ตอนที่ 97 : Ep.097 - Idioms

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 92
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    1 พ.ค. 62

DD : Necrom.97

แล้วเป็นยังไง? สุดท้ายความหมายที่ยกทัพกลับมาก็หมายถึงแพ้เหมือนกันมิใช่เรอะ? เจ้าเลิกทำท่าชวนสะอิดสะเอียนนั่นเสียที

แค่ก...ถึงแพ้แต่ก็แพ้แบบแลกชีวิตโว้ย นั่นแหละที่ชั้นจะบอก สรุปคือพวกเราแพ้แต่ก็ไม่ได้ขาดทุนยับอยู่ฝ่ายเดียว.....อึก!

ไรแรคฝืนเหยียดกายลุกขึ้นอย่างแช่มช้า บากิสเองก็ไม่ค้านหรือเข้าซ้ำเติมมันจ้องมองอีกฝ่ายด้วยดวงเนตรสีแดงฉานของเผ่ามาร ก็จริงว่าความคิดอย่างการฆ่านั้นไม่ได้อยู่ในหัว ทว่าการจะสับแยกส่วนนั้นยังพอเป็นไปได้อยู่

ไม่คิดจะฆ่าเพราะไม่อยากจะเป็นเหมือนกับชายคนนั้น

———ไม่อยากเป็นเหมือนกับไรแรค

เป็นอะไร? เห็นว่าชั้นสิ้นฤทธิ์แล้วก็เลยไม่คิดจะต่องั้นเหรอ?”

การสังหารเจ้ามันไม่ช่วยอะไร นอกเสียจากเพิ่มความแค้นกับความสุขทางกายก็เท่านั้น ซึ่งหากเป็นเช่นนั้นจริงข้าก็ไม่ต่างอะไรกับเจ้าที่เป็นผู้คลั่งไคล้กิเลสและละโมภในทุกสิ่ง

เหอะ.....แกน่าจะไปเป็นพระจริงๆว่ะ ทัศนวิสัยด้านธรรมมะแกเหนือกว่าชั้นที่เป็นเจ้าคณะอีกนะ?”

“........ข้าออกจากนิกายเน่าเหม็นนั่นมานานแล้ว

“..................”

แล้วจึงบังเกิดความเงียบงันขึ้น

พวกมันจ้องตากันราวกับทั้งคู่มีความคิดบางอย่างอยู่ สำหรับไรแรคนั้นคือไม่สบอารมณ์ที่ตนโดนดูถูก เขาในตอนนี้แทบไม่ต่างอะไรกับตัวร้ายเกรด B ที่กำลังกระเสือกกระสนเอาตัวรอดแม้แต่น้อย

นี่สินะที่เขาว่ามีความรู้ทั่วหัวแต่เอาตัวไม่รอด?

จริงอยู่ว่าตอนนี้ไรแรคมีวิชาศักดิ์สิทธิ์รวมถึงเวทย์และวิชามารในบัญญัติปราชญ์ลำดับสองอยู่กว่า 30 บทเข้าไปได้แล้ว ทว่าทั้งอย่างนั้นสิ่งที่พอใช้งานได้จริงๆก็มีเพียงน้อยนิด จะใช้วิชามารดีไหมนะ? ตอนที่คิดแบบนั้นแทบจะไม่ต้องคำนวณต่อไรแรคก็ละความสนใจไป

คิดจะใช้วิชามารกับจอมมารเนี่ยนะ? งี่เง่าสิ้นดี

อีกประการคือวิชามารนั้นเมื่อมนุษย์ใช้งานจะทำให้สูญเสียสติสัมปชัญญะรู้ดีชั่วไปทันที อาจจะดีสำหรับพวกสายบู๊บ้าคลั่ง แต่สำหรับไรแรคที่เป็นสายบุ๋นคิดวิเคราะห์แยกแยะนั้นรังแต่จะส่งผลร้ายกลับมาเสียมากกว่า

ทั้งหมดเป็นเพราะดาบมารในมือบากิส หากเข้าใจไม่ผิดอีกฝ่ายน่าจะมีความสามารถในการฟื้นตัวเองอัตโนมัติ ฟื้นฟูชนิดว่าอีลิกเซอร์เทียบไม่ติด

เพราะขนาดครั้งก่อนเขาฟันจุดตายจนร่างเด็กหนุ่มแยกเป็นสองส่วนแล้วแท้ๆ แต่สุดท้ายก็ยังกลับมาจากขุมนรกได้อีก——ทั้งพลังทำลายล้างของดาบมารเองก็สามารถบดขยี้ได้ทุกสิ่งจนเทร์ราเรียของเขากลายเป็นไร้ค่าด้วยแล้ว

......จนปัญญาเลยว่ะ แม่งเอ๊ย

ตุบ!

“...............?”

บากิสขมวดคิ้ว เพราะเมื่อครู่ไรแรคเพิ่งจะฝืนความเจ็บปวดลุกขึ้นมา ทว่าจู่ๆก็กลับไปนั่งชันเข่าแผ่ตัวอีกครั้ง ท่าทีย้อนแย้งนี้ทำให้จอมมารหนุ่มไม่เข้าใจ

ชึบ!

แล้วท่าทีย้อนแย้งผิดกับทุกทีก็ปรากฏ

ไรแรคไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมหรือสถานการณ์บรรยากาศมาคุใดๆทั้งสิ้น มันพันยาเส้นเสร็จแล้วก็คาบปากไว้จุดปากสูบสารพิษเข้าสู่ร่างหน้าตาเฉย

ฟู่วววววววว!

“..............”

ไร้ซึ่งการฆ่าฟัน ไร้ซึ่งความอาฆาต สถานการณ์ที่พลิกจากหน้ามือเป็นหลังเท้านี้ไม่ว่าผู้ใดมาพบเห็นก็ย่อมงุนงง บากิสจ้องมองเงียบๆ ภาพที่เห็นเจ้าคณะของตนสูบยาไม่รู้กาลเทศะนั้นมันเห็นจนชินตาแล้ว กระทั่งเวลานี้เองก็เช่นกัน

———แล้วไรแรคก็ปริปากออกมา

แกมันคนดีว่ะบากิส ถึงแกไม่บอกว่าจะออกจากนิกายชั้น.....แค่ก! ชั้นก็ไม่คิดจะให้แกอยู่ต่อเหมือนกัน

“........อืม

คำพูดติดขัดจากลำบาก บางทีอาจเป็นเพราะลิ่มเลือดในคอ

———เจ็บชิบหายเลยแฮะ แม่งเล่นฟันซะยับเลยว่ะ

แล้วแกจะทำไงต่อ? จะปล่อยให้ชั้นรอดแล้วยึดทวีปมนุษย์เหรอ?”

ใช่

งั้นเผ่าพันธุ์อื่นก็คงไม่ยอมแน่ อย่าลืมสิว่าโลกใบนี้ไม่ได้มีแค่มนุษย์กับมาร ยังมีเผ่าเอลฟ์เอยดวอร์ฟเอยอยู่น่ะ

ข้า......อยากรวมอาณาจักร อยากสร้างจักรวรรดิแล้วขึ้นเป็นจักรพรรดิ

“.......หา?”

ไปมานี่กลับคล้ายการพูดคุยของศิษย์อาจารย์หรือผู้ขอคำปรึกษากับผู้รับฟังไปเสียแล้ว จากบรรยากาศคิดฆ่าฟันนองเลือดกลับกลายเป็นคล้ายคลึงเหมือนคนสองคนกำลังเอ่ยสนทนาไปเรื่อยเปื่อยในวงเหล้า

———บ้างเอ่ยถึงความฝัน

ข้าอยาก.....ให้โลกมีแต่ความสงบสุข

———บ้างเอ่ยถึงอุดมการณ์

โลกที่มีแต่ความสงบสุข? ด้วยวิธีทำสงครามแบบนี้เนี่ยนะ?”

แต่ไม่ว่าอย่างไหน——

สุดท้ายนั่นก็เป็นเพียงคำพูดในวงเหล้า

คำพูดที่ซึ่งพร้อมจะถูกลืมเลือนไปทุกขณะ ยามเมื่อรุ่งสางแห่งความเป็นจริงได้ปรากฏ

“......นี่เป็นวิธีเดียว

“...............”

คำตอบด้วยเสียงอันแผ่วเบาของบากิสนั้นทำให้ไรแรคนิ่งเงียบตาม มันจ้องมอง จ้องลงไป จ้องลึกลงไป...เพื่อจะเฟ้นหาความเป็นไปได้ เพื่อมองหาจิตใจที่แท้จริงของจอมมารตรงหน้าตน

———และแล้วมันก็ค้นพบ

ฮุ...เฮะฮิฮะฮะฮะ—”

ขำอะไร?”

ฮุฮิฮี่ฮี่ฮะฮะฮะเฮะฮะฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า..!!

ทันใดนั้นเสียงหัวร่ออันบ้าคลั่งก็ปรากฏ

ดวงตาหรี่เล็กลงเช่นเดียวกับจิตใจที่เริ่มปรากฏความปรารถนา

———อ่า.....บากิสผู้น่าสงสาร

ยอมรับเลยว่าแกพูดถูกตรงชั้นกับแกไม่เหมือนกัน ทว่านั่นถูกแค่ตรงความในหัวกบาลของแกกับชั้นล่ะนะ ทีแรกชั้นก็คิดว่าแกเป็นพวกขั้วตรงข้ามแบบไอ้หนุ่มแสนดีซะอีก......แต่เหมือนจะผิดถนัดว่ะ

ต้องการจะพูดอะไร?”

ไรแรคก้มหน้าลงเส้นผมที่ถูกยีเละจากสายลมหรือจากการต่อสู้นั้นได้ปรกใบหน้าดำคล้ำจนยากมองเห็นความคิดอ่านใดๆ สิ่งที่ปรากฏจึงมีแต่รอยยิ้ม

“......เทร์ราเรีย

ทันใดนั้นเทร์ราเรียก็ปรากฏเหนือน่านฟ้าหนึ่งเล่ม

เทร์ราเรียนั้นมีขอบเขตในการเรียกที่กว้างไกลอย่างมากสุดก็สูงถึงยอดปราสาทสองถึงสามหลังต่อกันได้เลยทีเดียว เพราะอย่างนั้นดาบเล่มหนึ่งจึงลอยเด่นผิดแผกเหนือท้องฟ้า บากิสขมวดคิ้วไม่เข้าใจการกระทำนั้น

———แล้วครู่ต่อมามันจึงเบิกตากว้าง

1...2...3...10...20...30...100...1,000...1,500...10,000...100,000

1,000,000

.

.

1,000,000,000

1,000,000,000,000

1,000,000,000,000,000

.

.

หนึ่งพันล้านล้านเล่ม!

“———!?”

บากิสถึงกับอ้าปากค้าง

ตรงข้ามกับไรแรคที่ยิ้มกว้างอ่อนโยนราวกับพระผู้มาโปรดจากสวรรค์

มันเป็นความผิดแกเองนา~? ที่จู่ๆก็มาบอกอุดมการณ์ตัวเองให้คนอื่นฟังน่ะ? หืม~?”

ไรแรค! นี่เจ้าคิดจะทำอะไร—”

โอ๊ะๆอย่าขยับจะดีกว่า?”

กึก!

ทันใดนั้นฝีเท้าของบากิสก็ชะงัก จากท่าทีสบายเมื่อครู่จู่ๆก็แปรผันกลายเป็นเคร่งเครียดอีกครั้ง และผู้ที่เคร่งเครียดหนนี้ก็คือบากิส

แกบอกอยากรวมประเทศใช่มะ? อ่าหะๆ แกอย่างนั้นว่ะ บอกอย่างนั้นแน่ๆ แกต้องการให้โลกเกิดสันติสุข เกิดสันติภาพ เกิดความรักใคร่ไม่มีสงครามหรือการเหยียดชนชั้นเกิดขึ้นใช่ม้า? แหมๆ ดีตายห่าล่ะมึงเอ๊ย! ฮ่าฮ่าฮ่า!

กรอด!......เจ้าต้องการอะไร?”

ตรงประเด็นดี! ก็อย่างที่เห็นเทร์ราเรียหนึ่งพันล้านล้านเล่มนี้จะถูกส่งลงไปทิ่มแทงกบาลคนทุกคนในประเทศนี้ ด้วยความสูงขนาดเสียดฟ้านั่นเวลาตกลงมาก็คงคล้ายกับอุกกาบาตขนาดย่อมล่ะนะ?”

ไรแรคเอ่ยขำขัน ส่วนบากิสก็ทำหน้าเหวอออกมา

———จากนั้นจึงกัดฟันแน่นคำรามก้อง

แก.....ไรแรค! ไอ้สารเลวเอ๊ย!”

ใช่ ไรแรคกำลังใช้คนนับล้านชีวิตมาเป็นตัวประกันเพื่อต่อรองกับเขาอยู่!

———ใช้ชีวิตนับล้านเพื่อให้ตนเองเพียงคนเดียวอยู่รอด!

อย่าพึ่งสิ้นหวังไป ไอ้หน้าหล่อ.....เกมนี้น่ะยังไม่จบหรอกนะ ชั้นมีทางเลือกให้แกสองทางไว้แก้ไขอยู่

อะไรนะ?”

หนึ่งคือแกฆ่าตัวตายซะ แล้วชั้นจะปล่อยตัวประกันไป แน่นอนว่าแกต้องฆ่าตัวเองแบบให้ตายจริงๆแล้วไม่มีฟื้นขึ้นมาอีกน่ะนะ กับสองคือแกฆ่าชั้นทิ้งซะตรงนี้เลย ซึ่งหากเลือกอย่างหลังแกเองก็จะไม่ต่างกับชั้นเลยซักนิด

ฟู่ววว!

ไรแรคพ่นควันออกมาแล้วว่า——

แกมันไม่ใช่พระเอกหรอกบากิส.....แกเองก็เลวเหมือนกับชั้นนั่นล่ะ

†††

«Final Stage»

Episodes to go

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

229 ความคิดเห็น

  1. #198 FallenXIII (@Bankzaza1973) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 18:32
    สรุปพระเอกเรื่องนี้คือดาบเทอร์ราเรียสินะเทพกว่าทุกคนเลย
    #198
    1
    • #198-1 oOfOo (@fighterser) (จากตอนที่ 97)
      1 พฤษภาคม 2562 / 19:18
      อย่างงั้นหนังสือน่าจะเป็นพระเอกนะครับ(ฮา)
      #198-1
  2. #196 PuriTakora (@PuriTakora) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 16:45
    เทอร์ราเรียมันจะปักเต็มโลกแล้ววว!!
    #196
    0
  3. วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 16:33
    ดาบปักทั้งโลกตายห่าหมด!!!!
    #195
    0
  4. #194 ganlution (@gomen102014) (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 16:31
    เทอร์ราเรีย จะเต็มทวีัปแล้วววใกล้คำทำนายไปอีกนิด!!
    #194
    3