ตอนที่ 67 : Ep.067 - Isolation

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 149
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    11 เม.ย. 62

DD : Necrom.67

มาแล้วเรอะ?” เสียงทุ้มต่ำนี้คือเอ็นย่าซึ่งสวมชุดหรูยืนสงบนิ่ง ด้านหลังคือเหล่าพี่น้องทั้งสี่ของอิลลาเซส แม้ทั้งหมดจะมาราวกับให้คำอวยพร กระนั้นสีหน้าบอกบุญไม่รับปนรังเกียจก็ปรากฏให้เห็น ชาร์ลซึ่งมาส่งอิลลาเซสจึงออกมายืนขวางไว้

อีกห้านาทีพิธีจะเริ่ม ไรแรคบอกว่า—”

อิลลาเซส.....มานี่

แล้วเอ็นย่าก็แทรกขัดคำพูดของชาร์ลทั้งอย่างนั้น การกระทำที่เหมือนกับหล่อนเป็นอากาศธาตุส่งผลให้เด็กสาวกระตุกคิ้ว โดยไม่ทันให้ได้ขัดขืนหนึ่งในลูกน้องของเอ็นย่าก็กระชากตัวของชาร์ลออกไปจนเธอตกตะลึง

จะทำอะไรน่ะ!? ปล่อยข้านะ!”

ชาร์ล!? เกิดอะไรขึ้น!?”

เพราะมองไม่เห็นอิลลาเซสจึงได้แต่หันซ้ายขวาอยู่อย่างนั้น

———แล้วมือของเธอก็ถูกผู้เป็นพ่อลากเข้าหา

กลับบ้าน

“........เอ๋?”

แล้วร่างของเด็กสาวก็พลันสั่นสะท้าน

———คำพูดที่ไม่น่าเชื่อพลันปรากฏ

ทั้งชาร์ลและอิลลาเซสต่างก็ตกตะลึง กระนั้นคนที่ดูน่าเป็นห่วงสุดก็คงจะเป็นคุณหนูลำดับสามแห่งบ้านเอ็กซ์คาลิเบอร์ เพราะนี่คือวันที่เธอตั้งตารอ เป็นวันสำคัญซึ่งอาจมีเพียงแค่ครั้งเดียวในชีวิต เป็นสิ่งที่เธอขวนขวายมาตลอด

เผียะ!

เพราะแบบนั้นนี่จึงเป็นครั้งแรกที่เธอต่อต้านผู้เป็นพ่อ

———อิลลาเซสสะบัดมือของเอ็นย่าออก

“........คิดจะทำอะไร?”

ท่านนั่นแหละคิดจะทำอะไร!? ไหนสัญญาไว้แล้วว่าจะให้ข้าแต่งกับบากิสไง! แล้วไฉนจึงได้กล่าวตระบัดสัตย์เช่นนี้!”

ตระบัดสัตย์? อิลลาเซสนี่เจ้ายังเป็นลูกข้าอยู่จริงๆเรอะ?”

ท่านพ่อ!”

หุบปาก!”

เผียะ!

แล้วฝ่ามือหนาก็ฟาดตบเข้าแก้มซ้ายของอิลลาเซสจนล้มพับลงกับพื้น

พี่อิลลาเซส!”

———ชาร์ลเห็นภาพตรงหน้าก็พลันตกตะลึง

เจ้าคิดว่าข้าที่เป็นชนชั้นสูงจะยอมมาลดตัวให้สัจจะกับคนชั้นต่ำงั้นเหรอ!? เจ้ากล้าคิดเช่นนั้นจริงๆเรอะ!? นังลูกสารเลว!”

ฮะฮะฮะ ท่านยังนับนางเป็นลูกอีกเรอะ? ท่านพ่อช่างมีเมตตาเหลือล้น

ประเสริฐๆ น่าเศร้านักที่ฟ้ากลั่นแกล้งให้พ่อผู้ใจบุญของเรามีลูกเลวๆเช่นนี้คนหนึ่ง ฟ้าช่างกลั่นแกล้งนัก

อามาเรซกับอาซิสผู้เป็นพี่ของเธอเอ่ยสำทับขึ้นบ้าง

กึด!

โอ๊ยยยย!

แล้วส้นสูงของอาซิสก็เหยียบทับลงมือขวาของเด็กสาวทั้งอย่างนั้น

น่าแปลกที่คนทั้งห้องกลับหัวเราะอย่างขบขัน

-อึก..! พอเถอะท่านพี่อาซิส

ใครใช้ให้เจ้าพูด!”

เอี๊ยดด!

แล้วแรงกดก็เพิ่มขึ้น——

เช่นเดียวกับเสียงแผดร้องที่ดังขึ้น

———แปลก.....น่าแปลกเหลือเกิน

ทำไมถึงทนเห็นสภาพอดสูของเลือดเนื้อเชื้อไขตัวเองได้ล่ะ?

หยุดนะ!”

ฮ่าฮ่าฮ่า! แหลกเละไปซะ! แหลกเละไปซะ..!”

ปึก! ปึก!

หยุดนะ! เจ้าคิดว่าทำแบบนี้แล้วพวกเราจะปล่อยไปรึไง!?”

หา..?”

แล้วชาร์ลมองเห็นดวงตาดำมืดของพวกคนโฉดตรงหน้า

———พวกมันระเบิดเสียงหัวเราออกมาดังลั่น

-ขำอะไรของพวกเจ้ากัน! นี่ข้าพูดจริงนะ! คิดเหรอว่าไรแรคกับทารามัสจะปล่อยเจ้าไปน่ะ!?”

ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! โง่เง่า! โง่เง่านัก! แล้วเจ้าคิดจริงๆเรอะว่าวันนี้จะมีแค่พวกเรามาร่วมงานกันน่ะ?”

อามาเรซย่างสามขุมก่อนจะกระชากผมของชาร์ลขึ้น

———แล้วความจริงอันน่าตกตะลึงก็ปรากฏ

แขกในวันนี้คือสิบตระกูลดาบ......เจ้าลองนึกดูสิว่าจะเป็นยังไง? หากมีพวกสิบตระกูลดาบทราบว่าที่นี่มีมารอยู่น่ะ?”

“———!?”

ก็จริงอยู่ว่าพวกเราทั้งสิบตระกูลอาจไม่ลงรอยกัน ทว่าหากพวกเราเจอเผ่ามารเข้ายังไงความคิดหวังสังหารมันเอาหน้าก็ย่อมปรากฏออกมาแน่ เพราะนี่จึงกลายเป็นสิ่งที่เรียกว่าสามัคคีก็คงมิผิดนัก จริงอยู่ที่บาทหลวงนอกรีตของเจ้ามันแข็งแกร่ง แต่เจ้าคิดจริงเรอะว่าสิบต่อหนึ่งน่ะมันจะชนะได้?”

“......ไม่ใช่

หา?”

เสียงพูดอันแผ่วเบา

คำพูดของชาร์ลนั้นก็เหมือนกับนกน้อยที่บินผ่านมาและก็ผ่านไปราวกับเสียงหวีดวิวของสายลม เธอไม่เข้าใจเรื่องการแย่งชิงอำนาจ ไม่เข้าใจเรื่องความสัมพันธ์ของครอบครัว ไม่เข้าใจถึงความแข็งแกร่ง

สาเหตุเป็นเพราะไม่เคยลอง ไม่เคยสัมผัส

———ไร้ซึ่งความเชื่อมั่น

ข้าบอกว่าไม่ใช่.......”

ถึงอย่างนั้นเธอก็เป็นนกที่สามารถบินได้ แม้จะอ่อนแอไม่แข็งกระด้างเหมือนกับไรแรค แม้จะไม่รวดเร็วปราดเปรียวด้วยพรสวรรค์เหมือนกับบากิส

แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังเชื่อ เชื่อในสิ่งที่ไม่เคยสัมผัส

———เชื่อว่านั่นเป็นสิ่งที่ถูกต้อง

ถึงจะไม่เคยได้รับความอบอุ่น แต่เธอก็เชื่อแบบนั้น ดาบสั้นสีดำถูกชักออกจากฝัก ไอเทมระดับ «เลเจนดาร์รี่» ดาบเวทย์ • เพอร์ติน——

ได้ตอบสนองต่อความต้องการนั้น

ครอบครัวน่ะมันต้องไม่ใช่แบบนี้!”

.

.

สวัสดี ตัวข้าคือผู้นำตระกูลดาบลำดับสองโอเรน

ส่วนตัวข้าคือผู้นำตระกูลดาบลำดับสามการ์เนีย

และข้าคือ—”

หนวกหูเว้ย! ไม่เห็นรึไงว่าคนเขากำลังคุยกันอยู่!?”

เปรี้ยง!

ไรแรคยืนประจันหน้ากับเฮียวอยู่วงในสุด ส่วนวงนอกนั้นกลับเต็มไปด้วยผู้คนซึ่งมีเสื้อผ้าหลากหลายสีสันอยู่ แต่ให้พูดหลักๆคือสามสีสามสัญลักษณ์

เขาถูกพวกตระกูลดาบทั้งสามล้อมเอาไว้แล้ว!

ให้ตายซิ.....ทั้งที่เกือบจะได้เลือดยัยมารนี่แล้วแท้ๆ

โฮะโฮ่? ใครได้เลือดใครกันแน่?”

จากเดิมที่ปะทะกับเฮียวอยู่จึงกลายเป็นต้องพักรบชั่วคราวแทน

———นี่มันเดจาวูรึไงวะเนี่ย..!?

†††

ปล. ตอนนี้อาจมีรีไรท์เพราะผมเมาไปเขียนไป(เผลอดื่มแล้วเนื้อเรื่องมันลื่น)

ปล.2 จึงต้องขออภัยครับ orz

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

230 ความคิดเห็น

  1. #104 PoooohaCycebsyz (@PoooohaCycebsyz) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 14:12
    ถ้าได้เลือดหมดทุกคนคงเทพมาก
    #104
    0
  2. #103 xXMETATRONXx (@asd12544) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 14:11
    ต่อยาวๆเลยครับ5555
    #103
    0