(Fic Undertale All AU x Reader) รักวุ่นๆ [ฮาเร็ม] [รีไรท์ : ปรับเนื้อหา]

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 3 : ไม่รู้ชื่อตอน [รีไรท์]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 651
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    20 มี.ค. 62

เธอเป็นผู้หญิงที่น่ารักเลยทีเดียวผมสีน้ำตาลซอยสั้นใส่ชุดสีดำสลับสีเเดงถือกระถางต้นไม้อยู่ด้วย

เเถมยังสวมปลอกคออีกด้วย





คุณที่เห็นก็เบะปาก"ฟริกส์!!"เฟลเรียกเเละลงจากเคาเตอร์ไปหาเฟลฟริกส์คุณที่เห็นก็แอบเจ็บใจนิดหน่อย

เฟลฟริกส์วางกระถางต้นไม้ไว้บนโต๊ะเเละเดินมากอดเฟลส่วนคุณนั้น"กิลบี้พอจะเหลือมัสต้ากับซอสมะเขือเทศไหม??"คุณถามกิลบี้พยักหน้าก่อนจะเดินไปหยิบ

ถามว่าคุณจะเอามาทำไรก็เอามาทำขนมนั้นล่ะถามว่าทำยังไงก็เหมือนป๊อกกี้ล่ะเเต่ให้อร่อยหน่อยกิลบี้เดินมาพร้อมซอสมะเขือเเละมัสต้าคุณหยิบตังค์ออกมาจ่าย"เเซนส์"คุณสะกิดเรียกเเซนส์ที่หลับอยู่เเซนส์ตื่นด้วยสีหน้างัวเงีย"ว่าไงเด็กน้อย"เเซนส์พูดคุณยิ้มกับความน่ารัก"ง่วงมากไหม เดี๋ยวฉันขอเฟลให้พักที่บ้านเขา"คุณพูดเเซนส์ไม่พูดเเต่พยักหน้าเเทนคุณอุ้มเเซนส์ขึ้นมาเเละเดินไปหาเฟลที่คุยกับเฟลฟริกส์

"เฟลคุง"คุณเรียกเฟลหยุดคุยกับเฟลฟริกส์เเละหันมาทางคุณ"ว่าไงที่รัก"เฟลพูดเเละเดินมาใกล้คุณ

เเละสายตาคุณเหลือบไปเห็นเฟลฟริกส์กำมือเเน่น

ก่อนจะคลายอย่างรวดเร็ว"กลับบ้านเฟงคุงเถอะจ๊ะ

ดูเหมือนเเซนส์จะไม่ไหวเเล้ว"คุณพูดออกมาเเซนส์นั้นพอคุณอุ้มก็หลับไปเลย"ก็ได้ที่รัก"เฟลพูดเเละจับมือคุณที่ว่างอยู่ก็มือข้างหนึ่งคุณกอดเเซนส์ไว้เเละเฟลก็พาคุณวาปไปที่บ้านส่วนเฟลฟริกส์นั้นกระทืบเท้าออกด้วยอารมณ์โกรธเเละไม่พอใจ


[ มาดูด้านคุณ ]


คุณที่ถูกวาปมาก็เกิดการปวดหัวนิดหน่อย"ที่รักไม่เป็นไรนะ"เฟลถามอย่างเป็นห่วงคุณส่ายหน้าเเละยิ้มมาให้"เรดดด!!!"เสียงออกเเนวน่ารักเเละก็วิ่งมาทางนี้อย่างรวดเร็วเฟลทำหน้าเบื่อหน่าย"มีอะไรเจ้าโง่"เฟลพูดเเละวาปหลบบลูที่จะพุ่งมากอดเฟล"ฉันหนีออกจากบ้านมาน่ะ"บลูพูดเเละเห็นคุณที่กำลังเดินไปนั่งโซฟา

เเละวางให้เเซนส์นอนข้างๆใช้ตักคุณเเทนหมอน

"เเล้วออกมาทำไมเจ้าโง่!!"เฟลตะโกนด่าเเต่บลูก็ไม่สนเเต่กลับมาสนใจคุณเเท้"ว้าววี่! เธอเป็นมนุษย์นิ!"บลูเอ่ยอย่างตื่นเต้นคุณขำกับท่าทีน่ารักเเบบนั้น

"ฉัน [ชื่อคุณ] จ้า"คุณยิ้มเป็นมิตรไปให้"ฉัน บลูเเซน

จะเรียกว่า บลู ก็ได้!!"บลูพูดเเละยกมือทั้งสองข้างคุณพยักหน้า"นายนี้เหมือนเด็กจัง"คุณพูดออกมาบลูมุยหน้า"ฉันไม่เด็กสักหน่อย!!"บลูพูดเเต่คุณก็มองว่าเด็กอยู่ดี"นายเด็กชัดๆ"คุณพูดออกมาเเละขำบลูเดินมาหาคุณก่อนจะในสิ่งที่ขาดไม่ฝันบลูยื่นหน้ามาใกล้ๆก่อนจะประกบริมฝีปากคุณทำให้คุณตกใจบลูเริ่มลากลิ้นเข้ามาอย่างอ่อนโยนทำให้คุณเพลอเคลิ้มไปเเละจูบตอบกลับบลูค่อยๆเขยิบมาใกล้ๆคุณก่อนจะเชยคางคุณ เด็กนี้มัน!! ร้ายกาจ!!! บลูเริ่มบดขยี้ริมฝีปากคุณเเรงขึ้นลิ้นสีฟ้าไล่ไปทั่วปากอย่างสนุกสนานก่อนจะถอนออกคุณเเหบหายใจถี่ๆเฟลนั้นนิ่งค้างไปเเล้ว

"ผมบอกเเล้วว่าไม่ใช้เด็ก"บลูพูดคุณเพลอหน้าเเดงโดยไม่รู้ตัว"เฮ้ย! บลูถึงนายจะเพื่อนเเต่นายไม่ควรทำอย่างนั้นกับเด็กน้อยนะ"เเซนส์ที่ไม่รู้ตื่นตอนไหนก็พูด

เเละจุดประกายที่ไฟดวงตาส่วนบลูก็หัวเราะเบาๆก่อนดวงตาจะเปลี่ยนไปเป็นเจ้าเล่ห์ ใครเอาบลูไป!!! บลูคนเก่าหายไปไหน!!! คุณที่เห็นเเบบนั้นเเทบจะร้องไห้เมื่อบลูไม่เหมือนเดิม"เฟล!!!"จู่ๆ ประตูก็เปิดอย่างเเรงเเละร่างของเฟลฟริกส์เดินเข้ามา"ว่าไงเจ้าหนู"เฟลพูดเฟลฟริกส์พองเเก้มใส่"นายทิ้งฉัน"เฟลฟริกส์พูดอย่างไม่สบอารมณ์"ขอโทษล่ะกันเจ้าหนูพอดีฉันรีบพาที่รักกลับบ้านน่ะ"เฟลพูดเฟลฟริกส์หันมามองคุณส่วนคุณก็ส่งยิ้มสะใจไปให้โดยไม่มีใครรู้เฟลฟริกส์เม้นปากเเน่น

ก่อนจะเดินมาหาฉัน"พี่สาวชื่อไรหรอคะ??"เฟลฟริกส์เอียงคอถามอย่างสงใสอย่างน่ารักคุณที่เห็นก็หัวเราะเบาเเละลูบหัวเฟลฟริกส์เเต่ก็แอบจิกเเรงๆตอนลูบลงมา"พี่ชื่อ [ชื่อคุณ] จ๊ะ"คุณพูดด้วยสีหน้ายิ้มเเย้มเเละเป็นมิตรเฟลฟริกส์ยิ้มเเละจะหันเดินเเละเเกล้งสะดุด

เหมือนมีใครสะกัดขาคุณที่รู้แผนก็เข้าไปรับเเซนส์ทุกคนรีบหันมามอง"ไม่เป็นไรนะจ๊ะเฟลฟริกส์"คุณถามอย่างเป็นจากใจเเท้จริงเเล้วคุณเเทบไม่อยากรับเลยสักนิดเดี๋ยวสะเนียดติดเต็มตัว"ม-ไม่เป็นไรค่ะ พี่สาว"

เฟลฟริกส์พูดเเต่สายตานี้สิคุณเเสยะยิ้มก่อนจะเเกล้งล้มทำให้เเซนส์ทุกคนที่เห็นรีบเข้ามาดู"เด็กน้อยเธอไม่เป็นไรนะ!"เเซนส์ถามเเละค่อยๆพยุ่งคุณ"ฟริกส์ไม่เห็นต้องทำอย่างนี้ก็ได้นิครับ"บลูพูดเเละมองเฟลฟริกส์

เเบบไม่พอใจ"ยัยโง่! เเกทำร้ายที่รักฉันทำไม!!"เฟลเปลี่ยนคำเรียกทันทีเขาไม่เชื้อเลยว่าเจ้าหนูไม่สิ

ยัยบ้าจะทำร้ายที่รักเขา"ฉันไม่ได้ทำนะเฟล!!"

เฟลฟริกส์พูดเเละเข้ามากอดเเขนเฟลเเต่เฟลกลับสบัดหนี"ใจเย็นสิเฟลคุง"คุณค่อยๆเดินไปหาเฟลเเละลูบหัวเบาๆเฟลมองคุณก่อนจะกอดคุณคุณขำเบาๆคุณรู้อีกอย่างหนึ่งว่าเฟลปากไม่ตรงกลับใจเเต่ทำไมถึงเปิดใจง่ายให้คุณจัง ช่างเถอะค่อยถาม "เฟลฟริกส์พี่ขอโทษด้วยนะจ๊ะ"คุณเเสร้งยิ้มเศร้าไปให้เฟลฟริกส์

ที่เห็นก็ทำหน้าไม่พอใจเเละเดินขึ้นห้อง"เฟลนายควร

อบรมเจ้าหนูนายหน่อยนะ"เเซนส์พูดเฟลกอดอกเเละจ้องเเซนส์"ไอ้งั่ง ฉันก็ไม่คิดว่ายัยบ้าจะเป็นเเบบนี้หรอกนะ"เฟลพูด ใช้เขาไม่เคยเห็นเฟลฟริกส์เป็นเเบบ

นี้มาก่อน ตอนนี้เฟล สับสนไปหมดคุณเดินไปเตะที่ไหล่ทำให้เฟลสะดุ้ง"เฟลคุง โอเครนะ??"คุณถามอย่าง

เป็นห่วงเฟลกระชากมือคุณจนคุณเอาหน้าไปใกล้

"ฉันไม่เป็นไรหรอกที่รัก"เฟลพูดเเละยกยิ้มเจ้าเล่ห์

บลูงอเเง่งทันที"[ชื่อคุณ] ของเขานะ!!"บลูเดินมากอดเอวคุณทำให้เซนิดหน่อย"เฮ้อ~นั้นเด็กน้อยฉันนะ"

เเซนส์พูดคุณยิ้มขึ้นมาอย่างสดใสเฟลฟริกส์ที่อยู่บันไดก็แอบกำมือเเน่นอย่างอิจฉาคุณคุณที่รู้ความเกลียดชังก็หันไปที่บันไดก็พบเฟลฟริกส์ก่อนจะขยับปากพูดทำให้เฟลฟริกส์เเทบกรี๊ด


เธอ-เเพ้-ฉัน-ยัย-ขี้-เเพ้


------------------------------------------------------------------------


คุณทำอาหารให้พวกเเซนส์ทั้งหลายกินอยู่ซึ่งในตู้เย็นไม่มีเส้นสปาเก็ตตี้มีเเต่แป้งลาซ่าย้าอยู่คุณจึงทำให้

ส่วนของเฟลจะพิเศษเพราะคุณบีบมัสต้าเข้าไปส่วนของบลูเเละเเซนส์คุณก็ทำฮอตด๊อกให้ซึ่งทุกคนก็ต้องกินหมดอยู่เเล้วคุณเก็บจานเอาไปล้างพอหมดเสร็จคุณก็เดินออกมาเเละจู่ๆ ก็รู้สึกถึงพลังงานบางอย่าง

'พี่คาเรย์ค่ะ'คุณส่งกระเเสจิตไปให้พี่สาว"ว่าไงน้องรัก"

คาเรย์ตอบรับ'ช่วยดูฟริกส์ได้ไหมคะ??'คุณส่งกระเเสจิตถามคาเรย์ลอยออกมาเเละพยักหน้าให้เเละลอยไปหาเฟลฟริกส์คุณก็เดินไปหาเเซนส์ทั้งหลายที่นั่งดูทีวีอยู่"เฟล เเซนส์ บลู"คุณเรียกทั้งสามทำให้หันมา

"ฉันต้องนอนกับใครหรอ??"คุณถามเฟล เเซนส์ บลูหัน

หน้ามองกัน"เเน่นอนเด็กน้อยต้องนอนกับฉัน"เเซนส์พูดคุณขำเบาๆ"ไม่โว้ย!!เจ้างั่ง!! ฉันเป็นเจ้าของบ้านเธอต้องนอนกับฉัน!!"เฟลพูดส่วนบลูร้องไห้คุณรีบเข้าไปปลอบ"เป็นไรไปหืม?บลู"คุณถามบลกอดคอคุณเเน่น"ฮึก! ฉันจะนอนกับ[ชื่อคุณ]จังคนเดียว ฮึก!"บลู

พูดเเละดวงตาคลอไปด้วยน้ำตาโอเครค่ะ คุณเเพ้ของน่ารักๆเเบบบลูจึงพยักหน้าให้ทำเเซนส์ที่ทะเลาะกับเฟลหันมามอง"เฮ้ย! เด็กน้อย"เเซนส์รีบประท้วงทันที

"เเล้วฉันล่ะที่รัก"เฟลพูดคุณทำหน้าหนักใจก่อนจะคิด

ไอเดียเจ๋งๆออก"งั้นเราก็นอนกันหมดเลยสิ"คุณพูดออกเเซนส์ทั้งหลายพยักหน้าเห็นด้วย


[ ตกกลางคืน ]


เฟลฟริกส์ค่อยๆเนียนเข้าไปในห้องเฟลซึ่งคุณนอนตรงกลางคุณกอดบลูไว้เเซนส์นอนเอวเฟลนอนกอดบลูเฟลฟริกส์มองอย่างริษยาก่อนจะถืออะไรบางอย่างเเละไว้เเละกำเหนือหัวคุณไว้เเละตอนนั้นคุณตื่นพอดี

"เเกคิดจะทำไร"คุณถามเฟลฟริกส์ทำให้เฟงฟริกส์ตกใจก่อนจะเเสยะยิ้ม"ยังไงเเกก็ต้องหายไปฮ่าๆ!!"

เฟลฟริกส์หัวเราะออกมาเเละตอนนั้นก็มีหัวกระโหลก

มาจ่อเฟลฟริกส์ทำให้เฟลฟริกส์เหงื่อตกตามจริงเฟลเเละเเซนส์ยังไม่ได้หลับกันหรอกเพราะเห็นคุณเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างจึงไม่หลับเเต่ก่อนจะเกิดอะไรขึ้น

คุณก็ถูกประตูมิติดูดเจ้าไป"ชิ! ฉันจะฆ่าเเกเเน่!!"เฟลพูดเเละจ้องเฟลฟริกส์จะกินเลือดกินเนื้อ"ทำไมล่ะเฟล!! ในเมื่อฉันมาก่อนมันอีก!!"เฟลฟริกส์ที่ทนไม่ไหวก็ปล่อยอารมณ์ที่อดกั้นออกมาเฟลเดินมาเเละต่อยเข้าที่หน้าจนทำให้เฟลฟริกส์ล้มลงเเละมุมปากมีเลือดออกมา"พวกนายทำเเรงเกินไปเเล้วนะ"เเซนส์พูดเข้าเป็นพวกไม่ชอบความรุนเเรงนี้สิ"มันไม่เท่ายัยนี้หรอก!! ที่ฉันชอบที่รักฉันเพราะความใจดีนะ เเต่ไม่ใช้ยัยร่านนี้!!"เฟลพูดเเละชี้ไปที่เฟลฟริกส์นั้นทำให้เเซนส์สงใส

ทำไมต้องด่าเเรงด้วย"เเกมันจะใสซื่อเกินไปเเล้วโว้ย!!

ก็ยัยร่านนี้ไปอ่อยคนอื่นทั่วไปน่ะสิ!!"เฟลพูดเขารู้ตั้งนานเเล้วเพราะกลับมาทีไรเฟลฟริกส์มักทำหน้าเหนื่อยๆเเละเดินแปลกๆจึงทำให้เขาแอบตามไปเเละเห็นพอดีตอนนั้นก็เจ็บใจเเต่พอเจอคุณเท่านั้นหายไปหมดเลยความเจ็บ ความเศร้า เฟลใช้พลังจิตคุมหัวใจ

เฟลฟริกส์เเละไปหาโซ่มาล็อกตัวไว้กับเก้าอี้

"ถ้าที่รักฉันกลับมาฉันจะจัดการเธอซ่ะ"เฟลพูดน้ำเสียงกดต่ำเเละเย็นชาทำให้ดูน่ากลัวสุดๆ


--------------------------------------------------------------------------


[ มาดูด้านคุณ ]


คุณตอนนี้กำลังลอยอยู่ที่อวกาศล่ะคุณมองดวงดาวเเต่ละดวงอย่างหลงไหลก็มันสวยจริงๆนั้นล่ะ

จู่ๆ คุณก็รู้สึกถึงเเรงกระชากก็พบเเซนส์??

"คุณผู้หญิงระวังตัวหน่อยสิขอรับ เดี๋ยวก็หลุดนอก

วงโขจรหรอกขอรับ"เสียงทุ่มออกอ่อนโยนเเละคล้ายดวงดาวคุณฟังอย่างเคลิ้มๆ"เเซนส์หรอ??ไม่ใช้สิคุณไม่ใช้เเซนส์นิค่ะเเล้วคุณเป็นใครคะ?"คุณถาม

เขาใส่ชุดเสื้อกันหนาวสีเหลืองสลับน้ำเงินใส่กางเกง

สีน้ำเงินลายสีเหลืองรองเท้าเหมือนเเซนส์เลยต่างเเค่

มีดาวเท่านั้น



เเซนส์เอยูนี้เหมือนอวบขึ้นยังไงไม่รู้สิดูน่ากอดขึ้นกว่าเดิมอีก"กระผมเอาท์เเซนส์ขอรับจะเรียกว่าเอาท์ก็ได้ขอรับ"เอาท์พูดเเละจับมือคุณให้ลอยตามไป"ฉัน 

[ชื่อคุณ] ค่ะ นายดูขี้เกียจเหมือนเเซนส์เลย"คุณพูด

ออกมาเเละขำเบาๆ"คุณมาจาก UT สินะขอรับ"เอาท์

ถามคุณส่ายหน้า"ตามจริงฉันอยู่กับเฟลคุงเเต่มีปัญหานิดหน่อยฟริกส์ที่นั้นจู่ๆ ก็ใช้หินอะไรไม่รู้ทำให้ฉันมาที่

นี้"คุณอธิบายให้ฟังเอาท์พยักหน้ายิ้มๆคุณชอบเอาท์นะดูสุภาพบุรุษเเละอ่อนโยนเเละคุณเพลอไปกอด

เอาท์ทำให้ตกใจเเต่คุณไม่สนคุณได้กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ

เเละสูดดมบริเวณต้นคอทำให้เอาท์สะดุ้ง"นิ่มจัง"คุณพูดออกมาเเละเริ่มใช้หน้าอกเบียดเเผ่นหลังเเซนจนหน้าฟ้าไปหมดคุณก้มลงเลียต้นคอทำให้เอาท์ตาโตตกใจคุณขำกับกิริยาเเบบนั้นก่อนจะเริ่มขบกัดเบาๆ

"อ่ะ...อื้อ~"เอาท์ครางเบาๆเเละค่อยๆเอียงคอให้คุณชิมสบายคุณก็ทำการสนองตามต้องการให้คุณทั้งเลีย ดูด ขบกัด จนตรงคอเอาท์มีรอยกุหลาบเหมือนโดนยุง

กัดคุณผละออกเเละให้เอาท์หันหน้ามาหาคุณเอาท์สภาพตอนนี้ ใบหน้าสีฟ้า ดวงตามีเเสงไฟเบาๆ เเหบหายใจเเรงนิดหน่อย "เอาท์"คุณเรียกเบาๆเเละยื่นหน้าไปใกล้ๆให้เอาท์จูบเองหรือให้คุณจูบเอาท์ที่ได้สติ

มองคุณที่กำลังส่งสายตายั่วยวนมาให้พร้อมริมฝีปากที่อ้าหน่อยๆเอาท์ไม่รอช้ารีบประกบปากทันที

"อ่ะ...อื้อ~"คุณครางออกมาอย่างพอใจก่อนจะเริ่มจูบ

กลับลิ้นหนาพัวพันกับลิ้นบางอย่างไม่มีใครยอมใครมือเอาท์ก็เริ่มไม่อยู่สุขเริ่มลูบไล้บริเวณจนเกิดความวูบวาดส่วนคุณก็กอดคอเอาไว้เพื่อจะจูบได้ถนัด

เอาท์ถอนจูบจนน้ำลายยื่นออกจากกันก่อนจะขาด

คุณหอบหายใจเอาท์ก้มหน้าลงมาซุกต้นคอก่อนจะขบกัดจนเกิดรอยกุหลาบ"อ-เอาท์..อ๊ะ"คุณเพลอครางออกมาจุดอ่อนของคุณคือที่หูเอาท์ที่กิริยาอย่างนั้นก็เลีย

หูคุณเเละค่อยๆลากเข้ามาในหูทำให้ตัวคุณตัวสั่น

ระริกอย่างน่ารักตอนนี้คุณรู้เฉะที่หูเอาท์ขบกัดเบา

คุณสะดุ้งเฮือกเเละบีบไหล่เอาท์เบาๆ"พ-พอได้เเล้วค่ะ"

คุณพูดพยายามคุมเสียงไม่ให้กระเส่าเเละสั่น

"ขอหน่อยนะขอรับ"เอาท์กระซิบด้วยน้ำเสียงทุ่มเเหบพร่าอย่างมีสเน่ห์ทำให้คุณหน้าเเดงทันที สติไว้!!

[ชื่อคุณ]!!! อย่าไปหลง!! ม-มันเป็นกับดัก!! คุณพยายามคุมสติไม่ให้เพลอไปตอบรับน้ำเสียงเเบบนั้น

"เอาท์!!! อยู่ที่ไหนกัน~!!!"เสียงหวานใสที่กำลังเรียกเอาท์ทำให้เอาท์ส่งเสียงจิ้ปากอย่างขัดใจคุณที่เห็นก็ขำเบาๆก่อนจะจูบที่ริมฝีปากเบาๆเเละกระซิบเบาๆ

อย่างยั่วๆ"เดี๋ยวเราค่อยต่อกันนะค่ะ เอาท์เเซนส์ที่รัก"

คุณพูดเอาท์ที่ได้ยินก็ฉีกยิ้มกว้างกว่าเดิมทำให้คุณกับท่าทีเเบบนั้นเเละเอาท์ก็อุ้มคุณท่าเจ้าหญิงเเละลอยมาหาผู้หญิงที่เหมือนฟริกส์เเต่ไม่ใช้เพราะต่างกันที่ชุดเเต่หน้ายังเหมือนเดิม"ว่าไงเจ้าหนูเรียกฉันทำไมหืม?"เอาท์ถามเอาท์ฟริกส์หันมามองก็จ้องคุณด้วยสายตาไม่เป็นมิตรก่อนจะลอยมาหาเอาท์เเละกอดเเขน"เอาท์~ฉันหิวเเล้ว"เอาท์ฟริกส์พูดเเละเอาเเก้มถูไถกับเเขนเอาท์เเต่เอาท์ดูเหมือนจะไม่สนใจนะเขาอยากรีบกลับบ้านมากเลยตอนนี้คุณเเกล้งเอามือหนึ่งเข้าไปลูบโครงกระดูกข้างในทำให้เอาท์รีบมาจ้องคุณคุณเอียงคอสงใสอย่างไม่รู้ชี้เเต่มือคุณก็ยังลูบอยู่"เจ้าหนูพอดีฉันไม่ว่างจริงๆ ขอโทษด้วย"เอาท์พูดเเละวาปกลับบ้านเเต่เอาท์ฟริกส์กลับร้องไห้ก่อน

ทำให้เอาท์ชะงักก่อนจะลังเลคุณขยับเข้าไปใกล้ก่อนจะกระซิบ"ยังพอมีเวลานะเอาท์เเซนส์~"คุณพูดเอาท์ชะงักก่อนจะก้มลงมาเเละนั้นทำให้ปากเอาท์โดนคุณเต็มๆเอาท์ฟริกส์ที่เห็นเเบบนั้นก็กระชากคุณทำให้

หลุดจากวงเเขนเอาท์ เอาท์ฟริกส์มองคุณอย่างไม่ชอบใจเเละกำมือคุณเเน่นจนคุณคิดว่าเกิดรอยเเดงเเน่นอนคุณเพลอทำหน้าเหยเกทำให้เอาท์สังเกตุ

"ฟริกส์เธอกำลังกำมือคุณผู้หญิงเเน่นเกินไปเเล้วนะขอรับ"เอาท์พูดเเม้น้ำเสียงเขาจะอ่อนนุ่มเเต่ก็แฝงไปด้วยความไม่พอใจเเละดุเอาท์รีบปล่อยมือคุณทันที

เเละน้ำตาคลอเบ้า"เอาท์ทำไมต้องดุเขาด้วย"

เอาท์ฟริกส์พูดน้ำเสียงน่ารักๆเเละงอลคุณที่ได้ยินก็เเทบจะอ้วก"เฮ้อ~ อย่าทำเเบบนี้นะขอรับ"เอาท์พูด

เเละลูบหัวเอาท์ฟริกส์ เอาท์ฟริกส์ก็ส่งสายตาชนะมาให้คุณที่ได้เห็นก็คิ้วกระตุก ได้จะเปิดศึกใช้ไหม

เอาท์ฟริกส์ เเกเเพ้ราบคาบเเน่"เอาท์"คุณเรียกเเละน้ำตาคลอเบ้าเอาท์ที่เห็นรีบเข้ามาปลอบคุณทันที

เอาท์ฟริกส์ที่เห็นก็ตกใจส่วนคุณก็สงสายตาเหยีบหยามไปให้"ฮึก! เจ็บจัง ฮึก!"คุณพูดเเละสะอึกสะอื้น

เบาๆเอาท์กอดคุณเเละรีบหัวคุณก่อนจะผละออกเเละยกมือที่เอาท์ฟริกส์ทำ"ฟริกส์เธอทำคุณผู้หญิงเเรง

เกินไปเเล้วนะ!"เอาท์พูดเขารู้สึกโกรธเอาท์ฟริกส์มาก

ที่มาทำร้ายคุณเเขนคุณเป็นรอยมือเเละรอยจิกเล็บ

มีเลือดซึมๆออกมาเอาท์จับเเขนนั้นอย่างเเผ่วเบา

ก่อนจะใช้ลิ้นสีฟ้าลากไปตามเเผลทำให้คุณหน้าเเดง

เอาท์ฟริกส์ที่ก็กระถืบเท้าออกไปอย่างจะไปปลดปล่อยอารมณ์ส่วนคุณก็ยิ้มอย่างชนะเเต่ก็รู้สึกเเสบที่แผล"อ-เอาท์คุง พอเถอะค่ะมันสกปรกนะค่ะ"คุณพูด

พยายามดึงเเขนกลับเเต่เอาท์กลับจับไว้เเน่นจึงทำให้

ดึงออกยาก"สำหรับผมเเล้วแผลเเค่นี้ไม่สกปรกหรอกขอรับ........"เอาท์พูดเเละเว้นช่วงไว้ก่อนจะดึงคุณมา

กอดทำให้หน้าซุกลงกับหน้าอกเเละได้กลิ่นหอมอ่อนๆ

"สำหรับคุณขาวสะอาดอยู่เเล้วล่ะขอรับ"เอาท์พูด

ทำให้คุณหน้าเเดง เขาไปหาคำพูดหวานๆมาจากไหน!!

คุณเเพ้ เเพ้อย่างราบคาบ คุณยกมือมาปิดหน้าตัวเอง

เอาท์ขำกับท่าทีของคุณก่อนจะจับมือเเละวาปกลับบ้านคุณที่ถูกวาปมาก็รู้สึกปวดหัวนิดหน่อยก่อนจะหายไป"หายเขินเเล้วหรอคุณผู้หญิง"เอาท์เอ่ยเเซวคุณ

คุณพองเเก้มใส่"ไม่ต้องมาเเซวเลยนะ!"คุณหันหน้าไปทางอื่นเเละกอดอกเอาท์ทำการจี้เอวคุณทำให้คุณสะดุ้งเเละเอาท์ก็เริ่มจิ้มเยอะจนคุณต้องยกมือมาป้องกัน

"ฮ่าๆ พ-พอได้ ฮ่าๆ เเล้ว เเฮกๆ"คุณพูดเเละพยายามปัดมือเอาท์ให้ออกเเละจี้คืนทำให้เอาท์พลาดเเละโดนคืน

"ฮ่าๆ ฉ-ฉันขอโทษ ฮ่าๆ ขอร้องล่ะ"เอาท์พยายามปัดมือคุณออกตอนนี้คุณคร่อมเอาท์ไว้เเละจี้เอาท์

เอาท์ที่พยายามหยุดคุณเเต่ก็ไม่ได้จึงใช้พลังจิตคุมหัวใจคุณ"ขี้โกงนิ"คุณพองเเก้มใส่เอาท์ขำนิดหน่อย

"มันไม่มีกฏนะเจ้าหนู"เอาท์พูดอย่างเจ้าเล่ห์เเละเดินมาหาคุณก่อนจะประกบริมฝีปากคุณ"อื้อ!"คุณส่งเสียงตกใจออกไปก่อนที่ลิ้นหนาจะเริ่มรุกล้ำเข้ามาคุณจึงทำการตอบกลับเอาท์จุดไฟที่ดวงตาก่อนจะวาปมาที่ห้องเเละกดคุณลงที่เตียงเเต่จูบก็ยังไม่ผละออก

จนริมฝีปากของคุณบวมเจ่อทันทีมือเอาท์ก็เริ่มลูบขาอ่อนคุณเเละค่อยลากขึ้นมาเเต่จะเกิดอะไรขึ้น

ปังงงง!!!

"เอาท์!!!!!"เอาท์ฟริกส์เรียกเอาท์รีบเอาผ้ามาปิดตัวคุณ


ไอ้-เด็ก-เปรต!!!!!


======================================


คุณจะรับความรักหรือไหม?


[YES]           [NO]




[ชื่อคุณ] : นี้เเซนส์อย่าเเกล้งเฟลคุงสิ!!

เเซนส์ : โทษทีเด็กน้อยเจ้านี้จะเข้ามาทำร้ายฉันนะ

เฟล : หุบปากไอ้เจ้างั่งขี้เกียจเเกอย่ามาใส่ร้ายฉัน!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

99 ความคิดเห็น

  1. #99 Yumi_Chan154 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 00:20

    โอ้ยย หัวใจละลาย..
    #99
    0
  2. #92 Devilchil (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มีนาคม 2563 / 15:18

    ตั้งแต่ตอน1แล้วคือรุกหนักมากจริงๆ ใจแทบระเบิด(。ŏ_ŏ) ชอบมากก ต้องมาต่อนะคะไรท์!!

    #92
    0
  3. #82 16171218 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 16:43

    ถ้าภามว่าจะรับรักมั้ย

    ขอตอบว่า [yes] คะ

    #82
    0
  4. #76 gig09910 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 18:57
    ตัดจบ.....
    #76
    0
  5. #64 เด็กน้อยอ่านนิยาย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 23:56
    ไฟระเบิด!?
    #64
    1