คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย SF [Bakugou x Uraraka] Shawl

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

Shawl.
  
  
  

Bakugou Katsuki X Uraraka Ochako Fanfiction


Thank You
STAR ★ THEME ¡SS2!Sexy Peach

?star

เนื้อเรื่อง อัปเดต 9 ต.ค. 61 / 23:04


ตรืด ตรืด
เสียงสั่นของสมาร์ทโฟนสีหวานดังขึ้น หญิงสาวที่กำลังรัวนิ้วบนแป้นพิมพ์หันเหความสนใจจากหน้าจอแอลอีดีตรงหน้า หยิบเจ้าสมาร์ทโฟนที่มาเสียงขึ้นมา
หน้าจอแสดงการแจ้งเตือนข้อความใหม่ที่เพิ่งได้รับเมื่อไม่นาทีก่อน
นิ้วเรียวจิ้มไปที่ปุ่มอ่านข้อความเมื่อเห็นว่าข้อความถูกส่งมาจากเพื่อนสมัยมัธยมของเธอนั่นเอง

CREATY☆ : คุณอุรารากะ วันอาทิตย์ที่จะถึงนี้ว่างรึเปล่าคะ?

อัญมณีสีเกาลัดไล่อ่านข้อความบนจอทรงเหลี่ยมครู่หนึ่ง แล้วละสายตาออกจากหน้าจอไปที่ปฏิทินบนโต๊ะจากนั้นจึงกวาดสายตาวนหาวันที่กล่าวถึง

"วันอาทิตย์..."

พึมพัมพร้อมกรีดนิ้วลงบนเนื้อกระดาษ นิ้วเรียวหยุดตรงลงตรงช่องสีแดงบนปฏิทิน แล้วหันไปพิมพ์ตอบกลับเพื่อนสาวที่รอคำตอบอยู่

ว่างจ่ะ

กดส่งข้อความไป และข้อความตอบกลับก็ส่งมาในไม่กี่นาที

CREATY☆ : ดีจังเลยค่ะ
CREATY☆ : คืออย่างนี้ค่ะ ฉันอยากให้ทุกคนห้องAของเราได้กลับมาเจอกันอีกครั้งน่ะค่ะเลยมาลองถามเพื่อนๆดูว่าว่างกันรึเปล่า?
นั่นสิเนอะ ไม่ได้เจอกันตั้งนานแล้ว
แล้วต้องไปเจอกันที่ไหนเหรอ
CREATY☆ : ทีแรกกะว่าจะจัดเลี้ยงที่บ้านของฉันค่ะ แต่คุณอาชิโดะเค้าว่าที่คาราโอเกะทำให้นึกถึงสมัยก่อน
CREATY☆ : เลยนัดกันที่คาราโอเกะที่เคยไปกันบ่อยๆน่ะค่ะ
คาราโอเกะที่ไปกันสมัยก่อนเหรอ?
ฉันก็แก่แล้วแฮะ ลืมไปแล้วว่าอยู่ตรงไหน 
ช่วยส่งที่อยู่ร้านมาให้ทีได้ไหม?
CREATY☆ : ส่งรูปภาพ
CREATY☆ : แหม พูดอะไรอย่างนั้นคะ เราเพิ่งจะ 26 กันเอง ถ้าคุณอุรารากะแก่ ฉันก็เหมือนกันนั่นละค่ะ
ฮะฮะ
นั่นสินะ
ขอบคุณที่ชวนนะ
CREATY☆ : ว่าแต่คุณอุรารากะ
CREATY☆ : มีแฟนรึยังคะเนี่ย?
ยังเลยอ่า~
น่าสงสารใช่ไหมล่ะ อายุป่านนี้แล้วยังโสดอยู่เลย
CREATY☆ : ไม่น่าสงสารหรอกค่ะ
CREATY☆ : ซักวันจะต้องเจอคนที่ดีๆแน่ค่ะ
CREATY☆ : ไม่แน่คนที่ใช่อาจจะอยู่ใกล้ตัวกว่าที่คุณคิดก็ได้นะคะ
เหมือนโมโมะจังกับโชโตะคุงใช่ไหมล่า~
แต่งงานกันสองปีแล้วนะ
ยังไม่รีบมีตัวเล็กกันอีกเหรอ?
CREATY☆ : แหม พูดอะไรแบบนั้นล่ะคะ เดี๋ยวก็ถึงเวลาของมันเองล่ะค่ะ
ช่วงนี้เห็นโชโตะคุงออกทีวีบ่อยมากเลย
คงงานเยอะล่ะสิน้า~ ฮีโร่คนดังเนี่ย~
แต่ตอนนี้ขอตัวไปทำงานก่อนนะ มีคนมาติดต่อน่ะ
ฉันรออุ้มหลานอยู่น้า คุณนายโทโดโรกิ
สู้สู้นะ
บายยย
CREATY☆ : ตั้งใจทำงานนะค้า
CREATY☆ : ฉันก็จะรอการ์ดเชิญของคุณอุรารากะเหมือนกันค่ะ
ย้อนกันนี่นา~
เธออมยิ้มก่อนปิดหน้าจอมือถือ แล้วหันเหความสนใจไปหาผู้ว่าจ้างที่กำลังเดินเข้าประตูมา



"วันอาทิตย์นี้สิน้าา"
เสียงใสเดินพึมพัมอยู่ในย่านการค้าหลังเลิกงานตามประสาสาวโสด นานแล้วที่ไม่ได้เจอกับคนอื่นๆเธอก็น่าจะมีของฝากอะไรติดมือไปบ้าง เพราะหลังจากเรียนจบ เธอมาทำงานให้กับสำนักงานฮีโร่ที่อยู่จังหวัดห่างจากบ้านที่เคยอยู่ จึงต้องพักในอพาร์ตเม้นอย่างโดดเดี่ยวตามวิถีคนโสดโดยแท้จริง


"เอาเป็นขนมขึ้นชื่อของทีนี่ดีไหมน้าา"


ตัดสินใจได้ดังนั้นเธอจึงก้าวฉับๆไปตามถนนเพื่อหาร้านขนมที่เป็นของขึ้นชื่อ
แต่พลันสายตาก็ถูกดึงดูดโดยสินค้าอย่างหนึ่งที่ถูกตั้งโชว์ที่หน้ากระจกของร้าน
เสื้อคลุมไหล่ลายลูกไม้สีพีชสุกประดับด้วยมุกระยิบระยับล้อแสง ยั่วยวนเธอให้ต้องการมัน เธอลูบกระจกหน้าร้านมองมันอย่างเคลิบเคลิ้ม


"อ๊ะ ยัยหน้ากลม"


'เอ๊ะ เสียงนี้มัน'


เมื่อรู้สึกถึงเสียงที่คุ้นเคยจึงหันไปด้านหลังตามเสียงเรียก ทำให้รู้ว่าเธอคิดไม่ผิด เพราะมีอยู่คนเดียวเท่านั้นที่เรียกเธอแบบนี้


"บาคุโกคุง ไม่เจอกันตั้งนานไม่คิดจะเรียกชื่อกันหน่อยเหรอ"


"เรื่องของฉัน"


"ยังเหมือนเดิมเลยน้าา"


"แล้วเธอมายืนมายืนอ้าปากหวออะไรอยู่แถวนี้ล่ะ"


"ไม่จริง ฉันไม่ได้อ้าปากซักหน่อย มาซื้อของต่างหาก แล้วบาคุโกคุงล่ะมาทำอะไรแถวนี้ไม่ทราบ"


"ก็มาซื้อเหมือนเธอนั่นล่ะ"


"งั้นเหรอ งั้นเราแยกย้ายกันไปซื้อของดีกว่านะ เพราะนี่มันก็ดึกมากแล้วด้วย อีกอย่างเดี๋ยววันอาทิตย์เราก็เจอกันอยู่ดี บาคุโกคุงรู้เรื่องนี้แล้วรึยัง?"


"รู้แล้ว"


"งั้นเหรอ งั้นเราแยกกันดีกว่า ไว้เจอกันนะ"


โบกมือลาน้อยๆ แล้วจึงหันขวับก้าวเข้าไปในร้านที่เธอยืนจ้องอยู่นานสองนาน

"ยินดีต้อนรับค่า อ่ะ! ใช่คุณบาคุโกรึเปล่าคะ มากับแฟนเหรอคะ?"


พนักสาวทำสีหน้าตื่นเต้น ตกใจเมื่อเจอกับฮีโร่คนดัง และเธอก็รู้สึกเช่นเดียวกัน


"บาคุโกคุง ตามมาทำไมเนี่ย!!"


"พูดบ้าอะไรของเธอ ฉันก็จะซื้อของร้านนี้เหมือนกัน"


"ร้านเสื้อผ้าผู้หญิงเนี่ยนะ...อ๋อ อย่างนี้นี่เองบาคุโกคุงมีแฟนแล้วงั้นสิ ซื้อไปให้แฟนรึเปล่าน้าา"


เสียงหวานใสเอ่ยแซว แต่คู่สนทนากลับตอบกลับมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย

"จะซื้อให้ใครมันก็เรื่องของฉัน"


"ขนาดคนอย่างบาคุโกคุง ยังมีแฟนกับเค้าแต่คนอย่างฉันเนี่ยสิทั้งที่น่ารักออกขนาดนี้แท้ๆเชียว"


"เธอยังไม่มีแฟนเหรอ?"


"ทำไมสงสารฉันล่ะสิ"


"ไม่ได้ว่าอะไรนี่ ก็ดีแล้ว"


"ดีตรง-- อ๊ะ นั่นสิฉันไม่ได้เข้ามาที่นี่เพื่อมาคุยกับบาคุโกคุงนี่นา"


พูดเองเออเองแล้วปลีกตัวออกมาจากฮีโร่หนุ่มตรงรี่เข้าไปหาเสื้อคลุมตัวเก๋ที่ยืนมองอยู่เมื่อหลายนาทีก่อน


"น่ารักจัง"


วนเวียนยืนมองอยู่พักนึงและดูเหมือนมั่นใจว่าจะซื้อมัน จึงพลิกป้ายราคาที่ห้อยอยู่ขึ้นมา


'แพง!! แพงมาก!!'


"คุณลูกค้าสนใจตัวนี้เหรอคะ ตัวนี้ตัวสุดท้ายแล้วนะคะ?"


พนักงานอัธยาศัยดีเดินเข้ามาถามไถ่ด้วยรอยยิ้ม กระนั้นก็ได้แต่ยิ้มแห้งส่งกลับให้


"เอาไว้วันหลังละกันค่ะ"


เรือนผมสีเกาลัดเดินจ๋อยออกไปนอกร้านด้วยความหมดหวัง

ในวันอากาศแจ่มใส วันนี้เพราะเลิกงานเร็วกว่าปกติจึงกลับมาที่ย่านการค้าอีกครั้งด้วยเมื่อวันก่อนรู้สึกสิ้นหวังเกินเหตุจึงลืมซื้อของฝากไปเสียเลย
เรียวขาสวยก้าวผ่านร้านเสื้อผ้าเมื่อวันก่อนก็พบว่าเสื้อคุมไหล่ตัวนั้นหายไปจากหน้าร้านเสียแล้ว


'คงจะโดนซื้อไปแล้วล่ะมั้ง'


พึมพัมอยู่ในใจแบบนั้นก็อดไม่ได้ที่จะถอดถอนใจด้วยความเสียดาย แล้วจึงเดินต่อไปเพื่อหาร้านขนมที่จะซื้อไปเป็นของฝาก




ช่วงบ่ายของวันหยุดท้องฟ้าปลอดโปร่งกับแดดค่อนไปทางแรงทำให้วันนี้รู้สึกแจ่มใสจนอดไม่ได้ที่จะไปพบเพื่อนๆ เร็วๆ เสียแล้ว เนื่องด้วยเวลานัดเป็นช่วงเย็นประกอบกับที่อยู่ของเธอแม้จะคนละจังหวัดแต่ก็ไม่ได้ไกลจากกันเสียทีเดียว จึงเริ่มแต่งตัวออกจากบ้านตอนบ่าย เพราะหากคำนวนเวลาการเดินทางแล้วน่าจะไปถึงที่นัดหมายช่วงเย็นพอดี


เรือนผมสีเกาลัดถูกมัดขึ้นโชว์หลังต้นคอ กางเกงขาสั้นยีนส์ดูทะมัดทะแมง เพราะอากาศวันนี้ค่อนไปทางร้อนจึงเลือกเป็นเสื้อสายเดี่ยวสีครีมแล้วคลุมทับด้วยเสื้อคลุมไหล่ผ้าบางลายทานตะวันสีเหลืองสดใสเพื่อให้ดูเรียบร้อยขึ้น และไม่ลืมหยิบกระเป๋าและถุงขนมที่เตรียมไว้
เธอเดินเลียบทางเท้าสู้แสงแดดอยู่พักหนึ่งเพื่อมุ่งหน้าไปที่ป้ายรถเมล์

ปี๊นน ปี๊นน

จู่ๆ ก็มีเสียงแตรของรถยนต์ดังอยู่ด้านหลัง เธอหันซ้ายแลขวาไม่เจอผู้คนใดๆ ในละแวกนั้นนอกจากเธอ จึงหันหลังไปมองเจ้ารถที่มาเสียง
รถยนต์สีดำเงาดูแล้วราคาไม่ใช่เล่นจอดอยู่ด้านหลัง 


'รถใครน่ะ น่ากลัวชะมัด'


เมื่อคิดว่าเธอไม่น่าจะรู้จักคนข้างในรถแน่ๆ จึงรีบจ้ำไปจากตรงนั้น เพราะรู้สึกถึงอันตราย
แต่รถยนต์คันดังกล่าวกลับขับเข้ามาขนาบข้างเธอแล้วแซงไปด้านหน้า เธอหยุดเดินอยู่กับที่พร้อมกันที่รถคันตรงหน้าจอดนิ่ง
ถึงจะเป็นฮีโร่ แต่ผู้หญิงยังไงก็คือผู้หญิง
ปอยผมสีช็อกโกแลตสะบัดพลิ้วเมื่อเธอตัดสินใจที่จะวิ่งหนีกลับไปด้านหลัง

หมับ

ข้อมือถูกคว้าไว้ อัญมณีสีเดียวกับเรือนผมหันกลับมาที่บุคคลปริศนา 


"บาคุโกคุงนี่นา"

ใบหน้ากลมเกลี้ยงเอียงองศาเล็กน้อย และเครื่องหมายคำถามที่เสมือนลอยอยู่บนหัว


"ก็เออสิฟะ!!"


"แล้ว...มาทำอะไรเหรอ"

มือหนาทนทานแรงระเบิดคลายออกจากข้อมือเล็ก แล้วตอบคำถามอย่างเหน็ดหน่าย


"ก็จะชวนไปพร้อมกันอยู่นี่ไงเล่า"


"ไปไหน?"


รู้สึกเหมือนถามคำถามโง่ๆ ออกไป แต่ทันที่จะได้คิดปากก็ถามออกไปเสียแล้ว


"ก็ที่นัดกันไงเล่า หยุดลีลาแล้วขึ้นรถได้แล้ว ร้อนเฟ้ย!!!"


สองขาเรียวเดินมึนไปที่เบาะข้างคนขับ ยืนมองมันอยู่อย่างนั้น แล้วพลั้งปากถามคำถามโง่ๆ ไปอีกรอบ


"นั่งนี่เหรอ?"


"ก็เออสิ อะไรของเธอฟะ"


"โทษที อากาศร้อนน่ะ"


สถานการณ์ซิทคอมผ่านไป รถยนต์จึงได้ออกแล่นเสียที




"เฮ้ย! ถึงแล้ว ตื่นได้แล้ว"


ดูเหมือนว่าเบาะคนละเกรดกับของรถประจำทางจะทำให้เธอเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว จนมาถึงที่หมายจนได้

"อ่ะ เผลอหลับไปเหรอ โทษทีนะ...ฮ้าวววว"

เธอหาวออกมาฟอดใหญ่ แล้วยืดเส้นยืดสายบิดขี้เกียจจนเสื้อสายเดี่ยวตัวเล็กถกขึ้นเผยให้เห็นหน้าท้องขาวเนียน


"ระวังตัวหน่อยสิฟะยัยอ้วน"


สิ้นเสียงแจ๊กเก็ตหนังอย่างดีก็ถูกปามาบนตัวเธอ ฮีโร่สาวหันหน้าเตรียมแหวทันทีแต่ก็ต้องชะงักกับภาพของฮีโร่หนุ่มคนดังที่หมายปองของสาว ๆ หลายคน กำลังเบือนหน้าออกไปนอกรถพร้อมกับริ้วแดงที่แก้มชวนให้ใจสั่น

ว้าว

ฮีโร่สาวอุทานอยู่ในใจ แล้วกลับมาดึงสีหน้ายียวน

"แหม ๆ  คุณบาคุโกคะ มีแฟนอยู่แล้วจะมาหวั่นไหวกับเรือนร่างสุดเซ็กซี่ของฉันง่าย ๆ แบบนี้ไม่ได้น้าา"


จงใจลากเสียงให้ดูยียวนและนั่นได้ผลเป็นอย่างดี 

"เพ้อเจ้ออะไร รีบ ๆ ลงไปได้แล้วเปลืองน้ำมัน"

อีกฝ่ายหันขวับมาค้อนใส่ แล้วไล่ให้รีบลงจากรถ ก่อนจะดึงกุญแจแล้วเปิดประตูออกไป


"เดี๋ยว!! ขอหยิบของก่อน"

ร่างเล็กลนลานรีบตามออกไปและไม่ลืมถุงของฝากที่ตระเตรียมไว้เป็นอย่างดี เมื่อประตูด้านที่อยู่ข้างคนขับถูกปิด จึงกดล็อกจากรีโมต แล้วออกเดินนำไปก่อนโดยไม่สนใจเสียงใสที่เดินอยู่ด้านหลัง

เมื่อเดินไปบอกเลขห้องที่เค้าท์เตอร์ พนักงานหุ่นสวยก็นำทางทั้งสองไปที่ห้องที่ถูกนัดหมาย เธอโค้งให้ก่อนจะเดินออกไป
มือเรียวจับเข้าที่กลอนแล้วดันเข้าไปด้านใน
เสียงดนตรีและนักร้องสุ้มเสียงแสบแก้วหูก็ดังขึ้นแม้แง้มบานไปไม่ถึง10เซน
คู่ชายหญิงที่เพิ่งมาถึงรีบก้าวเข้ามาด้านแล้วรีบปิดประตูเพื่อไม่ให้เสียงออกไปรบกวนลูกค้าท่านอื่น


"คิดถึงจังเลย!!"

เสียงที่ดูร่าเริงแจ่มใสดังขึ้นพร้อมกับแรงกระโดดที่โถมเข้าใส่

"ฉันก็เหมือนกัน เอ้านี่...ของฝากจ้า ทุกคนมากินด้วยกันนะ"

ยื่นถุงใบใหญ่ให้เพื่อนสาวแล้วจึงเดินตามกันไปที่มุมหนึ่งของโซฟาตัวยาว

"ครบกันรึยังเอ่ย อ้อ เจ้ามิเนตะล่ะ"

"เจ้านั่นส่งมาบอกว่ามาไม่ได้อ่ะ"

"ถ้างั้น...เท่านี้ทุกคนก็มากันครบ เอาล่ะมาเปิดงานวันนี้กันเถอะ คัมปาย!!!"

"คัมปาย!!!"

"นี่อุราระจัง ทำไมถึงมากับบาคุโกคุงล่ะ?"

เรือนหน้ากลมฉายแววตกใจอยู่แวบนึง อย่างที่คิดไว้ไม่ผิด คิดอยู่แล้วเชียวจะต้องโดนถาม

"อ๋อ แค่ติดรถมาเฉยๆน่ะ"

เธอตอบไปตามความจริง

"จริงเหรออ"

หญิงสาวล่องหนลากเสียงยาวเป็นเชิง - ขอความจริง - แต่เธอก็ตอบอย่างเดิมเพราะไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น

"โถ่ ไม่หนุกเลยอ่า อ่ะ จบเพลงนี้ฉันขอต่อนะ!"

"ขอโทษที่ทำให้ผิดหวังนะฮะ ๆ "

หลังจากบทสนทนาของสาว ๆ จบลงเธอก็ถูกชักชวนออกไปร้องหลายต่อหลายเพลงจนต้องสั่งเครื่องดื่มเพิ่ม

"เสียงจะไม่มีแล้วว"

"ขออนุญาติเสิร์ฟเครื่องดื่มนะคะ"

แต่แล้วเสียงสวรรค์ก็ดังขึ้น เด็กสาวพาร์ทไทม์หน้าตาน่ารักเดินเข้ามาพร้อมถาดเครื่องดื่มในมือ

"น้ำส้มของท่านไหนคะ"

"ทางนี้ค่ะ"

แต่ก็ไม่ใช่สวรรค์เสียทีเดียว ดูเหมือนมือของพนักงานและมือของเธอจะรับกันผิดจังหวะไปหน่อยทำให้น้ำส้มปริมาณกว่าครึ่งแก้วเทลงมาบนตัวเธอ 

"ขอโทษค่ะ!!"

เด็กสาวน้ำตาคลอก้มหัวขอโทษขอโพยยกใหญ่ 

"มะ...ไม่เป็นไรค่ะ"

ยกมือบอกไม่เป็นไรเป็นพัลวันแต่ด้วยความที่เด็กสาวไม่ใช่พนักงานประจำจึงรู้สึกลนลานเป็นเท่าตัว

"จะรีบเอาผ้ากับน้ำส้มมาให้ใหม่นะคะ"

แล้วเธอก็รีบออกไปจริง ๆ

"เป็นยังไงบ้างคะ ให้ฉันช่วยไหมคะ"

หญิงสาวผู้ดีแสดงความเป็นห่วงออกมาทางสีหน้า เธอโบกมือ - ไม่เป็นไร - แล้วจึงขอตัวไปจัดการต่อที่ห้องน้ำ


เมื่อถึงหน้ากระจกบานยาวเธอถอดเสื้อคลุมตัวนอกออก แล้วใช้ทิชชู่ซับน้ำเช็ดผิวส่วนที่ติดคราบเหนียวของน้ำส้ม
โชคยังดีที่น้ำหวานโดนแค่เสื้อคลุมเท่านั้น เธอจึงแค่ถอดมันออกแล้วเดินออกมา แต่แล้วก็เจอเรื่องไม่คาดคิดอีกรอบ เมื่อคนที่ยืนอยู่หน้าห้องน้ำคือฮีโร่หนุ่มหัวทองคนเดียวกับที่มาส่งเธอยืนรออยู่ด้านหน้า

"คิดจะกลับไปทั้ง ๆ แบบนี้เหรอ"

"ก็แล้วจะให้ฉันทำยัง--- เดี๋ยวจะไปไหน"

พูดยังทันจบข้อมือเล็กก็ถูกมือหนากำยำดึงให้เดินตามเขาไปโดยไม่ถามความสมัครใจ



ฮีโร่หนุ่มพาเธอเดินมาหยุดที่รถคันหรูที่เธอนั่งมาเมื่อบ่าย เขาปล่อยมือเธอรื้อ ๆ ค้น ๆ ในรถแล้วหยิบกระดาษออกมาใบหนึ่ง 

"หันหลัง"

"ฮะ!"

เธอฮะออกมาเสียงดังเพราะรู้สึกมึนงงกับพฤติกรรมยากจะคาดเดาของเขา แต่ก็ถูกมือหนาจับไหล่ให้พลิกไปอีกด้านแบบบังคับ จึงทำได้แค่อยู่นิ่ง ๆ ฟังเสียงกรอบแกรบของกระดาษที่ดังอยู่ด้านหลัง

และเมื่อเสียงนั่นหยุดไปเรื่องที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นกับเธออีกครั้ง

ความอบอุ่นของเนื้อผ้าสัมผัสเข้าที่ไหล่เนียน ดวงตากลมโตเลื่อนลงไปที่ลาดไหล่ของตัวเองแล้วเบิกตา
กว้าง เสื้อคลุมไหล่สีซากุระและมุกประดับล้อแสงสีของไฟในตัวเมืองแบบเดียวกับที่เธออยากได้นักหนาเขาคนนี้เองที่ซื้อมันตัดหน้าเธอเสียก่อน

"ขอบคุณนะ ไว้จะซักมาคืน"

เสียงใสบอกกับแผ่นหลังของอีกฝ่ายที่ทำท่าเหมือนจะเดินนำเธอไปอีกรอบ 

"ไม่ต้อง ฉันให้"

"เอ๋? ซื้อให้แฟนไม่ใช่หรอ"

"ก็ซื้อให้แฟนไงเล่า"

ฮีโร่หนุ่มยกยิ้มพอใจแล้วเดินเข้าไปด้านใน ปล่อยไว้แต่เพียงเธอที่หน้าร้อนฉ่ายืนสับสนอยู่ด้านนอกอยู่ร่วมนาที

E N D

ฝีมือตกไปเยอะพอควรเลยค่ะ ห่างไปนาน
ถึงจะห่างไปนานแต่ก็ยังชิปแรงเหมือนเดิมค่ะ จึงได้ฟิคนี้ออกมาจนได้ค่ะ55









ผลงานอื่นๆ ของ เรือน้อยในทะเลทราย

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

8 ความคิดเห็น

  1. #8 sunada (@sunada) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2563 / 18:18

    อ่าาาา เขินนเว้ยยย น่ารักมากเลยอ่าาา
    #8
    0
  2. วันที่ 13 กันยายน 2563 / 13:29

    ฟินมากค่ะ

    #7
    0
  3. วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 23:09

    ประโยคสุดท้ายนั่น!! ซื้อให้แฟน ให้แฟนงั้นหรอ กรี้ดดดดดดดดด

    #6
    0
  4. #5 **SweetBerry** (@jaenjang) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 01:19
    ดีมากเลยค่ะ ฟินนนนน ><
    #5
    0
  5. วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 14:41

    ฟินมาก เอาอีกๆๆๆๆ

    #4
    0
  6. วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:01

    โอ๊ยยยย อยากจะกรีดร้อง ฟินมากฟินมาย แต่งอีกค่ะ ชอบๆๆ

    #3
    0
  7. วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 23:58

    ฮือ ดีค่ะ เยี่ยม ชอบคู่นี้มากมาย >~<

    อยากจะขอคู่โทโดโมโมะด้วยได้ไหม พลีสสสส

    #2
    0
  8. วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 19:39

    กรี้ดดด!!!คือดีอะ!!!รักมากคู่นี้อร๊ายยยยยhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png

    #1
    0