ตอนที่ 96 : Ep.096 - Idioms

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 104
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    1 พ.ค. 62

DD : Necrom.96

ถูกช่วงชิงอากาศหายใจไปอย่างเฉียบพลันเพราะอย่างนั้นร่างทั้งสามจึงสลบลงไปนอนกองกับพื้นแล้ว ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้แปลว่ามารทั้งสามจะสิ้นท่า

ก็แค่สลบ.....มันยังไม่ได้ตายดั่งที่เขาคาดคิด เป็นเรื่องที่ทราบกันดีว่ามารนั้นมีความทนทานเหนือกว่ามนุษย์ ต้องซ้ำให้ตาย เขาคิดแบบนั้น

ทว่าแรงที่พอจะลงดาบได้ในตอนนี้นั้นก็มีไม่เพียงพอแล้วด้วย

แกร๊กๆๆๆ

“................”

เขามองไปยังร่างที่สั่นเครือ

ณ บริเวณนี้มีคนอยู่สองคนที่มันไม่ได้ช่วงชิงสิทธิ์ในการหายใจไป ในดวงตาที่พร่าเรือนนั้นกำลังใช้แรงเฮือกสุดท้ายจ้องควานหาบางสิ่ง

กระทั่งพบกับร่างเล็กซึ่งอยู่ในสี่คนนั้น

แม้จะมัวจนแทบไม่รับรู้แล้วว่าเป็นผู้ใด

แต่เขาก็ตระหนักได้ว่านั่นคือชาร์ล

แกร๊กๆๆๆ

“................”

———ยื่นมือออกไป


แปะ!

แล้วก็วางมือทาบลงบนศีรษะ

ตอนที่สู้กันทั้งตอนอยู่ที่โบสถ์และจนถึงตะกี้ ทารามัสได้ตระหนักว่าแม้นางจะเสียสติ แม้จะสูญเสียความเป็นตัวของตัวเองไป

———แม้จะเป็นเช่นนั้น

แต่เพลงดาบที่ใช้ก็ยังเป็นเพลงของมันที่ถ่ายทอด

เพลงดาบที่มันได้เรียนรู้มาจากหวังหลินอีกที——

บัดนี้.....มันก็ได้มอบความรู้นั้นให้แก่เด็กสาว

แกร๊กๆๆๆๆ

ดาบในมือนางสั่นสะท้าน ใบหน้าถมึงทึงนั้นกำลังเม้มปากยากคาดเดาความคิดของเธอออก กำลังสั่นทั้งที่กำลังแทงดาบในมือ

รอยยิ้มอ่อนแรงของทารามัสอาจเป็นเหตุผลหนึ่ง

———เขาลูบหัวเธอเบาๆ

นี่เองก็ถือเป็นคำพูดที่เขาชอบที่สุด

เพราะแบบนั้น——

เจ้า....

“...............”

คือความภาคภูมิใจ.....ของข้า.....นะ

———ก็เลยคิดอยากส่งต่อ

ในห้วงสุดท้ายของชีวิต

คำพูดไร้เสียงนี้ทำให้ชาร์ลเบิกตากว้าง

แกร๊ก!

ดาบในมือสั่นคราหนึ่ง

“................”

วืด!

เช่นเดียวกับมืออีกข้างที่ผล็อยตกลงจากศีรษะของชาร์ล

ทุกอย่างกลายเป็นแน่นิ่ง ไม่มีใครหรือสิ่งใดเคลื่อนไหว

แปะ!

ที่ตาข้างหนึ่ง——

ปรากฏหยาดน้ำใสเอ่อคลอเบ้าออกมา

หยดกระทบลงบนดาบสีดำสนิทในมือ

แปะ!

———อีกครั้ง

แปะ!

———และอีกครั้ง

โดยไม่เคลื่อนไหว

โดยไม่อาจทำอะไรได้เลย

ฮึก!....ข้า...”

ได้แต่เฝ้ามองคนที่รู้จัก

คนที่เคยพูดคุย

ต้องมาตาย——

อึก!......ข้า.....-ข้า......”

.....ด้วยน้ำมือของตัวเอง

บัดนี้สติของนางได้กลายเป็นแจ่มชัด

เธอได้หลุดพ้นจากพันธนาการของความโลภ หลุดพ้นจากคำสาปของเพอร์ตินไปได้แล้ว

ถึงอย่างนั้น.....ถึงอย่างนั้น.....

-อ๊าาาาาา.....อาาา.....”

———มันก็สายเกินไปแล้ว

ฆ่าคนที่รักไป ฆ่าสิ่งสำคัญไป

ทั้งเลือดที่เจ่อหนองของคนไม่รู้จัก ทั้งเลือดของอิลลาเซส

———และก็ทารามัส

ผู้ซึ่งทำให้เธอกลับมาเป็นมนุษย์ได้อีกครั้ง

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก!

เสียงแผดร้องที่เจ็บปวดเหนือคณานับนี้กำลังอ้อนวอนขอสวรรค์

———ขอให้ทุกคนพบแต่ความสุข

†††

«Final Stage»

10 Episodes to go

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

230 ความคิดเห็น

  1. #193 xXMETATRONXx (@asd12544) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 03:56
    ช่วงแรกๆพิมพ์ซ้ำหรือเปล่าครับ
    ปล.ไรต์ได้นอนบ้างมั้ยเนี่ย5555
    #193
    1
    • #193-1 oOfOo (@fighterser) (จากตอนที่ 96)
      1 พฤษภาคม 2562 / 04:08
      เออแฮะ ผลเบลอนิดหน่อยครับ ขออภัยครับ ;w;
      ปล.ยังไม่ได้นอนเลยครับผมน่าจะนอนตอนหกโมง ช่วงนี้ DD:NC เข้าโค้งสุดท้ายบวกกับ DD:BD กำลังจะเขียนต่อ ดังนั้นผมเลยต้องเช็คงานหลายๆเที่ยวหน่อยเผื่อมีคำผิดบ้างอะไรบ้าง(ฮา เอาจริงตรวจแล้วก็ยังมีเพียบเหมือนเดิมนั่นแหละครับ ;w;)
      ปล.2ขอบคุณที่เป็นห่วงครับ รีดก็อย่านอนดึกนะคร้าบบ ^^
      #193-1