รักจงรัก(ษ์)

ตอนที่ 17 : ความห่วงใยและกำลังใจของท่านรอง 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,274
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 165 ครั้ง
    28 ก.ย. 62

Jongkol:เพื่อนป้าชอบดอกไม้ที่เลิฟส่งไปมากขอบใจนะลูก

จงรักษ์ได้รับข้อความขอบคุณจากผู้เป็นป้าพร้อมกับรูปในงานในตอนบ่ายหญิงสาวยิ้มน้อยๆ กับตัวเองในรูปคือกลุ่มเพื่อนสนิทและไม่สนิทของป้าป้าของเธอมักจะนัดทานข้าวกับเพื่อนๆ อยู่เสมอบางครั้งก็พาเธอไปด้วยแต่เลี่ยงได้เธอก็เลี่ยง

Jongrak:ป้าใครน้าสวยไม่สร่างเลย

หญิงสาวตอบกลับข้อความไปตอนนี้งานบนโต๊ะไม่มีอะไรเร่งด่วนแล้วแอบเอาเวลางานมาตอบข้อความป้าแวบหนึ่งคงไม่เป็นไร

Jongkol:ป้าโทร. หาเลิฟได้ไหม

อีกฝ่ายตอบกลับมาทันทีตามประสาคนว่างงาน

Jongrak:เลิฟทำงานค่ะ

Jongkol:ป้าร้อนใจ

“พี่ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะโย” 

“มีอะไรหรือเปล่าเจ๊” คนที่เห็นสีหน้าไม่ค่อยสบายใจของจงรักษ์ถามก้มหน้าอ่านข้อความแล้วยิ้มอีกพักทำหน้าหงอยลงนี่ต้องคุยกับคนในครอบครัวแน่ๆ 

“ป้ามีเรื่องจะคุยด้วยน่ะ” 

“สู้ๆ นะเจ๊” 

จงรักษ์ยกมะเหงกแทนคำขอบคุณหญิงสาวลุกเดินอ้อมโต๊ะไปด้านหน้าจังหวะหนึ่งมองเข้าไปในห้องจึงประสานสายตากับท่านรองเขาเลิกคิ้วเล็กน้อยเธอเลยยิ้มแหยๆ ส่งให้ก่อนเดินออกไป

“ค่ะป้า” หญิงสาวออกมาคุยโทรศัพท์ตรงบันไดหนีไฟ

“ยายเลิฟ” น้ำเสียงร้อนรนของคนปลายสายทำให้จงรักษ์เชื่อแล้วว่าป้าร้อนใจ

“มีอะไรหรือเปล่าคะป้า” 

“เราไปเจอพ่อเขาในห้างเหรอ” 

จงรักษ์เอนกายพิงผนังใบหน้าแหงนมองด้านบนก่อนจะกดยิ้มมุมปากคงเป็นพ่อแหละที่ส่งข่าวป้า

“ค่ะ” 

“แล้ว…ไม่ทักพ่อเขาล่ะ” 

“ป้าคะพ่อมากับผู้หญิงของเขาจะให้เลิฟเดินไปทักยังไงคะป้าจะให้เลิฟยกมือไหว้ทักทายผู้หญิงที่อายุน้อยกว่าเลิฟเหรอคะ” 

“ยายเลิฟอย่ามาขึ้นเสียงกับป้านะ” 

“เลิฟขอโทษค่ะแค่เลิฟกำลังลืมเรื่องนี้ได้แล้วพอป้าพูดขึ้นมาอีกเลยอดเคืองไม่ได้” หญิงสาวบอกเสียงอ่อย

“ทีหลังไม่ต้องไปเคืองเรื่องของพ่อเขาเราไม่ต้องยุ่ง” 

“ค่ะป้าจะโทร. บอกเลิฟแค่นี้ใช่ไหมคะ” 

“…” 

“เลิฟกลับไปทำงานก่อนนะคะป้า” เมื่ออีกฝ่ายเงียบไปจงรักษ์จึงขอตัว

“เดี๋ยวที่โทร. มาเพราะห่วงป้ากลัวแกคิดมาก” 

“…” จงรักษ์ไม่ตอบเธอสัมผัสได้ถึงความห่วงใยที่ปะปนมากับคำพูดติเตือน

“อายุอานามเราก็ไม่น้อยแล้วนะยายเลิฟควรจะทำความเข้าใจเรื่องนี้ได้แล้วอีกอย่างพ่อแม่เราเขาก็หย่ากันนานแล้วพ่อเราเขาก็นิสัยแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรจะไปถือสาเขาทำไมมันจะมีผู้หญิงกี่คนก็ช่างหัวสิตราบใดที่เรายังเป็นลูกเป็นทายาทเพียงคนเดียวที่จะได้รับทรัพย์สมบัติทั้งหมดก็ไม่ต้องเดือดร้อนเข้าใจที่ป้าพูดไหม” 

“ค่ะป้า” 

“เฮ้อพูดแล้วก็อดโมโหไม่ได้พ่อแกน่ะอายุอานามก็เยอะแล้วยังไม่ละไม่ถอยจากเรื่องผู้หญิงควงสาวว่อนไปทั่วเมืองแบบไม่อายใครแต่พอลูกไปเห็นต้องรีบแจ้นมาหาป้ามันเป็นพ่อยังไงนะถึงไม่กล้าโทร. ไปหาลูกตัวเอง” 

จงรักษ์ยิ้มทั้งน้ำตาเนี่ย…เจ็บปนสุขไปด้วยเป็นแบบนี้เอง

เจ็บที่เห็นพ่อมีคนอื่น

สุขที่พ่อยังพอห่วงความรู้สึกเธอบ้าง

“เลิฟไม่คิดเรื่องนี้แล้วละค่ะป้าพ่อจะมีใครเลิฟก็ไม่สนใจแล้วที่ไม่ทักเพราะไม่อยากให้พ่ออึดอัดเท่านั้น” หญิงสาวพูดให้ป้าสบายใจ

เธอไม่ได้คิดเรื่องที่พ่อควงใครต่อใครไปทั่วหากแต่สิ่งที่พ่อทำมันกระตุ้นให้เธอนึกถึงความทรงจำเก่าๆ ที่ไม่อยากนึกก็แค่นั้นเอง

“อืมแล้วผู้ชายที่ดึงแขนเลิฟออกจากร้านนั่นใช่ลูกชายคุณทิพไหม” 

จงรักษ์นิ่วหน้าดูเหมือนไม่ได้มีแค่เรื่องพ่อที่ป้าอยากจะคุยกับเธอ

“ใช่ค่ะเขาเป็นเจ้านายเลิฟ” 

“ป้าเพิ่งรู้ว่าเจ้านายลูกน้องเขาถึงเนื้อถึงตัวกันได้” 

“ป้าคะท่านรองแค่จับแขนเลิฟ” 

“เขาไม่ได้คิดอะไรกับเราแน่ใช่ไหม” 

“แน่ค่ะ” 


จงรักษ์กลับมาทำงานด้วยสีหน้าห่อเหี่ยวอย่างปิดบังชัยโยไม่ได้หญิงสาวถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่อเรียกสติกลับมาทำงานต่อ

“โอเคไหมเจ๊” 

“โน” 

“อดทนไว้เน้อเดี๋ยวเย็นนี้พาไปร้านพี่นุ” คนที่ไม่กล้าถามอะไรมากได้แต่ให้กำลังใจไว้ซักทีเดียวตอนเลิกงานแล้วกัน

“ขอบใจ” ชัยโยยิ้มให้กำลังใจจงรักษ์เองก็ยิ้มตอบประมาณว่ายังไหวอยู่จากนั้นจึงก้มหน้าก้มตาทำงาน

“คุณเลิฟครับท่านรองเชิญด้านในครับ” สาทิสเป็นคนออกมาเรียกหญิงสาว

“ค่ะ” 

หญิงสาวเดินตามชายหนุ่มเข้าไปด้านในพบว่าท่านรองกำลังนั่งที่โซฟาอีกด้านหนึ่งของห้องด้านหน้าเขามีเอกสารหลายอย่างวางบนโต๊ะกลาง

“เลิฟช่วยผมดูเอกสารพวกนี้หน่อยครับ” 

“ค่ะ” จงรักษ์เดินไปนั่งโซฟาตัวเดียวกันกับเขาเพราะเอกสารที่เขาวางไว้คือบริเวณข้างตัวเขาซึ่งมีพื้นที่ว่างต่อจากนั้น

“อันนี้เป็นเอกสารของรีสอร์ตที่หัวหินผมต้องใช้ก่อนสุดสัปดาห์นี้ตรวจให้ละเอียดทีนะครับ” เขาบอกโดยที่ไม่เงยหน้า

จงรักษ์คิดว่าคงเป็นเอกสารสำคัญกระทั่งเอ่อ…เธอว่าเธอเช็กเอกสารพวกนี้ดีแล้วนะหญิงสาวเงยหน้ามองเสี้ยวหน้าเจ้านายแวบหนึ่งจึงก้มหน้าอ่านอีกครั้งอย่างละเอียด

เสียงเคาะประตูดังขึ้นทำให้หญิงสาวอดหันไปมองไม่ได้สาทิสเป็นเปิดประตูห้องจากนั้นหวังเหว่ยจึงเดินเข้ามาพร้อมถาดเครื่องดื่มซึ่งมีเค้กอยู่ด้วย

“ผมให้เหว่ยไปซื้อมาร้านนี้อยู่แถวคอนโดเห็นเพื่อนผมว่าอร่อย” 

จงรักษ์มองป้ายบนแก้วกาแฟเย็นแล้วอดแปลกใจไม่ได้นี่ร้านโปรดเธอเลยนะเครื่องดื่มกับเค้กร้านนี้อร่อยเวอร์วังเธอชอบซื้อกลับบ้านไปฝากแม่ฝากตาบ่อยๆ 

“เจ้าของร้านบอกวันนี้เพิ่งทำเค้กส้มผมเลยซื้อมาให้คุณเลิฟด้วย” หวังเหว่ยบอกอย่างรู้งาน

พอเห็นคุณเลขาเดินตาแดงๆ กลับมาที่โต๊ะเจ้านายเขาก็ใช้เขาไปซื้อกาแฟกับเค้กร้านนี้ทันที

“บังเอิญจังเลยนะคะเลิฟชอบกินเค้กร้านนี้” 

“อืมชอบก็กินให้หมดคุณ…ไม่ต้องคิดมาก” ธนวัตบอกโดยไม่เงยหน้าจากเอกสาร

“คะ” จงรักษ์ได้แต่ทำหน้างง

“ผมบอกว่า…คุณไม่ต้องคิดมากเรื่องผมเลี้ยง” 

“อ้อค่ะเลิฟไม่คิดมากหรอกค่ะเพราะรู้ว่าท่านรองใจดี” หญิงสาวคลี่ยิ้มซึ่งมันน่ารักมากในสายตาคนมอง

“กินเถอะกินเสร็จค่อยตรวจเอกสารให้ผมต่อ” 

“ค่ะ” 

จงรักษ์กินเค้กอย่างไม่เกรงใจเวลามีเรื่องเครียดๆ เธอชอบกินของหวานไม่รู้ช่วยได้มากน้อยแค่ไหนที่รู้ตอนนี้เธอดีขึ้นมากแม้ไม่ได้ลืมเรื่องแย่ๆ แต่เธอยังยิ้มได้มีสมาธิในการทำงานกว่าเดิม

ธนวัตแอบมองเสี้ยวหน้าน่ารักของคุณเลขาเนื้อครีมที่ติดอยู่มุมปากทำให้ชายหนุ่มตั้งใจเอื้อมมือไปเช็ดให้แต่ยังช้ากว่าลิ้นสีชมพู

เสียงหัวเราะในลำคอทำให้สาวที่กำลังอร่อยกับเค้กหันไปมองจงรักษ์พบว่าเจ้านายกำลังทำหน้ากลั้นยิ้มแต่คงกลั้นไม่อยู่แหละถึงได้หลุดเสียงออกมา

“เอ่อ…ท่านรองขำอะไรคะ” 

“ขำคุณอร่อยมากไหม” 

“อร่อยค่ะ” 

“ผมเชื่อละว่าเลิฟชอบ” คนที่รู้เกือบทุกความเคลื่อนไหวของหญิงสาวยิ้มเอ็นดู

“ชอบมากค่ะ” 

“อืมผมก็ชอบ” 

จงรักษ์ขมวดคิ้วก่อนจะก้มหน้ากินเค้กต่อคุณเหว่ยซื้อเค้กส้มมาชิ้นเดียวช้อนก็มีอันเดียวอย่างไรเธอก็ไม่แบ่งท่านรองหรอก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 165 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

267 ความคิดเห็น

  1. #261 noodao (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 22:01
    เลิฟชอบเค้ก พี่วินล่ะชอบอะไร
    #261
    0
  2. #199 ManGvi (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 22:21
    น่าเอ็นดู
    #199
    0
  3. #198 ao_majo (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 20:45

    น่าเอ็นดูทั้งคู่เลย ท่านรองฯ นู๋เลิฟ....

    #198
    0
  4. #197 proud_wt (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 18:20
    ขนาดไม่สบายใจยังจะงกขนมอีกนะหนูเลิฟ
    #197
    0
  5. #196 vzavii (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 16:16
    สงสารหนูเลิฟ
    #196
    0
  6. #195 drn_ptk (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 13:08
    อยากรู้ปมอดีตเลิฟ
    #195
    0
  7. #194 ไอยดา (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 12:39
    มีความงก ไม่แบ่งคนเลี้ยง
    #194
    0