ตอนที่ 66 : Ep.066 - Isolation

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 146
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    11 เม.ย. 62

DD : Necrom.66

ท่านเจ้า! ทำไมท่านถึงฆ่าคนอีกแล้วเล่า!?”

คนประเภทนั้นหากไม่แบบนี้ก็คงคุยไม่รู้เรื่องหรอก

ถึงอย่างนั้นวิธีที่เจ้าทำไปมันออกจะเกินเลยไปแล้วนะ!”

ชาร์ลเอ่ยเห็นพ้องกับบากิส ส่วนคนอื่นๆแม้ไม่พูด กระนั้นสีหน้าก็มีท่าทีไม่ต่างกัน เมื่อเป็นเช่นนี้เขาก็ยีหัวตัวเองรอบหนึ่งก่อนจะว่า

ถ้าแกอยากจะแต่งจริงๆ งั้นไม่ว่าทางไหนแกก็ต้องทำถูกไหม?”

กึก!

นิ้วของไรแรคจิ้มลงกลางอกของบากิสแน่น

ถ้าความรักของแกมันถูกต้อง.......ถ้าแกคิดว่าเป็นอย่างนั้น ต่อให้ต้องฆ่าอีกร้อยศพพันศพ แกก็ต้องทำ นั่นล่ะถึงเรียกว่า <ความมุ่งมั่น> เข้าใจไหม?”

อึก..! ถึงอย่างนั้นการฆ่าคนมันก็—”

อย่ามาทำสำออยหน่อยเลยบากิส

ไรแรคถอนนิ้วออกก่อนจะเดินนำออกไปข้ามรั้วประตูธรณีของบ้านเอ็กซ์คาลิเบอร์ เขาหันมาเหลือบมองแล้วว่า

แกเองก็เคยฆ่าไปแล้วนี่? คนน่ะ

เอ๋?”

บากิสเผยสีหน้างุนงงไปชั่วขณะ ส่วนไรแรคก็ก้าวเดินต่อไปทั้งอย่างนั้นโดยมีทารามัสและชาร์ลตามหลัง ส่วนบากิสก็ยืนนิ่งโดยมีอิลลาเซสยืนค้างและเฮียวที่มองครุ่นคิดอยู่ด้านหลังยากเข้าใจว่าเธอปราถนาสิ่งใดอยู่

แต่ว่าเหลือเชื่อไปเลยนะ ที่นางคนนั้นเป็นเผ่ามารน่ะ

เหรอ? ชั้นเฉยๆว่ะ

ไรแรคตอบคำของทารามัสส่วนชาร์ลก็แหว เจ้านี่ไม่เคยกังวลเรื่องอะไรเลยเรอะ?” ซึ่งไรแรคก็ไม่หันมองแล้วก็ตอบลอยๆกลับ

ไม่รู้สิ

.

.

ตามที่ได้ตกลงไว้พวกเขากับเอ็กซ์คาลิเบอร์จะทำการผูกสัมพันธ์กัน กล่าวคือการจัดงานแต่งนี้จะเริ่มขึ้นในอีกสองสัปดาห์ให้หลัง ฟังดูเป็นการปุบปับ กระนั้นนี่ก็เพราะสัญญาที่ร่างโดยฝ่ายเดียวมันจึงมีช่องโหว่

สถานที่จัดงานแต่งก็คือโบสถ์ในเมืองนอร์ร่า พวกเอ็กซ์คาลิเบอร์นั้นจะต้องขนคนจากอีรันมาหาพวกเขา——

โบสถ์นั้นขอยืมสถานที่ แน่นอนว่าปกติคงทำไม่ได้

แต่ไรแรคตอนนี้มีทารามัสที่กลายเป็นผู้นำของตระกูลดาบลำดับที่สิบเป็นลูกน้องอยู่ ดังนั้นตำแหน่งและอภิสิทธิ์พิเศษต่างๆในเมืองเล็กๆอย่างเมืองนอร์ร่านี้จึงไม่เกินเลยหรือยากเกินจะควบคุมเอาไว้

และแล้ววันนี้ก็มาถึง

วันที่งานแต่งได้เริ่มขึ้น

ชุดสั่งตัดใหม่ของข้าเป็นไงบ้าง?”

ไม่เลวนี่หว่า? ว่าแต่แกเอาตังค์ใครไปใช้ล่ะนั่น?”

ไรแรคและทารามัสยืนมองชุดเจ้าบ่าวสีน้ำเงินเข้มของบากิสอย่างวิเคราะห์ แม้ร่างเล็กๆสูงร้อยหกสิบกว่าเกือบเจ็ดสิบนี้จะดูเยาว์ไปบ้าง กระนั้นด้วยรูปร่างสัดส่วนที่เข้าเค้ากอปรกับการฝึกตลอดเวลาจึงทำให้เขาดูดีไม่น้อยเลยทีเดียว

ดูเผินๆก็อาจถูกเข้าใจผิดว่าเป็นลูกคุณหนูเลยก็ว่าได้

เงินข้าเอง ท่านเจ้าอย่าได้กังวล

“.....นี่เจ้าหวงกระทั่งตังค์กับสาวกตัวเองเลยเรอะ? นี่มันวันมงคลนะ?”

ทารามัสหรี่ตามองไรแรคซึ่งเจ้าตัวเองก็ยักคอไปมาทำเป็นหูทวนลมก่อนจะจัดคอเสื้อตัวเองอย่างลวกๆ ชุดที่เขาสวมในวันนี้ดูแตกต่างไปจากทุกวัน

ไม่ใช่ชุดบาทหลวงสีดำขลับ แต่เป็นสีขาวบริสุทธิ์

———นี่คือชุดของผู้ทำพิธีอวยพรคู่บ่าวสาว

จงขอบคุณชั้นซะที่มาอวยพรให้แก

ครับท่านเจ้า

บากิสยิ้มขำ ส่วนทารามัสก็มองภาพบรรยากาศดีๆนี้อย่างยินดียิ้มมุมปากออกมา ทั้งสามเดินออกจากห้องลองเสื้อฝั่งชาย กระทั่งไปพบกับอีกฝั่ง

เป็นสตรีผมสีแดงเพลิงกับชุดเดรสหรูสีกุหลาบลากยาวถูกับพื้น

———เป็นอิลลาเซส

“...............”

บากิสถึงกับพูดไม่ออก ราวกับว่าเขาตกอยู่ในภวังค์ไปครู่หนึ่ง

อ๊ะ! รุ่นพี่บากิสออกมาแล้วล่ะ

ชาร์ลร้องเมื่อเห็นพวกเขา ซึ่งทางด้านฝั่งหญิงสาวที่ประกอบไปด้วยอิลลาเซส ชาร์ล และเฮียวก็หันมองโดยพลัน แม้จะไม่เห็นแต่อิลลาเซสก็ยิ้มเขินก้มมองลงต่ำออกมา

บากิส

-อืม!?”

ข้า......ดูเป็นไง?”

“............”

แล้วบรรยากาศก็เงียบโดยไร้สุ่มเสียง

———ไม่มีใครพูด

กระทั่งเขาปริปากที่เม้มด้วยความสุข

สวยมากเลยล่ะ......เจ้าน่ะสวยงามสุดๆเลยล่ะ

“...................”

ทางด้านหญิงสาวเองก็เงียบไปชั่วขณะบ้าง

จากนั้นจึงยิ้ม เป็นรอยยิ้มที่สวยยิ่งกว่าการแต่งกาย สวยกว่าอาภรณ์ สวยกว่าใบหน้าและสรีระ

———บากิสเชื่อแบบนั้น

อืม!”

.

.

เอ้าๆ พอได้แล้ว.....ไปประจำที่ตามพิธีซะ เจ้าสาวไปหาฝ่ายพ่อ ส่วนเจ้าบ่าวก็ไปยืนกับพวกเพื่อนๆไป ชั้นเองก็จะไปประจำตำแหน่งของบาทหลวงเหมือนกัน

แล้วตอนนั้นไรแรคก็โพล่งขึ้นจนหนุ่มสาวที่หน้าแดงซ่านทั้งคู่ได้สติ ชาร์ลมุ่ยหน้าแทนทั้งสองคนก่อนจะลากอิลลาเซสออกไป ส่วนทารามัสก็ไม่เอ่ยกล่าวเดินพาบากิสไปเตรียมตัว และแล้วในห้องลองแห่งนี้จึงเหลือแต่ไรแรค

เขายิ้มมุมปากมองชุดขาวของตน ก่อนจะหยิบยาเส้นมาคาบไว้

———แล้วจุดไฟสูบบุหรี่ทั้งอย่างนั้น

ฟู่ว~! เหม็นกลิ่นความรักว่ะ

โฮ่? เหมือนกับข้าเลยนะ

พอเหลือบมองไปจึงเห็นว่าด้านหลังนั้นยังมีเฮียวที่ยืนกำกับอยู่

ไม่ไปกับเขาเรอะ?”

ไม่ล่ะ เพราะข้าเองก็เหม็นกลิ่นความรัก

หึ.....งั้นเหรอ?”

เฮียวถือวิสาสะมานั่งข้างไรแรคแล้วพันกระดาษจอยส์

———ยาเส้นถูกจุดดูดทั้งอย่างนั้น

“......แต่ว่านะ

ชี่!

ดวงไฟมอดดับลง——

พร้อมกับปลายกระดาษที่กระพริบระเรื่อ

ตอนนี้น่ะ.....ข้าชักเหม็นกลิ่นความชั่วมากกว่าซะแล้วสิ?”

แววตาที่มารสาวจ้องมองมายังบาทหลวงหนุ่ม

———กลับเต็มเปี่ยมไปด้วยเจตนาฆ่าฟัน

†††

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

229 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 11 เมษายน 2562 / 13:27
    โป๊ะแตก!!!
    #102
    0