UNagain ขอเกิดใหม่,พระเจ้า(ไม่)ให้

ตอนที่ 90 : Ep.08 - Arthur

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1377
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    6 มิ.ย. 60

UNagain.08 – Arthur

โชคดีนะที่เจ้าพวกนี้มีชุดเหลือไว้

แพทตี้เปรย พลางจีบชายผ้าทูนิคขึ้น ในตอนนี้ทั้งสองล้วนสวมใส่ผ้าทูนิคหยาบสีน้ำตาลอยู่ ทั้งนี้เป็นเพราะเฒ่ากระดูกหายตัวไปบวกกับพวกลูกสมุนต่างตายกันหมด ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถเข้าไปยังคลังส่วนกลางของพวกมัน ภายในนั้นมีเสื้อผ้าเล็กน้อย กับอาวุธบิ่นๆซึ่งพอจะเอามาใช้แก้ขัดได้อยู่

กริชและแพทตี้ต่างเลือกดาบยาวมาคาดหลังไว้คนละเล่มหนึ่ง กระทั่งไม่พบเห็นสิ่งอื่นใดอีก ทั้งสองจึงตัดสินใจจะออกจากถ้ำ ใช่ อย่างน้อยกริชในตอนนี้ก็พอมั่นใจว่าตนสามารถหนีออกจากขุมนี้ได้

ด้วยพลังของธนูอาคม เขาก็เหมือนกับเสือติดปีก

.....กระนั้นด้านแพทตี้กลับต่างกันออกไป

หลังจากที่วีดสอนบทร่าย กริชก็คิดจะสอนอาคมนี้ต่อให้กับแพทตี้เช่นเดียวกัน ทว่าพอทำอย่างนั้นแล้ว ผลลัพธ์กลับลงเอยด้วยความว่างเปล่า——

เธอไม่สามารถเรียกธนูออกมาได้

ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย

คงเป็นเพราะชั้นไม่มีตราศาสนาสินะ? กระทั่งค่าเมอร์ริธและคาร์ม่าก็เหมือนกัน เพราะแบบนี้ล่ะมั้ง? ถึงไม่สามารถใช้อาคมได้

อืม ก็เป็นไปได้ล่ะนะ แต่พวกเราเองก็ไม่ใช่รู้อะไรเลยซักอย่างนี่นา ถ้าเจออาจารย์อีกชั้นจะลองสอบถามให้แล้วกัน

แม้จะเอ่ยเรียบๆแต่น้ำเสียงของกริชนั้นแสดงออกถึงความเป็นห่วงอย่างเด่นชัด นี่เรากลายเป็นภาระรึเปล่านะ? พอคิดอย่างนั้นเธอก็ได้แต่ถอนหายใจเบาๆ ส่วนเขาก็ได้แต่ตบหลังให้กำลังใจเท่านั้น

———ทั้งคู่เดินออกจากตัวถ้ำ

แม้จะพูดอย่างนั้น แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะเดินออกมาอย่างทื่อด้านเลยซะเดียว พวกเขากำลังเหลือบมองอยู่ข้างๆมุมถ้ำ รอเวลาที่ดงหอกกำลังรีโหลดกระสุน กระทั่งทุกอย่างเงียบเสียงลง

เอาเลย..!”

ทั้งสองคนจึงวิ่งทะยานสวนกลับไปสุดแรง

———จวบจนมวลหอกเริ่มพวยพุ่ง

หมอบ!”

แพทตี้กับกริชจึงฟุบตัวลงแนบพื้นทันที เป็นเช่นนี้อยู่พักหนึ่ง กระทั่งพวกเขาย้อนกลับมาถึงจุดเกิดที่เดิมอีกครั้ง เธอจึงถามอย่างเหนื่อยหอบ

แฮ่ก...นี่นาย...แฮ่ก...มีแผนจะออกจากที่นี่ยังไงกัน?”

ฟู่...เห็นตรงนั้นไหม?”

เขาเป่าปากพลางชี้นิ้ว ณ จุดๆนั้นก็คือบังเกอร์เหล็กนับไม่ถ้วนซ้อนกันเป็นกำแพงขนาดใหญ่ แม้จะเหมือนคุกปิดตาย แต่หากสังเกตดีๆก็จะพบรอยแยกเล็กๆอยู่ตรงนั้น

กำแพงนี้เป็นเครื่องยิงหอกพวกนี้ ส่วนทางแยกนั่นก็เป็นทางออก ชั้นน่ะเคยไปถึงตรงนั้นมาหนหนึ่งแล้ว แต่สุดท้ายก็ไม่สามารถหนีออกไปจากที่นี่ได้อยู่ดี

หะ? หมายความว่าไง?”

หลังรอยแยกนั่นมีนิรยบาลอยู่

หญิงสาวถึงงุนงง แล้วเอ่ยทวน นิรยบาล?” จนลำบากชายหนุ่มจำต้องอธิบายสำทับ มันคือผู้คุมนรก จำไม่เหรอ? ไอ้ตัวที่มีเขามีหางผิวแดงๆที่เจอตอนไปตัดสินความผิดกับยามะไง ก็ไม่รู้แปลว่าอะไร แต่พวกที่พาชั้นหนีคราวก่อนเรียกกันอย่างนั้น

———ไอ้ความจำตอนนั้นชั้นมีที่ไหนเล่า!?

แล้วพวกที่พานายหนีไปรอดไหม?”

ไม่มีซักคน นิรยบาลฆ่าพวกเราทุกคนไม่มีใครรอด

เฮ้ย!? งั้นเจ้านั่นก็ต้องแกร่งมากน่ะสิ แล้วไปเอาความมั่นใจว่าจะชนะมาจากไหน?”

จากเจ้านี่ไงล่ะ

ว่าจบชายหนุ่มก็ร่ายมุทราทันที วู้ม! ทันใดนั้นผืนเพลิงพลันปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นธนูเหล็กคันหนึ่ง กริชเงียบไปครู่ จากนั้นจึงว่า

นิรยบาลมีตนเดียว แต่ว่าระยะยิงตรงนี้น่ะไกลไปเขาหันมองจ้องเธออย่างจริงจัง เล้วเอ่ยซ้ำ เธอต้องไปล่อมันเข้ามาในกำแพง จากนั้นชั้นจะลอบยิงมันจากตรงนี้เอง แล้วไม่ต้องห่วงว่าจะตายฟรี เพราะหากพลาด เจ้านั่นก็คงรีบเข้ามาเล่นงานชั้นด้วยแน่ๆ อย่างมากก็แค่ตายทั้งคู่

.....เอางั้นจริงเหรอ?”

แน่นอน

เธอไม่ได้กลัวตาย ขณะเดียวกันก็ไม่ได้กลัวเจ็บ กระนั้นก็ไม่ได้แปลว่าจะสามารถตายได้เรื่อยๆโดยไร้ความรู้สึก ทว่าพอหันมองไปเจอสายตาของอีกฝ่าย แพทตี้ก็รู้สึกไม่มีน้ำหนักในการจะโต้แย้ง

เฮ้อ...การลงทุนมีความเสี่ยงสินะ เอางั้นก็ได้ ชั้นจะไปล่อมันเอง

ถ้าไม่อยากทำก็––

แต่ว่า!” เธอโพล่งขัดแล้วชี้หน้ากริช ต้องสัญญาก่อน ว่าหากสถานการณ์มันเลวร้ายจริง นายจะต้องหนีไป! ไม่ว่าตอนนั้นชั้นจะเป็นยังไงก็ตาม

พูดอะไร!? ไอ้แบบนั้นน่ะ––

สัญญาสิ!”

.....ก็ได้ชายหนุ่มกำธนูในมือแน่น ก่อนจะเปล่งประกายวาวโรจน์ออกมาอย่างคับคั่ง ชั้นสัญญาว่าจะกำจัดเจ้านั่นให้ได้!”

แพทตี้ยิ้มมุมปากตอบรับต่อคำพูดนั้น กระทั่งกระสุนหอกหยุดพักลง เธอจึงหุบยิ้ม พร้อมกันนั้นก็สะบัดหน้าไปยังทางแยก สองเท้าพลันเกร็งแน่น ก่อนจะวิ่งสุดตัวเพื่อไปให้ถึงก่อนเวลาจะหมดลง

สาม...สอง...หนึ่ง

ฟุ่บ!

ทันใดนั้นกระสุนหอกพลันพวยพุ่ยออกจากกำแพงเหล็กคล้ายกับเม็ดฝนห่าหนึ่ง เสียงดังถี่ยิบนี้ดังสอดผสานกับลมหายใจอันหนักหน่วงของแพทตี้ผ่านชั้นบรรยากาศ ท่ามกลางฝุ่นควันตลบ กลับเผยให้เห็นหญิงสาวยืนตระหง่านอยู่ตรงรอยแยก แพทตี้หันกลับไปมองกริชซึ่งหมอบกับพื้นพลางโบกมือให้

เธอปลอดภัยไร้ซึ่งรอยขีดข่วน พอเห็นแบบนั้นชายหนุ่มจึงเบาใจลง

———ทางด้านหญิงสาวยามนี้กลับพบทิวทัศน์ใหม่

เบื้องหน้าคือดินส่วนที่เหลือก็เป็นป่าสูงสุดขอบฟ้า ท้องนภาสีแดงฉานยังคงอยู่ ส่วนตรงหน้าก็เป็นทางถนนบวกกับป้ายเหล็กต่างๆ แน่นอนว่าตรงหน้าเธอตอนนี้ก็มีป้ายเหล็กขนาดใหญ่แขวนอยู่

นรกแห่งการเกิดใหม่งั้นเหรอ?”

แพทตี้เอ่ยพึมพำช้าๆ ทว่าตอนนั้นเองที่สุดสายตาเหลือบไปเห็นบางสิ่งทะยานเข้าใส่ เชียะ! วัตถุมีคมพุ่งเลยผ่านแก้มเธอไป จนปรากฏเลือดสีสดไหลรินเป็นทางยาว แพทตี้ตื่นตะลึง ก่อนจะชักดาบวาดออกไป วูบ! มีเพียงเสียงแหวกอากาศเท่านั้น เจ้าตัวที่ทำร้ายเธอกลับหลบรอดคมดาบไปได้อย่างง่ายดาย

ทั้งชุดและอาวุธนั่น ดูเหมือนจะเตรียมตัวมาพร้อมเลยทีเดียวนี่

ผู้พูดนั้นมีเขา ขณะเดียวกันก็มีหางและผิวกายสีแดงดุจโลหิต เธอหรี่ตาลง

.....นิรยบาลสินะ

โฮ่? รู้จักพวกข้า แล้วเหตุใดจึงยังอุตส่าห์เอาชีวิตมาทิ้งเล่า?”

แกนั่นแหละที่เอาชีวิตมาทิ้ง!”

แพทตี้ตวาดลั่น จากนั้นจึงตบเท้านำพาตนเองกลับสู่เส้นทางเดิมของรอยแยกอีกครั้ง นิรยบาลเห็นจึงแสยะยิ้ม คิดจะหนีเรอะ?” จากนั้นจึงเลียเล็บที่เปื้อนเลือด แล้วทะยานเข้าตามติด

มันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก..!”

เปรี้ยง!

ทันใดนั้นระเบิดเพลิงพลันปะทะเข้าใส่กลางของมันเต็มรัก ส่วนแพทตี้กำลังหลบหนีอยู่ก็กระเด็นออกมาร่วม 3-4 เมตร ห่างออกไปไม่ไกลนักเผยให้กริชกำลังค้างตัวอยู่ในท่าคุกเข่าผ่อนสายธนูอยู่

สำเร็จ..!”

เขาร้องออกมาอย่างยินดี จากนั้นจึงเลิกมือลงหมายจะเดินเข้าไปหาแพทตี้ ทว่าตอนนั้นเองที่สายตาพลันกระตุกวูบ ท่ามกลางฝุ่นควันจากแรงระเบิดของท่าพลังจิต ภายในเผยให้เห็นมวลแสงสะท้อนขึ้นวูบหนึ่ง วงแสงดังกล่าวสำหรับกริชนั้นกลับรู้สึกคุ้นตาอยู่แปดในสิบส่วน

ทันใดนั้นศรเพลิงแบบเดียวกันก็พลันทะลวงผ่านม่านหมอก

อะไรกัน..!?”

เปรี้ยง!

กริชกระเด็นไปสิบกว่าเมตร แม้จะยกธนูขึ้นกันไว้ ทว่าท่าพลังจิตที่ระเบิดออกมานั้นรุนแรงพอๆกับของวีดเลยทีเดียว ดังนั้นผลลัพธ์ที่ได้จึงเป็นชายหนุ่มที่แขนขาดกระจุยทั้งสองข้าง ก่อนจะปลิวว่อนออกไป ทางด้านแพทตี้ยามนี้กลับถ่างตาค้างอย่างตื่นตระหนก

ไม่จริงน่า!”

นี่แหละความจริงยัยหนู

เสียงแหบแห้งดังลอดผ่านฝุ่น กระทั่งม่านหมอกนั้นเลือนหายจนหมด

.....จึงเผยให้เห็นนิรยบาลที่ไร้ซึ่งบาดแผลกำลังง้างธนูอาคมอยู่

กลับไปชดใช้กรรมในขุมนรกเถอะ!”

เปรี้ยง!

۞۞۞

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

784 ความคิดเห็น

  1. #487 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 06:51
    เกลออกมาสักทีสิโว๊ย!!!~ แพทตีรีบลงมหานรกไปเลยไป!~
    #487
    0