นางมารผู้หวนคืน (จบ)

ตอนที่ 8 : ตอนที่ 8 : ชีวิตใหม่ที่กำลังรออยู่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 53,074
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,568 ครั้ง
    29 มี.ค. 63

ตอนที่ 8

ชีวิตใหม่ที่กำลังรออยู่

 

 

          หลังจากขึ้นมาบนห้อง

 

          ลี่อินก็ไปอาบน้ำแต่งตัว เพื่อเตรียมเข้านอนให้เรียบร้อยเป็นอับดับแรก แต่หลังจากอาบน้ำเสร็จ และเปิดตู้เสื้อผ้าออก เธอกลับเห็นแต่ชุดนอนสีชมพู และนั่นทำให้ต้องทำหน้าแหยอีกรอบในวันนี้ หลังจากที่ครั้งแรกคือการเห็นรูปคู่เธอกับตงลู่

 

ในอดีตเธอเคยคลั่งสีชมพูขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?

 

หวานแหววขั้นสุด...

 

“เวลาทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไปจริงๆ แต่ฉันเลิกชอบสีชมพูแบบนี้มานานเท่าไหร่แล้วนะ” ลี่อินทำหน้าคิด ในขณะที่มือก็หยิบชุดนอนหนึ่งขึ้นมา “พอเวลาผ่านไป รู้ตัวอีกทีข้าวของรอบตัวก็มีแต่สีทอง แต่ใช้สีชมพูบ้างก็แปลกใหม่ดี เผื่อชีวิตจะกลับไปฟรุ้งฟริ้งเหมือนเดิมบ้าง”

 

เมื่อแต่งตัวเสร็จ เธอก็เดินไปนั่งหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง หยิบมาส์กหน้ากระปุกหนึ่งขึ้นมาทา ส่วนปากก็ฮัมเพลงไปเรื่อยอย่างอารมณ์ดี

 

วันพรุ่งนี้เธอต้องตื่นแต่เช้า เพราะก่อนออกไปกับตงลู่ เธอแอบดูตารางเรียนที่โต๊ะทำงาน และพบว่าวันพรุ่งนี้มีเรียนแต่เช้า 

 

วันนี้เลยต้องมาส์กหน้าให้ผิวดูอิ่มเอิบสุขภาพดี

 

และนี่เหมือนจะเป็นช่วงเวลาแรกในรอบสิบกว่าปี ที่เธอรู้สึกว่าการมาส์กหน้าสามารถช่วยบำรุงผิวพรรณได้จริงๆ

 

          ก็นะ...

 

ชีวิตวัยเรียนมันกลับมาอีกครั้งนี่!

 

ช่วงเวลาก่อนจบมหาลัยคือ ช่วงเวลาที่หญิงสาวกำลังจะได้เฉิดฉายและสวยที่สุดแล้ว

 

          เมื่อจัดการตัวเองเสร็จ เธอก็เดินไปนอนทิ้งตัวบนเตียง ตอนร่างกายที่ยังไม่มีอาการเจ็บป่วยได้สัมผัสกับเตียงนอนเกรดพรีเมี่ยม ความสบายที่ชวนให้หลับตาลงเข้าสู่นิทราก็มาเยือน เธอไม่ได้นอนแล้วรู้สึกสบายตัวขนาดนี้มานานแล้ว เพราะที่ผ่านมาต่อให้เตียงจะเกรดดีปานไหน กระดูกกรอบแกรบของเธอก็ยังทำให้ปวดตัวได้อยู่ดี

 

          แต่ตอนนี้ถึงสบายแค่ไหน เธอก็ยังนอนไม่ได้!

 

          มีเรื่องสำคัญต้องทำ

 

          ใบหน้าผ่อนคลายของลี่อินกลับมาจริงจังอีกครั้ง เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เพื่อค้นหาข้อมูลของหุ้นในช่วงเวลานี้ต่อ จากนั้นไม่นานก็เริ่มลุกขึ้นเดินไปนั่งคำนวณตัวเลขที่โต๊ะทำงานอย่างจริงจัง

 

          มือควานหาเครื่องคิดเลข คำนวณหากำไรที่จะได้จากการลงทุน ทั้งในระยะสั้นและระยะยาว จากนั้นก็ตรวจหาเงินที่ตัวเองมีทั้งหมด 

 

          ถึงแม้ครอบครัวเธอจะร่ำรวย แต่ลี่อินเลิกใช้เงินของตระกูลหวังมาหลายปีแล้ว เพราะอย่างที่เห็นว่าครอบครัวนี้ไม่เหมือนครอบครัวทั่วไป ทั้งแม่เลี้ยงและลี่จูร้ายกาจ เธอจึงไม่อยากทำให้ตัวเองมีจุดอ่อน โดยเฉพาะในเรื่องเงินทอง

 

จำพวก...

 

แม่เลี้ยงตัดเงินค่าขนมอะไรเทือกนั้น

 

          ลี่อินจึงตัดปัญหา ลงมือทำงานเก็บเงินด้วยตัวเอง สุดท้ายเรื่องเงินก็ไม่เคยเป็นปัญหาของลี่อินเวลาอยู่ในบ้านหลังนี้

 

ตอนนี้เธอมีเงินเก็บอยู่ไม่มากนัก ประมาณเจ็ดหลักต้นๆ เท่านั้น ซึ่งเงินจำนวนนี้ถือว่าน้อยมากถ้าเทียบกับจำนวนเงินที่เธอเคยนอนกอดไว้ ไม่ยอมให้ใครมาแตะต้องในอนาคต

 

          “ถ้าอย่างนั้น... เงินจำนวนนี้ก็แบ่งเอาไปลงทุนระยะสั้นสัก 70% เพื่อเอากำไรในช่วงสั้นไปลงทุนในหุ้นที่จะลงทุนระยะยาวต่อก็แล้วกัน เพราะหุ้นตัวนี้จะพุ่งสูงมากในระยะเวลาสั้นๆ เท่านั้น ฉันก็แค่ฟันเอากำไรมาก่อน แล้วเอาสิ่งที่ได้ไปลงทุนในหุ้นที่ให้ผลในระยะยาวต่อ” 

 

          ลี่อิมพึมพำกับตัวเอง

 

ตอนนี้เรื่องที่น่าหงุดหงิดในการใช้ชีวิตวัยสาวคือ เธอต้องเริ่มต้นตั้งตัวใหม่ทั้งหมด 

 

คนที่ทำงานจนประสบความสำเร็จแล้วอย่างเธอ แน่นอนว่าคงไม่ชอบการต้องมาเริ่มต้นสร้างสิ่งที่ตัวเองเคยมีใหม่อีกครั้ง แต่ก็ต้องยอมรับว่าเพราะเคยทำมาแล้ว พอลงมือทำใหม่จึงไม่ยุ่งยาก ทั้งยังเห็นปลายทางชัดเจน

 

ที่สำคัญเธอยังสามารถย่นระยะเวลาความสำเร็จให้เร็วขึ้นได้ด้วย

 

“ดี... กลับมาคราวนี้จะเป็นนักธุรกิจสาวหมื่นล้านที่อายุน้อยที่สุดและสวยที่สุดในประเทศไปเลยก็แล้วกัน” 

 

ตั้งเป้าหมายขั้นสูงสุดไว้ก่อน ที่เหลือก็แค่พยายามทำให้ได้

 

ชาเลนจ์ใหม่ของลี่อินเกิดขึ้นอีกครั้ง

 

คนอย่างเธอภายนอกแม้จะดูเงียบขรึม แต่ในใจแท้จริงมีการแข่งขันกับตัวเองอยู่ตลอดเวลา แรงขับเคลื่อนในกายของเธอมีเต็มร้อยเลยก็ว่าได้

 

“เอาละ ถ้าทำแบบนี้ นอกจากจะมีเงินลงทุนในอนาคตแน่นอนแล้ว ฉันยังชนะตงลู่แน่นอน” ลี่อินกล่าวเมื่อการคำนวณมาถึงจุดสิ้นสุด 

 

เธอบิดขี้เกียจก่อนจะลุกขึ้นเดินไปยังเตียงนอน “คนทั่วไปอย่างเขา ยังไงก็ลงทุนแบบกระจายความเสี่ยง กำไรที่ได้เทียบกับฉันที่ลงเงินทั้งหมดในหุ้นที่ให้กำไรสูงสุดไม่ได้หรอก ทำยังไงได้ก็ฉันดันรู้อะไรที่ดีมา ไม่เหมือนกับเขานี่ เฮ้อ... หลังจากนี้ก็นอนรอกำไรไปยาวๆ เลยก็แล้วกัน” 

 

หญิงสาวจัดการงานวันนี้เสร็จสิ้น ก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนุ่ม ก่อนจะหลับใหลไปทันที

 

อา...

 

พรุ่งนี้จะต้องเจอแต่เรื่องสนุกแน่นอน

 

 

....

 

 

เมื่อเช้าวันใหม่มาถึง 

 

ลี่อินตื่นขึ้นมาด้วยอารมณ์แจ่มใส เพราะทั้งคืนนอนสบาย ตื่นมาไม่ปวดเนื้อตัว อีกทั้งพอส่องกระจกใบหน้ายังกระจ่างสดใสต้อนรับวันใหม่อีก

 

“นี่แหละชีวิตใหม่ที่แท้จริง”

 

หญิงสาวรีบไปจัดการอาบน้ำ แล้วแต่งตัวให้สวยที่สุดตามที่ใจอยากทำมานาน เธอเลือกสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ดูสุภาพ แต่ก็ยังสามารถอวดทรวดทรงองเอวได้ดี และเลือกหยิบกระโปรงสั้นที่เผยเรียวขางามแต่พองาม

 

เธออยากใส่ชุดแบบนี้มานานแล้ว!

 

ช่วงเวลาวัยสาวมันผ่านไปไว และเธอไม่อยากทำให้ตัวเองทิ้งเวลาไปเสียเปล่า จนพอรู้ตัวอีกทีก็กลายเป็นหญิงแก่ที่สวมใส่อะไรก็ไม่สวยเหมือนวัยสาวแล้วเหมือนที่เคยทำมา

 

ลิปสติกก็ต้องสีแดง

 

ลี่อินทาลิปสีแดงสด ก่อนจะยิ้มให้กับตัวเองในการเริ่มต้นชีวิตใหม่อีกครั้ง จากนั้นก็หยิบกระเป๋าและหนังสือเรียน เพื่อเตรียมตัวไปเรียนที่มหาลัยตามปกติ

 

ระหว่างทางเดินลงบันได เธอลองเปิดเนื้อหาในหนังสือดูเล่นๆ เพื่อทบทวนความทรงจำต่อสิ่งที่เคยเรียน ซึ่งโชคดีที่แม้ความทรงจำในจิตวิญญาณเก่าจะจำอะไรไม่ได้เลย แต่ความทรงจำในร่างกายหยาบยังจำสิ่งที่เรียนเหล่านี้ได้ดี

 

“โอเค แบบนี้ก็ไม่ต้องมานั่งอ่านหนังสือ รื้อความรู้กันหนักมากสินะ”

 

พอเอ่ยถึงตรงนี้ เท้าก็เหยียบถึงพื้นชั้นล่างพอดี และสายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นตงลู่กำลังนั่งคุยกับพ่อของเธออยู่

 

เขามาทำไม?

 

“ลี่อินมาแล้วเหรอครับ ถ้าอย่างนั้นเราไปมหาลัยกันเลยไหม?” และเขาก็ทักทายเธอทันทีที่เห็นหน้า ลี่อินกระพริบตาสองครั้ง ก่อนจะนึกออก

 

“ค่ะ”

 

เธอลืมไปเลย...

 

ช่วงเรียนมหาลัย ตงลู่อาสามารับทุกวัน

 

ตงลู่หันไปบอกลาพ่อของลี่อิน ก่อนจะเดินมาช่วยเธอถือหนังสือ ใบหน้าของเขายิ้มแย้มแจ่มใส ก่อนจะเอ่ยปากชมเธอทันที 

 

“วันนี้แต่งตัวสวยจัง มีแพลนจะไปไหนต่อเหรอครับ?”

 

“ก็แค่อยากสวยค่ะ ไม่มีอะไรหรอก”

 

“คุณก็สวยทุกวันอยู่แล้วนี่”

 

ลี่อินหันขวับมองคนข้างกายทันที วันนี้เขาพูดจาดีเข้า นี่เธอไม่ได้ชอบที่เขาบอกว่าเธอสวยหรอกนะ แต่จะเว้นโทษเขาไว้วันหนึ่ง

 

“วันนี้ทำตัวดีนะ”

 

“ไม่อยากทำให้คุณผู้หญิงโกรธอีกครับ”

 

“ฉันจะจับตาดูว่า คุณจะทำตัวดีได้นานสักแค่ไหน” ลี่อินเอ่ยดักทางเอาไว้ ก่อนที่สายตาอันเฉียบคมจะเหลือบไปเห็นผู้หญิงอีกคนที่กำลังวิ่งกระหืดกระหอบออกมาจากบ้าน

 

ลี่จู...

 

มีแผนอะไรอีกล่ะ?

 

“พี่อิน พี่ตงลู่ กำลังจะไปมหาลัยกันเหรอคะ?”

 

“ใช่ครับ” ตงลู่ตอบ

 

“ถ้าอย่างนั้นก็ลงมาพอดีเลย” ลี่จูทำท่าทางคล้ายโล่งอก มือหนึ่งทาบอกพร้อมถอนหายใจ

 

ทว่า...

 

ลงมาพอดีอะไร เธอเตรียมแผนมาพร้อมเลยต่างหาก ลี่อินคิดแล้วก็กอดอกมองการแสดงละครของน้องสาวต่างแม่เบื้องหน้า

 

เอาเถอะ...

 

คุณเธออยากแสดงอะไรก็ลองทำมา 

 

ยังไงวันนี้เธอก็ตื่นเช้าอยู่แล้ว ตอนนี้ก็มีเวลาเหลือถมเถที่จะดูตลกสักฉาก

 

“ลงมาทันพอดีเหรอครับ ทำไมล่ะ มีอะไรสำคัญหรือเปล่า?” ตงลู่เอ่ยถามด้วยความสงสัย ในสายตามองลี่จูเพื่อรอคำตอบ

 

“คือตอนนี้ใกล้ถึงเวลาที่นัดกับเพื่อนแล้ว กลัวจะไปไม่ทันเลยอยากติดรถไปด้วยค่ะ”

 

“อ๋อ ถ้าอย่างนั้น...”

 

ตงลู่กำลังจะตอบตกลง ลี่อินก็ยกยิ้มก่อนจะพูดแทรกเขา เธอหันไปบอกสาวใช้ให้ไปตามคนขับรถประจำตระกูลไปส่งลี่จูที่มหาลัยแบบเสียงดังฟังชัด

 

พอโดนขัดขวางแบบนั้น ลี่จูก็ถลึงตามองใส่ลี่อิน แต่ติดที่ว่าไม่สามารถด่าออกมาได้ เพราะตรงลู่อยู่ด้วยกันที่นี่

 

ลี่อินรู้ดีถึงความรู้สึกของลี่จู ดังนั้นเธอจึงยิ่งทำให้อีกฝ่ายบ้าไปมากกว่าเดิม

 

“บอกคนขับรถให้แล้ว รอไม่กี่วินาทีเดี๋ยวก็มา ถ้าอย่างนั้นพี่ไปก่อนนะ” ลี่อินกล่าวแล้วก็ควงแขนตงลู่ “ถ้าอย่างนั้นพวกเราไปกันดีค่ะ”

 

“ครับ”

 

เมื่อคนทั้งสองหันหลังเดินไปยังรถ ลี่อินก็หันไปมองลี่จู ก่อนจะส่งรอยยิ้มชั่วร้ายไปให้ 

 

ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอคงแก้สถานการณ์ไม่ทัน แต่เพราะตอนนี้รู้ไส้รู้พุงของลี่จูหมดแล้ว จึงตั้งตัวรับตั้งแต่อีกฝ่ายวิ่งออกมาจากบ้านแล้ว 

 

มันก็แค่ตามที่คนเขากล่าวว่า รู้เขารู้เรา อย่างไรเล่า

 

ลี่อินขยับปากพูดแบบไม่มีเสียง เพื่อส่งข้อความแสนดีไปหาน้องสาวที่กำลังโกรธ ‘บ๊าย บาย’

 

ลี่จูกำหมัดแน่นกว่าเดิมทันที ส่วนลี่อินก็เลิกสนใจคนเบื้องหลัง เธอเดินขึ้นไปบนรถพร้อมรอยยิ้มที่แสดงชัดเจนถึงการมีความสุข

 

ขอโทษด้วยนะลี่จู 

 

เธอมันตัวร้าย 

 

แต่ฉันน่ะ... 

 

ตัวแสบ

 

เอาล่ะ เธอจะไม่สนใจน้องสาวคนนั้นแล้ว เอาเวลาไปมีความสุขกับชีวิตมหาลัยอีกครั้งดีกว่า

 

....

ตอนต่อไปมาอย่างรวดเร็ว อิอิ 

ไปมหาลัยแล้วจะเกิดอะไรขึ้นนะ!!!

นิยายเรื่องนี้แต่งแล้วสนุกดี มันเป็นแนวใหม่ที่ไรต์อยากลองแต่งมานานแล้ว เมื่อก่อนแต่งแนวน่ารัก อบอุ่น ครอบครัว ครั้งนี้อยากแต่งแบบรักร้อนแรง 18+ ไรงี้ เลยเหมือนได้ปลดปล่อยอารมณ์คนชั่วร้าย ยิ่งบวกกับนิสัยยัยเจ๊ลี่อินที่มันสุดโต่งไปในด้านหนึ่ง ตอนเขียนเลยง่ายมาก 5555

 

ไรต์เห็นคอมเมนต์ในตอนที่ 1 ตั้งแต่ช่วงที่ลงไว้แค่ตอนเดียว คือมีหลายคนบอกว่าทำไมไม่บริจาคอะไรประมาณนี้ ไรต์คิดว่าถ้าทุกคนอ่านมาถึงตอนนี้ คงมองออกแล้วเนอะว่าเจ๊มันไม่ใช่คนใจบุญ หวงสมบัติตัวเองจะตาย นอนกอดไว้ไม่ให้ใครแตะ แต่ถ้าจะต้องให้ใคร ขอให้คนที่ยังมีสายเลือดเดียวกันดีกว่า 5555

 

ชอบไม่ชอบบอกกันได้นะคะ เพราะแนวนี้ก็เพิ่งลองเขียนครั้งแรก 

แล้วก็รู้สึกสนุกกับมันมาก เลยมาได้เรื่อยๆ แบบนี้แหละ

วันนี้น่าจะมาอีก ติดลม

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.568K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,234 ความคิดเห็น

  1. #19425 thewoman (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 18:31
    แบบว่าดีมากเลยค่ะ เหมือนให้ฉุกคิดกับตัวเองว่าเออ เราก็ควรทำแบบนี้รึบ้างนะ การตั้งเป้าหมาย และผลักดันตัวเองให้มากขึ้น ขอบคุณมากค่ะ
    #19,425
    0
  2. #19274 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 00:08

    เอาให้แสบไปถึงทรวงเลยนะคะ ห้ามปรานีเด็ดขาดค่ะ

    #19,274
    0
  3. #18806 ฺBedroom (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 14:52
    ชอบบบบบ555
    #18,806
    0
  4. #18228 doyle2001 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 20:22
    ยัยตัวแสบบบบบ~~~
    #18,228
    0
  5. #17455 Luna_l (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 23:54
    แสบมากนางเอก
    #17,455
    0
  6. #15452 cream1931 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 08:29
    ชอบจริงความฟรุ้งฟริ้ง555
    #15,452
    0
  7. #14002 Wann (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 11:02

    คุณเขาแสบจริงค่ะไรท์555555

    #14,002
    0
  8. #13496 Jkangaboo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 01:46
    อ๋อ งี้นี่เองที่ไม่บริจาค เสียดายนิดนึงอ่า
    #13,496
    0
  9. #13451 ยูผู้ที่ง่วงงุน..? (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 23:19
    คือไม่เคยอ่านชื่อตงลู่เป็นลุงตู่เลยนะ แต่อ่านเม้นต์มากๆมันก็กลายเป็นลุง..เฉยเลย
    #13,451
    0
  10. #11070 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 16:56
    บ่นมาจร้าาาา
    #11,070
    0
  11. #10673 #;คิมหันต์ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 11:32
    ชอบโมเม้นคนแก่ของนาง555 บ่นนู้นบ่นนี่บ่นไปทั่วเลยแม่
    #10,673
    0
  12. #10213 บ๋าย (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 14:28
    ชอบมาก
    #10,213
    0
  13. #7804 BNINE (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 19:43
    สนุกมาก
    #7,804
    0
  14. #7326 mintewanlaya (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 17:48
    ชอบตอนจบมันหึหึหึ
    #7,326
    0
  15. #7292 AnnyDream1 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 17:16

    นิยายสนุกมากค่ะ 💕💕

    #7,292
    0
  16. #6731 FA-I* (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 21:08
    สนุกมากค่า
    #6,731
    0
  17. #6351 ซีโอทูและเอชทูโอ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 09:45
    อ่านเจอเม้นท์ที่บอกว่าอ่านชื่อตงลู่เป็นลุงตู่ หลังจากนั้นเราก็อ่านคำว่าตงลู่ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป...
    #6,351
    5
    • #6351-2 DeMoN-On-EaRtH(จากตอนที่ 8)
      16 เมษายน 2563 / 00:53
      มีคนเป็นเหมือนกันด้วย5555 จับมือได้มั้ยคะ555555555
      #6351-2
    • #6351-3 mintewanlaya(จากตอนที่ 8)
      16 เมษายน 2563 / 17:49
      เธอ555555 อ่านของเธอแล้วจะเป็นตามแล้ว
      #6351-3
  18. #6011 acapybab (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 19:55
    เพื่อชีวิตจะกลับไปฟรุ้งฟริ้งเหมือนเดิม!!? 555+โคตรชอบ
    #6,011
    0
  19. #5096 guu_guu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 04:20
    อะไรที่เราสร้างมากับมือหรือขึ้นชื่อว่าของของเรา จะหวงก็ไม่แปลกหรอก
    #5,096
    0
  20. #4401 kimurakung (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 23:02
    ต้องแสบให้แซ่บ อย่าโลกสวยน้า
    #4,401
    0
  21. #4001 Punnapa Amm (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 16:31
    ไรท์ค่ะ แนวนี้อ่านสะใจมากเลยค่ะ ดีใจที่ไรท์เขียนให้อ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ :)
    #4,001
    0
  22. #3796 Airzaa1810 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 22:24
    ชอบน้องอ่ะ แสบจริงๆ
    #3,796
    0
  23. #3026 Aaaa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 19:35

    ชอบๆๆค่ะ น้องหมาน่ารัก

    มีคำผิดนะค่ะ คำว่า"ตรงลู่ "

    #3,026
    0
  24. #2448 Amarry (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 07:23
    สมน้ำหน้านังจูหน้าด้าน ร้ายมาเรอะ แม่ร้ายกว่าไง
    #2,448
    0
  25. #2211 I don't get it (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 08:10
    อ่านแล้วคิดถึงตัวเองว่า ถ้าย้อนเข้าร่างตัวเองได้จะทำไรบ้าง ของที่รู้สึกว่าทำไม่ดีเลยคือความขี้เกียจเรียน ก็จะตั้งใจเรียนมากขึ้น แล้วก็คงไม่ได้เจอสามีคนนี้ คนที่เราเจอตอนชีวิตดาวน์สุดๆ และถือเป็นสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิต ก็ไม่ค่อยอยากย้อนกลับไปละ เราว่าคนเรามันก็มีโชคดีในความทุกข์บ้างนะ มันแล้วแต่ว่าจะมองมุมไหนนะ
    #2,211
    0