O.V.E.R.L.O.A.D วันหนึ่ง... ฉันเป็นวายร้าย (จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 359,944 Views

  • 8,488 Comments

  • 10,883 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,910

    Overall
    359,944

ตอนที่ 11 : (2) บทที่ 10 : การเป็นพี่ใหญ่ต้องรู้ทันน้อง + ฉากพิเศษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18655
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 928 ครั้ง
    27 มี.ค. 61


บทที่ 10

การเป็นพี่ใหญ่ต้องรู้ทันน้อง






            ท่าไม้ตายของฉันกับอันเซลนั้นเป็นท่าพื้นฐาน แต่พลังทำลายล้างนั้นค่อนข้างสูง เมื่อพวกเราต้องไถลตัวด้วยความเร็วสูงสุด เพื่อไปกอดขาของพี่โอเรนไว้แน่น ป้องกันกันไม่ให้เขาดิ้นหนีไปไหนได้


ไม่เพียงแค่นั้น ภายใน 3 วินาทีหลังจากคว้าขาของเป้าหมาย พวกเราต้องเงยหน้าขึ้น 45 องศา เพื่อส่งสายตาทำลายล้างไปให้เขาแบบไม่ปล่อยให้พี่โอเรนสามารถป้องกันตัวได้ทัน


                แววตาที่ส่งไปต้องใช้จิตวิทยาขั้นสูงในการสร้างขึ้นมา เพื่อสะกดจิตพี่ชายที่กำลังโกรธทมึงถึงในตอนนี้โดยเฉพาะ


                ในขณะที่ส่งสายตา ต้องท่องคาถาในใจว่า พวกหนูน่ารักที่สุด จงรักพวกหนูสิ!


                กระบวนท่านี้ซับซ้อน ถ้าไม่ใช่มีอาชีพไม่ควรลอกเลียนแบบ


                พี่โอเรนโดนท่าไม้ตายนี้เข้าไป แววตาก็อ่อนลงไปหนึ่งส่วน ทว่าแค่นี้ยังไม่พอสำหรับจัดการพี่เขา พวกเราไม่รอช้า หันมาสบตากันเพื่อส่งสัญญาณลับ ก่อนจะส่งคอมโบสายตาวิ้งวิบวับไปอีกรัว ๆ สลับกับการไถหน้าไปกับขายาว ๆ ของพี่โอเรนแบบลูกแมวเหมียว


                เจอแบบนี้เข้าไป ต่อให้เป็นพี่ชายก็ไม่รอดแล้ว!


                ฉันกับอันเซลร่วมมือกันใช้แผนการร้ายนี้ เพื่อหวังจะให้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี ในหัวพวกเราต่างคาดหวังว่าเมื่อจบกระบวนท่านี้ พี่โอเรนจะต้องถอนหายใจแล้วบอกว่าไปนอนกันได้แล้ว จากนั้นทุกอย่างก็จบลง ซึ่งตอนนี้ทุกอย่างก็ดูเหมือนจะเป็นไปด้วยดีเสียด้วย


                ทว่า...


                พวกเราอ่อนหัดเกินไป เมื่อดูเหมือนพี่ชายผู้นี้ไม่ได้กำลังจะพ่ายแพ้ เพราะเขาหลับตาลง พยายามไม่ได้สบดวงตาที่แสนวิบวับของเราทั้งคู่ ทั้งมือที่ซ่อนอยู่ด้านหลังยังตวัดขึ้นมา เผยให้เห็นว่าคราวนี้เขามีอาวุธจัดการพวกเรา


                ค้อนยาง!


                ซวย!


                พวกเราทำท่าจะหลบหนีจากการโจมตีนั้น ทว่าค้อนยางในมือของพี่โอเรนก็โป๊กเข้าบนหัวของพวกเราทั้งสองอย่างรวดเร็ว คนละโป๊กสองโป๊กอย่างเท่าเทียม


สรุปได้ว่าคราวนี้น้องทั้งสองแพ้ให้กับผู้เป็นพี่แบบราบคาบ...








 

สุดท้ายพวกเราก็ต้องมานั่งหน้าจ๋อยกันอยู่ที่โซฟาในห้องรับแขก โดยมีพี่โอเรนกอดอกยืนมองเขม็ง พี่เขาดูโหดมาก จนขนาดจะส่งสายตาวิ้ง ๆ ใส่ยังไม่กล้า


น้องกลัวแล้ววว...


                พี่โอเรนนั่งลงตรงหน้าเราสองคน ท่าทางดูดุดัน สีหน้าจริงจังเหมือนตำรวจกำลังจะสอบสวนผู้ร้าย จากนั้นเขาก็เอ่ยถามด้วยเสียงเรียบนิ่งว่า ไปไหนกันมา


                ไปกินบะหมี่ถ้วยกันครับอันเซลตอบไปตามความจริง... แต่ไม่หมด


                กินบะหมี่ถ้วย?”


                ใช่ค่ะ รสต้มยำน้ำข้นกับต้มยำพริกเผา ฉันตอบด้วยสีหน้าจริงจัง แต่ไม่รู้ทำไมคำตอบของฉันถึงทำให้อันเซลกลอกตามองบนซะงั้น


                เอ่อ... ฉันไม่ได้เกรียนนะ นี่คือจริงจังอยู่ เขาเรียกว่าเพิ่มหลักฐานให้ชัดเจนไง


            พี่โอเรนพยักหน้ารับ แล้วอร่อยไหมล่ะ


                ฉันทำหน้ามุ่ย ยังไม่ได้กินสักคำ ก็โดนอันเซลแย่งไปหมดเลยค่ะ


                กรรม... ดันไปฟ้องพี่ชายเรื่องน้องชายแกล้งซะแล้ว


                ฉันคิดแล้วก็แอบเหลือบตามองไปยังน้องชายสุดที่รัก ก็เห็นเขาเอียงคอพร้อมส่ายหน้าให้ประมาณว่า พรุ่งนี้เจ๊ไม่ได้ตื่นขึ้นมามีชีวิตแน่


                พี่โอเรนฟังความของพวกเราแล้วก็กอดอกแน่น ก่อนจะถอนหายใจออกมา ในวินาทีนั้นพวกเราคิดว่าพี่เขาจะบอกว่าช่างมันเถอะ ไปนอนกัน


                แต่ไม่ใช่เลย...


                หลังจากนั้น พวกเราก็โดนเทศน์ไปเต็ม ๆ 2 ชั่วโมง เพราะพี่เขาเห็นว่ายังไงเสียพรุ่งนี้ก็เป็นวันเสาร์ พวกเราไม่มีเรียน ส่วนพี่เขาเข้างานสายได้ เพราะไม่ใช่วันทำงานปกติ


                เอาล่ะ ก่อนที่จะไปนอน สำหรับความผิดครั้งนี้ต้องมีบทลงโทษ


                ฉันกับอันเซลพยักหน้ารับโดยพร้อมเพียง ด้วยหวังทำตัวเป็นเด็กดีล้างความผิดที่ก่อไว้ แต่ดูเหมือนมันก็จะไม่ค่อยได้ผลสักเท่าไหร่นัก เพราะสุดท้ายพวกเราก็ต้องได้รับโทษอย่างดี


                หนึ่งอาทิตย์หลังจากนี้ พี่จะไม่ทำอาหารให้พวกเธอกินอีก


                อันเซลทำหน้าเหมือนโลกจะถล่ม ซึ่งฉันก็เข้าใจว่าทำไมเขาถึงทำหน้าแบบนั้น เพราะในความทรงจำ พวกฉันติดอาหารฝีมือของพี่โอเรนมาก พี่เขาอัจฉริยะมากถึงขั้นสามารถทำอาหารเลิศรสขั้นสุดได้ง่าย ๆ


พวกเราไม่สามารถอยู่ได้แน่ ถ้าขาดอาหารของพี่โอเรน


ทำไมอะพี่โอเรน ทำไมจะไม่ทำให้พวกผมกิน


                พี่งอนไง


                ฮือออ


พี่โอเรนตรงเกินไปแล้ว แถมความตรงนี้ยังดูมุมิยังไงก็ไม่รู้


พี่โอเรนกอดอก หนึ่งอาทิตย์นับจากนี้ พวกเธอจะต้องทำอาหารให้พี่กินแทน ลองตื่นแต่เช้ามาทำอาหาร ลองไปจ่ายตลาดซื้อของมาทำอาหารเย็นให้ทันเวลาก่อนพี่บ่นหิวสิ เผื่อจะเข้าใจหัวอกคนเป็นพี่บ้าง


พวกเราได้ยินแบบนั้นก็หน้าจ๋อยลงทันที


แค่ไม่ได้กินอาหารฝีมือพี่โอเรนก็ว่าแย่แล้ว นี่ยังจะต้องตื่นแต่เช้ามาเตรียมอาหารอีก... เป็นบทลงโทษที่โหดมาก สมแล้วที่พี่เขาเป็นวายร้าย


แบบว่าลงโทษทีนี่ ฆ่าน้อง ๆ ตายกันเลยทีเดียว...


ถ้าพี่หิวแล้วไม่มีอาหารให้พี่กิน บอกเลยว่าบทลงโทษจะโหดกว่าหนึ่งอาทิตย์ เข้าใจไหม


เข้าใจค่ะ/ครับ ฉันกับอันเซลตอบรับพร้อมกัน


เข้าใจก็ดี สิ่งสำคัญที่ต้องทำให้ได้อีกอย่างคือ บัญชีรายรับรายจ่าย พี่จะให้เงินคาริน่าสำหรับค่าจ่ายตลาด คาริน่าจะต้องรับผิดชอบทำบัญชีรายรับรายจ่ายให้ถูกต้อง การจ่ายตลาดต้องเลือกของดีมีคุณภาพแต่ราคาถูกที่สุด ส่วนอันเซลต้องเชื่อฟังคำสั่งของคาริน่าทุกอย่าง เข้าใจไหม


“เข้าใจค่ะ/ครับ”


พี่โอเรนพยักหน้าก่อนจะยื่นสมุดบันทึกรายรับ-รายจ่ายมาให้ฉันรับผิดชอบ พร้อมกับซองเงินค่าอาหารของเดือนนี้ทั้งหมด ซึ่งเป็นเงินที่ฉันจะต้องบริหารที่ดี


                พอฉันได้รับหน้าที่แสนยิ่งใหญ่นี้มา ก็เริ่มเข้าใจแล้วว่าพี่โอเรนต้องเหนื่อยขนาดไหน นอกจากเรื่องงานแล้ว ยังต้องรับผิดชอบหน้าที่แม่บ้านในเรื่องยิบย่อยแบบนี้อีก


เริ่มเครียดละ...


                ฉันจะทำหน้าที่นี้ได้ไหมนะ! 




**** 30 ****




               เช้าวันต่อไปมาถึงในที่สุด ฉันตั้งนาฬิกาปลุกตั้งแต่ตี 5 เพื่อเตรียมตัวลงไปทำอาหารเช้าไว้ให้พี่โอเรน และต้องเผื่อเวลาไปปลุกน้องชายสุดที่รักด้วย เพราะไม่อย่างนั้นเขาชิ่งหนี ปล่อยให้ฉันทำหน้าที่นี้คนเดียวแน่


                เมื่อเดินไปที่ห้องเขา ก็เห็นอันเซลนอนหลับอุตุอยู่บนเตียง สีหน้าท่าทางสบายใจเฉิบราวกับตัวเองไม่ได้มีโทษติดหลังอยู่ ฉันไม่รอช้า เดินไปปลุกเขาทันที


                อันเซล ตื่นเร็ว เดี๋ยวทำอาหารไม่ทันพี่โอเรนตื่น


                อันเซลลืมตาขึ้นมานิดหน่อย ก่อนจะหลับตาลงนอนอีกรอบ ส่วนปากก็พูดแบบงัวเงียว่า ฉันเชื่อใจในตัวเจ๊คนสวย ลุยเดี่ยวเต็มที่เลยเจ๊


                พอถึงเวลาแบบนี้แล้วทำมาเป็นชม มันน่าจับตีก้นไหม ?!


                อันเซล ไปช่วยกันเลย


                เจ๊... ให้ผมช่วยก็ไม่มีประโยชน์หรอก ทำคนเดียวเลยเถอะน้า


สุดท้ายฉันคิดว่าพูดดี ๆ ด้วยเขาคงไม่ตื่น จึงตัดสินใจลากเขาไปล้างหน้าล้างตาที่ห้องน้ำเลย และเมื่อฉันกับอันเซลพร้อม เราสองคนก็ลงมาที่ห้องครัว ปรึกษากันว่าจะทำอะไรให้พี่โอเรนกินดี


                ปกติที่บ้านนี้ เราจะกินมื้อใหญ่มากในมื้อเช้า เพื่อให้มีพลังงานไปทำกิจกรรมทั้งวันอย่างเต็มที่ มื้อเที่ยงตามความสะดวกของแต่ละคน ส่วนมื้อเย็นจะเน้นพวกผัก และอาหารที่ไม่ใช้วิธีการทอดหรือมีน้ำมัน


                พี่โอเรนนอกจากจะทำอาหารอร่อยแล้ว ยังทำอาหารที่มีประโยชน์ สารอาหารครบถ้วน และรักษาสุขภาพพวกเราด้วย ดังนั้นนอกจากรสชาติที่เราสองคนต้องคำนึงถึงแล้ว เรื่องคุณประโยชน์ของอาหารก็เป็นสิ่งที่ต้องคิดให้มากเช่นเดียวกัน


                อันเซลเดินไปเปิดตู้เย็น เขาดูวัตถุดิบในตู้เย็นที่เหลืออยู่ ก่อนจะพูดเมนูที่น่าจะทำได้ ทาโก้ปลาย่าง ใส่สลัดซอสซีซาร์สไตล์โรมัน ราดมัสตาร์ดมะ


                นั่นคือเมนูที่พวกเราชอบ...


                มีวัตถุดิบครบใช่ไหม


                อืม อันเซลตอบแล้วจู่ ๆ สีหน้าก็ดูเศร้าขึ้นมา ดูเหมือนพี่โอเรนจะซื้อของพวกนี้มา เพื่อเตรียมทำเมนูนี้ให้พวกเรากินในวันนี้อะ


                พอได้ยินน้องชายพูดแบบนั้นฉันก็เศร้าจับจิตตาม


                แง... อยากกินอาหารฝีมือพี่โอเรนนน


                สุดท้ายบ่นไปไม่ได้อะไรขึ้นมา นอกจากจะโดนโทษหนักกว่าเดิมข้อหาทำอาหารไม่เสร็จตามกำหนดเวลา ฉันกับอันเซลจึงแบ่งหน้าที่กันทำอย่างเป็นระบบ


ฉันรับหน้าที่ย่างปลา ส่วนเขาทำหน้าที่ล้างผัก หั่นให้สวยงาม แล้วคลุกน้ำสลัดซีซาร์ไปซะ


                อาหารมื้อนี้ดูเหมือนจะไม่ยาก เพราะวัตถุดิบทุกอย่างมีพี่โอเรนเตรียมไว้หมดแล้ว จึงมั่นใจได้ว่าคุณภาพวัตถุดิบต้องดีเยี่ยม พวกเราจึงเหลือแค่ลงมือทำมันให้มันอร่อยเท่านั้น


ทว่า...


ไม่มีอะไรในโลกนี้ง่าย โดยเฉพาะการทำอาหารให้พี่ชายกิน แถมทุกอย่างยังดูยุ่งยากขึ้น เมื่อพี่โอเรนเลี้ยงพวกเรามาดีเกินไป อาหารไม่เคยให้ทำ มีดหั่นผักไม่เคยให้จับ สุดท้ายการย่างปลากับหั่นผักที่ดูเหมือนจะง่าย พวกเราทั้งสองคนก็ทำ... เกือบเละหมด


                แต่ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จย่อมอยู่ที่นั่น เวลาผ่านไปอย่างเคร่งเครียด ในที่สุดอาหารเช้าฝีมือฉันกับอันเซลมื้อแรกก็เสร็จสมบูรณ์


เราสองคนก็หันมายิ้มกรุ้มกริ่มให้กัน ก่อนจะรีบวิ่งไปจัดเตรียมโต๊ะให้พร้อม และเมื่อฉันเทน้ำส้มใส่แก้วเสร็จปุ๊บ พี่โอเรนคนหล่อก็เดินเข้ามาที่ห้องทานอาหารพอดี


                เป๊ะเว่อร์ !


                เมื่อพี่เขาเดินมาถึง ก็เห็นเราสองคนยืนยิ้มหน้าแป้นแล้นรอ พี่โอเรนจึงเคียงคอมองเรา ก่อนจะมองเลยไปยังอาหารที่พวกเราเตรียมเอาไว้


                พี่เขามองสำรจหน้าตามันสักครู่ ก่อนพูด ดูใช้ได้นะ พี่เขาชมเพียงแค่นั้น แต่นั่นก็เพียงพอที่จะทำให้เราทั้งดีใจจนโลดเต้น


                ถ้าได้กินอาหารมื้อนี้ พี่โอเรนจะต้องใจอ่อน ยกโทษให้แน่ !


                ฉันเชื่อว่าอันเซลก็คงมีความคิดแบบนี้เหมือนกัน เขาจึงเดินไปจูงมือที่โอเรนมานั่งเก้าอี้ ก่อนจะช่วยปรนนิบัติพัดวี นวดไหล่คลายเคลียดให้พี่ชายอย่างดี ในขณะเดียวกันก็เป่าหูว่า เขาเข้าใจความลำบากของพี่โอเรนแค่ไหน


            อันเซลร้ายขั้นเทพ...


                ฉันไม่ยอมแพ้ จึงเดินไปนั่งข้างพี่เขา ก่อนจะทำตัวเป็นน้องสาวที่ดี ใช้มีดหั่นทาโก้ให้พี่เขาเป็นชิ้น ๆ อย่างสวยงาม พี่ชายสุดที่รักจะได้กินแบบง่าย ๆ หล่อ ๆ และเท่ ๆ สมกับเป็นพี่ชายของฉันเอง


                ระหว่างมื้ออาหาร พี่โอเรนไม่พูดอะไร แต่ปล่อยให้เราทั้งคู่ดูแลแบบนั้นต่อไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งกินเสร็จ พี่เขาก็ทำท่าจะพูดอะไรสักอย่างกับพวกเรา


ฉันกับอันเซลจ้องพี่เขาตาแทบไม่กระพริบ เพื่อตั้งใจฟังว่าพี่เขาจะพูดอะไร จะอภัยโทษให้พวกเราไหม?


                พี่โอเรนยิ้ม ดูเหมือนในวินาทีนั้นพี่เขาจะรู้ทันเล่ห์เหลี่ยมพวกเราหมด ก่อนจะพูดว่า อาหารใช้ได้ หวังว่าวันพรุ่งนี้ทุกอย่างจะเหมือนเดิม


                คือ...


แบบนี้ก็หมายความว่าไม่มีการอภัยโทษเหรอ !?


อันเซลเห็นว่าทุกอย่างไม่เป็นแบบที่คิด จึงรีบเรียกพี่ชายไว้ พี่โอเรนนน เดี๋ยวก่อนครับ


พี่โอเรนหันมามอง ก่อนจะยิ้มให้อย่างอบอุ่น พี่อะไรรึเปล่า อันเซล


อันเซลไม่รู้จะพูดอะไร จะบอกความต้องการตรง ๆ ว่าอยากได้รับการอภัยโทษเหมือนทุกครั้งก็กระดากปากไป จึงเดินไปหาพี่เขาแล้วพูดเลียบ ๆ เคียง ๆ ว่า ผมรักพี่มากเลยนะ พี่...


พี่ก็รักอันเซล รักคาริน่าด้วย ดังนั้นตอนเย็นพี่จะรอกินอาหารเย็นของพวกเธอนะ หวังว่าจะไม่ผิดหวัง สิ้นคำพี่เขาก็เดินจากไปแบบเท่ ๆ


อันเซลทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ ก่อนจะหันมามองหน้าฉันแล้วบ่นใส่ เพราะเจ๊ย่างปลาไหม้แน่เลยอะ ครั้งนี้เลยงอนยาวเลยอะ


ฉันกอดอก อะไร ทำอย่างกับตัวเองหั่นผักดีตายละ มะเขือเทศยังหั่นผิดทิศผิดทาง


อันเซลทำหน้ามุ่ย เพราะเถียงไม่ออก จึงตัดบท ช่างเหอะ แต่ตอนเย็นทุกอย่างต้องเพอร์เฟ็คอะ ว่าแล้วเขาก็รีบวิ่งขึ้นไปบนชั้นสอง


แล้วนั่นจะไปไหน


ไปคิดหาทางว่าจะทำยังไงให้อาหารมื้อเย็นไร้ที่ติ พี่โอเรนกินแล้วต้องน้ำตาไหล จากนั้นก็หายงอนไง เขาพูดด้วยความมุ่งมั่น ก่อนจะเดินเข้าห้องนอนตัวเองทันที


ฉันมองเขาตาปริบ ๆ ก่อนจะยักไหล่


จากนั้นฉันก็ไปทำหน้าที่ของตัวเองบ้าง เริ่มต้นด้วยการนับเงินค่าอาหาร คำนวณหายอดค่าใช้จ่ายที่ต้องใช้ซื้อของวันนี้ โดยอิงจากค่าวัตถุดิบที่กำลังลดในซุปเปอร์มาร์เก็ตต่าง ๆ ที่อยู่ในใบปลิวที่พี่โอเรนเก็บเอาไว้


พี่เขาละเอียดยิ่งกว่าแม่บ้านอีกมั้งเนี่ย...


ฉันนั่งคิดเมนูอาหาร จนได้เมนูมื้อเย็นเป็นไข่ตุ๋นห่อกะหล่ำปลี เพราะดูจากรายการใบปลิวแล้วเห็นว่ากะหล่ำปลีลดราคา 50% แถมซื้อสองหัวยังแถมเพิ่มอีกหนึ่งหัว ไข่ไก่ก็ลดพอดีด้วย


เหมาะเจาะลงตัว


ฉันนั่งทำหน้าที่แม่บ้านไปเพลิน ๆ รู้ตัวอีกทีก็เที่ยงแล้ว จึงเงยหน้ามองขึ้นไปชั้นสอง เห็นว่าอันเซลยังคงหมกตัวอยู่ในห้องนอน จึงตัดสินใจไปทอดไข่เจียวเผื่อเขา พอเสร็จก็ตะโกนให้เขาลงมากิน แต่ปรากฏว่าเขาไม่ตอบ สุดท้ายฉันจึงต้องเดินไปตาม


สงสัยแอบดูหนังโป๊อยู่มั้ง...


ฉันคิดพลางเดินไปที่ห้องเขา ก่อนจะเคาะประตูสามครั้ง แล้วเรียกเจ้าแสบที่ไม่รู้ทำอะไรอยู่ในห้องว่า อันเซล เที่ยงแล้วลงมากินข้าวมา ฉันทอดไข่ไว้ให้


แต่เขาไม่ตอบ


อย่าบอกนะว่ากำลัง...


อันเซล ไม่ว่าจะทำอะไรอยู่จงตอบมาซะดี ๆ ไม่อย่างนั้นฉันจะเปิดประตูเข้าไปนะ ฉันขู่แล้วยืนรอสักพัก แต่เขาก็ยังคงเงียบอยู่ สุดท้ายฉันเริ่มรู้สึกผิดสังเกต จึงเปิดประตูเข้าไปเลย และสิ่งแรกที่ฉันเห็นก็คือ... น้องชายสุดที่รักหายไปแล้ว


เขาหายไปไหน!


ฉันเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ก่อนจะวิ่งไปที่หน้าต่าง แล้วมองลงไปข้างล่าง ปรากฏว่าตรงหน้าบ้าน รถบิ๊กไบท์คันใหม่ของเขาหายไป แสดงว่าแอบหนีออกไปจากบ้าน พอเห็นแบบนั้นความทรงจำบางอย่างก็แวบเข้ามาในหัว


ในวันหนึ่ง... พี่ชายกับน้องชายของฉันจะไม่กลับบ้าน


อย่าบอกนะว่าเพราะเหตุการณ์นี้ น้องชายฉันจะหนีออกจากบ้าน ส่วนพี่โอเรนก็เบื่อน้อง ๆ แล้ว ก็เลยไม่คิดจะกลับบ้านอีก สุดท้ายก็จะเหลือฉันคนเดียวที่อยู่ในบ้านหลังนี้พร้อมบัญชีรายรับ รายจ่าย


ม่ายยย


ฉับพลันนั้นด้วยสัญชาตญาณของตัวเอง สมองของฉันแล่นฉิว บอกวิธีแก้ปัญหานี้มาเป็นขั้นตอนทันที


ฉันรีบเดินไปนั่งที่หน้าคอมพิวเตอร์ของอันเซล ก่อนจะเปิดมัน เพื่อทำบางอย่างที่ไม่คิดเลยว่าจะทำ ซึ่งสิ่งนั้นก็คือ การแฮ็คข้อมูล เพื่อค้นหาที่อยู่ของน้องชาย จากอุปกรณ์สื่อสารของเขาด้วยแอคเคาท์คลาวน์


ฉันไม่ได้กระจอกขนาดที่จะทำอะไรแบบนี้ไม่ได้ ถึงจะยังไม่เข้าใจทฤษฎีสัมพันธภาพ สร้างระเบิดปรมนูก็ยังไม่เป็น แต่แค่แฮ็คข้อมูลคน เพื่อตามหาที่อยู่นี่ง่ายนิดเดียว


เอาง่าย ๆ คือ ฉันที่เหมือนจะธรรมดา แต่มีความสามารถระดับอาชญากร


ลูกศิษย์พี่ชายโอเรนเสียอย่าง!


                มือฉันพิมพ์โค้ดต่าง ๆ ที่ได้เรียนมากมายลงไป สมองแล่นฉิวราวกับฉันเกิดมาเพื่อทำสิ่งนี้โดยเฉพาะ และไม่นานนัก ฉันก็ได้ข้อมูลที่อยู่ของอันเซล จึงรีบเชื่อมต่อข้อมูลนี้ลงในโทรศัพท์อย่างรวดเร็ว


                พี่โอเรนในอนาคตบอกว่า ฉันจะต้องห้ามพวกเขา


ดังนั้นวันนี้ฉันจะไปลากน้องชายตัวดีกลับบ้าน!


พอทุกอย่างเตรียมพร้อม ฉันก็เดินไปหยิบกระเป๋าตัง หยิบแจ๊กสันใส่กระเป๋ากระโปรง ส่วนมือก็หยิบมือถือมาดูตำแหน่งที่อยู่ของเจ้าน้องชายตัวดีที่หนีออกจากบ้าน และเมื่อได้สังเกตเห็นสถานที่นั้นดี ๆ ฉันก็ต้องขมวดคิ้วมุ่น


อันเซลไปทำอะไรในที่แบบนี่เนี่ย... ?


แต่ฉันก็ไม่รอช้าอีกต่อไป เพราะถ้าช้าเดี๋ยวทุกอย่างจะสายไปเสียก่อน จึงรีบวิ่งออกไปนอกบ้าน โดยไม่ลืมล็อกบ้านให้เรียบร้อย เพื่อกันโจรต่าง ๆ ในเมืองนี้ ก่อนจะรีบวิ่งไปรอรถเมลล์ที่ป้ายรถเมลล์หน้าปากซอย


ผ่านไปประมาณ 30 นาที ในที่สุดฉันก็มาถึงสถานที่ที่เจ้าน้องตัวดีอยู่ ดูจากตำแหน่งของเขาในมือถือฉัน ก็พบว่าเขายังอยู่ที่นี่ ไม่ได้เคลื่อนที่ไปไหน


บ่อนใต้ดิน...


สถานที่แห่งนี้คือแหล่งรวมคนเถื่อน อาชญากรทั้งหลายแหล่มาที่นี่เพื่อประลองฝีมือ กอบโกยเงินรางวัล ส่วนพวกมาเฟียก็จะมาเล่นพนัน ดูการแข่งขันแล้วลงเงินให้คนที่คิดว่าจะชนะ


ฉันว่าฉันรู้ละว่าอันเซลหาเงินมาจากไหน...


ก็อย่างที่บอก เมืองนี้ไม่มีกฎหมาย มีแต่กฎหมู่ เด็กอายุ 15 ปีอย่างอันเซลจึงสามารเข้าไปในสถานที่แบบนี้ได้ โดยไม่มีใครมาจับเขาหรือบอกว่าเขาทำผิดกฎหมาย


ความจริงสำหรับเมืองนี้การเล่นพนันคืออาชีพสุจริตด้วยซ้ำไป


ฉันเดินเข้าไปในสถานที่แห่งนั้น ภายในมีแต่คนเถื่อน ๆ แบบพวกวายร้ายที่น่ากลัวเต็มไปหมด สายตาของผู้ชายบางคนมองฉันอย่างสนใจและหื่นกระหาย ฉันจึงรู้ว่าตัวเองทำตัวเหมือนกระต่ายน้อยเข้าดงสิงโตเกินไป จึงรีบยืดอกเรียกความมั่นใจขึ้นมา แล้วเดินเชิดหน้ามองหาเจ้าน้องชาย จากนั้นฉันก็ดูกลมกลืนกับคนที่นี่


เดินวนไปเวียนมา ตามสัญญาณที่แฮ็กมาได้ไม่นานนัก ฉันก็เห็นเด็กผู้ชายคนหนึ่งในกลุ่มพวกมาเฟีย เด็กคนนั้นใส่ฮู้ดสีดำปิดหน้าปิดตา แต่เขาปิดสายตาของพี่สาวคนนี้ไม่ได้ เมื่อฮู้ดที่เขาใส่มาเป็นฮู้ดที่ฉันทำให้เขาเป็นพิเศษ


ตอนนี้เขากำลังพูดคุย หัวเราะกับพวกมาเฟียอย่างสนิทสนม จนฉันต้องส้ายหน้าเบา ๆ


อันเซลมีเพื่อเป็นมาเฟียตั้งแต่วัยรุ่น ฉันไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเขาถึงเข้าสายมืดได้ง่าย...


ฉันเดินตรงดิ่งเข้าไปยังมาเฟียกลุ่มนั้น ก่อนจะเอื้อมมือไปแตะไหล่ของพ่อน้องชาย เขาทำท่ารำคาญเล็กน้อย คงคิดว่าฉันเป็นสาว ๆ ที่เข้ามาตื๊อ ก่อนจะหันมาหาฉัน ปากทำท่าจะไล่ แต่พอเห็นว่าคนที่เรียกเป็นใคร เขาก็เบิกตากว้าง


เจ๊!”


ฉันถลึงตาใส่พ่อเด็กดื้อ ก่อนจะเอื้อมมือไปดึงหูเขา หนีออกจากบ้านทำไมหะ!”


เขารีบแก้ตัว เฮ้ยเจ๊! นี่ไม่ได้หนีออกจากบ้าน ก็บอกแล้วว่าจะทำทุกวิถีทางให้มื้อเย็นวันนี้วิเศษสุด เลยมาหาเงินไปซื้อวัตถุดิบดี ๆ ต่างหากเล่า! ผมเชื่อว่าถ้าวัตถุดิบดี เราจะต้องทำอาหารออกมาดีแน่


แล้วทำไมไม่มาขอเงินฉัน ในเมื่อคนถือเงินคือฉันไง


โถ่เจ๊ เงินที่เฮียให้มันจะไปพออะไร ไม่เห็นเฮียย้ำเหรอ เลือกของที่มีคุณภาพแต่ราคาถูก นั่นยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทรอีก ส่วนจะใช้เงินผมก็หมดตัวแล้ว เงินเจ๊เองก็เก็บไว้เหอะ


ที่เขาพูดมาก็ดูมีเหตุผล...


การต้องไปแย่งชิงของถูกที่มีคุณภาพดีต้องใช้สกิลแม่บ้านขั้นสูง ระดับพวกเราไม่มีทางแย่งมาได้แน่ เอาตามตรงต่อให้เราสองคนยืนมองผักอย่างถี่ถ้วน ก็คงแยกไม่ได้เลยว่าผักอันไหนสดกว่ากัน


แต่...


ถ้าเรามีเงินถุงเงินถังไว้สำหรับช่วงนี้ ชีวิตเราก็จะง่ายขึ้น ด้วยการเอาเงินนั่นไปซื้อวัตถุดิบที่ดี มาทำอาหารที่ดี ซึ่งอาหารที่ดีก็เท่ากับ พี่โอเรนหายงอน


ฉันยิ้มกริ่ม ก่อนจะพยักหน้า ฉันเริ่มเห็นสิ่งที่อันเซลเห็นแล้ว


จากนั้นฉันก็นั่งลงข้างเขา โดยไม่ลืมหันไปแนะนำตัวให้พ่อหนุ่มมาเฟียข้างกายรู้จักอย่างเป็นมิตร ระหว่างนั้นก็สังเกตดูว่าอันเซลกำลังพนันอะไร ก็พบว่าเขากำลังดูการแข่งขันต่อสู้ในเวทีเบื้องหน้า วางเงินพนันให้ฝ่ายสีแดง


อันเซลหันมามองฉัน ว่าแต่เจ๊ตามมาได้ไง


ฉันยักไหล่ แค่แฮ็กข้อมูลหาตำแหน่งที่อยู่ของน้องชายผ่านอุปกรณ์เคลื่อนที่ มันไม่ยากเกินความสามารถเจ๊หรอกนะ พอดีเกิดมาก็ทำได้แล้ว


อันเซลทำหน้าแหย คิดจะใช้คำพูดประจำตัวของเฮียโอเรน ก็ช่วยดูตัวเองสักนิดนะ


แต่มันก็ใช่... แค่แฮ็กข้อมูลตามหาตำแหน่งของน้องชายน้องสาว เกิดมาก็ทำได้แล้ว


อยู่ ๆ ก็มีเสียงนุ่มทุ้มดังขึ้นเบื้องหลัง เสียงนั้นดูสุภาพ อบอุ่น อ่อนโยน แต่ฉันกับอันเซลถึงกับขนลุกเกรียวทันที อาการเสียวหลังวาบ ๆ บังเกิดขึ้นกะทันหัน จนท้องไส้ปั่นป่วนไปหมด


ซวย...


ว่าไง คิดว่าพี่ตามแผนเจ้าเล่ห์ของพวกเธอไม่ทันเหรอ


อันเซลทำหน้าเจ็บปวดหัวใจ ฉันก็เจ็บปวดไม่แพ้เขา ด้วยไม่คิดมาก่อนว่าพี่ชายจะวางแผนตลบหลังพวกเราไว้หมดแล้ว คงเพราะอยู่ด้วยกันมานานพอที่จะรู้นิสัยน้อง ๆ ของเขาดียิ่งกว่าอะไร


เกิดมาเป็นเด็กเจ้าเล่ห์ พอมีพี่เจ้าเล่ห์กว่านี่มันอยู่ยาก


เครียด!


ฉันกับอันเซลหันไปมองพี่ชายพร้อมกัน ก่อนจะยิ้มให้ประหนึ่งบังเอิญเจอกันในทุ่งดอกลาเวนเดอร์ ไม่ใช่บ่อนใต้ดินที่เต็มไปด้วยอบายมุขและคนเถื่อน


พี่ชายสุดหล่อกอดอกยิ้มให้อย่างอบอุ่น ก่อนจะพูดว่า พวกเธอคิดเหรอว่าวัตถุดิบทำอาหารที่มีคุณภาพแต่ราคาถูกหายากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร จนต้องมาหาเงินไปซื้อของแพง ๆ ให้พี่กิน งั้นตามมาสิ พี่จะพาไปจ่ายตลาด แล้วทำให้ดูว่าชีวิตของการทำอาหารที่แท้จริงมันเป็นยังไง


กล่าวจบแล้วพี่เขาก็หันหลังเดินนำไป ฉันกับอันเซลมองหน้ากันเหมือนชีวิตพวกเราได้จบลงวันนี้แล้วล่ะ


พาไปจ่ายตลาดเหรอ... ไม่ใช่หรอก


จากนั้นเราสองคนก็เดินตามหลังพี่ชายต้อย ๆ บิ๊กไบท์ของอันเซลนั้น พี่โอเรนสั่งให้ลูกน้องเอากลับบ้านไปแล้ว ทำให้อันเซลต้องมานั่งรถคันเดียวกันกับฉันและพี่โอเรน เพื่อเดินทางไปยังซุปเปอร์มาร์เก็ตด้วยกัน


ระหว่างทางพวกเราเงียบมาก และต่อให้ในรถเพลงจะตื๊ดแค่ไหน แต่ฉันกับอันเซลก็ดี๊ด๊าไม่ออกเหมือนทุกครั้ง


แม้วันนี้เราทั้งคู่จะไม่ได้ซนไร้สาระ แต่ทำทุกอย่างเพื่อหาเงินไปซื้อวัตถุดิบดี ๆ ให้พี่โอเรนกิน ทว่าสิ่งนี้ถือว่าใช้เล่ห์เหลี่ยมในการหลุดโทษ


ฮือออ


ฉันกับอันเซลไม่น่าหน้ามืดตามัว ใช้แผนการเล่ห์เหลี่ยมแบบนี้ เพราะอยากง้อพี่โอเรนเกินไปเลย...


เมื่อถึงสถานที่จ่ายตลาด พี่โอเรนก็พาเราไปลงพื้นที่ ระหว่าทางพี่เขายิ้มแย้มทักทายเหล่าแม่บ้านที่คงเจอกันบ่อยอย่างเป็นธรรมชาติ ในขณะบอกสอนพวกฉันถึงวิธีการเลือกซื้อของที่มีคุณภาพ ทั้งยังสอนวิธีการแย่งชิงของเซลล์ด้วย


นี่มัน... วิชาของแม่บ้านที่ดี!


ทว่าแม้ตอนนี้จะดูเหมือนพี่ชายกำลังสอนน้อง ๆ ถึงวิธีการจ่ายตลาดทั่วไป แต่ในความรู้สึกของน้อง ๆ กลับรู้สึกว่าพี่ใหญ่กำลังสงบจิตสงบใจ ก่อนจะวางระเบิดตูม


แล้วพวกเราก็กลายเป็นโกโก้ครันช์...


พอซื้อของเสร็จสรรพ พวกเราก็ตรงกลับบ้านกันทันที เมื่อถึงบ้าน พี่โอเรนก็ไม่พูดอะไรมากมาย พี่เขาลงมือทำอาหารเย็นให้พวกเรากินเสียอย่างนั้น


ฉันกับอันเซลมองสิ่งที่เกิดขึ้นตาแป๋ว


เจ๊ว่า... พวกเราจะโดนอะไรต่อไปอะ วางยาพิษในอาหารป่ะ แบบ... กินแล้วหายดื้องี้ อันเซลถามด้วยสีหน้าไม่ไว้ใจต่อสถานการณ์ที่เกิดขึ้น


ฉันส่ายหน้า เดาไม่ออกเลย


สุดท้ายพวกเราคู่หูน้องแสบก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ และในอนาคตอันใกล้จะเจออะไร แต่พอถึงเวลาอาหารเย็น พี่โอเรนก็เรียกเรามากินอาหารเย็นตามปกติ


ทุกอย่างปกติ แต่ฉันกับอันเซลไม่ปกติ...


พวกเรากินอาหารไปก็ระแวงไปว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป จนในที่สุดพี่โอเรนก็ไม่ปล่อยให้เราทั้งสองระแวงไปมากกว่านี้อีก


พี่เขายิ้ม แล้วพูดขึ้นว่า พี่คิดว่าที่ผ่านมาพี่คงใจดีเกินไป


แบบนี้กำลังดีแล้วครับ อันเซลรีบพูด หน้าเริ่มซีด เพราะกลัวพี่ชายที่แสนดีจะอัพเกรดความโหดเพิ่มกว่านี้อีก ซึ่งนั่นไม่ใช่สิ่งที่ดีเลย


แค่นี้ก็หาทางง้อยากพอแล้ว...


ทว่าดูเหมือนพี่โอเรนจะไม่ได้สนใจสิ่งที่อันเซลบอก แล้วพูดว่า บทลงโทษของพี่มันคงง่ายเกินไป ถ้างั้น... พี่คิดว่าจะยกเลิกบทลงโทษนี้


จริงไหม?


ฉันยังไม่ทันได้ถามอะไร พี่เขาก็พูดต่อทันที


พี่เข้าใจนะว่าพวกเธอทำแบบนั้น เพื่อหาเงินไปซื้อวัตถุดิบดี ๆ ให้พี่กิน พี่ขอบคุณในความพยายามนี้ แต่พี่ไม่ต้องการให้เธอหาเงินด้วยวิธีนั้น พี่ไม่ได้ต้องการกินอาหารที่อร่อย พี่แค่ต้องการกินอาหารฝีมือพวกเธอ และอยากเห็นพวกเธอมีความรับผิดชอบมากขึ้น พี่จึงคิดจะดัดนิสัยพวกเธอใหม่ด้วยการ... ส่งไปทำงานพี่ร้านเฟรนช์ฟราย


อันเซลได้ยินแบบนั้นก็เบิกตากว้าง ช้อนซ้อมหลุดจากมือ จากนั้นเขาก็ทำในสิ่งที่ฉันไม่คาดฝัน นั่นก็คือเขาตะโกนออกมาทันทีว่า ไม่เอา!”


อันเซลไม่เคยก้าวร้าวกับพี่ชายมาก่อน...


ฉันเบิกตากว้างด้วยเริ่มรับรู้ถึงสถานการณ์ไม่ดี ปกติอันเซลดื้อมากก็จริง แต่เขาไม่เคยขึ้นเสียงใส่ใครแบบนี้กับใครมาก่อน แสดงว่าเรื่องนี้เขาต้องไม่พอใจมากแน่


ฉับพลันนั้นบรรยากาศบนโต๊ะอาหารก็เคร่งเครียดขึ้น


ฉันกัดฟันตัวเองแน่น สมองเริ่มคิดไปไกลแล้วว่า หรือนี่จะเป็นสาเหตุที่ทำให้อันเซลทิ้งฉันและพี่โอเรน เขาอาจโมโหฉุนเฉียว จนหนีออกจากบ้านไปก็ได้ ในเมื่อเขาดูโมโหมาก!


โอเค... ถ้างั้นเปลี่ยนเป็นร้านโดนัทก็ได้ พี่โอเรนพูดด้วยสีหน้าจริงจัง


อันเซลถอนหายใจโล่งอก ถ้าร้ายโดนัทก็โอเคครับ


หะ...?


ฉันเลิกคิ้วด้วยความสับสน


เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นเหรอ?


พี่โอเรนขู่ว่าจะส่งไปทำงานร้านเฟรนช์ฟราย อันเซลโมโหจะเป็นจะตาย พี่โอเรนจึงแก้ปัญหาด้วยการบอกว่าเปลี่ยนให้ไปร้านโดนัท แล้วทุกอย่างก็จบ... ง่าย ๆ


คนที่โมโหเพราะเฟรนช์ฟรายก็มีด้วยเหรอ...


น้องฉันก็แปลก ๆ ดีนะ แต่ที่แปลกกว่าคือพี่โอเรนรู้ได้ไงว่าอันเซลโมโหเพราะเฟรนช์ฟราย ไม่ใช่เรื่องที่ส่งเขาไปทำงาน หรือที่ผ่านมาฉันจะไม่เข้าใจอะไรเลยนะ



******



อันเซลเขาอยากง้อพี่ชายมากนะ แต่ด้วยนิสัย เขาอาจเลือกวิธีไม่ถูกเท่านั้นเอง อย่าว่าน้องน้าาา 55


อันเซลผู้เฟรนช์ฟรายไม่เอา แต่ถ้าโดนัทยอม 555

แต่... ความจริงแล้วเฟรนช์ฟรายเป็นหนึ่งในความลับของอันเซล และในอนาคตเฟรนช์ฟรายก็อาจเป็นหนึ่งในประเด็นที่อาจทำให้อันเซลทิ้งเจ๊ไป... //สปอยแค่นี้แหละ


ส่วนพี่ใหญ่นี่มาเหนือชั้น เรียกว่ารู้เล่ห์น้องหมดละ 555

ตอนต่อไปจะเป็นอะไรไว้มาติดตามกัน


วันนี้ขอโทษที่มาช้านะฮะ พอดีมีเรียนทั้งวัน แล้วเรียนเสร็จก็มีประชุมคณะกรรมการหอพักนักศึกษาต่อ เพิ่งเสร็จ 4 ทุ่ม กว่าจะปั่นเสร็จก็... //สนับสนุนให้คนไทยนอนดึก 555


เอาเป็นว่ามีฉากพิเศษเล่น ๆ มาให้อ่าน แทนคำขอโทษละกัน

 




ฉากพิเศษ

คืนนั้นฉันอยากไปขอโทษพี่โอเรนทุกอย่าง ไม่อยากให้พี่ชายงอนไปมากกว่านี้ จึงเดินไปเคาะประตูห้องพี่เขากลางดึก เพื่อขอคุยด้วยเป็นการส่วนตัว และเมื่อพี่เขาอนุญาต ฉันก็เปิดประตูเข้าไป

คาริน่า มีอะไร พี่โอเรนเอ่ยถาม

ฉันเดินไปนั่งบนเตียงของพี่โอเรน ในขณะที่มองไปยังพี่เขาที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะทำงานปลายเตียง แล้วเล่าเรื่องวันนี้ให้ฟังทั้งหมด

ฉันไม่รู้สึกแย่ที่ต้องไปทำงานร้านโดนัท แต่ไม่อยากให้พี่เขางอนนานไปมากกว่านี้...

พี่โอเรนฟังเรื่องทั้งหมดแล้วก็หัวเราะเล็กน้อย ก่อนจะเดินมาลูบหัวฉัน พี่ไม่ได้โกรธอะไรพวกเธอขนาดนั้น แค่พี่มีหน้าที่ พี่ อยู่ ก็เลยต้องทำหน้าที่พี่ชายที่ดี จะปล่อยให้น้อง ๆ เถลไถลมากไปก็ไม่ได้ มันก็แค่นั้นเอง

แบบนี้นี่เอง...

พี่โอเรนทำหน้าจริงจัง ก่อนจะพูดว่า พี่อยากให้คาริน่าช่วยดูแลอันเซลหน่อย เจ้าแสบนั่นดื้อ ไม่ค่อยเชื่อฟังใคร แต่กับเธอแล้วเขาก็ดูจะฟังอยู่บ้าง เสียก็แต่คาริน่าดันชอบตามใจเขาอีก

หนูขอโทษค่ะ คือ... ยอมรับว่าบางทีก็ใจง่าย

ฉันยอมรับตรง ๆ

พี่โอเรนหัวเราะ ใจง่ายอะไรกัน คาริน่าก็แค่ทำหน้าที่ของพี่สาวที่ดี ตามใจน้องชายเท่านั้นเอง แต่... พี่เขาพูดแล้วก็เดินมานั่งข้างฉัน ครั้งนี้ช่วยทำหน้าที่น้องสาวที่ดี ตามใจพี่ชายคนนี้บางได้ไหม

ฉันฟังแล้วก็เลิกคิ้ว ก่อนจะพยักหน้ารับ แต่ยังไม่ทันได้ตอบอะไร ตอนนั้นเองที่ประตูห้องของพี่โอเรนถูกเปิดผางออก อันเซลกอดอกมองพวกเราเขม็งอยู่หน้าประตู

ได้ยินนะ กำลังวางแผนการร้ายกันอยู่ล่ะสิ อันเซลพูดแล้วก็หรี่ตามองฉัน ก่อนจะพูดต่อ เจ๊เลือกมาเลย เจ๊จะเข้าข้างใคร ระหว่าง ผม กับ เฮีย’ !”

ฉันได้ยินแบบนั้นก็ต้องเบิกตากว้าง หันมองน้องชายที่ทำหน้าโหดสลับกับพี่ชายที่แสนใจดี แล้วก็รู้สึกปวดหัวตุบ ๆ

รักพี่เสียดายน้องมันเป็นงี้นี่เอง !


ถ้ารีดเป็นเจ๊ จะเลือกใครกันหนอออ

อยากรู้จังงง


เต้นลาด้วยท่าไม้ตายของไรต์เอง อุอุ


แล้วเจอตอนหน้าน้าาา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 928 ครั้ง

116 ความคิดเห็น

  1. #7052 Jennipa (@mfgcdjnf) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 17:39
    หลงรักสามพี่น้องแล้ววว
    #7052
    0
  2. #6844 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 19:24
    ลงเรือเฮีย
    #6844
    0
  3. #6053 sp-in-k (@sp-in-k) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 20:48
    งงด้วย55555
    #6053
    0
  4. #5818 patena (@pandorakiss) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 20:04
    คือแบบว่าคงไม่ใช่คารินอยากทำเฟรนฟรายไรงี้ แล้วอัลเชลไม่ยอม 555
    #5818
    0
  5. #4805 lovelykik (@kikka123) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 09:24
    เดี๋ยววววว จะทิ้งพี่สาวเพราะเฟรนฟรายจริงๆหรอ55555555
    #4805
    0
  6. #4231 MORNINGGLORY08 (@MORNINGGLORY08) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 07:31
    555ฮามาก ซิสคอมสุด ชอบมากกเรื่องนี้
    #4231
    0
  7. #4183 Suxxigar (@Rosu) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 12:18
    <p>โอ๊ยยย รักพี่เสียดายน้องที่แท้ทรู!</p>
    #4183
    0
  8. #4047 Irotawin (@niwatorikwankwan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 13:03
    พี่งอน! โอยยยย พี่งอนนนน น้องจะบ้า ฮื้อออออ จะเอาพี่โอเรน!!!! จะเอาคนนี้!!!!
    #4047
    0
  9. #3940 pop-teenzaa (@pop-teenzaa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 17:05
    <p>เเลือกพี่</p>
    #3940
    0
  10. #3455 minnie_binnee (@platinumpinin) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 00:29
    เกลียดgifทุกอันของไรท์มาก555
    #3455
    0
  11. #3310 bLueNiGhT (@crystalbow) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 23:08
    โป๊ะแตกก5555
    #3310
    0
  12. #3148 woonwai!! (@kimmania) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 21:48
    ว่าแล้ว เฟรนฟาย เน่ยังไง 55 กลับมาอ่านอีกรอบ
    #3148
    0
  13. #2698 YoGurT_Yo^^ (@nuyoja) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 19:26
    ตลกกกก
    #2698
    0
  14. #2111 manodcha (@manodcha) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 09:29
    โอ้ยทำไมขำ
    #2111
    0
  15. #2069 KATE ^^ (@Kettipa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 18:35
    ฉากพิเศษนี่...เลือกทั้งคู่ได้ไหม>^<
    #2069
    0
  16. #1961 pang1990pai (@pang1990pai) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 15:59
    โอ้ววววววววววสีเขียว;(
    #1961
    0
  17. #1747 statice46 (@statice46) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 14:01
    เดี๋ยวๆ ที่ลงโทษให้ทำอาหารกันนี่คือไม่ใข่ว่าพี่แกงอนว่าตัวเองอุตส่าห์ทำอาหารให้น้องๆ กิน แต่น้องๆ กลับหนีออกไปดึกดื่นค่ำมืด เพื่อจะไปกินบะหมี่ถ้วยหรอกนะ(ซึ่งจริงๆ มันก็ไม่ใข่แค่นั้น) เลยคิดว่าน้องๆ คงไม่พอใจ ไม่ชอบอาหารที่พี่ทำแล้ว อะไรแบบนั้นหรอกนะ ถ้าเป็นงั้นจริงนี่ พี่ชายโคตรมุมิ อ๊ายยย
    เฟรนช์ฟรายมันทำไม อาหารหลักน้องเล็กตอนอยู่กับพ่อแม่หรือไง หรือเคยกินเฟรนช์ฟรายจากมันฝรั่งที่หน่อขึ้นรึไง(อันหลังนี่ไม่ใช่มั้ง...)
    #1747
    0
  18. #1470 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 14:13
    อารมณ์ในการที่มีเฟรนฟรายกับโดนัท แบบ เอ๊ะ..-"-
    #1470
    0
  19. #1461 กว่าจะเช้า (@my-chummy) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 09:23
    เฟรนฟราย หรือโดนัท เรานี่สตั้นเลย แบบ ห้ะ เอ๊ะ เอ๊ะ! เปลี่ยนอารมณ์เร็วเกิ๊นนน55
    #1461
    0
  20. #1328 Nunal (@nunal) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 13:42
    เลือกขุ่นพี่ นะออเจ้า #ห๊ะ ผิดเรื่องๆ ขอโทษที หมอมาตามแหละ
    #1328
    0
  21. #1327 pop_eye1a (@pop_eye1a) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 12:55
    เหตุเกิดเพราะเฟรนฟราย ถถถ
    #1327
    0
  22. #1206 Disk Nara (@DISKNARA) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 03:49
    เพื่อน***
    ร้าน****
    #1206
    0
  23. #1099 กะเทย. (@Mice112) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 20:07
    เครียดโอ๊ยยยยย น้องอ่ะ! น้องจะทิ้งพี่ๆเพราะเฟรนฟรายจริงเด้!!
    #1099
    0
  24. #619 VaranK16 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 15:32
    เฮียสิค่ะ.. หนูอยากโดนเฮียลงโทษคร้าาาา
    #619
    0
  25. #562 redlotus (@redlotus) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 01:46
    เลือกพี่ค่ะ!!!! เราเจาคนละมุน
    #562
    0