ตอนที่ 48 : Ep.048 - Inner

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 233
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    18 ก.พ. 62

DD : Necrom.48

จริงสิบากิส ไหนๆแกก็มาแล้ว ฝากไปจ่ายตลาดทีดิ

ครับท่านเจ้า

หมับ!

ทว่าขณะที่เด็กหนุ่มจะคว้าตะกร้าที่มุมห้องแล้วหมายเดินออกไปนั้น มือของเขาก็ถูกเฮียวรั้งไว้ เธอจ้องเขม็งแล้วว่า

ทำไมเจ้าต้องทำตามคำสั่งด้วย?”

นั่นสิ บากิสเจ้าไม่ใช่ขี้ข้าเจ้าบาทหลวงนอกรีตนั่นเสียหน่อย ถึงแม้เขาจะเป็นเจ้าคณะของนิกายเจ้าก็เถอะ

เอ๋? ฮะฮะ...ไม่เป็นไรหรอกนี่เป็นหน้าที่ประจำอยู่แล้วล่ะ

คำตอบง่ายๆเรียบๆนี้ส่งผลให้สองสาวของเขากระตุกคิ้ว ไรแรคเหงื่อตก รู้สึกตัวอีกทีก็มีสายตาไม่เป็นมิตรจ้องมองมายังเขา อะไรวะ? นี่ตูทำไรผิดวะเฮ้ย!? ปกติก็ใช้มันทำงานบ้านอยู่แล้วนี่หว่า! เขาลอบสบถในใจ อิลลาเซสว่า

ไรแรค! บากิสน่ะเพิ่งเดินทางไกลมานะ! ไม่คิดจะให้เขาพักก่อนบ้างเลยรึไง!?”

ตลาดอยู่ใกล้ๆนี่เอง ไม่เห็นจะเหนื่อยอะไรขนาดนั้น?”

งั้นเจ้าก็ไปเองสิ!”

ไม่อ่ะ ขี้เกียจ

“............”

ทั้งหมดเงียบกริบจ้องมองไรแรคอย่างอับจนคำพูด แม้กระทั่งชาร์ลเองก็นึกเห็นด้วยกับพวกอิลลาเซสเบาๆว่านี่ตำแหน่งสาวกหรือตำแหน่งขี้ข้าไม่มีเบี้ยกันแน่? กระนั้นที่ต่างไปจากคนอื่นก็คือบากิส เขายิ้มแฉ่งแล้วเอ่ย

เอาน่า ท่านเจ้าน่ะหนักกว่าข้าอีก ตอนนี้เขาเหลือแขนแค่ข้างเดียวนะ แถมท่านเจ้าก็นิสัยแบบนี้แหละ อยู่ๆไปเดี๋ยวก็ชิน ข้าเองก็ไม่ได้ไปจ่ายตลาดนานแล้วด้วยสิ เดี๋ยวว่าลองไปหาอะไรกินด้วยดีกว่า พวกเจ้านั่งรอพูดคุยกับท่านเจ้าไปก่อนก็แล้วกัน

อ๊ะ! เดี๋ยวสิ—”

ปึง!

ก่อนที่ทั้งสองจะทันได้ห้าม บากิสก็ปิดประตูเดินหนีออกไปเสียแล้ว ทั้งหมดมองตามยกเว้นไรแรคที่นั่งหาวพลางม้วนยาเส้นมวนใหม่อย่างสบายอารมณ์

สมกับเป็นสาวกมือหนึ่ง ใครแต่งงานไปด้วยไม่มีวันอดตายแหง

ฮึ่ม..!

อิลลาเซสแค่นลมหายใจ กระนั้นเธอก็ไม่ได้เอ่ย ส่วนเฮียวก็ถอนหายใจเปรยว่า ไม่ไหวๆเป็นเจ้านายที่เอาแต่ใจซะจริงคำพูดนี้ฟังดูเหมือนว่าไรแรค ทว่าความจริงนั้นหมายถึงจอมมารกลับชาติมาเกิดอย่างบากิสต่างหาก

ระหว่างนี้ก็รอบากิสไปก่อนละกัน ในบ้านนี้มีเก้าอี้แค่สองตัวด้วยพวกเธอมานั่งก่อนเถอะ เดี๋ยวชั้นจะไปเติมนิโคตินนอกบ้าน

ว่าเสร็จไรแรคก็คาบยาเส้นเดินออกไปยังประตูหลังแล้วหายวับไปหลังบ้านทั้งอย่างนั้น ชาร์ลเองก็หน่ายใจ กระนั้นเธอนับว่ามีมารยาทดีกว่าเขาที่ไม่คิดจะดูแลแขกเรื่อแม้แต่เสี้ยว เด็กสาวเดินเข้าไปจูงมืออิลลาเซสพามานั่ง ส่วนเฮียวยืนมอง

ไม่ใช่มองการกระทำของเด็กสาวทั้งคู่

———แต่เป็นมองเลยผ่านไปยังไรแรค

อ๊ะ! จะว่าไปเหมือนจะมีชาอยู่.....ทั้งสองคนช่วยรอซักครู่นะคะ

อืม ได้สิ

อ่า ขอบใจนะ

อิลลาเซสตอบ ส่วนเฮียวก็เอ่ยลวกๆ เธอไม่ได้เดินไปนั่งที่เก้าอี้ร่วมโต๊ะกับอิลลาเซส เธอเดินเลยผ่านไปยังประตูหลังทางเดียวกับที่ไรแรคผ่านออกไปเมื่อครู่ ทว่าก่อนจะย่างเดินต่อสตรีผมแดงซึ่งรับรู้ได้จากเสียงฝีเท้าก็ทัก

จะไปไหนน่ะ?”

“.....ข้าจะไปสูบยากับชายคนนั้นซักหน่อยน่ะ

ตอบเสร็จเธอก็เดินจากไปปล่อยให้อิลลาเซสนั่งบ่นว่า สตรีสูบยาเรอะ? คิดว่าตัวเองเป็นนางในหอคณิการึยังไง..?”

แกร๊ก!

ประตูหลังบ้านปิดลง เฮียวพบว่าด้านหลังนี้เป็นที่ดินเปล่า ตรงปลายเท้านั้นมีไรแรคกำลังนั่งอยู่ตรงทางยกระดับของบ้าน ชายหนุ่มไม่ได้เลียวหลังมามองเธอซักนิด เขาว่า

ถ้าจะดูดก็พันเอาเอง

งั้นข้าไม่เกรงใจ

จากนั้นหล่อนจึงหยิบกระดาษจากห่อบรรจุกับยาเส้นในถุงออกมาพัน ใช้เวลาแค่ไม่กี่วิฯเธอก็พันเสร็จ เฮียวหยิบไม้ขีดด้านข้างไรแรคขึ้นจุดดัง ชี่! จากนั้นจึงพ่นควันขาวออกมาเป็นสายสยายไปทั่วอากาศ

ผู้หญิงสูบยานี่หายากนะ

งั้นเรอะ? ข้าเองก็ว่างั้นแหละ ส่วนเจ้าเองก็เป็นแบบที่หายากเช่นกัน

หืม? หมายถึงอะไรล่ะ? การกระทำ? นิกาย? หรือความหล่อ?...หึหึหึ

เขาหัวเราะในลำคอเงียบๆติดตลก นี่เองก็นับเป็นมุกเพื่อเข้าหาสังคมรูปแบบหนึ่ง อย่างน้อยหากสร้างมิตรได้ก็ดีกว่าอยู่แล้ว กลับกันพอมีมิตรเขาก็สามารถเอามาใช้งานได้ด้วย ยกตัวอย่างก็เช่นบากิสกับชาร์ลเป็นต้น

ละเมอรึไง?”

“......หะ?”

คิดว่าข้าไม่รู้รึไงว่าใต้เสื้อคลุมนั่นมีอะไรอยู่?”

ก็แล้วมันอะไรล่ะ? ไข่สองไส้กรอกหนึ่งรึไง?”

หนังสือนั่นน่ะข้าได้กลิ่นสาบเลือดมนุษย์เต็มไปหมดเลยนะ

“..........”

ไรแรคเงียบ จากนั้นเขาจึงดูดยาเส้นแล้วพ่นควันออกมาเบาๆ

———ไครเทียส

เขานึกในใจอย่างนั้น ที่ว่าได้กลิ่นเลือดนี่คงหมายถึงเลือดของเป้าหมายที่ไครเทียสได้ลอกวิชามาล่ะมั้ง? อืมๆ ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ทำไมยัยนี่ถึงรู้ได้เนี่ย? เป็นมนุษย์สัตว์รึไง? หรือเป็นหมาหะ? ไรแรคนึกเงียบๆโดยไม่ตื่นตระหนก

นี่คือโป๊กเกอร์เฟสซึ่งเก็บซ่อนท่าทีตกตะลึงเอาไว้!

———เอาเป็นว่าคงต้องตีหน้าซื่อไปก่อน

หมายถึงไบเบิลของชั้นน่ะเหรอ? ได้กลิ่นสาบเลือดนี่มันยังไงล่ะ? เห็นงี้ก็เถอะ แต่ชั้นน่ะเป็นบาทหลวงสายลุยนะ ไปตบมอนฯในดันจนได้เลือดทุกทีแหละ

“...........”

ไหนๆเราก็สิงห์บุหรี่เหมือนกัน เพราะงั้นก็มากระชับมิตรดีกว่าน่า...นะ?”

ไรแรคแสร้งยิ้มหวานเหมือนบุรุษพ่อพระผู้อ่อนโยนออกมาพลางยื่นมือออกไปในท่าเช็คแฮนด์ เฮียวมองนิ่งโดยหารู้ไม่ว่าในมือของเขานั้นมีเข็มขนาดเล็กซ่อนแนบไว้อยู่ หากจับมืออย่างน้อยก็ต้องได้เรียกเลือดซักหยด

ใช่ ไรแรคคิดจะเอาเลือดของเฮียวมาป้ายให้กับไครเทียส

เพื่อเอาวิชาก็ส่วนหนึ่ง แต่เป้าหมายนั้นก็คือการชี้ชัดในตัวตนของอีกฝ่ายต่างหาก หากเป็นคนธรรมดาที่ไร้วิชาศักดิ์สิทธิ์ ในหน้ากระดาษก็จะไม่ขึ้นวิชาใดๆเพิ่ม แต่หากในหน้ากระดาษมีวิชาใดวิชาหนึ่งเพิ่มขึ้นมานั้นเห็นทีก็คงต้องสันนิษฐานไว้ก่อนว่าเธอเป็นหน่วยสอดแนมของตระกูลดาบหรือไม่ก็ศาสนจักร

นี่เป็นวิธีแยกระหว่างมิตรกับศัตรูของไรแรค หากเป็นมิตรก็แล้วไป

———แต่หากเป็นศัตรูเขาก็พร้อมจะฆ่าทิ้งทันที

ข้าไม่อยากจับมือโสโครกของเจ้านักหรอก แต่ก็คงต้องถือเป็นมารยาทของมนุษย์ล่ะนะ

เฮียวว่าอย่างนั้นแล้วยื่นมือขวาออกไปเอื้อมสัมผัสมือซ้ายของไรแรค

หมับ!

———แล้วทั้งคู่ก็จับมือกันอย่างง่ายๆในสภาพผิดแปลกเช่นนี้

†††

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

230 ความคิดเห็น

  1. #169 madamlm (@madamlm) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 15:28

    เยสสสส

    #169
    0
  2. วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:15
    มือขวาจับซ้าย เฮียวบอกไม่ได้แดกหรอก-หนู
    #63
    0
  3. #62 night1120 (@night1120) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:48
    แจ่มแมววว
    #62
    0