นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

SF The Devil In I - Toru x Taka

โดย RoyalNiflheim

ไม่ว่าเจ้าตัวจะแสดงออกมาอ่อนโยนเหมือนเจ้าชาย.. หรือรุนแรงป่าเถื่อนเหมือนสัตว์ร้าย.. ขอแค่โทรุยังรักทากะก็จะไม่ไปไหน.. แม้จะโดนขย้ำจนปางตายก็ตาม

ยอดวิวรวม

358

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


358

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


5
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  26 ก.ย. 59 / 01:00 น.
นิยาย SF The Devil In I - Toru x Taka

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สวัสดีและสวัสดีอีกครั้งหลังจากห่างหายไปนาน.. ไม่พูดพร่ำทำเพลงมาก เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ 2 สำหรับคู่โทรุกะ.. 
นะครับบบ ก็เนื้อเรื่องนี้.. สร้างขึ้นมาตอนอโลน เลยออกมาหยาบโลนเช่นนี้.. ขอภัยแม่นาง.. แหะๆ เอนเจอย รีดดิ้งง

อ้ะๆ อย่าลืมมม ช่องทางการติดตามม
Facebook : BlackWhiskey40
Twitter : @BlackWhiskey40
จิ้มๆ กดๆ แล้วก็เชิญอ่านเลยค้าบบบ 

b e r l i n ?

เนื้อเรื่อง อัปเดต 26 ก.ย. 59 / 01:00


SF_THE DEVIL IN I – Toruka [Toru x Taka]

                บางครั้งคนที่เรารักและไว้ใจมากที่สุดอาจจะเป็นสัตว์ร้ายที่จ้องรอวันขย้ำคุณอยู่ก็ได้.. เวลาเท่านั้นที่จะกระชากหน้ากากและเผยตัวตนปีศาจแสนชั่วร้ายนั่นออกมา
“โทรุ.. อ อย่าทำอะไรฉันเลย..”เสียงใสที่มักจะขับขานบทเพลงไพเราะอยู่เสมอสั่นเครือเมื่อเอ่ยประโยคคล้ายลูกกระต่ายกำลังร้องขอชีวิตจากหมาป่าน้ำตาเม็ดใสเริ่มไหลพรั่งพรูออกมาเหมือนเขื่อนแตกเมื่อชายร่างสูงๆตรงหน้าเริ่มสาวเท้าเข้ามาใกล้ ดวงตาที่มักหนักแน่นและอ่อนโยนมันหายไปแล้ว ในเมื่อตอนนี้ดวงตาคู่นั้นถูกแทนที่ด้วยความว่างเปล่าเย็นชาและตัญหา
“สายไปแล้วทากะฮิโระ.. นายไม่รู้เหรอว่าฉันพานายมาที่นี่ทำไม?”เสียงทุ้มพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชามือใหญ่คว้าหมับเข้าที่ข้อมือคนตัวเล็กกว่าก่อนจะกดตรึงร่างเล็กๆนั่นลงกับเตียงนุ่ม เสียงโลหะกระทบเข้าล็อคดังแกร๊กสัมผัสเย็นเฉียบละไปกับผิวเนียนทำให้ทากะขนลุกและตัวสั่นได้ไม่ยาก.. ครั้งแล้วครั้งเล่าที่โทรุทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจของทากะ.. จนอยากจะตายหรือหนีหายไปซะแต่มันกลับติดเพียงโซ่เส้นเล็กๆ.. โซ่เส้นเล็กที่แกร่งกว่าหินผาใดๆทั้งหมด.. ที่มีชื่อว่า “รัก”
โซ่เส้นเล็กนั่นมันล่ามหัวใจของทากะให้ผูกติดกับผู้ชายคนนั้นไปเสียแล้ว..
“ฮึก.. โทรุ.. อย่า.. อืออ”เสียงอู้อี้ร้องห้ามพร้อมกับน้ำตาที่หลั่งออกมาไม่หยุดพร้อมกับสัมผัสหยาบคายจากคนตรงหน้า ริมฝีปากกระจับลากผ่านเนื้อผิวร้อนๆของร่างเล็กๆก่อนจะตีตราจองเป็นเจ้าข้าวเจ้าของทุกตารางนิ้วไม่สนใจข้อมือเล็กๆนั่นว่ามันจะแดงซักเพียงใดแม้มันจะโดนเนื้อโลหะเสียดสีจนถลอก..
“อยู่เฉยๆ.. ทำตัวเป็นเด็กดี น่าจะดีกว่าไม่ใช่เหรอ หื้ม ทากะ?”นิ้วยาวไล้กับแก้มใสปาดคราบน้ำตาอุ่นๆออกให้ด้วยท่าทีอ่อนโยนก่อนจะก้มลงประกบปากรุกจูบที่ทั้งรุนแรงและหยาบโลนจนคนใต้ร่างต้องเบือนหน้าหนีสัมผัสนั้น..
มือหนาๆรั้งปลายคางเล็กให้หันกลับมารับจูบเช่นเดิมจนลิ้นร้อนได้ล่วงล้ำเข้าไปตักตวงความหวานจนพอใจจึงได้ละความรุนแรงลงเหลือแต่ความอ่อนโยนที่ทากะคุ้นเคย..
มือหนาเลื่อนลงเคล้าคลึงสะโพกมนก่อนจะละมือมาเค้นส่วนอ่อนไหวของคนใต้อาณัติ สัมผัสหยาบคายที่ปลุกไฟราคะขึ้นมายากที่จะยอมรับ.. และก็ยากที่จะปฏิเสธมันเช่นกัน..
“หื้ม.. ก็เป็นเด็กดีนี่นา..”อุ้งมือใหญ่ขยับไปมาช้าๆหยอกล้อกับส่วนอ่อนไหวจนเจ้าตัวต้องหุบขาและนอนบิดเร้าอย่างทรมาณ
“ฮึก.. โทรุ อือ.. อ”หยาดน้ำตาแห่งความเสียใจไหลออกมาไม่ยอมหยุดเมื่อนึกถึงครั้งที่โทรุอ่อนโยนมากกว่านี้..
.
.
ในวันที่ฝนกระหน่ำตกลงมาห่าใหญ่ราวกับว่าเป็นวันที่ประเจ้าทรงเสียพระทัยแล้วปล่อยหยาดน้ำตาให้รินไหลออกมาเพื่อชะล้างความโศก.. วันนั้นยังมีผู้ชายตัวเล็กๆที่ปล่อยให้น้ำตาของพระเจ้านั้นชะล้างคราบแห่งความเสียใจของตัวเองเช่นหัน..
ทากะฮิโระ.. หนุ่มน้อยที่หนีออกจากบ้านมา บ้านที่แสนทรมาณไม่ต่างจากนรกบนดิน.. ที่ๆต้องเอาตัวรอดจากอสูรร้ายที่จ้องจะขย้ำเขา.. คนที่ตัวเองเรียกว่าพ่อเลี้ยง.. ไม่มีอีกแล้วที่ให้ไป... ยอมตายอย่างหมาข้างถนนดีกว่าทนให้ตัวเองต้องเฉียดโดนปู้ยี่ปู้ยำจากสัตว์ร้าย.. จนมีใครคนนึงเข้ามา.. ยื่นมือคู่ใหญ่ๆคู่นั้นมาให้แม้มันจะเย็นเฉียบ.. แต่ทากะกลับสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นและมั่นคง.. อ่อนโยนจนเผลอใจในวันที่ตัวเองอ่อนแอ..
“ถ้าชีวิตมันแย่มาก.. มาอยู่กับฉันไหม? นายคงไม่อยากตายจากหมาข้างถนนหรอก”เสียงทุ้มที่มีเสน่ห์พูดพร้อมกับยื่นมือมาให้ไม่ต่างจากการมอบชีวิตใหม่ให้ทากะ.. ความใจดี อ่อนโยน และมั่นคง.. ทุกอย่างทำให้ทากะหลงรัก..
“ขอบคุณ.. ท ที่ช่วยผม”
“นายชื่ออะไร..”
“ทากะ.. ทากะฮิโระ”
“ฉันยามาชิตะ โทรุ” รัก.. รักผู้ชายคนนี้ที่มอบความรักมาให้ ที่มอบชีวิตใหม่มาให้.. จนสุดท้ายโทรุก็เปิดใจให้ทากะเข้ามาเป็นมากกว่าคนในความดูแล.. ทากะได้กลายเป็นคนรัก.. สิ่งที่ทากะรักษาไว้สุดชีวิตจากสัตว์ร้ายที่จ้องจะพรากไป.. เขามอบมันให้โทรุด้วยความรัก.. ครั้งแรกที่อ่อนโยนและร้อนแรงราวกับไฟที่แทบจะหลอมละลายร่างเล็กๆนี้ให้สลายไป.. เพราะสัมผัสจากโทรุแต่หลังจากนั้น.. มันไม่ใช่ มันไม่ใช่เลย..
.
.
เสียงครวญครางดังระงมเคล้ากับเสียงกระชากโลหพทั่วห้องสี่เหลี่ยมสลับกับเสียงหอบหายใจและจังหวะการขยับที่หนักหน่วง.. ร่างเล็กๆของทากะกำลังสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกที่รุนแรงของโทรุข้อมือเล็กแดงช้ำจากการกระชากโลหะเหล็กนั่นอย่างแรง หัวทุยๆสะบัดไปมาจนผมยุ่งเหยิง.. เหงื่อกาฬไหลอาบร่างทั่งสองคนชุ่ม..
นี่โทรุกำลังจะฆ่าเค้าแบบนี้เหรอ
โทรุจะปล่อยให้เขาตายช้าๆแบบนี้น่ะเหรอ?..
“อ๊า.. โทรุ.. จ เจ็บ..”เสียงสะอื้นถูกลบล้างด้วยเสียงครางกระเส่าและโอดครวญทุกครั้งเมื่อคนตัวสูงฝังคมเขี้ยวลงบนร่างเพื่อตีตราความเป็นเจ้าของ
“อือ.. ทากะ..”เสียงทุ้มต่ำคางอย่างสุขสมเมื่อร่างกายที่ตนกำลังหลงไหลกำลังปรนเปรอความสุขให้อย่างถึงที่สุดแม้ปากเล็กๆจะร้องห้ามอย่างไรแต่ร่างกายกลับตอบสนองทุกสัดส่วน..
สะโพกแกร่งเร่งจังหวะขึ้นเมื่ออีกไม่นานก็ใกล้ถึงฝั่งฝันแล้วจนในที่สุดสองร่างก็ได้แตะขอบสวรรค์พร้อมๆกัน
ทากะแทบจะสิ้นลมหลังจากจบกิจกรรมรักอันหนักหน่วงนี้ก่อนจะหลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อนทิ้งให้ร่างสูงๆไล่พิศมองผลงานที่ตัวเองสร้างไว้ครั้งที่ร้อยแล้วเห็นจะได้ มือหนาไล่เช็ดคราบน้ำตาบนแก้มอีกคนอย่างอ่อนโยนสายตาคมเปลี่ยนไปเหมือนคนเพิ่งได้สติก่อนจะค่อยๆปลดกุญแจมือออกให้อย่างช้าๆ นิ้วยาวลูบลงกับข้อมือที่แดงช้ำของอีกฝ่ายอย่างเบามือ
“ขอโทษนะทากะ.. ขอโทษที่ทำให้ต้องเจ็บตัว.. แต่ฉันรักนายรักเกินกว่าที่จะให้นายไปเป็นของใครได้อีก.. การกระทำของฉันมันเลวระยับจนเกินกว่าที่นายจะให้อภัยได้แล้วใช่ไหม?”คนตัวสูงยกมือขึ้นลูบผมนิ่มเบาๆก่อนจะกดจูบลงบนหน้าผากอย่างรักใคร่ จริงอยู่ที่เค้ารักทากะมาก.. แต่ก็ไม่เคยบอกให้ให้รับรู้ซักครั้งหนำซ้ำยังทำร้ายคนตัวเล็กๆที่มีบาดแผลอยู่เต็มไปหมดให้บอบช้ำยิ่งกว่าเดิมเสียอีก..
“นายคงอยากหนีไปให้พ้นจากฉัน.. แต่นายอย่าพยายามเลย.. ต่อให้นายหนีไปฉันก็จะไปตามนายกลับมา.. ที่รัก”มุมปากหยักยกยิ้มขึ้นมาน้อยๆก่อนจะเดินไปหยิบผ้าชุบน้ำมาเช็ดทำความสะอาดร่างกายให้อีกคนทุกซอกทุกมุมจนสะอาดพร้อมกับทิ้งร่างนอนลงข้างๆก่อนแขนแกร่งจะรวบเอวบางมานอนกอดเอวไว้และดำดิ่งเข้าสู่นิทรา..

อีกเหตุผลที่ทากะไม่ยอมไปไหน.. แม้ตัวเองจะบอบช้ำซักเท่าไรนอกเหนือจากที่ตัวเองจะรักโทรุมากแล้ว ทากะยังรู้อีกว่าโทรุเองก็รักเขาเหมือนกัน.. ไม่ว่าเจ้าตัวจะแสดงออกมาอ่อนโยนเหมือนเจ้าชาย.. หรือป่าเถื่อนเหมือนสัตว์ร้าย.. ขอแค่รู้ว่าเขายังรัก..ทากะก็จะไม่ไปไหน.. แม้ว่าจะต้องโดนขย้ำจนปางตายอีกซักกี่ครั้ง.. ก็จะยอมตาย.. ตรงนี้ตรงอ้อมอกของโทรุ..


#ขอโทษที่ทำร้ายทากะตัวน้อยๆ เพราะความอโลนของไรท์แท้ๆ เลยกลายเป็นความเจ็บช้ำของทากะ
แหะๆ ชอบไม่ชอบอย่างไร ฝากกดไลท์+แชร์ ด้วยนะครับบบ
อย่าลืม ไลท์เพจ หรือ ฟอล ทวิตนะ เวลามีนิยายใหม่ๆจะได้ไม่พลาดดด ขอบคุณครับบบบ

ผลงานอื่นๆ ของ RoyalNiflheim

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 22:46
    เเพ้คำเดียวเลย "ที่รัก" อยากจะกรี๊ดให้ลั่นบ้าน
    จริงๆก็รู้นะว่ามัน SM ขนาดไหน เเต่สุดท้ายคนอ่านก็ S กว่าด้วยการอ่านจนจบค่ะ ขอบคุณ---//เเอ่ฟฟ
    อ่านฟิคนี้เเล้วถึง Taking off นะ ถึงเเม้ว่าเวลาที่ไรต์อัพมันจะยังไม่มีเพลงนี้ก็เอาเถอะ ถถถถถถว
    #เม้นให้เเล้วนะ
    #1
    0