าตอนนี้พวกนั้นไม่ได้อยู่กับแค่สามคนที่เหมือนทุกทีที่เป็น

 

 

            เหงื่อออกชื้นตามไปหน้าขาวและลำคอพอ ๆ กับหัวใจที่เต้นเร็วขึ้นเรื่อย ๆ ของคยองซู

 

 

            ทำไมไม่กล้า ...

 

 

            ไหนบอกกลับมาจะฆ่ามันไงล่ะ !!

 

 

            ไม่แปลกหรอกที่คยองซูจะไม่กล้าทำเรื่องแบบนี้ พื้นฐานการเลี้ยงดูของคยองซูถูกเลี้ยงมาในแบบที่เรียกว่าคุณหนู แม้ว่าเขาจะเป็นแค่คนธรรมดาไม่ได้มีเงินทองอะไรมากมายสมกับคำว่าคุณหนู แต่พฤติกรรมของเขานั่นแหละที่ทำให้ได้คำคำนั้นมา

 

 

            คยองซูถูกแม่เลี้ยงมาให้เป็นเด็กดีมีมารยาทและเรียบร้อย การเล่นอะไรแบบผู้ชายแมน ๆ ไม่เคยผ่านมือคยองซูเลย จะมีก็แต่การทำอาหารและเล่นกับสัตว์ไปวัน ๆ เพราะการที่เล่นกับสัตว์ทำให้คนตัวเล็กมีความเมตตาและเห็นใจกับทุกชีวิตและสิ่งนั้นมันกำลังทำให้คยองซูหงุดหงิด

 

 

            เพราะมันทำให้เขาใจไม่แข็งพอที่จะฆ่าจงอิน

 

 

            “รู้ไหมว่าตั้งแต่ที่นายตายไปฉันทำทุกอย่างคนเดียวมันเหนื่อยแค่ไหน”

 

 

            คยองซูขยับตัวเล็กน้อยเมื่อความเงียบปกคลุมเข้ามาจนได้ยินเสียงของจงอินพูดอะไรบางอย่างอยู่คนเดียว

 

 

            “ทิ้งกันไปแบบนี้ไม่สนุกเลยนะพี่ชาย”

 

 

            คนตัวเล็กค่อย ๆ โผล่สายตามองลอดช่องเล็ก ๆ ระหว่างพุ่มไม้มองคนที่พูดคนเดียวอย่างสงสัย

 

 

            จงอินกำลังทำอะไร

 

 

            แต่ภาพตรงหน้าก็ทำให้คยองซูตกใจเล็กน้อยเหมือนกันกับภาพหลุมศพที่ตั้งอยู่ตรงนั้นเพราะคนตัวเล็กมองมันไม่เห็นมันในทีแรก

 

 

            อาจจะเป็นเพราะเป้าหมายของเขาคือการฆ่าจงอินซะเขาจึงมองไม่เห็นว่าจงอินกำลังทำอะไร แม้ว่าจะแปลกใจบ้างที่เห็นจงอินเข้ามาในป่ารกทึบนี่แต่ตอนนี้คำตอบทุกอย่างมันก็เหมือนกับได้คลี่คลายลงช้า ๆ

 

 

            คยองซูหลบลงมาตามเดิมก่อนจะกุมขมับเล็กน้อยเมื่อรู้แปลก ๆ ขึ้นมาบ้างแล้วหลังจากเห็นภาพนั้น

 

 

            นี่เขาจะฆ่าจงอินที่หลุมศพพี่ชายของจงอินงั้นหรอ ?

 

 

            คยองซูมองปืนในมืออย่างคิดไม่ตก ตากลมโตสั่นไหวแปลก ๆ เมื่อเห็นว่าภาพตรงหน้าเมื่อกี้ทำให้เขายิ่งไม่กล้าเหนี่ยวไกหนักกว่าเดิม แค่ต้องตัดใจฆ่าใครสักคนมันก็ยากมากพอแล้ว

 

 

            นี่ยังจะมาฆ่าที่หลุมศพของพี่ชายจงอินอีก ยิ่งทำให้คยองซูดูเป็นคนที่ไร้หัวใจมาก ๆ ทีเดียว

 

 

            แต่สิ่งนึงก็แวบเข้ามาในหัวทันทีที่คยองซูกำลังคิดแบบนั้น และสิ่งที่แวบเข้ามาก็ทำให้ดวงตาที่สั่นไหวนิ่งสงบลงจนน่าตกใจ

 

 

          คิดจะฆ่าอย่าสงสารหรือเห็นใจ ...

 

 

            คำพูดที่คุณหมอพูดหลังจากที่คยองซูเล่าเรื่องทุกอย่างให้เขาฟังแม้ตอนแรกหมอจะคัดค้านคยองซูไม่ให้ทำแบบนี้แต่เมื่อรู้ว่ายังไงคยองซูก็ยืนยันความตั้งใจเขาจึงไม่ขัดและพูดประโยคนี้ออกมาเพื่อเตือนคยองซู

 

 

            ใช่ ... ผมไม่ควรรู้สึกอะไรทั้งนั้น ...

 

 

            ไม่รู้สึก ...

 

 

            ต้องไม่รู้สึก ...

 

 

            คนตัวเล็กบอกกับตัวเองก่อนจะเล็งปืนไปข้างหน้าอีกครั้ง ...

 

 

            และคราวนี้เขาจะยิงไอ้สารเลวนั่นซะ !!

 

 

            ถึงจะรู้สึกแปลก ๆ ที่จะมาฆ่าแกงกันในที่แบบนี้แต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้เพราะความแค้นที่คยองซูมีมันอยู่เหนือเหตุผลทั้งหมดทั้งมวล

 

 

            ไม่ว่าจะตายที่ไหน มันก็เหมือน ๆ กันนั่นแหละ

 

 

            คยองซูคิดและกำปืนในมือให้แน่นขึ้นก่อนจะเล็งไปยังเป้าหมายที่ยืนนิ่งไม่ได้ขยับไปไหนเหมือนเดิม

 

 

            โชคดีนะ คิม จงอิน

 

 

            อย่าลืมเล่าให้ยมบาลฟังล่ะ ... ว่านายทำชีวิตฉันพังแค่ไหน ...

 

 

 

 

 

            ปัง !!!!!!!!!!!!!!!!!!

           

 


 

 




 




--------------------------------------------

 


 

           






           

            แฮ่ก ๆ ...

 

 

            ตึก ตึก ตึก ...

 

 

            แฮ่ก ...

 

 

            ตึก ตึก ตึก ตึก !

 

 

            ฟุ่บ !!!

 

 

            เสียงหอบหายใจสลับกับเสียงวิ่งของขาเรียวที่พยายามวิ่งให้เร็วที่สุดก่อนที่เขาจะไม่มีโอกาสได้วิ่งอีก และจากนั้นเสียงวิ่งก็เปลี่ยนเป็นเสียงอะไรสักอย่างร่วง เมื่อร่างเล็ก ๆ ตกลงไปในหลุมแทน

 

 

คยองซูใช้ตากลมโตเหลือกมองไปรอบ ๆ ตัว ที่นี่คือหลุมใหญ่ ... มันใหญ่มากจนแทบจะใส่คนเข้ามาได้อีกคน ดูจากลักษณะแล้วมันน่าจะเคยเป็นหลุมดักสัตว์เก่าแต่ตอนนี้กลับมีหญ้าขึ้นมาปกคลุมรอบ ๆ จนทำให้คนตัวเล็กไม่ทันสังเกตเห็นและก้าวพลาดตกลงมา

 

 

            แต่ตกลงมา ... อย่างน้อยมันก็น่าจะปลอดภัย ...

 

 

            คนตัวเล็กกำมือช้า ๆ พร้อม ๆ กับตากลมที่สั่นระริก ...

 

 

คยองซูเกลียดตัวเอง ...

 

 

            เกลียดตัวเองที่ไม่เคยทำอะไรสำเร็จเลย !!!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            10 นาทีก่อนหน้า

 

 

            ปัง !!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

            กระสุนถูกยิงออกจากปลายกระบอกปืนในมือเล็กที่หวังจะปลิดชีพผู้ชายที่เขาเกลียดแสนเกลียดซะ !

 

 

            แต่ ...

 

 

            มันไม่สำเร็จ ...

 

 

            เป็นจังหวะเดียวกับที่คิมจงอินขยับตัวหันกลับมาหาลูกน้องพอดีกระสุนนัดนั้นจึงทำได้เพียงเฉือนแก้มและไปหูเขาไปเพียงถาก ๆ เท่านั้น ตาคมดุจเหยี่ยวมองตามไปยังร่างเล็ก ๆ ที่รีบออกตัววิ่งทันทีที่ฆ่าเขาไม่สำเร็จ จงอินยกยิ้มมุมปากเมื่อเอามือแตะที่บาดแผลแล้วเห็นว่าเลือดสด ๆ กำลังไหลออกมาช้า ๆ

 

 

            กล้ามากที่ตามมาฆ่าเขาถึงนี่ ...

 

 

            และอันตรายมากเช่นเดียวกันที่ตามมาโดยไม่ทำให้เขารู้ตัวเลยแม้แต่น้อย

 

 

            พวกลูกน้องเขาคว้าปืนและเตรียมจะวิ่งตามไปแต่จงอินกลับบอกเสียงราบเรียบ

 

 

            “เดี๋ยว ...”

 

 

            ชายชุดดำสองคนหยุดชะงักเมื่อได้ยินคำสั่งนั้น นึกแปลกใจว่าทำไมเจ้านายของเขาถึงดูไม่เดือนร้อนเลยสักนิดทั้ง ๆ ที่เพิ่งเกือบจะตายตามคนในหลุมศพนั่นไปอีกคนนึงแล้วแท้ๆ

 

 

            แต่แล้วความสงสัยก็กระจ่างขึ้นทันทีเมื่อชายชุดดำสองคนนั้นได้ยินประโยคถัดมาที่ออกมาจากปากของเจ้านาย

 

 

            “จับเป็น”

 

 

            “...”

 

 

            “จะทำให้มันเจ็บก็ได้ ... แต่อย่าให้มันตาย”

 

 

            สิ้นคำสั่งชายชุดดำสองคนก็วิ่งตามร่างเล็ก ๆ ที่หายไปทางด้านในป่าด้านหลัง ซึ่งตอนนี้จะวิ่งไปทางไหนแล้วก็ไม่รู้

 

 

            จงอินยกยิ้มมุมปากก่อนจะเลียเลือดที่ปลายนิ้วของเขาเอง รสชาติและกลิ่นของคาวเลือดมันทำให้เขารู้สึกสนุกกับเกม ล่า ที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้

 

 

            ไม่รู้หรอกว่าคนตัวเล็กที่วิ่งหายไปเมื่อกี้เป็นใคร ...

 

 

            แต่ใจกล้าดีที่คิดจะฆ่าเขา ...

 

 

            และเขาก็อยากรู้เหมือนกัน ...

 

 

            ว่าจะอดทนกับนรกที่กำลังจะเริ่มของเขา ...

 

 

            ได้นานแค่ไหน ...

 

 














 

 






 

 


 

           

            คยองซูพยายามหายใจให้เบาที่สุดจนแทบจะเรียกว่าไม่กล้าหายใจเลยก็ว่าได้ ในหลุมบ้านี่มันทั้งร้อนทั้งอึดอัด ... แต่จะทำยังไงได้เมื่อเสียงฝีเท้าเริ่มใกล้เข้ามาทุกที ๆ

 

 

            “หายไปไหนวะ”

 

 

            เสียงบ่นลอยมาให้ได้ยินแว่ว ๆ จากข้างบน คนตัวเล็กกลั้นหายใจทันทีที่รับรู้ว่าความตายอาจจะมาเยือนเขาในไม่ช้าหากเขาส่งเสียงอะไรออกไปแม้แต่นิดเดียว

 

 

            พวกนั้นเลวและป่าเถื่อน ...

 

 

            คยองซูรู้เรื่องนี้ดี

 

 

            “หาให้เจอนะเว้ยไม่งั้นนายเล่นเราตายแน่”

 

 

            เสียงฝีเท้าเดินวนรอบ ๆ อยู่เรื่อย ๆ จนคนตัวเล็กหายใจไม่สะดวก

 

 

            ตายแน่ ๆ ถ้าพวกมันจับได้ เขาต้องตายแน่ ๆ !!!

 

 

            คยองซูนึกอยากจะยอมให้พวกมันยิงขึ้นมาดื้อ ๆ ทำไมเขาถึงได้โง่แบบนี้นะ ทั้ง ๆ ที่จะฆ่าจงอินได้อยู่แล้วเชียวแต่สุดท้ายก็กระสุนนัดนั้นมันก็เฉี่ยว ! ทำไมเขาถึงไม่ฝึกยิงปืนมาก่อน !

 

 

            เสียงฝีเท้าที่เดินวนไปมาค่อย ๆ เบาลง ๆ จนเงียบหายไป คยองซูถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่เขาก็ยังนั่งเฉย ๆ เพื่อรอจนแน่ใจว่าพวกมันจะไม่ย้อนกลับมา จนเมื่อเวลาผ่านไปสักพักคนตัวเล็กถึงค่อย ๆ ขยับตัว

 

 

            พวกนั้นคงไม่กลับมาแล้วล่ะ

 

 

            คยองซูค่อย ๆ คลานขึ้นมาจากหลุมอย่างยากลำบาก หลุมนี้มีขนาดที่ลึกพอสมควรมันทำให้คนตัวเล็ก ๆ อย่างเขาปีนขึ้นมาค่อนข้างลำบากนิดนึง ยิ่งเป็นคนที่เคยไม่เคยมาเจออะไรแบบนี้แล้วมันก็ย่อมทำให้เกิดบาดแผลเล็ก ๆ ที่มือได้โดยง่าย

 

 

            “อ้ะ !” และคยองซูก็ได้บาดแผลเป็นรอยยาวที่ข้อมือเป็นของแถมหลังจากขึ้นมาสำเร็จ

 

 

            คนตัวเล็กมองรอยยาวที่ข้อมืออย่างไม่ชอบใจเท่าไหร่นัก ก็ไม่เข้าใจว่าไอ้หลุมบ้านี่มันจะขุดลึกอะไรขนาดนี้ ตกลงมันเอาไว้ดักสัตว์หรือตอกเสาเข็มกันแน่

           

 

            คยองซูปัดเศษดินตามตัวออกก่อนจะมองไปรอบ ๆ ตัวช้า ๆ นี่ไม่ใช่เวลาจะมาสนใจกับบาดแผลเล็ก ๆ แค่นี้หรอกนะ เขาต้องหนีไปจากตรงนี้

 

 

            หนีก่อนที่พวกนั้นจะหาเจอ !

 

 

            คนตัวเล็กค่อย ๆ ยืนขึ้นอย่างยากลำบาก ขาเล็กเริ่มสั่นน้อย ๆ จากการออกแรงวิ่งและยังตกลงไปในหลุมเมื่อกี้

 

 

            ปวดขา ...

 

 

            แต่จะหยุดก็ไม่ได้ ...

 

 

            ขาเล็ก ๆ ค่อย ๆ ก้าวเดินออกไปช้า ๆ ตามทางที่ไม่รู้ว่าถูกหรือผิด

 

 

ให้ตายเถอะ !! เมื่อกี้ตอนวิ่งก็ไม่ได้สนใจอะไรเลยแล้วอย่างนี้จะออกไปยังไง

 

 

คยองซูคิดและหงุดหงิดแรงที่เหลืออยู่ก็เหมือนจะหมดลงได้ทุกเมื่อ มันเหนื่อยและค่อนข้างน่ากลัวกับป่ารก ๆ แบบนี้ที่มองไปทางไหนก็เจอแต่ต้นไม้

 

 

แถมยังไม่รู้ว่าพวกนั้นจะโผล่มาตอนไหนอีกด้วย ...

 

 

ฟึ่บ !!!

 

 

แขนเรียวถูกกระชากอย่างแรงจนตัวเซ คยองซูไม่มีเวลาแม้แต่จะตกใจด้วยซ้ำ ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก คนตัวเล็กถูกกระชากให้หันไปเผชิญหน้ากับใครบางคน

 

 

บางคนที่เขาอยากจะฆ่าให้ตาย

 

 

คิมจงอิน !!!!!

  

 

“มึง ...”

 

 

เมื่อดวงตาคมสบกับดวงตากลมโตคนที่เป็นฝ่ายกระชากคนตัวเล็กกว่าก็มีสีหน้าที่ประหลาดใจทันที

 

 

จงอินตกใจเล็กน้อย ตอนแรกเขาหลบอยู่มุมนึงรอจนคนตัวเล็กค่อย ๆ คลานขึ้นมาจากหลุมนั่นและดูว่าจะทำอะไรต่อ แวบแรกเขาจำไม่ได้ ... จำไม่ได้จริง ๆ ว่าคนที่ขึ้นมาจากหลุมนี่เป็นใคร

 

 

แต่อะไรบางอย่างทำให้เขาไม่ยิงกระสุนออกไปทั้ง ๆ ที่น่าจะปลิดชีวิตคนตรงหน้าที่คิดจะฆ่าเขาได้แล้วแท้ ๆ และเพราะความสงสัยว่าเด็กนี่มันเป็นใครจงอินจึงเดินเข้ามากระชากแขนเรียวเล็กอย่างแรงจนได้เห็นใบหน้าคนที่เกือบจะเป็นฆาตกรพรากชีวิตเขาไปเมื่อก่อนหน้านี้

 

 

“ปล่อยนะ”

 

 

“หึหึ นึกว่าใครที่แท้ก็คนคุ้นเคยนี่เอง” จงอินพูดและยิ้มมุมปากเล็กน้อย

 

 

นี่เขาลืมใบหน้านี้ไปได้ยังไงกันนะ ... ใบหน้าเด็กที่ทรยศเพื่อนตัวเองอย่างร้ายกาจเนี่ย

 

 

คยองซูสะบัดแขนอย่างแรงเมื่อเห็นว่าจงอินมายืนอยู่ตรงหน้า ใบหน้าคม ๆ และผิวสีแทนที่คยองซูเองก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันเหมาะกับจงอินมาก ... ตอนนี้จงอินอยู่ใกล้แค่นี้ ใกล้จนคยองซูเห็นเลือดที่ไหลซึมออกมาจากรอยกระสุนถากแก้มและใบหูโดยฝีมือของเขา ภาพเก่า ๆ ที่เขาพยายามลบมันออกจากหัว ค่อย ๆ ย้อนกลับเข้ามาเป็นฉาก ๆ ความเลวหลาย ๆ อย่างของมัน ... ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันจนถึงตอนนี้ ...

 

 

คยองซูกล้าพูดได้เต็มปากว่าเขาเกลียดคนตรงหน้านี่ที่สุด !

 

 

“ตกใจหรอ คงคิดว่ากูตายไปแล้วสินะ” คนตัวเล็กแสยะยิ้มก่อนจะออกแรงผลักคนที่นิ่งเป็นหินตรงหน้า

 

 

“หึ” จงอินไม่ได้สนใจต่อคำพูดนั้น เขาหัวเราะก่อนจะกระชากคนตัวเล็กให้แนบสนิทเข้าใกล้ตัวเข้าไปอีกและกดเสียงลงต่ำ

 

 

“อยากจะฆ่ากูนักรึไง”

 

 

คำถามที่แทบจะไม่ต้องคิดคำตอบให้เสียเวลาถูกเอ่ยออกมา คยองซูยิ้มเย็นก่อนจะตอบออกไปทันทีที่คนตัวสูงพูดจบ

 

 

“ถ้ามีปืนอยู่ในมือตอนนี้มึงไม่มีทางได้ยืนอยู่แบบนี้แน่ ๆ ปล่อยกูซะ !!!” คยองซูพูดและออกแรงดิ้นออกจากคิมจงอิน แม้จะรู้ว่าแรงที่ตัวเองมีมันสู้คนตรงหน้าไม่ได้เลยแม้แต่นิดแต่ถึงยังงั้นเขาก็เกลียด !!! เกลียดการอยู่ใกล้ผู้ชายสารเลวคนนี้

 

 

คิม จงอินมันเป็นสัตว์นรก !

 

 

จงอินเลิกคิ้วและหัวเราะเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำว่าปล่อยออกมาจากปากบาง ...

 

 

“หึ เมื่อกี้คิดจะฆ่ากูแล้วตอนนี้จะให้กูปล่อยไปง่าย ๆ งั้นหรอ ?”

 

 

คยองซูตัวชาวาบขึ้นมาทันทีเมื่อนึกทบทวนได้ว่าเขาหนีคนตรงหน้ามาเพราะอะไร

 

 

“เอาสิ ... งั้นเรามาลุ้นกัน”

 

 

“...”

 

 

“ว่าระหว่างมึงกับกู ...”

 

 

            “...”

 

 

            “ใครมันจะตายก่อนกัน”

            

           






          { F }

            คยองตัวน้อยกับปีศาจจงอินเจอกันแล้ว จะรอดไหมมมม และจะเป็นยังไงฝากติดตามตอนต่อไปครัชชชชชชชช อ่อ จริง ๆ ตอนนี้ยาวกว่านี้มาก และในท้าย ๆ ตอนอาจช็อคหัวใจวายตาย เรารักรีดเดอร์มาก ๆ เลยนะ ... ดังนั้นยกไปตอนหน้าละกันเนาะ แล้วค่อยมาช็อคพร้อม ๆ กัน ฮ่าาาาา ๆ โปรดแท็ก #fickillme และคอมเม้นให้เราบ้างงงงงง รักทุกคนครัชชชชชชชชชช (กราบแบบแบมือ)

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

481 ความคิดเห็น

  1. #449 Kyss (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 21:24
    คยองก็ไม่ยอมนาจา สู้จนตัวตายก็ยอม แต่จงอินมัยก้เลวจริงๆนั่นแหละ ตอนจบต้องจบไม่สวยแน่ๆ ร้องไห้ตั้งไว้ก่อน ฮืออออ
    #449
    0
  2. #423 puzzle97 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 05:36
    โอ๊ยตายๆ โหดร้าย จงอินทำไมเลว
    #423
    0
  3. #395 ` PuGun. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 17:00
    คยองไม่รอดแน่ๆเลยอ่ะ สงสารคยอง
    #395
    0
  4. #308 JJayxyz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 23:33
    เห้ออออออ ลุ้นมากเลย จงอินแกเลวดีแท้ๆๆ
    #308
    0
  5. #271 ディオー (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มกราคม 2559 / 00:44
    คยองเอ้ยยยย ซวยแน่ๆ
    #271
    0
  6. #255 MookMark (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 02:10
    นงอินอย่าทำอะไรนะเว้ย
    #255
    0
  7. #228 lufian (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กันยายน 2558 / 12:29
    โอ๊ยยยย จงอินแก คยองอ่า~
    #228
    0
  8. #180 darlingKaDee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 17:52
    เฮ้ออออ ทำไมโชคต้องเข้าข้างจงอิน ถามแค่นี้...
    #180
    0
  9. #151 mew2233 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2558 / 22:28
    พาร์ทของไคซูมาแล้วฮือออ เพิ่งเห็น TT ดูท่ายังไงก็ไม่น่าจะมารักกันได้นะแบบนี้ เพราะถ้าหากจะรักจักจริงๆ จงอินจะให้อภัยตัวเองในเรื่องเมื่อก่อนที่ให้ลูกน้องไปข่มขืนคยองซูได้หรอ ฮือ เราอยากอ่านแบบแฮปปี้เอนดี้ง
    #151
    0
  10. #128 E_Rung (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2558 / 14:15
    โอ้ยยย เกลียดจงอินและลุ้นมาก เรื่องนี้ดาร์คสุดๆ แค้นกันแบบนี้แล้วจะรักกันได้ยังไง ไม่ชอบที่จงอินว่าคยองทรยศเพื่อนตัวเองเลย มันก็เพราะจงอินนั่นแหละที่บังคับคยองซู คนเลว!
    #128
    0
  11. #45 E'DO (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 19:50
    โอ้ยย เกลียดอิจงอิน คยองลูกแม่
    #45
    0
  12. #40 MyDyo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 18:01
    คยองลูกแม่  😂😂😂😂😂
    #40
    0
  13. #34 joysd20Zaa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2558 / 09:10
    จงอินแกอย่าทำอะไรลูกฉันน้าาา ฮรือออ
    #34
    0
  14. #33 Kaserr (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2558 / 07:57
    เกลียดจงอินมากกกก คนอะไรเลวๆสุดๆ แต่อยากให้คยองซูเลวมาก เลวกับเลว อยู่ด้วยกัน ตายไปข้างหนึ่งเลย ไมาอยากจะคิดถึงวันสุดท้าย ว่าเรื่องมันจะเป็นอย่างไร คงรักกันได้ยากน่สดู
    #33
    0
  15. #32 Mrs. J (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2558 / 01:54
    จงอินจะทำอะไรอีก จับคยองซูไปทรมานหรอ ฮืออออออ ไม่เอานะ สงสารคยองซู อุตส่าห์รอดจากความตายมาแล้วครั้งนึง ต้องมาเจอแบบนี้อีกหรอ
    #32
    0
  16. #31 รัก3ลี(เอสเจ) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2558 / 23:34
    คยองตายคาอกจงอินแน่ๆ ฮือ ลูกสาวไม่รอดแน่ๆ ไปหัดยิงปืนนะลูก
    #31
    0
  17. #30 Mossy Lovelyz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2558 / 21:42
    แค่ตอนนี้ยังรระทึกใจตอนหน้านี่จะขนาดไหน5555
    #30
    0
  18. #29 BYUN (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2558 / 21:26
    โอ้ยยยยยคือดีอ่ะ มันส์มากกกดด
    #29
    0
  19. #27 kami_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2558 / 20:25
    จงอินนนนนนนนน แกมันเลว T^T อย่าทำอะไรคยองนะ
    #27
    0
  20. #26 ณแพม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2558 / 18:41
    สงสารคยองซู ฮืออออออ

    จงอินไปตายเลยไป ฮ่วย
    #26
    0
  21. #25 meenafonlovemark (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2558 / 18:13
    กรี๊ดเเรงเลยค่ะ จงอินนี่ก็เลวจริง เรากลัวเลยค่ะ จะรักกันได้มั้ยเนี่ยเกลียดขนาดนี้
    #25
    0
  22. #24 แมวน้อย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2558 / 17:23
    ชอบๆสนุก จะรอดูจงอินที่เจ็บเจียนตาย(แอบซาดิต)55 ไรท์อัพไว้แล้วก็บ่อยๆนะ^^
    #24
    0
  23. #23 D.o (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2558 / 16:46
    จงอินไม่รู้สึกอะไรเลยหรออ สนุกคะ ชอบบบ มาต่อไวไวน้า

    จะร้กก้นยังไงเนี้ยยย55555
    #23
    0
  24. #22 ` kadi . ★8812 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2558 / 00:57
    ค้างมาก แงงงงงงงงงง ยิงสิยิงเลย อยากอ่านต่อแล้ว T_T
    #22
    0
  25. #21 Mossy Lovelyz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2558 / 00:07
    เดาไม่ออกเลยว่าจะรักกันยังไง555
    #21
    0