ใจเผลอรัก (พรรษชล - การะเกด)

ตอนที่ 14 : ...๑๓ เพื่อนรักเพื่อน ๑๐๐%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,241
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 74 ครั้ง
    3 ส.ค. 58


ถ้ามีเพื่อนหน้าตาแบบนี้ หุ่นแบบนี้ เค้าก็รักเพื่อนคือกัน 555++

บทที่ 13

เพื่อนรักเพื่อน

ตั้งแต่คาวีมาที่ร้านกิ่งไผ่กับใบแก้วสองพี่น้องก็รู้สึกไม่สบายใจ กิ่งไผ่ที่ลั่นปากว่าเกลียดคาวีรู้สึกผิดและค้นพบว่าลึกๆ แล้วเธอก็ไม่เกลียดอะไรคาวีนักหรอก ข้อเสียยาวเหยียดชนิดที่เขียนไปสามหน้ากระดาษเอสี่ถูกย่อสั้นๆ เธออาจแค่... หมั่นไส้ ไม่ชอบหน้า รำคาญคำพูดกวนทีนของอีกฝ่ายก็เท่านั้น

การที่คาวีหัวเสียเดินออกไปจากร้านทำให้กิ่งไผ่บากหน้ามาหาพรรษชลถึงโรงพยาบาล ปกติแล้วเธอไม่เคยมาหาเขา นอกจากบังเอิญพบกัน น่าแปลก...คนที่เคยเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่มัธยม พอแยกย้ายกันไปเรียนต่อและกลับมาพบกันอีกครั้งก็ยังพบว่าความเป็นเพื่อนยังมีอยู่มาก ต่างจากเธอที่โดนน้องสาวและพ่อแม่คอยพูดกรอกหูเรื่องพรรษชลในปีหลังๆ การได้ฟังเยอะๆ ทำให้เธอยึดพรรษชลเอาไว้ เพียงเพราะว่าเขาและเธอต่างยังไม่มีแฟน

อีกเหตุผลหนึ่งก็คือเธอยึดเอาความรักแบบเด็กๆ ไว้กับตัว

ครั้งแรกที่ได้ยินใบแก้วพูดถึงผู้หญิงของพรรษชล เธอยอมรับว่าเจ็บเสียดตรงอกจริงๆ ทุกวันนี้ก็ยังเป็น ผ่านมาเป็นปีมันก็ยังเจ็บอยู่ นับวันเธอยิ่งคิดเรื่องเขามากขึ้น คิดไปถึงเรื่องต้องลงเอยกัน หากเป็นไปได้เธอก็อยากลงเอยกับเขา คนที่ครอบครัวยอมรับและเห็นว่าดีสำหรับเธอ กิ่งไผ่ไม่เข้าใจความคิดสับสนของตนนัก แต่เชื่อมั่นว่าเธอแคร์พรรษชล และยังเผื่อแผ่ความรู้สึกนั้นไปให้เพื่อนสนิทของเขาด้วย

“กิ่งมีอะไรหรือเปล่า” พรรษชลที่เพิ่งพักเที่ยงเดินมาหาหญิงสาว หลังจากได้รับข้อความจากหญิงสาว

“กิ่งมาเรื่องคาวีน่ะ”

“หือ คาวีเป็นอะไร”

“ไม่ได้เป็นอะไรหรอก แค่...ไปได้ยินกิ่งพูดถึงเขาไม่ดีน่ะ”

“เราไม่เข้าใจ”

กิ่งไผ่เล่าถึงเรื่องที่คาวีไปซื้อขนมที่ร้านใบแก้วและบังเอิญได้ยินเธอพูดว่าเกลียดคาวี แต่ไม่ได้เล่าลึกถึงเรื่องสาเหตุที่เธอเกลียด

พรรษชลฟังแล้วหน้าตึง

“เราเพิ่งรู้ว่ากิ่งเกลียดคาวี” น้ำเสียงเรียบเย็นทำให้กิ่งไผ่ขนลุกชัน

“กิ่งไม่ได้ตั้งใจ แค่พูดไปตามอารมณ์”

“...”

“กิ่งไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะ คาวีเป็นเพื่อน...”

“ตั้งแต่เมื่อไหร่?”

“ห่ะ”

“ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่กิ่งเกลียดคาวี”

“เอ่อ”

“ตอนเรียนอยู่ใช่ไหม เราเคยคิดว่ากิ่งกับคาวีแค่ไม่ชอบหน้ากัน ไม่คิดว่ากิ่งจะเกลียด...เพื่อน” พรรษชลย้ำคำว่าเพื่อนจนคนวิ่งมาปรึกษาสะอึก หัวตาร้อนผ่าว

“ที่มาในวันนี้กิ่งอยากให้เราช่วยไกล่เกลี่ยกับคาวีเท่านั้นเหรอ แล้วจะยังคบหาเป็นเพื่อนกันอยู่ไหมหรือกิ่งจะเกลียดคาวีต่อ”

กิ่งไผ่เม้มริมฝีปากเพื่อกลั้นก้อนสะอื้น เธอรู้ว่าพรรษชลกำลังตำหนิที่เธอเกลียดเพื่อนร่วมห้อง เขาคงคิดว่าเธอไม่มีเหตุผล แต่จริงๆ เหตุผลที่เกลียด น่ะมันมี มีมากเสียด้วย

“ถ้าเราจะเกลียดคาวีต่อ ก็คงไม่บากหน้ามาหาน้ำหรอก”

พรรษชลพยักหน้า

“แล้วบอกได้ไหมว่าทำไมถึงเกลียดกันนัก คาวีไปทำอะไรให้กิ่ง” คนที่รักเพื่อนมากถาม คาวีแม้จะปากหมา หน้ากวน ป่วนจิต แต่โดยรวมแล้วก็เป็นคนดีมากคนหนึ่ง ไม่งั้นชาวบ้านและคนงานที่มากบารมีฟาร์มคงไม่รักและเคารพ

“เรายังบอกไม่ได้”

“คาวีเคยแกล้งกิ่งแรงๆ เหรอ บอกเราตอนนี้เลย เราจะไปจัดการมันให้” ความคิดแผลงๆ ของพรรษชลเดาไปถึงการที่คาวีเลยเลิกกระโปรงกิ่งไผ่เพื่อดูสีกางเกงในและเอามาล้อให้อับอาย

“ไม่เคย แต่เราบอกไม่ได้จริงๆ ว่าทำไมถึงไม่ชอบคาวี”

“ตอนนี้เหลือแค่ไม่ชอบ ไม่ได้เกลียดใช่ไหมกิ่ง”

“ใช่”

“อืม ไว้เราจะคุยกับคาวีให้ ดีที่กิ่งยืนยันว่าไม่เกลียด เพราะถ้ายังเกลียดอยู่เราก็ไม่แนะนำให้คบหากันต่อ คาวีอาจเป็นคนพูดโผงผางปากตรงกับใจ เสแสร้งไม่เป็น กวนนิดๆ แต่เราจะบอกอะไรให้นะ คาวี ไม่เคย พูดถึงกิ่งในแง่ไม่ดีเลย เมื่อก่อนออกจะเป็นตัวตั้งตัวดีให้เราจีบกิ่งด้วยซ้ำไป เราคล้อยตามคาวี กิ่งในตอนนั้นน่ารักนิสัยดี แต่ก็ยังดีที่กิ่งเห็นเราเป็นแค่เพื่อน เพราะ...เราเองก็คิดกับกิ่งอย่างนั้นเหมือนกัน”

 

มากบารมีฟาร์มยังคงคึกครื้นเพราะบรรดาพี่น้องของบุษบายังไม่กลับไปทำงาน ขาดเพียงบัวสวรรค์ที่ต้องตามสามีกลับไปประจวบฯ การเฟ้นหาลูกเขยในฝันถูกพับลงตั้งแต่วันที่หม่อมอุ่นกลับไป ฟาบิโอ้พบว่าอาจไม่ใช่วิธีที่ดีนัก ด้วยว่าบางทีเขาก็สงสารลูกสาวหากต้องไปนั่งฟังผู้หลักผู้ใหญ่ทางฝ่ายสามีพูดพล่ามเป็นน้ำไหลไฟดับเป็นชั่วโมง ด้วยความกลัวลูกสาวจะไม่แก่ตาย คุณพ่อผู้รักลูกจึงพับโปรเจ็กนั้นลงชั่วคราว ซึ่งทำให้บรรยากาศในบ้านแช่มชื่นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด กระนั้นก็ยังมีคนระวัดระแวงอย่างอัญชันอยู่อีกคน ด้วยว่าเธอยังไม่เจอคนที่บิดาหมายตาไว้ให้เลย

“อยากไปเชียงราย!” บ่ายวันหนึ่งเธอบอกกับน้องสาว

“อื้อ พี่จำได้ว่าคนที่พี่เคยรู้จักสมัยเรียนมีไร่อยู่ที่นั่น”

“แล้วยังไงล่ะ”

“ก็อยากไปเยี่ยม”

“มีที่อยู่ไหม”

อัญชันส่ายหน้า การะเกดเลยกรอกตา

“พี่จ้างนักสืบแล้ว พี่มีชื่อกับนามสกุลเขา”

“ถึงกับจ้างนักสืบ สงสัยเป็นคนสำคัญแหะ เพื่อนผู้หญิงผู้ชายล่ะ”

“ผู้ชาย”

“หื้อ...เหมือนจะได้กลิ่นตุๆ  แฟนหรือเพื่อน”

“บ้าสิ เกดก็รู้ว่าพี่ไม่เคยมีแฟน” แค่เกือบๆ ถ้าเขาไม่รู้ว่าเธอเป็นลูกเศรษฐีซะก่อน น่าเจ็บใจจริงๆ

“งั้นก็คนที่ชอบ”

“อื้อ พี่อยากรู้ว่าเขามีครอบครัวหรือยัง”

“ถ้ามีแล้วยังไง ยังไม่มีแล้วยังไง” คนเป็นน้องถาม

“ก็ไม่ยังไง แค่อยากรู้” แก้มที่แดงก่ำทำให้คนฟังไม่เชื่อ

“เขาเป็นรักแรกของอัญใช่ไหม คนที่ทำให้อัญอกหักใช่หรือเปล่า”

“อื้อ คนที่พอรู้ว่าพี่เป็นลูกคนรวยก็เปิดหนีนั่นแหละ”

“กระจอกว่ะ!

“ยายเกด! อย่าไปว่าพี่อาร์ทนะ”

“ทำไมจะว่าไม่ได้ ผู้ชายอะไรกระจอกแท้ แค่รู้ว่าสาวรวยกว่าก็เปิดแน่บ”

อัญชันจนต่อคำพูด เธอรู้ดีว่าความรวยไม่ได้เป็น ปม ของเธอคนเดียว

 

เรื่องไปเชียงรายถูกพับลงเมื่อกิ่งไผ่บุกมาหาคาวีถึงบ้าน ในขณะที่คนอื่นๆ ต่างออกไปดูงานในไร่ บ้างก็ออกไปขี่รถเล่น การะเกดและพุทธชาดที่แวะมาเล่นกับหลานตกอยู่ในเหตุการณ์อิหลักอิเหลื่อ อธิบายเหตุการณ์ตรงหน้าแทบไม่ถูก ว่าเหตุการณ์ตรงหน้าใช่ซีนพระนางง้องอนกันหรือเปล่า คาวียืนกอดอกหน้าบึ้งอยู่ตรงโซฟา ส่วนกิ่งไผ่ยืนทำหน้าเศร้าอยู่ห่างออกไป

“กิ่งขอโทษ กิ่งไม่ได้เกลียดคาวีจริงๆ หรอก แค่หลุดปากพูดออกไป

“...”

“คาวี เราเป็นเพื่อนกันนะ อย่างอนไปหน่อยเลยน่า”

“...”

“คาวีๆๆๆ”

“...”

“กิ่งขอโทษ ดีกันเถอะนะ”

การะเกดสบตาพี่สาวที่ตอนนี้อุ้มลูกส่งยิ้มแหยๆ มาทางเธอ

“บทสนทนามันแปลกๆ ว่าไหมพุด” เธอเอนตัวไปกระซิบกับพี่ชาย

“อื้อ”

“ถ้าไม่รู้ว่าเป็นเพื่อนกันมาก่อน เกดว่าสองคนนั้นเคยเป็นแฟนเก่ากันแน่ๆ”

พุทธชาดขึงตาใส่น้องสาว ส่งสัญญาณให้อีกฝ่ายเงียบ

“คุณเดหลีคะ ช่วยกิ่งหน่อยเถอะค่ะ กิ่งไม่อยากเสียเพื่อนไปจริงๆ”

บุษบาทำหน้าลำบากใจ เธอพอทราบมาบ้างว่าสามีโกรธกิ่งไผ่เรื่องอะไร ซึ่งแรกๆ เธอก็โกรธเล็กน้อย เรื่องอะไรมาพูดว่าเกลียดสามีเธอกัน เขาก็แค่ปากเสีย หน้ากวน ป่วนจิต หื่นและถึกมากๆ ก็เท่านั้น

“เดหลีคงช่วยคุณกิ่งไม่ได้หรอกค่ะ พวกคุณเคลียร์กันเองเถอะนะคะ”

“คุณเกด ช่วยกิ่งหน่อยสิคะ” กิ่งไผ่หันมาทางการะเกด แม้ลึกๆ ไม่ชอบหญิงสาวแต่เวลานี้เธอต้องการตัวช่วย

“เอ่อ พวกเราเป็นคนนอกค่ะ” คนนอกที่ยังยืนทื่อฟังตั้งแต่ต้นจนจบอะนะ สาวดอกไม้ว่าต่อในใจ

“กิ่งไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะคะ กิ่งแค่พลั้งปากไป”

คาวีค้อนควับเข้าให้ พลั้งปากอย่างนั้นหรือ สีหน้าโกรธเกลียดนั่นก็ไม่ได้ตั้งใจสินะ เชอะ!

“เอาเถอะๆ เกดว่าคุณกิ่งกลับไปก่อนนะคะ” เห็นพี่เขยค้อนแล้วใจไม่ดี การะเกดจึงรีบไกล่เกลี่ย

“ส่วนพี่คาวี เป็นผู้ตาย เอ๊ย ผู้ชายแท้ๆ อย่ามางอนมาค้อนให้เสียแมนไปหน่อยเลย ลูกเมียยืนดูอยู่โท่นโท่”

คาวีเกือบค้อนให้น้องภรรยาอีกทีกับวาจาเจ็บๆ คันๆ ของอีกฝ่าย จริงๆ พรรษชลโทร. มาคุยกับเขาแล้ว แถมยังบอกไม่ให้ถือโทษโกรธกิ่งไผ่ พรรษชลอ้างว่าเขาเองก็มีส่วนผิดเหมือนกัน

“ขอเวลาสักพักเถอะกิ่ง บอกตรงๆ ว่ารับไม่ได้ ถึงฉันจะปากหมาพูดกวนตีนกับกิ่ง แต่บอกเลยนะว่าฉันไม่เคยเกลียดหรือไม่ชอบกิ่ง เคยเชียร์ให้ไอ้น้ำมันจีบกิ่งด้วยซ้ำ”

กิ่งไผ่เบิกตากว้าง

“แต่นั่นแหละ ดีแล้วที่กิ่งไม่ชอบมัน ไอ้น้ำมันก็ไม่ได้ชอบกิ่งเกินกว่าเพื่อนเหมือนกัน แต่ที่ยอมจีบเพราะฉันเป็นคนยุ กิ่งก็รู้ดีว่าตอนเรียนฉันกับน้ำมีข่าวเป็นคู่เกย์กัน ฉันที่ยังไม่ชอบใครเลยยุให้ไอ้น้ำมันมีแฟน จะได้สยบข่าวลือ”

คนที่เกือบจะซาบซึ้งถึงน้ำใจคาวีสะอึกกับความจริงที่เธอเพิ่งรับรู้

“คุณร้ายกาจมาก! บุษบาต่อว่าอย่างเหลืออด คนที่ กลัวเมีย หน้าซีดลงทันควันรีบแก้ตัวอุบอิบ

“จริงๆ ไอ้น้ำมันก็คงชอบนิดนึงมั้ง”

เสไปสบตาน้องภรรยาแล้วถึงกับหนาวเยือกไปถึงสันหลัง งานเข้าล่ะกู!

“เค้าไม่เรียกร้ายกาจหรอกพี่เดหลี อย่างนี้น่ะ...เลววว”

แค่รู้ว่าคาวีเคยยุให้พรรษชลจีบกิ่งไผ่เธอก็เดือดปุดๆ อยากขบหัวพี่เขย

“เฮ้ย ยายเกดนี่พี่เชื้อ”

“พอเถอะเกด” พุทธชาดปรามน้องสาวที่ตั้งท่าตอบโต้

“พี่ก็ว่างั้น ให้คาวีคุยกับคุณกิ่งก่อน เรื่องของพวกเราไว้ทีหลัง”

กิ่งไผ่เชิดหน้า “ไม่ต้องคุยแล้วล่ะค่ะ ได้รู้อย่างนี้กิ่งก็สบายใจ ต่อไปจะได้ เกลียด กันสมเหตุสมผลหน่อย”

จากที่ตั้งใจมาขอโทษ กลายเป็นว่ากิ่งไผ่โกรธหนักกว่าเดิม

 

พรรษชลมาหากิ่งไผ่ที่ร้านใบแก้วหลังจากทราบเรื่องจากปากคาวีเมื่อตอนเย็น รายนั้นรีบโทร. มาเล่าให้ฟังหลังจากกิ่งไผ่ออกจากบ้าน เขาเจอหญิงสาวนั่งทำหน้าเครียดอยู่มุมหนึ่งของร้าน ใบแก้วกำลังเก็บร้านกับลูกน้อง ไฟหน้าร้านถูกหรี่ลง มีป้าย Close ติดไว้ที่ประตู

“พี่น้ำสวัสดีค่ะ” ใบแก้วยกมือไหว้ชายหนุ่ม พรรษชลรับไหว้ก่อนมองไปที่หญิงสาวที่นั่งหน้าบึ้งบึงอยู่อีกมุม

“ทำหน้าอย่างนี้ตั้งแต่กลับมาจากบ้านพี่คาวีแล้วค่ะ สงสัยคราวนี้ได้เกลียดถึงขนาดไม่เผาผีกันแน่”

ได้ยินดังนั้นชายหนุ่มจึงโคลงศีรษะ

“เรื่องไม่เป็นเรื่องแท้ๆ เชียว” เขาบอกอย่างอ่อนใจ แต่ใบแก้วกลับไม่เห็นเป็นเรื่องเล็กน้อย

“น้ำมาทำไม” กิ่งไผ่ถามเสียงรวน เมื่อเห็นว่าใครนั่งลงตรงข้ามเธอ

“มาเรื่องคาวีน่ะ กิ่งจะโกรธมันไปถึงไหน”

“โกรธตลอดชาติ ตายก็ไม่เผาผี”

“เพราะอะไร”

“เขาหลอกลวงกิ่งนะน้ำ”

“เรื่องอะไรที่ว่าคาวีหลอกลวง”

กิ่งไผ่รู้สึกเหมือนกำลังเล่นเกมยี่สิบคำถามกับอีกฝ่าย หญิงสาวกอดอกสะบัดหน้าไปทางอื่น

“เขาหลอกให้น้ำจีบกิ่ง”

พรรษชลส่ายหน้า เอนตัวพิงผนักด้วยท่าทางสบายๆ

“ไม่เลย คาวีไม่ได้หลอก แค่ยุให้เราจีบกิ่งก็เท่านั้น”

“นั่นแหละที่หลอก”

“ไม่ได้หลอก ตอนนั้นเราจีบกิ่งจริงๆ ไม่ได้คิดเล่นๆ”

ฟังแล้วหัวใจกิ่งไผ่ถึงกับพองคับ หากประโยคถัดไปไม่ตามมาติดๆ

“แต่ก็ดีที่กิ่งไม่เล่นด้วย ไม่งั้นเราสองคนคงไม่ได้มานั่งคุยกับเหมือนตอนนี้ เรายอมรับนะว่าคาวีมีส่วนทำให้เราจีบกิ่ง เราเองก็รู้สึกดีกับกิ่งด้วยเหมือนกัน แต่...”

“แค่เพื่อน น้ำรู้สึกกับกิ่งแค่เพื่อน” กิ่งไผ่แทรกขึ้น

“อืม เราถึงบอกว่าดีแล้วที่ตอนนั้นกิ่งไม่โอเค”

กิ่งไผ่กลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคออย่างยากเย็น เธอรู้สึกตื้อไปหมด

“ถ้ากิ่งย้อนเวลากลับไปได้ กิ่งจะตอบตกลงนะน้ำ จะเป็นแฟนกับน้ำ”

พรรษชลนิ่วหน้า

“ตอนนั้นกิ่งชอบน้ำมากกว่าเพื่อน ถึงตอนนี้ก็ยังชอบอยู่ แต่แอบกลัวว่าน้ำกับคาวีจะเป็นคู่เกย์กัน กิ่งก็เลย...”

“เราว่าไม่ใช่แค่เราหรอกที่โดนลูกยุของคาวี กิ่งเองก็โดนไม่น้อย ตอนนั้นเรายังเด็กด้วยกันทั้งคู่”

“แต่กิ่ง...”

“กิ่งอาจจะชอบเรา แต่ยังไม่มากพอที่จะคบกันเป็นแฟนหรอก กิ่งลองถามตัวเองดูว่าที่ผ่านมา ตอนที่ไม่มีเรากิ่งอยู่ได้อย่างมีความสุขไหม ถ้าคำตอบคือ...ใช่ เราว่ากิ่งต้องทบทวนความรู้สึกของตัวเองโดยที่ไม่ต้องคำนึงถึงความคิดเห็นของใคร เอาที่ใจกิ่งคิดและต้องการดีกว่านะ”

กิ่งไผ่ถึงกับอึ้ง พรรษชลที่ไม่ชอบพูดยาวๆ กำลังบอกอะไรเธอ ใบแก้วที่ฟังอยู่ รู้สึกผิดที่ตัวเองมีส่วนทำให้พี่สาวฝังใจกับหม่อมหลวงผู้นี้ อาจเป็นเพราะกิ่งไผ่มัวแต่ท่องเที่ยวตามความฝัน เธอและครอบครัวเลยยึดชายหนุ่มเอาไว้ให้กิ่งไผ่ก็เป็นได้

 

ดาวิสาจอดรถเยื้องหน้าร้านใบแก้วอยู่เกือบชั่วโมงก็ถอนหายใจ เมื่อพบว่าคนที่เธอแอบตามเดินออกมาจากร้าน หญิงสาวรีบเลื่อนกระจกขึ้น เอนเบาะลงจนสุดเพื่อซ่อนตัวเองจากสายตาชายหนุ่ม ดีที่บริเวณนี้มืดสลัวไม่สว่างจ้าเหมือนหน้าร้านเบอร์เกอร์รี่ ไม่งั้นพรรษชลต้องจับได้ว่าเธอแอบตามมาแน่ๆ

ตั้งแต่มีข่าวลือหนาหูเรื่องผู้หญิงที่ทำให้หมอน้ำกินข้าวสองจานและชายหนุ่มพาหญิงสาวผู้นั้นไปที่หอพัก เธอก็รู้สึกกระวนกระวายใจไม่เป็นสุขมานานแรมปี นายตุ้มเม้งเที่ยวโพนทะนาถึงบุคลิกของหญิงสาวคนนั้นเสียทั่วโรงพยาบาล แต่จนแล้วจนเล่าเธอก็ไม่ได้พบหญิงสาวคนนั้นสักที ตอนแรกคิดว่าเป็นกิ่งไผ่เจ้าของหอที่พรรษชลพักอยู่ แต่หลังจากติดตามชายหนุ่มมาสองครั้งก็พบว่าไม่ใช่กิ่งไผ่อย่างแน่นอน

หญิงสาวนิ่วหน้ายามโทรศัพท์เครื่องบางสั่น ชื่อคนที่โทร. เข้าทำให้เธอเผลอกัดริมฝีปาก

“ว่าไงคะ” หญิงสาวเรียกธามว่าคุณชายจนเคยปาก

“เป็นหมอดีๆ ไม่ชอบหรือไงคุณ เกิดเฮี้ยนอะไรถึงได้ลุกขึ้นมาทำตัวเป็น นักสืบ

ได้ยินดังนั้นหญิงสาวจึงเด้งตัวลุกขึ้นนั่ง กวาดสายตามองหาเจ้าของเสียง และเธอก็พบกับรถสปอต์คันงามจอดห่างออกไป

“หมอธาม! คุณทำบ้าอะไรอยู่”

“ผมต้องถามคุณต่างหากล่ะหมอฟ้า คุณเป็นบ้าอะไรถึงได้เที่ยวมาสะกดรอยตามน้องชายผม”

“เอ่อ ฟะฟ้าเปล่านะ ฟ้าแค่จอดรถตรงนี้แป๊บเดียว” เธอรีบแก้ตัว

“แต่ที่ผมเห็น คุณจอดรถตรงนั้นเกือบชั่วโมง แถมยังรีบดึงกระจกขึ้นตอนหมอน้ำปั่นจักรยานผ่านอีกด้วย ทำแบบนี้มีพิรุธนะคุณหมอ ตกลงคุณกำลังทำอะไรกันแน่ หรือว่าคุณวางแผนจะปล้นสวาทน้องชายผม”

“กรี๊ด...บ้าสิ ใครเขาจะกล้าวางแผนบ้าๆ แบบนั้นกันเล่า” คนที่ถูกจับได้เผลอกรี๊ดเมื่ออีกฝ่ายกล่าวหาว่าเธอมีแผนจะปล้นสวาทคุณหมอหม่อมหลวง

“อ้าวกรี๊ดแตกแบบนี้ แสดงว่าเข้าเค้านะเนี่ย” เสียงธามยังคงสดใสจนฝ่ายที่รับฟังอยู่เริ่มโมโห

“เดามั่วๆ” ดาวิสาแหวแว้ดไปตามสาย จ้องรถสปอร์ตที่จอดห่างออกไปตาเขียวปัด

“ไม่มั่วล่ะ มืดค่ำป่านนี้ไม่กลับบ้าน แต่มาสะกดรอยตามผู้ชาย แสดงว่ามีแผนปล้นสวาทชัวร์”

“ไม่ได้คิดแบบนั้นย่ะ ฟ้าก็แค่อยากเห็นผู้หญิงที่เค้าลือกันว่าเป็นคนรักของหมอน้ำต่างหาก” เธอโพล่งออกไปอย่างเผลอตัว ก่อนจะต้องมานั่งเสียใจทีหลังที่เผยความจริงออกไป

“อ๋อ ที่แท้ก็อยากเห็นหน้าน้องเกดนี่เอง จะบอกเอาบุญนะคุณหมอคนสวย ว่าที่แฟนไอ้น้ำน่ะไม่ได้อยู่แถวนี้หรอก แล้วไอ้ข่าวลือที่ว่าสวยนักสวยหนา สวยหยาดฟ้ามาดินนั่นน่ะ ไม่ได้โม้สักนิด!

ธามรีบวางสายก่อนที่อีกฝ่ายจะกรี๊ดใส่โทรศัพท์ ชายหนุ่มกดยิ้ม กระพริบไฟใส่รถคันข้างหน้าก่อนขับออกไป ไม่นึกเลยการที่เขาขับรถตามน้องชายมาจะได้มาพบอะไรดีๆ เรื่องพรรษชลเป็นที่หมายปองของคุณหมอและพยาบาลนั้นเขาได้ยินมานาน แต่ไม่นึกว่าแฟนคลับน้องชายจะใจกล้าถึงเพียงนี้ หม่อมราชวงศ์หนุ่มเอื้อมมือไปเปิดเพลงสากล สีหน้าแช่มชื่น ด้วยว่าคืนนี้จะมีเรื่องไปเล่าสู่พวกคุณชายสกุลกุลวารีฟัง

หมอน้ำมีแฟนคลับแอบสะกดรอยตาม...

เขาละโคตรหมั่นไส้มันเลย!!

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 74 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,239 ความคิดเห็น

  1. #3152 Manpoon Boon (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 23:15
    หมอๆนี่ทำไมน่ารักกันจริงๆ
    #3,152
    0
  2. #3101 Love Have (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 16:28
    แค่เห็นรูปหนุ่มใส่กางเกงว่ายน้ำสีแดงแค่นี้ก็เลือดกำเดาจะพุ่งในความแมนแล้วล่ะค่ะ
    #3,101
    0
  3. #3003 ManGvi (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 15:52
    เปิดตัวใหม่ให้ลุ้นตัวเก่ายังเก็บไม่หมดเลยนะค่าาาา
    #3,003
    0
  4. #2536 aaeylovelytaetae (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2558 / 20:05
    ไม่รู้ทำไม เเต่ไม่ชอบยัยกิ่งม๊ากมากกกกกก
    #2,536
    0
  5. #2414 Yoda0147 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 16:51
    แฟนคลับสะกดรอย อิอิ หมอน้ำน่ารัก
    #2,414
    0
  6. #2413 Yoda0147 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 16:49
    จะผิดมั้ย ถ้าจะแบ่งใจไปให้หมอธามด้วย อิอิ
    #2,413
    0
  7. #2411 Yoda0147 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 16:42
    หมอธาม-หมอฟ้า คู่จิ้น คู่ใหม่ ลุ้นๆ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 8 สิงหาคม 2558 / 16:47
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 8 สิงหาคม 2558 / 16:48
    #2,411
    0
  8. #2410 Yoda0147 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 16:41
    จ้าก คาวีถูกเกลียดอีกแล้ว 
    #2,410
    0
  9. #2409 Yoda0147 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 16:41
    จ้าก ข้อเสียสามหน้ากระดาษเอสี่ มันได้ใจจริงค่ะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 8 สิงหาคม 2558 / 16:44
    #2,409
    0
  10. #2388 ท้องฟ้าสกาว (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 14:17
    ถ้าเพื่อนหน้าหุ่นเเบบนี้รักตายเลย
    #2,388
    0
  11. #2139 porpla_siri (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2558 / 18:05
    เอิ่ม คาวีงอนได้ หมั่นเขี้ยวมากกกก
    #2,139
    0
  12. #2083 วรรณพร (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 23:02
    แอบสนุกอีกละ
    #2,083
    0
  13. #2080 Mahahang (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 22:13
    เราอยากเห็นคาววี่ค้อนง่ะส์...อะจึ้ยส์^[]*เค้าจะเอาเล่มนี้^=^จัดมาเลยได้ป่ะค้ะ...พวกที่มีอยู่ในสังกัดของทักษาวารีอ่านจนขึ้นสมองหมดแล้ว...
    #2,080
    0
  14. #2060 moomai06 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 14:43
    หมอธามกับหมอฟ้า ลุ้น ๆ 

    อยากอ่านเรื่องของอัญชันขึ้นมาเลย 555
    #2,060
    0
  15. #2055 ตะบองเพชรจิ๋ว (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 13:08
    พี่หมอเราเนื้อหอมจริงๆ หมอธามจัดการแฟนคลับซะอย่าให้มากวนใจหนูเกด
    อยากเห็นหน้าพี่อาร์ทเจ้าของกระท่อมน้อยแล้วสิ
    #2,055
    0
  16. #2050 Aomji😘😘 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 12:09
    หมอธาม กับ หมอฟ้า ชักยังไงยังไง



    เกดน่ารักจัง มีการแอบโมโหคาวี่ด้วยอิอิ รักพี่หมอน้ำไปแล้วละซิ อิอิ
    #2,050
    0
  17. #2041 ViVi (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 11:20
    ต่อๆๆค่าา ขอบคุณมากค่ะไรเตอร์
    #2,041
    0
  18. #2036 noodao (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 10:43
    พี่หมอน้ำมีแฟนคลับเพิ่มหรอเนี่ย พี่ธามจัดการซะไปไม่เป้นเลย
    สรุปงานนี้เพื่อนตัดเพื่อน ใครโกรธใครล่ะเนี่ย ....
    #2,036
    0
  19. #2035 bluecomsc (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 10:42
    อ่า อยากเห็น พี่อาร์ทของนู๋อัญจัง อิอิ จะแซ่บเหมือน หมอน้ำไหมหนอ
     
    #2,035
    0
  20. #2027 นางมารร้าย (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 10:16
    ให้มันได้แบบนี้สิพี่หมอน้ำ...พี่ถึกเกลียดยายกิ่งมะเดือไปนานๆเลยนะ
    #2,027
    0
  21. #2025 angelajoy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 09:05
    หมอน้ำฮอตขนาดนี้ หนู๋การะเกดจะจัดการได้ไหมนะเนี่ย จบจากกิ่งไผ่ มาเจอกับหมอฟ้าาาาา
    #2,025
    0
  22. #2024 PSSSPS (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 09:03
    คุ้มค่ากับการรอคอยมากเลยค่า แต่จะบอกให้นะ คาวีโกรธกิ่งไผ่ไปนานๆเลย อิอิ
    #2,024
    0
  23. #2023 Peechayarputh (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 08:58
    หมอธามน่ารักค่ะ...  พี่ๆน้องๆหมอน้ำก็น่ารักไม่แพ้กันเน้อ... เอามาป่วนพี่หมอกะน้องเกดเยอะๆนะ รอต่อค่ะ
    #2,023
    0
  24. #2021 ปวีณ์ธิดา_เซลีน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 08:50
    อ่อยๆๆๆๆ พี่หมอธามคู่กับหมอฟ้าหรือป่าวน๊าาาาาาา
    กัดกัน เอ้ย! หยอกกันนน่ารักเชียว
    #2,021
    0
  25. #2020 ป้าภา (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 08:23
    คิดถึ้งงงงง คิดถึง มากกกกก
    #2,020
    0