ดรีมเวิลล์!!!

ยะโฮ่!!! ไปดรีทเวิลล์!!!!

ตอนเช้าวันนี้เจอบี๊ตรงเซเว่นพอดิบพอดี เลยเข้าโรงเรียนด้วยกัน และยัดขนมใส่กระเป๋ามันให้หมด เนื่องด้วยเรา..มาตัวเปล่า ก๊ากๆๆ!!

อากาศอบอ้าวและไร้ลมมากๆ ขนาดที่ว่ายืนเข้าแถวไม่นานเหงื่อก็ดชกแล้ว โรงเรียนเหมือนร้างเลย ปี1 ไม่อยู่ ปี 3 ก็เรียนจบไปแล้ว เหลือแค่ปี 2 ปีเดียว ช่างน้อยจริงๆ

ขึ้นรถไปสองชั้น เป็นรถคันที่ 5 นั่งริมหน้าต่างด้วย ระหว่างทางก็กินขนมกันไป แจนนั่งข้างล่าง มีขนมส่งขึ้นสมาเรื่อยๆ

พอเลย์รสใหม่ขึ้นมา จะเอาลงไปคืนก็กลับมาพร้อมอีกรสหนึ่ง จะลงไปคืนก็กลับมามาอีกรส สรุป..กินเลย์เกือบทุกรสแล้ว

เลย์รสเปปเอร์สเต็ก ตอนแรกๆๆก็อร่อยนะ แต่พอซื้อมาไม่ยักถูกปาก ให้บี๊ตามระเบียบ

ถึงบ้านเด็กอ่อนหลังจากบ้าบอกับบี๊มานาน ไม่ได้นอนสักที

เด็กๆน่ารักมากๆ เล่นกับน้องเสื้อส้มด้วย ตอนแรกๆก็ติดเราอยู่หรอก พอจะกลับก็ร้องไห้ เด็กร้องไห้ใหญ่เลย พอเราอุ้มร้องไห้ด้วย ใจเสียนะเนี่ย รู้อยู่เต็มอกว่าอุ้มเด็กไม่เป็น แต่อยากอุ้มอ่ะ กาซิกๆ

ถึงดรีมเวิลล์ก็เเจกเงินพ็อตเก็ตมันนี่คนละร้อย พร้อมบัตรเล่นชุดหนึ่งให้ทุกคน ดีจังไม่เสียเงิน เข้าไปเที่ยงพอดี นัดรวมตอนสองโมงครึ่ง

ตอนแรกก็รวมกลุ่มอยู่หรอ ตอนหลังๆสิเร่มแยกกัน

เครื่องเล่นแรก...เฮอริเคน!! อยากเล่นมานานเเล้ว หึหึหึ ขึ้นเป็นกลุ่มแรกเลย ดีใจๆ

นึกว่าเสียว พอขึ้นกลับไม่ค่อยเสียว สนุกกว่าที่คิดเยอะ ดดยเฉพาะตอนตีลังกาเยอะๆ ลืมตามองงี้สะใจเป็น้บา ชอบๆ

พอมารอเพื่อนข้างล่างเเล้วมอง..รู้สึกคนมองข้างล่างยังเสียวยิ่งกว่าคนเล่นซะอีก

ต่อไปก็ไวกิ้ง เสียดายไม่ได้นั่งท้ายสุด ขึ้นไม่ทัน ซิกๆ ลมเย็นมากมาย แต่ต้าท่าทางจะเเย่ เฮอริเคนไหวแต่ไวกิ้งไม่ไหว...แอบงงครับท่าน

นานมากๆเลย ลมเย็นดี คิดๆอยู่ว่าตีลังกาไปเลยดีกว่ามั้ย? เพราะอีกนิดเดียวมันจะครบ 360 องศาแล้วนะ

ต่อไปก็รถไฟตะลุยจักรวาล..ธรรมาดามากๆ และเร็ว มืดสุดๆ อุส่าห์พยายามเพ่งแล้วนะ

แล้วก็รถไฟสีเขียว ( ปัจจุบันส้ม ) ที่ห้อยขา เจ็บหัวมากๆ หัวโขกไปสามครั้ง ตอนเริ่ม ตอนกลางและตอนจบพอดี โขกไปเต็มๆ เสียวอย่างเดียว...เสียวรองเท้าหลุด เร็วมากๆ อยากให้มีรางต่อไปอีก แต่หากมีคงได้โขกอีกรอบ ( ตอนแล่นอันนี้เหลือแค่สามคน เพราะที่เหลือขอตัวเนื่องจากมึน ไม่อยากเล่นเสียวๆแล้ว )

แล้วก็แกรนแคนย่อน เปียก...เปียกเกือยทั้งตัว แต่บี๊หนักสุด โดนถังน้ำสามมาเข้าใส่ แทรกในรองเท้าเลย เดินดังฟืดๆ หึหึหึ

ไปปั่นตัวให้แห้งกับการเล่นพรมวิเศษ เป็นเครื่องเล่นที่ฮามากๆ เพราะเราตัวเล็ก เวลานั่งไปก็เอียงไปตามที่ชหมุน เหมือนกำลังขัดเก้าอี้เลย เหมือนสายไหมกับเครื่องซักผ้าด้วย เเถมที่นั่งข้างๆระหว่างเรากับบี๊ไม่มีคนนั่งอีก ที่เหลือเต็ม มันช่างฮาได้โล่ห์ เจอเพื่อนด้วย ชูสองนิ้วตามระเบียบ

พอเเห้งระดับหนึ่งด้านผม แต่กางเกงไม่หายเปียก ก็ได้ฤกษ์ใช้เงินหนึ่งร้อยสักที เข้า KFC เช่นเคย กินเกินไป 9 บาท เหอๆ บี๊สั่งซุชิมาด้วย ไม่ค่อยอร่อยเท่าไหร่ เจอกลุ่มหลิงอีกแล้ว

ต่อไปก็เล่นรถที่บินๆ ขับไปขับมา สนุกดี แล้วก็บ้านผีสิง เจอครูด้วย แต่เพราะกลุ่มผู้ชายข้างหน้าเลยทำให้รุ้หมดว่าต่อไปจะเจออะไร เลยไม่น่ากลัวเท่าไหร่ เหอๆ

เสร็จก็ไปวนเวียนเเถวๆเฮอริเคน อยากเล่นอีก ไปถามพี่ว่าบัตรของเครื่องเล่นที่ปิดใช้เล่นซ้ำได้มั้ย? พอบอกว่าได้นั่นแหละก็ต่อแถวทันที

ตอนนั้นก็ปาไป สองโมงครึ่งแล้วด้วย พอเสร็จกะจะกลับ เจอห้องเดียวกันต่อแถวเลยขึ้นต่อ เอาวะ! อย่างน้อยก็มีเพื่อนเป็นขโยง โดนว่าก็โดนหมดนี่แหละ

และก็ต่อรอบที่สาม...ที่สุดๆ พี่คนคุมเครื่องเเถภมให้ จากขึ้นสูงๆแล้วกลับัวตีลังกาลงมา เล่นกลับหัวขึ้นไปแล้วตีลังกาลงมา เอาเลือดขึ้นกหัวซะมึนไปเลย

เดินลงมามีมึนตึ้บ เล่นสามรอบติดๆก็หน้าแดงเลย เดินกลับขึ้นรถ สรุป...วินนี้เล่นเฮอริเคนไปสี่รอบ เหอๆ

รถออกตอนสามโมงครึ่ง ครูนัดเหมือนรุ้ว่านักเรียนต้องมาเลต พอกลับถึงรร.ก็สี่โมงครึ่งพอดี เหอๆ

สนุกมากๆ อยากไปอีก จะเล่นเออริเคนเยอะๆ ชอบๆ

ปล.และวันต่อไป..ก็แกล้งสำออย หยุดเรียนซะงั้นเลย

ดรีมเวิลล์!!!

ความคิดเห็น