Until You #รักแล้วรักอีก [Yaoi] -END- [E-Book Narikasaii]

ตอนที่ 7 : That's me.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31,893
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,742 ครั้ง
    27 ส.ค. 62

(R)


ตกบ่าย เขาออกมานั่งหน้าบ้าน แดดบ่ายก็ร้อนมาก
ที่สุดทนร้อนไม่ไหว เลยกลับเข้าไปนอนหน้าทีวี เปิดประตูให้หายมืด
เอ็มส่งไลน์มาเรื่อย เล่าเหตุตลก ๆ ให้อ่าน แล้วสั่งให้เขากินข้าวกินยา
เขาคิดจะเข้าไลน์เดิมตัวเองบ้าง แต่แล้วก็เลิกล้มความคิด
ไลน์ของเขาผูกกับเบอร์โทรศัพท์เดิมไว้ ล็อคอินใหม่ก็ต้องยืนยันผ่านพินที่ส่งมาที่โทรศัพท์
จึงเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะเข้าไปยืนยันตัวเอง เพื่อเช็คไลน์ของชีวิตเก่า

ทั้งบ่ายเขาจึงเพียงแต่ไล่เข้าดูโซเชียลเน็ทเวิร์คของใครต่อใคร
ทั้งของคนรู้จักกับเช ทั้งของรู้จักกับซีซี่
ประดาคนรู้จักในชีวิตเดิมก็ดูชีวิตปรกติกัน เข้าไปอัพเดทดูก็ต่างมีชีวิตกันไป ของพี่น้องเขาก็ราบเรียบ 
ไอจีของสองพี่น้องยอดกับยิ่งยังไม่โพสอะไรใหม่ ตามประสาคนไม่ค่อยยุ่งกับโซเชียล
รูปล่าสุดยอดไปเที่ยวกับเมีย ดูมีความสุขกันดี
ส่วนทาสรักของเขานาย Sisaris นั้นเขาเห็นมีข้อความเพิ่มหนึ่งอัน แต่เขาไม่กล้าจิ้มเข้าไปอ่าน

ไถต่อไปเห็นแอพหาคู่นอนที่เชลงไว้ เลยจิ้มเข้าไปดูเสียหน่อยว่าเด็กนี่ทำอะไรบ้าง
แอพยอดนิยมทั้งนั้น ใส่รูปโปรไฟล์ลวงโลกทุกแอป ดิสเชเป็นกระต่ายน้อยขาวสวยตัวเล็ก
อ่านในแมสเสจ ก็มีแค่คุยแช็ท คิดว่าเชคงไม่ได้เอาตัวจริงไปเจอเพื่อนในแอพเหล่านี้สักคน
ก็ค่อยโล่งใจหน่อย เท่าที่จับ ๆ ดูเชน่าจะยังซิงอยู่แหละ
ส่วนเอ็มดู ๆ เหมือนแร่ด ก็น่าจะแต่ภายนอก น่าจะยังซิงเหมือนกัน
บ่ายทั้งบ่ายก็ได้แต่ไล่ดูมือถือจนเอียน

ตอนเย็นย่ากลับมาก่อนเอ็ม เขากระเผลกไปรับถุงก๊อบแก๊บที่ย่าหิ้วมา
มีของสดแล้วก็กับข้าวถุง เขาเอาไปวางบนโต๊ะกินข้าว มองหาครัว นึกแต่ว่าคงมี แต่ไม่ได้ดูว่าอยู่ตรงไหน
ไปเจอว่าครัวอยู่นอกบ้านที่ด้านหลัง เป็นพื้นที่ใต้ชายคายื่น แค่วางชั้นไม้ชิดฝาและวางโต๊ะเตาแก๊สข้างกัน
ตรงพื้นดาดปูนหยาบ ๆ นั้น มีกาละมังอลูมิเนียมใส่น้ำวางรองใต้ก๊อกเตี้ยไว้ล้างจาน
เขามองหาทางระบายน้ำ เห็นเป็นร่องน้ำดินเซาะ เลื้อยหายไปในพุ่มไม้รก ๆ หลังบ้าน ...เอิ่ม
เข้ามาข้างใน ย่าน้อยกำลังหุงข้าวไว้ก่อน แล้วไปนั่งหน้าบ้านรอกินพร้อมกับเอ็ม

เริ่มพลบค่ำ เขาชวนย่าเข้าในบ้าน เปิดพัดลม นั่งดูทีวีจอแก้วอ้วน ๆ 21 นิ้ว
เขาคิดว่าควรอาบน้ำได้แล้ว จึงตะกายขึ้นไปเอาผ้าขนหนูกับเสื้อผ้าลงมาอาบน้ำ
ลงมาแล้ว ก็ยืนส่องห้องน้ำทำใจกล้าอยู่นาน รีบไลน์บอกเอ็มซื้อแปรงสีฟันใหม่มาให้อันนึง
เขาย่องเข้าไปในห้องน้ำ หันรีหันขวางแขวนผ้ากับตะปูข้างฝา
มองส้วมแล้วนึกถึงพรุ่งนี้เช้าเวลาอึ จะวางตำแหน่งตูดยังไงวะให้พอดีหลุมคอห่าน เฮ้อ!
น้ำอุ่นก็ไม่มี ฝักบัวก็ไม่มี เขาขยับเข้าไปจะตักน้ำอาบ เมื่อ....

กรี๊ดดด!
พระเจ้าช่วย สยองขวัญมาก!

เขาตกใจแทบสิ้นสติ แทบวิ่ง รีบแจ้นออกไปหาย่าหน้าซีดเผือด
"ย่าน้อยครับ! ทำไงดี?”
"ว่าไงลูก?”
"น้ำอาบมันเน่าจนหนอนเต็มเลยครับ"
ย่าอึ้งไปพักหนึ่งก็หัวเราะจนน้ำตาไหล
"ความจำเสื่อมเข้าขั้นเลยลูกเอ๊ย ไม่ใช่หนอนลูก ไอ้นั่นมันลูกน้ำกับไอ้โม่ง"
"หือม์? ลูกยุงเหรอครับ?”
เขาถอนใจอย่างโล่งอก
"จ้ะ ไม่สกปรกหรอก แต่ถ้าเชกลัวเดี๋ยวเจ้าเอากระชอนช้อนออกก็ได้"
ย่าเดินออกไปค้นนอกครัวกุกกัก แล้วก็เอากระชอนตาถี่ส่งมาให้เขา
นาทีนี้ไม่เหี้ยมพอก็อยู่ไม่ได้ ชะตากำหนดให้เขาคือฆาตกรฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ยุง
ช้อนแล้ว ก้นบ่อก็ยังมีกองตะกอนนอนอยู่ เขาทำใจแล้วก็อาบ ๆ ไปก่อน

ทุ่มนึง เอ็มกลับมาแล้ว มาแกะกับข้าว แล้วพวกเขาสามคนก็ตักข้าวกินกัน
ย่านั้นกินน้อย เขาเองก็เริ่มดูคำนวณแคลอรี่ไปด้วย มีเอ็มเล่าโน่นนี่ทำให้การกินข้าวเพลินดี
เมื่อช่วยกันเก็บล้างแล้ว ย่าก็ไปสวดมนต์นอน เหลือเขาสองคนนั่งดูทีวี เขาจึงเริ่มสืบความต่อ

"ไม่เห็นมีคนมาเยี่ยมเฌเลย เชคบเพื่อนไม่ดี หรือว่าเชเป็นคนนิสัยไม่ดีเหรอเอ็ม?”
เอ็มอึกอักนิดนึง ก็พยักหน้า
"ก็...เชร้ายน่ะ แรง ชอบอาละวาด"
"แล้วอย่างนั้นทำไมถึงมีเพื่อนไปเที่ยวน้ำตกล่ะ?”
"เชไปเอง เขาไม่ได้ชวน"
โอ๊ยยย! ยังพีคได้อีก ชีวิตแก เช ทำไมมันถึงห่วยแบบนี้

"แล้วเอ็มทำไมคบกับเชได้ล่ะ?”
เอ็มคงต้องพึ่งพิงเขาเรื่องที่อยู่ แต่อย่างไร เอ็มก็ปฏิบัติกับเขาดีจริง
"เราเห็นกันแต่เกิดแล้ว บ้านใกล้กัน ไปโรงเรียนด้วยกัน แล้วเชยังฟังเอ็มกว่าคนอื่นด้วย"
"ตอนอยู่โรงเรียน เชเป็นไงบ้างเหรอ?”
"ก็ร้าย ๆ แรง ๆ ไม่ค่อยเรียนหนังสือ แต่ก็ผ่านนะ"
"แล้วเชเคยเล่าไหมว่าอยากเรียนอะไรต่อ? โตแล้วอยากทำงานอะไร?”
"เชก็ว่าจะเรียนต่อนี่แหละ บอกว่าอยากเป็นไกด์ อยู่เมืองกาญจน์นักท่องเที่ยวเยอะ"
"แล้วเอ็มล่ะ อยากทำอะไร?”
"เอ็มอยากมีร้าน ร้านกาแฟร้านขนมธรรมดา ๆ นี่แหละ "
"เอ็มจะเรียนต่อปอตรีไหม?”
"เอ็มกะเรียนถึงมอหกแหละ จะทำงานแล้วเรียนสุโขทัยไปด้วย" หมายถึงมสธ.
"เราสองคนเป็นตุ๊ดเหรอ?” เอ็มหัวเราะ
"อือ ประกวดนางงามกันตั้งแต่ปอหนึ่ง"
หึหึ! นังแรดเช

"แล้วเราสองคนมีแฟนยังอ่ะ?”
"จนซะขนาดนี้ใครจะมอง มีก็เชน่ะแหละ ที่ชอบพี่นริศมาก แต่ระดับเขาไม่แลเราหร๊อก"
เอ็มควักมือถือออกมาเขี่ยให้ดู
"นี่ ๆ มาดูรูปพี่นริศกัน เห็นว่าพี่แกยื่นสมัครไปที่วิศวะมอaaa แล้วนะ"
ในเฟซ พี่นริศเป็นหนุ่มน้อยหัวเกรียน แต่ถือว่าหน้าตาดีหล่อแนวแบด ๆ สลิทโกนคิ้วแหว่ง ใส่จิวหู
"ข้าง ๆ พี่นริศคือพี่เอิร์ธ ว่าที่ผัวเอ็มเอง ฮ่าฮ่าฮ่า ไปต่อที่เดียวกัน"
เอิร์ธนั้นหน้าตาแนวตี๋หล่อ โอปป้า ขาวดัดฟัน
"เอ๊ยยย เฌว่าพี่เอิร์ธอย่างน่ารักเลย ส่วนพี่นริศดูแบด ๆ "
"อือ แบดจริง ฟันเรียบเลยอ่ะ แม่เขาทำแพเธคทำทัวร์ทำผับ ดาร์คมาก"
"ที่เชเพ้อ ๆ ในเฟซนี่คือเพ้อถึงพี่นริศเหรอ?”
"อื้อ พี่นริศด่าใส่หน้าหลายหน เชยังไม่เลิกตื๊อเขาเลย"
เฮ้อ! เชเอ๊ยเช 
เอ็มทำมือมะเหงกเขกหัวเฌเบา ๆ 
“เอ็มบอกให้เล่นตัวกะพี่นริศมั่ง เชอ่ะชอบไม่ฟัง”

"เออนี่เอ็ม เฌจำพาสเวิร์ดจีเมล์มือถือกับแอพไม่ได้ เอ็มรู้ไหมอ่ะ?”
"เอ็มจำได้ว่า เชมีสมุดไว้บันทึกนะ เชลองค้น ๆ ดูสิ"
"เอออีกอย่าง กระเป๋าตังค์เชอ่ะ เอ็มเห็นมั่งปล่าว?”
"อยู่กับย่าแน่ะ" 
เอ็มล้วงควักกระเป๋ายุกยิกแล้วก็เอาแบ็งค์ห้าร้อยยัดใส่มือเฌ
“ไม่มีตังค์ก็เอานี่ไว้ใช้ก่อน”
เฌมองดูหน้าเอ็ม เอ็มเป็นเพื่อนที่ดีของเช เขาคิดแล้วว่าอยากดูแลย่ากับเอ็มให้ดี
เอ็มก็ลำบาก ย่าเองถ้าไม่มีเขาก็ลำบาก ให้เอ็มมาอยู่ด้วยกันน่าจะดี
วันหน้าถ้าเกิดมีอันทำให้เขาไม่ได้อยู่ร่างนี้แล้ว ยังไงสองคนนี้ก็จะได้ดูแลกันและกันต่อไป

"เอ็ม เฌอยากให้เอ็มย้ายมาอยู่กับเฌที่นี่จังเลย เอ็มอยากมาไหม?”
"ฮื้อออ! เชพูดจริง ๆ เหรอ?” เอ็มสีหน้าตื่นเต้น
"เฌพูดจริง ๆ ก่อนหน้านี้เชเคยพูดเรื่องนี้บ้างไหมล่ะ?”
"เคย ตอนเล็ก ๆ เชบอกว่าอยากให้เราเป็นพี่น้องกันจริง ๆ อยู่ด้วยกันจนตาย"
เอ็มตอบแล้วก็ทำหน้าสงสัย
“แล้วนี่เชจำอะไรได้ไหม? เชจำเอ็มได้แค่ไหน ถึงกล้าจะให้เอ็มมาอยู่ด้วย?”
“เฌจำได้แวบ ๆ เป็นบางอย่างน่ะ” เขาปด
“แต่เฌรู้สึกได้ว่า แต่ก่อนเชกับเอ็มต้องรักกันมาก ๆ อยู่แล้วแน่เลย ในเวลาที่เฌลำบากก็เห็นมีแต่ย่ากับเอ็ม แล้วย่าน้อยน่ะรักเอ็มพอ ๆ กับรักเชเลยจริงไหมล่ะ  เฌอยากให้เอ็มมาอยู่ด้วยนะ เอ็มไม่อยากอยู่กับเฌเหรอ?”
“อยากสิ นี่เอ็มน้ำตาจะไหลแล้วนะ”
"ถ้าให้ย่าไปพูดขอให้เอ็มมาเป็นลูกย่า เอ็มว่าลุงกับป้าเอ็มเขาจะยอมไหม?”
"ไม่รู้ดิ ลุงเขาก็มีลูกสองคนแล้ว เขาต้องใช้เงินเยอะ ยังดีว่าประหยัดตรงที่เอ็มเรียนฟรี ได้หนังสือกับชุดนักเรียนต่อจากพี่ดิวพี่เดียว"
"เฌจะบอกย่าพรุ่งนี้ ลองดูกันก่อนเนาะ"

ค่ำมาก็ปิดบ้าน ระวังยุง ระวังลม นอนให้พอ
ต้องระวังรักษาร่างกายอย่าป่วย จนแล้วป่วยคือหาเรื่องตาย
เอ็มช่วยเฌค้นลิ้นชักในห้อง พอเจอก็หยิบสมุดบันทึกเล็ก ๆ ส่งให้เฌ เขาหยิบมาเปิดพลิกไปมา ก็เจอข้อมูล
เชจดชื่อแอ็คเคานท์กับพาสเวิร์ด ทุกแอพ เว็บ และอีเมล์ไว้ในสมุดของตัวเอง
"เออ พวกเรามีคอมพิวเตอร์ไหม?”
"ไม่มี พวกเราใช้ที่โรงเรียน แล้วก็ถ้าจำเป็นเราไปเน็ทคาเฟ่เอา"

นั่งจัดของไปมา เฌอดนึกถึงเชไม่ได้ว่าป่านนี้จะอยู่ไหนกันนะ
"เอ็ม แล้วเชเคยเล่าไหมว่า เชมีที่ไหนที่อยากไปที่สุด?”
"เชน่ะอยากไปทะเล แต่ไม่ได้บอกว่าที่ไหน" แล้วเอ็มก็ยิ้มตาหยี “เอ็มก็อยากไปเหมือนกัน”

ก็ไหนว่าคนเราตายแล้วไปที่ชอบ ๆ ไง?
ตายแล้วไปไหน? เชอยู่ที่ไหน? 
เชไปทะเลเหรอ?

เขาจะตามหาเชได้อย่างไร? การไปหรือมา ตายไม่ตายของเชน่าจะสำคัญกับเขานะ
เพราะมันน่าจะเกี่ยวพันกับว่า เขาจะอยู่ที่นี่ในร่างเชยาวนานแค่ไหน
เอ...? 
หรือมันจะไม่เกี่ยวว่าเชตายหรือไม่ตาย? 
เขาจะอยู่แบบนี้ในร่างนี้นานแค่ไหน เป็นเพราะกรรมของเขาเองหรือเปล่า?
เขาต้องคิดจริงจังแล้วล่ะว่าจะเอายังไง จะดำเนินชีวิตไปทางไหน
จะมานั่งรอคอย ลอยคอให้โชคชะตาส่งเขากลับไปมางั้นหรือ
ในชีวิตจน ๆ การตัดสินใจลงมืออะไร มันมีเงินเข้ามาเป็นตัวแปร ต้องคิดรอบคอบ ใช้เงินให้คุ้ม

เอาล่ะ ในเมื่อไม่มีทางให้ค้นหาคำตอบ ก็เหลือแต่ต้องพึ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์แล้วล่ะ
เขาตัดสินใจแล้วว่าเขาจะไปวัด




ตื่นเช้ามาเฌค้นเสื้อผ้าที่พอจะใส่ไหว ปวดหัวมาก เสื้อผ้าเชเยินและไม่ใช่สไตล์เขา
แต่เขาคงไม่ซื้อใหม่ในเมื่อกำลังคิดจะลดน้ำหนัก เอาไว้จนกว่าน้ำหนักจะเสถียรแล้วกัน

"ย่าครับ เฌอยากไปวัด"
ลงมาข้างล่างแล้วเขาก็เลยบอกย่าตรงโต๊ะกินข้าว อุ่นกับข้าวของเหลือเมื่อวานกินกัน
"เอาสิลูก แต่เชจะไปวัดทำไม?”
"นั่นดิย่า หนูก็ไม่เห็นเชค่อยไปวัดเลย ออกจะกลัวน้ำมนต์" เอ็มเสริม
"เออ วัดมันร้อน เอ๊ยยย ไม่ใช่" เฌแกล้งอำเล่น
"เฌกลุ้ม ๆ พักนี้เคราะห์ไม่ดีเลยนี่ก็กังวลไปหมด ทั้งเรื่องที่เกือบตาย เรื่องอนาคต เรื่องความจำเสื่อม เฌเลยอยากไปไหว้พระให้สบายใจครับ"
เขากล่าวตัดบท
"ย่าไปเฝ้าแผงเถอะครับ สักบ่ายสามเราค่อยไปวัด ได้ไหมครับ?”
"ได้ลูก เอ็มเอ๊ย ย่าติดรถไปตลาดนะลูก"
"จ้าย่า หนูกำลังจะออกไปละ"

"เอ้อ อีกอย่าง ย่าครับ" เฌนึกขึ้นได้
ย่าน้อยหันมายิ้มน้อย ๆ เป็นเชิงถาม
"ถ้าเฌขอให้ย่าน้อยรับเอ็มเป็นลูก มาอยู่ด้วยกัน ย่าจะว่ายังไงครับ?”
"ย่าจะว่ายังไง ย่าก็ดีใจน่ะสิ"
ย่ายังยิ้มน้อย ๆ เอื้อมมือไปลูบศีรษะเอ็มเบา ๆ 
"เอ็มมาอยู่กับย่ากับเชนะลูกนะ"
"ย่าน้อยจ๋า หนูดีใจที่สุด"
เอ็มน้ำตาคลอ โผเข้ากอดเอวย่าซุกเข้ากับเอว เฌเองก็เอื้อมมือไปลูบศีรษะเพื่อนเบา ๆ 
"แต่ย่าต้องไปคุยกับลุงดิษฐ์เขาก่อน" ย่าพูดอย่างเมตตาปราณี
"อยู่กับย่ากับเฌ อาจจะลำบากนะเอ็ม แต่ย่ากับเฌจะไม่ทิ้งเอ็ม" เฌให้คำมั่นกับเพื่อนรักของเช
"เอ็มเอ๊ย แล้วเอ็มแวะเข้าไปบอกลุงดิษฐ์นะว่าค่ำนี้ย่าจะไปหา ไปคุยด้วย ไม่ต้องบอกว่าเรื่องอะไรนะ"
"จ้ะย่า เดี๋ยวหนูแวะเลย"

กินข้าวกินยาแล้ว เฌหยิบสมุดบันทึกของเช มาบันทึกข้อมูลของเขาลงไปบ้าง
เขาจดคำถามที่สำคัญเกี่ยวกับเชและเขาไว้
จดข้อมูลที่โน้ตในโทรศัพท์ พวกรายการทรัพย์สินในชื่อซีซี่ที่สามารถดึงมาใช้ได้ เป็นแหล่งสำรอง
แป๊บเดียวเที่ยงอีกแล้ว เขาก็ลืมถามที่บ้านไปว่า ปรกติแล้วเชหากินข้าวยังไง
เฌลุกไปค้นหากระเป๋าตังค์ในห้องย่า เจออยู่หัวเตียง ในนั้นมีเงินอยู่หกร้อยได้ เลยยัดตังค์ที่เอ็มให้ไว้ด้วยกัน
แล้วเขาเลยเดินออกไปหาร้านตามสั่ง สั่งข้าวกิน

เจ๊คนผัดทักทายเขา แล้วทำตาโตเมื่อเขาพนมมือไหว้
"สวัสดีครับ"
"โอ๊ยย! ที่เฮียสุวิทย์เล่าว่าเชความจำเสื่อม มันจริงเหรอเนี่ย"
"ครับ เฌขอโทษที่จำพี่ไม่ได้นะครับ"
"เออ ๆ เรียกว่าน้านงก็ได้"
"จะเป็นน้าอยู่เหรอครับ? หน้าอ่อนเหมือนเป็นพี่เฌไม่กี่ปีเอง"
ไก่กระเทียมราดข้าวของเฌ จานใหญ่มาก ไก่เยอะแทบไม่เห็นข้าว

กลับไปก็กินยา นอนพักช่วงบ่ายตื่นมาเกือบบ่ายสาม เขารู้สึกคันหัวมาก ๆ 
มองบ่ามีขี้รังแคร่วงกราว ก็ได้แต่ทอดถอนใจ 
ซีซี่ไม่เคยมีรังแคให้เสียบุคลิกมาก่อน แถมกลิ่นหนังหัวตุเชียว
พอบ่ายสามย่าก็มาพร้อมชุดสังฆทาน เขาจึงเดินไปหาย่า 
ตะกายขึ้นรถสามล้อเครื่องที่ย่านั่งมารอหน้าบ้าน ให้ย่าบอกทาง

ย่าน้อยว่าวัดนั้นเป็นวัดที่ย่าไปบ่อย ๆ ตั้งแต่ย้ายมาอยู่กาญจน์ ย่ารู้จักกันดีกับเจ้าอาวาส
เขานั้นตื่นเต้นมาก ๆ ตั้งแต่ตอนเดินเข้าวัดและเข้าไปกุฏิท่านเจ้าอาวาส
ย่านำเขาไปไหว้ท่านเจ้าอาวาส เรียนท่านว่าเขามีเคราะห์หนักเกือบตาย ให้ท่านเมตตาให้พร
พอถวายสังฆทานเสร็จ หลวงพ่อท่านก็ให้ศีลพร รดน้ำมนต์ล้างซวยให้ 
เฌคู้ตัวฟังเสียงพระให้พรและรับน้ำมนต์ 
เขาเชื่อมั่นขึ้นเดี๋ยวนั้นแล้วว่า เขามาเกิดอีกครั้งในร่างนี้แบบถูกกฎหมายโลกวิญญาน
จะมีวิธีเกิดแบบไหนก็ไม่รู้ แต่เขาเกิดในร่างเช เขาไม่ได้สิง ไม่ได้ลักขโมยร่าง ไม่ได้เป็นวิญญานร้าย
เขาไม่ใช่ผี เขาเข้าวัดได้ เข้าใกล้พระได้ โดนน้ำมนต์ได้ 
แล้วเสร็จพิธี เขาก็กราบลาพระท่าน จากนั้นจึงขอย่าให้พาไปเสี่ยงเซียมซีเสี่ยงปวยหน้าพระประธาน

กำลังจะก้าวเข้าเขตพัทธสีมา ภาพในหนังผีตอนเด็ก ๆ ก็มา
เขาแอบนึกภาพตัวเองชักกระแด่ว ๆ เหมือนโดนไฟฟ้าช็อต
กลั้นใจก้าวขาเข้าเขตอุโบสถ โล่งใจมากที่ไม่เกิดอะไรขึ้น เขาไม่ใช่ผี
โฮ้ยยย! เกย์กินควายน้ำตาไหลหลั่ง ดีใจคร่ะ!
เมื่อไปถึงในโบสถ์ ย่าไปนั่งสวดมนต์อยู่ทางหนึ่ง
ตัวเขาเองจุดธูปเทียนกราบพระประธาน หยิบปวยมาวางไว้ใกล้มือ
หยิบสมุดบันทึกออกมา ประนมมือขึ้นแล้วกล่าวในใจตามคำเขียน
‘ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิได้โปรดคุ้มครองแนะแนวทางลูกด้วย ลูกพลัดพรากจากภพชาติเดิมบัดนี้ลูกอับจนหนทาง จึงตั้งใจมาเสี่ยงทาย ขอให้ชี้แนะ แนะนำลูกไปในทางสุขทางเจริญไม่ก้าวลงทางอบายด้วยเถิด’

ปวยมักอยู่ในศาลเจ้าจีน คือไม้เสี่ยงทายคู่ ทรงคล้ายถั่วข้างนึงแบนข้างนึงนูน 
การทำนายด้วยปวยนั้นใช้วิธีโยน ปรกติแล้วถ้าถามว่าใช่ แล้วปวยคว่ำอันหงายอัน แปลว่าถูกต้อง
เขาหยิบปวยมาถือในมือ จบมือขึ้นอธิษฐาน แล้วอ่านคำถามตามที่จดไว้ในสมุดบันทึก
‘ลูกอยากถามว่า วิญญานเด็กชายเช มองละแม ผู้เป็นเจ้าของร่างนั้น ได้ไปสู่สุคติแล้วใช่หรือไม่?’
เขาโยนปวยไปสามครั้ง ออกมาเป็นคู่คว่ำหงาย สามหนติดต่อกัน
หมายความว่า ใช่ เขาจดคำตอบ
ไม่รู้ว่าควรโล่งใจ ดีใจ หรือเสียใจอย่างไรดี

เขาอ่านคำถามต่อไป
‘ลูกอยากถามว่า วิญญานของลูก นายศิรศิส พีระประภัสสร์ จะมีโอกาสออกจากร่างนี้ ใช่หรือไม่?’
เขาโยนปวย ผลออกมาว่า คว่ำหน้าคู่สามครั้ง แปลว่า ไม่ใช่  นั่นคือไม่มีโอกาสออกจากร่างนี้
ใจคอไม่ดีเลย เขาถามเพื่อความมั่นใจในอีกแบบหนึ่ง
‘ลูกอยากถามว่า วิญญาณของลูกนายศิรศิส พีระประภัสสร์ จะต้องติดอยู่ในร่างนี้ตลอดไปใช่หรือไม่?’
ผลปวยสามครั้งออกมาเป็น คู่คว่ำหงายสามหนติดต่อกัน แปลว่า ใช่ ยืนยันเหมือนคำถามที่แล้ว
เฌรู้สึกขนหัวลุก เหงื่อพลั่กอยากร้องไห้เต็มแก่ กลืนน้ำลายเอื๊อกแล้วจดคำตอบไว้

และมาถึงคำถามสุดท้าย
‘ลูกขอให้ช่วยเลือกว่า เมื่อลูกต้องอยู่ในร่างเชถาวรแล้ว ลูกควรจะเริ่มชีวิตใหม่กับเช หรือ ควรจะใช้ชีวิตเดิมกับซีซี่ หากให้เป็นเช ขอให้ออกคว่ำหน้าหมด หากให้เป็นซีซี่ ขอให้ออกหน้าหงายหมด’
เขาโยนปวย ปวยไม่ตอบ มันออกมาคว่ำหงาย และ คว่ำหงายติดกันทั้งสามครั้ง
เขาตั้งคำถามใหม่
‘ลูกขอถามอีกครั้งว่า ลูกจะเลือกใช้ชีวิตเดิมกับซีซี่ เป็นทางเลือกที่เจริญไม่ไปอบายใช่หรือไม่?’
อีกครั้งที่ไม่ตอบ มันออกมาคว่ำหงายหนึ่งครั้ง คู่คว่ำหนึ่งครั้ง คู่หงายหนึ่งครั้ง

เทพยดาฟ้าดินไม่ตอบ แต่ให้เขาเลือกเอง
เขาต้องตรองเอง สร้างกรรมดีกรรมชั่วของเขาเอง
เขากราบลาพระประธานด้วยจิตอันผ่องแผ้ว แล้วคิดไตร่ตรองถึงหนทางไปของชีวิต
อย่างน้อยที่สุด วันนี้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ท่านได้ให้คำตอบที่ไม่มีใครให้ได้กับเขาแล้ว ถึงสองเรื่อง
เรื่องแรกเด็กชายเชไปสู่สุคติแล้ว และ เรื่องหลัง เขาจะต้องติดอยู่ในร่างนี้ตลอดไป ไปไหนไม่ได้แล้ว
เหลือทางชีวิตที่เขาจะต้องเลือกด้วยตัวเองคือ จะเริ่มใหม่เป็นเช หรือ จะย้อนไปเป็นซีซี่




เขาไม่เสียดาย ไม่อาลัยสถานะซีซี่ ในซากและสมบัติใด ๆ จากชีวิตเดิม
ตัวตน สมอง ปรีชาญาน ความทรงจำและประสบการณ์ ยังอยู่ครบถ้วนที่ในความจำของเขานี่
ทรัพย์ศฤงคารนั้น หนึ่งสมองสองมือของเขาหาได้ไม่อับจนแน่นอน
ถ้าเขาจะอยากกลับไปเป็นซีซี่ก็ด้วยเหตุผลเดียว คือได้เจอคนที่รัก ซึ่งไม่เป็นซีซี่เขาก็เจอได้

กลับไปเป็นซีซี่นั่นง่ายมาก เพียงแค่เขาพิสูจน์ตัวกับที่บ้านได้ว่าเป็นซีซี่ แค่นั้นทุกอย่างก็กลับมาเหมือนเดิมแน่ ๆ
แต่...ถ้าเขาทำแบบนั้น ให้เขาไปขอคืนสถานะซีซี่ในร่างเช...
...
มันจะเหมือนเขาจนตรอก ซมซานกลับไปขอกินบุญเก่าไหม?

ป่านนี้ทรัพย์สมบัติเดิมของเขาคงถูกจัดสรรโอนมรดกให้พี่น้องหมดแล้ว 
ถ้าเขากลับไป จะให้เขาไปทวงมรดกคืนก็ไม่ใช่เรื่อง แล้วถึงเขาไม่ทวงพวกนั้นก็คงแห่กันเอามาคืนให้เขาอยู่ดี
แม้เขารู้ว่าต่อให้ได้คืนมา มันก็ไม่กระเทือนพวกพี่น้องเขาให้จนลงสักนิดก็ตาม
แต่เขาไม่อับจนสิ้นไร้ไม้ตอกแบบนั้น
มันไม่ใช่วิถีซีซี่
เขาคิดแบบคนถือตัว ด้วยนิสัยหยิ่งจองหองของเขาแก้ยาก
ฟ้าให้มาแค่นี้ก็แค่นี้สิ ให้หนึ่งสมองของเฌมาวี หนึ่งพื้นชีวิตของเชมองละแม
หนึ่งคนหนึ่งวิญญาณ เฌกับเช จะไปกันได้ไกลแค่ไหน ก็มาลองดูกันสักตั้งไหม
รากฐานซีซี่เขาก็ไม่ได้จะทิ้งเด็ดขาด แต่เก็บไว้เป็นไม้ตาย เป็นทางรอดทางสุดท้าย 

เขาเลือกแล้ว เขาจะสร้างทุกอย่างใหม่เล่นเกมชีวิตใหม่ 
รังสรรค์ชีวิตที่ดีจากพื้นชีวิตด้อยของเช ด้วยสมองของซีซี่
ปราศจากปัญหาที่ต้องย้อนแก้ไข ไม่มีหนี้เดิมให้กลับไปชดใช้ ไม่มีแค้นค้างให้ทวงชำระ
ชีวิตนี้คือกำไร ชะตาให้อิสระภาพกับเขา ให้โอกาสมีชีวิตอีกครั้ง เวลานี้เขาเลือกทางชีวิตของเขาแล้ว

ชีวิตของฉัน
เฌมาวี มองละแม
C'est Ma Vie   Mon La Mer
เขาคือ เฌ






_________________
C'est ma vie  - ชีวิตของฉัน
Mon la mer   -  ทะเลของฉัน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.742K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,742 ความคิดเห็น

  1. #4605 Torii_sp (@Torii_sp) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 20:17
    ขนลุกกกกก
    #4,605
    0
  2. วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 21:40
    เอาจริงนะชั้นชิปเอ็มกับเชอ่ะ ไม่รู้เป็นไรเขินนนน
    #4,556
    0
  3. #4478 ourkide (@canbill) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 20:45

    ชื่อแพงมากค่า ขอยืนยัน

    #4,478
    0
  4. #4428 12311232123312 (@12311232123312) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 19:50
    แงงงงงงง
    #4,428
    0
  5. #4177 - cherish 。 (@picha-bow) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 21:16

    แอทติจูดคุณซีซี่คือยืนหนึ่งมาก เป็นเราคงสติแตกแต่คุณซีซี่คือยอมรับง่ายดายมาก ทึ่งตั้งแต่ฉากอาบน้ำ เป็นเราเราคงร้องไห้ ;___; กินง่ายอยู่ง่ายมาก แถมไม่ยอมกลับไปพิสูจน์ว่าตัวเองเป็นซีซี่อีก

    #4,177
    0
  6. #4146 gwynplaine (@gwynplaine) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 14:11
    โชคดีที่เชมีเพื่อนดีๆอย่างเอ็มนะ
    #4,146
    0
  7. #4079 แมวมุม. (@tina2541) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 16:51
    นี่เป็นคนชอบส่วนยูเซอร์กับพาสเวิร์ดไว้ในสมุด เพราะขี้ลืมมากๆ ตอนแรกคิดว่าแปลก แต่เชก็ทำ 555555555
    #4,079
    0
  8. #3985 khunsom08 (@khunsom08) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 11:55
    เริ่ดๆ ค่ะ สวยๆ
    #3,985
    0
  9. #3872 llllovellll (@llllovellll) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 01:35
    จริงๆจนแต่ไม่มีหนี้ก็คือดีมากๆเลยนะ ต่อยอดชีวิตได้ง่ายขึ้น ทัศนคติเฌโอเคเลยอ่ะ สู้ๆเน้อ เอ็นดูเอ็มมาก คุณย่าก็น่ารักใจดี
    #3,872
    0
  10. #3831 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 14:54
    สนุกมากเลยอ่าาา เฌคนดี
    #3,831
    0
  11. #3690 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 15:12
    เฌทัศนคติดีมากค่ะ เอ็มก็น่าเอ็นดูมาก
    #3,690
    0
  12. #3670 Extra Ordinary (@Orndinaryme) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 22:14

    ชอบมากเลยค่ะ ชอบความคิดเฌ และรู้สึกถึงมิตรภาพความรักของเชกับเอ็มมาก ดีใจที่เฌจะดูแลย่ากับเอ็ม

    #3,670
    0
  13. #3571 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 12:34
    ลุ้นนนนน
    #3,571
    0
  14. #3530 ~PiToN~ (@nightsza) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 19:08
    เลือกทางเดินตัวเองให้ดีๆ
    #3,530
    0
  15. #3452 NoeynoeyEiei (@NoeynoeyEiei) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:19
    ชอบอะ แอบกลัวค่ะ55555
    #3,452
    0
  16. #3405 Mint S (@siri-ch36) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:13
    เขียนดีมากเลยค่า
    #3,405
    0
  17. #3266 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:51
    ขนลุกเด้อตอนเสี่ยงทาย
    #3,266
    0
  18. #3248 KookKeng04 (@KookKeng04) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:02
    เฌ สู้ๆ เอ็มก็คือน่ารักมาก
    #3,248
    0
  19. #3150 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 11:27
    เณก็สตองไปอีก55555555
    #3,150
    0
  20. #3122 heutesprecheich (@heutesprecheich) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 15:28
    น่าติดตามมากค่ะ เฌสู้!!
    #3,122
    0
  21. #3047 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 22:36
    สู้ๆๆจ้า^^
    #3,047
    0
  22. #2972 หูยไรอ่ะ (@wang-j28) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 16:32
    เขียนดีจริงๆ เฌสู้ๆ นะ
    #2,972
    0
  23. #2898 peangploy (@hoshiworld) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 07:37
    เอาใจช่วยเฌน้าาาา
    #2,898
    0
  24. #2888 galaxysecret🌈🌈 (@galaxy_secret) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 21:39
    อยากจะกดหัวใจให้สักร้อยครั้ง สนุกมากเลย ชอบความคิดทัศนคติของซีซี่มาก
    #2,888
    0
  25. #2621 • Doctorสกั๊ง' ' (@phreawy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 10:16
    เฌคนดีย์ ชอบมากค่า
    #2,621
    0