คราวนี้พึ่งผ่านสดๆร้อนๆเมื่อวานนี้เอง วันศุกร์ทื่ 8 ค่ะ เป็นวันที่เราลงเล่นบาสหญฺงเป็นตัวจริงนะ! ก็อย่างที่ไปเมื่อภาคที่แล้วว่าภายนอกเราเหมือนเด็กเรียนมาก ( ทั้งที่นิสัยต่างลิบลับ ) เลยโดนแซวตอนเดินไปซ้อนก่อนเข่งค่ะ
เศร้ามากเลยเพราะสีเหลืองแข่งไปเกือบ 10 รายการแล้วแต่ชนะแค่บาสชายอย่างเดียว เพราะอาถรรพณ์เจ้เซอร์ไพรส์แน่ๆ คราวนี้เซอร์ไพรส์เล่นเอาสีเหลืองแทบสิ้นชีพเลย ฮือๆ
เหมือนอาถรรพณ์มันแรงมากๆค่ะ เพราะสีที่เราปะทะนั้น คือสีแดง!!!!
ตัวเต็งที่มีโค้ดรู้ใจอย่างม.สอนคณิตศาสตร์สุดโหดคอยยืนคุม พอดูไซส์ก็คนละไซส์กันเลย ขนาดตัวสีแดงนี้สูงทุกคน ตัวใหญ่ๆก็มี
ส่วนสีเหลือง...ก็มีสูงบ้างเตี้ยบาง แต่หุ่นทุกคนงี้ผอมบางปลิวลมกันหมด!!! ( รวมตัวเองด้วยค่ะ เพราะหนักแค่ 40 เอง...แต่ก็สูงนะ )
พอสัญญาณแข่งขันเริ่มเราซึ่งเล่นเป็นตัวกันคอยปันลูกส่งให้แดนหน้าก็เริ่มวิ่งก่อนเลย ( เพราะวิ่งเร็ว และมือไวเลยถูกเด้งมาตำแหน่งนี้ค่ะ เราสายตาเอียงเลยชู้ตไม่คอยลง )
ไม่นาทีที่เท่าไหร่แต่เร็วมาก สีเหลืองนำชัยไปก่อน 2 ลูก!!
เย้!!! มีวี่แววนิดๆ เพื่อนๆที่มาเชียร์ก็วี๊ดวิ๊วกันใหญ่ เพราะเมื่อสีเหลืองพึ่งชนะบาสชาย ปกติเวลาชนะก็แค่ปรบมือแสดงความดีใจใช่มั้ยค่ะ แต่เมื่อวาน..พอรู้ผล ลุกขึ้นเฮทั้งสนามเลย!!!! เดินบอกทั่วโรงเรียนบางคนไม่เชื่อยังมี
เพราะมันเป็นชัยชนะแรกของสีเหลือง!!! ขนาดกรรมการยังอึ้งรับประทาน...
แต่ก็ชนะเค่ 2-0 เองอ่ะ โชคดีที่ไม่เจอตัวเต็งอย่างสีแดง แต่บาสหญิงสิ...ฮือ
ตัดมาที่การแข่งขัน เราก็ปฏิบัติการวิ่งพล่านปัดแหลกเช่นเดิม...สีแดงขอเวลานอก สีเหลืองเลยมาเหล่าก๊งคุยเพราะเราไร้ซึ่งโค้ดคอยแทคแคร์
ไม่เป็นไรค่ะ..แต่ไร้ซึ่งน้ำมันรับไม่ได้!!!
หิวน้ำมากมายจนสีอื่นสงสารต้องวิ่งไปซื้อน้ำมาให้ แต่ก็ต้องไปแข่งต่อพอดี ...ตัดจบครึ่งแรกสีแดงตีเสมอ 2-2 เศร้าใจมาก แต่หิวน้ำยิ่งกว่า สีแดงก็สงสารแบ่งน้ำแป็ปซี่ให้ ไอ้เราก็แค่จิบเดียวเพราะกลัวจุก แต่พอลงเล่นไปซักพัก พลังงานหมด!!!
พึ่งนึกออกว่าไม่ได้กินข้าวอ่ะ ฮือ หิวสุดๆ!!! ปกติจะเล่นกีฬาตอนพักเที่ยง เพราะฉะนั้นนักกีฬาต้องกินตอนพักน้อยให้อยู่ท้องก่อน แต่เรามัวทำการบ้านเลขอยู่เลยลืมกินซะสนิทเลย!!
อ้ากกกก เริ่มตาลายสิค่ะ
จากวิ่งบ้าดีเดือด เริ่มกลายเป็นเดินเพราะกลัวเป็นลม แต่เหมือนจะไม่ค่อยมีใครเห็นความลำบากเราสักนิด
เปลี่ยนตัวฉ้านออกที จะตายแย้ววววววว
พอปราสจากตัวกันและตัวปัดเต็งๆ ไปผสมกับสีเหลืองที่ทุ่มเทตอนแรกจนหมดเลย สีแดงก็ขึ้นนำไปเลย 5-2 !!
อ๊ากกกก แพ้ชัวอ่ะ แต่พลังงานหมดนี่
เกือบๆจะหมดเวลาแต่ยังมีเหลืออยู่ สีเหลืองก็ขอเปลี่ยนตัวเพื่อนเราที่ตำแหน่งเดียวกับเราก็ถูกจับเปลี่ยนแลกกับอีกคน แง้..ไม่ได้มองฉันเลยใช่มั้ยว่าจะตายอยู่แย้วววววววว
พอเพื่อนเปลี่ยนออก เรา( ที่เดินมานาน ) ก็เริ่มชาร์ตพลังงานได้บ้าง เลยเริ่มวิ่งปัดแหลกอีกครั้งค่ะ คราวนี้ทุ่มสุดเรงเลย สีเหลืองชู้ตเข้าอีกหนึ่ง แต่สุดท้ายก็หมดเวลา...แพ้ราบอ่ะท่าน
ก็สีแดงตัวเต็งนี่ หากไม่เจอสีแดงรับรองชนะ!!!
เลยต้องไปรอทำใจชิงเหรียญทองแดงอ่ะค่ะ แข่งจบเราก็รีบไปนั่งทันที..จะเป็นลมหิวชะมัด!!!
เพื่อนๆในกลุ่มก็รีบเอาของกินมาประเคนเสริมพลังงานให้ แต่พอเจอของกินเข้าจริงๆ...รู้สึกอิ่มแพ้ยังไงไม่รู้ พอหาที่ดีๆนั่งกินก็เจอเพื่อนสีแดงนอนเอกเขนกจะเป็นลมอยู่ ไม่ต่างจากคนอื่นนัก
แหงละ เล่นบาสก็ต้องเหนื่อยเป็นธรรมดาเนอะ!!
หิว~ แต่กินไม่ลงอ่ะ...เวลาผ่านไปจนถึงตอนเย็น ( ห้องเราโขคดีที่เล่นกีฬาเสร็จก็เรียนคอมต่อ เลยได้ตากแอร์เย็นสบาย )
เรากับเพื่อนกำลังเดินกลับบ้าน ไปเจอกะม.สอนคณิตศาสตร์โค้ดสีเเดงพอดี เราเองก็แอบหลบๆอ่านะ แต่ม.เขาเดินมาใกล้แล้วยกนิ้วโป้งให้อ่ะ
แล้วชมด้วยว่าเล่นดี!!!
โอ้...คำชมอันหาได้ยาก ดีใจยิ่งกว่าสิ่งอื่น แพ้แต่ได้คำชมจากม.ก็คุ้มละ!!
เหรียญทองแดงจ๋าฉันรออยู่นะ + วิ่งจ๋าฉันเองก็รอแข่งอยู่นะ อิอิ
กลับไปยิ้มไป แต่พอเช้าวันต่อมา
ฮือ...ยิ่งกว่าแข่งวิ่งอีก ปวดไปทั้งตัวเลยโดยเฉพาะหลัง ..สงสัยก้มแย่งลูกมากไปหน่อย บวกกับวันๆไม่เคยออกกำลังกายและหากจากการเล่นบาสมากกว่า 4 ปี!!!
แง้..ปวด!!!
ปล.เรื่องจริงผ่าจอค่ะ อิอิ
ความคิดเห็น
มีภาคต่อค่ะ
ฮือๆ ยังปวดอยู่เลยค่ะ สดๆร้อนๆ