นางมารผู้หวนคืน (จบ)

ตอนที่ 70 : [เล่ม 2] ตอนที่ 26 : มือใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 49,144
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,508 ครั้ง
    15 ก.ค. 63

 

ตอนที่ 26

มือใหม่

 

 

            หยางเสี่ยวหมิงนั่งครุ่นคิดกับตัวเองหลังจากได้คำตอบว่าเขาควรทำอย่างไร เพื่อให้ความสัมพันธ์ระหว่างคนสองคนชัดเจนยิ่งขึ้น  

 

            จีบ...

 

            เขาควรเริ่มต้นจีบหวังลี่อิน

 

ในแต่ละบทความที่เขาอ่านในอินเทอร์เน็ต ปรากฏตัวอย่างของการจีบให้เขาเต็มไปหมด และเพียงแค่อ่านบางหัวข้อ เขาก็รู้สึกว่าหัวใจของตัวเองเต้นแรงขึ้นมาทันที เพราะในหัวเผลอนึกภาพไปถึงเหตุการณ์เหล่านั้นแล้ว

 

เขากับลี่อิน

 

มอบของขวัญให้กันในวันพิเศษ ทานอาหารมื้อค่ำสุดแสนโรแมนติก ตลอดเวลานั่งจ้องตากัน แล้วจบลงด้วยการเดินเล่นในสวนสาธารณะ จับมือเดินเคียงข้างกันพร้อมพูดคุยเรื่องที่ทั้งสองคนพึงพอใจ

 

เพียงแค่คิด... 

 

ประธานหนุ่มคนเก่ง---ผู้ที่ผ่านร้อนหนาวในการทำงานยากมามากมาย ก็เพิ่งพบว่าตัวเองอ่อนหัดในเรื่องพวกนี้มากแค่ไหน จนเขานึกนับถือใจคนที่ประสบความสำเร็จในความรักทันที

 

คนพวกนั้นเก่งกาจ

 

ดวงตาของหยางเสี่ยวหมิงยังคงอ่านข้อความมากมายในมือถือ ข้อมูลที่แสนแปลกใหม่เข้าไปในหัวไม่ได้หยุดหย่อน ก่อนที่เขาจะเพิ่งนึกได้ถึงเรื่องที่อาเม่ยอุตส่าห์เข้ามาบอกเมื่อครู่

 

ลี่อินมีนัดทานอาหารกับนายทุน

 

ผู้ชาย...

 

ในวินาทีนั้นเอง คิ้วของเขาพลันขมวดเข้าหากัน แววตาดำมืดลงอย่างน่ากลัว มือที่ถือโทรศัพท์ลดลงต่ำทันที โดยเฉพาะเมื่อเขาจำได้ว่านายทุนคนนั้นชื่อหลิวจิ่งห้าว ซึ่งแน่นอนว่าเขาต้องรู้จักผ่านหูผ่านตามาบ้างแล้ว 

 

นายทุนคนนั้น ตั้งแต่หน้าที่การงาน สถานะความโสด ตลอดจนอายุแทบไม่แตกต่างจากเขาเลย จนจัดได้ว่าเป็นคู่แข่งที่มีความเท่าเทียมในหลายด้าน ทั้งยังเป็นคนที่ลี่อินเคยเอ่ยถึงมาก่อน 

 

พวกเขารู้จักกันมาก่อนแล้ว

 

สัญญาณอันตราย 

 

ก่อนหน้านี้ เขามัวแต่นึกน้อยใจที่ลี่อินส่งข้อความคุยกับอาเม่ยได้ตลอดเวลา ทว่ากับเขาแล้วเธอทำแค่ก่อนนอนวันละข้อความ มากหน่อยก็สองหรือสามข้อความ จนเขาลืมไปเลยว่าตอนนี้มีสิ่งที่เขาควรกังวลใจมากกว่า นั่นก็คือเขาไม่ควรปล่อยให้เธออยู่กับชายหนุ่มคนอื่นตามลำพัง

 

อย่างน้อยก็ไม่ใช่ตอนนี้!

 

ตอนเธอโสด...

 

หยางเสี่ยวหมิงรู้สึกกังวลขึ้นมาทันทีว่าใบหน้าสวยหวาน ดวงตาเปล่งประกาย ไปจนถึงคำพูดน่าฟังของลี่อินจะทำให้มีชายหนุ่มคนอื่นมาสนใจเธอ และอยากใกล้ชิดกับเธอมากขึ้น แบบที่เขามักจะรู้สึกตลอดเวลา 

 

แล้วจากนั้นเขาก็จะกลายเป็นพระรองที่น่าสงสาร...

 

พอเขาได้คิดถึงจุดจบของพระรอง ผู้ที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับเขาไม่น้อย แต่พระรองทำดีแทบตาย ทว่ากลับไม่ได้หัวใจหญิงสาวในตอนจบ เพราะต้องเสียเธอไปให้กับพระเอกอยู่ร่ำไป

 

เรื่องพวกนี้มันกำลังตีกันวุ่นในหัว

 

สุดท้ายรู้ตัวอีกทีหยางเสี่ยวหมิงก็ปิดเอกสารงานที่ทำเสร็จหมดแล้ว ก่อนจะเดินออกไปนอกห้องทำงาน เพื่อถามไถ่เกี่ยวกับรายละเอียดการนัดทานอาหารของลี่อินกับเลขาสาวให้ชัดเจน

 

“ท่านประธานจะไปที่นั่นเหรอคะ?” 

 

“ใช่ครับ”

 

“ท่านประธานต้องการให้ดิฉันส่งข้อความไปบอกกับน้องลี่อินล่วงหน้าไหมคะ”

 

“ไม่เป็นไรครับ” เขาต้องเริ่มต้นทำในสิ่งที่ควรทำ “ผมจัดการเอง”

 

หยางเสี่ยวหมิงตอบด้วยใบหน้าจริงจัง พลางก้มลงมองนาฬิกาด้วยหัวใจระส่ำ เขากลัวว่าตัวเองจะไปไม่ทันเวลา แล้วการเข้าไปแทรกระหว่างมื้ออาหารจะกลายเป็นเรื่องเสียมารยาทแทน

 

ถ้าเขาจะไปก็ต้องแนบเนียน ทำให้เหมือนกับเรื่องนี้เป็นงานหนึ่ง

 

ส่วนดวงตาของอาเม่ยนั้นเปล่งประกายเจิดจ้าตลอดเวลา

 

 

……

 

ทางด้านของลี่อิน

 

ตอนนี้เธอกำลังนั่งแต่งหน้าอยู่ที่หน้ากระจก และเนื่องจากยังมีเวลาอยู่อีกมาก ก่อนที่จะถึงเวลานัดหมาย ดังนั้นระหว่างนี้เธอจึงวิดีโอคอลหาใครบางคนเพื่อพูดคุยด้วย

 

เธอมีเรื่องมากมายที่อยากจะเล่า

 

โดยเฉพาะเมื่อคืน...  

 

บนหน้าจอมือถือเวลานี้จึงปรากฏภาพใบหน้าของเพื่อนสาวคนหนึ่ง แน่นอนว่าเรื่องมากมายที่เกิดขึ้นช่วงนี้ หวังลี่อินก็ต้องอยากคุยกับเพื่อนสาวตามประสาผู้หญิง

 

เรื่องเมาท์ทั้งสิ้น

 

“เรื่องงานก็ไม่ยอมปล่อย เรื่องรักก็ไม่ยอมพลาด ชีวิตจะดีเกินไปไหม ดูฉันสิ... ยังหาคนถูกใจไม่มีสักคนเลย” เพื่อนสาวคนสนิทของลี่อินเอ่ยแซว“แต่งตัวสวยแบบนี้... เขาคนนั้นคงไม่รอดจากเธอแล้ว วันนี้จะขอเขาเป็นแฟนเหรอ?”

 

“ฉันจะไปทำแบบนั้นได้ยังไง?”

 

“ทำไมจะไม่ได้ เธอสวยขนาดนี้ เก่งเลิศขนาดนี้ ใครจะกล้าปฏิเสธ?”

 

“คนที่ไม่ได้ชอบฉันไง”

 

“ไม่เอาน่า” เพื่อนเธอถอนหายใจ “จากที่เธอเล่าให้ฟังทั้งหมด และจากที่ฉันสังเกตมาตลอด ไม่มีทางที่เขาจะไม่ชอบเธอหรอก”

 

“ฉันไม่มั่นใจ...”

 

คนเป็นเพื่อนพูดแทรกขึ้นมาทันที “หวังลี่อิน! เป็นเพราะตงลู่คนเดียว ถึงทำให้เธอกลัวการเริ่มต้นใหม่กับใครสักคน แต่ฉันบอกเธอได้เลยว่าบนโลกนี้ผู้ชายไม่ได้เลวร้ายทุกคน เธอแค่โชคร้ายที่ได้เจอคนแบบนั้น และคนที่ดีเลิศก็มีอีกมาก ดังนั้นจุดจบของความรักมันจะไม่เป็นแบบเดิมหรอก”

 

“ฉันไม่ได้กลัวจุดจบของความสัมพันธ์ เธอก็รู้ว่าคนอย่างฉันไม่ได้อินกับความโรแมนติกตอนอินเลิฟ และความทุกข์ตรมของการอกหัก เพราะขอแค่ได้มีความสุขตอนคบกันก็พอใจ ตอนเลิกไปถ้าไม่พอใจก็แค่เอาคืน” ลี่อินพูดไปเรื่อยตามประสาคนกำลังเมาท์กับเพื่อน เธอเหลือบสายตาไปมองเพื่อนสาว ในขณะที่กำลังปัดแก้มของตัวเอง “คือฉันไม่ค่อยมั่นใจในความรู้สึกของเขา”

 

“ทำไม?”

 

“ไม่รู้สิ... ตั้งแต่ที่รู้จักกันมา แล้วก็ได้ทำงานร่วมกัน เขาเป็นคนดีมาก ดีแบบที่ฉันเทียบไม่ได้ จนฉันคิดว่าบางทีเขาอาจพยายามรักษาน้ำใจฉันอยู่ก็ได้” 

 

“โอ...” คนเป็นเพื่อนจุ๊ปาก “หวังลี่อินกำลังมี ‘ความรัก’ อย่างแน่นอน”

 

“อะไรนะ?”

 

“คนอย่างเธอ ถ้าใส่ใจใครขนาดนี้ ไม่ว่ายังไงก็ต้องเป็นคนพิเศษมากๆ แล้ว เธอกำลังมีความรักจนคิดวุ่นวาย เธอกำลังทำตัวเหมือนสาวน้อยตาหวาน หวังลี่อินคนร้ายกาจเธอรู้ตัวรึเปล่า”

 

หวังลี่อินแกล้งทำหน้าดุใส่เพื่อนสาวที่พูดไม่เข้าท่า

 

เธอไม่อยากยอมรับกับเพื่อนว่ากำลังมีความรัก แต่ปากก็พูดเล่นกับเพื่อนว่า “ไม่อยากมองใครเป็นคนพิเศษอยู่ฝ่ายเดียวสักหน่อย แบบนั้นรู้สึกเหมือนตัวเองแพ้ยังไงไม่รู้ อยากเป็นคนพิเศษของใครมากกว่า เธอก็รู้ฉันเสพติดการเป็นที่หนึ่งขนาดไหน”

 

เพื่อนสาวคนสนิทหัวเราะกับคำพูดของลี่อิน 

 

“ถ้าอย่างนั้นก็ลงมือเลย”

 

“ก็บอกไปแล้ว... เมื่อคืนฉันเมาแล้วเผลอบอกความในใจไปเสร็จสรรพ มันก็เหมือนกับเผยไพ่ให้ฝ่ายตรงข้ามรู้หมดเปลือก แต่มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นต่อจากนั้นเลย ฉันไม่แพ้ เขาไม่ชนะ เราไม่มีอะไรเลย ไม่แม้แต่เสมอกัน” ลี่อินทำหน้าจริงจัง ก่อนจะหันไปทำหน้าสวยๆ ใส่เพื่อน 

 

ลี่อินเอ่ยถามเพื่อนต่อ “เธอคิดว่าฉันพลาดไปตั้งแต่คืนนั้นรึเปล่า? แบบว่า... เขาไม่ชอบคนเมาแล้วเพ้อ แถมสภาพก็ดูไม่ได้ ตอนเมาฉันคงไม่สวยเป๊ะเหมือนตอนนี้ใช่ไหม?”

 

“สภาพเธอตอนเมามันก็แย่จริงๆ นั่นแหละนะ หวังลี่อิน”

 

“ปลอบใจกันได้ดีมากเลยนะ”

 

“ว่าแต่วันนี้จะไปไหน?”

 

“นัดทานอาหารกับนายทุนคนใหม่น่ะ” ลี่อินหันไปบอกก่อนจะกระพริบตาให้เพื่อน “งานของฉันกำลังไปได้ด้วยดีทีเดียว ตอนนี้กำลังเตรียมตัวก่อนการเปิดตัวครั้งใหม่อยู่”

 

“ถ้านายทุนมาเยอะขนาดนี้ สงสัยว่าบริษัทจะเดินหน้าไวนะ”

 

“ฉันก็คาดการณ์ไว้แบบนั้น... ครั้งนี้ฉันลองทำอะไรใหม่ๆ ดูบ้าง มันอาจจะไม่จริงจังเท่าเมื่อก่อน แต่มันก็ถือว่าเป็นแนวทางที่ท้าทาย แปลกใหม่ และทำให้มีความสุขกว่าครั้งที่แล้วมากทีเดียว”

 

“ครั้งนี้? แล้วครั้งที่แล้วคืออะไรนะ”

 

“อ้อ... ไม่มีอะไรหรอก พูดแบบเบลอๆ น่ะ เมื่อคืนฉันไม่ได้นอนเต็มที่”

 

หวังลี่อินเกือบจะหลุดเรื่องพิลึกอย่างการหวนกลับคืนอีกครั้งของตัวเองไปเสียแล้ว ซึ่งถ้าพูดไปเพื่อนสาวคงมาย้ำอีกว่าเธอกำลังมีความรักอยู่แน่นอน เพราะเริ่มเพ้อไปถึงเรื่องการเกิดใหม่แล้ว 

 

ลี่อินเงยมองดูเวลาก่อนจะบอกลาเพื่อนสาวของตัวเอง จากนั้นก็ถึงเวลาที่ต้องเดินทางไปยังร้านอาหาร ระหว่างเดินลงลิฟต์ไปยังที่จอดรถ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูข้อความ

 

มีข้อความมากมายที่ยังไม่ได้อ่าน เนื่องจากวันนี้เธอทำงานทั้งวัน ข้อความอื่นๆ นอกจากงานนั้นยังคั่งค้างไว้ แต่ข้อความจากคนที่อยากอ่านตอนนี้กลับเป็นศูนย์

 

ไม่มีความเคลื่อนไหวเลยสักนิด

 

พี่อาเม่ยเงียบหาย...

 

ไม่มีข้อความใดๆ ส่งมาหาว่าท่านประธานพูดอะไรกับการไปทานอาหารของเธอ ลี่อินทำท่าจะทักไปถามพี่อาเม่ย แต่ก็คิดว่าบางทีที่บริษัทนั้นอาจงานยุ่ง พี่อาเม่ยคนตอบไวจึงเงียบไปแบบนี้

 

“ไม่รบกวนดีกว่า”

 

ส่วนประธานหยางคงรู้แล้ว แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

หวังลี่อินถอนหายใจ ก่อนจะเดินไปเปิดรถของตัวเอง ในใจรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยที่เขาไม่โต้ตอบกลับมาเลยสักนิด นายทุนรายใหญ่ไม่สนใจการทำงานของเธอ 

 

เขาคงรอแต่เอกสารรายงานที่สรุปกำไรทุกอย่างเท่านั้น 

 

พอคิดได้แบบนั้นเธอก็ขับตรงไปยังร้านอาหารที่นัดหมายกับหลิวจิ่งห้าวไว้ ส่วนในใจก็พยายามบอกตัวเองให้เก็บความผิดหวังเอาไว้ให้มิด 

 

ตอนนี้เธอต้องทำงานก่อน

 

ไม่นานนักเธอก็มาถึงร้านอาหาร หญิงสาวจอดรถเรียบร้อย ก่อนจะเดินลงมาพลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตรวจสอบสภาพหน้าตาของตัวเอง และตอนนั้นเองที่เธอพบว่ามีชายหนุ่มคนหนึ่งมายืนขวางทาง

 

พอเงยหน้ามองก็ต้องเบิกตากว้าง

 

“ประธานหยาง”

 

เขายิ้มตอบเล็กน้อย สีหน้าผ่อนคลายเนื่องจากพบว่าตัวเองมาทันเวลา ก่อนจะเอ่ยตอบกลับไปว่า “คุณยังเรียกผมแบบนั้นอีกเหรอครับ? มันออกจะห่างเกินกันไปหน่อยนะครับ”

 

“ขอโทษค่ะ คุณเสี่ยวหมิง” หวังลี่อินเอ่ยแล้วยิ้ม โดยพยายามเก็บซ่อนอาการดีใจที่ได้เจอหน้าเขาไว้ เนื่องจากตลอดทางที่ขับรถมา เธอผิดหวังที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นหลังจากฝากพี่อาเม่ยไปบอกเขา

 

ถ้าเป็นนายทุนคนอื่นเธอคงไม่ผิดหวัง เนื่องจากมันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว 

 

เพียงแต่นี่คือเขา...

 

และเธอไม่คิดว่าเขาถึงกับมาที่นี่ด้วยตัวเอง

 

“ผมได้ข่าวจากอาเม่ยว่าคุณมีนัดคุยกับนายทุนคนใหม่ ตอนนี้ผมก็ลงทุนในบริษัทของคุณแล้ว ดังนั้นคงไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ ถ้าผมจะเข้าร่วมการนัดคุยครั้งนี้ด้วย”

 

“ไม่เป็นอะไรเลยค่ะ ความจริงแล้วดีเสียอีกที่คุณมา ฉันคงไม่ได้รบกวนเวลาพักผ่อนของคุณใช่ไหมคะ?”

 

“ไม่หรอกครับ” เขาเว้นช่วงไว้พักหนึ่งก่อนจะเอ่ยต่อ “ว่าแต่... ทำไมคุณถึงไม่บอกผมเองล่ะครับ ว่าวันนี้คุณมีนัดทานอาหารเพื่อคุยกับนายทุนคนใหม่?”

 

“ฉันไม่กล้ารบกวนหรอกค่ะ” ลี่อินกล่าวพร้อมกับเดินไปเคียงข้างกับเขา “วันนี้คุณมีงานที่ต้องทำเยอะ เพราะก่อนหน้านี้ไปดูแลงานที่สาขาต่างเมืองมา แถมยังช่วยดูแลการทำงานของฉันอีก เรื่องการนัดคุยกับนายทุนคนใหม่มันก็เป็นหน้าที่ของฉันอยู่แล้ว ก็เลยอยากจัดการให้เรียบร้อยแล้วค่อยรายงานบอกอีกครั้ง”

 

“คุณไม่ต้องเกรงใจผมขนาดนั้นก็ได้ครับ” 

 

หยางเสี่ยวหมิงพยายามทำทุกอย่างให้ชัดเจน มันก็จริงอยู่ที่เขาทำงานเยอะ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่สามารถตอบข้อความของเธอได้ “ถ้าคุณมีเรื่องอะไรสำคัญก็สามารถบอกผมได้ตลอดเวลาเลยครับ ถึงยังไงเราก็ทำงานร่วมกันมาขนาดนี้แล้ว”

 

“ในเมื่อคุณบอกแบบนั้น ครั้งหน้าฉันจะไม่เกรงใจเลยนะคะ”

 

“ไม่ต้องเกรงใจเลยครับ”

 

หวังลี่อินหันไปยิ้มให้เขา ทั้งคู่เดินเคียงข้างกัน และระหว่างทางตอนนั้น หยางเสี่ยวหมิงก็คิดไปถึงตัวอย่างการ ‘จีบ’ ที่เขาเคยได้อ่านมา

 

ลองจับมือ

เมื่อได้มีเวลาที่เดินอยู่ด้วยกันตามลำพังสองคน ลองกุมมือของคนที่คุณรักอย่างแผ่วเบา 

นั่นเป็นภาษากายที่ช่วยให้อีกฝ่ายรับรู้ถึงความรู้สึกของคุณได้!

 

เขาต้องเริ่มต้นแล้ว!

 

หยางเสี่ยวหมิงคิดแล้วก็ตัดสินใจลงมือทำอย่างรวดเร็ว ในตอนที่เขาเดินเคียงข้างเธอ โดยรอบตัวตอนนั้นมีเพียงพวกเขาสองคน ชายหนุ่มเอื้อมมือไปกุมมือของลี่อินอย่างแผ่วเบา

 

ลี่อินหันมองเขา ดวงตาทั้งสองข้างเบิกขึ้นเล็กน้อย

 

“คุณเสี่ยวหมิง...”

 

เธอไม่คิดว่าเขาจะกุมมือเธอแน่นแบบนั้น ทั้งยังทำในสถานการณ์แบบนี้ และท่าทางของเธอก็ทำให้หยางเสี่ยวหมิงคิดหนักกับตัวเอง เขาคิดว่าการทำแบบนี้เลยอาจไม่ใช่เรื่องดี แถมเขายังทำในที่ลับตาผู้คนอีก

 

ในช่วงเวลาที่ชายหนุ่มหญิงสาวมองสบดวงตากัน ต่างฝ่ายต่างคิดกันไปไกลคนละเรื่อง หยางเสี่ยวหมิงสูดลมหายใจเข้าแล้วเอ่ยถามเรื่องสำคัญออกมา

 

“คุณลี่อินครับ”

 

“คะ?”

 

“ผม... ขอจีบคุณได้ไหมครับ?”

 

เขาต้องถามก่อนที่จะเริ่มต้นกลยุทธิ์ความชัดเจน มันก็เหมือนกับการเซ็นต์สัญญาก่อนการทำงานร่วมกัน

 

หยางเสี่ยวหมิงก็ยังคงเป็นเขาอยู่วันยังค่ำ การล่วงล้ำเธอโดยไม่ขออนุญาตนั้นไม่ใช่เรื่องปกติสำหรับเขา ที่สำคัญการ ‘จีบ’ ทั้งหลายที่เขาอ่านมาล้วนแล้วแต่เน้นตอนอยู่ตามลำพังสองคน ดังนั้นในความคิดของตัวเขาเอง หากจะทำอะไรเหล่านั้นจึงต้องมีการถามความสมัครใจก่อนเป็นอันดับแรก

 

และเขาไม่รู้เลยว่าคำถามนั้นทำให้หวังลี่อินคนร้ายกาจชะงักค้างไปแล้ว...

 

…..

ไรต์เขียนตอนนี้แล้วขำมาก

เฮียหนอเฮีย 55555555

ส่วนเจ๊ก็พยายามดูเชิงอยู่ แต่เฮียระวังตัวไว้ ถามเจ๊ตรงๆ แบบนี้ เดี๋ยวพอเจ๊มั่นใจในความรู้สึกของเฮีย เฮียจะกลายเป็นโดน ‘จีบ’ แทน แล้วที่หาความรู้เรื่องการจีบมาจะเสียเปล่า 5555

แล้วเจอกันตอนหน้า

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ การติดตามมาจนถึงตอนนี้มากเลยนะค้าาาา

 

แล้วเจอกันค้าบบบบบ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.508K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,241 ความคิดเห็น

  1. #23157 ไอมะ (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2563 / 20:10
    โถ พ่อคนใสซื่อ
    #23,157
    0
  2. #23138 ชากุหลาบอุ่นอุ่น (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 20:27

    ขอบคุณ
    #23,138
    0
  3. #21790 อะซาเซล (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 22:16
    เอ็นดูเด้อ #พระเอกดีเด่นจ้าาาา
    #21,790
    0
  4. #21489 Py_inma_ (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 11:57

    กลั้นขำกับคุณพระเอก เฮ็นดูจริงเชียว

    #21,489
    0
  5. #19836 Wan_NY (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2563 / 08:43
    55555555 ขรรมมม จะตอบไงดีล่ะ
    #19,836
    0
  6. #19622 CherryL🍒 (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 17:32
    น่ารักกก55555
    #19,622
    0
  7. #19311 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 15:09

    เฮียหมิงใจสั่งมา สู้ๆค่ะ

    #19,311
    0
  8. #19255 gdky (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 09:38
    แงะ😍😍😍
    #19,255
    0
  9. #19188 Aomnoynid (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 10:25

    น่าร๊ากกกกกก

    #19,188
    0
  10. #19182 A~B~C~ (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 09:52
    กรี้ดด เฮียเสปคเรามากอ่ะ จะจีบโปรดบอกก่อน โปรดขออนุญาต5555
    #19,182
    0
  11. #19112 pp2475 (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 00:32
    โอ๊ยยน่ารักเกินไปแล้ววว
    #19,112
    0
  12. #19111 Natacha_i-sen (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 00:01
    ขำเฮีย!555
    #19,111
    0
  13. #19110 bsss27 (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 23:29
    ชอบอะคือชอบพระเอกแบบนี้มากชัดเจนมากแม่จีบก็บอกว่าจีบอะคือแบบไม่ต้องให้นางเอกเพ้อว่าพระเอกไม่ได้ชอบตัวเอง
    #19,110
    0
  14. #19109 _victory_88 (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 19:46
    ค่ะ. คุณนักธุรกิจใหญ่~~~~~~. ตรงจนเอ๋อเลย555
    #19,109
    0
  15. #19101 Sasichi (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 09:10
    ต้องมีตัวกระตุ้นปฏิกิริยา เอาที่เฮียมั่นใจ สบายใจ เดินหน้าเสียที อยากฟินแล้ว
    #19,101
    0
  16. #19099 winywin (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 06:16
    ฟินอ่ะ อยากอ่านต่อแย้วววววว
    #19,099
    0
  17. #19097 PCtarn (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 21:51

    เขินนนนน
    #19,097
    0
  18. #19096 wcrkkcrs (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 20:53
    หุบยิ้มไม่ได้เลยค่าา5555
    #19,096
    0
  19. #19095 Taksina_Tangkwa (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 20:22
    เดี๋ยวไม่ได้ดีลว่นหรอก เจ๊แกจะจับเฮียกลับห้อง 555
    #19,095
    0
  20. #19093 Anntyripo (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 19:26
    น่าร้ากเกินไปแล้ว
    #19,093
    0
  21. #19092 JJJar (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 17:41

    ประธาน ฮือออออออ น่ารักจางเลยยยยยย
    #19,092
    0
  22. #19091 Amnesia N (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 15:21
    งุ้ยยยยยยย
    #19,091
    0
  23. #19090 0-HrazaNazae-0 (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 13:14
    ถ้าโดนคนที่ชอบมาจับมือแล้วพูดแบบนี้ บอกเลยเป็นลมตรงนั้นแหละ 5555
    #19,090
    0
  24. #19089 L37ter (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 13:12
    ขำสุดตอนนี้ เมื่อพระเอกกลัวจะเป็นพระรองก็ต้องเร่งมือกันหน่อย
    #19,089
    0
  25. #19087 J.JINA (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 11:42
    555555555555555 โอ้ย น่ารักมาก เอ็นดูไม่ไหว ทางนี้เอาใจช่วยเฮียสุดๆ เลยค่ะเนี่ยยย
    #19,087
    0