คัดลอกลิงก์เเล้ว

ถ้าฉันเป็น สร้อยคอ

เรื่องสร้อยคอที่อยู่ในร้านเครื่องประดับ แต่งเองๆ

ยอดวิวรวม

706

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


706

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


1
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  21 เม.ย. 55 / 17:24 น.
นิยาย ҩѹ ¤ ถ้าฉันเป็น สร้อยคอ | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้








ตอนแรกตั้งใจว่าจะให้ผู้ชายที่เป็นลูกค้าคือ เยซอง แต่ไปๆมาๆ รีบปั่นส่งครูก็เลยไม่ได้ให้รายละเอียดเยซองเท่าไหร่เลยT T



CREDIT
l e t . GO !
nu eng

เนื้อเรื่อง อัปเดต 21 เม.ย. 55 / 17:24



ทันทีที่ม่านบางสีดำถูกดึงให้เปิดออก แสงแดดอ่อนๆยามเช้าสาดส่องเข้ามากระทบกับชั้นวางเครื่องประดับเป็นแนวยาว สีเหลืองทองพร้อมด้วยสีเงินสะท้อนเข้าตาของฉันราวกับว่านับจากนี้เป็นต้นไปได้เริ่มการแข่งขันประชันความงามขึ้นแล้ว ใบหน้าชายวัยกลางคนซึ่งเต็มไปด้วยริ้วรอยตามอายุ คิ้วขมวดผูกเป็นปมเช่นเคย เจ้านายผู้ให้กำเนิดฉันขึ้นมาในร้านขายเครื่องประดับเล็กๆแห่งนี้ ด้วยภาระหนี้สินมากมายทำให้ไม่สามารถเปิดร้านนี้ได้อีกต่อไป แต่เพราะความรักและความหลงใหลในเครื่องประดับของท่านจึงทำให้ฉันและเพื่อนๆยังคงถูกวางเอาไว้บนเบาะกำมะหยี่สีน้ำเงินตามเดิม   

 

วันนี้คงจะโดนยึดร้านแล้วสินะ คำพูดเลื่อนลอยของเจ้านายที่กำลังกล่าวกับตัวเองขณะสายตาเหม่อลอยออกไปทางหน้าต่างอย่างไร้จุดหมาย ฉันรู้สึกสงสารท่านจังเลย  หากฉันทำให้เจ้านายมีความสุขโดยที่ไม่ต้องเป็นภาระให้กับท่านอย่างทุกวันนี้คงจะดีมากๆเลย  

 

 

สร้อยเส้นนี้ราคาเท่าไหร่ครับ?” ราวสวรรค์บันดาลลูกค้าหนุ่มหน้าใสให้เดินเข้ามาในร้าน ด้วยเพราะบังเอิญที่สายตาตนสะดุดกับฉันเข้าจึงเข้ามาสอบถามภายในร้าน เส้นนี้ไม่ได้มีไว้ขายครับ มันเป็นของขวัญวันเกิดหลานสาวครับ คำตอบหลุดจากหน้าเปื้อนรอยยิ้มของท่าน  อันที่จริงฉันรู้สึกเสียใจที่ไม่สามารถทำประโยชน์ให้กับเจ้านายได้ หากขายฉันให้กับหนุ่มผู้นี้ มูลค่าของฉันคงจะพอทำให้นายมีความสุขไปอีกนาน แต่ภายในใจลึกๆ ฉันรู้สึกยินดีในเวลาเดียวกันที่ไม่ต้องพรากจากเจ้านายไปไหน ลูกค้าหนุ่มหน้ามุ่ยไม่พอใจกับคำตอบที่ได้เช่นเด็กไม่ได้ของที่ต้องการและพยายามเพิ่มมูลค่าให้ฉันมากพอที่จะใช้ชีวิตสบายๆไปช่วยชีวิตเลยก็ว่าได้ จนเจ้านายถึงกับกลืนไม่เข้าคายไม่ออกที่เดียวเชียว จึงจำต้องยอมตกลงขายฉันให้กับลูกค้าจอมตื้อเพื่อนำเงินจำนวนมหาศาลมาชดใช้หนี้สินและปรับปรุงชีวิตความเป็นอยู่ให้มั่นคงกว่าเดิม ฉันไม่รูสึกเสียใจสักนิดที่จะต้องจากนายผู้ให้กำเนิดไป กลับรู้เพียงว่าดีแล้วที่ฉันสามารถเป็นประโยชน์ให้กับเขาได้     ทันทีที่ถูกบรรจุลงภาชนะคล้ายกล่องสี่เหลี่ยมขนาดเล็ก  ความมืดมิดเข้ามาเยือนพร้อมด้วยความกลัว....กลัวที่จะต้องออกจากโลกใบเล็กไปสู่โลกที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน กลัวที่จะต้องเผชิญโลกใหม่กับเจ้านายคนใหม่ กลัวที่จะถูกเจ้านายคนใหม่ทอดทิ้งอย่างไร้เยื่อใย  ภาวนาอย่าให้อย่าเป็นเช่นนั้นเลย

 

 

หลายวันผ่านไป ฉันยังคงอยู่ในภาชนะเดิมไม่เปลี่ยนแปลง นับจากวันนั้นที่ได้ฉันมา เจ้านายคนใหม่โยนฉันลงมาอยู่ที่ไหนสักแห่งและไม่ได้เปิดกล่องใบนี้เลย จนฉันพลอยคิดว่าเขาต้องลืมฉันไปแล้วแน่ๆ หรือว่าสิ่งที่ฉันกลัวกำลังจะเป็นจริงแล้วอย่างนั้นหรือ คงไม่ใช่แน่! เพราะภาชนะนี้ได้ถูกเปิดออกแล้ว ฉันพยายามทำตัวให้สะท้อนแวววับเข้าตาเขา หมายจะสร้างความประทับใจให้เมื่อแรกเจอ  ทว่าภาพที่เห็นกลับเป็นภาพใบหน้าบึ้งตึงทันที  หลังจากวันนั้นที่เจ้านายใหม่เปิดภาชนะคล้ายกล่องสี่เหลี่ยมขึ้นมาดู เจ้านายไม่ได้เปิดอีกเลย ทั้งนี้เพราะฉันไปสร้างความประทับใจแย่ๆให้กับเขา จึงถูกยัดเก็บลงตามเดิม

            ความประทับใจครั้งแรกมลายหายไปสิ้น ถัดจากวันนั้นเจ้านายมักสวมฉันอย่างไม่ทะนุถนอมพร้อมกับพาฉันออกไปท่องโลกยามราตรีที่มีแต่แสงไฟหลากสีส่องเข้าตาจนฉันมึนหัวไปหมด เสียงเพลงและเสียงร้องดังระงม ผู้คนยักย้ายส่ายตัวไปมาตามจังหวะเพลงอันน่าปวดประสาทสำหรับฉัน เป็นเช่นนี้ทุกวันๆ จนเริ่มถี่ขึ้นเรื่อยๆ  และเมื่อพอใกล้สว่างเจ้านายกลับมาถึงบ้านด้วยสภาพมึนเมาจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ ล้มลงเกลือกกลิ้งอยู่บนพื้นจนผลอยหลับไป เม็เหงื่อบริเวณลำคออันเป็นที่ๆฉันอยู่ ณ เวลานี้ เริ่มผุดพรายมากขึ้นเรื่อยๆ ทั้งนี้เป็นเพราะไอความร้อนจากร่างกายส่งผลให้เจ้านายจำต้องสละเสื้อนอกออกพร้อมด้วยเครื่องประดับกายต่างๆรวมทั้งสร้อยคอ

 

 

นายท่านใช้มือหนาข้างหนึ่งยกขึ้นมาเพื่อนกระชากฉันให้หลุดจากลำคอ ทันใดนั้นเองตะขอตัวเชื่อมเกี่ยวสร้อย  ได้ขาดออกจากกัน ชิ้นส่วนเล็กๆกระเด็นออกไปทั่วห้อง ไม่ต้องหวังให้มีการประกอบร่างของฉันใหม่  เจ้านายคงจะลืมฉันไปขณะตนสร่างจากฤทธิ์แอลกอฮอล์แล้วตื่นขึ้นมาพร้อมกับวันใหม่ที่ไม่มีสร้อยคอเส้นเดิมที่ครั้งหนึ่งเคยสวมใส่บนลำคอ  ฉับพลันภาพใบหน้าชายวัยกลางคนยิ้มอย่างเป็นสุขทำให้หวนคิดไปถึงเจ้านายคนเก่าที่บัดนี้ฉันอยากกลับไปอีกครั้งหนึ่ง มันคงสายไปแล้วสินะ....

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ รักโกคุคุงจริงๆนะจะบอกให้ จากทั้งหมด 18 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 มัลลิกา
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2554 / 18:02
    อยางน้อยฉัน(สร้อย)ก็เป็นประโยชน์ต่อเจ้านายผู้ให้กำเนิดฉัน...น่าสงสารสร้อยอ่ะ
    #2
    0
  2. > > So Ra < <

    ฮ่าๆ ท่านพี่เบล^^ ธีมที่สุดจะเข้ากับเรื่องเศร้าๆ=___=

    #1
    0