ลำนำวิหคสวรรค์
เขียนโดย
~pink~
เรื่องเริ่มจาก...คอมเม้นของท่านเคย์ ผู้เผยเเพร่ความบ้าคลั่งลำนำฯลงในบอร์ด..
หลังจากและทำให้เกิดความรู้สึกสนใจ เพราะว่าช่วงนี้มันช่างน่าเบื่อจริงๆ เกมก็เริ่มเบื่อ นิยายก็เริ่มซ้ำๆเดิมๆ วายก็เริ่มหาอ่านที่ถูกใจไม่ค่อยได้ แถมที่รักยังดันทำเลสิก แล้วหกล้มเข้ารพ.อีก 1 อาทิตย์ มันช่างไม่มีอะไรทำ
และด้วยความสนใจเลยทำให้ภายใน 5 นาทีหลังจากอ่านเม้นนั้น หาเรื่องย่อ รุปหน้าปก ภาพประกอบ และที่ขายทันทีทันควัน!!!
ตอนแรกหาร้านขายไม่เจอ เพราะขนาดท่านเคย์ยังประสบปัญหานี้เลย จึงต้องหาตามที่ประกาศขายตามเวปแทน และส่งเมลขอซื้อเรียบร้อย ว่ะฮ่าๆๆๆ มันช่างเป็นใจ เพราะส่งเสร็จก็เจอที่ขายทันที ซึ่งเคยได้ยินมาแล้วครั้งหนึ่งแต่ตอตนั้นยังไม่เคยสนใจ นั่นก็คือร้าน that's Y ที่เคยเป็นที่กล่าวขานของเหล่าสาวกมาช้านาน...
เพราะเคยรุ้จักมาก่อน เลยรุ้ว่าอยู่เเถวๆสยาม พอค้นไปค้นมาจึงรู้ว่าอยู่โรงหนังลิโด้ ชั้นสองเลี้ยวขวา เป็นร้านเล้กๆที่อยู่ตรงซอกนั้น ใกล้ร้านซีล็อก หึหึหึ ข้อมูลละเอียด หาไม่เจอให้ตายไปข้างสิ!!
เรียบร้อยก็โทรศัพท์หาเพื่อนผู้บ้าวายในแนวนิยายเช่นเดียวกัน นั่นก็คือ"รูน" นามแฝงในเวปนั่นเอง ชวนเสร็จสรรพเพื่อจะไปซื้อในวันพรุ่งนี้ก็เตรียมนับเงินในกระเป๋า เพราะว่าตอนนั้นไม่ได้หามาว่าปัจจุบันในไทยออกถึงเล่มเท่าไหร่แล้ว (ลืมสนิท..) เลยเตรียมไปเท่าที่มีอยู่ไม่ได้ขอมารดาแสนประเสริฐเพิ่มเลยสักนิด
และในวันต่อมา...ก็ได้อ่านหนังสือฟรีไปหนึ่งเล่มเพื่อรอรูนซึ่งมาช้ากว่ากำหนดถึงหนึ่งชั่วโมงครึ่ง ไม่โทษ เพราะธุระจำเป็น ถึงยังไงก็ได้อ่านหนังสือจบไปเล่ม นับว่ามีกำไร หึหึหึหึ
เสร้จแล้วก็กินฮาจิบังเพื่อสะสมพลังงาน ระหว่างเดืนไปดันเจอคนมุงตรงสยามเซ็นซะนี่ สรุปก็คือกอฟ์ค ไมค์มาเป็นพรีเซนเตอร์ของเพียวริคุนั่นเอง รูนมันอยากเห็น ไอเราก็ไม่ขัดเพราะไม่รีบ ( ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงอยากเห็น แต่เคยเห็นไปแล้วเลยไม่อยาก.. ) ดูจนจบ เป็นมินิคอนฯ ก็ราวๆเกือบสองชม.ได้ นานจริงๆ
และก็เดินไปโรงหนังลิโด้ เนื่องด้วย..ไม่เจนจัดในสยาม และแอบเดินสำรวจในระยะใกล้ ได้เจอโรงหนังอยู่สองที่ ที่ไม่รู้ว่าอันไหนคือลิโด้T^T รันทดจริงๆ เลยเดินไปโรงหนังที่ใกล้ที่สุดก่อน ไม่เจอ..แต่เจอร้านการ์ตูน รู้สึกดีที่พารูนมาจริงๆ เพราะมันด้านกว่าเราเยอะ เลยให้มันถาม และก็ได้คำตอบว่านี่มันโรงหนังสยามเว้ย!!!
และก็ไปอีกที่ รับรองว่าลิโด้แน่ๆ เดินไปเดินมา บรรยากาศช่างวังเวง ด้วยสายตาสั้น จึงเดินผ่านแต่รูนก็คว้าเข้าให้ น้ำเสียงงี้ดีอดดีใจ ชี้ไปร้านตรงฝั่งขว่ที่เล็กโคดๆ ว่าใช่ป่ะ?
โอโห้ ไม่ใช่ก็ต้องใช่ ก็รูปหน้าร้านมันอ่ะรูปหน้าปกลำนำฯชัดๆ! แม้รูนจะไม่เคยเห็น ก็ต้องมีสังหรณว่ามันชxช หึหึหึ สวรรค์ล่ะคราวนี้ เข้าไปปุ๊บร้านก็เล้กจริงๆ แต่บรรยากาศมันวายสุดๆ ไปถึงไม่พร่ำไม่จา ถามหาลำนำฯก่อนเป็นอันดับแรก
แต่..ก็ต้องเจออุปสรรค เมื่อร้านนี้เขาห้ามคนไม่ใช่สมาชิกมาซื้อ เราจึงต้องเป็นสมาชิกซะก่อน โดยการจะได้เป็นนั้น ต้องได้รับการคัดเลือก..นั่นก็คือ สัมภากษ์!!!
เริ่มจากการให้เรานึกเรื่องวายมาสักเรื่อง แล้วเล่าเรื่งย่อให้เขาฟัง หากเขารุ้จักก็จะถามคำถามมานั่นเอง โดยเรื่องที่เรากับรูนชื่นชอบที่สุด ก็เห็นจะไม่พ้น "sweet posion" ที่สุดแสนโด่งดังในเด็กดีนั่นเอง ( ถึงแม้ตอนนี้จะเงียบหายก็เต๊อะT^T ) แน่นอนว่ารุ้จัก จึงเริ่มถามคำถามว่า
"แดเนียลใช้บัตรเครดิสเลขอะไร"
อ้าปากค้างทั้งเราเเละรูน คำถามเรอะนั่น ใครจะไปจำได้ ขอสารภาพ เรื่องเราอ่านเมื่อสองปีที่แล้วเกือบสามปี และไม่ได้อ่านซ้ำซะด้วย เนื้อหาสำคัญๆพอจำได้ แต่ละเอียดปลีกย่อยข้อน้อยจำไม่ได้เลย ( ยังดีมีรูน เพราะเพิ่งแนะนำให้มันอ่านเมื่อปีนี้เอง และก็ติดงอมแงม )
และคำเฉลยก็คือ..ไม่มีตัวเลข โฮ~~~ แกล้งกันชัดๆ
คำถามต่อมาคือ "แดเนียลให้ของขวัญอะไรบ้าง"
แน่นอน ข้าพเจ้าจำไม่ได้หร๊อก ได้แต่เออออตามรูนมันไป ว่ามีถึงมือ น้ำหอม..แล้วก็เหล้า ถูกครับ ก็ได้เขียนใบสมัครทันที ไม่เสียแรงที่ลากมันมาจริงรูนเอ๋ย รักแกจริงๆเพื่อน
รูนเริ่มเขียนก่อน ระหว่างนั้นก็มีคนเข้ามาอีกคน ชะตาเดียวกันคือโดนสัมภากษ์ แต่คนนี้จำชื่อเรื่องไม่ได้ เลยเล่าเรื่องย่อมา รุนท่าทางไม่รู้ แต่เรื่องนี้เรารู้จัก เพราะมันนานมากๆแล้วแถมลบทิ้งแล้วด้วยถ้าจำไม่ผิดมั้ง มันคือเรื่อง "กฏเหล็กฆาตกร" ที่อยู่หมวดระทึกขวัญในเด็กดีนั่นเอง..
คำถามคือ "ครั้งที่สองที่มันอะจึ๊ยๆกันที่ไหน?" คำถามแต่ละคำถาม บ่งบอกความหื่นของคนถามจริงๆ = ="
คนนั้นตอบว่าห้องทำงาน ถูกแน่นอนเพราะเราก็จำด้ายยย ว่ามันอะหึ๋ย อะโหขนาดไหน เรื่องมันแนวเอสเอ็มนิดนึงในตอนแรกอ่านะ ชอบๆ คนั้นเลยถามต่อว่ามือที่สามทำอะไร คนนั้นดูเหมือนจะตอบไม่ได้ เราเลยตอบแทนว่านั่งดูครับ! หึหึหึ ถ้าจำไม่ผิด โดนบังคับจับมัดด้วยมั้ง จำไม่ค่อยได้ ว่ะฮ่าๆๆๆ
ลำลึกถึงวายช่างมีความสุข...
รูนมันกำลังเขียนเสร็จ เขาก็เพิ่งนึกได้ว่าอายุเท่าไหร่ หากไม่ถึง 17 ก็ไม่ขายให้ และเราก็..รู้สึกภาคภูมิใจในอายุก็ตอนนี้เอง ว่ะฮ่าๆๆๆ เราเกิด 34 สิ้นเฟือนพฤศจิกายน มันทำให้เจ็บช้ำมานานว่าทำไมไม่ไปเกิดปี 35 เลยล่ะโว้ย มันแก่ แต่ก็ภาคภูมิใจเอาวันนี้สุดๆ เพราะปี 34 ก็สมัครได้ หึหึหึ รุนที่เขียนเกือบเสร็จนั้นเลยต้องเเลกที่กันไป เพราะมันเกิด 35 ว่ะฮ่าๆๆๆๆ
หลังจากได้บัตรมาก็เริ่มเลือกหนังสือ (เฉพาะรูน) เพราะเรานั้นเตรียมมาอยู่แล้ว นั้นก็คือลำนำนั่นเอง!! และก็ได้รุ้ว่ามันออกมาแล้วแปดเล่ม ทั้งหมดราวๆพันเจ็ด แต่เรามีอยู่พันห้าเกือบๆพันหก ไม่พอ!!!T^T เลยได้แค่เจ็ดเล่มเท่านั้น ซึ่งก็ราวๆพันห้าห้าสิบมั้ง แต่เราต้องเหลือเงินค่ารถกลับบ้าน เลยขอยืมรูนอีกสามสิบบาท..เพื่อที่จะได้ไม่ต้องเดินกลับT^T
และแล้วลำนำฯเจ้ดเล่มก็อยู่ในกำมือ พี่ที่ร้านก็บอกว่าเจ็ดเล่มน่ะกำลังดี เพราะจบภาคสองพอดี ขืนซื้อเล่มแปดไปจะค้างคาเปล่าๆ แต่ยังไงความรู้สึกก็อยากได้เเปดเล่มอยู่เเล้วว เนื่องด้วยเงินหมด ไม่มีไรทำ เราจึงกับพื้นขวางประตูร้านเพื่อรอรูนนั่นเอง..( กอดลำนำฯ)
รูนเลือกนานพอควร และเจอเรื่องถูกใจจนได้ โชคไม่ดี..ที่เรื่องนั้นมีแต่เล่มสอง เพราะเล่มหนึ่งหมด! มันเลยต้องเลือกเรื่องอื่นเเทน.. พี่ก็เลยถามอยากได้แบบไหน มันเลยบอกว่าอยากได้ "เคะซนๆ" จึงเสร้จเรื่องนึงที่หกเล่มจบ เปิดให้จอง ( เรื่องนั้นแอบเล็งตั้งเเต่เข้าร้านแล้ว รุปสวยโฮก! ) ราคาแปดร้อยบาท ต้องจ่ายพร้อมจอง
แน่นอนว่ามันเงินไม่พอ เลยกะโอกาศหน้าค่อยมาจองแทน แล้วก็เลือกซื้อจิ้งจอกเงินอะไรสักอย่างไปอ่าน เป็นการ์ตูนหกเล่มยังไม่จบ ราคา 280 บาท อันนี้แอบฮา เพราะเราดันเห็นลูกจิ้งจอก...เป็นวัวซะนี่!! = =" อับอายจริงๆ เพราะเล่นฮาทั้งร้านเลย
และแล้วก็กลับบ้าน..ไม่รุ้ว่ามีใครเหมือนเรารึเปล่า แต่เเม่เรานั้นเป็นพวกหากเราซื้ออะไรแม่อ่านหมด แน่นอนว่าต้องซ่อน..เลยจับสามเล่มของภาคสองไปซ่อนในกระเป๋านักเรียน อีกสี่เล่มมานั่งอ่านรอแม่กลับบ้าน เอากระเป๋าสะพายมาไว้ข้างๆ กะแม่เคาะประตูเมื่อไหร่เมื่อนั้นจับยัดเก็บทันที
อ่านด้วยความเมามัน อ๊ากกกกกกกกก เฟิ่งหมิง หรงเถียน ไม่ผิดหวังที่ซื้อมาจริงๆ ตอนขากลับนั้นถึงบ้านราวๆเกือบสี่ดมง แม่กลับมาตอนเกือบหนึ่งทุ่ม อ่านไปประมาณเกือบจบเล่มสาม ค้างคาชะมัดT^T แต่ก็ต้องซ่อนเอาไว้ โชคดีที่เเม่มาถึงก็เปิดเด็กดีอ่านเลย เราก็เลยหามุมเหมาะๆ เอาผ้าห่มคลุมเขาแล้สตั้งเขาขึ้น เอาหนังสือวางปกปิดหน้าปก แล้วอ่านต่อป้ายยย ว่ะฮ่าๆ ช่วยไม่ได้ หน้าปกมันจิ้นเกิน!!
และแล้วก็อ่านจนจบภาคแรกสี่เล่มจบ ด้วยควาไม่โลภ เลยเก็บเอาไว้เพราะว่าอีกสามเล่มอยู่ในกระเป๋านักเรียน..ต้องไปอ่านพรุ่งนี้แทน และในวันต่อมา..ก็อ่านจนสะใจ ว่ะฮ่าๆๆๆๆ ชอบมากๆเลย
ภาคแรกนั้นครบรสจริงๆ ทั้งรสหื่น หวานๆ พรากจาก เลวร้าย ตกต่ำ มาแฮปปี้เอนดิ้ง สนุกจริงๆ ภาคแรกมันมากอย่างที่อ่านไดหลายรอบต่อหลาบรอบ
แต่พอมาภาคสองนั้น เป็นภาคที่เคร่งเครียดเอามากๆ ซ้อนกันไปซ้อนกันมาตลอด แอบชื่ชนชอบปนเกลียดเกี่ยวกับลู่ตัน เพราะเรานั้นชอบคนหน้าสวยและฉลาด แถมลู่ตันนั้นดันงามที่สุดในเรื่อง และท่าทางจะฉลาดที่สุดอีกต่างหากเลยดดนใจเข้าจังๆ ภาคนี้โดนพรากจากแต่แรกอย่างที่หรงเถียนพลาดเข้าจังๆจนน่าเสียดาย
ชะตาเฟิ่งฟมิ่งก็ช่างน่าสงสาร ดดนหลอกมันเข้าไป ช่วยเขาแล้วเราโดนเองตลอด แอบชอบคุ่ลู่ตันจริงๆ ทั้งๆที่คิดว่าลู่ตันคือเคะแน่ๆ แต่เจ้าตัวดันสูงสูสีกับหรงเถียนเลยทีเดียว เมื่อยืนเทียบกับต้าอ๋องแห่งตงฝาน( เมะ) ก็ดันสูงกว่าซะนี่! แถมยังมีแรงเยอะชนิดอุ้มเฟิ่งหมิงตัวลอยอีกต่างหาก ชักสงสัย..มันเคะหรือเมะเนี่ย???
และแล้วตอนจบของภาคสอง ก็เป็นตอนจบที่เรานั้นประทับใจที่สุด มันช่าง...เศร้าเหลือเกิน จากมีปนเกลียดลู่ตัน มันเลือนหายไปหมดเมื่อพบว่าแท้จริงแล้วลุ่ตันนั้นทำเลวทุกอย่างก็เพียงเพื่อต้าอ๋องแห่งตงฝานเท่านั้น ปูทางทุกอย่างก่อนที่ชีวิตตัวเองจะดับดิ้น..แม้ในวาระสุดท้าย ก็ขอเพียงแค่คนรักได้มีอนาคตที่ดี จนถึงขนาดต้องยอมลดชีวิตกว่าครึ่งของตนเอง
ลู่ตันนนนนน T[]T!!!!
ตอนจบไม่ต่างจากที่คาด เพราะอย่างไรต้าอ๋องแห่งตงฝาน ถึงแม้จะไม่เก่งอย่างต้าอ๋องคนอื่นๆ แม้จะมีอนาคตที่ดีและยาวนานด้วยการปูทางที่แลกชีวิตของลู่ตัน ยังไงก็ไม่ยอมทิ้งคนรักแน่ๆ ถึงแม้คิดว่าจะต้องตายตาม แต่ไม่คิดว่ามันจะซึ่งขนาดนั้นT^T
ไม่นึกว่าแค่อ่านก็ทำเอาน้ำตาคลอ ยิ่งเห็นภาพประกอบแล้วถึงกับขนลุกทีเดียว นับว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่ลู่ตันทำมาทั้งหมด ยอมแลกทุกอย่างกระทั่งชีวิตนั้นสูญเปล่าแท้ๆ ในเมื่อเส้นทางที่ปูอย่างดีนั้นต้าอ๋องแห่งตงฝานได้ขัดเป็นครั้งแรก เป็นการขัดความต้องการครั้งแรกของลุ่ตันที่ยิ่งใหญ่ที่สุด...เพราะมันคือจุดจบของทั้งหมด
กาซิกๆ ลู่ตันT^T ชีวิตเจ้าช่างรันทดนัก นึกแล้วเศร้าจริงๆ หากคนรักของลุ่ตันเป็นเหร่อเหยียนละก็สนุกน่าดู คงกลายเป็นคนชั่วครองพิภพเป็นแน่ ในเมื่อเหร่อเหยียนนั้นมันพ่อมดสมุรไพรพิษ ลู่ตันก็เป็นราชครูผู้ฉลาดและรอบรู้เจ้าเล่ห์แถมยังเป็นเวทย์บางส่วนอีกต่างหาก โอโห้ จับคุ่นี้คู่กัน หรงเถียนก็หรงเถียนเถอะ แย่แน่ๆ
สรุปภาคสองนั้นตัวละครหลักก็คือลู่ตันผู้ชาญฉลาด แม้กระทั่งภาคแรกก็ยังมีลงท้ายว่าเหตุการณ์ทั้งหมดลู่ตันคือเป็นผู้จุดฉนวนทั้งสิ้น! แบบนี้ไม่ให้ชอบได้ยังง้ายยยย ภาคสองหรงเถียนแทบจะกลายเป็นคนโฉด เล่นซะเอาชีวิตคนอื่น รัฐอื่นมาทิ้งขว้างเพื่อเฟิ่งหมิงแท้ๆ ช่าง(แอบ)ชั่วเจงๆ
แต่ก็แอบประทับใจ ตรงที่มันทิ้งบังลังก์ซีเล๋ยเพื่อมาช่วยเฟิ่งหมิงเนี่ยแหละ! ทุ่มทุนจริงๆหรงเถียน ไม่สนกระทั่งซีเลี๋ย ขนาดเอาแม่ตัวเองมาร่วมด้วยอีกต่างหาก ประทับใจไทเฮาก็เอาภาคนี้ ไทเฮาน่ารักจริงๆ เล่นตีบทแตกกับ"ปรมาจารย์ซุนวูเหลือเกิน"
ความจริงผู้น่าสงสารที่สุดในภาคนี้ ไม่นับลู่ตัน..ก็ยกตำแหน่งให้ต้าอ๋องแห่งตงฝาน โชคดีอย่างเดียวของท่านก็คือมีลู่ตันเป็นคนรัก ไม่งั้นซีม๋องไปแล้ว นอกนั้นก็น่าสงสารไปซะหมด ทั้งชื่อที่คนแต่งก็ยังไม่ประกาศนาม เรียกแต่ต้าอ๋องแห่งตงฝาน น่าสงสารมากๆ ชื่อมันยังไม่มีT^T ความจริงต้าอ๋องนั้นก็ช่างไม่มีอะไรดีเลย ใสซื่อและยอมให้ลู่ตันทำทุกอย่างเสียหมด
ถ้าหากต้าอ๋องแห่งตงฝานพูดตามใจตัวเอง ว่าแท้จริงแล้วไม่ต้องการทั้งอำนาจ และอนาคตที่รุ่งเรือง เพียงบอกแค่อยากอยู่กับลู่ตันเท่านั้น ยอมสละแม้แต่บังลังก์ หัวสมองอย่างลู่ตันก็อาจจะนำพาไปยังจุดจบที่ดีกว่านี้นัก ชีวิตที่เหลืออยู่กว่า250วันก็อาจใช้ได้อย่างคุ้มค่ากับคนรักได้นานกว่านี้ ไม่ต้องจบและโศกนาตกรรมแบบนี้หรอกT^T
ประทับใจตอนจบที่สุดแล้ว ชอบภาพประกอบภาพนั้นที่สุด ไม่รู้ว่าคิดไปเองรึป่าว แต่มันช่างถ่ายทอดอารมณ์ได้ดีจริงๆ เป็นครั้งแรกที่นึกชอบต้าอ๋องแห่งตงฝานก็ตอนนั้นแล..ต้าอ๋องแห่งตงฝาน ก็แอบเคะนะเนี่ย
สรุป..คู่นั้นมันใครเคะใครเมะกันเเน่เนี่ย!!!!????
ปล.เล่าได่ยือยาว ความจริงแล้วก็คืออยากระบายอารมณ์เรื่องลู่ตันก็เท่านั้น
ปลล.ลู่ตันT^T ภาคนี้มันหนักสมองมากๆแถมยังเฉือนกันสุดๆ ฉากหวีดหวานระหว่างเฟิ่งหมิงกะหรงเถียนแทบไม่มี ถ้าไม่มีลู่ตัน เราก็คงไม่หยิบมาอ่านซ้ำแน่ๆ เพราะมันมีแต่เนื้อหาการทหารการเมืองทั้งนั้น เว้นเล่มเจ็ดสักเล่มเถอะ! อ่านซ้ำแต่ตอนจบ มันช่าง..มันช่าง..โฮ~~~~
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
4 เม.ย. 51
3,521
5
ความคิดเห็น
อ๋อๆๆๆ ที่แท้ก็ร้าน That's Y เคยได้ยินมาเหมือนกัน แต่ไม่รู้ว่าร้านมันอยู่ไหน แง๊~~ อยากถอดจิตไปซื้อลำนำตอนนี้ เดี๋ยวนี้เลย TT TT ฮือๆๆๆ
PS. The name is kei. สาวกYชั่วนิรันด์ มีฟิคแนวแฟนตาซีสนุกๆออกแนวY มาแนะนำได้ที่ My ID เคนะครับ ^^~
ว่าแล้ว ร้าน 17+ นี่มันคุ้นๆ
That's Y จริงๆด้วย
ไม่เคยไปหรอกค่ะ
สั่งทางเมล์ตลอด
แต่ก็ได้ข่าวคราวหนังสือจากบอร์ด Tha's Y ตลอดเหมือนกัน
ชอบลำนำวิหคสวรรค์เหมือนกันเลยค่ะ
ตอนนี้มีเล่ม 13 มาให้นอนกอดกันแล้วเนอะ
พอดีซื้อทันลอตที่มีของแถมด้วย
ดีจัยๆ
รักคนขอบ YYY ฮะฮะฮ่า
ขายต่อเราได้มั๊ยอ่า
nursethegundom@gmail.com ถ้ารู้เข้ามาบอกที่นะคะ ขอบคุณร่วงหน้าคะ