รักเพี้ยนๆของเซียนหน้าตาย - นิยาย รักเพี้ยนๆของเซียนหน้าตาย : Dek-D.com - Writer
×

    รักเพี้ยนๆของเซียนหน้าตาย

    โดย drewnOL

    ถ้าไม่รักก็บอกไม่รักสิ ทำเป็นไม่รู้เรื่องเเบบนี้ ผมเจ็บนะ...

    ผู้เข้าชมรวม

    33

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    2

    ผู้เข้าชมรวม


    33

    ความคิดเห็น


    0

    คนติดตาม


    0
    จำนวนตอน :  0 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  28 ก.พ. 58 / 00:00 น.

    อีบุ๊กจากนิยาย ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

    ©
    t
    h
    e
    m
    y
    b
    u
    t
    t
    e
    r
    บทนำ
    "อ๊ะ นี่เป็นสมุดไดอารี่ของฉันที่เขียนเกี่ยวกับเธอทั้งหมดตลอด 3เดือนมานี้" ผมยัดสมุดขนาดฝ่ามือลงบนมือของคนตรงหน้าที่หน้าปกมันเขียนว่า 'My love' มันเป็นลายมือผมเอง

    "เอามาให้ฉันทำไม" 'นามิ' มันเป็นชื่อของเธอเเต่ก็ไม่ใช่ชื่อจริงๆ หากเเต่เป็นชื่อในกลุ่มซึ่งเราจะไม่เรียกชื่อเล่นกันจริงๆ เพียงเพราะมันเป็นความลับ...

    "ตลอดเวลาที่ฉันได้อยู่กับเธอ 4ปี มันเป็นสิ่งที่คุ้มค่านะ เเต่มันเป็นความคิดที่มีให้กับเพื่อน เเต่ 3เดือนมานี้ ฉันก็คิดกับเธอไม่เหมือนเดิม...เมื่อวานก็บอกไปเเล้วนี่" ผมอธิบายไปเหมือนพูดเรื่องธรรมดา ผมไม่รู้หรอกว่าคนอื่นที่เค้าสารภาพรักกันเเล้วจะมีอาการเเบบไหน เเต่สำหรับผม ผมคิดว่ากับคนอย่างนามิไม่มีให้เขินอายกันเลยสักนิด เธอก้มมองดูสมุดเเละกำลังจะเปิด เเต่ผมก็ห้ามไว้ก่อน

    "อย่าพึ่งนะ เธอจะเปิดอ่านได้เฉพาะปลายสัปดาห์ หรือเวลาที่คิดถึงฉันเท่านั้น" ผมยกคิ้วให้นามิทีนึง

    "มีกฎติ๊งต๊องเเบบนั้นด้วยเรอะ" เธอทำหน้าสงสัย เเต่เเน่นอน นั้นไม่ใช่คำถามที่ต้องการคำตอบ เธอเก็บสมุดไว้ในกระเป๋า เเล้วยืนขึ้นพร้อมกับบิดขี้เกียจทีนึง

    "เอาล่ะ จะได้ปิดเทอมสักที เฮ้อ นายเองอ่ะ ก็อย่าเขียนไดอารี่เกี่ยวกับฉันในปิดเทอมหน้าร้อนนะ ฉันขี้เกียจมานั่งอ่านเเบบทรมานใจ อ่านทีเดียวเลยก็ไม่ได้" เธอเเขวะผมก่อนจะเดินจากไป ผมกับนามิเราเป็นเพื่อนกันตั่งเเต่ม.2ตอนนั้นผมถูกย้ายโรงเรียนเพราะมีปัญหาเรื่องที่ทำงานของพ่อ ส่วนนามิก็พึ่งเข้ามาตอนม.2เหมือนกัน เราได้อยู่ห้องเดียวเเถมบ้านก็ใกล้กันขนาดที่ผมเดินจากบ้านตัวเองไม่ถึง15ก้าวก็ถึง เเละอีกหลายๆอย่างที่เราเข้ากันได้ จนทำให้เรากลายเป็นเพื่อนสนิทกันในที่สุด ถึงช่วงเเรกๆเพื่อนในห้องอาจจะล้อว่าเป็นเเฟนกันตามประสา เเต่จากนิสัยที่โคตรเข้าใจยากอย่างเธอ เเละกับผมที่มีนิสัยเฮฮาผิดผู้ผิดคน - - ซึ่งมันต่างกันมากเมื่อได้อยู่ด้วยกัน คนก็เลยเข้าใจว่าเราไม่มีทางเป็นเเฟนกันได้ เเม้กระทั่งตอนนี้... ก็นะ เฮ้อ เพื่อนรัก เพื่อนสนิท... ปิดเทอม3เดือนทั้งที เเม้เเต่คำบอกลาก็ไม่มี  มีเพียงเสียงตัดพ้อของผมเท่านั้น

    "เฮ้อ ยัยตัวเเสบ เธอกำลังเเกล้งผมใช่มั้ย ถ้าไม่รัก หรือไม่ชอบ ก็ปฏิเสธมาดิ๊ว่ะ! หรือไม่ก็เดินจากไปทั้งๆที่ไม่พูดอะไรเลยก็ได้ มันจะดีกว่านี้...เเน่ๆ"
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    . ขอบคุณที่อ่านนะคะ สั้นเนอะ -*- รักคนอ่านมากมาย จู๊บบบบบบ ^ ^




     
    ©
    t
    h
    e
    m
    y
    b
    u
    t
    t
    e
    r

    นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    คำนิยม Top

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    คำนิยมล่าสุด

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    ความคิดเห็น