O.V.E.R.L.O.A.D วันหนึ่ง... ฉันเป็นวายร้าย (จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 348,657 Views

  • 8,455 Comments

  • 10,345 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,467

    Overall
    348,657

ตอนที่ 9 : (2) บทที่ 8 : เมื่อตัวฉันเป็น... คาริน่า เดอ เซกอล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16556
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 751 ครั้ง
    24 มี.ค. 61


บทที่ 8

เมื่อตัวฉันเป็น... คาริน่า เดอ เซกอล




พี่โอเรนขับรถทั้งวันทั้งคืนราวกับไม่ง่วง ทำให้รถเก๋งคันจ้อยของพวกเราเคลื่อนที่ผ่านเขตพรหมแดนของประเทศออสนอร์ และเข้าสู่ประเทสอาไชน์ที่แสนยิ่งใหญ่ในไม่ช้า


เมื่อฉันลืมตาขึ้น ก็เห็นว่ารถกำลังเคลื่อนที่ผ่านประตูเมือง ‘upside down town’ หรือเรียกง่าย ๆ ว่า เมืองแห่งความยุ่งเหยิง ถ้าเอาง่ายกว่านั้นก็คือ เมืองนรก


แค่ชื่อเมืองก็รับรู้เค้าลางได้ว่า ในอนาคตคงหนีไม่พ้นทางสายมืด...


เมืองนี้ค่อนข้างปรากฏชื่อบ่อยในเกม เพราะอาชญากรทั้งหลายมักกบดานในเมืองนี้ พวกฮีโร่ทั้งหลายจึงมักแอบเข้ามาเพื่อจับกุมเหล่าวายร้าย แถมที่นี่ยังขึ้นชื่อเรื่องบ่อนประลองฝีมือใต้ดินอีก ทำให้เมืองนี้เป็นเหมือนแหล่งรวมพลคนเถื่อนเข้าไปอีก


ที่สำคัญเมืองนี้ยังเป็นเมืองที่ขึ้นชื่อว่าไร้ซึ่งกฎหมาย มีแต่กฎหมู่ตามความพอใจของคนกลุ่มใหญ่ ตั้งแต่พ่อค้าขายฮอตดอกข้างถนน ยันเจ้าของโรงแรมหรูห้าดาวล้วนเป็นมาเฟียหมด


ทางที่ดีอย่าคิดกร่างในเมืองนี้เลย...


พี่โอเรนขับรถไปจอดที่หน้าตึกร้างมืด ๆ แห่งหนึ่งในเมือง ก่อนจะบอกให้ฉันช่วยหยิบของหลังรถตามลงมา ส่วนเขาอุ้มอันเซลเข้าไปนอนในบ้านใหม่ของเราที่ไม่มีอะไรเลย นอกจากภาพวาดกราฟิตี้บนผนังปูนเปล่า ๆ และฝุ่นกับฝุ่น


ฉันไม่เคยคิดว่าชีวิตของพวกเราเมื่อก่อนจะรันทดขนาดนี้...


ทว่าฉันไม่สนว่าตัวเองจะต้องอยู่ที่ไหน ตราบใดที่มีพี่ชายอย่างพี่โอเรน มีน้องชายที่ไม่ยอมรับตัวเองว่าเป็นน้องอย่างอันเซล แค่นั้นฉันก็รู้สึกอบอุ่นเหมือนอยู่บ้านแล้ว และด้วยการเดินทางในคืนนี้ ฉันจึงรู้สึกง่วงจนอดไม่ได้ที่จะทิ้งตัวนอนลงบนกองเสื้อผ้าที่พี่โอเรนเตรียมมาแล้วหลับไปในที่สุด


ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ พอฉันลืมตาอีกทีก็พบว่ารอบตัวมืดมากจนมองอะไรแทบไม่เห็น ฉันจึงค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน แล้วคลำทางไปแบบมึน ๆ เพื่อหาคนอื่น จนกระทั่งเจอห้องที่มีแสงไฟสว่างจึงเดินเข้าไป ก็เห็นอันเซลนอนอยู่บนฟูกเก่า ๆ หลับปุ๋ยอย่างน่ารัก ในขณะที่พี่โอเรนนั่งผิงไฟอยู่บนโซฟาเก่า ๆ


ท่าทางของเขาเมื่อมองจากมุมไกลแบบนี้ บอกได้คำเดียวเลย


พี่เขาคือวายร้ายชัด ๆ ...


ฉันเดินเข้าไปในห้องแบบง่วง ๆ พี่โอเรนรู้สึกตัวว่ามีคนเดินเข้ามาจึงหันมามอง พอเห็นฉันเขาก็ยิ้มให้ ก่อนจะพูดว่า มานั่งผิงไฟด้วยกันไหม คาริน่า


ค่ะ


ตอนง่วงนอนฉันมักจะเป็นโรคชอบออดอ้อนใครก็ตามที่อยู่ใกล้ จึงเดินไปหาพี่เขาพร้อมใช้ความน่ารักของเจ๊คาริน่าวัยเด็กเข้าสู้ และพอฉันเดินไปยืนตรงหน้าเขา พี่โอเรนก็เอื้อมมือมาอุ้มฉันขึ้นไปนั่งบนตักที่แสนอบอุ่นของเขา


ฉันทนไม่ไหวกับความอ่อนโยนนี้ จึงซุกตัวบนแผ่นอกของพี่โอเรน ในขณะที่พี่เขาก็ลูบหัวฉันเบา ๆ


เป็นยังไงบ้าง คาริน่า เขาเอ่ยถาม


ก็ดีค่ะ


ความจริงคือดีมากค่ะ... หมายถึงพี่อะ


ฉันคิดพลางเริ่มหลับตาลง แต่ตอนนั้นเองที่เจ้าแจ็กสัน กบหุ่นยนต์จิ๋วของฉันกระโดดออกมาจากกระเป๋ากระโปรง แล้วมานั่งกระพริบตาปริบ ๆ มองฉันกับพี่โอเรนด้วยความงงอะไรบางอย่าง


เจ้าแจ็กสันนี่ พี่โอเรนพูดในขณะยื่นมือไปตรงหน้าเจ้าแจ็กสัน กบจิ๋วเอียงคอน่ารักมองมือที่อยู่เบื้องหน้า ก่อนจะร้อง อ๊บ ๆ แล้วกระโดดขึ้นมือของพี่โอเรนแต่โดยดี


มันใจง่ายเหมือนใครสักคนไม่มีผิดเลย


แต่นึกไม่ออกว่าใคร...


แจ็กสันตัวนี้ อันเซลทำให้ค่ะ


พี่โอเรนลูบหัวฉัน ก่อนจะพูดว่า แจ็กสันตัวนี้... พี่จะช่วยปรับแต่งมันให้นิดหน่อยนะ จะได้ช่วยดูแลคาริน่าได้ในเวลาที่จำเป็น


ฉันพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย


ถ้าเจ้าแจ็กสันถูกสร้างขึ้นมาโดยฝีมือของอันเซล แล้วถูกอัพเกรดโดยฝีมือของพี่โอเรน ฉันบอกได้เลยว่ามันจะต้องกลายเป็นสุดยอดอาวุธทำลายล้างโลกในร่างกบจิ๋วแน่ ๆ


พี่โอเรนเกาคางให้กบจิ๋วเล็กน้อย พอมันเคลิ้มพี่เขาก็หยิบเอาไขควงจิ๋วมาไขนู่นไขนี่ ใส่นู่นใส่นี่เข้าไป ฉันนั่งมองพี่โอเรนอัพเกรดแจ็กสันตาแป๋วด้วยความสนใจ และในไม่ช้ามันก็กลายเป็นกบจิ๋วแจ็กสันบ๊องแบ๊วเหมือนเดิม


กายภาพของมันเหมือยเดิม แต่ภายในไม่รู้ว่าอะไรเปลี่ยนไปบ้าง


ตอนนี้แจ๊กสันมีระบบช็อตไฟฟ้า กับปืนยางยาสลบจิ๋ว พกมันติดตัวไว้ตลอดเวลานะ เมื่อถึงเหตุฉุกเฉิน อย่างน้อยมันจะช่วยคาริน่าได้


นั่นไง...


แจ็กสันกลายเป็นอาวุธลับในคราบสัตว์แบ๊วไปแล้ว!


ขอบคุณนะคะฉันตอบพลางมองเจ้ากบจิ๋วตรงหน้า มันเอียงคอมองฉันก่อนจะกระโดดออกจากมือของพี่โอเรน กลับเข้าไปนอนในกระเป๋ากระโปรงฉันอีกรอบ


จากนั้นพวกเราสองคนก็เงียบไปสักพัก ฉันนั่งซบแผ่นอกของพี่โอเรนด้วยความเคลิ้ม เพราะพี่เขาลูบหัวฉันไปมาอย่างอ่อนโยน ซึ่งนั่นเป็นการกระทำชวนให้ง่วงเหลือเกิน


ตอนนั้นเอง อยู่ ๆ พี่เขาก็พูดด้วยนำเสียงที่ดูเศร้า ๆ ว่า คาริน่า เธอต้องเปลี่ยนแปลงทุกอย่างนะ


เปลี่ยนแปลง?” ฉันขมวดคิ้วกับตัวเอง ก่อนจะหันไปมองพี่เขา และในวินาทีนั้นเองที่ฉันเพิ่งสังเกตเห็นว่าพี่โอเรนที่ฉันคุยด้วยเป็นพี่โอเรนตอนโต หมายถึงพี่โอเรนคนที่ฉันคุ้นเคยอย่างดี


พี่โอเรนคนที่ฉันรับรู้มาโดนตลอดว่าเป็นคนชั่วร้ายในฐานะของจักรพรรดิเลือดเย็น...


พี่เขามองฉันด้วยดวงตาสีฟ้าที่ดูเย็นชา ทว่าฉันกลับรู้สึกถึงความอบอุ่นของเขาได้ คาริน สิ่งที่เธอต้องรู้อย่างแรกคือ นี่ไม่ใช่เกม


พี่เขาเรียกฉันว่า... คาริน?


แล้วนี่ไม่ใช่เกม ?


เกิดอะไรขึ้น?


ไม่ใช่เกมเหรอคะ


พี่โอเรนยักไหล่ ก่อนพูดว่า ไม่เชื่อก็ลองออกจากเกมดูสิ


ฉันเริ่มสับสน จึงลองทำตามที่พี่โอเรนบอก แต่พอฉันออกจากเกมด้วยขั้นตอนแบบที่ทำตามปกติ ทว่าฉันกลับออกไปจากที่นี่ไม่ได้


ซวยละ...


 ฉันเบิกตากว้างมองคนตรงหน้าด้วยสายตาตื่น ๆ เมื่อพบว่าตัวเองออกจากที่นี่ไม่ได้ พี่โอเรนในคราบวายร้ายเต็มตัวเห็นใบหน้าฉันแบบนั้นเขาจึงยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะโน้มหน้าลงมาจุ๊บหน้าผากฉันอย่างแผ่วเบา เพื่อปลอบโยน


ใจเย็น ๆ คาริน่า แล้วลองคิดดูว่าโลกไหนกันแน่ที่เป็นความฝัน พี่โอเรนพูดด้วยน้ำเสียงเนิบนาบ


โลกไหนเหรอ...?


ฉันพยายามครุ่นคิด ตอนแรกก็เชื่อมั่นว่าโลกนู้นคือโลกจริง แต่พอภาพที่แสนสมจริงในช่วงนี้ปรากฏมาในหัว ทั้งฉันยังรู้สึกว่าตัวเองเหมือนเจ๊คาริน่ามากแค่ไหน ทั้งชื่อ ทั้งนิสัย ทั้งความชอบ สุดท้ายฉันก็เริ่มสับสน ตอนนี้ทั้งสองโลกล้วนเหมือนความจริงไปหมดแล้ว


สรุปโลกไหนคือความฝัน โลกนี้หรือโลกที่ฉันเป็นนักเล่นเกม?


พี่โอเรนลูบหัวฉัน ที่นี่ไม่ใช่เกมอีกต่อไปคาริน่า โดยเฉพาะเมื่อเธอตื่นขึ้นในวันพรุ่งนี้ เธอจะกลายเป็นคาริน่าตัวจริง แล้วตอนนี้... เธอยังไม่รู้สึกคุ้นเคยกับที่นี่เหรอ


ฉันคิดว่าตัวเองก็คุ้นนิดหน่อย แต่ก็ไม่คุ้นขนาดนั้น...


ฉันไม่ได้ตอบอะไร ทว่าพี่โอเรนก็พอเดาออก จึงหยิบยาเม็ดหนึ่งยื่นให้ฉัน ตอนนี้เธออาจลืมเรื่องพวกนี้ไป เพราะช่วงเวลาที่ฉันทิ้งเธอไว้ที่นั่นมันนานมาแล้ว แต่ไม่ต้องกังวล อีกไม่นานนักหรอก เธอจะรู้ว่าโลกนี้คือโลกที่แท้จริงของเธอ และยานี้จะช่วยให้เธอจำเรื่องทั้งหลายดีมากขึ้น


ดวงตาของพี่เขาจริงจังมาก และมันเป็นดวงตาแบบพวกวายร้ายที่ดูน่าหวั่นใจ เขามองดูฉันกินยาเม็ดนั่น แม้ฉันจะรู้สึกแปลก ๆ ทว่าสุดท้ายฉันก็ต้องกินยาเม็ดนั่นเข้าไป ซึ่งทันทีที่ยาลงไปในคอ ฉันก็เริ่มรู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งกาย ภาพบางอย่างหมุนวนไปในหัว แต่ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร


มันเหมือนกับภาพในอนาคต ภาพในอดีต ภาพทุกอย่างที่เป็นเรื่องราวของตัวฉันเอง และนั่นทำให้ฉันเริ่มรู้สึกว่าสิ่งที่พี่โอเรนในอนาคตบอกมันคือเรื่องจริง


ที่นี่ไม่ใช่เกม และฉันคือเจ๊คาริน่าตัวจริง...


พี่โอเรนเชยคางฉันขึ้น ดวงตาสีฟ้าที่น่าหวาดหวั่นของเขาจ้องมองมาที่ฉัน ก่อนจะพูดว่า เอาล่ะคาริน่า พี่เชื่อในตัวเธอ ดังนั้นฟังพี่ให้ดี ๆ


ฉันพยักหน้าเชื่อฟัง


คาริน่า เธอคงจะรู้ดีว่าในอนาคตพวกเราจะเป็นยังไง และมันไม่ใช่จุดจบที่ดีสำหรับพวกเรา


ฉันพยักหน้าเห็นด้วย ภาพตอนตัวเองตายอย่างโดดเดี่ยวยังคงติดตา ก่อนจะพูดว่า แล้วอะไรทำให้พวกเราต้องเดินทางต่างกันคะ หนูจะได้เปลี่ยนแปลงมัน


ฉับพลันนั้นพี่โอเรนก็ทำหน้าเศร้า ดวงตาของเขามีแววปวดร้าวฉายออกมา


ฉันเริ่มตื่นตระหนก จึงรีบถามว่า หนูเหรอคะ หนูคือต้นเหตุที่ทำให้พวกเราแตกแยกไปคนละทาง จนกลายเป็นคนแปลกหน้ากันในอนาคตเหรอคะ


ไม่ใช่


ไม่ใช่ฉัน...


ถ้างั้นหมายความว่า...


พี่โอเรนกัดฟัน ก่อนจะตอบ เป็นพี่กับอันเซลที่เลือกเดินจากเธอไป ดังนั้นคาริน่า เธอจะต้องห้ามพวกเรา อย่าให้พวกเราทำแบบนั้น เข้าใจไหม


ฉันรู้สึกเหมือนใจแป้วไปอยู่ที่ตาตุ่ม เพราะที่แท้... ฉันเป็นฝ่ายโดนทอดทิ้ง


พี่โอเรน แต่นี่มัน...


ในวันหนึ่ง พี่กับอันเซลจะไม่กลับบ้านมาหาเธอ และนั่นเป็นตอนที่คาริน่าถูกทิ้งให้เดียวดายลำพัง ตอนนั้นพี่กับอันเซลไม่รู้ว่าการไปในครั้งนั้น จะทำให้พวกเราจะไม่มีวันได้กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้อีก พูดไปแล้วพี่โอเรนก็จับมือฉันแน่น คาริน่า... เธอต้องห้ามพวกเรา อย่าให้พวกเราไป เข้าใจไหม


ฉันสับสนไปหมด แต่หนูไม่รู้นี่คะว่าพี่กับอันเซลจะไปตอนไหน แล้วไปเพราะอะไร แล้วหนูจะห้ามพวกพี่ได้ยังไง


พี่โอเรนทำหน้าเศร้า พี่คงบอกคาริน่ามากไปกว่านี้ไม่ได้ เพราะมันเป็นกฎของการย้อนกลับมาหาเธอในครั้งนี้ ถ้าพี่ฝ่าฝืนกฎ เธอจะจำสิ่งที่พี่บอกในวันนี้ไม่ได้ และนั่นจะทำให้ทุกอย่างที่พี่ทำในตอนนี้เสียเปล่า ดังนั้นคาริน่า จำให้ขึ้นใจว่าเธอจะต้องทำให้พวกเราอยู่ อย่า ให้ พวก เรา ไป จาก เธอ


ฉันพยักหน้ารับแบบอึ้ง ๆ


จากนั้นก็คล้ายกับหมดเวลาของเราสองคน ร่างของพี่โอเรนในอนาคตหายวับไปกับตา ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่พี่โอเรนในร่างเด็กหนุ่มอายุ 13 ปีเดินเข้ามาในห้อง


พี่เขามาพร้อมกับผ้าห่มผืนหนึ่ง และพอพี่เขาเห็นฉันนั่งอยู่บนโซฟา ก็ทำหน้าดุใส่เล็กน้อย ก่อนจะไล่ให้ฉันไปนอน


ฉันทำตัวเป็นเด็กดีที่เชื่อฟัง แล้วเดินไปนอนบนฟูกเคียงข้างอันเซล เมื่อได้ทิ้งตัวลงนอนข้างเขา ได้มองหน้าเขาใกล้ ๆ ฉันก็เริ่มเครียดปนเศร้าขึ้นมา


ในวันหนึ่ง... อันเซลจะทิ้งฉันไปเหรอ


พอคิดถึงตรงนี้ พี่โอเรนก็เดินมาห่มผ้าให้เราสองคนพอดี ฉันหันมองพี่เขาที่ดูแลพวกเราอย่างดีด้วยความเศร้าไม่แพ้กัน เพราะวันหนึ่งพี่เขาก็จะทิ้งฉันเหมือนกับอันเซล


ทำไมล่ะ?


นอนซะคาริน่า พี่โอเรนพูดแบบดุ ๆ ก่อนทำท่าจะเดินไป ฉันจึงรีบคว้ามือพี่เขาไว้


พี่โอเรน... ฉันพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือแบบไม่รู้ตัว


ฉันอาจกำลังหวาดกลัวต่ออนาคต


พี่โอเรนเลิกคิ้ว เขาสังเกตเห็นความผิดปกติในสายตาฉัน จึงกลับมานั่งลงข้าง ๆ มือของพี่เขาลูบหัวฉันอย่างอ่อนโยน ก่อนจะถามว่า เป็นอะไร เศร้าอะไรเหรอคาริน่า


ทุกเรื่องเลยค่ะ พี่นอนกับพวกหนูได้ไหม ฉันถามด้วยความหวัง ส่วนในใจก็เริ่มพนันว่า ถ้าพี่เขาตอบ ได้ หมายความว่าในอนาคตฉันจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่างได้


แต่ถ้าไม่... นั่นหมายความว่าฉันจะโดนพวกเขาทิ้งไปจริง ๆ แบบเปลี่ยนไม่ได้


พี่โอเรนยิ้มให้ฉันอย่างอ่อนโยน ก่อนจะเอนตัวลงนอนข้างฉัน แล้วตอบว่า ได้


ในวินาทีฉันยิ้มออกมาทันที เพราะพี่เขาตอบว่า ได้ นั่นหมายความว่า... ฉันอาจจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่างในอนาคตได้ เมื่อปลอบใจตัวเองแบบนั้นแล้วฉันก็ค่อย ๆ หลับตาลง


พี่โอเรนยื่นมือมาลูบหัวฉัน ก่อนจะกอดฉันกับอันเซลแน่น ทำให้ในคืนนั้น... เราสามพี่น้องก็นอนเคียงค้างกันบนฟูกนอนเก่า ๆ


ฉันหลับไปพร้อมอธิษฐานว่า... ขอให้วันพรุ่งนี้ พวกเขายังอยู่กับฉัน








 

พอฉันลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงนุ่มนิ่ม ห้องที่นอนอยู่ตอนนี้ไม่ใช่ห้องโล่ง ๆ ที่มีลายกราฟิตี้ แต่เป็นห้องนอนสีขาวสะอาดสะอ้าน


บ้านใหม่?


ตอนนี้มันเหมือนกับฉันโผล่มาอีกที่หนึ่ง และในอีกช่วงเวลาหนึ่ง ทว่าฉันกลับไม่รู้สึกประหลาดใจ ซึ่งก็ไม่แน่ใจว่าทำไม เพราะทุกอย่างราวกับเรื่องก่อนหน้านั้นเป็นเพียงความฝันของฉัน


           แต่... ฉันก็รู้สึกเหมือนมันเป็นเรื่องจริง



ระหว่างที่กำลังมองสำรวจไปโดยรอบ ฉันก็พบว่าใต้ผ้าห่มมีบางอย่างกำลังเคลื่อนไหว และไม่นานนักก็มีมือข้างหนึ่งโผล่ออกมาจากผ้าห่มคว้าหมับปิดปากฉันอย่างรวดเร็วแบบตั้งตัวไม่ทัน


นี่มันอะไรกัน?


            ฉันคิดด้วยความตกใจ ในขณะพยายามดิ้น แต่ปรากฏว่าแม้แต่ร่างของฉันก็โดนบางอย่างทับอยู่ อย่าบอกนะว่า... ผีอำ


ฮือออ


ไม่นานนักก็มีหัวของผู้ชายคนหนึ่งโผล่ออกมาจากผ้าห่ม ภายใต้ความมืด ฉันเห็นใบหน้าของชายหนุ่มวัยใสคนหนึ่งที่แสนคุ้นเคย ดวงตาสีฟ้าอ่อนของเขามีประกายชั่วร้าย ส่วนเส้นผมสีทองอ่อนของเขาก็สว่างไสวชัดเจน แม้จะอยู่ในความมืด


เขาคืออันเซลคนเดิม เพิ่มเติมคือตอนนี้เขากลายเป็นเด็กหนุ่มหน้าใสวัยประมาณ 15 ไปเสียแล้ว


กำลังน่ารักเลย...


ฉันเอื้อมมือทั้งสองข้างไปลูบใบหน้าของเขา ใบหน้าของเขาหล่อเหลาได้รูป มองไปมองมาก็ดูน่ารักน่าหยิก ทุกอย่างชัดเจนสมจริงจนฉันอยากร้องไห้


ฉันรู้สึกว่าตัวเองคุ้นเคยกับคนเบื้องหน้ามาก ๆ ที่สำคัญคือเขายังอยู่กับฉัน ยังไม่ได้ทิ้งฉันไปไหน...


อันเซลขมวดคิ้วใส่ หลังจากเห็นสีหน้าแปลก ๆ ของฉัน ก่อนจะพูดกระซิบเบา ๆ ว่า อะไร มาลูบ ๆ คลำ ๆ ทำไมอะเจ๊ พิศวาศอะไรกันรึเปล่าเนี่ย


หืม... เรียกฉันว่าเจ๊เหรอ?


ฉันขมวดคิ้วแล้วมองริมฝีปากของเขานิ่ง


อันเซลเอียงคอ ก่อนจะพูดต่อ ว่าไงล่ะเจ๊ คราวนี้มองปากของฉันนี่คือคิดอะไร


ฉันเห็นว่าพ่อตัวแสบกำลังหาเรื่องตามนิสัยของเขา จึงทำดวงตา ก็ไม่รู้สินะใส่เขา ส่วนความจริงนั้นก็ไม่มีอะไรมาก ก็เขาพูดอยู่จะให้มองอะไร ถ้าไม่ใช่ปากสีชมพูน่าจุ๊บนั่น


ฮือออ


แพ้ปากชมพูน่าจุ๊บ


วายร้ายจอมแสบยิ้มแบบชั่วร้าย รู้หรอกนะ อยากให้จุ๊บก่อนนอนอ่ะดิ ไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาโน้มหน้าเข้ามาทำท่าจะจุ๊บหน้าผากฉัน ทำเอาฉันใจหายวาบ ท้องปั่นป่วนในทันที แต่ก่อนที่จะได้ฟินจากจุ๊บของน้องชาย เขาดันหยุดค้างนิ่ง แล้วเปลี่ยนมากระซิบข้างหูแทนว่า ไม่หลงกลหรอกน่า แล้วฉันก็ไม่ได้มากล่อมนอนนะ ยัยเจ๊!”


อ้าวเหรอ?


ฉันเลิกคิ้วแสดงความสงสัย แต่ไม่ได้ถามไป เพราะพ่อหนุ่มสายโหดยังเอามือปิดปากฉันไว้แน่น


เขาโน้มหน้าเข้ามาใกล้อีกครั้ง พร้อมกับกระซิบบางอย่างที่รู้สึกเดจาวู เหมือนเขาเคยทำมาแล้วว่า เจ๊ คืนนี้คืนวันศุกร์ มาทำเรื่องสนุกกันเถอะ


อืม...


ทำไมทุกครั้งที่ชวนไปทำเรื่องสนุก จะต้องทำตัว 18+ แบบนี้อยู่เรื่อยหะ?


ตอนนี้อันเซลโตขึ้นเป็นวัยรุ่นหน้าใส เริ่มมีความแซ่บให้เห็น ส่วนเจ๊คาริน่าหรือก็คือฉันเองจะเหลืออะไร ฉันคิดแล้วก็มองร่างของตัวเอง ซึ่งก็เป็นดังคาด ตอนนี้ฉันตูม ๆ เรียบร้อยแล้ว


เอาล่ะ...


ในเมื่อโต ๆ กันแล้วแบบนี้ เรื่องสนุกจะเป็นอะไรล่ะคราวนี้?


อันเซลทำหน้าแบบมีลับลมคมใน ก่อนจะพูดแบบเจ้าเล่ห์ว่า มีอะไรจะให้ดูแหละ เจ๊


อะไรอะ ซิกแพ็กเหรอ?


ฉันสาบานไม่ได้คิดเรื่องชั่วร้ายเลยจริง ๆ แต่สายตาเริ่มมองไปที่เรือนร่างของอันเซลวัยหนุ่มแรกรุ่นแล้วสิ...





*****



บางที... ที่พี่น้องของเจ๊จะไม่กลับบ้าน ก็เพราะความหื่นของเจ๊แน่เลย 5555


ตอนนี้ปมแง้มมาเล็ก ๆ ว่า คนที่จะไปไม่ใช่เจ๊คาริน่า แต่เป็นพี่โอเรนกับอันเซลนี่แหละ

ว่าแต่... อะไรจะมาเปลี่ยนใจพวกเขาให้ทิ้งเจ๊คาริน่าได้ลงคอกัน?

แล้วแบบนี้เจ๊จะใช้มารยา... เอ๊ย! ทำยังไงให้พี่ชายน้องชายไม่ไปจากอ้อมอกกันนะ ไว้มาติดตามกันนะ


ตอนนี้ขึ้นพาร์ท 2 แล้ว อิอิ

ทุกคนเริ่มโตละ ก็เลยเปิดพาร์ท 2 ด้วยฉาก 18+ again

แล้วมาดูกันนะว่าอะไรกันที่อันเซลจะเอามาโชว์ ซิกแพ็กอะเป่า 555


แล้วเจอกันจ้า

วันนี้ขอลาด้วยท่าเต้นสุด swag ของไรต์เอง 555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 751 ครั้ง

64 ความคิดเห็น

  1. #8425 mel-em (@mel-em) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 23:54
    ความหื่นของเจ๊นี้ 5555555
    #8425
    0
  2. #5835 JokerPor (@JokerPor) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 12:18
    ในที่สุดเจ๊แกก็กลับมา ตูมๆ อีกครั้ง555
    #5835
    0
  3. #2826 Kantamanee02 (@Kantamanee02) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 13:49
    เกลียดgifอันนั้นจังเลยยย555
    #2826
    0
  4. #2779 jaravee1988 (@jaravee1988) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 23:43
    555 เกลียดอะ
    #2779
    0
  5. #2066 KATE ^^ (@Kettipa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 18:16
    โอเค...อยากทำไรก็ทำ โตๆกันแล้ว
    หืมมมม +.,+
    #2066
    0
  6. #2055 Kamikami0000 (@Kamikami0000) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 17:18
    เกลียด...... อิดุ้กดิ้ก
    #2055
    0
  7. #1943 pang1990pai (@pang1990pai) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 15:25
    กลัวเจ๊ทำอะไรน้องตัวเองอ่ะ///โดนเท้ามหาประลัย
    #1943
    0
  8. #1742 statice46 (@statice46) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 12:50
    เจ๊อ่ะ! 55555
    #1742
    0
  9. #1465 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 12:01
    เจ๊หื่น-.-
    #1465
    0
  10. #1311 J.luis (@pvpnspleng) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 22:08
    ชอบความเรียกร้องหาซิกเเพค
    #1311
    0
  11. #1272 pop_eye1a (@pop_eye1a) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 15:41
    ***swag
    #1272
    0
  12. #1271 pop_eye1a (@pop_eye1a) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 15:41
    swangมากกกกกกก 555555
    #1271
    0
  13. #1210 Natty_thamonwan (@Natty_thamonwan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 11:11
    โอยยยย เครียด






    เกลียดดุ๊กดิ๊ก
    #1210
    0
  14. #1205 Disk Nara (@DISKNARA) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 03:38
    เหมือนกัน***
    โดย****
    #1205
    0
  15. #1067 Kuhako (@KuhakoRarc) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 22:23
    เฮ้อ~ทุกอย่างดีหมด....ยกเว้ณ....-gifบ้่พวกน้านนนนนนโว้ยยยยยยยยยย!!!!เกลี๊ยดดดดดดดดดดดด!!!!!!
    #1067
    1
  16. #1036 มาลลิลลา (@Arunphiphat) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 11:27
    เม้นที่มีกับนิยายหายไปเพราะดุ้กดิ้กของไรท์นี่เเหละ55555โอยยยคารินนนรั้งไว้ให้ได้หนาาาา
    #1036
    0
  17. #936 MHajime (@MHajime) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 23:55
    ทำเรื่องหื่นๆ บ่อย เลยโดนพี่ชาย - น้องชายทิ้งล่ะสิ
    #936
    0
  18. #673 ห้วงมิติสีดำ (@mook5963) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 02:48
    น้ำตาไหลเลยฮะรื้ออออ คุณพรี่ชายช่างน่าฮักเสียกระไร—

    แต่เจ๊โดนใจเรามาก ผ่านค่ะ
    #673
    0
  19. #420 JustAEcho (@JustAEcho) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 16:27
    พี่ชายย้อนเวลากลับมาแก้ไขทุกอย่าง เพราะเห็นน้องตายงั้นรึ?!
    โฮฮออออออออออ ร้องไห้
    ถ้าเปลี่ยนอนาคตได้แล้ว แต่พี่ชายคนที่มาเตือนก็ยังคงอยู่ในโลกที่ไม่มีคาริน่าแล้วไม่ใช่หรอ ฮืออออออ
    เศร้า;-;
    #420
    0
  20. #283 Mail78 (@jnie8944) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 16:08
    สรุปเจ๊แกก็หื่นนั้นละ566
    #283
    0
  21. วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 08:49
    5555555+ ข้ามไปงี้เลยหรอ? เเต่ก็ต้องรอดูกันต่อไปเขาจะโชว์อะไร?
    #268
    0
  22. วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 04:10
    คิดว่าคงจะจากไปเพราะจะเกิดอันตรายแน่ๆเลย
    #266
    0
  23. #264 loganpyperI (@minniemouse31-1) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 02:47
    เจ๊จะต้องเผลอปล้ำพวกพี่น้องจนพวกนางหนีไปแน่ๆ
    #264
    0
  24. #262 Rasamsam (@raysamsam) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 01:58
    ไรท์นิ สรรหาท่าเต้นต่างๆได้โดนใจขาโจ๋จริงๆ5555
    #262
    0
  25. #261 Marius Yo (@tongue) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 01:40
    คนหล่อก็งี้
    #261
    0