รักจงรัก(ษ์)

ตอนที่ 16 : ความห่วงใยและกำลังใจของท่านรอง 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,238
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 166 ครั้ง
    27 ก.ย. 62

ความห่วงใยและกำลังใจของท่านรอง

Thanawat:ยังร้องไห้อยู่ไหมครับ

จงรักษ์อ่านข้อความด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูกรู้แต่ว่าใจเธอเต้นแรงมากมากเสียจนคิดว่านี่มันผิดปกติอย่างที่สุดร้อยวันพันปีท่านรองเคยส่งข้อความมาหาเธอที่ไหน! 

Jongrak:ไม่ร้องแล้วค่ะขอบคุณนะคะ

Thanawat:อยากให้ผมไปอยู่เป็นเพื่อนไหม

หญิงสาวอ่านทวนแล้วต้องกัดปากแน่นโอ๊ยยย…นี่มันเกิดอะไรขึ้นทำไมจู่ๆ ท่านรองถึงหันมาสนใจเธอโหมดสนิทสนมเกินรับไหวจริงๆ 

Jongrak:ไม่เป็นไรค่ะพอดีโยแวะมาหาเลิฟกะว่าจะนอนค้างเลยค่ะ

Thanawat:คุณโยเป็นผู้ชายนะครับ

Jongrak:โยเป็นชายใจสาวค่ะ

“เฮ้ยแง…ลบไม่ทันแล้ว” จงรักษ์ยกมือปิดปากเธอลืมไปว่าในที่ทำงานชัยโยแอ๊บแมนอยู่

Thanawat:จริงเหรอครับแสดงว่าผมคิดถูก

Jongrak:ท่านรองขา…อย่าไล่โยออกนะคะเลิฟไม่ได้ตั้งใจจะขายน้อง

Jongrak:โยมันไม่ได้คิดอะไรกับท่านรองหรอกค่ะ

หญิงสาวจำต้องโกหกเธอรู้เต็มอกว่าชัยโยชื่นชอบเจ้านายมากแค่ไหน

Jongrak:ท่านรองขา…ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นเรื่องนี้ได้ไหมคะT__T

Thanawat:เรียกพี่วินก่อนสิครับ

“หาเกี่ยวอะไรกันล่ะ” หญิงสาวทำหน้ามุ่ยโหมดคนสนิทมาอีกแล้ว

Jongrak:มันจะไม่เป็นการลามปามไปเหรอคะเลิฟเป็นแค่เลขา

Thanawat:ไม่ครับ

Jongrak:พี่วินช่วยทำเป็นไม่รู้เรื่องโยก่อนได้ไหมคะเลิฟอยากให้น้องแสดงออกเอง

Thanawat:ครับถ้ามีอะไรก็โทร. หาพี่ได้ตลอดวันนี้พี่ค้างที่คอนโด

จงรักษ์ยิ้มแหยเมื่อชายหนุ่มระบุชั้นและหมายเลขห้องให้

Jongrak:ขอบคุณค่ะ

Jongrak:ท่านรองช่วยแทนตัวแบบเดิมก่อนได้ไหมคะเอ่อ…เลิฟไม่ชินเลย

Thanawat:ก็ได้ครับอ้อศุกร์นี้ผมอยากให้เลิฟไปหัวหินด้วยกันพาโยไปด้วยก็ได้

Jongrak:ไปหัวหินเหรอคะ

Thanawat:ครับไปดูงานที่รีสอร์ตพี่วิก็ไปด้วย

หญิงสาวกลอกตาครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วยิ้มออกมาถ้าอ้างว่าไปทำงานที่หัวหินสุดสัปดาห์นี้เธอจะแฮปปี้มากแค่นึกถึงสายลมแสงแดดและกลิ่นอายทะเลก็ฟินแล้ว

Jongrak:ตกลงค่ะเลิฟพาโยไปด้วยนะคะ

หญิงสาวโต้ตอบกับเขาอีกพักแล้วจึงขอตัวกอปรกับที่ชัยโยอาบน้ำเสร็จพอดีชุดนอนสีหวานเกินเบอร์ทำให้เจ้าของห้องเบะปากใส่

“คุยกับใครเหรอ” ชัยโยกลับไปเอาเสื้อผ้าที่ห้องโดยมีพี่มืดวินหน้าคอนโดพาไป

“กับเพื่อน” 

“พี่ส้มน่ะเหรอ” 

“อืมว่าแต่ถามทำไมสีหน้ามีพิรุธนะเรา” จงรักษ์ชี้หน้าอีกฝ่ายเธอเห็นชัยโยถือโทรศัพท์เข้าไปในห้องน้ำด้วย

“แสดงว่ายังไม่เข้าไอจีเนอะ” 

“ทำไมเหรอมีอะไรน่าสนใจ” 

“น่าสนใจมากเจ๊เปิดดูเองเถอะ” 

“ไอจีใคร” 

“ท่านรอง” 

“ท่านรอง” จงรักษ์ทวน

“เยสเปิดดูเลยค่ะทางนี้ลงเรือรอเรียบร้อยเเล้วพร้อมพายมาก” 

“ลงเรืออะไรของแก” หญิงสาวบ่นงึมงำพร้อมกับกดเปิดแอปพลิเคชั่น


Thanawat:ไว้มาด้วยกันใหม่นะครับ#เลิฟที่แปลว่ารัก

รูปสระน้ำที่เธอเพิ่งไปนั่งมองพร้อมปล่อยน้ำตาให้รินไหลมาพร้อมแคปชั่นล่อแหลมจงรักษ์อ่านทวนซ้ำไปซ้ำมาแล้วจึงไล่อ่านคอมเมนต์

Thavinee:ฮั่นแน่ที่แท้ก็พาคุณเลขาหนีงานไปสวีตกันสองต่อสองนี่เอง

Thanawatถูกใจสิ่งนี้

…โอ๊ยยยท่านประธานชงเข้ม

…วันนี้สองโพสต์ใจสลายไปหมดแล้วT__T

…ได้แต่ยินดีที่เขารักกัน (เพลงมา) 

…งื้อออทำไมเราว่าผู้ชายออกตัวแรงมาก

…@ก็ดีกว่าผู้หญิงออกตัวก่อนนะคะ

…@แต่ในไอจีของคุณเลขาไม่เห็นมีอะไรเลย

…@อาจเพิ่งเริ่มจีบก็ได้


“เขาคุยเรื่องอะไรกันวะเนี่ยแค่เจ้านายลูกน้องที่เริ่มสนิทกันเท่านั้นเว้ย” จงรักษ์ไล่อ่านข้อความเกือบร้อยซึ่งล้วนเป็นผู้ติดตามชายหนุ่มทั้งสิ้น

“เป็นไงล่ะเจ๊” 

“ทำไมเขาถึงมโนกันได้ขนาดนี้แค่ท่านรองลงภาพดอกไม้อาหารกับภาพวิวเนี่ยนะ” 

“ทำไมจะไม่มโนล่ะแฮชแท็กเลิฟที่แปลว่ารักนั่นชวนจิ้นจะตาย” 

“แต่มันก็เป็นความหมายชื่อเล่นพี่ไม่ใช่เหรอเกี่ยวอะไรกันล่ะ” จงรักษ์ท้วงหน้าซื่อ

ชัยโยเบะปากเชื่อเขาแล้วว่าไม่รู้เรื่องรู้ราวจริงๆ 

“แล้วท่านรองจะติดแฮชแท็กแบบนั้นทำไมล่ะ” 

“จะรู้เขาเหรอ” 

“โอ๊ยเจ๊ไม่คิดว่าท่านรองแบบ…ชอบเจ๊บ้างเหรอ” 

“จะบ้าเหรอแกเอาส่วนไหนคิดกันยะอย่างท่านรองเหรอจะชอบฉัน” 

คำพูดของชัยโยเล่นเอาโหมดคนสนิทของเธอสั่นคลอนทีเดียว

“ทำไมชอบไม่ได้อะ” 

“ไม่ใช่ชอบไม่ได้แต่มันไม่มีเหตุผลอะไรที่ชอบกันแบบแฟนไงคือหมายถึงไม่ได้สปาร์กกันอะ” 

“แล้วทำไมต้องมีเหตุผลคนรักชอบกันไม่จำเป็นต้องสปาร์กตั้งแต่ทีแรกด้วย” 

“ไปกันใหญ่แล้วเลิกพูดเรื่องไม่เป็นเรื่องทีเถอะมันไม่ทางเป็นไปได้หรอกน่า” 

หญิงสาวบอกปัดพร้อมกับวางมือถือวันนี้มีเรื่องให้คิดมากพอแล้วเธอไม่อยากเอาเรื่องอื่นมาใส่หัวอีกชัยโยเดินไปนั่งอีกด้านของเตียงเธอว่าเธอชักเห็นใจท่านรองขึ้นมานิดๆ ล่ะพี่สาวเธอคนนี้เก่งทุกเรื่องยกเว้นเรื่องหัวใจนี่แหละ


“ทำไมวันนี้ลงมาสายกว่าเดิมล่ะน้องเลิฟ” จงรักษ์ยิ้มให้พี่มืดที่ทักวันนี้เธอลงมาช้าเพราะต้องรอชัยโยแต่งตัวอย่างพิถีพิถันเกินหญิงหญิงสาวส่งข้อความให้ท่านรองไปทำงานก่อนเพราะไม่อยากให้ชัยโยรู้ว่าอาศัยอยู่คอนโดเดียวกันเขายอมทำตามแต่มีข้อแม้ว่าเธอต้องไปทำอาหารเช้าให้กินที่บริษัท

เฮ้อ…เพลียใจกับโหมดคนสนิท

“น้องเลิฟ/เจ๊เลิฟ” 

มืดกับชัยโยเรียกหญิงสาวพร้อมกันเล่นเอาจงรักษ์ที่เผลอเหม่อลอยสะดุ้งหญิงสาวยิ้มจืดชืดให้พี่มืดเธอส่งข้อความหาเขาบอกเรื่องเจ้านายทราบแล้วว่าอยู่คอนโดเดียวกันและทุกเช้าคงไม่ได้ใช้บริการวินหน้าคอนโดแล้วอีกฝ่ายถามอย่างห่วงใยต่ออีกนิดหน่อยก็ไม่ได้ว่าอะไร

“เอ่อ…ขอโทษค่ะลงมาช้าเพราะรอโยแต่งตัวค่ะ” 

“ไหวไหมเนี่ยเจ๊” ชัยโยซึ่งสังเกตเห็นอาการแปลกๆ ถาม

“ไหวสิ” 

“วันนี้สองคันนะน้องเลิฟ” 

“ค่ะ” 

“อ้อเกือบลืมไปเลยไอ้มดฝากมันเชื่อมมาให้น้องเลิฟด้วย” พี่มืดเดินไปหยิบถุงใส่มันเชื่อมยื่นให้จงรักษ์ตั้งใจจะนำไปฝากไว้ที่พนักงานของคอนโดแต่เจอหญิงสาวเข้าเสียก่อน

“ฝากขอบคุณมดด้วยนะคะเกรงใจจังเลยค่ะ” 

“ไม่ต้องเกรงใจไอ้มดมันดีใจที่จะได้ทำงานกับน้องเลิฟน่ะ” 

จงรักษ์ทำเพียงยิ้มแล้วเดินไปซ้อนท้ายพี่มืดส่วนชัยโยขึ้นซ้อนอีกคันทั้งสองนั่งวินมอเตอร์ไซค์ออกจากคอนโดโดยไม่รู้ว่าภายในรถยนต์สีดำผู้เป็นเจ้านายกำลังจับตามองเลขาทั้งสองตาไม่กะพริบธนวัตจ้องมือเล็กที่จับเสื้อวินแน่นด้วยสีหน้าเรียบนิ่งนิ่งเสียจนหวังเหว่ยรู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ ทั้งที่แอร์ในรถเย็นฉ่ำ


“คนชื่อมดนี่ใช่ทำงานที่ร้านพี่นุป่ะเจ๊” ชัยโยถามระหว่างที่เดินเข้าบริษัทเธอจำได้ว่าจงรักษ์เล่าเรื่องพี่มืดกับน้องสาวให้ฟังครั้งสองครั้ง

“อืมคนนี้แหละที่พี่ฝากงานร้านพี่นุให้” 

“มิน่าล่ะ” 

“มิน่าอะไร” 

“ตอนไปที่ร้านโยคนเห็นผู้หญิงคนหนึ่งมาแอบดูเจ๊ไงพอเดินไปถามเขาบอกว่าไม่มีอะไรแค่มาดูเจ๊พอถามว่ามาดูทำไมเขาไม่ตอบแล้วยังเดินหนีเข้าครัวไปหน้าตาเฉย” 

“แล้วแกไม่เล่าให้พี่ฟัง” 

“จะเล่าทำไมเรื่องแค่นี้อีกอย่างตอนนั้นนึกได้ว่าเขาอาจเป็นคนที่เจ๊ฝากงานให้ไงเลยไม่ได้คิดอะไร” 

“เออๆ มดคงอยากมาทักพี่มั้ง” 

“เห็นจะจริงแหละถึงขนาดทำขนมมาฝากจะว่าไปพี่มืดที่เจ๊เล่าให้ฟังนี่ดูเป็นคนดีใช้ได้นะ” 

“ก็ดีไม่ดีจะเก็บกระเป๋าเงินมาคืนเหรอ” 

“เนอะ” 

ทั้งสองมาถึงที่ทำงานก่อนเจ้านายราวๆ ยี่สิบนาทีพอธนวัตมาถึงอาหารเช้าฝีมือจงรักษ์ก็พร้อมเสิร์ฟหญิงสาวได้แต่กลั้นหายใจยามที่คุณป้าแม่บ้านฉีกยิ้มให้เรื่องความคิดเธอไม่อาจห้ามใครได้ใครเขาจะคิดอย่างไรก็คิดไปขอแค่คนใกล้ตัวเธอเข้าใจก็พอแล้ว

จงรักษ์ชะงักเมื่อหันมาทางอีกคนที่ใกล้ตัวสีหน้าของชัยโยยิ่งทำให้หญิงสาวปลงตกเออ…ไม่ต้องมีใครเข้าใจแล้วก็ได้!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 166 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

267 ความคิดเห็น

  1. #260 noodao (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 12:13
    พี่วินน้องเลิฟ คนชงกันแก้วแตกไปแล้ว พร้อมพายเรือ
    #260
    0
  2. #193 ไอยดา (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 21:32

    รู้ตัวช้าจริงๆ

    #193
    0
  3. #192 ao_majo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 20:11

    ท่านรองฯปั่นเก่งจริง

    #192
    0
  4. #191 proud_wt (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 19:33
    น้องเลิฟยังไม่รู้ต้วว่าท่านรองจีบ อิอิ
    #191
    0
  5. #190 vzavii (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 18:54
    น้องเลิฟถูกจีบอีกแล้ววววววว
    #190
    0
  6. #189 drn_ptk (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 17:38
    รอเล่ม รออัพ
    #189
    0