O.V.E.R.L.O.A.D วันหนึ่ง... ฉันเป็นวายร้าย (จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 360,159 Views

  • 8,491 Comments

  • 10,897 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,125

    Overall
    360,159

ตอนที่ 20 : (2) บทที่ 19 : อ้อมกอดปริศนา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13554
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 790 ครั้ง
    7 เม.ย. 61


บทที่ 19

อ้อมกอดปริศนา





ปริศนาลึกลับกำลังเกิดขึ้นกับฉันอีกครั้ง...


ฉันจำได้ว่าทุกอย่างเริ่มต้นเมื่อหนึ่งเดือนก่อน ตอนที่บังเอิญเดินชนกับเด็กผู้ชายประหลาดคนหนึ่ง แล้วพอวันนั้นนั่งรถกลับบ้านพร้อมพี่โอเรน ก็พลันมีข่าววิทยุประกาศแทนเสียงเพลงว่า


... ศูนย์วิจัยมาร์ตินแห่งสมาพันธรัฐออสนอร์โดนโจมตีจากบุคคลปริศนา ตอนนี้อาคารศูนย์วิจัยได้รับความเสียหายอย่างหนัก รัฐบาลไม่สามารถเข้าไปกู้สถานการณ์ได้ทัน ทรัพย์สินที่ทางศูนย์วิจัยได้พัฒนาจึงถูกไฟไหม้จนหมดสิ้น คาดการณ์ความเสียหายทั้งหมด ประมาณออกมาเป็นตัวเลขคือ...


ในวินาทีที่ฉันได้ฟังข่าวนั้น ไม่รู้ทำไมใบหน้าของเด็กคนนั้นถึงโผล่เข้ามาในหัว


พี่โอเรนคงเห็นสีหน้าฉันประหลาดไป จึงพูดแบบเป็นห่วงเป็นใยตามประสาพี่ชายคนดีว่า คารินเป็นอะไรถึงทำหน้าแปลก ๆ แต่ช่วงนี้อากาศแปรปรวน รู้สึกไม่สบายตัวตรงไหนรึเปล่า


ฉันหันไปหาพี่ชายก่อนจะยิ้มเจื่อน แล้วตอบไป ไม่ได้เป็นอะไรค่ะ ก็แค่... พอฟังข่าวนี้แล้วรู้สึกเดจาวูยังไงก็ไม่รู้


ไม่แปลก ในเมื่อเรื่องแบบนี้พวกเราก็เคยทำมาก่อน พี่โอเรนพูดก่อนจะโคลงหัวนิดหน่อย แล้วกล่าวต่อ พี่เชื่อว่าสิ่งที่เกิดขึ้นก็คงไม่ต่างจากพวกเรา ไม่แน่คนที่ทำเรื่องนี้อาจจะลอยนวลแล้วเข้ามาเมืองนี้ก็ได้ เพราะเมืองนี้เป็นแหล่งกบดานของอาชญากรทั้งนั้น


ฉันฟังสิ่งที่พี่โอเรนพูดแล้วก็ขมวดคิ้วมุ่น


คนที่ทำอาจจะลอยนวล...


ถ้าอย่างนั้น คนที่ทำก็คงเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้ นอกจาก วายร้ายที่น่ากลัวในอนาคต และก็ไม่รู้เพราะอะไรฉันถึงรู้สึกว่า เด็กคนนั้นแหละที่เป็นคน ก่อการร้ายนั่น








 

หลังจากวันนั้นจนมาถึงวันนี้ เวลาก็ผ่านมาถึงหนึ่งเดือนแล้ว ทว่าภาพของเด็กชายผมขาว ผู้ที่มีรอยยิ้มเย็นเยียบก็ยังคงติดอยู่ในหัว ภาพตอนที่ได้มองเขาชัด ๆ เหมือนเล่นซ้ำวนไปมาในสมอง


ทุกครั้งที่หลับตา ภาพของดวงตาสีฟ้าเย็นเยียบคู่นั้นก็ปรากฏ ส่วนตอนลืมตา พอได้เห็นใครยิ้ม รอยยิ้มเย็นเยียบของเด็กคนนั้นก็จะแวบเข้ามาแทนที่


           ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง แต่ฉันรู้สึกคุ้นเคยกับเขาอย่างประหลาด


ราวกับ


เขาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตที่ฉันทำหายไป...


สิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเองในตอนนี้ ทำให้ฉันอยากจะเจอเขาอีกสักครั้ง เพื่อไขข้อสงสัยทุกอย่างในใจ แต่ฉันไม่รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้น มันเป็นพลังด้านมืดของเขาหรือไม่ สุดท้ายแม้อยากจะเจอเขาอีกสักครั้ง


ทว่า...


ฉันก็พยายามที่จะไม่หาเขา ด้วยกลัวว่ามันจะเป็นกลลวง


ฉันไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร หรือมีความสามารถอะไร ตอนนี้จึงคาดเดาเพียงว่าเขาอาจเป็นตัวอันตรายที่สมควรหลีกเลี่ยง และในใจลึก ๆ ก็กำลังเชื่อมโยงเขาไปหาตัวละครลึกลับสายโชตะที่ยังไม่เคยมีใครเห็นหน้าที่แท้จริง แม้แต่ประวัติก็ลึกลับดำมืดเหมือนกับนิสัยของเขา


ตัวละครนี้สวมชุดคลุมปิดตั้งแต่หัวถึงเท้า ทั้งยังใส่หน้ากากรูปหมาครึ่งหน้าตาเหลือก ส่วนเดียวที่เขาเปิดไว้ให้คนอื่นเห็นคือช่วงคางมน ที่ทำให้คนอื่นได้เห็นรอยยิ้มชั่วร้ายของเขา


ตัวละครนี้ไม่เข้ากับฝ่ายไหน ลึกลับ โผล่มาไม่เป็นเวลา แถมมักจะก่อเรื่องวุ่นวายเสมอ


เด็กคนนั้นอาจจะเป็นตัวละครนั่น...


ฉันรู้ว่าตอนนี้สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่เกม แต่มันคือชีวิตจริงที่ฉันประสบ ส่วนชีวิตอีกฝั่งนั่นต่างหากที่กลายเป็นความฝันในตอนนี้ ทว่าทุกอย่างที่ฉันรู้มาจากฝันนั่น ก็ล้วนเป็นความจริงทั้งสิ้น


สรุปคือถ้ามันเป็นฝัน ก็เป็นฝันที่สมจริงเหมือนกันทั้งคู่...


ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับความคิดของฉันในตอนนี้ จึงได้แต่หวังให้ใบหน้าของเด็กผู้ชายคนนั้นจงหายไปจากหัวโยเร็ววัน


แต่ฟ้าก็เหมือนจะไม่เป็นใจอีกครั้ง...


ในวันที่ฝนตกหนัก ท้องฟ้าเป็นสีหม่นมัวมืดครึ้มทั้งวัน อันเซลไม่สบาย พี่โอเรนก็ไปทำงาน ฉันจึงต้องถือร่มวิ่งไปหาซื้อยาแก้ไข้มาให้น้องชายตัวเอง แล้วเฝ้ารอให้พี่โอเรนกลับบ้านมาพาอันเซลไปหมาหมอ


ระหว่างที่กำลังเดินไปตามทางชื้นแฉะ ก็พลันได้ยินเสียงร้องโวยวายมาจากซอยเล็ก ๆ ปกติเมืองนี้ก็มีเสียงแบบนี้ให้ได้ยินบ่อยครั้ง แต่วันนี้เสียงนั่นกลับดูประหลาดออกไป


ด้วยความสงสัยฉันจึงหันไปมอง และตอนนั้นเป็นจังหวะเดียวกับที่มีคนผู้หนึ่งวิ่งเข้ามาชน


ฉันไม่ล้ม แต่ร่างเล็ก ๆ ของคนที่เข้ามาชน เซล้มลงไปบนพื้นเปียกแฉะ


เป็นอะไรไหม ฉันเอ่ยถามคนที่เข้ามาชนด้วยความตกใจ แต่พอได้ยื่นมือไปช่วยพยุงเข้าลุกขึ้น และได้มองเขาดี ๆ หัวคิ้วทั้งสองของฉันก็ขมวดเข้าหากัน เมื่อคนที่มาชนฉันก็คือเด็กหัวขาวคนนั้น


คนที่มีใบหน้าติดหัวฉันมาเกือบหนึ่งเดือน...


ตอนนี้เขายังคงเหมือนวันแรกที่ฉันเจอไม่มีผิด ดวงตาสีฟ้าคู่นั้นดูลึกลับ น่ากลัว รอยยิ้มก็เย็นเยียบจนดูน่าขนลุก


เขาเงยหน้ามองฉัน ก่อนจะลุกขึ้นเองโดยไม่สนความช่วยเหลือของฉัน ก่อนที่จะเดินหนีไปเหมือนกับวันแรกที่เขาทำกับฉัน


ฉันมองตามหลังเขา ด้วยไม่เข้าใจถึงสิ่งที่เกิดขึ้น รวมถึงตัวของเด็กคนนั้นด้วย


ทำไม... ฉันถึงคุ้นกับเขาแบบนี้กัน ?


ระหว่างที่กำลังสับสนกับตัวเอง ก็พลันมีเสียงคนร้องขอความช่วยเหลือจากในซอยเล็กที่เด็กชายเพิ่งเดินออกมา ฉันหันไปมอง ก่อนจะเห็นแสงสีส้มในวันมืดครึ้ม


ไฟไหม้


ฝีมือของเด็กคนนั้นแน่...


ช่วยด้วย... ใครก็ได้ช่วยด้วย มีเสียงผู้ชายที่ดูเหมือนจะได้รับบาดเจ็บดังมาจากข้างในซอย


ฉันหันมองตามทิศที่เด็กคนนั้นจากไป ก่อนจะเดินเข้าไปดูสถานการณ์ในซอย ก็เห็นว่าโกดังร้างกำลังถูกไฟไหม้อย่างหนัก คนที่ขอความช่วยเหลือนอนจมกองเลือดอยู่หน้าโกดังนั่น โดยที่รอบตัวก็มีร่างไร้วิญญาณของคนอื่น ๆ นอนกันเกลื่อน


พวกเขาคงเป็นมาเฟียสักกลุ่มที่โดนจัดการ


ภาพแบบนี้จะบอกว่าไม่เคยเห็นก็ใช่ แต่จะบอกว่าชินก็ใช่อีก เอาง่าย ๆ คือเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นในเมืองบ่อยมาก บางครั้งเกิดระหว่างทางไปโรงเรียนด้วยซ้ำไป


ฉันไม่รู้สึกอะไรกับภาพที่เห็นเลยสักนิด...


ผู้ชายใกล้ตายคนนั้นมองมายังฉันด้วยสายตาขอร้อง ใบหน้าหล่อคมสันของเขาชัดเจนขึ้น เมื่อมีแสงเปลวไฟสะท้อน เธอ... ช่วยพวกเราด้วย


ฉันมองหน้าเขาด้วยความรู้สึกกระอักกระอ่วน ก่อนจะต้องกัดริมฝีปากตัวเองแน่นด้วยคิดไม่ตกต่อสถานการณ์ที่ชวนอึดอัดในตอนนี้


ความถูกต้อง กับ ความถูกต้อง กำลังตีกันอยู่ในอก


ความถูกต้องแรกคือ ฉันควรจะช่วยพวกเขาสักหน่อย อย่างน้อยก็ดับไฟที่กำลังจะลุกลามไปสู่ที่อื่นอย่างรวดเร็ว ตอนนี้อากาศชื้นก็จริง แต่ไฟนั่นไม่ใช่ไฟธรรมดา แค่มองฉันก็รู้แล้วว่าน้ำปกติดับมันไม่ได้ แล้วซอยนี่ก็เป็นซอยของพวกคนยากคนจน เรียกง่าย ๆ ว่าสลัมของคนไม่มีเงิน


ถ้าปล่อยไฟไว้แบบนี้จะมีสักกี่คนที่ได้รับความเดือดร้อน?


ส่วนความถูกต้องที่สองคือ พี่โอเรนกับอันเซลบอกเสมอว่าฉันห้ามเข้าไปยุ่งกับเรื่องของพวกมาเฟีย โดยเฉพาะฉันที่เป็นผู้หญิงด้วยแล้ว เพราะหากพวกมาเฟียสนใจขึ้นมา ฉันอาจโดนตามล่า สู่ขอไปเป็นมาดามแห่งแก๊งมาเฟียก็ได้


แค่คิดก็ปวดหัวแล้ว...


ช่วยฉันเถอะ ได้โปรด คนใกล้ตายคนนั้นพูดอีกครั้ง และฉันสาบานว่าตัวเองเริ่มโอนเอียงไปยังความถูกต้องแรก นั่นก็คือการช่วยเหลือพวกเขา


สาบานว่าที่ใจอ่อนแอบบนี้ ไม่ได้เกิดจากหน้าตาหล่อเหลาของคนที่ใกล้ตายนั่นเลยจริง ๆ...


ฉันถอนหายใจออกมา ก่อนตัดสินใจว่าจะช่วยดับไฟ แล้วก็รีบวิ่งออกไปซื้อยาทันที พวกเขาจำฉันไม่ได้แน่ โดยเฉพาะพ่อรูปหล่อที่กำลังจะตายในไม่ช้า ภาพในสายตาเขาคงเลือนรางอยู่ไม่น้อย


เอาเถอะ... สักนิดหน่อยก็คงไม่เป็นไร


ยังไงเสียที่ช่วยนี่ก็ไม่ได้อยากเป็นฮีโร่ ไม่ได้คิดป่าวประกาศชื่อตัวเองอยู่แล้ว แต่ช่วยในฐานะมนุษย์คนหนึ่งที่ให้ทำเป็นไม่ใส่ใจต่อสิ่งที่เกิดขึ้น แล้วหนีไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก็คงเป็นพวกไร้ความรับผิดชอบต่อสังคมเกินไป


ฉันคงช่วยได้แค่นี้ ฉันพูดกับผู้ชายหน้าหล่อที่กำลังจะสิ้นใจ ก่อนจะส่งพลังแห่งความหนาวของตัวเองไปยังโกดังนั่น ฉับพลันนั้นคราบน้ำแข็งก็พลันก่อตัวรอบโกดัง ก่อนจะละลายเป็นน้ำ ดับไฟที่กำลังคุโพลงอย่างรวดเร็ว


ไฟจากพลังเหนือธรรมชาติ ก็ต้องดับด้วยน้ำที่มาจากพลังเหนือธรรมชาติ...


เมื่อไฟดับหมดแล้ว ฉันก็รีบเดินออกจากซอยนั้นมา ก่อนจะต้องสะดุ้งเมื่อเด็กผู้ชายผมขาวที่ฉันคิดว่าเขาวิ่งหายไปแล้วกำลังยืนยิ้มกริ่มให้ฉันอย่างชั่วร้าย


คุณดับไฟของผมได้


นั่นคือประโยคแรกที่เขาพูดกับฉัน


แต่...


แบบนี้ก็หมายความว่า สิ่งที่เกิดขึ้นเป็นฝีมือของเขาจริง ๆ


ทำไมถึงทำเรื่องแบบนี้ คิดจะฆ่าคนในซอยนั่นหมดเลยรึไง ฉันทนการต่อว่าเขาไม่ได้ เพราะสิ่งที่เขาทำมันชั่วร้ายเกินไป และยอมรับเลยว่าฉันไม่กลัวเขาหรอก


ฉันไม่ใช่วายร้ายเต็มตัว แต่เป็นแอนตี้ฮีโร่ที่ยังคงมีความดีอยู่ในใจ...


ผมจะดับมันก็ต่อเมื่อผมพอใจ และผมไม่ได้คิดจะฆ่าคนไร้เดียงสาในซอยนั่น เขาพูดแล้วก็แค่นยิ้มออกมา ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งว่า ไม่เคยมีใครได้เจอผมเป็นครั้งที่สอง... ด้วยความบังเอิญมาก่อน แถมยังดับไฟของผมได้


หมายความว่าอะไร เธอฆ่าคนทุกคนที่บังเอิญมาเจอเธอครั้งที่สอง แล้วก็ดับไฟของเธอได้รึไง


เด็กชายไม่ตอบอะไร เขาเพียงแค่ยิ้มด้วยรอยยิ้มที่แสนชั่วร้าย ก่อนที่ร่างกายของเขาจะหายไปอย่างรวดเร็ว


ฉันหันมองหาเขา แต่ไม่เจอแล้ว เขาหายไปอย่างไร้ร่องรอย


และนั่นทำให้รู้ว่า...


เขาเป็นตัวปัญหาอย่างทีรู้สึกตั้งแต่แรกพบจริง ๆ










 

ฉันรีบวิ่งกลับบ้าน หลังจากเสียเวลากับเรื่องวุ่นวายมามาก จนแม้แต่ร่มก็ยังลืมกาง และพอมาถึงบ้าน ฉันก็เห็นอันเซลห่อตัวเองด้วยผ้าห่ม กำลังต้มน้ำบะหมี่สำเร็จรูปอยู่


โถ่... พ่อน้องชาย


อันเซล ป่วยแบบนี้ไม่ควรกินบะหมี่ ถ้าพี่โอเรนรู้ เธอโดนเฉือนแน่


อันเซลหันมามองฉัน ตอนนี้เขาป่วยจึงไม่มีแรงเถียง แต่ก็ยังโต้กลับมาด้วยเสียงแหบแห้งว่า คนหิวจะให้ทำยังไงล่ะ


เจ๊ซื้อโจ๊กหน้าปากซอยมาให้ กินโจ๊กดีกว่า มา ๆ ฉันเดินไปดึงสัตว์ประหลาดในก้อนผ้าห่มมานั่งที่โต๊ะอาหาร ก่อนจะเอาโจ๊กร้อน ๆ เทใส่จาน แล้วป้อนให้เขากินทีละคำ


อันเซลกินไปแล้ว ก็ถามว่า “ทำไมมาช้านักล่ะ” 


ฉันชะงักมือที่กำลังจะป้อนเขาด้วยความร้อนตัว ทำให้อันเซลที่รู้จักฉันดีกว่าใครรู้ทันทีว่าฉันมีอะไรไม่ชอบมาพากล


แอบไปทำเรื่องยุ่งมาล่ะสิ


ฉันทำหน้าแหย ก่อนจะเล่าทุกอย่างให้เขาฟัง แล้วถามความเห็นเขาว่ามันจะเกิดเรื่องวุ่นจากพวกมาเฟียตามมาไหม


อันเซลกินโจ๊กที่ฉันป้อน ก่อนจะตอบว่า มาเฟียพวกนั้นตายหมดแล้วจะมายุ่งกับเจ๊ได้ยังไง ไม่ต้องกังวล เจ๊ทำถูกแล้วที่ดับไฟนั่น แต่... ที่น่ากังวลคือไอ้ตัวปัญหานั่นแหละ


ฉันยักไหล่ เจ๊ไม่กลัวตัวปัญหานั่นหรอก


พลังอย่างพวกเรา ยังจะต้องกลัวอะไรอีก มาหาเรื่องก็ไฟท์กลับดิ อันเซลตอบก่อนจะหยิบทิชชูมาเช็ดน้ำมูก ท่าทางเขาจะโดนโจมตีจากหวัดอย่างหนักหน่วง ก่อนจะพูดต่อ แต่ปัญหามันก็คือปัญหาอะเจ๊ ระวังตัวไว้หน่อยแล้วกัน ช่วงนี้ผมก็ไม่ค่อยมีแรงช่วยอีก ถ้ามีอะไรไปบอกพี่โอเรนไว้ก็ดี


ฉันพยักหน้ารับ


เจ้าน้องชายคนนี้เป็นห่วงฉันจริง ๆ


มากินโจ๊กต่อดีกว่า จะได้กินยาแล้วไปนอนพักนะ อันเซล


อือ


จากนั้นฉันก็ป้อนโจ๊กให้น้องชายกินจนหมดถ้วย ก่อนจะจัดยาแก้หวัดให้เขาไป แล้วก็พาเขาไปนอนพักผ่อนในห้อง แต่ก่อนหน้านั้นฉันก็ต้องเช็ดตัวให้เขาก่อน เพื่อเอาความร้อนในตัวเขาออก


อันเซลหมดเรี่ยงแรง เขาจึงปล่อยตัวให้ฉันกระทำใด ๆ ก็ได้ตามสะดวก


จับ ลูบ คลำ ไล้ ยังไงก็ได้ เขาไม่ว่าอะไรเลย


ฉันหมายถึง...


เขาปล่อยให้ฉันเช็ดตัวอย่างเป็นเด็กดีว่าง่าย ไม่ว่าฉันจะเช็ดส่วนไหนของเขา อันเซลก็ไม่ว่าอะไร แถมยังปล่อยให้ทำแต่โดยดี แม้แต่ใต้เสื้อของเขาที่ฉันกำลังแอบจับหน้าท้องที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของเขา เขาก็ไม่ว่า


แต่ก็อาจมีสงสัยบ้าง...


เจ๊ เช็ดตรงอื่นนอกจากท้องผมก็ได้ อันเซลพูดอย่างหมดเรี่ยวแรง


ฉันยิ้มอ่อนให้เขา ก่อนจะเปลี่ยนไปเช็ดร่างกายส่วนอื่นให้เขาบ้าง การได้เห็นเขาเชื่อฟังและเป็นเด็กดีแบบนี้ทำให้ฉันรู้สึกดีแปลก ๆ


สุดท้ายพอจัดการทุกอย่างเสร็จ ปล่อยให้เขาได้นอนพักผ่อน พอได้เห็นเจ้าน้องชายตัวแสบหลับตาลง ฉันก็นั่งลงข้างเขาแล้วเอามือลูบหัวเขาเบา ๆ เพื่อกล่อมเขานอนด้วยความเอ็นดู


จะว่าไปแล้ว...


อันเซลก็น่ารักจะตาย


หมายถึงถ้าป่วยจนหมดฤทธิ์แสบแบบนี้อะนะ...









 

พออันเซลเป็นไข้ ฝนก็ตกหนัก บ้านก็เงียบ แถมอากาศกำลังดีมาก ฉันจึงว่างเปล่าไม่รู้จะทำอะไรดี นั่งไถโทรศัพท์เล่นก็แล้ว เปิดโทรทัศน์ดูเล่นก็แล้ว เปิดคอมเล่นเกมก็แล้ว


แต่สุดท้ายด้วยอาการป่วยของอันเซล ฉันก็ไม่มีอารมณ์ทำอะไรเลย...


ฉันเอาแต่นั่งว่าง ผ่านไปสักพักก็เดินไปดูว่าอันเซลต้องการอะไรไหม อากาศในห้องเขาหนาวไปรึเปล่า ทำอยู่แบบนี้วนไปจนวันหยุดที่ควรสนุกสนาน ฉันกลับเหงาเปล่าเปลี่ยวอยู่คนเดียว


พี่โอเรนโทรมาบอกว่าวันนี้คงกลับบ้านดึกมาก เพราะฝนตกหนักเกินไป ทางกลับบ้านน้ำท่วมรถติดยาว พี่เขาจึงตัดสินใจจะออกจากบริษัทดึกๆ เลย


สุดท้ายฉันก็ต้องอยู่คนเดียวแบบว้าเหว่แบบนานสุด ๆ...


ในเวลาแบบนี้ฉันอยากหาใครมาคุยด้วย แต่จะให้เล่นแอพหาคู่ เพื่อหาหนุ่ม ๆ มาคุยด้วยแก้เหงาก็กะไรอยู่ จะไปทำงานที่ร้านโดนัทก็โดนไล่ออกแล้ว ข้อหาทำให้ลูกค้าติดเกินไป เชฟทำโดนัทมาขายไม่ทัน จนมือซ้นเพราะนวดแป้งเยอะเกิน


เฮ้อ...


เมืองนี้มันแปลกประมาณนี้แหละ ทำดีเกินไปก็กลายเป็นเรื่องแย่เสียได้


ฉันนั่งเซ็งได้ไม่นาน ก็ตัดสินใจแวบไปดูอันเซลว่าเขาตื่นรึยัง พอเห็นเขานอนหลับสงบเสงี่ยมดี ก็เดินไปแอบจุ๊บหน้าผากเขาครั้งหนึ่งแบบไม่กลัวติดหวัด ก่อนจะมองนาฬิกา เห็นว่าเพิ่งบ่าย 2 โมงตรง มีเวลาอีกนานกว่าจะต้องลงไปอุ่นโจ๊กให้อันเซลกินตามเวลา ฉันจึงตัดสินใจไปนอนงีบสักเล็กน้อย


ในช่วงเวลาที่อากาศกำลังเย็นแบบนี้ ฉันเคลิ้มหลับได้ง่ายดายนัก


ระหว่างที่กำลังนอนหลับ ขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มหนานุ่มสุดฟิน ฝันกลางวันเห็นหนุ่ม ๆ เปลือยอกเดินไปมาผ่านหน้า อยู่ ๆ ฉันก็รู้สึกถึงความอุ่นมาทาบร่าง


เหมือนมีใครมากอดฉันไว้


อุ่นเหลือเกิน...


ด้วยอากาศเย็นกำลังดี บวกกับความฝันสุดฟิน พอมีความอุ่นจากใครสักคนมาโดนร่าง ฉันก็ยิ่งง่วงกว่าเดิม สุดท้ายจากฝันกลางวันก็กลายเป็นฝันจริง ๆ จนได้


ฉันนอนหลับไปในที่สุด...


เมื่อนาฬิกาปลุกดังขึ้น บ่งบอกว่าถึงเวลาที่ต้องไปปลุกให้อันเซลมากินยา กินโจ๊ก แล้วฉันจะได้เช็ดตัวให้เขาอีกครั้ง ก่อนจะปล่อยให้เขาไปนอนพักผ่อนอีกครั้งแบบยาว ๆ จนกว่าพี่โอเรนจะมาถึงบ้าน


ทว่า...


เมื่อลืมตาตื่น สติกลับมาเหมือนปกติ ฉันก็พบถึงความผิดปกติ


ฉันไม่ได้ฝันว่ามีคนมากอดฉัน แต่เหมือนมีคนมานอนกอดฉันจริง ๆ เพราะบริเวณข้างกายรวมถึงตัวฉันมีความอบอุ่นของใครบางคนติดอยู่


แค่นั้นไม่พอ...

เมื่อมองไปยังหน้าต่าง ฉันก็แอบเห็นว่าหน้าต่างที่จำได้ว่าปิดสนิทแล้ว มีรอยเปิดแง้มเอาไว้เล็กน้อย เหมือนกันมีใครแอบบุกเข้ามาในห้องของฉัน


                โอ้


ไม่นะ...


ซวยละ


มีคนบุกเข้าบ้าน!


**********

ใครมานอนกอดเจ๊ทีเผลอกัน ????


ปล.เรื่องนี้ยังไม่จบในเร็ว ๆ นี้นะฮะ อีกนานอยู่เหมือนกันกว่าจะจบ แต่ไรต์หมายถึงพาร์ท 2 กำลังจะจบอย่างรวดเร็วเฉย ๆ และถ้ามันเร็วขนาดนี้ เรื่องก็คงจบเร็วเหมือนกัน 

ดังนั้นรับรองได้ว่าทุกคนยังได้อ่านเรื่องนี้อีกนานอยู่ อิอิ


ว่าแต่... ทุกคนคิดว่าเด็กผู้ชายผมขาวเป็นใคร?

ไรต์ใบ้ว่า... ไรต์จะยังไม่เฉลยว่าเขาเป็นใคร จนกว่าจะถึงพาร์ต 3-4 ฮะ อิอิ //โดนตบ


แต่เด็กผมขาวจะเป็นตัวหลักในช่วงนี้แหละ 

แถมมาตอนอันเซลเป็นหวัดพอดี ฝนตกหนักพี่โอเรนก็รถติดกลับบ้านช้าด้วย

ทุกอย่างเป็นใจแบบนี้ มันจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับครอบครัวนี้หนอ คราวนี้


แล้วมาเจอกันอีกน้า

สรุปไรต์ก็จะลงวันละตอน และอาจแปรผันตรงกับความขี้เกียจของไรต์เองนะ 5555


แล้วเจอกันจ้า


ลาด้วยไรต์ที่กำลังคอสเพลย์เป็นอันเซลในก้อนผ้าห่ม 5555




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 790 ครั้ง

68 ความคิดเห็น

  1. #5263 Ammyuhi (@Ammyuhi) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 21:02
    ทำไมชอบทำให้เหมื่อยหน้าจัง....(ยิ้มตลอดเวลาอ่าน)
    #5263
    0
  2. #4871 FuFar Maxx (@fufer) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 04:05
    ไปอ่านคำโปรยอีกที ไรท์บอกว่า
    "...มีพี่ชายที่โคตรหล่อ มีน้องชายที่โคตรแซ่บ น้องน้อยก็น่ากิน..."
    พนันหมดหน้าตักว่าผมขาวเป็นน้องชายอีกคนแน่นอน!
    #4871
    0
  3. #3586 JeabSupattra (@JeabSupattra) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 18:49
    ไฟ!กับน้ำแข็ง! โอ๊ะ!!!!!!!!
    #3586
    0
  4. #3122 woonwai!! (@kimmania) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 19:14
    มีความน่ากลัว
    #3122
    0
  5. #2701 YoGurT_Yo^^ (@nuyoja) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 21:05
    พลังระดับเจ๊ไม่น่ากลัวโจรนะ555 น่าจะกลัวทำโจรตายมากกว่า
    #2701
    0
  6. #2648 MHajime (@MHajime) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 03:48
    รู้สึกขำเหตุผลที่โดนไล่ออกจากการทำงานร้านโดนัท
    #2648
    0
  7. #1641 Yony-Sama (@pimtawan123456) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 13:32
    บางทีสมองเจ๊ก็ทำเอาเรื่องที่ดูซีเรียสกลายเป็นเรื่องขำลั่นบ้านได้เหมือนกันนะ(ฮา)
    #1641
    0
  8. #1564 HighGirl (@Ammy_PMP) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 00:02
    กรี๊ดดดดดดด ทำไมไม่กอดกลับล่ะ
    #1564
    0
  9. #1458 _มังกี้คุง (@poompromchot) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 08:55
    ผมขาวววว แต่มาเฟียคนนั้นก็ดีนะ เห็นบอกหล่อ5555555555555
    #1458
    0
  10. #1455 กะเทย. (@Mice112) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 06:54
    หัวขาวชั่ยมั่ยชั่ย
    #1455
    0
  11. #1453 Good One D@y (@magic_girl) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 03:07
    อยากให้กลายเป็นน้องชายอีกคนนึงจัง
    #1453
    0
  12. #1448 มาคุไปมะ (@Nooooi) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 01:45
    ผมขาวว 😍😳
    #1448
    0
  13. #1445 Aom Pornpilas (@themoviie) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 00:12
    อยากดูแลน้องชายแบบนี้55
    #1445
    0
  14. #1438 スープ (@zippy-pea) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 23:33
    ไม่อยากให้จบเลยยย ชอบง่าา สนุกมากเลยค่ะไรท์ สู้ๆนะเราตามตลอดตลอดดดด ชอบมวากกก
    #1438
    0
  15. #1422 PEARpair (@pairpear_19644) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 22:22
    พระเอกหรือป่าววว
    #1422
    0
  16. #1419 kawaii neko (@noonpimpapan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 22:14
    มโนถึงภาพอันเซลนอนแบบหมดฤทธิ์แสบแล้ว ช่างน่ารักดีแท้>< //ไอที่ว่าเทโจ๊กใส่จานนี่หมายถึงชามรึป่าวคะ สงสัยนิดๆ
    #1419
    0
  17. #1400 Diznie (@Diznie) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 21:43
    มีความรู้สึกว่าพ่อหนุ่มในกองเพลิงจะกลับมากับบทสำคัญแน่ๆเลย
    #1400
    0
  18. วันที่ 7 เมษายน 2561 / 21:33
    ค้างงงงง
    #1391
    0
  19. #1381 LukasDDK (@raynaros) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 21:25
    น้องชายแท้ๆของเจ๊??
    #1381
    0
  20. #1380 -VaLenTiNE- (@parnsax1) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 21:22
    ค้างงง ขออีก
    #1380
    0
  21. #1379 ★Aom★ (@Hawthorn) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 21:12
    เจ๊อย่าไปยอมให้เขาลักหลับเราแบบนี้ เราต้องเอาคืน-.,-
    #1379
    0
  22. #1378 Harmony18 (@Harmony18) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 20:47
    เด็กโชตะ! งานผมขาว!! กี๊สสส ของแรร์ชัดๆ!!!!!
    #1378
    0
  23. วันที่ 7 เมษายน 2561 / 20:27
    ใครอ่ะ?!?
    #1377
    0
  24. #1376 chaisitchai (@chaisitchai) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 20:27
    โชตะผมขาว กรี้สสสส>/////< ดีงาม
    #1376
    0
  25. #1375 naninani nanichi [NN] (@kruachanthai) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 20:25
    เด็กผมขาว โชตะน้อย>< เป็นพระเอกใช่ไหมค่ะ โฮะๆๆ
    #1375
    0