[SF EXO] TALKIN' BOUT LOVE [HUNHAN etc.]

ตอนที่ 10 : [ S F ] PROTECT THE BOSS (Kris x Suho ft.HUNHAN) P.3 [THE END] 120%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,437
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    18 พ.ค. 56

Title: Protect The Boss #3

Author: iearnbaa

Couple: Kris x Suho

 

 

 

== P T B ==

 

 

 

“อาวช็อกโกแลต”

…...

“อ๊ะ ไม่ๆ เอาสตรอเบอร์รี่~

“งั้น

“ไม่ๆๆ วานิลลาา อาววานิลลา”

“เอา..

“อ๊ะ ไม่

“เอามาทั้งสามรสเลยครับ ขอบคุณครับ”

คริสหันไปมองท่าทางดีใจของคุณหนูจอมยุ่ง หลังจากนั่งเลือกรสไอศกรีมอยู่นานสองนาน เพราะสรุปไม่ได้ว่าอยากกินรสไหนแน่ จุนมยอนจ้องเมนูแล้วก็เปลี่ยนไปเปลี่ยนมานับสิบรอบจนพนักงานไม่เป็นอันทำการทำงานกันแล้ว ยังโชคดีที่หญิงสาวใจดีไม่ได้ว่าอะไรเพราะเห็นคนนี้เป็นเด็ก

“สุดยอดเลย~ ได้กินติมตั้งสามลูกแหน่ะ”

คุณหนูยกมือป้อมขึ้นมานับนิ้ว มากินกับคริสเขาได้กินตั้งสามลูกสามรสในคราวเดียวกัน ไม่ได้การวันหลังต้องให้คริสพามาบ่อยๆ

 
 

ทั้งสองนั่งอยู่ที่เคาท์เตอร์ริมกระจกของร้านซึ่งมองเห็นถนนด้านนอกได้เต็มตา  หลังจากรอไม่นานไอศกรีมถ้วยใหญ่ก็มาเสิร์ฟ จอมยุ่งถึงกับตบมือชอบใจที่ได้กินไอศกรีมถ้วยใหญ่ผิดกับคริสที่ส่ายหัวช้าๆเพราะรู้ว่าตัวเล็กนี่ต้องกินไม่หมดแน่นอน และกรรมมันต้องตกที่เขา

“เชอร์รี่เยอะแยะเลย~

“หืม”

“เค้าชอบกินเชอร์รี่”

คริสปล่อยให้เจ้านายหยิบลูกสีแดงสดบนวิปครีมกินอย่างเพลิดเพลิน แถมป้อนให้อีกซะด้วย กินไปกินมาก็เละเทะรอบปาก ร่างสูงก็เป็นฝ่ายคอยเอาทิชชู่เช็ด

ใครจะเชื่อว่าคนที่เคยจับปืนจับอาวุธต้องมาจับช้อนป้อนไอศกรีมเด็กตัวเล็กแบบนี้

“คริสกินบ้างสิ~ มา..จุนป้อน”

“ไม่เป็นไรครับ คุณหนูทานเถอะ”

“จุนจะป้อน”

เมื่อเห็นอีกฝ่ายยื่นช้อนมาเขาก็ต้องอ้าปากรับอย่างปฏิเสธไม่ได้  นี่เป็นครั้งแรกที่เขามาร้านหวานๆแบบนี้ และเป็นครั้งแรกที่มีคนป้อนไอศกรีมเขาแบบนี้ มันคล้ายว่ามาเดทได้เลย ถ้าคนข้างๆไม่ใช่เด็กแปดขวบแบบนี้

 
 

เดทหรอ

 

คำๆนี้ไม่เคยเวียนเข้ามาอยู่ในชีวิตเขาได้เลยนะ

 

ความรักอะไรยิ่งไม่เคยเจอ

 
 

ชีวิตเขาเติบโตมาด้วยงานคุ้มกัน เรื่องความรักยิ่งเป็นสิ่งไม่จำเป็น ถ้าวันนึงเกิดเขาตายในหน้าที่ลองคิดดูว่าเขาจะทำให้คนๆนึงตายทั้งเป็นขนาดไหน คนรักของเขาคงเสียใจมากที่เขาจากไป แถมงานแบบนี้มันต้องทุ่มสุดตัว จะเอาเวลาที่ไหนไปดูแลใครไปใส่ใจใครได้

 
 

“คริส~

…...

“คริสสส”

“อ่ะ..ครับคุณหนู”

“จุนมีความสุขจังเลย~

เด็กน้อยยิ้มออกมาอย่างจริงใจระหว่างที่มือก็ตักไอศกรีมถ้วยใหญ่กิน  มันเป็นรอยยิ้มที่แสนสะอาดและบริสุทธิ์เหมือนกระดาษขาวว่างเปล่าที่ยังไม่มีสีใดๆแต่งเติมลงไป คริสจ้องมองคุณหนูของเขาอยู่แบบนั้น

 
 

อะไรไม่รู้ดลใจให้เขาเอื้อมมือไปจับแก้มนิ่มของจุนมยอน ทำให้ตัวเล็กละความสนใจจากของตรงหน้าหันมามองบอดี้การ์ดร่างใหญ่ที่นั่งอยู่ข้างๆ

 
 

“หื้มม?” จุนมยอนเอียงคอสงสัย แล้วเผยยิ้มหวานอีกครั้งอย่างไม่รู้เดียงสา

 
 

ผมว่าผมเจอแล้ว

 
 

สิ่งที่ผมอยากจะปกป้องจริงๆ…..

 
 

ผมจะปกป้องรอยยิ้มของจุนมยอนด้วยชีวิตสาบาน

 

 

 
 

 

 

 

เป็นเวลาเย็นย่ำเต็มที เมื่อทั้งคู่ทานของหวานเรียบร้อยแล้ว คริสพาจุนมยอนออกมาจากร้านสีหวานพอก้าวพ้นประตูเด็กน้อยก็วิ่งเร็วจี๋มาเกาะตู้กระจกที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากร้านนัก


ตุ๊กตากระต่ายตัวเล็กที่บรรจุเต็มอยู่ข้างในตู้หยอดเหรียญมันทำให้จุนมยอนตาเป็นประกาย และก็ไม่พ้นที่จะหันมาทำสายตาออดอ้อนใส่คนที่เดินตามหลังมา

“คริสส จุนอยากได้ต่ายย~

“ผมว่าเราไปซื้อเอาไม่ดีกว่าหรอครับ”

“แต่จุนอยากได้ต่ายแบบนี้”

“เอ่อ..

“นะคริสนะ.. น๊า~

เพียงแค่นั้นร่างสูงก็ต้องคลำตามกระเป๋าเพื่อค้นเหรียญภายในตัว  เขาจับที่กระเป๋าซ้ายก็พอจะมีเศษเหรียญอยู่สองสามเหรียญ จากนั้นก็นำมาหยอดตู้ เสียงเพลงดังบ่งบอกว่าเกมส์ไล่ล่ากระต่ายเริ่มขึ้นแล้ว คริสบังคับมือจับไปมาโดยมีผู้ช่วยคอยสอดส่องอยู่ด้านข้าง

 

 
 

“ซ้าย ซ้าย อ๊ะ ขวาาา คริสเลยแล้ว~

….ยากจริงๆ”

เขาสู้กับไอเครื่องนี่อยู่นาน นี่เป็นรอบสุดท้ายแล้วหลังจากที่พลาดมาถึงสองตา ให้ตายเถอะ เขาเป็นนักแม่นปืนอันดับต้นๆของสำนักงานนะ จะปืนพกหรือไรเฟิลเขาไม่เกี่ยงที่จะใช้มันเล็งใส่ใคร แต่นี่ก็แค่การจับตุ๊กตา ไอคันโยกบ้านี้ก็บังคับยากแสนยาก เหมือนมันจะหยิบแต่มันก็หยิบไม่ได้

คนอย่างเขาจะมาตายเพราะไอตู้นี่หรอ แล้วสายตาคาดหวังของเจ้านายเขาอีกหล่ะ เขาโดนดวงตากลมมองด้วยความเสียใจมาสองรอบแล้ว เปลี่ยนใจไปซื้อที่ร้านของเล่นตอนนี้ไม่ดีกว่าหรือไง เฮ่อ ท่องไว้เพื่อเจ้านาย..เพื่อเจ้านาย

 
 

หมับ

 

“อ๊ะ ได้แล้ว ได้แล้วววว”

“ได้สักที”

“คริสของจุนเก่งที่สุดเลยอะ~เก่งที่สุด~~!

จุนมยอนร้องเสียงดังแล้วกระโดดไปมาเมื่อมีกระต่ายโชคร้ายตัวนึงถูกมือจับหยิบขึ้นมาจนได้ มันค่อยๆเคลื่อนตัวอย่างช้าจากตรงกลางมาสู่ช่องรับตุ๊กตา

 
 

คริสยิ้มออกมาอย่างดีใจ มันเป็นรอยยิ้มกว้างที่ไม่มีใครได้เห็นมานานแล้ว เขาก็รู้สึกสนุกกับการลุ้นครั้งนี้ไปด้วย เขาทำให้จุนมยอนไม่ผิดหวัง

ร่างสูงก้มลงเพื่อหยิบตุ๊กตากระต่ายในช่องสี่เหลี่ยมจากตู้เพื่อเอามาให้เจ้านายของเขาที่รอจะได้มันมานาน

 
 

“คุณหนู..ตุ๊กตานี่….

 
 

ทว่าหันมาอีกทีจุนมยอนก็ไม่ได้อยู่กับเขาเสียแล้ว

 
 

“คุณหนู!!!!!!” เขาแผดเสียงลั่น ตุ๊กตาตัวเล็กแทบหลุดมือร่วงลงสู่พื้น คริสหันซ้ายหันขวาเพื่อหาตัวเจ้านาย

 
 

แล้วเขาก็เห็นอีกฝากหนึ่ง ร่างสมส่วนของชายชุดดำคนนึงกำลังอุ้มคุณหนูของเขาขึ้นรถแล้วรีบบึ่งออกไป เขาวิ่งไปหารถ มือขวาก็กดโทรศัพท์เพื่อโทรออก

 

 

 

 

“คุณลู่หานคุณแจ้งตำรวจเดี๋ยวนี้!! คุณหนูถูกลักพาตัว!!!

 

 

 









== P T B ==

 


 

เส้นทางรอบที่มีแต่ตึกเริ่มแปรเปลี่ยนสีเขียวๆของต้นไม้ใบหญ้า นี่คงออกมาจากนอกเมืองแล้ว ร่างสูงยังคงขับรถตามรถคันสีดำที่มีคุณหนูของเขาโดนจับอยู่ในนั้น เขาโทรรายงานบอกทางให้เจ้าหน้าที่ตำรวจอยู่เรื่อยๆ

และทันใดนั้นรถคันดังกล่าวก็แล่นเข้าข้างทาง คริสจอดรถที่ปากทางของซอยที่มีแต่ไม้ขึ้นรกๆเพื่อสอดส่องดูว่ารถคันนั้นจะไปไหนต่อ ความจริงเขาอยากจะชิงตัวคุณหนูกลับมาให้เร็วที่สุด แต่เขาทำไม่ได้หากจะยิงสกัดรถของโจรลักพาตัว จุนมยอนจะต้องไม่ปลอดภัยถ้ารถเกิดเสียหลัก

เขาต้องห่วงความปลอดภัยของจุนมยอนอันดับแรก

“กองเสริมมาพร้อมแล้วใช่มั้ยครับ งั้นพวกคุณรออยู่ทางเข้าก่อน ผมจะบุกเอง”

เขากดตัดสายโทรศัพท์แล้วขับรถเข้าซอยลึกไป ขับไปไม่นานก็เจอบ้านร้างแห่งหนึ่งและข้างหน้าก็มีรถของโจรจอดอยู่ คริสคิดว่าจุนมยอนคงอยู่ข้างในบ้านแน่ๆ

อดทนไว้นะครับ

ผมกำลังจะไปช่วยนะคนดี







 

ร่างสูงลงจากรถพร้อมปืนพกหนึ่งกระบอกที่เขานำติดรถเอาไว้ บอดี้การ์ดหนุ่มค่อยๆเดินเรียบไปยังด้านข้างของตัวบ้านเพื่อดูลาดเลา  เขาอาศัยช่องหน้าต่างที่พังยับเยินเพื่อส่องดูข้างใน

คุณหนูของเขาหมดสติ

และถูกวางนอนอยู่บนฟูกเก่าๆ


ความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามา เขาควรดูแลคนตัวเล็กให้ดีกว่านี้ จุนมยอนยังคงเป็นแค่เด็กแปดขวบกลับต้องมาเจออะไรร้ายๆแบบนี้ ไม่อยากจะคิดว่าสภาพจิตใจของตัวเล็กจะเป็นยังไง

ที่แน่ๆเขาจะไม่ยอมให้คุณหนูต้องเป็นอันตรายเด็ดขาด

….แม้ต้องแลกด้วยชีวิต…..



 

 

 

 

“เงินสดยี่สิบล้านวอนแลกกับตัวคุณหนู”

ชายชุดดำรูปร่างไม่สูงมากกำลังต่อสายโทรศัพท์และต่อรองเรื่องค่าไถ่ คริสรู้ได้ว่ามันคงคุยอยู่กับคนที่บ้าน ซึ่งเรื่องนี้เขาบอกลู่หานไปแล้วว่าให้มีสติ และทางที่ดียอมๆมันไปก่อน

 

จังหวะนั้นคนร้ายวางสาย และออกไปตรวจดูลาดเลาข้างนอก คริสได้โอกาสจึงอ้อมไปทางข้างหลัง แล้วแอบเข้าไปในตัวบ้านได้อย่างเงียบเชียบ

 

“คุณหนูครับ..

 

เขาเข้าถึงตัวจุนมยอนแล้ว ทว่าเด็กน้อยกำลังสลบไสล ไม่มีการตอบรับใดๆ

 

“ผมจะพาออกไปจากที่นี่นะ”

 

คริสอุ้มจุนมยอนขึ้นไว้กับตัว พยายามกลับออกไปทางเดิม

 

 

“แก!!

ไม่ทันการณ์ คนร้ายกลับเข้ามาเห็นร่างสูงซะก่อน เขายิงปืนหนึ่งนัดมาเฉียดที่เสาใกล้ๆตัวคริส ร่างสูงเบี่ยงหลบแล้วพาร่างคุณไปนอนพิงไว้ที่หลังกำแพงส่วนห้องครัว

 

ปัง!! ปัง!!

 

กระสุนสองนัดตามมา แต่ก็โดนที่ผนัง คริสเองยิงโต้ตอบกลับไป เขารีบต่อสายถึงกองกำลังให้รีบเข้ามาปิดล้อมพื้นที่

 

ชายชุดดำย่างกรายเข้ามาใกล้เรื่อยๆ พร้อมกับสาดกระสุนอีกหลายนัด

 

 

ปัง!! ปัง!! ปัง!!

 

“อั่กก


ระหว่างที่ยิงต่อสู้กันไปมา กระสุนนัดนึงได้ฝังเข้าบนไหล่ขวาของคริส ของเหลวสีแดงไหลซึมเนื้อผ้าเป็นวงกว้าง มันฝังอยู่ในนั้นไม่ทะลุออกไป เขากำลังเสียเลือดอย่างมาก

 

ร่างสูงกดที่ปากแผลเพื่อหยุดเลือดที่กำลังไหล เขาหันไปมองหน้าจุนมยอนที่นอนหลับตาอยู่ข้างๆ มือหนาแตะที่ใบหน้าของคุณหนูตัวเล็ก ก่อนจะปิดตาลง

 

แล้วเปิดตาขึ้นพร้อมกับเอี้ยวตัวไปเล็งกระบอกสีดำ

 

 

ปัง!! ปัง!!

 
 

กระสุนหนึ่งในสองนัดเจาะเข้าที่กลางกระโหลกคนร้าย

 

 

 

 

เสียงโหวกเหวกของเจ้าหน้าที่ตำรวจกรูเข้ามา

 

 

ภาพศพคนร้ายถูกแบกออกไป

 

 

คนหลายคนเข้ามาเคลียร์พื้นที่

 

 

นักข่าวถ่ายรูปทำข่าว เสียงชัตเตอร์ดังไปทั่ว

 

 

 

 

“คุณหนู..

สติของคริสเลือนลางเต็มที เขาเสียเลือดมากจากบาดแผลที่มีลูกตะกั่วฝังอยู่

 

“คุณหนูจุน

เจ้าหน้าที่ล้อมรอบตัวเขา ทำการแบกหามเข้าไปขึ้นเตียง คุณหนูของเขาก็ถูกพาออกไปพร้อมกัน และจังหวะนั้นเขาก็รู้สึกเหมือนได้ยินเสียงนางฟ้าตัวน้อยของเขาร้องเรียกชื่อ

 

“คริสคริส

ร่างของจุนมยอนพุ่งเข้ามาข้างเตียงเข็นแม้เจ้าหน้าที่จะห้าม มือเล็กจับมือของเขาไว้ เขารู้สึกได้แม้มันจะพร่าเลือนเต็มที

 

“อย่าร้อง..ไห้”

 

“คริส..ฮึก คริส”

 

…..” ไม่มีเสียงใดลอดออกมาอีกแล้ว หน้ากากออกซิเจนถูกนำมาวางครอบไว้ พร้อมกับเปลือกตาหนักอึ้งที่ค่อยๆปิดลง

 

“คริสสสสสส~!เด็กน้อยหน้าตามอมแมมไปหมดเพราะน้ำตาที่ทะลักออกมาราวกับเขื่อนที่พัง “ฮึก ..ไม่เอา..ไม่!!

 

“จุน..ฮืออ..จุนจะเป็นเด็กดี” เขาร้องไห้เสียงดัง “คริส จุนจะเป็นเด็กดี จะเชื่อฟังคริส...ฮื่ออ..

 

“จะไม่..ฮึก..ดื้อ จุนจะเป็นเด็กดี”ร่างสูงได้เพียงกระตุกยิ้มภายใต้หน้ากากที่ครอบอยู่  

เขาทำอะไรไม่ได้แม้เพียงจะยกมือขึ้นมาเช็ดน้ำตาให้เด็กน้อยที่ร้องจนตาแดงก่ำ ร่างของเขาถูกยกขึ้นรถพยาบาลที่เปิดหวอเสียงดัง

 
 

“คริส.คริส!!!

 

 
 

 

ภารกิจของเขาเสร็จสมบูรณ์แล้ว

 

เขาช่วยชีวิตจุนมยอนไว้ได้

 

เขารักษาคำสาบาน

 

คำสาบานที่ว่าจะปกป้อง

 

รอยยิ้มของจุนมยอน







 

แม้ว่าเขาจะไม่มีโอกาสได้เห็นมันอีกก็ตาม

 

 





== P T B ==

 







 

10 ปีต่อมา….

 

 




 

สายลมที่พัดไหวเอื่อยเฉื่อย ดอกหญ้าพัดไหวตามแรงลม เด็กชายยืนอยู่เพียงลำพังท่ามกลางพื้นที่กว้างป้ายหลุมศพนับร้อยเรียงรายอยู่เป็นบริเวณ ใช่แล้ว ที่นี่คือสุสาน บรรยากาศเศร้าสร้อยโดยรอบทำให้เด็กหนุ่มตัวขาวที่ตอนนี้โตจนอายุสิบแปดปีบริบูรณ์แล้วแทบไม่อยากจะยืนอยู่

 

เขาไม่ชอบที่แบบนี้เลย

ได้แต่มองดูรูปบนป้าย รูปของคนที่จากไปอย่างไม่มีวันกลับมา

 

มือบางปัดกวาดทุกอย่างที่ขึ้นรกรุงรัง หยิบดอกไม้แห้งๆอันเก่าออก แล้วนำช่อใหม่ไปวางแทนที่  มองดูรูปของคนที่ยิ้มบางๆให้บนหน้าหลุมศพ แม้จะผ่านมาเนิ่นนานแต่เขาก็ไม่เคยลืม แม้จะเกิดขึ้นในสมัยเด็กแต่เขาก็ยังจำมันได้ ถึงแม้ตอนนั้นเขาจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความตายคืออะไร

 

“คุณหนูครับ.. เราแวะที่นี่กันนานแล้ว ได้เวลาเข้าเรียนแล้วนะครับ”

 

“อาลู่

 

“ครับคุณหนู” ลู่หานตอนนี้อายุขึ้นเลขสามแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังเป็นพ่อบ้านที่หน้าตาเหมือนคนอายุยี่สิบต้นๆ

 

เด็กหนุ่มเดินเข้ามาสวมกอดพ่อบ้านที่เลี้ยงดูตนมาแต่เล็ก ตัวเขาสูงพอๆกับลู่หานแล้ว

 

“ขอบคุณนะที่ดูแลจุนมาตลอดเลย”

 

“ขอบคุณอะไรกันครับ มันเป็นหน้าที่ของผมนี่นา”

 

ทั้งสองยิ้มให้กัน ทำให้บรรยากาศรอบๆสดใสกว่าที่เป็นอยู่ ลู่หานลูบหัวเด็กชายในความดูแลของเขาอย่างเอ็นดูก่อนจะมีเสียงขัดขึ้นมาซะก่อน

 

“อะแฮ่ม.. จะกอดกันอีกนานมั้ยครับ ถ้าผมไปโรงเรียนสายผมจะทำโทษคนพาไปส่งนะ”

 

“ขัดจังหวะจริงๆเลยเซฮุน คนเขารักกันนายมายุ่งไรด้วย แบร่”

 

ขายาวๆรีบก้าวเข้ามาแล้วดึงคุณพ่อบ้านหน้าหวานออกจากเพื่อนสนิท “คนรักกัน แต่นี่อะ ของฉัน โอ๊ย

 

ลู่หานต่อยเอวของเซฮุนแล้วมองด้วยสายตาเชิงดุ นี่ก็ผ่านมาเป็นสิบปีคุณหนูโอคนนี้ก็ยังขี้หวงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ ให้เขาได้เข้าใกล้ใครหรือทำท่าว่าจะเอ็นดูใครมากไม่ได้หรอก หวงของตลอดเลยจริงเชียว ตกลงใครโตกว่าใครกันแน่นะ

 

“ไปกันเถอะครับ ผมโทรไปลาอาจารย์แค่ช่วงเช้านะ”

 

ร่างบางของพ่อบ้านรีบดันคุณหนูทั้งสองเดินไปขึ้นรถ ทั้งนี้ทั้งนั้นสองคนนี้ก็ยังตีกันไม่ยอมหยุด สองเสียงเถียงกันไปมาตลอดทาง

 

เฮ่อ ลู่หานชาติที่แล้วแกทำบุญทำกรรมอะไรไว้กับคนอายุน้อยกว่านะ

 

 

 

 

 

 

 

 

ครืดดด ครืดดด

 

“ฮัลโหล”

 

คนตัวขาวต้องฟุบกับโต๊ะเพื่อรับโทรศัพท์ในเวลาเรียน ตอนนี้คุณครูก็ยืนสอนสูตรฟิลิกส์ปาวๆอยู่หน้าห้อง  เลยไม่ทันได้ดูหน้าจอด้วยว่าใครเป็นคนโทรมาเวลานี้

 

[“เมื่อเช้าไปไหนทำไมไม่ให้ผมไปส่ง”]

 
 

เขาจำเสียงเข้มนี้ได้ตั้งแต่คำแรก


มุมปากยกยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะตอบกลับไป

 
 

“ไปไหว้หลุมศพคุณพ่อคุณแม่ ก็เห็นคริสทำงานเหนื่อยนี่ ไม่อยากปลุก” จุนมยอนต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการลดเสียงให้เบาที่สุด

 

[“ผมเหนื่อยเพื่อใครล่ะ”]

 

“จ..จะไปรู้หรอ~ ” ซะที่ไหนล่ะ เขารู้คำตอบดี แต่อยากฟังอยากปากอีกคน

 

[“เพื่อคุณหนูของผมนั่นแหละ”]

 

ฉ่าาาาาาาา -/////////-

 

โอเคๆๆๆ ยอมมมม
 

 

[“เลิกเรียนผมไปรับนะ”]

 

“จริงหรอ!

 

จุนมยอนแทบตะครุบปากตัวเองไม่ทัน เพราะเผลอส่งเสียงดังจนเพื่อนที่นั่งข้างๆหันมามอง

 

“จริงหรอ มารับจริงหรอ” เขาได้ยินเสียงหัวเราะมาจากปลายสาย

 

[“ไม่จริง ผมล้อเล่นน่ะ”]

 

“คริสอ่ะ~ จำไว้เลย”

 

[“ฮ่าๆ จริงรึเปล่าก็มองลงมาสิ”]

 

ร่างบางขมวดคิ้วเข้าหากัน ก่อนจะค่อยๆลดโทรศัพท์ลง เงยหน้าขึ้นจากโต๊ะแล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง

 

!!!!!!!!!!

 

“มายืนหล่ออะไรหน้าโรงเรียน!” เอามือป้องปากแล้วรีบกรอกเสียงดุใส่

[“ก็มารอคุณหนูไงครับ?”]

 

“ไปรอในรถสิ คริสอ่า” โอ้ย อยากจะร้องไห้ ใครสั่งใครสอนให้มายืนหน้าสลอนแบบนั้น

 

[“ทำไมล่ะครับ?”]

 

ร่างสูงที่อยู่ปลายสายเกาหัวอย่างไม่เข้าใจ  คนอุตส่าห์กะมาเซอไพรซ์เลยมายืนรอรับหน้าโรงเรียน กะว่าจะยืนพิงรถรอแฟนเด็กเลิกเรียน มาถึงก็น่าจะวิ่งมาหาเขาด้วยรอยยิ้มน่ารักสิ

 

แต่ยืนคิดได้ไม่นาน คำตอบปลายสายที่ส่งเสียงเบาราวกับกระซิบมาก็ทำให้เขายิ้มออกมาอย่างง่ายดาย

 

 

“เลิกยืนทำหน้าหล่อได้แล้ว..…เค้าหวง”

 

 

 

 

 

 

มันผิดไปจากที่จุนมยอนคาดไว้ซะนี้ไหนล่ะ คุณบอดี้การ์ดสุดหล่อของเขาทำเอาโรงเรียนแทบแตก อะไรคือการเดินออกมาจากตึกแล้วเห็นแฟนตัวเองโดนสาวๆรุมล้อมแบบนั้น แถมยังโปรยยิ้มหว่านเสน่ห์อีก ไปตัดผมมาตอนไหนก็ไม่รู้ ทำผมดำเข้มเหลือบแดงๆแล้วก็ไถข้างแบบแบดบอย

 

ไม่พอนะ วันนี้ใส่เสื้อกล้ามสีขาวแล้วคลุมทับด้วยเสื้อสูทสีดำเรียบๆอีกที คิดว่าตัวเองเป็นดาราหรือไง แจกลายเซ็นเลยมั้ย ตั้งงานแฟนไซน์มันซะตรงนั้นเลยมั้ยล่ะ ฮึ!

 

“หน้ายับหมดแล้ว”

 

คริสละมือข้างหนึ่งจากพวงมาลัยเพื่อหยิกแก้มคนข้างๆที่นั่งบูดบึ้งตั้งแต่ขึ้นรถมา แถมไม่ยอมให้เขาถือกระเป๋านักเรียนให้ด้วย

 

“วันหลังไม่ต้องมารับเลยนะ”

 

โดนปัดมือออกไม่พอแถมโดนประโยคหนักๆใส่มาอีก เฮ่อ นี่สินะ มีแฟนเด็กต้องหมั่นตรวจเช็คร่างกาย

 

“ผมผิดอีกแล้ว”

 

“รู้ตัวก็ดี แล้วก็ง้อซะด้วย”

 

แหน่ะะะ มีการสั่งให้คนอื่นง้ออีกนะ สรุปผมผิดใช่ป้ะ เออ ผิดก็ผิด ไม่อยากขัดใจคุณหนูเค้า

 

“คร้าบๆ ไอศกรีมสามลูก เชอร์รี่เยอะๆใช่มั้ย”

 

แอบเห็นมุมปากของร่างบางยกยิ้มขึ้นมาได้ คริสก็โล่งใจถือว่าจุนมยอนเองก็ไม่ได้โกรธอะไรมาก หาเรื่องจะไปกินไอติมอย่างเคยว่างั้นแหละ

 
 

 

นี่มันก็ผ่านมาหลายปีแล้วที่ความสัมพันธ์ของเขาและคุณหนูเริ่มเปลี่ยนแปลงไปโดยไม่มีใครรู้ตัว สำหรับคุณหนูอาจจะเพราะเขาโตขึ้น และได้เรียนรู้ว่าอะไรที่เรียกกันว่าความรัก

แต่สำหรับเขา

คริสรู้ตัวว่าความรักของเขาอยู่ด้วยกันมาตลอด ตั้งแต่วันที่ฟื้นขึ้นมาในโรงพยาบาลเพราะปวดบาดแผลที่ไหล่ แล้วเห็นคุณหนูตัวน้อยฟุบหลับอยู่ข้างๆยามตื่น

 

ไม่ใช่หน้าที่ ต่อจากนี้เขาจะไม่เพียงปกป้องคุณหนูเพราะแค่ภาระหน้าที่

 

เขาจะปกป้องด้วยหัวใจ

 

ร่างสูงสัมผัสได้ถึงแรงที่ทิ้งมาบนไหล่ขวาข้างเดิมที่เคยมีกระสุนฝังในนั้น จุนมยอนเอนมาซบไหล่เขา ช้อนตามองเล็กน้อยก่อนจะรีบหลับตาพริ้มด้วยรอยยิ้ม

 

มือบางกอดกระเป๋าไม่ยอมปล่อย คริสมองดูแล้วก็พบว่ากระต่ายเน่าตัวนั้นมันยังแขวนอยู่เช่นเดิม

 

“คริส..

 

“หืม”

 

รถยนต์หรูกำลังติดไฟแดงอยู่ตรงแยก ร่างสูงส่งเสียงตอบรับในลำคอก่อนจะเอื้อมมือออกจากเกียร์เพื่อไปกอบกุมมือขาวไว้

 

“เมื่อเช้าจุนขอบคุณคุณพ่อด้วยล่ะ”

 

“ขอบคุณท่านว่าอะไรครับ ?”

 

คิมจุนมยอนดึงมือออกมาจากการกอบกุม แล้วสอดมันใหม่เพื่อจะประสานนิ้วมือทั้งห้าให้จมเข้าไปกับมือใหญ่

 

“ขอบคุณ….ที่ท่านส่งคุณมาหาผม”

 

…….

 

“มาอยู่เคียงข้างกัน….

 

เด็กหนุ่มอายุสิบแปดพูดกับชายหนุ่มวัยสามสิบกว่าแล้วก็เขินไม่ใช่น้อย เขาใช้นิ้วมือเขี่ยมืออีกฝ่ายเล่นระบายความกระดากปากที่พูดอะไรเลี่ยนๆออกไป

 

ต่างจากคริสที่ยิ้มแก้มแทบปริเพราะมุมๆนี้ของจุนมยอน

 

ไฟสีแดงกำลังจะแปรเปลี่ยนเป็นสีเขียว คริสจับคางอีกคนแล้วเอียงหน้าไปประทับรอยจูบไว้บนปากบางอย่างแผ่วเบา เขาใช้นิ้วมือเกลี่ยริ้วแก้มชมพู จมูกโด่งแทบติดกับจมูกเล็กอีกฝ่าย คริสเอ่ยกระซิบเป็นภาษาอังกฤษที่จุนมยอนไม่คุ้นหูเท่าไหร่

 

 

แต่เชื่อเถอะ เขายังมีเวลาให้ถามคำแปลของมันอีกทั้งชีวิต

 

 

 

I will protect you forever

……my beloved boss

 

 






 

 

ผมจะปกป้องคุณไปตลอดกาล…..

 
 

….เจ้านายที่รัก

 

 

 

 





 

 

 

 

...HAPPY ...
 

...ENDING...

 




 





 

 

Talk:

มาอัพซะช้าเลย 555 ล่อไปซะ 120เปอเซ็น เป็นตอนที่ยาวกว่าตอนอื่นจริงๆ แบ่งอะไรไม่เท่ากันเลยวุ้ย== 
แฮ่กกกก สวัสดีวันเปิดเทอมของเด็ก แต่คนแก่ยังนอนตายอยู่บ้านอยู่  ตอนแรกดราม่านึกว่าพี่คริสจะตายชิมะ ม่ายย เราไม่ใจร้ายหลอกก (หลอกนะ)

ขอบคุณทุกๆคอมเม้นของแฟนคริสโฮที่หลงเข้ามาด้วยค่า >w< เรื่องต่อไปจะกลับมาฮุนฮานตามคอนเซ็ปแล้วล่าาา
อ่อ เมื่อวันเด็กที่ผ่านมา เราแต่งสเปพี่คริสน้องจุนไว้ด้วยนะคะ ตามไปได้ ( http://t.co/MUjxaqWlJE
 )

ฝากแฮชแท็ก #Talkabtlove ใครเล่นทวิตติดและติชมได้นะคะ บางทีเราอัพสเปอะไรก็แท็กไว้เอา คนเลยไม่ค่อยรู้ :P


iearnbaa 16/05/13

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

921 ความคิดเห็น

  1. #891 Mlu.เอ็ม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2558 / 09:40
    ไรท์ทำเค้าตกจายยยยย
    #891
    0
  2. #875 exohunny (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2557 / 01:22
    โหหหห ไรท์อะทำเราเสียน้ำตาฟรีเลยย555 นึกว่าคริสตายจริงๆนะเนี่ย -0-
    #875
    0
  3. #871 Ran Koray (fayefur) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2557 / 21:33
    เอาน้ำตาที่เสียไปกลับคืนมานะไรท!! ในที่สุดก็หมดเวรหมดดกรรมซะที
    #871
    0
  4. #802 meenty1234 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2557 / 11:41
    น่ารักมากอะ ><
    #802
    0
  5. #790 ISPRT KSTMR (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มกราคม 2557 / 21:21
    ฟิน อิๆ >_<
    #790
    0
  6. #786 LoveLikeSherbet (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มกราคม 2557 / 19:08
    >< ฟิน แบ๊วๆๆ 
    #786
    0
  7. #756 uzosou (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มกราคม 2557 / 11:09
    งือออออ >< งี้เสี่ยวลู่ก็รอเซฮุนสิบปีเลยสิ

    อยากอ่านตอนสองคู่นี้เป็นแฟนกันจัง เขินนนนนน

    พีี่คริสก็เลยรับงานดูแลจุนมยอนไปเลย ไม่ต้องทำอย่างอื่นและ

    ชอบตอนพาไปกินติมแล้วได้กินสามรสเลย น้องน่ารักมากกกก
    #756
    0
  8. #731 BlacK_DeW (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2556 / 13:09
    ชอบตอนนี้อ่า >//////<
    #731
    0
  9. #651 IMBYP_EXO (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2556 / 10:21
    ฮืออออออ นึกว่าเฮียที่รัก(?)ตายยอ้ะ ตกใจนะ -0-
    อิจฉาคนมีแฟนเด็ก 55555555
    อิฮุนโตมาต้องหล่อมากๆๆๆใช่มะ 555555555
    #651
    0
  10. #564 namva (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 16:38
    โอ้ยยยย ตอนแรกนึกว่าเฮียคริสตาย ที่ไหนได้ ยังไม่ตายยยย 5555
    #564
    0
  11. #551 แรมน้อย (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กันยายน 2556 / 21:32
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ไรเตอร์หลอกเค้า

    เค้าเสียน้ำตาให้อิพี่คริสไปตั้งเยอะ ที่แท้ก็ปลอดภัย

    แถมยังมาเลี้ยงต้อยเด็กน้อยอีกต่างหาก อิอิ
    #551
    0
  12. #539 Parin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2556 / 17:59
    คิดว่าคริสตาย 5555555
    #539
    0
  13. #382 TLHunHan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2556 / 20:11
    สนุกมากๆๆๆๆๆเลยค่ะไรเตอร์ TT

    โธ่ ทีแรกก็ใจหายคิดว่าคริสตาย โฮฮฮฮ

    ฮุนฮานก็น่ารักมากกกก ฮุนรักมั่นคงดีจัง

    ชอบมากๆจริงๆค่ะ ^^
    #382
    0
  14. #361 อัญมณีสีสวย (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2556 / 13:04
    จบได้น่ารักมากเลยอ่า เขินมาก คริสโฮที่รักกก เรื่องนี้ทุกคนต้องอ่านนนนน ไม่อ่านนี่พลาดมากจริงงงง
    #361
    0
  15. #279 WEAREONE'EXO (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2556 / 20:29
    ง่าาาาา ยังไม่รู้เลยฮุนฮานจบยังไงง 55555555 #โดนตบบบ 
    คริสโฮหวานสุดๆ -..- 
    #279
    0
  16. #217 KyungD.O (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2556 / 23:21
    กรี๊ดดดดดดด เรื่องนี้มัน...โอ๊ย ไม่ไหวๆ หวานมากเลยอ่ะ
    หวานแบบอบอุ่น ละมุนละไมกันมากเลย จากนี้ไปพี่คริสจะปกป้องจุนจังด้วยชีวิตด้วยอ่า >/////<
    ว่าแต่จบจริงอ่ะ แอบอยากอ่านต่อนะเนี่ย
    #217
    0
  17. #173 P3bbl3 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2556 / 11:14
    กรี้ดดดดดดดดดน่าย๊ากกกกกกชอบให้เคะรุกๆๆๆๆ เอ้ะหรือพี่หาญจะเมะ
    #173
    0
  18. #124 Zanash (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2556 / 18:41
    เกือบละนึกว่าจะตายจริงง 5555555555

    ชอบอารมณ์นี้อะ เคะเด็กกะเมะสูงอายุ =///=

    แอร๊ยยยยยยยยย มันดูอบอุ่นอ่าาา~

    เด็กอายุ 18 แปลประโยคนั้นไม่ออกนี่มันก็..... คึคึคึคึคึ

    ต้องให้เฮียติวเข้มภาษาอังกฤษให้มยอนหน่อยแล้วววว

    น่ารักมากเลยไรเตอร์~♥
    #124
    0
  19. #123 Huang Jin Loo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 21:34
    เอิ่มตอนแรกเศร้าเลยนะคิดว่าคริสตายแล้ว
    ที่ไหนได้พ่อแม่นั่นเอง
    พรรณนาคริสแล้วอยากจะกระโจนใส่(ไอนี่บ้า)
    อยากกรี๊ดดดดดังๆ
    #123
    0
  20. #122 ผมเป็นเส่ะ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2556 / 19:26
    ใจหายนึกว่าพี่คริสไปแล้ว T^T หวานกันจริง คิคิ -///-
    #122
    0
  21. #121 dreammono (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2556 / 00:50
    ฮู้ววว
    นึกว่าไม่รอดแล้ว

    #121
    0
  22. #119 Dore (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2556 / 22:51
    อร้ายยย น่ารักมากกกก

    คุณหนูจุนน่ารัก น่าทนุถนอมสุดๆ

    คริสก็หล่อเว่อ พ่อของลูก กรี้ดดดดดดดดด เพ้อ555



    แตคุณหนูฮุนนี่แกแดด แก่ลมมากนะ555

    ขี้หวง ไม่ทิ้งคอนเซป อิอิ
    #119
    0
  23. #118 PP\'s Saipahn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2556 / 18:36
    โอ๊ยยยย อยากกรีดร้องเป็นภาษาบาลี!! ><
    ตอนแรกนึกว่าพี่คริสตาย เราเกือบเป็นบ้าละ 5555
    สุดท้ายมารักกัน อ๊าา จุนมยอนคนขี้หวงงงง
    พี่คริสก็มายืนหล่อให้มยอนหวงจริงๆนั่นแหละ 555555
    #118
    0
  24. #116 yumiko* (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2556 / 11:33
    จบแล้วหรอคะ!!!!!! ม่ายยยยยยยยย #กรีดร้อง
    คือน้องจุนกำลังอยู่ในวัยขบเผาะ น่ากระทชำเราที่สุด #ผิด เสียดายอ่า พี่คริสยังไม่ทันได้เปิดซิงเบย จบ!
    สรุปว่าที่กรีดร้องไปนี่คือความต้องการของตัวเองล้วนๆ แค่เอาพ่อบอดี้การ์ดมาบังหน้า ๕๕๕

    เราเองก็คิดเหมือนกันว่าพี่หลุมศพนั้นเป็นของคริสหรือเปล่าหนอ
    ดีใจที่ยังอยู่ ไม่อย่างนั้นคุณหนูจุนคงมีเรื่องไม่ดีฝังใจแต่เด็กแน่เลย..น่าสงสารอ่า
    แล้วนี่ ไม่ว่าจะเป็นเด็กหรือโตคุณหนูก็ยังน่ารักอยู่ดีเน้อะ 
    อิจฉาพี่คริสเลยอะค่ะที่มีแฟนน่ารัก มุมิ ให้ได้ปกป้องดูแลต่อไป ดีจัง ^^
    อยากอ่านสเปคุณหนูกับพ่อบอดี้การ์ดอีก(เยอะๆ)จังเลยค่ะ ฮือออ
    #116
    0
  25. #115 PARIINK (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2556 / 10:53
    นึก่าพี่คริสม่องไปแล้วตกใจหมดเลยยยย~
    ฮ่าาา ไม่ทนน่ารักมากจริงๆ เขินนน จุนมยอน
    โตเเล้วก็ช่างพูดไม่ต่างจากเดิม น่ารัก พี่คริส
    หลงแย่ น่ารักเป็นที่สุดดดดด
    #115
    0