O.V.E.R.L.O.A.D วันหนึ่ง... ฉันเป็นวายร้าย (จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 359,948 Views

  • 8,488 Comments

  • 10,883 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,914

    Overall
    359,948

ตอนที่ 12 : (2) บทที่ 11 : ส่วนพี่รองนั้น... ก็รองรับเคราะห์กรรมไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 757 ครั้ง
    27 มี.ค. 61


บทที่ 11

ส่วนพี่รองนั้น... ก็รองรับเคราะห์กรรมไป





หลังจบวันเสาร์ที่แสนวุ่นวาย วันอาทิตย์แสนสุขก็มาถึง ทว่ามันก็ไม่ค่อยสุขสักเท่าไหร่ เมื่อฉันกับอันเซลต้องไปทำงานร้านโดนัทที่พี่โอเรนติดต่อเอาไว้ให้เสร็จสรรพหลังจากมื้อเย็นเมื่อวาน


ช่างเป็นพี่ชายที่ทำทุกอย่างเพื่อน้อง...


ตอนที่พี่โอเรนโทรไปบอกว่าอยากฝากน้อง ๆ ให้ทำงานที่ร้าน ดาร์กโดนัท ในวันเสาร์อาทิตย์ ฉันคิดว่าเจ้าของร้านคงใช้เวลาพิจารณาพวกเราสักหน่อย แต่กลายเป็นว่าพอพี่โอเรนโทรไปปุ๊บ ก็ตอบรับปั๊บเสียอย่างนั้น


พี่โอเรนพูดโน้มน้าวเก่งเกินไป หรือเจ้าของร้านใจง่ายกัน?


แต่เรื่องนั้นช่างไป เพราะสุดท้ายไม่ว่าจะด้วยเหตุผลไหน พวกเราก็ต้องไปทำงานที่นั่นอยู่ดี ทำให้วันอาทิตย์ที่ควรได้ตื่นสาย หรือนอนอุตุอยู่บนเตียง ฉันกับอันเซลต้องตื่นเช้าเหมือนไปโรงเรียน รีบล้างหน้าล้างตาอาบน้ำกินข้าว เพื่อไปทำงานกันเสียอย่างนั้น


บอกคำเดียว... ไม่น่าทำให้พี่ชายโกรธเลย


พอกินข้าวเช้าเสร็จ บอกลาพี่ชายสุดที่รักเรียบร้อย อันเซลก็พาฉันซ้อนท้ายบิ๊กไบท์คันใหม่ของเขา เพื่อพามุ่งตรงไปยังร้านดาร์กโดนัท ซึ่งอยู่ไม่ห่างจากบ้านของเรามากนัก


เมื่อมาถึงร้าน พวกเราก็ไปรายงานตัวกับเจ้าของร้าน เพื่อรับชุดเครื่องแบบของร้านดาร์กโดนัท และตอนนั้นเองที่ฉันพบว่าเจ้าของร้านคือลุงเฟี้ยวที่เจอตอนไฟแดง


ทว่า...


วันนี้ลุงเฟี้ยวดูไม่เฟี้ยวเลย เขาดูเศร้าหมองและหมดเรี่ยวแรง


ลุงทักทายพวกเราแบบเหม่อ ๆ ก่อนจะชี้ไปยังตู้เก็บเสื้อผ้าพนักงาน ให้พวกฉันไปหาชุดใส่กันเอง ส่วนงานในครัวก็บอกว่าไปถามพวกพี่ ๆ ที่งานเอา


ฉันกับอันเซลหันมามองหน้ากัน ก่อนจะยักไหล่แล้วพากันไปทำงาน


คงไม่มีอะไรผิดปกติมั้ง...











 

                ร้านดาร์กโดนัทมีหน้าที่ให้ทำไม่เยอะนัก ส่วนแรกคือหน้าที่ในห้องครัว ซึ่งมีเชฟประจำอยู่แล้ว พวกเราจึงมีหน้าที่ในการประจำที่แคชเชียร์ คอยเติมโดนัทที่หมด รับออร์เดอร์คนที่ต้องการโดนัทจำนวนมาก และบลา ๆ แต่ก็อยู่ในส่วนหน้าร้าน


                ตอนแรกพวกเราก็ทำงานกันแบบงง ๆ เพราะไม่มีใครมาไกด์อะไรให้เลย เรียกว่าลุยเองตามความสมควร แต่ทำไปนาน ๆ ก็เริ่มชิน ฉันเริ่มมีหน้าที่ชัดเจน วิ่งรับออร์เดอร์บ้าง เติมโดนัทบ้าง เข้าไปช่วยในครัวบ้าง พอมารู้ตัวอีกทีก็พบว่าที่ออร์เดอร์มันเยอะขนาดนี้ เพราะน้องชายฉันเอง


                เขาประจำอยู่ที่แคชเชียร์ คอยส่งยิ้มน่ารัก พูดจาหวาน ๆ ขายอ้อยทั้งสวนให้กับสาวที่มาซื้อของ พวกสาวรุ่นใหญ่ รุ่นเล็ก เจอรอยยิ้มของเจ้าแสบไป ก็พากันใจระทวยไปหมด


                ขอจับแก้มหน่อยได้ไหมจ๊ะ น้องชาย


                เจ้าแสบยิ้ม ได้ครับไม่มีปัญหาเลย แต่... โดนัทช็อกโกแลตโซนนั้นมีโปรโมชั่น ถ้าซื้อ 10 ชิ้นแถมโดนัทสตอเบอร์รี่ฟรี 1 ชิ้น พร้อมแก้มนุ่ม ๆ ของพ่อค้านะครับ


                สิ้นคำนั้นเขาก็ขายโดนัทได้เพิ่มอีก 10 ชิ้น...


นี่มันพนักงานขายขั้นเทพชัด ๆ


            ฉันเห็นแล้วก็ไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกยังไงกับความสามารถในการขาย (ล่อลวง?) สาว ๆ ของน้องชายตัวเอง แต่การได้เห็นเขามีความสุขกับงานนี้ ฉันก็ดีใจนิดหน่อย


                ตอนแรกคิดว่าเขาจะโวยวายเสียอีก แต่ที่ไหนได้ เขาตั้งใจทำงานกว่าที่คิดเยอะ แม้จะเหมือนเขากำลังฉวยโอกาสทำตัวให้น่ารัก เพื่อจะได้โดนสาว ๆ มาจับแก้ม หยิกแก้ม กอบโกนความสุขส่วนตัว แต่เขามีความสุขนั่นคือประเด็นสำคัญ


                ฉันคิดแล้วก็วางใจหน้าที่รับลูกค้าให้กับน้องชาย ก่อนจะเดินเข้าไปในโซนห้องครัว เพื่อนำออร์เดอร์ไปให้เชฟทำโดนัท และพอเขาเห็นฉันก็ถึงกับหันมาทำตาเป็นประกาย แล้วพูด พวกเธอมาวันแรก ยอดขายของพวกเราก็เพิ่มสูงขึ้นมากขนาดนี้ ตัวนำโชคจริง ๆ


                ฉันว่ามีตัวขายอ้อยเก่งต่างหาก... ไม่ได้นำโชคอะไรหรอก


                เชฟอีกคนพูด นั่นสินะ เสียดายจังที่มาทำงานแค่วันเสาร์-อาทิตย์


                ฉันยิ้มรับ พูดคุยกับพี่ ๆ ในห้องครัวสักพัก ก่อนจะหยิบถาดโดนัทที่เพิ่งอบเสร็จออกไปตั้งที่หน้าร้าน และตอนนั้นเองที่อันเซลเดินมาหาฉัน ก่อนจะขอตัวพัก เพื่อไปเข้าห้องน้ำสักหน่อย


                ฝากหน่อยได้ไหม


                อืม ไปพักบ้างเถอะไป


                พอเจ้าน้องชายไปพักเข้าห้องน้ำห้องท่าแล้ว ฉันก็ต้องมาประจำที่แคชเชียร์แทนเขา และบังเอิญที่ตอนนั้นมีมาเฟียหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาในร้าน


ฉันจำได้ทันทีว่าเขาคือเพื่อนของอันเซลที่เจอเมื่อวาน


                เขาเห็นฉันแล้วก็เลิกคิ้ว ก่อนจะเดินเข้ามาหา แล้วยิ้มให้ตามสไตล์หนุ่มสายเปย์ผู้แสนใจกว้างและเจ้าชู้ จากนั้นก็พูดว่า สวัสดี คุณคาริน่า


                ฉันยิ้มตอบแบบแสร้งเขินอาย เพื่อความน่ารัก เผื่อเขาจะเอ็นดูแล้วอุดหนุนฉันเยอะ ๆ พลางตอบว่า สวัสดีเช่นกันค่ะ ไม่คิดเลยนะคะว่าจะบังเอิญมาเจอกัน


ฉันทักทายเข้าอย่างเป็นธรรมชาติ โดยไม่รู้ตัวเลยว่านิสัยรับลูกค้าแบบนี้มันคุ้น ๆ ยังไงชอบกล


เหมือนมีใครบางคนก็ทำ...


มาเฟียหนุ่มยิ้มตอบให้ฉัน ก่อนจะไล่สายตาไปตามชั้นโดนัท แล้วถามว่า มีแต่โดนัทน่ากินทั้งนั้นเลยนะครับ ว่าแต่... คุณคาริน่าคิดว่าโดนัทแบบไหนน่าสนครับ


ฉันผายมือไปยังโดนัทช็อกโกแลตที่ขายดีสุดในวันนี้ โดนัทช็อกโกแลตโซนนั้นมีโปรโมชั่น ถ้าซื้อ 10 ชิ้นแถมโดนัทสตอเบอร์รี่ฟรี 1 ชิ้น อร่อยถูกใจ รับประกันความคุ้มค่า


เขาดวงตาเป็นประกาย เมื่อได้ยินแบบนั้น จึงเท้าแขนตรงหน้าเคาน์เตอร์ ก่อนบอกว่า งั้นผมของสิบชุดเลยแล้วกันครับ ผมคิดว่าน่าจะ... อร่อยถึงใจ


รับประกันความอร่อยค่ะ ฉันตอบเขาพลางยิ้มกรุ่มกริ่ม ก่อนจะเดินไปจัดการโดนัทให้เขาสิบกล่อง และเมื่อคิดเงินเสร็จเรียบร้อย ก็ไม่ลืมโบกมือลาเขาอย่างเป็นกันเอง


จะว่าไป...


ฉันก็มีความสามารถในการขายเหมือนกันนะเนี่ย


ฉันยืนยิ้มกับตัวเอง ก่อนจะหันไปจัดการชั้นโดนัทที่ว่าง แต่ตอนนั้นเองที่เห็นอันเซลยืนกอดอกมองฉันเขม็ง เขาคงไปเข้าห้องน้ำเสร็จพอดี


เมื่อเราสบตากัน เขาก็พูดด้วยท่าทางที่ไม่สบอารมณ์สักเท่าไหร่ว่า ท่าทางรับลูกค้าแบบนั้นมันอะไร


ก็ขายของไง


อันเซลทำหน้ารับไม่ได้ ก่อนจะผลักฉันออกจากมุมแคชเชียร์ แล้วพูด ขายของอะไร น่าหมั่นไส้ ไปอยู่หลังครัวเลยไป


เอ๊า... ไล่กันแบบนี้ก็ได้เหรอ


ฉันคิดแล้วก็ยักไหล่ปล่อยมันไป ไม่คิดโต้เถียงเขา เพราะยังไงเสียเขาก็ขายของดีกว่าฉันอยู่แล้ว ดังนั้นจึงควรให้เขาทำหน้าที่รับลูกค้าไป ส่วนฉันก็ไปทำหน้าที่เดิมของตัวเอง จนถึงช่วงพักกลางวัน พวกรุ่นพี่ก็ให้พวกเราไปหาอะไรกิน ส่วนพวกเขาจะเฝ้าร้านรอ ฉันกับอันเซลก็เลยพากันไปหาอะไรกินกันแถวนั้น


ระหว่างนั่งทานอาหาร ฉันก็พูดคุยกับเขาถึงเรื่องราววันนี้


ทำงานเป็นไงบ้าง ชอบไหม


ก็โอเคนะ ไม่ยากดี แถม... สาว ๆ ก็น่ารักด้วย เขาตอบไปกินอาหารไป ท่าทางดูสนุกกับงานแบบนี้จริง ๆ จนฉันอดคิดไม่ได้ว่าในวันหนึ่งเข้าจะมีโปรโมชั่นซื้อโดนัท 10 ชิ้น แถมจุ๊บฟรีหนึ่งครั้งไหม


มีความสุขก็ดีแล้วล่ะนะ ฉันพูดพลางก็ดูดน้ำหวานในแก้ว ตอนแรกฉันคิดว่าอันเซลจะไม่ชอบงานนี้ แล้วโวยวาย จนสุดท้ายก็หนีออกจากบ้านอะไรแบบนี้ซะอีก


อันเซลเลิกคิ้ว หนีออกจากบ้าน?”


ใช่ ก็เห็นพวกวัยรุ่นเลือดร้อนแบบอันเซลชอบทำเวลาไม่พอใจอะไรในบ้านไง เลยคิดว่าโดนทำโทษครั้งนี้คงหนีออกจากบ้านแน่


ไร้สาระน่า ไม่เคยคิดจะทำอะไรแบบนั้นสักหน่อย แล้วอีกอย่าง... ฉันไม่เห็นรู้สึกโมโห หงุดหงิด หรือไม่พอใจอะไรเลย ก็คนมันทำผิดจริงอะ ก็ต้องยอมรับโทษ คนมันแมนซะอย่าง ไม่รู้เหรอ


รู้จ้า ฉันตอบแบบลากเสียงยาว ทำทีเป็นเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่ที่จริงคือฉันเชื่อแบบนั้นจริง ๆ ถึงอันเซลจะดูเป็นเด็กดื้อ แต่เขาก็แมนมากพอที่จะยอมรับผิดในทุกสิ่งที่เขาทำ


ในเมื่อเขาก็เป็นคนแบบนี้ ถ้าอย่างนั้น... เขาจะมีเหตุผลอะไรให้เขาทิ้งฉันไปในอนาคต ?


                 ฉันคิดแล้วจึงลองเลียบเคียงถามเขาออกมา แล้วสมมติว่าอันเซลจะหนีออกจากบ้าน หรือไม่อยากกลับบ้านไหม มันจะมีเหตุผลอะไรบ้างที่เป็นแรงจูงใจให้ทำ ฉันแค่สมมตินะ แต่ก็อยากรู้จริง ๆ


                อันเซลมองหน้าฉันแปลก ๆ คงกำลังคิดว่าฉันอยากรู้อะไรประหลาดเหลือเกิน แต่เขาก็ตอบคำถามฉันอยู่ดี


ถ้าจะไม่กลับบ้านเหรอ... คงเป็นตอนเจ๊ไม่อยู่มั้ง


ทำไมอ่ะ


เจ้าแสบยิ้มเจ้าเล่ห์ เพราะบ้านที่ไม่มีเจ๊ ก็ไม่ใช่บ้านไง


ทำไมบ้านที่ไม่มีเจ๊ถึงไม่ใช่บ้านล่ะ?”


อันเซลโน้มหน้าเข้ามาใกล้ ก่อนจะส่งสายตาเป็นประกาย พร้อมพูดออดอ้อนว่า ก็รักเจ๊ไง ถ้าไม่มีเจ๊ บ้านที่อบอุ่นก็จะหนาวเหน็บไปหมด


ฉันฟังแบบนั้นแล้วก็ถึงกับเบ้หน้าใส่ ตอแหลอยู่ใช่ไหม


ใช่ เพราะความจริงบ้านที่ไม่มีเจ๊ คือสวรรค์ต่างหากสิ้นคำเจ้าน้องชายตัวดีก็หัวเราะอย่างมีความสุข ทำเอาฉันอดไม่ได้ที่จะเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน ก่อนยื่นมือไปหยิกแก้มที่สาว ๆ ทั้งหลายอยากหยิกนักหนาให้หายมันเขี้ยว


ในขณะเดียวกันก็คิดกับตัวเอง...


อันเซลอาจไม่ได้ตอบออกมาตรง ๆ ว่าจะมีเหตุการณ์อะไรบ้างที่ทำให้เขาไม่อยากกลับบ้าน หรือหนีออกจากบ้าน แต่คำตอบที่ได้ก็แสดงให้เห็นว่าเขาเห็นความสำคัญของฉัน และเป็นไปได้ยากที่เขาจะทิ้งฉันไปหน้าตาเฉยแบบไม่บอกลา


แบบนี้ทำให้ฉันคิดไม่ออกจริง ๆ ว่าทำไมเขาต้องทิ้งฉันไปในอนาคตด้วย


เฮ้อ...


ฉันจะหาเหตุผลพวกนั้นเจอ ก่อนที่เรื่องทั้งหมดจะเกิดขึ้นไหมนะ?


และตอนที่คิดอยู่นั่นเอง ฉันก็แอบสังเกตว่ามีใครบางคนแอบมองฉันอยู่ ทว่าพอหันไปมองคนผู้นั้นก็หายไป คล้ายกับฉันหลอนไปเอง


แต่สาบาน...


ฉันว่าฉันเห็นใครบางคนแอบมองฉันกับอันเซล










 

พวกเรากลับมาทำงานอีกครั้งเมื่อหมดเวลาพัก ตอนบ่ายพวกเรายิ่งขายดีมากขึ้น ไม่รู้ว่าเป็นเพราะปากต่อปากจากลูกค้าตอนเช้าหรือไม่ แต่ที่ร้านมีสาว ๆ เข้ามาแทบไม่ขาดสาย


อันเซลรับลูกค้าทุกคนอย่างเท่าเทียม ใครซื้อโดนัทโปรโมชั่นก็ได้จับแก้ม ใครไม่ซื้อก็ไม่เป็นไร เพราะพวกหล่อนก็ยังได้รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเขาอยู่ดี


พนักงานขายหล่อ ผู้บริโภคก็ได้กำไร...


เขารับลูกค้าแทบไม่ได้หยุด จนฉันสงสารจึงบอกให้เขาไปนั่งพักก่อนก็ได้ ส่วนฉันจะรับช่วงต่อเขาเอง ซึ่งเขาก็ไม่ปฏิเสธ คงเพราะเมื่อยขาเต้มทนแล้ว


ฉันทำหน้าที่แทนอันเซล แม้จะขายไม่ดีเท่าเขา แต่ก็ยังพอขายได้อยู่ และตอนนั้นเองที่มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินมายืนที่หน้าเคาน์เตอร์


สวัสดีค่ะ


เธอทักทายฉันก่อนที่ฉันจะทักทายเขาด้วยซ้ำ ด้วยกลัวลูกค้าจะต่อว่า ฉันจึงรีบเงยหน้าขึ้นมองเธอ แล้วทักทายอย่างนอบน้อม ยินดีต้อนรับค่ะ สนใจโดนัทรสไหนคะ


ฉันสบตาเธอ เหมือนสบตาลูกค้าทุกคน และนั่นพลาดมาก...


ทันทีที่ฉันสบตากับผู้หญิงคนนั้น ก็คล้ายกับสมองถูกรบกวน ภาพเบื้องหน้าดูมัว ๆ ความคิดกระจัดกระจาย จนฉันแทบไม่รับรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ เรียกได้ว่าตอนนั้นมึนงงไปหมด


จนกระทั่ง...


ฉันมารับรู้ตัวอีกครั้ง เมื่อพบว่าตัวเองไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ แต่ร่างกายของฉันกลับขยับตามปกติ ฉันเห็นทุกการกระทำของตัวเอง แต่ไม่สามารถควบคุมอะไรได้เลย


นี่มันเกิดอะไรขึ้น... ?


ขณะที่กำลังตกใจต่อสิ่งที่เกิดขึ้น ข่าวทีวีในห้องครัวก็ดังออกมาว่า ขณะนี้วายร้ายแม่ม่ายดำยังคงลอยนวล มีเหยื่อได้รับความเดือดร้อนมากกว่า 10 รายแล้ว คาดว่าตอนนี้แม่ม่ายดำได้เข้าสู่เขต 3 ดังนั้นโปรดระวังกันด้วย...


ฉันได้ยินข่าวนั้น แล้วก็นึกไปถึงตอนที่นั่งกินบะหมี่ถ้วยกับอันเซล


ลักษณะการก่อการร้ายของวายร้ายแม่ม่ายดำคือการสิงร่างของเหยื่อสาว...


นั่นมันเหมือนสิ่งที่ฉันกำลังเจอไม่ใช่เหรอ?


ตอนนั้นเองที่ร่างของฉันเดินไปที่หน้ากระจกตู้โดนัท ทำให้ฉันเห็นว่าตอนนี้ตัวเองกำลังยิ้มเหี้ยมมุมปากอย่างชั่วร้าย พร้อมกับคำพูดที่ว่า ใช่... ฉันคือแม่ม่ายดำ ส่วนน้องชายที่น่ารักของเธอ ฉันขอละนะ


ซวยของจริง...


ทำไงดีเนี่ย ฉันโดนวายร้ายแม่ม่ายดำสิงร่างงง!!!







 

                ฉันพยายามจะบอกความจริงให้อันเซลได้รู้ว่าตอนนี้ตัวฉันโดนสิงร่าง โดยวายร้ายที่เพิ่งแหกคุกออกมา ได้โปรดช่วยฉันที ทว่าทุกอย่างดูไร้ซึ่งความหวังเหลือเกิน เพราะฉันขยับเขยื้อนตัวเองไม่ได้เลย ดังนั้นอย่าได้พูดถึงการจะเอื้อนเอ่ยคำใดออกมา


ตอนนี้ทำได้มากสุดแค่มองการกระทำของตัวเองเท่านั้น


            ฉันว่ามันเริ่มยุ่งแล้วล่ะ...


            เอาไงดี !


                ฉันคิดจนหัวจะระเบิดว่าจะทำยังไงดี จนตอนนี้เลิกงานแล้วและกำลังนั่งซ้อนท้ายบิ๊กไบท์ของอันเซลกลับบ้าน แต่ฉันก็ยังคิดไม่ออกว่าจะจัดการกับเรื่องนี้ยังไง


                โถ่... อันเซลช่วยรู้ตัวทีว่านี่ไม่ใช่พี่สาวของเธอไงงงง


                ฉันคิดแล้วก็อยากหลั่งน้ำตาออกมา


โชคร้ายเหลือเกินที่วายร้ายแม่ม่ายดำเป็นอาชญากรมืออาชีพ เธอคงสิงร่างคนอื่นมาบ่อย จึงสามารถแสดงท่าทางของฉันแบบเหมือนทุกอย่าง คำพูดคำจาทุกอย่างคือฉันหมดเลย


ดังนั้นไม่ต้องแปลกใจหรอกถ้าจะไม่มีใครผิดสังเกตว่าฉันแปลกไปหรือไม่


                ฉันหมดหวังแล้ว...


                ในขณะที่ท้อใจว่าวายร้ายแม่ม่ายดำแสดงบทบาทของฉันสมจริงเหลือเกิน ฉับพลันนั้นมือของฉันก็ไล้ไปตามตัวของอันเซล จนไปถึง...


เห้ย ๆ เจ๊! มืออยู่นิ่ง ๆ อย่าไปใกล้ตรงนั้น!” สิ้นคำโวยวาย หน้ารถก็หันเบี่ยงออกนอกถนนกะทันหัน ทำเอารถเกือบแหกโค้งตกถนน โชคดีก็แต่อันเซลเขามีสติพอที่จะบังคับรถให้กลับมาตามปกติ


เขากัดฟันกรอด เจ๊! บอกว่าอย่าไง เล่นบ้าอะไรเนี่ย เอามือออกไป!”


ฉันแม้ไม่ได้ทำเอง แต่นั่นก็มือฉัน ตอนนี้จึงอดไม่ได้ที่จะหน้าแดงก่ำ เพราะความอายอย่างถึงที่สุด


วายร้ายแม่ม่ายดำกำลังทำให้ชื่อเสียงฉันแปดเปื้อน


หล่อนมันวายร้ายโฉดชั่ว...


ฉันด่าวายร้ายแม่ม่ายดำที่เข้าสิงร่างในใจ ก่อนจะตะโกนบอกอันเซลในใจว่า อันเซลลลล ช่วยเริ่มผิดสังเกตทีว่านี่ไม่ใช่เจ๊ของเธอไง เจ๊ไม่เคยลวนลามเธอเลยสักครั้งไง!...


ไหมนะ?


*******


เค้าจับเอวกัน อันเซลจั๊กจี้... 555


มาดูกันว่าคาริน่าที่โดนสิง พี่ชายกับน้องชายจะจับผิดสังเกตได้ไหมนะ

แล้ว

คาริน่าจะผ่านวิกฤตนี้ไปได้ยังไง

รอไว้ติดตามกันในตอนหน้าน้าาาาา

ชื่อตอนต่อไปอย่างไม่เป็นทางการคือ... เมื่อฉันจับกดน้องชาย (55555)


แล้วเจอกันจ้า


ลาด้วยแจ็กสันสุดแบ๊วที่บทยังไม่มาเยย 555



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 757 ครั้ง

60 ความคิดเห็น

  1. #4777 fairy (@game_) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 02:02
    จับเอว....เชื่อก้ด้ายยย
    #4777
    0
  2. #3458 minnie_binnee (@platinumpinin) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 00:34
    gifตอนนี้น่าร๊ากกก
    #3458
    0
  3. #3042 เป็นคนไทย (@sudarat30876) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 00:52
    ฮันเซลนี้ ขายของเป็น ขายของเก่ง55555555555
    #3042
    0
  4. #2785 jaravee1988 (@jaravee1988) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 00:10
    555555
    #2785
    0
  5. #1471 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 14:31
    ถถถถถถถถ
    #1471
    0
  6. #1079 Vanesai (@Bee-Phinixo) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 14:04
    อยากให้เป็นมากๆเลย
    #1079
    0
  7. #1078 Vanesai (@Bee-Phinixo) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 14:04
    ชอบอันเซลล พระเอกชะ
    #1078
    0
  8. #862 Baby_Shark (@Baby_Shark) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 10:18
    เราว่าพี่ชายนางต้องรู้แน่!!
    #862
    0
  9. #675 ห้วงมิติสีดำ (@mook5963) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 03:30
    แหมๆ /ยิ้มกริ่มเบาๆ
    #675
    0
  10. #532 มือเมพ (@janenisa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 21:41
    ทำให้รู้ว่า แม่ม่ายดำเก่งกว่านางเยอะ-.-
    #532
    0
  11. #530 Miki-Makoto (@Miki-Makoto) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 21:30
    ต่อเร็วๆนะคะชอบมากคะ
    #530
    0
  12. #486 Cute Dolls (@jupjipmalove) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 19:40
    ค้างงงงง
    #486
    0
  13. #485 _warit_ (@_warit_) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 19:21
    รออนะคะ😍😍
    #485
    0
  14. #483 Miying.UT (@SansLOVEfrisk) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 18:39
    โอยยยยยยค้างงงงง
    #483
    0
  15. #482 SeeTheRain (@SeeTheRain) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 18:37
    อยากอ่านต่อแล้วอะะะ
    #482
    0
  16. #481 LALINLIN (@eeethan200) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 18:25
    ทำเอาอยากกินโดนัทเลย5555 พ่อค้าน่ารักแงงง
    #481
    0
  17. #480 GALAXY Gray (@night9879) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 17:33
    เจ๊~~~~เปลี่ยนตัวกันน
    #480
    0
  18. #478 minra (@supath) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 17:10
    เพิ่งมาอ่าน เเต่รักเรื่องนี้ เป็นกำลังใจให้อยู่เสมอนะคะ ไรต์จ๋าไรต์ รีดขอหมดสามคนเลยได้ไหม เราหมั่นเขี้ยวอยากจับฟัดเรียงคน!!!
    #478
    0
  19. #477 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 16:36
    โอเรน เอ็งช่วยที แล้วก็อย่าทำให้คารินมีรอยขีดข่วนนะเฟ้ย
    #477
    0
  20. #473 Mila999 (@-------------cba) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 10:36
    มาเปลี่ยนตัวกันเถอะ
    #473
    0
  21. #472 SYNEY (@SYNEY) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 09:55
    เดาว่าพี่โอโรนต้องรู้แน่นอน แต่ก็เงียบๆหาวิธีจัดการให้ อ่า ว่าแต่สนใจเอาพี่มาเฟียเข้ามาในสาระบบชีวิตของนุ้งคาริน่ามั้นคะ(ถ้าหล่อ)ต้องการคนหยอด กิ๊กิ๊ววววว
    #472
    0
  22. #471 ★Aom★ (@Hawthorn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 09:53
    แม่หม่ายมาเปลี่ยนตัวกันไหม*-*
    #471
    0
  23. #470 เจ้าตัวจิ๋ว (@hgnn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 09:45
    เห้ย! แม่ม่ายยยยยยย อิจโว้ยยยยย555 //มาต่อด่วนเลยค่ะ
    #470
    0
  24. #469 Hiroyosha (@kanokthon59) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 08:34
    ลุ้นเลยยยยย555+
    #469
    0
  25. #468 SP_PIERO (@EveCara) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 07:58
    พี่โอเรนต้องรู้แน่นอนค่ะ ว่าคาริน่าโดนสิง (เพราะเค้าไม่ใช่ค- สัญญาณขาดหาย...)
    #468
    0