×
publisher-03 นิยายตีพิมพ์
  • สำนักพิมพ์ : In Love
  • ประเภท : รักหวานแหวว
  • วันที่จัดจำหน่าย : 26 มีนาคม 2558
  • ภรรยาตีตรา

    ใครบางคนเคยพูดไว้ว่า พระเจ้าสร้างเรามาแค่ครึ่งคนเท่านั้นและ.... สร้างอีกส่วนหนึ่งของเราซุกซ่อนไว้ในตัวของใครอีกคน เมื่อได้พบกับใครคนนั้น อีกส่วนหนึ่งของเราจึงจะถูกเติมเต็ม

    ยอดวิวรวม

    15,228

    ยอดวิวเดือนนี้

    104

    ยอดวิวรวม


    15.22K

    ความคิดเห็น


    79

    คนติดตาม


    169
    จำนวนตอน : 41 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  6 เม.ย. 63 / 06:37 น.

    ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

                 ขอจันทร์ย่องออกจากห้องอาบน้ำ ยังเห็นเขาก้มหน้าก้มตาอ่านเอกสารอยู่ที่โต๊ะทำงานก็ค่อยโล่ง หล่อนกำลังจะเดินเข้าห้องชั้นในก็ได้ยินเสียงทุ้มทรงอำนาจเปรยขึ้นโดยไม่หันกลับมามองว่า

                    “หวังว่าเธอคงจำกติกาของฉันได้...”

                “...” ขอจันทร์ยืนค้างในท่าย่องกริบ กติกาของไวณวิณมีเป็นกุรุสแต่... หล่อนก็พอนึกออกแหละว่า เขาหมายถึงกติกาข้อไหน หล่อนทำท่าจะหูทวนลม แต่เขาก็เงยขึ้นมองช้าๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยใบหน้าเฉยเมยสุดๆ ว่า

                 “ถ้าฉันขึ้นไปบนเตียงแล้วเห็นว่าเธอสวมอะไรนอนซักชิ้น... ” เขาแสยะยิ้ม “ฉันจะไม่ให้เธอได้นอนอีกเลยตลอดทั้งคืน”

               “...” ขอจันทร์อ้าปากค้าง... หล่อนอาจไม่เชื่อนักที่เขาว่ากันว่า เชื้อไม่ทิ้งแถว หาก... ก็เห็นๆ กันอยู่!

                    ไวณวิณยิ้มเย็น เขามันลูกชายเจ้าพ่อนี่นะ


    ********************** ภรรยาตีตราเปิดให้ดาวน์โหลดในรูปแบบอีบุคแล้วนะคะ คลิ้กที่ลิ้งค์ด้านล่างได้เลยค่ะ

    ภรรยาตีตรา
    จอมนางค์
    www.mebmarket.com
            เพราะอะไรหล่อนจึงต้องมารับผลกรรมที่หล่อนไม่ได้เป็นคนก่อ? ขอจันทร์ หริญรักษ์เฝ้าถามใจตนในคืนพระจันทร์เต็มดวง... ฉาดฉาย งดงามดั่งหนึ่งแสงจากสรวงสวรรค์ หาก... หัวใจของหล่อนกลับหม่นหมอง แสงจันทร์นั้นแม้จะส่องสว่างในยามราตรีกาลหากก็มิอาจแข่งแสงสุริยาทิตย์ได้ และแม้จะส่องประกายในยามมืดมิด หากแต่ประกายนั้นก็ไม่สู้แสงดาราที่เต้นระยิบระยับจับฟากฟ้า หล่อนเป็นหญิงสาวชืดชา ไร้สีสันไม่ต่างจากดอกไม้ที่ไร้กลิ่น อวดได้เพียงรูปโฉมสีขาวแห่งพรหมจารีและคุณงามความดีที่ถือรักษาเอาไว้ตลอดมา หาก... ‘เขา’ ก็ได้พรากเอาไปอย่างเลือดเย็น! เพราะผู้หญิงแพศยาเพียงคนเดียวเท่านั้น น้องชายที่เป็นครอบครัวแท้จริงเพียงคนเดียวของเขาจึงต้องถูกพรากเอาชีวิตไป ความรู้สึกเจ็บร้าว หยั่งรากลึกจากความรู้สึกสูญเสียเหมือนถูกเด็ดเอาชีวิตไปด้วยก่อเกิดเป็นความรู้สึกเคียดแค้นเกินกว่าจะหาคำบรรยายใดๆ ได้ ไวณวิณ อิษวัตจะติดตาม ล่าล้างมันไปทุกที่ ไม่ว่าผู้หญิงคนนั้นจะหนีไปอยู่ในที่แห่งไหน เขาสาบานกับวิญญาณวิศรุต จะลากหล่อนมาลงทัณฑ์ให้สาสมจงได้และ ...ขอจันทร์ หริญรักษ์ จะเป็นสะพานเดียวที่เชื่อมต่อการหายตัวไปอย่างลึกลับของน้องสาวหล่อน ผู้หญิงแพศยาคนนั้น หรือหาก... หล่อนมีส่วนร่วมสมคบคิดให้คนที่กระทำต่อน้องชายของเขาหนีความผิด ลอยนวล หล่อนเองก็ต้องรับการลงทัณฑ์จากเขาอย่างแสนสาหัสเท่าๆ กัน!  ขอจันทร์ย่องออกจากห้องอาบน้ำ ยังเห็นเขาก้มหน้าก้มตาอ่านเอกสารอยู่ที่โต๊ะทำงานก็ค่อยโล่ง หล่อนกำลังจะเดินเข้าห้องชั้นในก็ได้ยินเสียงทุ้มทรงอำนาจเปรยขึ้นโดยไม่หันกลับมามองว่า “หวังว่าเธอคงจำกติกาของฉันได้...” “...” ขอจันทร์ยืนค้างในท่าย่องกริบ กติกาของไวณวิณมีเป็นกุรุสแต่... หล่อนก็พอนึกออกแหละว่า เขาหมายถึงกติกาข้อไหน หญิงสาวทำท่าจะหูทวนลม แต่เขาก็เงยขึ้นมองช้าๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยใบหน้าเฉยเมยสุดๆ ว่า “ถ้าฉันขึ้นไปบนเตียงแล้วเห็นว่าเธอสวมอะไรนอนซักชิ้น... ” เขาแสยะยิ้ม “ฉันจะไม่ให้เธอได้นอนอีกเลยตลอดทั้งคืน” ขอจันทร์อ้าปากค้าง... หล่อนอาจไม่เชื่อนักที่เขาว่ากันว่า ‘เชื้อไม่ทิ้งแถว’ หาก... ก็เห็นๆ กันอยู่! ไวณวิณยิ้มเย็น เขามันลูกชายเจ้าพ่อนี่นะ

    นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

    loading
    กำลังโหลด...

    คำนิยม Top

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    คำนิยมล่าสุด

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    79 ความคิดเห็น