[ FIC BLEACH ] ผมนี่แหละเทพมรณะ

ตอนที่ 52 : ตอนที่ 52

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,443
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 530 ครั้ง
    24 พ.ย. 63

สะบัดดาบสองเล่มในมือทั้งสองสบั้นฟันอากาศออกไปถึงเจ็ดสิบแปดครั้งซ้อนกันสร้างคลื่นดาบสีดำก่อรูปนกกาสามขากระพือปีกบินไปทางบารากัน ครั้งนี้เขาไม่ได้คิดจะสังหารบารากันด้วยตนเอง



ด้วยแรงดันวิญญาณของลูซิฟุจที่กำลังแปรสภาพเป็นพลังวิญญาณของเขายังคลั่งค้างอยู่ภายในกายรอย่อยเกือบ 80% ของทั้ง 60% ที่ดูดซับมาผ่านการสังหารอีกฝ่าย ตอนนี้เหนือเพียงที่ว่างอันน้อยนิดที่จะเติมเต็มดังนั้นเขาจึงให้หัวหน้าซุยฟงเป็นผู้สังหารเจ้านี่แทน



ให้ยาตะการาสุที่ถูกสร้างด้วยวิชาดาบเข้าไปจิกกัดพันธนาการอีกฝ่ายไม่ใหัหลบหนี หลังจากที่ใช้สุดยอดไม้ตายเสร็จราเซ็ตสึก็ใช้ก้าวพริบตากลับมายืนอยู่ด้านหน้าของซุยฟงเพื่อป้องกันแรงระเบิดให้อีกฝ่าย!



"ไอ้พวกสารเลวมดปลวกกกกกกกก อ๊าาา!!"



บู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!!!!!



การระเบิดรุนแรงประสานพายุเพลิงดำถึงขนาดสั่นสะเทือนไปทั่วเมืองคาราคุระ ทุกคนที่อยู่ในการต่อสู้ของตนต่างก็พากันหยุดชะงัก ทางยมทูตต่างเผยรอยยิ้มผิดกับทางเหล่าเอสคิวโด้ที่เริ่มแสดงท่าทีตรึงเครียดเพราะแรงดันวิญญาณของบารากันได้หายไปอย่างสมบูรณ์



ปัจจุบันเหลือเอสคิวโด้หมายเลข 2-5 ในขณะที่ยมทูตยังเหลือกันครบทุกคน โดยจำนวนไม่ลดลงเลยแม้แต่คนเดียว เหตุการณ์มันพลิกผันก็ตอนที่กลุ่มของราเซ็ตสึมาและสังหารลูซิฟุจไป เป็นแบบนี้ต่อไปผู้พ่ายแพ้ตะจะฝ่ายเอสคิวโด้เสียเอง หญิงสาวผมดำหน้าตาซื่อๆหันไปกล่าวด้วยน้ำเสียงออกคำสั่ง



"จงปลดปล่อยดาบซะ!"



จิ้วววววว!!!



เสาแสงสีม่วง สีแดง สีน้ำเงินและสีเหลืองพุ่งสู่ท้องฟ้า แรงกดดันวิญญญาณพัดร่างของเหล่ายมทูตบางคนจนกระเด็นออกไปซึ่งเป็นกลุ่มพวกรองหัวหน้าที่มีพลังยังไม่เพียงพอ



"จะว่าไม่เห็นพวกฮิราโกะเลยแฮะ ยังไม่มากันอีกหรือไง"



ตอนนี้หัวหน้าซุยฟงคงไม่มีพลังที่จะสู้ต่อ เธอใช้บังไคไปแล้วถึงสองครั้งด้วยกันปกติแล้วการใช้บังไคของเธอก็กินแรงดันวิญญาณจนเธอแทบไม่เหลือแรงที่จะยืนอยู่แล้ว นี่ฝืนใช้ครั้งที่สองจะเป็นง่อยไปเลยคงไม่ใช่เรื่องแปลก



"คุณอิซาเนะ"



ฟึบ



"มีอะไรหรือคะท่านหัวหน้าคุโรกิ ?"



"ฝากช่วยรักษาหัวหน้าซุยฟงด้วยครับ"



"เข้าใจแล้วค่ะ"



อิซาเนะรีบรวบร่างเล็กของหัวหน้าซุยฟงและพาเธอจากไป เพียงไม่นานเสียงการเคลื่อนไหวจำนวนหลายคนก็ดังขึ้นมา นั่นจึงทำให้ราเซ็ตสึเผยรอยยิ้ม ร่างของเขาค่อยๆล้มก้นจ้ำเบ้าผ่อนคลาย ตัวเขาเองในตอนนี้ก็ไม่เหลือแรงแล้ว แถมอามาเทราสึเองก็หมดพลังแล้วด้วย



"พักก่อนเถอะอามะคุง"



บังไคของราเซ็ตสึถูกปิดการใช้งาน เขาเก็บของดาบอามะคุงเข้าสู่ฝักและนั่งพักรอดูชมการต่อสู้ที่ใกล้เข้ามา สายตาเหล่มองที่กองเพลิงของริวจินจักกะที่กำลังปิดกั้นทางออกของพวกไอเซ็นเอาไว้ชั่วคราว



"อยากกลับนอนพักสักตื่นจังนะ"



มองดูการต่อสู้ที่รุนแรง แม้พวกเอสคิวโด้จะมีความแข็งแกร่งมากมายมหาศาลแต่พอเจอคู่ต่อสู้หลากหลายยังไม่พอจับมาเจอดาบฟันวิญญาณที่มีความสามารถแตกต่างกัน ต่อให้เก่งกาจหรือทรงพลังมากแค่ไหนยังไงก็พ่ายแพ้



กลุ่มเอสคิวโด้ล้มลงทีละคนสองคน แม้จะไม่ตายแต่ก็สาหัส โดยเฉพาะกลุ่มฟราเซี่ยนของอีกฝ่ายที่ล้มหายตายจากกันเสียส่วนใหญ่ ยิ่งมีกลุ่มฮิราโกะเข้ามาช่วยการรับมือกับอีกฝ่ายก็เป็นเรื่องง่ายยิ่งขึ้น



"อีกไม่นานก็คงจบแล้ว"



ฟึบบ!



"เฮ้คุโรกิมัวมานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้ฟ้ะ ?"



"การต่อสู่ในระดับนี้หาชมได้ยากมากเลยนะครับคุณฮิราโกะ จะว่าก็ว่าเถอะครับทำไมถึงมาช้านักละ ?"



"พวกฉันหลงทางกันอยู่น่ะ โชคดีที่มีคนอยู่ข้างนอกเลยนำทางพวกฉันเข้ามาที่นี่ยังไงละ"



"ใครหรอครับ ?"



"อ่าวไม่ใช่ว่านายให้ฮินาโมริจังลูกน้องของตัวเองรอพวกฉันอยู่ข้างนอกหรือไง นู่นไงมานู่นแล้ว"



ราเซ็ตสึกุมคางครุ่นคิด ฮินาโมริหรอ ? แต่ไม่ใช่ว่าฮินาโมริในตอนนี้กำลังนอนหมดสติอยู่ที่ฮูเอโกมุนโด้หรอ เหล่มองตามสายตาของฮิราโกะดวงตาของราเซ็ตสึเบิกกว้างโตเขารีบใช้เท้าถีบฮิราโกะและดีดตัวหลบคมดาบที่ฟาดลงมาด้วยความเร็วสูง ตู้มมมม! ตึกที่เขานั่งพักพังทลายในทันที



"หลุดออกจากการควบคุมเคียวกะ ซุยเก็ตสึของฉันได้จริงๆด้วยสินะ"



"ไอเซ็น!"



ฮิราโกะที่ตอนแรกสับสนมากที่ถูกถีบ ทว่าหลังได้ยินเสียงอันคุ้นเคย ฮิราโกะก็ตะโกนออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว ทว่าไม่นานนักเจ้าตัวก็คุมสติและเผยรอยยิ้ม ตอนนี้ทุกคนที่กำลังนั่งพักหรือแม้แต่หัวหน้าใหญ่ต่างก็ใช้สายตามองมาทางที่พวกราเซ็ตสึอยู่



"ออกมาจากที่นั่นตั้งแต่เมื่อไหร่หรอครับ ?"



"สิ่งที่เธอควรถามไม่ใช่ว่าฉันออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่เธอควรจะถามว่าฉันได้ติดอยู่ในวงล้อมของริวจินจักกะหรือเปล่าต่างหาก"



ชายหนุ่มในชุดขาวคล้ายชุดของยมทูต ผมสีน้ำตาลเข้มถูกจัดเสยขึ้นอย่างหล่อเหลา ที่ริมฝีปากของเขายังคงเผยรอยยิ้มกรุ้มกริ่มอยู่ตลอดเวลา เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของอีกฝ่ายเลยก็ว่าได้



"คงคาดเดาได้แล้วสินะ ว่าทุกอย่างที่ยามาโมโตะเก็นริวไซทำมันไร้ประโยชน์สิ้นดี"



"อย่ามาทำเมินกันนะ ไอเซ็น!"



"เมินหรอ น่าเสียดายที่ฉันไม่เคยเอาตัวตนของคุณมาใส่ใจเลยสักนิดเดียวฮิราโกะชินจิ"



"อ่อหรอ แล้วอย่ามาเสียใจทีหลังแล้วกันนะ คุโรกินายรีบไสตูดไปเลย!"



ราเซ็ตสึพูดไม่ออกหลังเห็นท่าทีของฮิราโกะ เอ็งโดนเจ้าไอเซ็นยั่วโมโหง่ายเกินไปแล้ว ก็อย่างที่บอกคำพูดเล็กน้อยของไอเซ็น รอยยิ้มก็เพียงพอจะทำให้ฝ่ายตรงข้ามหัวอุ่นได้อย่างไม่ยากเย็น



แต่แบบนี้จะเข้าทางไอเซ็นทันที ชายคนนี้มักเล่นสนุกกับจิตใจของผู้อื่น ความเชี่ยวชาญในการวางแผนในด้านจิตวิทยาของฝีกฝ่ายอยู่ในระดับสูง ต่อให้ตัวราเซ็ตสึเองก็ยังเทียบชั้นกับอีกฝ่ายไม่ได้



"คุณฮิราโกะ คุณสู้เขาไม่ได้หรอกครับ ชายคนนี้ใช้เคียวกะ ซุยเกสึอยู่ตลอดเวลา"



"นายว่าไงนะ ?"



"ก็อย่างที่คุโรกิ ราเซ็ตสึบอกนั่นแหละ ถึงเวลานอนอยู่บนธุลีดินและเฝ้ามองสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปนี้ให้ดีเสียเถอะ"



ดาบในมือของไอเซ็นกระซวกแทงใส่ฮิราโกะเจ้าตัวมองไม่เห็นการเคลื่อนไหวเลยตั้งแต่ต้น ทางราเซ็ตสึที่แม้อยากจะช่วย แต่ถ้าเข้าไปสุ่มสี่สุ่มห้าคนต่อไปก็น่าจะเป็นเขาเสียเอง รอจนหลังฮิราโกะล่วงลงสู่พื้นเขาจึงพาอีกฝ่ายโย้กย้ายร่างด้วยก้าวพริบตาไปหาอิซาเนะเพื่อให้เธอรักษา



ดูเหมือนอีกฝ่ายจะยังไม่ตามมา หลังส่งอีกฝ่ายเสร็จราเซ็ตสึก็พาผู้บาดเจ็บไปหาที่ซ่อนตัว ตอนนี้พลังของเขายังไม่ฟื้นคืน เร่งรีบเกินไปก็จะเสียแผน แถมการใช้แต่อารมณ์อาจจะทำให้เขาพลาดท่าพ่ายแพ้อีกฝ่ายด้วย 



ระดับพลังของไอเซ็นในตอนนี้แตกต่างกับตอนที่เขาใช้เก็ตสึกะ เท็นโชหวดอีกฝ่ายที่ฮูเอโกมุนโด้เกือบสองเท่าตัว นี่น่าจะเป็นผลลัพท์ของการฝังโฮเงียคุไว้ภายในร่าง แถมโฮเงียคุในปัจจุบันก็ใกล้ถึงจุดเริ่มต้นของการวิวัฒนาการอย่างแท้จริง



ดังนั้นต่อให้เขาออกไปสู่กับอีกฝ่ายในตอนนี้ก็มีแต่แพ้ลูกเดียว คงได้แต่นั่งพักฟื้นและรอให้พลังที่ได้มาจากการสังหารลูซิฟุจแปรสภาพและกลายเป็นส่วนหนึ่งของเขาอย่างสมบูรณ์อาจจะต้องใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงเลยทีเดียว



ยังดีที่เขาสามารถช่วยสนับสนุนการต่อสู้ได้อยู่ หลายคนอาจจะลืมไปแล้วว่าเขาเคยทิ้งตราสัญญาลักษณ์ของหัวหน้าหน่วยทุกคนและนั่นเป็นเหตุผลที่เขาไม่เคยปลดชิไคออกตั้งแต่นั้นมา



ไม่ใช่เพื่อดึงอีกฝ่ายเข้าสู่โลกฝันมายาเพียงอย่างเดียว แต่นั่นเป็นการสลักชินเคียวกะซุยเกสึของตัวเองเข้าไปทับซ้อนกับเคียวกะซุยเกสึของไอเซ็น



ราเซ็ตสึเองก็มีแผนไว้คอยรับมือกับไอเซ็น ทั้งยังมีกลุ่มคนที่จะช่วยเขาดำเนินการตามแผนอีกมากมาย มองไปยังการต่อสู้กับเหล่าเอสคิวโด้ที่จบลงอย่างสมบูรณ์ เอสคิวโด้ที่ไร้ค่าไม่ถูกเหล่าหัวหน้าหน่วยลุมสังหารก็พบกับคมดาบของไอเซ็นเข้าปลิดชีพเสียเอง



คนที่ออกไปสู้คนต่อไปก็คือโทเซ็น ราเซ็ตสึไม่ได้มีความคิดจะเข้าไปช่วยอีกฝ่ายให้ตื่นเพราะมันเป็นไปไม่ได้ ต่อให้เรื่องราวชีวิตของอีกฝ่ายจะน่าสงสารเพียงใดแต่อีกฝ่ายก็ไม่ควรทำร้ายผู้บริสุทธิ์ที่ไม่เกี่ยวข้อง ถ้านี่คือความยุติธรรมที่อีกฝ่ายเคยว่าไว้ ก็จงเดินต่อไปให้สุดแล้วก็จงตายอยู่ที่นั่น ด้วยเส้นทางที่อีกฝ่ายได้เลือกมันด้วยตนเอง



'ต่อให้มีพลังที่แข็งแกร่งเพียงใด แต่ถ้าเจ้ามีหัวใจที่อ่อนแอ สุดท้ายเจ้าก็จะเป็นได้เพียงแค่อสูรร้ายที่ถูกครอบงำจนไม่มีจิตสำนึกความเป็นคนหลงเหลืออยู่อีก'






















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 530 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,070 ความคิดเห็น

  1. #789 Rnozero (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 05:56

    โทเช็นตัวเขาเองก็น่าสงสารมากเลยนะแต่อย่างที่คุโรกิพูดในเมื่อ เลือกที่จะทำการใหญ่โดยไม่สนวิธีการก็ไม่จำเป็นต้องพูดกันอีกแล้วล่ะครับพี่น้องงงงงงงงงง

    #789
    0
  2. #788 Taberong140501 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2563 / 08:35
    ศึกนี้จะมีอะไรพลิกอีกไมหน่อ~~~~~
    #788
    0
  3. #785 Nicezii114 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2563 / 06:20
    รอดูว่าจะมีตอนล้างบางพวกไม่สนกฎในโซๆอยู่ไหมนะ
    #785
    0
  4. #784 SM1LE (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2563 / 05:54

    แอบสงสารโทเซ็นอยู่ แต่ก็อย่างว่า ไม่รู้ว่าโดนไอเซ็นปั่นหัวเพิ่มด้วยมั้ย แต่เจ้าตัวจงใจเลือกทางนี้เอง เพราะงั้นก็....


    Press F to respect ฮะ โทเซ็น

    #784
    0
  5. #783 JokeCup0 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2563 / 05:38
    ยอมเป็นคนดลวมีอุดมการณ์ดีกว่าพวกเลวไรชื่งกฏเกณฑ์อย่างน้อยก็ได้ตายพร้อมสิ่งที่เชื่อมั่นกับคนที่ตายมีเเต่เรื่องเลวไรชิ่งจุดหมาย
    #783
    0
  6. #782 kangza45782 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2563 / 05:26
    ดีจ้าาา
    #782
    0