[ FIC BLEACH ] ผมนี่แหละเทพมรณะ

ตอนที่ 51 : ตอนที่ 51

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,564
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 580 ครั้ง
    23 พ.ย. 63

"แกว่ายังไงนะไอ้เจ้ามดปลวก!"



โครงกระดูกสวมมงกุฏดุจราชาในชุดคลุมสีม่วง เริ่มละความสนใจจากซุยฟงหลังได้ยินคำกล่าวของเจ้ายมทูตที่อยู่ในสภาพไหม้เกรียมครึ่งตัว ด้วยสภาพครึ่งเป็นครึ่งตายแต่อีกฝ่ายกลับยังกล้าหยิ่งผยองต่อหน้าเขาราชาผู้นี้!



"หูหนวกหรือยังไง ผมบอกว่าต่อไปตาแกแล้ว"




"ฮ่าฮ่า ๆไอ้มดปลวกใกล้ตายอย่างแกจะมีปัญญาทำอะไรข้าได้ อย่าบอกนะว่าแกกำลังคิดว่าการสังหารเจ้าโง่นั่นได้ จะทำให้ทุกอย่างจบลงแล้ว คิดอะไรตื้นเขินเสียจริงไอ้มดปลวก!"



อารันคาร์เอสปาด้าโครงกระดูกหรือบารากัน ลุยเซนบาร์นอดีตราชาแห่งลาส์นอเช่ ผู้ตกอับจนต้องกลายเป็นลูกน้องของไอเซ็นกำลังยืนหัวเราะราเซ็ตสึอย่างเย้ยหยัน แต่ทว่าเสียงหัวเราะดังอยู่เพียงไม่นานนัก หลังอีกฝ่ายเห็นควันสีขาวไหลออกมาจากร่างของชายหนุ่ม



เนื้อหนังที่ไหม้เกรียมเริ่มหลุดลอกเผยให้เห็นผิวหนังใหม่ที่ขาวใส่ดุจดั่งผิวเด็กทารก เส้นผมและแขนที่ขาดก็เริ่มงอกออกมาใหม่รวมถึงชุดที่ขาดหายไป แรงดันวิญญาณสีดำพวยพุ่งออกมาอีกครั้งหนึ่งหลังปรับสภาพแรงดันวิญญาณที่ได้รับมาจากการสังหารลูซิฟุจ



"กะ แกเป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ มดปลวกอยากเจ้ามีทักษะฟื้นสภาพความเร็วสูงสุดของฮอลโลว์ได้ยังไง!!"



"มดปลวก มดปลวก มดปลวกอยู่ได้ หนวกหูแล้วนะ คุณนี่พูดคำอื่นไม่เป็นเลยหรือไง"



ชายหนุ่มที่กลับคืนสู่สภาพเดิมกล่าวกับอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม ดวงตาเหล่มองสื่อความหมายแก่หัวหน้าเบียคุยะและหัวซาราคิให้กระตัวไปต่อสู้กับเอสคิวโด้ไม่ก็อารันคาร์ที่เหลือส่วนทางเขาจะรับมือกับเจ้านี่พร้อมหัวหน้าซุยฟงเอง



อันที่จริงบารากันถือเป็นอารันคาร์เอสปาด้าที่รับมือได้ยากที่สุดในหมู่เอสปาด้าหรือแม้แต่เอสคิวโด้ พลังแห่งความชราที่ปล่อยมาในรูปแบบอณูวิญญาณสามารถเคลื่อนที่ไปมาตามการควบคุมของอีกฝ่าย พลังนี้จัดอยู่ในประเภทวิถีมาร



มันพลังที่จะกัดกร่อนโดยเร่งอายุไขของสิ่งที่ถูกมันสัมผัสหรือกลืนกินจนเปื่อยสลายในชั่วพริบตา ไม่ว่าจะสิ่งไหนก็ต้องมีอายุขัยจะฮอลโลว์หรือยมทูตต่างก็มีอายุไขกันทั้งสิ้น ดังนั้นพลังชราภาพจึงนับเป็นพลังที่อันตรายมากต่อทุกคน ชื่ออย่างเป็นทางการของมันก็คือ เรสปิร่า(Respira)หรือลมหายใจมรณะ



"แกว่ายังไงนะ ?"



"พูดคุยกับคนหูหนวกนี่มันน่าปวดหัวจริงๆ"



ฟึบ ราเซ็ตสึใช้ก้าวพริบตาไปหาหัวหน้าซุยฟุงและเหล่มองไปที่มือซ้ายของเธอที่ปัจจุบันกลายถูกตัดออกจนถึงหัวไหล่ อีกฝ่ายน่าจะประมาทและเผลอไปสัมผัสเจ้านั่นโดยไม่รู้ประสีประสา



"มือซ้ายเป็นยังไงบ้างครับคุณซุยฟง"



"มันไม่ใช่สิ่งที่นายควรสนใจในตอนนี้ เจ้านั่นกำลังมาแล้ว"



"อย่ากังวลเลยครับ รีบเอาแขนขวามาวางที่ดาบของผมก่อนเถอะ เร็วเข้า"



ซุยฟงเอียงคอมองอย่างไม่ค่อยเข้าใจ และท่าทีของเธอมันทำให้ราเซ็ตสึเสียเวลา เขารีบคว้าแขนของฝ่ายและแตะลงบนดาบชั่วพริบตาแขนซ้ายที่ขาดวิ้นก็ฟื้นสภาพกลับมาในชั่วพริบตา



"นี่นาย ข้าไม่ขอบใจหรอกนะ"



"เรื่องนี้ไว้ค่อยคุยก่อนอื่นมาจัดการเจ้าเบ้กระดูกนี่ก่อน"



ร่างของทั้งสองเคลื่อนไหวไปมาเพื่อลอบวางแผนกำจัดอีกฝ่าย อันที่จริงเขาจะจัดการอีกฝ่ายด้วยตัวคนเดียวเลยก็ย่อมได้ แต่นั่นจะเป็นการทำลายศักดิ์ศรีหัวหน้าหน่วยของซุยฟงเอา



"นายมีวิธีที่จะรับมือกับเจ้าควันดำนั่นแล้วหรือยังไงกัน ?"



"ลองสังเกตุควันสีดำนั่นดูสิครับ คุณซุยฟงไม่แปลกใจเลยหรอครับว่าทำไมควันนั่นถึงไม่เข้าใกล้อีกฝ่ายราวกับในระยะรอบตัวอีกฝ่ายเป็นอาณาเขตปลอดภัย..."



"นายจะสื่อว่าเจ้านั่นเองก็อาจจะได้รับผลกระทบจากควันดำนั่นเช่นกันสินะ ?"



"ก็ประมาณนัันแหละครับ ผมคิดว่าภายนอกของเขาอาจจะมีการป้องกันลมหายใจมรณะ แต่ไม่น่าจะใช่จากภายใน"



ซุยฟงพยักหน้าเพราะเรื่องที่ชายหนุ่มพูดมีความเป็นไปได้ทางทฤษฎีที่สูงมาก ถ้าลอบสังเกตุก็จะเป็นอย่างที่เขาบอกจริงๆ ซุยฟงเหล่มองราเซ็ตสึและหันไปเหล่มองเจ้าอ้วนที่แสร้งนอนหมดสติก็รู้สึกเสียใจ



"ถ้าวันนั้นข้าเลือกเจ้ามาเข้าร่วมหน่วยของข้าเสียก็ดี"



"เอ๊ะ ดียังไงหรอครับ ?"



ราเซ็ตสึหันมองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มซื่อๆ โดยแสร้งทำเป็นไม่รู้ความหมายในสิ่งที่หญิงสาวจะสื่อ ทางซุยฟงเองรู้สึกเสียใจ เธออยากจะตอบว่าดีกว่ารองหัวหน่วยที่แสนไร้ประโยชน์คนปัจจบันของเธอ ทางราเซ็ตสึที่เห็นอีกฝ่ายไม่ตอบคำถามก็ยิ้ม



"แต่ผมคิดว่าดีแล้วละครับที่ผมไม่ได้เข้าหน่วยที่สอง เพราะถ้าผมเข้าหน่วยของคุณซุยฟง คุณอุราฮาระต้องแอบรู้สึกหึงแน่ๆเลยละครับ"



"หาาาาาา ~ ทำไมเจ้าบ้าบัดซบนั่นต้องมาหึงด้วยเล่า!!"



สีหน้าของซุยฟงเริ่มเหยเก หัวเธอเริ่มอุ่นหลังได้ยินคำพูดไร้สาระของชายคนนี้ ถ้าพูดว่าคนอื่นหึงเธอ เธอคงไม่คิดอะไรมาก แต่ถ้าบอกว่าเจ้าหมอนั่นจะหึงเธอแล้วละก็มันเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน



"อย่าทำเป็นแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เลยครับคุณซุยฟง คุณโยรุอิจิบอกผมหมดแล้วละ ถึงช่วงเวลาอันแสนหวานแหว๋วของคุณซุยฟงกับคุณอุราฮาระน่ะครับ"



"ทะ ท่านโยรุอิจิ ?"



สีหน้าของซุยฟงเริ่มบิดเบี้ยว ไอ้ความอัปยศในครั้งนั้นเธอยังจำได้ดีไม่มีวันลืมเลือน อันที่จริงเธอก็สนใจอุราฮาระอยู่เหมือนกันแต่ว่าหลังจากที่อีกฝ่ายหลบหนีไปกับท่านโยรุอิจิที่เธอเคารพรักและทิ้งเธอไว้ตามลำพัง ความรู้สึกที่เธอมีให้อีกฝ่ายก็สลายหายไปและกลายเป็นความโกรธ ไม่คิดเลยว่าท่านโยริอุจิจะเล่าเรื่องนั้นให้เจ้านี่ฟัง



"ท่าน โย รุ อิ จิ!!"



ราเซ็ตสึมองซุยฟงที่กำลังโกรธจนควันออกหูใกล้ระเบิดรอมร่อ ก็แอบแสยะยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ใครใช้ให้ยัยโยรุอิจิบังอาจเล่าตัวตนที่แท้จริงของเขาให้เจ้าอุราฮาระรู้ละ ก็อย่างที่บอกว่าเรื่องตัวตนของเขามีคนรู้ไม่มาก แม้จะมีหลายคนได้ยินชื่อเสียงของเขา แต่ก็ไม่เคยมีใครเห็นหน้าตาค่าตาของเขามาก่อน นอกจากอิชชินและโยรุอิจิที่วิ่งป่วนมันเสียทุกบ้าน แม้แต่พี่เขยเบียคุยะในวัยเยาว์ก็ยังโดนมาแล้ว



'แต่จะว่าไปคู่นี้ก็น่ารักดีเหมือนกันนะ สงสัยต้องไปคุยกับโยรุอิจิสักหน่อย'



"หนอย! ไอ้พวกมดปลวก พวกแกกล้าดียังไงถึงทำเมินข้าผู้เป็นพระเจ้าเช่นนี้!"



เสียงโหวกเหวกโวยวายของบารากันดังสนั่นทำให้ราเซ็ตสึและซุยฟงกลับมาเข้าสู่โลกแห่งความเป็นจริง พอได้พูดคุยกันเรื่องรักๆใคร่ๆก็ลืมไปเลยว่าตอนนี้กำลังวางแผนจัดการเจ้าเบ้กระดูกนี่อยู่



"นายคงมีแผนสินะ ไหนลองว่ามาสิ"



"เดี๋ยวผมขอยืนยันเรื่องหนึ่งก่อน"



'อามะคุงกินลมหายใจนั่นได้ไหม ?'



"[ ถึงผมจะกินมันได้ก็ไม่กินเด็ดขาด พลังนั่นมันน่าขยักแขยงจะตายนะพี่ชาย ให้ผมเผามันยังจะดีซะกว่า ]"



'ไม่น่าจะไหวหรอกมั้ง...'



"[ พี่ชายต้องลองสิครับ ลองใช้เทพสุริยาดู ]"



'ก็ได้'



ราเซ็ตสึโบกดาบในมือ แรงดันวิญญาณถูกยัดใส่ลงในดาบ เพลิงสีดำอันน่ารังเกียจแผ่ขยายออกมาครอบคลุมทั่วทั้งใบดาบ ที่ด้านหลังของราเซ็ตสึมีเงาร้ายสีดำก่อตัวขึ้นจากแรงดันวิญญาณของเขา



"Itto Ryū Ōgi - Gyakurasetsu(วิชาไม้ตายลับที่หนึ่ง- อสูรยักษ์ร้ายหวนคืน)"



กระโดดหมุนตัวฟาดฟันด้วยดาบที่อาบเพลิงดำออกไปหลายสิบครั้งจนเกิดพายุเพลิงดำลูกมหึมา พายุเริ่มเคลื่อนที่ไปหาควันสีดำซึ่งเป็นลมหายใจมรณะของบารากันทว่าผลลัพท์กับทำให้เขาเกาหัว



"เอาจริงดิ"



เพลิงสีดำแผดเผาลมหายใจมรณะจนสลายหายไปในชั่วพริบตา ดูท่าเทพสุริยาจะโหดร้ายน่าดู มองพายุเพลิงที่ดูดกลืนลมหายใจมรณะและเผาผลาญมันด้วยเพลิงเทพกำลังเริ่มขยายขนาดและความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆโดยมุ่งหน้าไปหาอีกฝ่ายก็ค่อยๆเผยรอยยิ้ม



ทางฝั่งบารากันหลังเห็นว่าอีกฝ่ายสามารถทำลายอาวุธสุดยอดของตนได้ก็มีรางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมา มองพายุเพลิงที่ขยายขนาดอยู่ตลอดเวลาก็เอื้อมมือขวาอย่างไม่รอช้า บางสิ่งพุ่งออกมามันคือขวานสองใบรูปลักษณ์พิลึก



"ไอ้พวกมดปลวก พวกแก!!"



"คุณซุยฟงช่วยใช้บังไคเล็งไปที่พายุเพลิงของผมที"



"มันจะชนะแน่ใช่ไหม ?"



"แน่นอนครับผมคนนี้การันตรีความสำเร็จเลย"



"ก็ได้แต่ถ้ามันไม่สำเร็จข้าจะให้คุจิกิลูเคียคนรักของเจ้าลงโทษเจ้า Bankai - Jakuhō Raikōben (บังไค - คฑาตัวต่อสายฟ้า)"



ร่างนั้นยังคงเป็นซุยฟงเหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเป็นพิเศษ หากซึซึเมะบาจิที่มีรูปร่างคล้ายเข็มเล็กๆ ติดกับปลายนิ้วกลางมือขวา บัดนี้เปลี่ยนสภาพกลายเป็นดาบติดแขนเล่มโตยาวเฟื้อย 



เทียบกับส่วนสูงของซุยฟงแล้วเจ้านี่ยังสูงกว่ากันเกือบเท่าตัว ตัวดาบดูกลมไม่แบนเหมือนดาบทั่วไป ดูไปดูมาคล้ายเข็มเล่มโตมากกว่าจะเป็นดาบ ส่วนของดาบที่ติดกับแขนและไหล่นั้นขึ้นรูปเป็นลักษณะคล้ายโล่หรือเกราะสำหรับบังหน้า



'นี่มันเครื่องยิงจรวดมิสไซล์แบบเคลื่อนที่ได้ชัดๆ'



"ช่วยมาประคองดันหลังข้าไว้ให้หน่อย"



"เข้าใจแล้วครับ"



ราเซ็ตสึเข้าไปประคองอีกฝ่ายไว้ตามคำขอ ทางซุยฟงเองเริ่มเล็งเป้าหมายไปที่ใจกลางของพายุ ทันทีที่เธอตะโกนสั่งยิง จรวดก็พุ่งออกไปที่พายุด้วยความเร็ว ราเซ็ตสึไม่รีรอรีบกดร่างของอีกฝ่ายลงฟื้นก่อนจะใช้ก้าวพริบตามาอยู่ด้านหลังของบารากันเขาชักดาบเล่มที่สองออกมาจากเอวละกล่าวพึมพำเล็กน้อย



"ตอนแรกก็คิดว่าจะต้องใช้เวลาพอสมควรในการกำจัดคุณ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่นะ ถึงเวลาเลี้ยงส่งทรราชผู้พ่ายแพ้"



"Nitou Ryū Kessen Ōgi - Yatagarasu (สุดยอดไม้ตายลับวิชาสองดาบ - เทพอีกาสามขา)"




















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 580 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,078 ความคิดเห็น

  1. #787 Taberong140501 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2563 / 08:20
    เก็บอนุวิญญาณ
    #787
    0
  2. #786 Rnozero (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2563 / 06:26

    เรื่องราวของชุยฟงกับอุราฮาระนี่ในอนิเมะเรื่องจริงแฮะขอบคุณมากสำหรับตอนใหม่จ้าาา

    #786
    0
  3. #781 Promise69 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2563 / 01:20
    อยากจะบอกเธอว่าฉันค้าง ไม่ไหววว
    #781
    0
  4. #778 ChampGmaer7 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 18:27
    อยากให้บังไคของตัวเอกประมาณ สร้างโลกความฝันและสามารถควบคุมสถานที่และช่วงเวลา เช่น สร้างช่วงเวลาให้โซโลมาดวลดาบกับไอเซน หรือสร้างช่วงเวลาให้ไอเซนสู้กับหนวดขาว บาดแผลที่ได้รับในโลกแห่งความฝันจะเป็นจริง
    #778
    0
  5. #776 อัญเชิญพระเจ้า (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 11:57
    โซโลมาเองรึป่าวครับเนี่ย5555
    #776
    0
  6. #775 ken-slayer (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 10:45
    คุ้นๆชื่อนึกถึงโซโลใช้กับออซแต่นั่นมัน3ดาบนี่2
    #775
    0
  7. #774 S A L A Z A R. (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 10:34

    ค้างงงงง
    #774
    0
  8. #773 BLOODY BABY (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 08:00
    ค้าง แต่สนุก
    #773
    0
  9. #772 Nicezii114 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 07:27
    saidนุก
    #772
    0
  10. #771 kangza45782 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 06:50
    D Jaaaa
    #771
    0