O.V.E.R.L.O.A.D วันหนึ่ง... ฉันเป็นวายร้าย (จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 359,761 Views

  • 8,488 Comments

  • 10,876 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,727

    Overall
    359,761

ตอนที่ 19 : (2) บทที่ 18 : จบเรื่องวุ่น แล้วเจอกันใหม่...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14246
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 804 ครั้ง
    6 เม.ย. 61


ตอนนี้แต่งในแอพ ดังนั้นถ้ามีข้อผิดพลาดอะไร ขออภัยไว้ก่อยนะแจ้



บทที่ 18

จบเรื่องวุ่น แล้วเจอกันใหม่...







พอถึงชั่วโมงโฮมรูม นักเรียนชั้นปีที่ 3 ทุกคนก็มารวมตัวกันซ้อมกีฬาที่โรงยิมของโรงเรียน เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับกีฬาสานสัมพันธ์ 3 ประเทศในวันศุกร์นี้อย่างพร้อมเพียง


ทุกอย่างดำเนินไปตามปกติ พวกนักกีฬาลงซ้อมดอจบอลในสนาม เชียร์ลีดเดอร์ฝึกซ้อมเต้นอย่างขยันขันแข็ง สวัสดิการวิ่งเสิร์ฟน้ำให้เพื่อน ๆ ที่กำลังกระหาย ส่วนฝ่ายอาร์ตก็นั่งทำคอสตูมกันอย่าเคร่งเครียด


ฉันเดินมองกิจกรรมทุกอย่าง ปกติถ้าไม่ได้เป็นหัวหน้าห้องฉันก็ต้องไปซ้อมเต้นกับเหล่าเชียร์ลีดเดอร์ ทว่าตอนนี้ด้วยตำแหน่งหัวหน้าห้องพ่วงคณะกรรมการฝ่ายกิจกรรม หน้าที่ของฉันจึงเป็นการมาเฝ้าดูความเรียบร้อยของเพื่อนเท่านั้น


วันนี้ทุกอย่างก็เรียบร้อยดีนะ ท่านหัวหน้า เคลวินพูดพลางหยิบตารางฝึกที่เขาใช้เวลาเตรียมขึ้นมาดู ก่อนจะเช็คว่าทุกอย่างพร้อมจริงหรือไม่


เคลวินเป็นนักสู้ของสังเวียนใต้ดิน เรื่องโปรแกรมการฝึกซ้อมนี่เขาค่อนข้างถนัด


เรียบร้อยก็ดีแล้วนะ ฉันกล่าวก่อนจะเดินไปนั่งบนสแตนด์ เพื่อดูความเป็นไปของเพื่อน เผื่อเกิดใครมีปัญหาอยากปรึกษา หรือใครบาดเจ็บขึ้นมา ฉันจะได้ช่วยเหลือได้อย่างทันท่วงที


หน้าที่ของหน้านี่เหมือนจะมีเยอะ แต่ที่จริงแล้ว... มันก็ดูจะว่างเสียเหลือเกินในช่วงที่ไม่มีอะไรให้ทำ


ว่าแต่... วันนี้เธอทำอะไร เห็นทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ อยู่ ๆ เคลวินก็ถามขึ้นมา


ตอนนี้เราสองคนนั่งอยู่บนชั้นสูงสุดของสแตนด์ เสียงรอบตัวดังมาก ทำให้สิ่งที่เราพูดคุยกันตอนนี้ไม่มีใครได้ยินแน่ แต่ฉันก็ไม่คิดจะตอบความจริงเคลวินอยู่ดี


ความลับ


เคลวินทำหน้าเหมือนฉันพูดเล่น ก่อนจะยักไหล่แบบไม่ใส่ใจ แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นเกมที่เขากำลังติดอยู่ในช่วงนี้ต่อ จากนั้นก็ไม่พูดอะไรกับฉันอีก ทำเพียงแค่นั่งข้าง ๆ ฉันต่อไป


ปกติเคลวินก็เป็นแบบนี้ ถึงแม้เขาจะกวน พูดจาไม่ค่อยรู้เรื่อง ทว่าเขามักจะสังเกตเห็นท่าทีแปลก ๆ ของฉันก่อนใคร แต่ก็ไม่ใช่พวกถามเซ้าซี้น่ารำคาญอีก สรุปคือก็ถือว่าเป็นคนใส่ใจคนอื่น แต่ไม่เคยก้าวข้ามเส้นความเป็นห่วงมา จนเปลี่ยนความห่วงเป็นการก้าวก่าย


ยกตัวอย่างเช่นตอนนี้ เขาสังเกตว่าวันนี้ฉันทำตัวแปลก แต่พอฉันบอกว่ามันเป็นความลับ เขาก็ไม่คิดจะถามอะไรทั้งนั้น ทำเหมือนกับฉันพูดเล่น


นี่แหละสิ่งที่เพื่อนสนิทฉันควรจะเป็น...  


เวลานี้ฉันว่างอีกแล้ว จึงนั่งมองคนในสนามไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งสายตาเหลือบไปเห็นออคตาเวียกำลังนั่งหน้าเครียดอยู่บนสแตนด์ เมื่อวานเห็นลงไปคุมการซ้อมเพื่อนในห้องอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่วันนี้มานั่งหน้าหงอยอย่างน่าสงสาร แน่นอนว่าสาเหตุคงมาจากฉันนี่แหละ


หล่อนคงกำลังเครียดเรื่องรูปลับที่หายไปจากโทรศัพท์อย่างปริศนา และไม่รู้จะทำยังไง แต่ก็ร้อนใจกระวนกระวายไปหมดแล้วละมั้ง


เมืองนี้ยิ่งขึ้นชื่อเรื่องอาชญากรรมหลากหลายแบบ ออคตาเวียคงคิดว่าตัวเองโดนขโมยข้อมูลลับไปแล้ว และชีวิตจะหาไม่ในอีกไม่ช้า


อย่างที่รู้ ราชวงศ์เคร่งเรื่องธรรมเนียมมาก ประชาชนในประเทศก็อยากได้ระบบสาธารณะ หากราชวงศ์มีข่าวเสียหาย แล้วประชาชนใช้โอกาสนี้ในการลุกฮือต่อต้านราชวงศ์ขึ้นมา เรื่องยุ่งต้องเกิดขึ้นแน่นอน


ออคตาเวียรู้เรื่องนี้ดี ทำให้เรื่องบัดสีทั้งหลายแหล่ที่เธอทำ เธอใช้อำนาจของตัวเองปิดข่าวมาตลอด และฝันร้ายของเธอก็ไม่มีทางหนีไปจาก ข่าวลือชั่วร้ายพวกนั้นถูกแพร่กระจายไป


หากเกิดเรื่องฉาวโฉ่ขึ้น เธอคงจะโดนโทษจากราชวงศ์ไม่น้อย


คิดแล้วฉันก็เห็นใบหน้าของออคตาเวียเคร่งเครียดมากขึ้น เธอกัดริมฝีปากแน่น อยากจะปรึกษาใครสักคนที่เชื่อใจได้ แต่ดูเหมือนคนอย่างเธอจะไม่มีใครเลย


โอ้...


นี่ฉันเพิ่งรู้ว่าเจ้าหญิงนั่นก็มีเรื่องกังวลใจกับคนอื่นเขาด้วย


ฉันเห็นแบบนั้นก็แค่นยิ้มชั่วร้าย


หึ ๆ


นี่แหละเรื่องบันเทิงใจที่ฉันชอบหนักหนา การได้ลงมือทำเรื่องร้ายกาจ สั่งสอนคนที่กล้าแหยมกับฉัน จากนั้นก็คอยมองหน้าเหยื่อหน้าเครียดให้สบายใจ


แต่สรุปนี่ฉันเข้าทางสายมืดแล้วอย่างนั้นเหรอ ?


หลังจากมองสีหน้าจ๋อยเหมือนโลกจะถล่มของออคตาเวียจนพึงพอใจ ฉันก็หันไปมองยังเจ้าชายวาเลนตินตัวร้ายที่ตอนนี้ก็หน้าจ๋อยไม่ต่างกัน แต่ดูเหมือนจะหนักกว่าออคตาเวียเสียอีก


รูปลับของวาเลนตินมันเด็ดขนาดนั้น ไม่ผิดนักหรอกที่เขาจะตระหนกขนาดนั้น


แต่ว่า...


ความน่าสงสารเห็นใจเพียงแค่นี้อย่าคิดว่า จะทำให้ฉันหยุดแผนการชั่วร้ายไว้กลางทาง เพราะสิ่งที่พวกทำกับพวกเรายังคงตราตรึงอยู่ในใจ


เจ้าหญิงนั่นดูถูกศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของฉัน ทั้งด่าทอต่อหน้าสาธารณะ สาดน้ำใส่หน้าซึ่งเข้าขั้นทำร้ายร่างกาย ไหนจะคุกคามทางเพศฉันอีก ส่วนเจ้าชายวาเลนตินนั่นก็ถ่ายรูปลับของอันเซล นั่นก็ถือเป็นการคุกคามทางเพศ ล่วงล้ำความเป็นส่วนตัว ทั้งยังย่ำยีหัวใจชายหนุ่มของอันเซลอีก


ฉันกับอันเซลเป็นวายร้าย ไม่ใช่ฮีโร่แสนดี และจนกว่าจะได้ล้างแค้นพวกนั้น


พวกฉันไม่จบง่าย ๆ แน่...







 

วันนี้ฉันกับอันเซลไม่ต้องอยู่รอจนค่ำ ออคตาเวียกับวาเลนก็กลับโรงแรมกันด้วยสีหน้าหวาดหวั่นต่ออนาคต พวกฉันจึงฉวยโอกาสที่สองคนนั้นกำลังกังวลดำเนินแผนการของพวกเราทันที


อันเซลขับพาฉันไปซื้อหมวกโม่งสีดำ และชุดรัดรูปสำหรับอาชญากรที่ห้างสรรพสินค้าทั่วไป ก่อนจะขับรถไปยังโบสถ์ร้างแถวสุสาน เพื่อดำเนินการข่มขู่เจ้าหญิงกับเจ้าชายนั่น


                พวกฉันเปลี่ยนเป็นชุดรัดรูปสีดำ ใส่หมวกโม่งปิดหน้า พอส่องกระจกดูอีกที


พวกเรามันอาชญากรชัด ๆ ...


ทำแบบนี้เพื่อป้องกันสายตาของออคตาเวีย แต่เอาเข้าจริงแล้วพลังของออคตาเวียก็มีข้อจำกัดอยู่มากโข ตราบใดที่เธอไม่รู้ว่าพวกเราอยู่ทิศไหน ก็ไม่มีทางหาสถานที่นี้เพื่อดูได้หรอก ส่วนวาเลนตินก็ด้วย ในเมื่อเขาไม่รู้จักที่นี่ ก็ไม่มีทางเทเลพอร์ตมาได้


สองพี่น้องนั่นพลังเหมือนจะน่ากลัว แต่ที่จริงก็มีช่องโหว่อยู่มาก และพวกฉันศึกษามาหมดแล้ว ทว่าที่ยังคงแต่งตัวแบบนี้ ก็เพื่อป้องกันชั้นสองจริง ๆ แม้จะคิดว่ามันมีโอกาสพลาดมาถึงแผนสองน้อยมากก็ตาม


แต่กันไว้ก่อน ย่อมดีกว่าตามแก้


จากนั้นเราสองคนก็พากันวิ่งเข้าไปในโบสถ์มืด อันเซลหยิบเครื่องมือก่อเหตุอาชญากรรมที่เจ้าตัวประดิษฐ์ออกมา มันเป็นโทรศัพท์ที่สามารถปรับแต่งเสียงพูดได้อย่างแนบเนียนนั่นเอง


เขาใช้เวลาพัฒนามันตั้งแต่ 11 ขวบ และตอนนี้มันได้ใช้งานจริงจังแล้ว


อันเซลต่อสัญญาณโทรศัพท์ก่อการร้ายของเขาให้ตรงกับคลื่นโทรศัพท์มือถือของออคตาเวียที่น้องแจ็กสันส่งข้อมูลให้ตอนแฮ็ก วิธีการนี้จะทำให้เราไม่ต้องกดเบอร์ของหล่อน และการตรวจสอบสัญญาณจะทำไม่ได้


ต่อสัญญาณได้สักพัก  ไม่นานนักปลายสายก็รับ


พวกเรามองหน้ากัน ก่อนที่อันเซลจะเป็นฝ่ายพูดด้วยเสียงของชายหนุ่มแก่ ๆ ที่เขาใช้เครื่องแปลงเสียทำ เพื่อต่อรองแผนข่มขู่ทันที


สวัสดียามเย็น เจ้าหญิงออคตาเวียแห่งราชอาณาจักร


นั่นใคร!’


คุณไม่ต้องรู้หรอกว่าผมเป็นใคร รู้ไว้ก็พอว่าผมมีข้อมูลลับที่สามารถทำลายชื่อเสียงวงศ์ตระกูลของคุณได้ภายในเวลาไม่ถึงคืน ทั้งจากของคุณและน้องชาย ผมว่า... คุณคงไม่อยากให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นใช่ไหม


อันเซลพูดแพตเทิร์นคำพูดของวายร้ายอย่างเป็นธรรมชาติ


เขาเกิดมาเพื่อเป็นวายร้ายจริง ๆ ...


ปลายสายเงียบไป ก่อนที่ออคตาเวียจะแผดเสียงลั่น แกต้องการอะไรจากฉัน เงินเหรอ หรือทอง ฉันมีให้ทั้งนั้น ขอแค่ทำลายรูปลับของฉนกับน้องชายซะ


ผมต้องการให้คุณยกเลิกการสนับสนุนบริษัท upside tech ไปเปิดสาขาที่ประเทศของคุณ


ทำไม


บริษัทของผมอาจจะล่มได้ หากบริษัทนั่นขยายตัวขึ้นไปอีก และผมไม่ต้องการแบบนั้นเลยสักนิด คุณเข้าใจเรื่องธุรกิจไหม เจ้าหญิงออคตาเวีย


นายต้องการให้ฉันสนับสนุนบริษัทของนาย?’


ประมาณนั้น


หึ! ก็ได้ งั้นเรามาตกลงธุรกิจกัน


พวกเราไม่ไว้ใจคุณ ดังนั้นบอกเลยว่าหากคุณเล่นตุกติกแม้แต่นิดเดียว พวกเราจัดการคุณแน่นอน ในมือเรามีรูปลับ และ...คลิปเสียง


คลิปเสียง?’


อันเซลยิ้มกริ่ม จากนั้นเขาก็เปิดคลิปเสียงที่เขาทำขึ้นมาให้ออคตาเวียฟัง เสียงนั่นเป็นการสนทนาระหว่างออคตาเวียกับวาเลนติน และสองคนนั้นกำลังด่าทอประเทศตัวเองเสีย ๆ หาย


แบบว่า...


ถ้าคลิปเสียงนี่หลุดไป ประชายชนราชอาณาจักรอัสเทียลุกมาขับไล่ราชวงศ์แน่


อันเซลเล่นโหดเกินไปแล้ว...


ฉันไม่เคยพูดแบบนั้น!’


คุณเข้าใจผิดแล้ว ประเด็นไม่ได้อยู่ที่คุณพูดหรือไม่พูด แต่มันอยู่ที่เสียงพวกนี้คือเสียงของคุณ สิ้นคำพูดนั้นอันเซลก็หัวเราะออกมาอย่างชั่วร้าย


เขาต้องการเอาคืนเจ้าหญิงเจ้าชายนั่นแบบเอาให้ตายชัด ๆ


แกเป็นใครกันแน่ ต้องการอะไรกันแน่


ฉันก็คือมาเฟียหัวรุนแรงที่อยากทำธุรกิจให้ได้กำไรมหาศาล ยกเลิกการสนุบสนุนบริษัทนั่นซะ ก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหว แล้วทำลายประเทศของแก!’


อันเซลแวววายร้ายมาเต็มมาก ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมในอนาคตเข้าถึงเป็นวายร้าย


นี่แค่อายุ 15 ปี เขายังพูดแบบไม่เกรงกลัวว่าจะทำลายประเทศอัสเทีย แถมยังสามารถทำได้ตามที่ปากพูดจริง ๆ เสียด้วย


วายร้ายนี่น่ากลัวจริง ๆ


ฉันเฝ้าดูการต่อรองนั้นอย่างใจจดใจจ่อ ไม่นานนักฉันก็ไดยินเสียงฟึดฟัดของออคตาเวียดังลั่น หล่อนกรีดร้องออกมาเสียงดัง ก่อนจะตะโกนว่า ได้ตามที่แกขอ แค่นั้นพอใจแล้วใช่ไหม ถ้าอย่างนั้นก็ลบทุกอย่างทิ้งซะ


คุณอยู่ในถิ่นวายร้าย และไม่มีสัจจะในหมู่โจร ฉันไม่มีทางลบข้อมูลพวกนั้นทิ้ง แต่เธอจะต้องทำตามที่ฉันพอใจเท่านัน้ เจ้าหญิง... ตอนนี้คุณตกอยู่ในอำนาจของคนลึกลับเสียแล้ว


ฉันจะตามล่าแก!’


หึ ๆ คนที่ไม่มีปัญญาแม้แต่รักษษข้อมูลลับจะหาตัวฉันเจอได้ยังไง ฝันกลางวันซะไม่มี


                ใช่... เจ้าหญิงนั่นจะไปจ้างใครมาตามหาตัวพวกเรา นี่มันถิ่นพวกเรา และพวกเรารู้ดีว่าต้องทำอะไร หากเจ้าหญิงนั่นยุ่งกับพวกวายร้ายขั้นเทพทั้งหลาย มีแต่จะโดนหลอกกินเงินไปเรื่อย ๆ แบบงานไม่มีวันคืบหน้าทั้งนั้น


พวกเรารู้ดี


เมืองนี้ไม่มีศีลธรรมขนาดนั้นหรอกนะ


ไม่อย่างนั้นคนจะเรียกมันว่าเมืองแห่งความยุ่งเหยิง หรือเมืองนรกเหรอ?


กรี๊ด!!!’ ออคตาเวียแผดเสียงลั่นด้วยความโมโห เธอคงหมดคำจะพูดแล้ว


เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า... อย่าไปกร่างในถิ่นคนอื่นนะจ๊ะออคตาเวีย ไม่อย่างนั้นก็จะโดนต้อนจนมุมไปไหนไม่ได้ แถมถ้าไปจะตกเหวตายแบบนี้ด้วย


อันเซลยิ้มเหี้ยม ก่อนจะพูด ผมจับตาคุณอยู่ตลอดเวลานะเจ้าหญิง อย่าทำให้ผมไม่พอใจล่ะ ไม่อย่างนั้น... เตรียมดูฟีดข่าวเด็ดได้เลย สิ้นคำนั้นอันเซลก็วางสายด้วยมาดวายร้ายสุดเท่


จากนั้นปฏิบัติการวายร้ายฝึกหัดของเราก็เป็นอันจบสิ้น


และแน่นอนว่าพวกเราไม่ลบข้อมูลลับหรอกนะ เก็บไว้เล่นงานคนปากดีปากเก่งในสิบปีข้างหน้าก็ยังไม่สาย ในเมื่อพวกเรามันเป็นวายร้ายอยู่แล้ว


เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น ฉันกับอันเซลก็หันมาไฮไฟว์ให้กัน ก่อนจะกลับบ้านด้วยความสุข


วันนี้มันก็แค่เรื่องเด็ก ๆ


 



หลังจากจบเรื่องเจ้าหญิงเจ้าชายมากปัญหาไป ครอบครัวของฉันก็กลับมาปกติสุข พี่โอเรนไม่ต้องไปทำงานที่ต่างประเทศ เราสามพี่น้องได้อยู่ร่วมกันพร้อมหน้า ส่วนในโรงเรียน ทุกคนก็ดูมีความสุขกันมากขึ้น เพราะออคตาเวียไม่ใช้อำนาจกับคนอื่นแล้ว ส่วนวาเลนตินก็เลิกเกาะแกะอันเซล รวมถึงผู้ชายคนอื่น ๆ ด้วย


คาดว่าพวกเขาคงระแวงคนในเมืองนี้อยู่ไม่น้อย...


แต่ก็ให้มันรู้บ้างว่านี่ถิ่นใคร เจ้าหญิงเจ้าชายที่มาจากต่างประเทศ เกิดมาในระบบชนชั้นสูงจะมาใช้อำนาจอวดเบ่งแบบไม่เจียมตัวในเมืองของพวกเราที่ไม่มีแม้กระทั่งกฏหมายแบบนี้ไม่ได้หรอก


ที่นี่มันเมืองคนเถื่อน ฉันกับอันเซลเติบโตในเมืองนี้ก็จัดว่าป่าเถื่อนกว่าคนปกติ และจุดจบของสองคนนั่นที่มาหาเรื่องเรา ก็สมควรเป็นแบบนี้แล้ว...



เวลาตลอดช่วงหนึ่งอาทิตย์ที่เหลือผ่านไปราบรื่นมาก จนในที่สุดสัปดาห์ของการต้อนรับนักเรียนแลกเปลี่ยนก็กำลังจะจบลง และวันนี้คือวันศุกร์ วันสุดท้ายของอาทิตย์ และเป็นวันที่จัดกีฬาสานสัมพันธ์ 3 ประเทศ เพื่ออำลาและผูกสัมพันธ์ก่อนที่เหล่านักเรียนแลกเปลี่ยนจะเดินทางกลับประเทศ


ตอนนี้นักเรียนชั้นปีที่ 3 ทุกคนประจำอยู่ในโซนซ้อม ฉันกำลังพูดคุยแผนการแข่งดอจบอลกับเหล่านักกีฬาอยู่ เพราโชคร้ายเหลือเกินที่มีนักกีฬาคนหนึ่งซ้อมหนักไปจนขาแผลง สุดท้ายหัวหน้าห้องผู้ช่วยได้ทุกอย่างเช่นฉัน ก็ต้องลงแข่งแทนเขาอย่างไม่มีข้อแม้ 


คาริน่า ตำแหน่งที่เธอจะต้องเล่นก็คือตำแหน่งเซ็นเตอร์ ป้องกันเจ้าเบคอนนี่ให้ดีหัวหน้าทีมดอจบอลห้อง 3-2 บอกหน้าที่ให้ฉันรับรู้ ก่อนจะชี้ไปยังอีวานที่ตอนนี้อยู่ในชุดคอสตูมเบคอนที่ฝ่ายอาร์ตตั้งใจทำสุด ๆ


พวกฝ่ายอาร์ตมองอีวานเหมือนเป็นผลงานชิ้นโบแดง


แต่...


ฉันมองยังไงมันก็คือผ้าอนามัยใช้แล้วชัด ๆ แถมคนห้องอื่นก็คงคิดเช่นเดียวกับฉัน จึงพากันแอบขำอีวานกันถ้วนหน้า


น่าสงสารเขานะ แต่ต้องชื่นชมเขาจากใจ อีวานสตรองมากสุดๆ เขาไม่หวั่นไหวต่อชุดเบคอนเลย ยังคงหน้านิ่ง หล่อเหลา เหมือนเดิม


เอาล่ะ 3-2 รวมพล สู้ ๆ !” 


พวกเราห้อง 3-2 รวมพลังกัน ก่อนจะลงสนามไปแข่งกับคู่ต่อสู้แรกของเรา ซึ่งก็คือห้อง 3-1 ที่มีหัวหน้าทีมเป็นน้องชายสุดโหดของฉันเอง


เมื่อลงสนามรบ อันเซลก็ไม่ได้มองว่าฉันเป็นพี่สาวอีกต่อไป...


เมื่อนกหวีดดังขึ้น การต่อสู้ด้วยดอจบอลแสนดุเดือดก็เริ่มขึ้น หน้าที่ของฉันคือการป้องกันเจ้าเบคอนเทอะทะที่วิ่งหนีก็ช้า แถมยังตัวใหญ่ล่อเป้าลูกดอจบอลอีก โชคดีที่ฉันเป็นคนว่องไว จึงสามารถช่วยเหลือเขาได้เรื่อย ๆ


ตอนที่แข่งกีฬา แม้ห้องฉันจะถูกต้อนโดยนักกีฬาขั้นเทพของห้อง 3-1 ทว่าห้องฉันก็สู้ตายมาก


ตอนนี้ลูกดอจบอลสีเหลืองถูกส่งไปยังมือของอันเซล ฉันรีบหัวขวับไปมองเขา เพราะตัวอันตรายสุดของห้องนั้นก็คืออันเซล ฉันตั้งท่ารับการโจมตีทันที และตอนนั้นเองที่พ่อน้องชายกระโดดเทคตัวสูง มือของเขาง้างออกด้วยหมายจะฆ่าเบคอนห้องฉันให้ตาย


กติกามีอยู่ว่า หากนักเรียนแลกเปลี่ยนในห้องโดนลูกบอล หรือลูกหลงหมายถึงห้องนั่นแพ้ทันที


เอาง่าย ๆ คือแค่นักเรียนแลกเปลี่ยนล้มก็ถือว่าแพ้แล้ว!


อันเซลขว้างลูกบอลสีเหลืองตรงดิ่งไปยังอีวานในชุดเบคอน เจ้าเบคอนก็ทำท่าจะวิ่งหนี ทว่าด้วยชุดใหญ่เทะทะที่ไม่เป็นใจ ภาพที่เห็นจึงไม่ต่างจากเต่าที่คลานหนีพุ่งแหลนนั่นแหละ


ฉันไม่รอช้า รีบกระโดดพุ่งตัวไปรับดอจบอลที่กำลังจะพุ่งชนเข้าตัวเบคอน ฉันรับมันไว้ได้พอดิบพอดี แต่ด้วยแรงของดอจบอลนั่น และการออกท่าอย่างกะทันหันของฉัน ทำให้ฉันที่พอรับบอลได้ปุ๊บก็เซเกือบจะล้มทันที


ทว่า...


ในวินาทีก่อนที่ฉันจะล้มหน้าโหม่งพื้น ก็พลันมีเบคอนมารองรับ พร้อมกับมืออุ่น ๆ ที่จับหัวของฉันเอาไว้ ด้วยกลัวว่าฉันจะหัวร้างข้างแตกไปก่อน


ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก แต่รู้ตัวอีกทีฉันก็อยู่ในอ้อมกอดของอีวานเสียแล้ว


เขาช่วยฉันอีกแล้ว...


ฉันมองเขาด้วยความอึ้ง ๆ ก่อนจะรีบเด้งตัวออก เพราะสิ่งที่เกิดนี่มันกลางสนาม อับอายเกินกว่าจะให้ใครเห็นนาน ๆ แต่ตอนนั้นเองที่มีเสียงนกหวีดดังลั่น บ่งบอกว่าการแข่งขันจบลงแล้ว 


ทีมของฉันแพ้แล้ว เพราะนักเรียนแลกเปลี่ยนล้มลง


ห้องของฉันแพ้...


ฉันทำหน้าอึ้งทึ่ง ก่อนจะหันไปส่งสายตาโหดเหี้ยมใส่อีวาน


เป็นแค่เบคอนแท้ ๆ กล้าดียังไงมาทำให้ห้องของฉันแพ้กันหะ!” ฉันพูดแล้วก็ทำท่าจะจัดการพ่อตัวดีที่เข้ามาทำตัวสุภาพุรุษไม่รู้เวล่ำเวลา ฉันล้มไม่เป็นไร แต่ถ้าเขาล้มคือแพ้ โชคดีที่เพื่อนร่วมห้องเข้ามาช่วยพวกเราได้ทัน เขาจึงไม่ต้องโดนดีไปเสีย


ฉันเป็นพวกที่จริงจังต่อการแข่งขันมากนะ!


ชื่อเสียงของห้องต้องมาก่อนเสมอ!


อีวานสบดวงตาฉัน ก่อนจะลุกขึ้นตามการช่วยเหลือของเพื่อน เขาหันมายิ้มให้ฉัน ก่อนจะพูดว่า ดุกับผู้ชายทุกคนแบบนี้รึเปล่าคาริน่า


ทำไม


ก็ไม่ทำไม อีวานพูดแล้วก็ยิ้มน้อย ๆ แบบมีลับลมคมใน ก่อนจะเดินจากไปพร้อมกับคำพูดที่ว่า ก็แค่เข้าใจแล้วว่าทำไมเธอถึงมีฮาเร็ม


ฉันฟังประโยคนั้นแล้วก็อึ้ง ๆ


คือ...


เดี๋ยวนะ


เมื่อกี้มันหมายความว่าอะไร?


ฉันคิดแล้วก็กอดอกเดินตามเพื่อนคนอื่นไป เพื่อไปนั่งอยู่ริมสนาม คอยเชียร์เพื่อนห้องอื่นต่อไป 


จนในที่สุดการแข่งขันนี้ก็มีผู้ชนะ ซึ่งก็ไม่ใช่ห้องไหนหรอก


ห้อง 3-1 ที่มีอันเซลเป็นหัวหน้าทีม และเจ้าชายวาเลนตินที่ตามติดอันเซลต้อย ๆ จนไม่โดนบอลที่ไหนขว้างใส่เลย


หลังจากจบการแข่งขัน นักเรียนแต่ละห้องก็พากันไปถ่ายรูปร่วมกัน เพื่อเก็บเป็นที่ระลึก 


ห้อง 3-2 ยืนกันอยู่ที่หน้าสแตนด์ของห้อง มีเบคอนยืนหน้านิ่งอยู่ตรงกลาง สองข้างซ้ายขวาคือฉันกับเคลวิน ข้างหน้าเป็นเชียร์ลีดเดอร์ที่โชว์ท่ายาก ด้านหลังเป็นเหล่านักกีฬาตัวสูง ฝ่ายอาร์ตสุดติสต์ยืนอยู่กระจัดกระจายตามตำแหน่งต่าง  ๆที่พวกเธอคิดว่ามันเป็นศิลปะ ส่วนขอบสุดคือสวัสดิการที่ยังถือกระติกน้ำแดง


1


2


3


แชะ!


ภาพแห่งความทรงจำของพวกเราถูกบันทึกเอาไว้ และนั่นเป็นสัญญาณว่าหนึ่งอาทิตย์ที่แสนป่วนกับการต้องดูแลนักเรียนแลกเปลี่ยนได้จบลงแล้ว


อาทิตย์หน้าพวกเขาจะไม่มาที่โรงเรียนนี้อีกแล้ว...


พอถึงช่วงจากลา ในช่วงแรกไม่มีใครกล้าคุยกับอีวาน แต่พอมาตอนนี้ก็พากันร้องไห้ด้วยความคิดถึงเขา พวกสาว ๆ ในห้องเอาของฝากให้เขากลับไปประเทศ ส่วนพวกหนุ่ม ๆ ก็ชวนเขาไปเล่นกีฬาตอนเย็นด้วยกันเป็นรอบสุดท้าย


ฉันมองภาพที่เกิดขึ้นด้วยความสุขใจเล็กน้อย


สุดท้ายอีวานก็มีเพื่อน และฉันเห็นว่าเขากำลังยิ้มอยู่ด้วย...


ในตอนที่ฉันกำลังคิดอยู่นี่เอง อีวานก็เดินมาตรงหน้าฉัน ก่อนจะยิ้มให้อย่างอบอุ่น ขอบคุณสำหรับทุกอย่างเลยนะคาริน่า ยังไงถ้าไม่รบกวนเกินไป พรุ่งนี้เธอไปส่งฉันหน่อยได้ไหม


ฉันเงยหน้ามองสบตาเขา


ดวงตาสีทองของอีวานสื่อบางอย่างออกมา ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่คิดว่าอย่างน้อยหลังจากนี้ก็จะไม่ได้เจอเขาแล้ว จึงพยักหน้าตอบรับ


ได้ พรุ่งนี้ฉันจะไปส่งนาย


ขอบคุณนะ


จากนั้นเราสองคนก็ยิ้มให้กัน และเวลาเหมือนหยุดนิ่งในวินาทีนั้น








 

ชานชาลาที่ 18 รถไฟฟ้าความเร็วสูงขบวนขาออกประเทศในวันนี้เต็มไปด้วยเหล่านักเรียนชั้นปีที่ 3 ของโรงเรียนทริบัส เซนทราลิส พวกเขามาที่นี่เพื่อบอกลานักเรียนแลกเปลี่ยนที่กำลังจะเดินกลับประเทศ


แม้ก่อนหน้าทุกคนจะดูเหมือนไม่สนิทกัน นักเรียนทั่วไปก็ไม่อยากข้องเกี่ยวกับนักเรียนแลกเปลี่ยน เพราะกลัวเกิดเรื่องยุ่งกับตัวเอง ทว่าพอจบกีฬาสานสัมพันธ์ พวกเขาก็กลายเป็นเพื่อนกันในที่สุด


ผ่านเรื่องวุ่นวายแบบนั้นมาด้วยกัน ไม่แปลกหรอกที่มิตรภาพจะพัฒนาขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว...


ตอนนี้ฉันยืนนิ่งเคียงข้างอีวานแบบเงียบ ๆ เพราะไม่รู้จะพูดอะไรกับเขาดี 


สุดท้ายเราสองคนก็ปล่อยให้เสียงของคนอื่นกลบความเงียบระหว่างพวกเรา จนกระทั่งตัวเลขสีแดงบนหน้าจอกระพริบบ่งบอกว่าอีกไม่นานรถไฟขบวนของอีวานกำลังจะมาถึงในไม่ช้า


เวลาร่ำลาของเรากำลังเหลือน้อยลงเรื่อยๆ...


อีวานหันมามองฉัน ฉันก็หันไปมองเขา สายตาพวกเราบรรจบกันพอดี เขาจึงใช้โอกาสนั้นบอกฉันว่าเขามีบางอย่างจะให้ ก่อนจะล้วงหยิบของที่ว่าออกจากกระเป๋าเดินทางมายื่นให้ฉัน


เขาพูด “ดอกไม้นี่ชื่อคาริน่าเหมือนชื่อของเธอ


ในมือของอีวานคือกระถางดอกกุหลาบแห่งอาไชน์ที่เขาเป็นคนปลูกเอง ตอนนี้หน่อเล็ก ๆ ของกุหลาบกำลังเติบโต ดูจากลักษณะของมันแล้ว ฉันคิดว่าอีวานก็มีความสามารถในด้านปลูกดอกไม้ไม่ใช่น้อย


ในเมื่อดอกไม้นั่น... ดูเหมือนจะโตมาสวยทีเดียว 


"ฉันให้เธอ" เขาพูดอีกครั้งแบบนิ่ง ๆ ตามสไตล์


ฉันยื่นมือรับกระถางดอกไม้เล็ก ๆ นั่นมา ก่อนจะเอียงคอแล้วพูดว่า “ขอบคุณ ว่าแต่... นายรู้ได้ยังไงว่าดอกไม้นี่ชื่อคาริน่า ฉันไม่เคยบอกนายนี่


ฉันอ่านมา


อืม... ฉันก็ถามอะไรแปลก ๆ เรื่องชื่อดอกไม่นี่ก็ไม่ได้ลึกลับอะไรสักหน่อย หาอ่านเอาได้ง่าย ๆ


ฉันหัวเราะเล็กน้อยกับคำถามของตัวเอง ก่อนจะถามอีกว่า แล้วนายให้ฉันทำไม


ฉันอยากให้เธอช่วยดูแลมัน เพราะมันคงจะเติบโตได้หากอยู่ที่นี่ อีวานพูดด้วยเสียงแผ่วเบา ดวงตาของเขาหรี่ลง เหมือนช่วงเวลาของการจากลานี้มันสุดแสนเศร้าสำหรับเขา ก่อนจะพูดต่อ ฉันหวังว่าสักวันมันจะทำให้เราสองคนได้บังเอิญมาเจอกันอีก


ฉันฟังคำพูดนั้นแล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ 


“อื้ม พวกเราจะได้เจอกัน


ฉันก็จำไม่ได้แน่ชัดหรอกว่าอีกครั้งที่ว่ามันจะอีกนานแค่ไหน


จากนั้นรถไฟฟ้าก็มาเทียบชานชาลา ฉันยิ้มให้อีวาน โบกมือลาเขาแบบแฮปปี้ที่สุด เพราะไม่อยากให้บรรยากาศดูเศร้าเกินไป ในขณะที่สายตาก็มองตามเขาที่กำลังเดินขึ้นรถไฟฟ้า


เมื่อเสียงกริ่งดังขึ้น ประตูรถไฟปิดลง ไม่นานนักรถไฟขาออกประเทศก็ค่อย ๆ เคลื่อนตัวไป


อีวานมองฉันผ่านกระจกรถไฟฟ้าที่เป็นช่องเล็กๆ จากนั้นก็โบกมือลาฉันเป็นครั้งสุดท้าย


ก่อนที่... 


ในสายตาของเราทั้งคู่จะไม่เห็นกันและกันอีก


พอเขาไปแล้ว ใจของฉันก็พลันรู้สึกโหวง ๆ นิดหน่อย ฉันคิดว่ามันอาจเป็นผลมาจากที่เราสองคนเริ่มมีความสัมพันธ์ฉันมิตรกันมากขึ้น การจากลานี้จึงทำให้เรารู้สึกเศร้า


หลังจากส่งอีวานเรียบร้อย ฉันก็เดินออกจากชานชาลา เพื่อออกไปหาพี่โอเรนที่จอดรถรออยู่ที่ลานจอดรถ


เช้านี้อันเซลยังไม่ตื่น เขาไม่อยากมาส่งวาเลนตินจึงยิ่งไม่ตื่นเข้าไปใหญ่ สุดท้ายพี่โอเรนจึงต้องมาส่งฉันที่นี่แทนเขา...


ระหว่างที่ฉันกำลังเดินออกไปยังลานจอดรถ ก็พลันบังเอิญชนเข้ากับใครบางคนอย่างจัง


ผลั่ก!


คนที่ฉันเดินชนตัวเล็กกว่าฉันมาก ทำให้เขาล้มลงไปบนพื้นเต็มแรง


ขอโทษนะ... ฉันรีบขอโทษเขา ก่อนจะรีบยื่นมือไปให้ความช่วยเหลือ แต่เมื่อสายตามองเห็นคนผู้นั้นแบบเต็ม ๆ ฉันก็ต้องขมวดคิ้วมุ่น เพราะรู้สึกคลับคล้ายคลับคลาคนตรงหน้าเสียอย่างนั้น


เด็กผู้ชายผมสีขาวผู้มีดวงตาสีฟ้าเย็นเยียบ... มองมากเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด แต่สาบานว่าฉันไม่เคยพบเจอเขามาก่อนแน่นอน


แถมดูเหมือนเขาจะเพิ่งลงจากรถไฟฟ้าขาเข้าประเทศ ในมือถือพาสปอร์ตประหลาด แสดงว่าเขาเป็นคนจากประเทศอื่นด้วย ยิ่งห่างไกลจากวงคนรู้จักเข้าไปใหญ่


บางทีที่ฉันคุ้นหน้าเขา อาจเป็นเพราะเคยเห็นเขาในทีวีก็ได้ ในเมื่อเขาก็ออกจะน่ารักขนาดนี้ เป็นดาราก็ไม่ใช่เรื่องแปลก


"ลุกไหวไหม" ฉันพูดอีกครั้ง


เขาเงยหน้าสบตาฉัน แต่ไม่ตอบอะไร ไม่แม้แต่จะรับความช่วยเหลือด้วย เขาเพียงแค่ลุกขึ้นยืน ปัดฝุ่นตามตัวหลังจากล้มลงพื้น ก่อนจะยิ้มให้ฉัน


รอยยิ้มนั่นไม่ได้ดูคุกคาม แต่ชวนขนลุก... ทั้งเย็นชา และลึกลับ


ฉันมองเขาอึ้ง ๆ แบบไม่รู้จะพูดอะไรดี จากนั้นเขาก็เดินจากไปแบบไม่พูดอะไรเลยเช่นกัน 


ฉันหันมองตามหลังเขา สองคิ้วขมวดมุ่นกว่าเดิม


เขาเป็นใครกัน?


ทำไมฉันถึงรู้สึกคุ้นเคย?


แต่สิ่งสำคัญคือ... ทำไมตอนนี้ฉันถึงรู้สึกว่าเขากำลังจะเป็นตัวปัญหาในอนาคตอันใกล้นี้


ไม่นะ...


เขาเป็นใครกันแน่?





*********



เด็กผู้ชายคนนั้นอาจจะเป็นพระเอกก็ได้นะเออ อิอิ

บอกแล้วว่าผู้ยังออกไม่หมดเยย ยังมีมาอีกเพียบ ชีวิตเจ๊คารินไม่เคยแห้งอ่ะบอกเลย


ตอนนี้จบตอนย่อยที่สองในพาร์ทสองละ เหลือตอนย่อยสุดท้ายที่ก็ไม่ได้ยาวมาก ออกจะสั้นกว่าตอนอีวานอีก จากนั้นเราก็จะเชื่อมเข้าพาร์ทสามแล้ว

คือ... ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก

ถ้าจบพาร์ท 2 ก็เหลืออีกสองพาร์ทก็จะจบเรื่องแล้ว แต่นี่ไรต์เพิ่งแต่งได้ 22 วันเองง่าาาา 55555

ขอแต่งนาน ๆ สัก 4-5เดือน 100+ ตอนไม่ได้เหรอ 555 (ไม่ถึงหรอก5555)


ไรต์ก็เลยอยากรู้ว่า ไรต์ควรลดสปีดดีไหมฮะทุกคน

แบบว่า...

ทุกคนอ่านทันไหม ไรต์จะได้แบ่งลงเรื่อย ๆ ทีละนิด หรือเอาเต็มตอนแบบนี้ดีละ หรือเอาแบบ 2-3 วัน ตอนนึง

งื๊ออออ ไม่อยากให้มันจบเร็ว แต่ไรต์เป็นคนไม่แต่งทะเลอะ

ไทม์สคิปตลอดถ้ามันไม่มีเนื้อเรื่องที่ส่งผลต่อจุดจบของเรื่องง่ะ 5555


เอาไว้เดี๋ยวหาตอนพิเศษมาคั่นแล้วกัน เรื่องจะได้ไปช้าลง 555




อิมเมจคร่าว ๆ ของเด็กผู้ชายลึกลับคนใหม่ อิอิ


ลาด้วยหน้าไรต์เตอร์ที่คิดว่าทุกอย่างมันเร็วไปหมดเยย


แล้วเจอกันอีกน้าาา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 804 ครั้ง

106 ความคิดเห็น

  1. #8455 Hazelnutnutt (@Hazelnutnutt) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 04:58

    ภาษาลื่นไหล อ่านเพลินมากกกกกกกก รักๆๆๆ ไรท์เขียนดีมากเลยค่ะ พล็อตเรื่องก็ดี โอ๊ยยยย ดีต่อใจมากเรื่องนี้
    #8455
    0
  2. #7914 GladToSee (@GladToSee) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 12:19
    มาแล้ว เด็กเด๋อด๋า
    #7914
    0
  3. #5924 LittleBear (@b5430200832) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 01:15
    แอยยยย เชียร์อีวาน ขอฮาเร็มเท้อะ5555555
    #5924
    0
  4. #4410 bigbowka (@bigbowka) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 11:02
    ชอบความเร็วขนาดนี้แล้วจ้า
    #4410
    0
  5. #3691 ~''Fanrasia''~ (@-lalis-) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 09:05
    จริงๆถ้าอีวานไม่ทิ้งเจ๊ตอนแรก เราก็จะเทใจให้อยู่นะ จิ๊
    #3691
    0
  6. #2278 KuppaKP (@KuppaKP) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 12:29
    มีหนุ่มน้อยน่ารักมาอีกคนแล้วววว แต่เราชอบสปีดแบบนี้นะคะ มันไม่ยืดเหมือนเรื่องบางเรื่อง
    #2278
    0
  7. #2085 KATE ^^ (@Kettipa) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 20:23
    เด็กมาใหม่นี่...แลดูโรคจิตแปลก
    =*=''
    #2085
    0
  8. #1997 pang1990pai (@pang1990pai) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 19:14
    เจ๊โลลิเรอะ!
    #1997
    0
  9. #1932 Gabriel42 (@Gabriel42) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 13:08
    อุก ดาเมจทำลายล้างแรงจีๆ#ตายอย่างสงบ
    #1932
    0
  10. #1756 ilovebangtonboy (@ilovebangtonboy) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 16:43
    สปีดดีแล้วไรท์นิยายบางเรื่องยืดยาดจนน่าเบื่อ แบบนี้ดีแล้วๆ
    #1756
    0
  11. #1712 Fktay (@Fktay) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 09:15
    สปีดรีดชอบ เอาเต็มๆเลย
    #1712
    0
  12. #1624 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 10:22
    ขำตรงที่ไรท์บอกว่า ผู้ยังออกไม่หมด 5555555555 วงวารรร
    #1624
    0
  13. #1469 กว่าจะเช้า (@my-chummy) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 14:05
    สุดยอดมากไรท์ แต่งไวมาก สนุกมากก เเต่งได้เร็วทันใจนักอ่านเลยแหละ อิอิ
    #1469
    0
  14. #1442 Moji Jung (@molcana) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 00:01
    ชอบสปีดๆ แบบนี้ดีแล้วค่ะจะได้ไม่ค้างมาก อย่าลดสปีดเลยนะะ
    #1442
    0
  15. #1360 kamolchanokming (@kamolchanokming) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 18:33
    มันก็จะได้ไม่ค้างมากนะ ชอบแบบสปีดๆ
    #1360
    0
  16. #1338 บิลเลียส (@Ororite) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 17:21
    ไม่ได้มองว่าเร็วหรอกค่ะ ชอบด้วยซ้ำ
    #1338
    0
  17. #1329 Mayogo (@0844185158) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 16:40
    หวังว่าจะไม่ยันเดเระหรือซาดิสม์กับโรคจิตนะ// เห็นคาเเร็กเตอร์แบบนี้แล้วขนลุกดีนะ55
    #1329
    0
  18. #1321 KIOOL (@siwaratrak) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 09:50
    อัพเร็วทำให้ไม่ค้างมากเหมือนนิยายบางเรื่องชอบมากๆค่ะ
    #1321
    0
  19. #1320 L-i-t-t-l-e (@arisaum) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 05:01
    เราอ่านทันค่าา~ ชอบสปีดแบบนี้นะ มีให้อ่านตลอด55 จบเร็วก็ไม่เป็นไรแต่ขอตอนพิเศษเยอะๆก็ดีนะ เราชอบ55
    #1320
    0
  20. #1319 Good One D@y (@magic_girl) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 04:56
    เฮ้อ เข้าใจเลยว่าทำไมคาริน่าถึงตกหลุมรักอีวาน
    #1319
    0
  21. #1318 zahza (@siriwan-daair) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 04:48
    อ่านทันค่ะไรค์ 55 หนูชอบสปีดแบบนี้มันไม่เว้นนานเกอนไปจนจำบทที่แล้วไม่ได้ชอบบ
    #1318
    0
  22. #1317 White-Lie (@686226) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 00:53
    แต่ปรกติลงตอนพิเศษเยอะๆ อยากเห็นคนที่พี่น้องอ่อยติด
    #1317
    0
  23. #1316 ก็เฉยๆอะนะ (@hjhgii6420--l) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 00:51
    อ่านทันค่ะไรท์
    #1316
    0
  24. #1315 sweet-meringue (@sweet-meringue) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 23:39
    ชอบสปีดการเขียนของไรท์มากค่ะ เปิดมามีให้อ่านตลอด ><
    #1315
    0
  25. #1314 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 23:16
    อะไรไม่แห้งเหรอไรท์ หุหุหุ
    #1314
    0