นางมารผู้หวนคืน (จบ)

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 9 : มหาลัยและชีวิตใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 52,458
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,653 ครั้ง
    29 มี.ค. 63

 

ตอนที่9

มหาลัยและชีวิตใหม่

 

 

ลี่อินมาถึงมหาลัยในที่สุด

 

บรรยากาศที่นี่ยังคงเหมือนเดิม ตามทางเดินปลูกต้นไม้ร่มรื่น ยิ่งในช่วงเช้าแดดยังไม่แรง พอลมพัดมาครั้งหนึ่งก็ทำให้รู้สึกสดชื่น

 

เธอรู้สึกว่าตอนนี้สมองปลอดโปร่งพร้อมออกไปรับความรู้แล้ว

 

หญิงสาวหลับตาสูดลมหายใจเข้าครั้งหนึ่ง ก่อนจะสะพายกระเป๋า หยิบหนังสือเรียนขึ้นมา เพื่อเตรียมตัวเดินไปยังอาคารเรียนที่จำได้ว่าอยู่ตรงส่วนไหน

 

แต่ตอนนั้นเองที่ตงลู่รีบวิ่งมาขวางหน้าเอาไว้เสียก่อน

 

“ลี่อิน เดี๋ยวผมช่วยถือครับ”

 

“ไม่ต้องก็ได้ค่ะ” เธอรีบปฏิเสธ ก่อนจะเอี้ยวตัว เอาของในมือหลบ เพราะกลัวพ่อคนมือไวจะเอาของไปถือได้ เวลานี้เธออยากอยู่คนเดียว เพื่อซึมซับกับบรรยากาศที่คุ้นเคยนี้สักหน่อย“คุณไปเรียนเถอะค่ะ ขอบคุณมากนะ”

 

บอกแล้ว...

 

เธอไม่ได้ชอบใจที่เขาชมว่า‘สวย’ จนเผลอทำดีด้วยหรอกนะ

 

แต่เพราะว่าเช้าวันนี้มันเป็นเช้าที่ดี เป็นวันที่เหมาะสมสำหรับการเริ่มต้นชีวิตใหม่ ดังนั้นเธอก็เลยอยากจะเปิดมันด้วยสิ่งที่ดี

 

อย่างเช่น... การให้อภัย (แต่ก็แค่ในตอนเช้า เพราะเดี๋ยวตกเย็น เธอก็กลับมาร้ายกาจเหมือนเดิมอยู่ดี)

 

“จะดีเหรอครับ”

 

“ดีสิคะ”

 

“ถ้าอย่างนั้น...” ตงลู่ทำหน้าครุ่นคิด ก่อนจะพยักหน้ายอมรับ“ถ้าอย่างนั้นเอาไว้เจอกันตอนเย็นนะครับ วันนี้ไม่ได้ไปที่ไหนใช่ไหม?”

 

“ค่ะ”

 

มีคนไปรับ-ส่งถึงที่ขนาดนี้ คนอย่างลี่อินไม่ปฏิเสธหรอก อีกอย่างทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ ไม่นานลี่จูน้องสาวคนดีก็ประสาทเสียตายได้แล้ว

 

เธอขี้เกียจลงมือจัดการใครพอดี แต่ก็ยังชอบการได้เห็นคนที่ไม่ชอบหน้าพวกนั้นไร้ความสุข

 

ดังนั้นเธอเลยอยากปล่อยให้ทุกอย่างเป็นNatural Selection คนแข็งแกร่งย่อมอยู่รอดก็แล้วกัน ทนได้ก็ทนไป ทนไม่ได้ก็ไม่สนหรอก เพราะลี่อินเล่นแบบนี้ได้เป็นปี

 

หญิงสาวคิดไปเรื่อยเปื่อย

 

จากนั้นเธอก็เดินไปยังอาคารเรียน ตลอดทางที่เดินผ่าน รอบตัวมีนักศึกษากำลังเดินไปเรียนอยู่จำนวนไม่น้อย และพวกเขาเหล่านั้นก็มองลี่อินด้วยความสนใจ บางคนถึงกับกระซิบกระซาบกับกลุ่มเพื่อน

 

ไม่แปลก...

 

วันนี้เธอสวยมากยังไงล่ะ

 

ไม่ใช่ๆ

 

เธอหมายถึงว่า ในอดีตตอนช่วงมหาลัยเธอก็เป็นที่จับตามองของเพื่อนนักศึกษาตามปกติอยู่แล้ว เพราะถึงเธอจะไม่ใช่คนสวยที่สุดในมหาลัยนี้ แต่พอรวมกับชีวิตในด้านอื่น ทั้งครอบครัว การเรียน คนรัก และอีกหลายสิ่งที่เหลือ

 

เธอก็กลายเป็นคนที่น่าจับตามองแล้ว

 

ลี่อินส่งยิ้มให้ทุกคนรอบข้างที่มองมา สร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้พวกเขาได้เห็น ในอนาคตพอเธอเป็นนักธุรกิจรายใหญ่แล้ว จะได้มีฐานเสียงของเพื่อนร่วมมหาลัย ช่วยร่วมสนับสนุนหน้าที่การงานให้ไปด้วยดี

 

นี่เธอไม่ได้ทำดีหวังผลนะ!

 

เขาเรียกว่า การวางตัวที่เหมาะสมจะส่งผลดีในอนาคต เท่านั้นเอง

 

วันนั้นทั้งวันลี่อินใช้ชีวิตมีความสุขไปกับการเรียน พอได้เจอเพื่อนเก่าก็รู้สึกตื้นตันในอกอย่างบอกไม่ถูก เพราะเพื่อนบางคนก็ตายก่อนเธอไปอีก

 

ดังนั้นพอเจอกันอีกครั้งก็ถึงกับเผลอเดินเข้าไปกอดพวกเขาเอาไว้ ซึ่งพออยู่ๆ เธอก็เข้าไปกอด จากนางมารร้ายกลายเป็นลูกแมวขี้อ้อน เธอจึงโดนกลุ่มเพื่อนสนิทหาว่า ‘บ้า’ ไปแล้วแน่ๆ

 

แต่เธอไม่สนหรอก

 

แค่ได้เห็นหน้าพวกเขาอีกครั้งก็ยินดีแล้ว วันนี้นางมารร้ายอย่างลี่อินจึงยอมให้เพื่อนพวกนั้นด่าได้หนึ่งวัน เพราะมีเงื่อนไขพิเศษ

 

คิดถึง...

 

ส่วนพรุ่งนี้ใครมาด่า เธอจะด่ากลับให้หมด

 

จนกระทั่งเรียนเสร็จในช่วงเย็น เธอก็ไปนั่งคาเฟ่อ่านหนังสือรอตงลู่แบบชิลๆ ตากแอร์เย็นฉ่ำ และจิบน้ำหวานแบบที่ไม่ได้กินมาหลายสิบปี เพราะต้องรักษาสุขภาพ

 

ตอนนี้จึงฟินมาก~

 

อย่างไรเสียเธอก็ไม่อยากรีบกลับบ้าน เลยถือโอกาสมานั่งเล่นที่นี่ให้คุ้มค่าคุ้มเวลา และตอนนั้นเธอก็เจอเข้ากับรุ่นพี่คนหนึ่ง

 

เขาเป็นนักศึกษาปริญญาโทแล้ว

 

ชื่อหวงชางอวี่

 

เท่าที่จำได้ เขาเป็นรุ่นพี่ที่ดีคนหนึ่ง คอยดูแลและให้คำแนะนำเรื่องการเรียนกับเธอบ่อยๆ

 

“อ้าว ลี่อิน ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ เป็นยังไงบ้างล่ะ” เขาทักทายทันทีที่เห็นเธอ

 

“สวัสดีค่ะรุ่นพี่ ไม่ได้เจอกันนานจริงๆ นะคะ” อย่างต่ำก็น่าจะสามสิบปี... ลี่อินคิดในใจก่อนจะเอ่ยต่อ“อินสบายดีค่ะ รุ่นพี่ล่ะคะ”

 

“สบายดีเหมือนกัน นั่งด้วยได้ไหมครับ”

 

“ยินดีค่ะ”

 

จากนั้นเขาก็มานั่งคุยเล่นกับเธอที่โต๊ะเดียวกัน ชางอวี่ยังคงดีกับเธอเหมือนที่จำได้ ทั้งสองคุยกันไปสัพเพเหระ ก่อนที่หัวข้อสนทนาจะไปหยุดที่เรื่องหน้าที่การงาน ซึ่งเป็นหัวข้อที่ลี่อินชอบมากที่สุด

 

ลี่อินชอบรู้ว่าใครทำอะไร ที่ไหน ยังไง โดยเฉพาะวิธีการหาเงิน เพราะเหตุนั้นหูตาของเธอจึงแพรวพราวเป็นประกายตอนคุยเรื่องนี้

 

“ตอนนี้พี่เพิ่งเปิดบริษัทโฆษณาน่ะ แล้วตอนนี้ก็มีโปรเจ็กต์ใหญ่ของคลินิกเสริมความงามเข้ามา พี่เลยต้องเตรียมงานแคสต์นางแบบน่ะ พอดีทีมงานยังน้อยเลยต้องช่วยกันแบบนี้ไปก่อน พี่ก็เลยไม่ค่อยได้เข้ามานั่งเล่นในมหาลัย เพราะพอเรียนเสร็จก็ต้องรีบกลับไปทำงานต่อ”

 

“อย่างนี้นี่เอง แต่งานยุ่งแบบนี้ แสดงว่าทุกอย่างกำลังไปได้สวยนะคะ อีกไม่นานธุรกิจคงขยายไปได้ไกลเลย”

 

“พูดให้กำลังใจได้ดีนี่ แต่... จะว่าไปแล้ว” ชางอวี่เอ่ยแล้วก็มองลี่อิน “เราก็สวยขนาดนี้ ไม่อยากลองทำอะไรใหม่ๆ บ้างเหรอ อยากลองถ่ายแบบบ้างไหม?”

 

แค่กๆ!

 

ลี่อินสำลักน้ำหวานที่กำลังจิบทันที ถึงเธอจะชอบชมว่าตัวเองสวยก็เถอะ แต่ก็ไม่เคยคิดเอาตัวเองไปเทียบกับพวกดารา หรือนางแบบเลยนะ

 

เธอก็แค่พวกคนรวยที่หน้าตาดีทั่วไป

 

ไม่สิ...

 

เธอก็แค่พวกที่พึงพอใจกับหน้าตาตัวเองไปวันๆ เท่านั้นเอง

 

“จะดีเหรอคะ อินเนี่ยนะคะจะไปเป็นนางแบบ แถมยังแคสต์งานแรกเป็นคลินิกเสริมความงามอีก หน้าใส ไร้ริ้วรอย ผิวเด้ง เปล่งประกาย” หญิงสาวเอ่ยแล้วก็ถอนหายใจ “แบบนี้มันจะไม่มั่นหน้าเกินไปเหรอคะ?”

 

“พูดอะไรกัน ถ้าไม่ลองไปยืนท่ามกลางแสงไฟ แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าเราจะเปล่งประกายไหม ลองดูก็ไม่เสียหายนี่นา คนอย่างลี่อินก็ชอบความเสี่ยงอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ เรื่องแค่นี้กลัวอะไรล่ะ?”

 

พอได้ยินคำพูดนั้นของรุ่นพี่ ลี่อินก็เริ่มทำหน้าครุ่นคิด นิ้วมือลูบคางของตัวเอง นั่นสิ... เธอจะกลัวอะไรกัน? มันก็แค่การไปแคสต์งานถ่ายแบบที่ต้องการคนสวยมากๆ จนเธออาจจะไม่ผ่านเท่านั้นเอง

 

แต่เรื่องแค่นี้คนอย่างลี่อินหรือจะเคยกลัว?

 

ขนาดการลงทุนที่มีความเสี่ยงขาดทุนถึงสิบล้าน เธอก็ยังสามารถนอนกระดิกเท้าอยู่บ้านได้สบายใจเฉิบอยู่เลย

 

อีกอย่างนะ...

 

ชีวิตที่แล้วเธอก็มีเรื่องที่นึกเสียดายอยู่เหมือนกัน

 

นั่นคือการมีชื่อเสียง จากการเป็นนางแบบที่ทำให้โปรไฟล์ชีวิตดูเป็นคนที่ทั้งสวยและรวยมาก

 

แค่คิดว่า เธอได้โอกาสกลับมาเป็นสาวอีกครั้ง สามารถเริ่มชีวิตของตัวเองได้อีกครั้ง เธอสามารถเป็นได้ทั้งนักธุรกิจสาวหมื่นล้านอย่างที่เคยเป็น แถมพ่วงด้วยการเป็นนางแบบที่มีชื่อเสียงในด้านดีอีก

 

น่าสนใจจริงๆ

 

ความท้าทายมักทำให้เลือดในร่างกายของลี่อินสูบฉีด แววตาของเธอเปล่งประกายทันทีที่มีบางสิ่งให้ลองทำ

 

“ว่ายังไงสนใจไหม ถ้าสนใจพี่จะนัดคิวแคสต์งานให้เป็นพิเศษเลย”

 

“สนใจค่ะ”

 

ลี่อินกล่าวตอบรับ ก่อนจะหยิบน้ำมาจิบ แผนการในหัวตอนนี้ยิ่งใหญ่กว่าเดิม นอกจากจะหาทางกลับไปรวยเหมือนเดิมแล้ว คราวนี้เธอจะเป็นคนที่สวยและน่าจับตามองด้วย

 

กลับมาคราวนี้ชีวิตต้องปังให้สุด!

 

..........

 

ตอนใหม่มาอย่างรวดเร็วอีกแล้ว

สำหรับใครที่อยากเจอพ่อหนุ่มคนนั้นอีก ตอนหน้าเขามาอีกแน่นอน! และคำตอบที่ว่าเขาคือใครจะเปิดเผยด้วย ซึ่งเขาจะเป็นใคร โดนเจ๊คาดโทษว่าเป็นศัตรูทางด้านธุรกิจข้อหาอะไร 5555 ยัยเจ๊ยิ่งคาดโทษคนไปทั่วอยู่

แล้วมาปังไปกับเจ๊อินกันในตอนหน้าน้าา

วันนี้อาจจะมาอีกตอน ถ้ามีคนค้างเยอะ เพราะอยากเจอพ่อหนุ่มค่าตัวแพง 5555

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.653K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,241 ความคิดเห็น

  1. #19657 Hutsakul (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 06:23
    คนจีนไม่มีใครแทนตัวเองด้วยชื่อว่า อินอย่างนั่น อินอย่างนี้ มีแต่คนไทยที่เป็น
    #19,657
    1
    • #19657-1 เกิดมาเป็นแมว(จากตอนที่ 9)
      30 กรกฎาคม 2563 / 07:54
      คนจีนก็ไม่มีใครใช้ คะ ค่ะ ครับ ลงท้ายประโยค แล้วต้องเอาออกให้หมดไหม? ถ้าเข้าใจการใช้คำในคอนเซปต์คะ ค่ะ ครับนี้ ก็จะเข้าใจที่เหลือ จบปิ๊ง
      #19657-1
  2. #19647 Cristalbenjie (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 00:49
    ชอบว่ะ 55555 นางเอกไปให้สุดเลยค่ะ ไปปปป
    #19,647
    0
  3. #19275 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 00:21

    ดีค่ะ เห็นด้วยค่ะ ลองทำสิ่งใหม่ๆที่ยังไม่เคยทำน่ะ

    #19,275
    0
  4. #17459 Luna_l (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 00:00

    ปังๆ ไปเลยย
    #17,459
    0
  5. #16811 25442511 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 14:02
    ชอบการแทนตัวของนางเอกค่ะ ปกตินิยายแปลจีนเวลาเเทนตัวเรียกชื่อกันจะงงบ้าง แต่อันนี้คือดีค่ะ ชอบบบบ
    #16,811
    0
  6. #15591 Honery (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 17:54

    จากการอ่านจีนแปล ที่จีนมีชื่อเล่นก็จริง แต่เขาไม่ใช้ชื่อแทนตัวเองแบบคนไทย อย่างลี่อิน เวลาพูดก็ประมาณว่า 'ฉันสบายดีค่ะพี่'

    ไม่นิยม 'อินสบายดีค่ะพี่' นะคะ เรารู้ว่าคนไทยแต่ง แต่เพื่อความสมูท ไรท์แก้ตรงนี้หน่อยน้าา ขอบคุณมากจ้า
    #15,591
    2
    • #15591-1 (จากตอนที่ 9)
      14 พฤษภาคม 2563 / 18:31
      เรื่องนั้นมันปกติค่ะ จีนใช้คำว่า 'หว่อ' ครอบจักรวาล แต่ธรรมชาติภาษาไทยไม่ใช่แบบนั้น ดังนั้นไรต์คิดว่าการทำให้สมูทคือการทำให้เนื้อเรื่อง เข้ากับตัวภาษาที่คนอ่านสามารถเข้าใจตามบริบทได้มากกว่าค่ะ
      อารมณ์มันก็เหมือนเราเพิ่มคำว่า 'ค่ะ' ใน 'สวัสดีค่ะ' ทั้งที่ภาษาจีนมีแค่ 'หนีฮ่าว'
      #15591-1
    • #15591-2 -ฝนดาวตก-(จากตอนที่ 9)
      19 กรกฎาคม 2563 / 07:10
      ชอบให้แทนว่าอินะคะ แปลดีสมูทมาก
      #15591-2
  7. #13770 Krataituaglom (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 14:47
    อ่านเรื่องนี้แล้วเรายิ้มตลอดเลยอ่ะ ชอบจังนางเอกที่รักตัวเอง ชอบๆๆ
    #13,770
    0
  8. #11399 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 06:59
    คนใหม่ต้องดีกว่าเดิมนั้นแหละ
    #11,399
    0
  9. #11265 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 20:59
    จัดไปเอาให้ครบสูตร
    #11,265
    0
  10. #9307 parkhana2 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 01:06
    อิเจ๊ปังมากกกกก เต็ม10ไม่หักค้าบ
    #9,307
    0
  11. #8097 Warawan1234 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 19:46
    ชอบอะ เนี่ยตัวอย่างชีวิตที่ใครหลายๆคนอยากมี อิตเธอลี่อินนแต่ชั้นเชียร์
    #8,097
    0
  12. #7806 Zeezin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 20:07
    ถึงเธอจะร้ายกาจ แต่ฉันก็ชอบเธอ!!!!
    #7,806
    0
  13. #7557 Telllyou (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 03:07
    ชอบบบบ รักนิยายของไรท์ทุกเรื่องเลย
    #7,557
    0
  14. #7491 bophobia (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 22:08
    เอาให้สุดเลยจ้าาชีวิตนี้
    #7,491
    0
  15. #6017 acapybab (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 20:09
    ชอบติ้กเน้~~~~~ ไรท์ทำเองรึเอามาจากเว็บไหนคะ
    #6,017
    1
  16. #4405 kimurakung (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 23:05
    เอาให้สุดจร้าาาา
    #4,405
    0
  17. #4043 mynameishiran (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 17:03
    เจ๊คือเขี้ยวลากดินมาก ตลก5555
    #4,043
    0
  18. #3799 Airzaa1810 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 22:30
    กลับมาน้องเป๊ะปังอลังการมากเลย
    #3,799
    0
  19. #3452 Jisss (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 13:51

    เพิ่งเข้ามาอ่านสนุกมากค่ะ

    #3,452
    0
  20. #3043 KaitouKid1412 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 20:56
    เออะ เพิ่งมาเจอเรื่องนี้ละชอบมากๆๆๆๆๆๆเลยค่ะ แต่อ่านถึงตอนรุ่นพี่มาละบอกว่าไม่ได้เจออย่างน้อยสามสิบปี แปลว่าเจ๊อินก็ประมาณห้าสิบใช่มั้ยคะ แล้วป้าจูเด็กกว่าแค่สองปีคือเพิ่งท้องหรอคะ มีลูกตอนแก่…
    #3,043
    2
    • #3043-1 nutcharee7879(จากตอนที่ 9)
      11 เมษายน 2563 / 10:51
      สงสัยเหมือนกันค่ะ มันไม่สมเหตุสมผล
      #3043-1
    • #3043-2 (จากตอนที่ 9)
      11 เมษายน 2563 / 10:58
      คือไรต์งงคำถาม เจอรุ่นพี่นี่ไรต์หมายถึงเจอกันครั้งล่าสุด ซึ่งมันหมายถึงจะเป็นตอนไหนก็ไแต่ไม่ได้หมายความว่าตอนที่เจอกันตอนนี้คือครั้งล่าสุด อารมณ์แบบเราเจอเพื่อนเก่าประถม แต่ครั้งล่าสุดที่เจอคือเจอตอนเรียนมหาลัย เทือกนี้ แล้วทีนี้ทั้งหมดทั้งมวลไม่เกี่ยวอะไรกับช่วงเวลาของจูเลยฮะ (ไม่รู้ว่าเข้าใจคำำถามถูกไหม)
      เอาเป็นว่าถ้ามีคนอ่านส่วนนี้ไม่เคลียร์ เดี๋ยวไรตไปแก้ไขคำอธิบายเน้ออ
      #3043-2
  21. #2470 Amarry (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 14:50
    สวยและรวยมาก
    #2,470
    0
  22. #2466 bLueNiGhT (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 13:50
    โอยยย ชอบมากก ปังปังปังงงไปเลยแม่
    #2,466
    0
  23. #2287 Fah_Nueafah (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 19:00
    เอาให้สุดเลยแม่!!!!
    #2,287
    0
  24. #2187 หมีโซบะ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 05:39
    ขำตรง เพื่อนบางคนก็ตายไปก่อน 555555
    #2,187
    0
  25. #2149 JaneFanc (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 01:09
    ชอบความมุ่งมั่นของนางเอกจัง
    #2,149
    0
  26. #1614 TasaneePimmy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 23:58
    รำคาญนางเอก
    #1,614
    4
    • #1614-3 chanutda180557(จากตอนที่ 9)
      7 เมษายน 2563 / 07:07
      แต่เราชอบน่ะ คือถ้าคิดแบบผญ ที่เกิดมาในครอบครัวรวย รวยมากกกก แล้วบ้านแตกคุณว่าคนๆนั่นยังจิตใจเมตากรุณาบริจาคของหรอค่ะ แถมยังถูกหักหลังอีก ไม่มีทางที่จิตใจคนๆนึงจะปกติรึคิดอะไรเผื่อแผ่ไปถึงคนอื่น ของๆฉันที่ฉันบากบันหามันมา และแต่ไรท์เขียนมาว่านางเอกเต็มไปด้วยความทะเยอมะยาน คิดว่าคนแบบนี้จะไม่ใช่ชีวิตแบบโลกหมุนรอบตัวเองหรอค่ะ คนที่มองคนที่เก่งกว่าเป็นศัตรูจะเป็นคนใจดีหรอไม่มีทางค่ะ เราว่ามันจะมีจุดเปลี่ยนรึคนนึงเข้ามาเปลี่ยนนางเอกแน่นอนต้องรอว่าคนๆนั่นจะเป็นใคร
      #1614-3
    • #1614-4 hongma(จากตอนที่ 9)
      8 เมษายน 2563 / 02:52
      การบริจาคที่เราคิดในเรื่องนี้ไม่ใช่การเผื่อแผ่นะ ปกติหลังจากตายไปของทั้งหมดจะตกไปเป็นของคนในครอบครัวที่ยังอยู่ ถ้าเป็นเรา เราคงบริจาคออกไปให้หมดอ่ะ หลังตายของทุกอย่างบ้านที่ดินต้องเป็นของรัฐ พวกมันไม่ว่าจะแก่แค่ไหนก็ไม่มีทางได้แตะแม้แต่เศษเงิน หลานอาจไม่เกี่ยวแต่เราคงทำใจยกของๆเราให้กับก้อนเนื้อที่เกิดจากพวกมันได้ แม้เราจะตายเราก็จะไม่เหลืออะไรให้พวกมันเด็ดขาด
      #1614-4