ใจเผลอรัก (พรรษชล - การะเกด)

ตอนที่ 13 : ...๑๒ สามแยกปากหมา ๑๐๐%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,185
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 145 ครั้ง
    25 ก.ค. 58




บทที่ 12

สามแยกปากหมา

...คุณเกดไม่ได้ทรมานคนเดียวสักหน่อย

ประโยคนั้นจะต้องปนเปื้อนสารคาเฟอีนแน่ๆ คนฟังถึงได้นอนไม่หลับจนถึงเช้า อัตราการเต้นของหัวใจที่ถี่รัวไม่ปกติทำให้หญิงสาวลังเลอยู่หลายรอบ ว่าควรลุกขึ้นไปปลุกพี่สาวพี่เขยให้พาเธอไปส่งโรงพยาบาลดีไหม เธอสงสัยว่าตัวเองจะเป็น โรคหัวใจ เข้าแล้ว แถมยังเกิดลังเลว่าเธอควรไปรักษาอาการกับ หมอโรคหัวใจ หรือ หมอเด็ก ดี

เสียงลูกบิดประตูดังก๊อกแก๊กทำให้คนที่นอนบนเตียงรีบหลับตาปี๋

“นอนหลับหรือว่าไหลตายวะเนี่ย สายโด่งป่านนี้แล้วยังไม่ตื่น”

“ไอ้เหน่ คนปากอัปมงคลอย่างมึงน่ะเงียบไปเลย” มหาโชคฮึ่มฮั่มใส่คนปากเสีย

“อะไร! แค่นี้ก็ต้องมาว่าด้วย เค้าก็พูดตามที่เห็น คนอะไรพี่น้องคุยกันเสียงดังขนาดนี้แล้วยังไม่ไหวติง ไหนๆ ดูสิว่ายังหายใจอยู่ไหม”

ผลัวะ! มือหนาของมหาโชคตามไปตบหัวน้องชายทันทีที่อีกฝ่ายกำลังจะเข้าถึงตัวพี่สาว ก่อนที่คนทรงเสน่ห์จะหันมาโวยวาย เจ้าตัวก็ต้องรีบขัดขึ้นด้วยว่าไม่ต้องการฟังเสียงง้องแง้งของคนปัญญาอ่อน

“กูตบดีกว่าเจมี่ตบ!

“โอเค!” มหาเสน่ห์เก็ต รีบถอยหลังล่นมาอยู่ซะห่างเตียง ตั้งแต่การะเกดและพี่ๆ โตขึ้น พุทธชาดก็ออกกฎห้ามเขาและพี่น้องผู้ชายคนอื่นๆ ถึงเนื้อถึงตัวพี่สาวเด็ดขาด คนที่เชื่อฟังเฉพาะต่อหน้าหันไปค้อนพี่ชาย ลับหลังกอดได้เขากอดหมดแหละ ก็คนมันรักนี่หว่า!

“ทีตัวเองล่ะทำจ๊ะจ๋าแสดงตัวเป็นผัว เอ๊ย แฟนไม่ยักห้ามตัวเองสักนิด” บ่นงึมงำอยู่คนเดียว แต่ได้ยินกันทั้งห้อง

พุทธชาดถลึงตาใส่น้องชาย

“ฉันบริสุทธิ์ใจ” คนหวงน้องสาวกดเสียงบอก

“โฮ้ย เหน่นี่ก็ยิ่งกว่าบริสุทธิ์ใจเลยล่ะ นั่นก็พี่สาวเหน่เหมือนกันนะ กอดนิดกอดหน่อยจะเป็นไร นมก็ไม่ได้อึ๋มพอให้พิศวาส”

พรึบ! หมอนใบโตลอยปะทะกับใบหน้าคนทรงเสน่ห์

“ไอ้น้องปากหมา!” คนบนเตียงแหวแว้ดหน้าแดงหน้าดำ ประชดเรื่องอื่นไม่ว่าแต่ว่าพลาดพิงถึงนม! ใช่ว่าหน้าอกเธอจะเล็ก แต่ถ้าเทียบขนาดกับพี่น้องคนอื่นๆ ก็ถือว่าครองที่โหล่

“อุ้ย คนสวยตื่นแล้ว” คนปากหมาหัวเราะแหะๆ กลบเกลื่อน

“อย่าเพิ่งมองตาเขียว ลุกขึ้นมาแคะขี้ตาก่อนดีไหมเกด” พุทธชาดแนะ

“ใช่ๆ ก้อน บักเอ้บ เลยอะ”

การะเกดรีบเช็ดขี้ตาก้อนบักเอ้บก่อนเดินเข้าห้องน้ำ ขณะเดินผ่าน ควายโต๋ด สามตัวก็ค้อนส่งให้ด้วย ตัวโตอย่างกับควายยังมาส่งยิ้มน่ารักให้! (ว่าน้องเหน่) สาวดอกไม้ปิดประตูห้องน้ำดังปังเพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกผิด เมื่อคืนเธอกลับบ้านดึกมาก จำได้ว่าติดลมอยู่ที่บ้านตาของพรรษชลจนดึกทีเดียว แถมยังกินเหล้าด้วยสิ

ปากอิ่มเบะออกเหมือนคนจะร้องไห้ยามมองดูสภาพตัวเองในกระจก ยิ่งเหตุการณ์เมื่อคืนหลั่งไหลมามากแค่ไหน ใบหน้าหญิงสาวก็บิดเบี้ยวขึ้นมากเท่านั้น สู้ให้จดจำอะไรไม่ได้ยังดีกว่าให้เธอจำได้ทุกบททุกตอน ไม่เว้นแม้กระทั่ง...

คุณเกดไม่ได้ทรมานคนเดียวสักหน่อย

หญิงสาวยกมือกุมแก้มร้อนผ่าวทั้งสองข้าง ยอมรับล่ะว่าขี้ขลาด ด้วยการทำคอพับหลับหนีตาย เอ๊ย อาย!

ใบหน้าที่แดงก่ำ ดวงตาหวานฉ่ำ และความรู้สึกวูบวาบทำให้สาวดอกไม้คราง

“แย่แล้ว...”

 

ข่าว ผู้หญิงที่ทำให้หมอน้ำกินข้าวสองจาน ดังเข้าหูกิ่งไผ่อย่างต่อเนื่อง ใบแก้วเป็นคนนำข่าวนั้นมาเล่าสู่พี่สาวฟัง หญิงสาวถอดใจเรื่องพรรษชลและพี่สาวมาหลายเดือนแล้ว อาจจะตั้งแต่ที่ได้เห็นพรรษชลพาหญิงสาวคนนั้นไปทีห้องพัก แถมไวๆ นี้ก็รู้มาด้วยว่าชายหนุ่มเพิ่งไปส่งเธอคนนั้นให้รอที่ห้อง ส่วนเขากลับไปทำงานช่วงบ่ายตามปกติ

“แก้วว่าพี่น้ำคงชอบผู้หญิงคนนั้นจริงๆ เมื่อวานมีคนเห็นพี่น้ำพาผู้หญิงคนนั้นไปส่งที่ห้อง ส่วนตัวเองก็กลับไปทำงาน พอเลิกงานก็นั่งมอเตอร์ไซค์ออกไปด้วย แก้วว่าต้องไปบ้านตายายพี่น้ำแน่ๆ เลย”

กิ่งไผ่ฟังด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก หลายเดือนที่ผ่านมาเธอพยายามถามใจตัวเอง แต่ก็ไม่ได้คำตอบ มีเพียงความรู้สึกร้อนวาบในอกยามที่คิดว่าพรรษชลกับผู้หญิงคนนั้นรักกัน

“พี่กิ่งไม่รู้สึกอะไรจริงๆ ด้วย เฮ้อ...” คนเคยเชียร์มาหลายปีดีดักถอนหายใจ

“จะให้พี่รู้สึกยังไง จะให้พี่ลุกขึ้นมาโวยวาย วิ่งไปถามน้ำเลยไหมว่าตกลงเขากับผู้หญิงคนนั้นเป็นอะไรกัน!

ใบแก้วเบิกตากว้าง เมื่อจู่ๆ พี่สาวที่มักจะฟังเงียบๆ โพล่งออกมาเป็นชุด

“เอ่อ...”

“พี่มีความรู้สึก! เจ็บใจ เสียใจ โกรธน้ำ เกลียดน้ำที่เขาไม่เคยสนใจพี่ ไม่เคยปล่อยให้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับพี่เกินกว่าคำว่าเพื่อน”

“พี่กิ่ง...”

“แก้วรู้ไหมว่าพี่เสียใจขนาดไหนที่พี่ปฏิเสธน้ำไปตอนนั้น แต่ตอนนั้นพี่เกลียดคาวี หมั่นไส้มัน ทุกวันนี้ก็ยังเป็น”

ใบแก้วเบิกตากว้าง เพิ่งรู้ว่าพี่สาวเกลียดคาวี ที่ผ่านมาเธอแค่คิดว่าพวกเขาสองคนแค่ไม่ชอบหน้ากัน เพราะคาวีนั้นลีล่าท่ามากปากเสียแถมยังชอบกวนประสาท ไม่เหมือนกับพรรษชลที่อบอุ่น สุขุมและใจดี

กิ่งไผ่ที่มีบุคลิกร่าเริงแจ่มใสบัดนี้กำลังแสดงสีหน้าเครียดแค้น กำมือเข้าหากันแน่น ทว่าครู่ต่อมาเธอก็ต้องทำสีหน้าตกใจ เมื่อ...

“อ๋อเหรอ! ฉันก็เพิ่งรู้นะว่าเธอทั้งเกลียดทั้งหมั่นไส้”

คาวีที่แวะมาซื้อเค้กให้การะเกดตามที่บุษบาสั่งตั้งใจแวะมาทักทายสองสาวที่อยู่หลังร้าน มาทันได้ยินอะไรดีๆ

“แต่ขอร้อง เกลียดแค่ไหนก็อย่าบังอาจมาเรียกฉันว่า มัน เพราะฉันไม่เคยเรียกเธอว่ามันสักครั้งเลยกิ่ง” คาวีกดเสียงบอกอย่างคุกคามจนสองสาวที่ยืนตะลึงอยู่ผงะ

“อ้อ แล้วเรื่องไอ้น้ำน่ะ เมื่อวานมันพาเกดไปบ้านตามันจริงๆ แถมพายายเกดมาส่งที่บ้านตอนตีสองด้วย แล้วเรื่องไอ้น้ำชอบไม่ชอบยายเกดน่ะ ฉันฟันธงได้เลยว่า...มันรัก! ก็อย่างว่าแหละไอ้น้ำมันไม่เคยพาสาวไปห้อง ถ้าไม่ใช้สิทธิ์เจ้าของหออะนะ”

พูดจบก็หันหลังเดินกลับไปทางเดิม ทิ้งให้สองพี่น้องยืนอึ้งทำตาปริบๆ ก่อนที่กิ่งไผ่จะทรุดลงกับพื้น

 

การะเกดมองเค้กส้มที่หน้าตาไม่ได้มีสีส้มเหมือนทุกครั้ง เอ่อ เรียกว่าหน้าเค้กมันเละแทบไม่มีชิ้นดี แถมกล่องใส่ยังบุบบี้เหมือนโดนกระแทกเสียอย่างนั้น หญิงสาวมองน้องชายที่ใช้ช้อนตักกินได้หน้าตาเฉย ราวกับไม่สนใจว่าไอ้เค้กกล่องนี้มันได้ผ่านสมรภูมิรบแห่งใดมาบ้าง

“อร่อยไหมเหน่”

“อื้อ ถ้าตัดเรื่องหน้าตาไปทุกอย่างเพอร์เฟกต์”

ได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าหงึกๆ เค้กส้มร้านใบแก้วอร่อยจริงๆ

“ว่าแต่ทำไมเค้กมันถึงได้ออกมาเยินขนาดนี้ครับ ถนนหนทางที่นี่มันก็ดีไม่ใช่เหรอพี่คาวี” มหาโชคหันไปถามพี่เขยที่ยังทำหน้าตาบูดบึ้งตั้งแต่กลับมา

“เผอิญพี่เผลอฟาดมันกับประตูร้าน” คนหน้าบึ้งตอบ

“อ้าว เค้กอร่อยๆ นี่มันไปกวนตีนพี่เหรอไง” คนทรงเสน่ห์ที่ยังมีเค้กอยู่เต็มปากถาม

“นั่นดิ หรือว่าเค้กกล่องนี้มันหน้าตาดีกว่าพี่ เลยหมั่นไส้มัน” มหาโชคเป็นลูกคู่ให้น้องชาย

“กรุณาอย่ากวนตีนครับ และอยู่ให้ห่างๆ ตีนพี่สักสองเมตรเถอะ เดี๋ยวกูอดใจไม่ไหว” เจ้าของบ้านกดเสียงบอก หน้าตาบอกว่าเอาจริงจนสามแฝดล่นถอยไป

“พี่คาวีโกรธใครมาเหรอ” การะเกดถามพร้อมทั้งหยิกแขนพี่ชายที่กำลังทำท่าจะสั่งสอนผู้เป็นพี่เขย เธอทำปากขมุบขมิบว่ามันใช่เรื่องต้องมาจริงจังไหม!

“โกรธเพื่อน เอ๊ย อดีตเพื่อน!

“โห...ท่าจะโกรธจริงๆ ถึงกับมอบตำแหน่งอดีตเพื่อนให้ด้วย โกรธแล้วทำไมไม่ต่อยไปสักสองสามทีเล่า” มหาเสน่ห์แนะ

“เขาเป็นผู้หญิง”

“ก็จูบ จ๊ากกก!!!” คนทรงเสน่ห์ร้องเสียงหลงเมื่อมหาโชคกับมหาลาภตบบ้องหูคนละด้าน

“เตือนแล้วนะ ปากหมาๆ อย่างมึงน่ะหุบไปได้เลย”

“ก็เค้าไม่ทันคิด ลืมว่าพี่คาวีเป็นผัวพี่เดหลี”

“ลืมง่ายจังนะ” มหาลาภที่ไม่ค่อยชอบพูดเอ่ยขึ้น

“สงสัยจะขาดโปรตีน” มหาโชคสำทับ

“ฮุ้ย เค้าล้อเล่นน่า แค่พลั้งปากไป” น้องชายผู้น่ารักแก้ตัวอุบอิบ

“ช่างมันเถอะ ว่าแต่พี่คาวีโกรธเพื่อนแล้วไปลงกับเค้กเกดทำไม”

“เจ้าของร้านเค้กเป็นน้องสาวอดีตเพื่อน”

“หือ หมายถึงคนที่เกดเคยเจอที่ห้อง..” หญิงสาวหยุดพูด ด้วยว่าเรื่องครั้งนั้นมีเพียงไม่กี่คนที่รู้ และถ้า สามหมารู้ โลกย่อมรู้! “เจอที่หอพักกิ่งไผ่”

“ใช่ คนนั้นเขาเป็นพี่สาวของยายแก้วที่เป็นเจ้าของร้านเค้ก”

“อ๋อ ที่แท้ก็เป็นเพื่อนพี่คาวีด้วย”

“อดีตเพื่อน” คาวีแก้ด้วยสีหน้าหน้าบึ้งตึง โกรธกิ่งไผ่ที่พูดว่าเกลียดเขา ที่ผ่านมาแม้จะกวนโอ๊ยไปหน่อยแต่เขาไม่เคยนึกเกลียดเธอสักครั้ง แถมยังเคยแอบเชียร์ให้ลงเอยกับพรรษชลอีกด้วย

“เขาทำอะไรให้พี่คาวีโกรธเหรอครับ”

จู่ๆ บรรยากาศแสนฮาร์ดคอร์ที่มีคำหยาบคละคลุ้งในอากาศก็แปลเปลี่ยนเป็นนุ่มนวลอบอุ่น การะเกดมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของพี่ชายก่อนจะอมยิ้มเมื่อคาวีเลิกกอดอกทำหน้าบึ้งตึงทันควัน

“ก็พี่ไปได้ยินเขาบอกว่าเกลียดพี่”

“ทำไมจู่ๆ เขาถึงบอกเกลียดพี่”

“ก็เรื่องไอ้น้ำกับสาวที่มันพาไปที่หอไง” คาวีละไว้ให้เข้าใจแค่ผู้ที่เกี่ยวข้อง พุทธชาดพยักหน้าอย่างเข้าใจ ส่วนคนที่ไม่เข้าใจต่างทำหน้ายุ่ง

“พี่น้ำค้างพาสาวไปที่หอเหรอ อู้ยยย...ผู้หญิงอะไรใจง่าย ยอมไปห้องผู้ชาย”

อู้ยยย...อยากถีบไอ้น้องเหน่ การะเกดสบถอยู่ในใจ

พุทธชาดหน้าตึง ถลึงตาใส่น้องชายที่ยังทำหน้าซื่อไม่รู้ไม่ซี้

“เขาอาจชอบพอกันก็ได้” การะเกดหลุดปากเถียงอย่างต้องการปกป้องศักดิ์ศรี แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วิธีที่ดีนัก เมื่อสีหน้าพี่ชายเธอเปลี่ยนเป็นขาวซีด

“จริงอะ?” คนเป็นพี่ถาม

“ไม่รู้” หญิงสาวตอบปัดๆ เพราะน้องชายสามคนจับตาดูอยู่


---------------------------------



การเผชิญหน้าที่คิดว่าจะแย่กลับไม่แย่อย่างที่คิดไว้ การะเกดแค่นั่งกอดอกทำหน้าบึ้งตึงอยู่ในห้องรับแขก ส่วนฟาบิโอ้ก็ได้แต่มองลูกสาวตาปริบๆ โดยไม่พูดไม่จา กระทั่งลีลาวดีเรียกสองพ่อลูกไปกินข้าว ทั้งสองจึงลุกขึ้นพร้อมกัน สบตากันแวบหนึ่งก่อนจะต่างคนต่างเดิน ซึ่งคนที่เดินออกไปก่อนก็คือลูกสาว ฟาบิโอ้รู้สึกผิดที่คิดบังคับฝืนใจลูกสาว แต่ด้วยความรักและหวังดีจึงยอมเชื่อหม่อมอุ่นพาลูกสาวไปเจอกับหลานชายของท่าน ลืมนึกไปว่าลูกสาวอาจโกรธที่เขาทำเหมือนหักหลัง

“กินข้าวกันค่ะ” ลีลาวดีบอกลูกและสามี ทุกคนต่างลงมือรับประทานอาหารเช้า ทุกสายตาลอบมองสองพ่อลูกอยู่เป็นระยะ คอยลุ้นว่าใครจะพูดขึ้นก่อน แล้วพูดว่าอะไร

“วันนี้ลีล่าทำของโปรดลูกเหรอ” ฟาบิโอ้หันไปถามภรรยา ของโปรดที่ว่านี้คือแกงเลียง การะเกดชอบนักชอบหนา ด้วยว่าหญิงสาวนั้นชอบกินผักและดูแลสุขภาพตัวเองมาแต่ไหนแต่ไร

“ค่ะ เมื่อวานคาวีเก็บผักสดมาให้เยอะแยะ เลยเอามาทำของชอบลูกซะเลย”

คนชอบเกือบค้อนผู้เป็นแม่ เธอรู้หรอกว่าแม่กำลังทำตัวเป็นกาวใจ ซึ่งมันก็ได้ผลอยู่หรอก ความผิดที่กลับบ้านดึกและไม่ยอมรับสายผู้เป็นพ่อทำให้หญิงสาวสำนึกผิดไม่น้อย แต่ตอนนั้นเธอโกรธมากจริงๆ

“งั้นก็กินเยอะๆ” ฟาบิโอ้บอกกับจานข้าว ซึ่งทำให้ผู้คนที่เหลือต่างอมยิ้ม

“คุณป๋าบอกใครเหรอครับ” ตัวเสือกนัมเบอร์วันถาม

“บอกคนชอบ”

“ใครชอบแกงเลียงอะ ยี้...มีแต่ผัก” ตัวเสือกนัมเบอร์ทรูที่ใครๆ ต่างคาดคิดว่าต้องเป็นมหาโชคทำเอาผู้คนขนลุก มหาลาภพูดจบจึงยักคิ้วกวนๆ ก่อนกินข้าวต่อ

“ยี้...เมื่อกี้กูขนลุกเลยนะ” มหาโชคประชดคนแย่งซีน

“เลียนแบบไอ้เหน่มัน”

มหาเสน่ห์ได้ยินถึงกับแค่นยิ้ม

“เหมือนมากกก” เล่นแข็งเป็นสากกะเบือเลี่ยมทอง ยี้พร่องสิเสียงแข็งยังกับจะไปตีหัวใคร!

“สรุปคุณป๋าบอกเกดให้กินเยอะๆ” พุทธชาดแทรกขึ้นเมื่อน้องชายทั้งสามพาออกอ่าว

“ก็...ทำนองนั้น” ฟาบิโอ้อุบอิบ

รองจากเมียก็กลัวลูกสาวนี่แหละ บอกเลย!

“แล้วเกดว่าไง” หนุ่มดอกไม้หันไปถามน้องสาวฝาแฝด

คนถูกถามนิ่วหน้า สบตาพี่ชายแล้วต้องเมินหลบ

“ก็อร่อย”

“จะกินเยอะๆ ไหมล่ะ”

“อื้อ” รับส่งๆ แต่ก็ทำให้ผู้เป็นพ่อดีใจ

“สั้นไปเกด” คนทำหน้าที่เป็นกาวใจแทนผู้เป็นแม่บอก พุทธชาดรู้ดีว่าน้องสาวไม่โกรธผู้เป็นพ่อแล้ว การะเกดเป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร โกรธง่ายหายเร็ว

“อร่อยค่ะ จะกินเยอะๆ แล้วก็กินที่บ้านไม่ออกไปกินที่อื่นหรือเชื่อใจใครง่ายๆ” ตัวแม่เรื่องขี้วีนไม่แพ้พี่สาวไม่วายประชด

“ป๋าขอโทษ ป๋าผิดไปแล้ว คราวหน้าจะบอกก่อน”

“ไม่มีคราวหน้าค่ะคุณป๋า ถ้าเกดอยากแต่งงานเกดจะเลือกผู้ชายของเกดเอง”

“แต่...”

“ไม่มีแต่ค่ะฟาบี้ ฉันให้สิทธิ์ลูกเลือกคู่ครองค่ะ” ลีลาวดีขัดขึ้น

“ผมก็แค่ช่วยเลือกที่ดีๆ ไม่พูดจาโผงผางเหมือนนักเลงหัวไม้ แล้วก็ไม่ใช่พวกชอบทำหน้าตายไร้ความรู้สึก” แน่นอนว่าฟาบิโอ้พลาดพิงไปถึงเขยขวัญทั้งสองคน

“ถึงเป็นอย่างนั้นเขาก็รักลูกสาวเราค่ะ ที่สำคัญลูกเรารักเขาด้วย”

 

เป็นเพราะปากไม่ดี การะเกดเลยโดนพุทธชาดจับผิดจนเธอเกิดรู้สึกอึดอัด อะไรวะคะเธอก็แค่เถียงข้างๆ คูๆ ไปนิดเดียว พี่ชายเธอถึงกับทำหน้าซีเรียส ทั้งที่เธอได้อธิบายไปแล้วว่ามัน...ไม่จริงสักนิดเดียว ไม่ว่าจะเพราะโลกกลมหรือพรหมลิขิต เธอกับ ผู้ชายธรรมดาก็ไม่มีวันได้รักกันอย่างแน่นอน ดูปฏิกิริยาคุณป๋าแล้วเธอก็รู้ว่าต้องครองตัวเป็นโสดตราบนานเท่านาน ยกเว้นว่าเธอจะยอมแต่งงานกับคนที่ท่านเห็นดีด้วย ซึ่งเธอไม่ชอบ

ความจริงธามไม่มีข้อด้อยเลยสักนิด นอกจากติดที่เป็นหลานหม่อมอุ่นผู้ซึ่งมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า อคติเล็กๆ เกิดขึ้นในใจตั้งแต่แวบแรกเลยทีเดียว สองป้าหลานนั่นไม่ผ่านอย่างแรง! ก่อนหน้านั้นเธออยาก ไม่โสดทว่าตอนนี้อยากจะ โสดให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ ความสุขของพี่สาวไม่ได้น่าอิจฉาอีกต่อไปแล้ว ในเมื่อเธอระดมสมองคิดหนีการดูตัวซึ่งจะนำไปสู่การแต่งงานแบบคลุมถุงชน

พรรษชลโทร. หาเธอตอนเที่ยง กว่าเธอจะทำใจกดรับได้ก็เล่นเอาเขาต้องต่อสายมาถึงสองครั้ง เนื่องจากคนรับยังทำใจไม่ได้

“ค่ะพี่หมอ”

“คุณเกดเป็นยังไงบ้างครับ”

“เอ่อ ก็ดีค่ะ ตื่นมาไม่ปวดหัวตัวร้อน”

“อ้อ แต่พี่หมายถึงเรื่องคุณเกดกับคุณพ่อ คืนดีกันหรือยังครับ”

“ก็ค่ะ เกดก็ไม่ได้โวยวายอะไร” เป็นเพราะมัวแต่คิดเรื่องเขานั่นแหละที่ทำให้เธอหายโกรธคุณป๋าไวกว่าที่คิด

“ดีแล้วครับ เดี๋ยวเย็นๆ ตาพี่จะให้คนเอาขนมตาลไปให้นะครับ ยายนึ่งขนมไปวัดพรุ่งนี้”

“อ้าว พี่หมอไม่ได้กลับบ้านเหรอคะ”

“วันนี้พี่อยู่เวรแทนหมอภัทรครับ มะรืนถึงจะได้กลับ”

การะเกดนิ่วหน้า เธอไปซักถามเขาอย่างเคยปากอย่างนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ บทสนทนาเมื่อครู่เหมือนคนที่รู้จักมักจี่กันมานมนาน พักต่อมาฝ่ายโทร.หาก็ขอตัวไปทำงานต่อ หญิงสาววางโทรศัพท์แล้วยกมือกุมแก้มที่ร้อนผ่าว รู้สึกตัวเองกลับไปอายุสิบเจ็ดสิบแปดอีกครั้ง

“เป็นเอามากจริงๆ เลยฉัน”

ต่อเมื่อลงมาจากห้องอารมณ์ฟรุ้งฟริ้งเหมือนสาวสิบเจ็ดก็อันตธานหายไป หม่อมอุ่นที่ชื่อไม่อุ่นสมชื่อกำลังส่งยิ้มมาให้ ข้างกายมีธามนั่งอยู่ เขายิ้มให้เธอเช่นกัน การะเกดเกือบแยกเขี้ยวเมื่อเห็นแววตาพราวระยับของชายหนุ่ม

“เกดมาพอดี หม่อมอุ่นท่านมาเยี่ยมน่ะลูก” ฟาบิโอ้หันมาทางลูกสาว สีหน้าไม่ใคร่สบายใจนัก

การะเกดอยากจะสวนว่าที่บ้านไม่มีใครป่วย แต่ก็ต้องเก็บงำคำพูดเอาไว้ เธอยกมือไหว้คนทั้งสองก่อนจะพูดขอตัว ไม่สนใจสีหน้าประดักประเดิดของผู้เป็นพ่อ เรือนผูกก็เรือนแก้เอาเองเถิด

“เดี๋ยวสิหนู อยู่คุยกันก่อน” หม่อมอุ่นผู้ที่การะเกดคิดว่าพรางบุคลิกเรียกเอาไว้

“ค่ะ” เพราะได้รับการอบรมมาอย่างดีหญิงสาวจังนั่งลงข้างผู้เป็นพ่อ

“เมื่อวานยังไม่ค่อยได้พูดคุยกันอะไรกัน ตาธามบอกว่าเราเดินออกจากร้านไปกับหมอน้ำเสียก่อน ฉันเพิ่งรู้ว่าหนูกับหมอน้ำรู้จักกัน” ต่อหน้าคนอื่นหม่อมอุ่นมักเรียกหลานชายว่าหมอน้ำ เลยพลอยทำให้คนฟังนึกดีใจและแอบคิดว่าพรรษชลนั้นคงเป็นญาติห่างๆๆๆ ของหม่อมคนนี้ก็เป็นแน่

“พี่หมอเป็นเพื่อนของพี่คาวีค่ะ”

“อ้อ จริงสินะ หมอน้ำเคยเรียนมัธยมที่นี่ คนนี้เขารักตากับยายมาก เรียนจบเฉพาะทางเสร็จก็ทำเรื่องมาประจำที่นี่เลย” หม่อมอุ่นหันไปทางหลานชาย “ส่วนตาธาม เขาประจำอยู่ที่นี่หลายปีแล้ว ไม่ค่อยมีเพื่อนสนิทอยู่ที่นี่นักหรอก ยังไงป้าก็ฝากหนูดูแลเขาด้วยนะ”

การะเกดเม้มปากไว้ทัน ก่อนที่เธอจะเผลออ้าปากค้างกับคำฝากฝังของหม่อมอุ่น

“เกดก็ไม่มีเพื่อนสนิทค่ะ คงช่วยดูแลไม่ได้” เธอรีบผลักไสตัวกาลกิณี เอ้ย ภาระออกไป

“แหม...เอาแค่ที่เที่ยวแถวนี้ก็ได้ ชวนพี่เขามาเที่ยวเล่นบ้าง ตาธามจะได้ไม่เหงา นี่ป้ายังเป็นห่วงเลยว่าอยู่คนเดียวมากๆ จะขึ้นคาน”

เหมือนหอกแหลมทิ่มลงกลางใจสาวดอกไม้ดังฉึก!

“ฟังแล้วเหมือนไม่มีใครคบหานะคะ คงต้องปรับปรุงตัว” ปากไวๆ ทำให้ฟาบิโอ้สะดุ้ง ถลึงตาใส่ลูกสาว

“น้องเกดพอแนะนำได้ไหมครับ พอดีช่วงนี้พี่อยากมีคน คบหา” ธามพูดขึ้นเป็นครั้งแรกหลังจากที่นั่งฟังมาสักพัก การลับคารมกับแม่สาวดอกไม้ปากจัดทำให้เขาอารมณ์ดี

“อุ๊ย หนุ่มสาวสมัยนี้ จีบ กันต่อหน้าผู้หลักผู้ใหญ่เชียว สมัยคุณฟาบิโอ้เป็นไหมคะ” หม่อมอุ่นกระพือพัดค้อนให้หลานชายอย่างไม่จริงจังก่อนหันไปถามฟาบิโอ้

“ไม่ครับ” ฟาบิโอ้ยิ้มแกนๆ ไม่อยากสาธยายให้ฟังว่าเขาจีบเมียอย่างไร เดี๋ยวคนตรงหน้าจะหัวใจวายไปเสียก่อน หุๆ

“นั่นสินะ สมัยฉันก็ไม่มี เด็กสมัยนี้ทำให้ฉันรู้สึกแก่”

...ก็แก่จริงๆ นั่นแหละ สองพ่อลูกแอบคิดในใจเหมือนกัน

นั่งฟังหม่อมอุ่นพล่าม เอ๊ย พูดคุยอยู่เกือบชั่วโมงก็มีโทรศัพท์มาตามตัวหม่อมอุ่น

“เสียดายจัง ตั้งใจอยู่ทานกลางวันกับแม่จำปาแท้ๆ ไว้โอกาสหน้าแล้วกันนะ”

ธามเห็นสีหน้าโล่งอกของสองพ่อลูกก็นึกขำ วันนี้หม่อมป้าเองก็มาแปลก พูดน้ำไหลไฟดับจนเขาตามไม่ทันเหมือนกัน ครั้นพอขับรถออกจากฟาร์มมากบารมีชายหนุ่มก็ได้รับคำตอบ

“ครอบครัวนี้เข้าท่านะตาธาม ป้าพูดเป็นชั่วโมงๆ ไม่ยักเบรกหรือทำหน้าเบื่อ”

“ก็อาจจะรักษามารยาทครับ”

“อืม ถึงบอกว่าดี ป้าชอบแม่หนูนั่นนะ ถึงจะดูมั่นๆ เป็นสาวสมัยใหม่ก็เถอะ ว่าแต่...ตาน้ำค้างล่ะเป็นไงบ้าง” ลับหลังคนที่ไม่ใช่ญาติหม่อมอุ่นเรียกหลานชายอย่างเอ็นดู บางทีหล่อนก็นึกโมโหราชสกุลกุลวารีที่มักทำตัวสมถะไม่ถือยศถืออย่างเสียจนดูสามัญ

“ก็ดีครับ รู้ข่าวหม่อมป้าจะหาคู่ให้ผม พวกกุลวารีแทบมุดดินหนี”

ได้ยินดังนั้นจึงค้อนควักให้หลานชาย

“ป้าหวังดี”

“รู้ครับ แต่บางอย่างที่หม่อมป้าว่าดีก็อาจไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับผมนะครับ อาจจะดีสำหรับคนอื่น”

“พูดอย่างนี้หมายความว่ายังไงกันเรา”

“ไม่มีอะไรครับ” ธามตอบยิ้มๆ นึกถึงญาติผู้น้องกับแม่สาวดอกไม้แล้วต้องยิ้มกว้าง เขาเพิ่งมีโอกาสพูดคุยกับชลนทีได้ไม่กี่วันนี้เอง แต่อดเคืองไม่ได้เหมือนกัน พวกกุลวารีมีเรื่องสนุกๆ พูดคุยกันมาตั้งปีเพิ่งจะมาบอก!




พี่ยกน้องยก ประกาศหยุดอัพนิยาย 8 วันค่า 26-07-58 จนถึง 2 หรือ 3-08-58 นะคะ

จากนั้นจะมาอัพทุกวันให้ถึงตอนที่ 20 และจะประกาศรายชื่อผู้โชคดี 20 ท่านที่จะได้รับหนังสือนิยายค่ะ

ระหว่างนี้ขอให้ทุกคนใจร่มๆ นะคะ ฮา... ครึ่งหลังอย่างแซบค่า พี่หมอน้ำค้างอร่อย เอ๊ย น่ารักมากกก.... 555++

เค้าขอไปตามหาตัวพระเอกของอัญชันที่เชียงใหม่-เชียงรายก่อนนะคะ 

รักและคิดฮอด

มีคุณจึงมีฉัน









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 145 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,239 ความคิดเห็น

  1. #3151 Manpoon Boon (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 23:12
    ยัยเกดเสน่ห์แรงจริงๆ
    #3,151
    0
  2. #3100 Love Have (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 16:24
    หม่อมอุ่นบุกถึงบ้านแบบนี้สงสัยอยากจะได้เกดเป็นหลานสะใภ้แน่ ๆ  เลยค่ะ
    #3,100
    0
  3. #3002 ManGvi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 15:50
    อย่าคิดมากกกกกกกกกกก น้องเหน่
    #3,002
    0
  4. #2953 แอปเปิ้ล (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 18:07
    😆😆😆😆😆😆😆😆😆ตัวนัมเบอร์วัน คิดได้ไงอ่ะ ป๋าเหน่ช่างน่ารัก น่าตบ(จูบ)ยิ่งนัก😚😜
    #2,953
    0
  5. #2913 Anny75 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 06:23
    สงสารพี่ถึก
    #2,913
    0
  6. #2534 aaeylovelytaetae (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2558 / 20:02
    คำพูดของพี่หมอน้ำทำเอาเกดไปไม่เป็นเยยยยยย

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 สิงหาคม 2558 / 20:03
    #2,534
    0
  7. #2408 Yoda0147 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 16:30
    คือกิ่งไผ่ก็ไม่ได้ร้ายหรอกนะ แต่เค้าไม่ชอบผู้หญิงคนนี้ง่ะ
    #2,408
    0
  8. #2407 Yoda0147 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 16:28
    8 วันเหมือน 8 ปีเลยค่ะ 
    #2,407
    0
  9. #2406 Yoda0147 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 16:27
    หม่อมอุ่นมาอีกแล้ว 5555 ฟาบี้กลายเป็นคนเรียบร้อยไปเลย 555 ขำมาก
    #2,406
    0
  10. #2405 Yoda0147 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 16:25
    สงสารพี่ถึกจัง 
    #2,405
    0
  11. #2386 ท้องฟ้าสกาว (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 14:16
    สามมหานี้ปรากฏตัวที่ไหนก็เรียกรอยยิ้มตลอดเลย

    #2,386
    0
  12. #1974 dissy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 19:47
    พี่หมอธานออกแนวขี้แกล้งนะคะ
    #1,974
    0
  13. #1944 ปวีณ์ธิดา_เซลีน (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 13:40
    อย่านะพี่หมอธาม อย่าใาเป็นตัวป่วนนะ เดี๋ยวเกดลงจากคานลำบาก 
    #1,944
    0
  14. #1943 Nan_BBK (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 13:39
    หยุดอัพแค่8วัน

    ทำไมรู้สึกเหมือนหยุดอัพไปเป็นเดือนนะ



    อยากอ่านต่อเรวๆจัง
    #1,943
    0
  15. #1933 jiraprapagunchom (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 15:32
    กลับมาหรือย๊างค๊าาาาาา มันค้างงงงง ฮื่อออ จะลงแดงตายยยย อ่านกลับไปกลับมาหลายรอบแล้ว จนท่องได้แล้วนะค่ะ อิอิ กลับมานะะะ คิดถึงพี่หมอ ปล. นิยายเรื่องนี้สนุกมากค่ะ อ่านแล้วไม่รู้สึกเบื่อ ฟรุ๊งฟริ๊งจิกหมอน สนุกจนวัวตายควายล้ม อ่านซำไปซำมา 10 กว่ารอบแล้วจริงๆค่ะ สวดยอดดดดด
    #1,933
    0
  16. #1930 LekLek2709 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2558 / 14:42
    พ่อเเมหวานกันมากเลยค่ะ

    #1,930
    0
  17. #1926 yeanpao (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 15:46
    หมอธามจะมาเป็นตัวป่วนแกล้งหมอน้ำค้างแน่เลย
    #1,926
    0
  18. #1925 yeanpao (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 15:46
    หมอธามจะมาเป็นตัวป่วนแกล้งหมอน้ำค้างแน่เลย
    #1,925
    0
  19. #1924 Moly (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 15:14
    รออ่านค่ะ
    #1,924
    0
  20. #1922 Aomji😘😘 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 12:59
    เขาคงไม่ได้ชอบพอกันแล้วมั้ง เขาคงรักกันไปแล้วนะน้องเน่ห์ ถึงได้ตามกันไปห้อง. อิอิ

    #รักมหาเสน่ห์ #fc:พี่หมอน้ำค้างงงงงง
    #1,922
    0
  21. #1920 mamhiew (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2558 / 20:25

    อารายกานค้า พี่หมอธาม รอแกล้งหมอน้ำเค้าแน่ๆ เลย สู้เขานะหมอน้ำ ไรเตอร์ขา เที่ยวให้สนุกนะค้า แล้วรีบกลับมาอัพนิยายต่อน้า เค้าจารออออออออออ....

    #1,920
    0
  22. #1919 PSSSPS (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2558 / 09:35
    อย่าคิดมาแย่งแม่ดอกการะเกดแสนหอมของพี่หมอได้นะคะหมอธาม ไม่งั้นจะหาว่าพี่หมอน้ำไม่เตือน วะฮ่ะฮ่าาาาา
    #1,919
    0
  23. #1917 น้ำอ้อย (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2558 / 12:24
    บอกเลยว่าค้างมาก ลุ้นๆ ไม่พลาดหนังสือเล่มนี้เด็ดขาด ชอบหมอน้ำที่สุด
    #1,917
    0
  24. #1916 namtan (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2558 / 12:15
    รอๆอีก8วัน พี่หมอน้ำกับน้องเกด ลงเอยกัน
    #1,916
    0
  25. #1915 MooNa Narak (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2558 / 11:40
    ไปไวมาไวเด้อ
    #1,915
    0