คัดลอกลิงก์เเล้ว

3 M บทเพลงของสองเราและหนึ่งตัว

สองคน สองฐานะ สองช่วงเวลา หนึ่งความรู้สึก (จบแล้ว)

ยอดวิวรวม

2,760

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


2,760

ความคิดเห็น


30

คนติดตาม


6
เรทติ้ง : 90 % จำนวนโหวต : 3
จำนวนตอน : 9 ตอน (จบแล้ว)
อัปเดตล่าสุด :  17 เม.ย. 55 / 18:49 น.
นิยาย 3 M ŧͧͧ˹觵 3 M บทเพลงของสองเราและหนึ่งตัว | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เรื่องนี้เป็นตอนพิเศษของเรื่อง ใต้ฟ้าสาธารณรัฐ ที่แต่งขึ้นฉลองเทศกาลวาเลนไทน์  ในเรื่องอาจจะมีบางอย่างที่แปลก ๆ ไปบ้าง  แต่ถึงแม้จะไม่เคยอ่านเนื้อเรื่องหลักเลยก็ตาม  ผมคิดว่าท่านผู้อ่านทั้งหลายที่หลงเข้ามาอ่านคงจะเข้าใจได้อย่างไม่ยากเย็นนัก 

นอกจากนี้  ผมเองก็ไม่เคยแต่งเรื่องราวเกี่ยวกับความรักแบบจริง ๆ จัง ๆ เลยสักครั้ง  เรื่องนี้จึงเป็นเหมือนกับ
แบบฝึกหัดสั้น ๆ ที่ผมใช้สำหรับฝึกฝนฝีมือ  ดังนั้นคำวิจารณ์ ติ  ชม ในขอบเขตของคำแนะนำเพื่อการพัฒนาการเขียนจึงเป็นที่ต้องการอย่างยิ่ง  แต่ถ้าจะเป็นการพูดคุยทักทายผมก็ยินดีนะ ^ ^ 

หวังว่าทุกท่านจะสนุกสนานกับเรื่องนี้นะครับ 

ส่วนด้านล่างเป็นแบนเนอร์ของต้นเรื่อง  เป็นแนวสงคราม ดราม่า เล็กน้อย  ถ้าสนใจอยากเปลี่ยนแนวสักหน่อยก็เชิญลองไปเยี่ยมเยียนกันได้นะ

ใต้ฟ้าสาธารณรัฐ

ปอลิ่ง. เรื่องนี้เป็นเรื่องในโลกสมมุติ  เพราะฉะนั้นไม่ต้องสนใจรายละเอียดอะไรแปลก ๆ นักหรอกครับ ^ ^"


b

สารบัญ 9 ตอน อัปเดตล่าสุด 17 เม.ย. 55 / 18:499 ตอน

ตอน
ชื่อตอน
สถานะ
อัปเดตล่าสุด

ผลงานอื่นๆ ของ ถุงเท้าถุงทอง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

"บทเพลง สุขสันต์ ฝันวัยเยาว์ - สามเรา หม่นเศร้า ปัจจุบัน"

(แจ้งลบ)

แสดงถึงทักษะการเล่าเรื่องขนาดสั้นที่ดี เลือกกลวิธีในการเล่าได้เข้ากับบรรยากาศที่ต้องการถ่ายทอด แบ่งแต่ละบทออกเ... อ่านต่อ

แสดงถึงทักษะการเล่าเรื่องขนาดสั้นที่ดี เลือกกลวิธีในการเล่าได้เข้ากับบรรยากาศที่ต้องการถ่ายทอด แบ่งแต่ละบทออกเป็นสองส่วนแล้วเดินเรื่องตามรอยกัน แต่ขับเน้นให้เห็นภาพของอารมณ์ที่ตัดกันระหว่างความสุขและความทุกข์ ทั้งยังสื่อความรู้สึกของตัวละครออกมาได้พอดี ไม่พยายามเค้น แต่เป็นธรรมชาติ และจบเรื่องราวลงในรูปแบบที่มันควรเป็น ย่อ

bluemouse | 18 มี.ค. 54

  • 4

  • 1

"ห้องวิจารณ์นิยายไพ่ทาโรต์"

(แจ้งลบ)

นิยายเรื่อง 3M บทเพลงของสองเราและหนึ่งตัว ชื่อ เรื่อง : ไม่มีส่วนไหนจะหักคะแนนครับ มันเป็นชื่อที่กระชับแต่ชัด... อ่านต่อ

นิยายเรื่อง 3M บทเพลงของสองเราและหนึ่งตัว ชื่อ เรื่อง : ไม่มีส่วนไหนจะหักคะแนนครับ มันเป็นชื่อที่กระชับแต่ชัดเจน แล้วเมื่อพิจารณาร่วมกับเนื้อเรื่องด้วยแล้วเนี่ย เวลากลับมาอ่านชื่อเรื่องอีกทีจะรู้สึกว่า นี่ล่ะ ใช่เลย เป็นชื่อที่สื่อเรื่องราวนี้ได้ดีจริงๆครับ เรื่อง ย่อ : กระชับครับ ถ้าอ่านเรื่องมาแล้วจะรู้ว่ามันเป็นข้อความสั้นๆที่สะท้อนถึงเรื่องราวได้ ชัดเจน แต่ในฐานะที่ผมต้องมองมันในมุมมองของ การที่มันเป็นเครื่องมือใช้ดึงนักอ่านด้วยเนี่ย ผมอยากเสนอให้เพิ่มคำที่มันแรงๆเข้าไปหน่อยเพื่อดึงดูดนักอ่าน (ผมแค่เสนอในมุมของผมนะ ไม่ต้องทำตามก็ได้) คำแรงๆเช่น โศกนาฏกรรม หรือคำอะไรที่มันฟังดูหดหู่ๆ สิ้นหวัง ประมาณนี้ ไม่รู้ว่ามันจะสปอยหรือเปล่านะ แต่ถ้าเอาเฉพาะที่เขียนไว้ตอนนี้ มันจะเหมือนนิยายรักน่ะครับ แต่จุดเด่นของนิยายของท่านมันอยู่ตรงความเศร้าแบบซึมๆ พออ่านจบแล้วจิตตก อะนะ การบรรยายฉาก : การพรรณนาถึงสิ่งปลูกสร้าง ทั้งภาพรวมและรายละเอียดนี่ชัดเจนมากครับ เห็นได้ชัดตั้งแต่อ่านบทที่ 1 เลย ทีแรกเลยเนี่ย ผมยังเดาไม่ออกว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นในบรรยากาศ หรือยุคสมัยใด แต่พอท่านหยิบเอาเรื่องการจัดสวนแบบสมมาตรขึ้นมา ผมก็นึกภาพได้ทันที แล้วภาพของคฤหาสน์หรือสิ่งต่างๆก็เริ่มชัดมากขึ้น ขอชมครับเรื่องนี้ ถือว่ารู้จักหยิบจุดที่เป็นเอกลักษณ์ของแต่ละยุคสมัยมานำเสนอ ทำให้คนอ่านคิดภาพตามได้ง่ายขึ้น การ บรรยายคน : ทั้งเรื่องของการแสดงท่าทาง หรือความรู้สึก ก็ล้วนแต่กระชับและชัดเจนครับ ผมอยากเลิกวิจารณ์แล้วล่ะ เพราะรู้สึกจะมีแต่คำชมนะ เดี๋ยวคนหลังๆจะไม่เอานิยายมาฝากผม เพราะคิดว่าผมเป็นพวกชอบยอรึเปล่า พล็อต และการดำเนินเรื่อง : การสลับฉากระหว่างอดีตกับปัจจุบันเป็นการเดินเรื่องที่น่าสนใจมากครับ ส่วนสำคัญสำหรับนิยายเรื่องนี้คือ การทำให้นักอ่าน อ่านบทที่ 1 ตอนต้นแล้ว คลิกอ่านบทที่ 1 ตอนปลายต่อ ทันทีที่เขาเปิดมาบทที่ 1 ตอนปลายได้แล้วเนี่ย เขาจะอ่านต่อจนจบเรื่องครับ เพราะมันมีปมให้ติดตามแล้ว แต่บทที่ 1 ตอนต้นยังไม่มีปมอะ ผมเลยอยากให้ทิ้งปมอะไรไว้ดักนักอ่านหน่อย เช่น (เสนออย่างเดียวนะ อาจจะไม่ดีก็ได้ แต่ผมก็อยากลองพูดในมุมผมอะนะ) ตอนท้ายของบทที่ 1 ตอน ต้น ทั้งคู่กอดกัน มาเรียนร้องไห้ดีใจที่ได้เจอกัน แล้วก็ตัดบทไป มันก็จะดูเหมือนนิยายรักธรรมดา ทีแรกที่ผมอ่านจบตอนนี้ ผมเดาว่ามันก็แค่รักระหว่างชนชั้นกันธรรมดาอะมั้ง แต่ถ้ามีปมทิ้งไว้ให้คนอ่านเห็นว่า เหตุการณ์ในอนาคตมันจะเปลี่ยนอย่างสิ้นเชิง คนอ่านก็จะเริ่มสงสัยแล้วว่า มันเปลี่ยนไปยังไง ทำไมถึงเปลี่ยน อนาคตไม่ได้รักกันแล้วเหรอ แล้วเขาก็จะคลิกอ่านตอนต่อไป แล้วก็จะอ่านนิยายท่านต่อไปจนจบ แต่บางทีมันอาจจะไม่จำเป็นก็ได้นะ เพราะผมก็อ่านจนจบนี่ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม โดยรวมแล้ว ผมคิดว่า นิยายจำนวน 6-7 ตอนเรื่อง 3M บท เพลงของสองเราและหนึ่งตัว เป็นนิยายที่ดึงความรู้สึกของตัวละครออกมาได้ชัดเจนจริงๆ สิ่งที่ทำให้ผมเศร้ามากๆในช่วงแรกๆคือการตายของเจ้าโมนาร์ท อาจจะไม่ถึงกับเศร้า แต่ก็ใจหายล่ะ เพราะตอนนั้นผมมองในมุมของมิเชล แล้วผมก็รักหมาด้วย การปล่อยให้วันเวลาผ่านไปช่วงหนึ่ง แล้วต่อมาก็พบว่าหนึ่งชีวิตที่เคยอยู่ด้วยกันได้จากไปแล้ว มันใจหายจริงๆนะ แล้วตอนจบผมก็ลุ้นอยากให้มิเชลพามาเรียนหนี แม้เธอจะไม่ยอมก็ตาม แต่ก็นั่นล่ะ บางทีการจบแบบนี้มันอาจจะสมบูรณ์แบบที่สุดแล้ว เฮ่อ จิตตก เลย สุดท้ายนี้ ขอบคุณท่าน DoggieBiz/ถุง เท้าถุงทอง มากๆที่เอานิยายเรื่องนี้มาให้อ่าน แอบอ่านทวนคำวิจารณ์ของตัวเองอีกครั้งแล้วมันดูทะแม่-งๆยังไงไม่รู้ ไม่เหมือนของนักวิจารณ์คนอื่นเลย หวังว่าท่านจะให้อภัยในความมือใหม่ของข้าน้อยนะ ย่อ

ชุดคลุมสีดำ | 28 ก.ค. 54

  • 3

  • 1

ดูทั้งหมด

คำนิยมล่าสุด

">>++จุดอ่อนจุดแข็งของเรื่องนี้++"

(แจ้งลบ)

จุดแข็ง - การดำเนินเรื่องสื่อความหมายออกมาเสมือนให้น่าติดตามไปเรื่อย ๆ เชิงสงสัยสามารถดึงอารมณ์ของผู้อ่านให้น่... อ่านต่อ

จุดแข็ง - การดำเนินเรื่องสื่อความหมายออกมาเสมือนให้น่าติดตามไปเรื่อย ๆ เชิงสงสัยสามารถดึงอารมณ์ของผู้อ่านให้น่าค้นหาในตอนถัดไปได้อย่างดีเยี่ยม - การบรรยายเขียนออกมาได้อย่างลงตัวสะกดจิตให้ผู้อ่านหลงใหลไปโดยมิรู้ตัวได้เลยเป็นงานเขียนที่่าอัศจรรย์ยิ่งที่สามารถถ่ายทอดผ่านตัวอักษรสื่อถึงอารมณ์ได้อย่างชัดเจน ลึกซึ้งกินใจ - บทพูด อ่านแล้วสะดุดใจ มีความคิดสร้างสรรค์ในการใช้คำพูดที่ตราตรึงจิตใจให้อารมณ์กับผู้อ่านได้ดีมาก - การลำดับเรื่องอ่านแล้วสมจริง ไม่แข็งจนเกินไป สามารถใช้คำได้อย่างลงตัวประกอบกับชื่อเรื่องที่ดูโดดเด่นชวรให้น่าอ่าาตั้งแต่เเรกเริ่ม จุดอ่อนที่ควรปรับปรุงเล็กน้อยมาก มีดังนี้ - บางประโยคที่อยากให้เพิ่มความชัดเจนนิดนึงอันนี้แล้วแต่ผู้เขียนนะคะแล้วก็พิมพ์ผิดนิดหน่อยซึ่งกิ๊บได้บอกไปในเม้นแล้วนะคะ สุดท้ายนี้ขอให้ท่านประสบความสำเร็จบนเส้นทางสายนักเขียนตลอดไปนะคะ จากกิ๊บค่ะ ย่อ

yahern | 5 ธ.ค. 54

  • 2

  • 0

"ห้องวิจารณ์นิยายไพ่ทาโรต์"

(แจ้งลบ)

นิยายเรื่อง 3M บทเพลงของสองเราและหนึ่งตัว ชื่อ เรื่อง : ไม่มีส่วนไหนจะหักคะแนนครับ มันเป็นชื่อที่กระชับแต่ชัด... อ่านต่อ

นิยายเรื่อง 3M บทเพลงของสองเราและหนึ่งตัว ชื่อ เรื่อง : ไม่มีส่วนไหนจะหักคะแนนครับ มันเป็นชื่อที่กระชับแต่ชัดเจน แล้วเมื่อพิจารณาร่วมกับเนื้อเรื่องด้วยแล้วเนี่ย เวลากลับมาอ่านชื่อเรื่องอีกทีจะรู้สึกว่า นี่ล่ะ ใช่เลย เป็นชื่อที่สื่อเรื่องราวนี้ได้ดีจริงๆครับ เรื่อง ย่อ : กระชับครับ ถ้าอ่านเรื่องมาแล้วจะรู้ว่ามันเป็นข้อความสั้นๆที่สะท้อนถึงเรื่องราวได้ ชัดเจน แต่ในฐานะที่ผมต้องมองมันในมุมมองของ การที่มันเป็นเครื่องมือใช้ดึงนักอ่านด้วยเนี่ย ผมอยากเสนอให้เพิ่มคำที่มันแรงๆเข้าไปหน่อยเพื่อดึงดูดนักอ่าน (ผมแค่เสนอในมุมของผมนะ ไม่ต้องทำตามก็ได้) คำแรงๆเช่น โศกนาฏกรรม หรือคำอะไรที่มันฟังดูหดหู่ๆ สิ้นหวัง ประมาณนี้ ไม่รู้ว่ามันจะสปอยหรือเปล่านะ แต่ถ้าเอาเฉพาะที่เขียนไว้ตอนนี้ มันจะเหมือนนิยายรักน่ะครับ แต่จุดเด่นของนิยายของท่านมันอยู่ตรงความเศร้าแบบซึมๆ พออ่านจบแล้วจิตตก อะนะ การบรรยายฉาก : การพรรณนาถึงสิ่งปลูกสร้าง ทั้งภาพรวมและรายละเอียดนี่ชัดเจนมากครับ เห็นได้ชัดตั้งแต่อ่านบทที่ 1 เลย ทีแรกเลยเนี่ย ผมยังเดาไม่ออกว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นในบรรยากาศ หรือยุคสมัยใด แต่พอท่านหยิบเอาเรื่องการจัดสวนแบบสมมาตรขึ้นมา ผมก็นึกภาพได้ทันที แล้วภาพของคฤหาสน์หรือสิ่งต่างๆก็เริ่มชัดมากขึ้น ขอชมครับเรื่องนี้ ถือว่ารู้จักหยิบจุดที่เป็นเอกลักษณ์ของแต่ละยุคสมัยมานำเสนอ ทำให้คนอ่านคิดภาพตามได้ง่ายขึ้น การ บรรยายคน : ทั้งเรื่องของการแสดงท่าทาง หรือความรู้สึก ก็ล้วนแต่กระชับและชัดเจนครับ ผมอยากเลิกวิจารณ์แล้วล่ะ เพราะรู้สึกจะมีแต่คำชมนะ เดี๋ยวคนหลังๆจะไม่เอานิยายมาฝากผม เพราะคิดว่าผมเป็นพวกชอบยอรึเปล่า พล็อต และการดำเนินเรื่อง : การสลับฉากระหว่างอดีตกับปัจจุบันเป็นการเดินเรื่องที่น่าสนใจมากครับ ส่วนสำคัญสำหรับนิยายเรื่องนี้คือ การทำให้นักอ่าน อ่านบทที่ 1 ตอนต้นแล้ว คลิกอ่านบทที่ 1 ตอนปลายต่อ ทันทีที่เขาเปิดมาบทที่ 1 ตอนปลายได้แล้วเนี่ย เขาจะอ่านต่อจนจบเรื่องครับ เพราะมันมีปมให้ติดตามแล้ว แต่บทที่ 1 ตอนต้นยังไม่มีปมอะ ผมเลยอยากให้ทิ้งปมอะไรไว้ดักนักอ่านหน่อย เช่น (เสนออย่างเดียวนะ อาจจะไม่ดีก็ได้ แต่ผมก็อยากลองพูดในมุมผมอะนะ) ตอนท้ายของบทที่ 1 ตอน ต้น ทั้งคู่กอดกัน มาเรียนร้องไห้ดีใจที่ได้เจอกัน แล้วก็ตัดบทไป มันก็จะดูเหมือนนิยายรักธรรมดา ทีแรกที่ผมอ่านจบตอนนี้ ผมเดาว่ามันก็แค่รักระหว่างชนชั้นกันธรรมดาอะมั้ง แต่ถ้ามีปมทิ้งไว้ให้คนอ่านเห็นว่า เหตุการณ์ในอนาคตมันจะเปลี่ยนอย่างสิ้นเชิง คนอ่านก็จะเริ่มสงสัยแล้วว่า มันเปลี่ยนไปยังไง ทำไมถึงเปลี่ยน อนาคตไม่ได้รักกันแล้วเหรอ แล้วเขาก็จะคลิกอ่านตอนต่อไป แล้วก็จะอ่านนิยายท่านต่อไปจนจบ แต่บางทีมันอาจจะไม่จำเป็นก็ได้นะ เพราะผมก็อ่านจนจบนี่ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม โดยรวมแล้ว ผมคิดว่า นิยายจำนวน 6-7 ตอนเรื่อง 3M บท เพลงของสองเราและหนึ่งตัว เป็นนิยายที่ดึงความรู้สึกของตัวละครออกมาได้ชัดเจนจริงๆ สิ่งที่ทำให้ผมเศร้ามากๆในช่วงแรกๆคือการตายของเจ้าโมนาร์ท อาจจะไม่ถึงกับเศร้า แต่ก็ใจหายล่ะ เพราะตอนนั้นผมมองในมุมของมิเชล แล้วผมก็รักหมาด้วย การปล่อยให้วันเวลาผ่านไปช่วงหนึ่ง แล้วต่อมาก็พบว่าหนึ่งชีวิตที่เคยอยู่ด้วยกันได้จากไปแล้ว มันใจหายจริงๆนะ แล้วตอนจบผมก็ลุ้นอยากให้มิเชลพามาเรียนหนี แม้เธอจะไม่ยอมก็ตาม แต่ก็นั่นล่ะ บางทีการจบแบบนี้มันอาจจะสมบูรณ์แบบที่สุดแล้ว เฮ่อ จิตตก เลย สุดท้ายนี้ ขอบคุณท่าน DoggieBiz/ถุง เท้าถุงทอง มากๆที่เอานิยายเรื่องนี้มาให้อ่าน แอบอ่านทวนคำวิจารณ์ของตัวเองอีกครั้งแล้วมันดูทะแม่-งๆยังไงไม่รู้ ไม่เหมือนของนักวิจารณ์คนอื่นเลย หวังว่าท่านจะให้อภัยในความมือใหม่ของข้าน้อยนะ ย่อ

ชุดคลุมสีดำ | 28 ก.ค. 54

  • 3

  • 1

ดูทั้งหมด

30 ความคิดเห็น

  1. #30 knock-up (@knock-up) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2554 / 03:15
     อะแฮ่ม....

    กระผ๊ม..... knock-up

    ขอลงชื่อไว้ ณ. ที่นี้  เพื่อเป็นหลักฐานว่า

    ครั้งหนึ่ง  กระผ๊ม  ได้เคยเข้ามาอ่านเรื่องนี้  จนจบ

                         8/07/2011

                        knock-up

    #30
    0
  2. #29 polarbee (@polarbee) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กันยายน 2554 / 00:18
     แก้ ตรบมือ เป็น ปรบมือ หรือ ตบมือ หรือเปล่าเนี่ย
    #29
    0
  3. #28 sweet dreamer (@natthakarn64) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มีนาคม 2554 / 20:07
    SD ว่าเม้นท์แล้วนะ ทำไมมันไม่ขึ้น - -*

    บทนี้ ขาดหายไปฉากนึงนะคะ คือฉากนางเอกปิดม่านเวทีและค่อย ๆ ดับแสงไฟลง เปรียบเทียบว่าลมหายใจของทั้งสามได้สิ้นสุดลงเช่นกัน มันก็จะสมบูรณ์แล้วล่ะเน้อ ^ ^
    #28
    0
  4. #27 sweet dreamer (@natthakarn64) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มีนาคม 2554 / 19:06
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดด โหดร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย สามเอ็ม มิเชล มาเรียน และโมนาร์ท

    ช่วงท้ายบท มันงง ๆ และก็เร็วไปนิดหน่อยอ่ะค่ะ น่าจะแทรกภาพไม่ก็ฉากที่นางเอกขึ้นตะแลงแกง ไม่ก็กำลังจะตายโดยที่มิเชลได้แต่มองอยู่เฉย ๆ  มันจะโฮกมาก
    #27
    0
  5. #26 puhern (@boonraungkhaw) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2554 / 20:51

    คำว่า สมเพส พิมพ์ผิดนะคะ ต้องเป็น สมเพช ค่ะ
    แล้วก็ประโยคที่ว่า เธอก้มหน้ามองชายหนุ่มที่พยายามบังคับตัวเองมิให้มองมองส่วนอื่นที่เขาไม่สมควรจะมอง
    เป็นการใช้คำเปลืองนะคะ คำว่ามองเยอะเกินไปค่ะ

    สำหรับบทสนทนาระหว่างมิเชลกับมาเรียนเขียนได้ดีมากค่ะ
    อ่านแล้วรู้สึกเข้าถึงในคำพูดและอารมณ์ได้อย่างดีเยี่ยมเลยค่ะ ^__^

    #26
    0
  6. #25 knock-up (@knock-up) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2554 / 00:58
     ฟู่.......

    พอเรารู้ว่ามันจะจบลงอย่างไร...  มันทำให้ยิ่งเศร้านะ

    ที่ตอนนี้มั้นซึ้นและสร้างความผูกพันธ์

    #25
    0
  7. #24 sweet dreamer (@natthakarn64) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มีนาคม 2554 / 18:58
    ฮ่าๆๆ ปลาทองไล่งับขี้ตัวเอง จากที่กำลังกรี๊ดเจ้าหญิงแทนตามิเชล หลุดก๊ากเลย เจ้าหญิงใสกิ๊ง อุกรี๊ดดด

    ช่วงที่จะฆ่ากัน ก็บีบอารมณ์หน่อยเซ่เฮีย ขอน้ำตาไหลพราก เพราะนึกกลับไปตอนก่อน มันไม่รู้สึกเลยว่าทั้งคู่รักกันอ่ะ

    เหวี่ยงหมัดชกพระเอก น่ารักอ่ะ ทำให้รู้ว่ารักโดยไม่ต้องบอกรัก โอ้จอร์จ 
    #24
    0
  8. #23 puhern (@boonraungkhaw) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2554 / 20:51
    ประโยคที่ว่า ปล่อยให้เสียงลมหนาวภายนอกตีกระจกดังครืนๆ ยังไม่เข้ากับเหตุการณ์สมจริงนะคะ
    แล้วก็มาเรียนเอ่ยถามทำลายความงันลง ยังไม่เข้าเช่นกัน
    และก็การที่มิเชลเมื่อสักครู่ออกมาเป็นการดึงองค์หญิงไร้ชาติให้กลับสู่ความจริง ประโยคนี้งงค่ะ
    แต่บทสนทนาของมาเรียนกับมิเชลอ่านแล้วเข้าถึงอารมณ์มากเลยค่ะ เยี่ยมจริงๆ ^__^
    #23
    0
  9. #22 knock-up (@knock-up) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2554 / 15:51
     เวลาผู้ชายเปลี่ยนไป  ผู้หญิงมักจะเศร้าและเป็นทุกข์

    แต่ผู้ชายมักอยากให้ผู้หญิงเปลี่ยนไปทุกวัน  และเป็นทุกข์  เมื่อหญิงคนรักเป็นสิ่งคงเดิมย่ำอยู่กับที่

    ส่วนใหญ่มักเป็นแบบนี้

    ความตายนั้น  จะว่าตายแล้วจบกัน  ก็คงใช่... แต่สำหรับผู้ตายนะ

    แต่ความรู้สึกของความตาย  มันเกิดขึ้นกับคนที่อยู่ข้างหลังเสมอ...

    คนตายน่ะ... ไม่รู้อะไรหรอก

    คนอยู่สิรู้สึก

    #22
    0
  10. #21 puhern (@boonraungkhaw) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2554 / 20:51
    อ่านแล้วรู้สึกถึงความกล้ำกลืนของมาเรียนที่ต้องแต่งงานกับคนที่ตนไม่รักได้เลยค่ะ
    รู้สึกสงสารมิเชลอยู่ลึกๆนะคะ
    เขียนได้ดีมากเลยค่ะ
    #21
    0
  11. #20 knock-up (@knock-up) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2554 / 19:32
     
    ตอนปัจจุบัน  ยังสามารถเล่นประสานกันได้อยู่รึเปล่านะ...

    คาดเดาไปกฌเศร้าแฮะ

    #20
    0
  12. #19 puhern (@boonraungkhaw) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2554 / 20:51
    อ่านแล้วช๊อคมากเลยค่ะ มาเรียนจะถูกประหารซะแล้ว นึกไม่ถึงจริงๆ
    มิเชลคงมีเหตุผลอะไรซักอย่างที่ต้องทำแบบนี้แน่ๆเลยค่ะ ^__^
    #19
    0
  13. #18 knock-up (@knock-up) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2554 / 16:44
    ปั่นป่วนในใจแฮะ....

    สรุป เพลงนั้นไม่มีจริงหรอเนี่ย

    สถานการณ์เปลี่ยนความสัมพันธ์ของคนจริงๆ

    ตอนท้ายๆ อึดอัด และมากๆด้วย

    จะพูดไงดี... คำที่เจ็บที่สุดคงจะเป็น

    ยินดีที่ได้พบกันอีก

    #18
    0
  14. #17 sweet dreamer (@natthakarn64) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มีนาคม 2554 / 18:43
    โอ้ววววววว ทำม้ายยยยย ไอมิเชล ไอเลว อะเฮือก ๆๆๆๆๆๆ จากสีชมพูกระชากเป็นสีดำซะงั้น

    หายไปเจ็ดปี มันไปทำอะไรกันเนี่ย

    ชอบที่คุณตัดฉากเปรียบเทียบจัง
    #17
    0
  15. #16 puhern (@boonraungkhaw) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2554 / 20:51

    ขออภัยด้วยค่ะ ดยุคอารียอง เข้าใจความหมายแล้วค่ะ
    เป็นคำที่ใช้ได้อย่างน่าสนใจมากเลยนะคะ ^__^

    #16
    0
  16. #15 puhern (@boonraungkhaw) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2554 / 01:47

    เป็นนิยายที่มีการใช้ภาษาที่งดงามน่าอ่านมากเลยค่ะ
    และเก็บรายละเอียดของการบรรยายได้โดดเด่นจริงๆ
    แต่ก็ยังแอบงงกับประโยคหนึ่งที่ว่า ถ้าช่อนี้ดยุคอารียอง??? น่าจะพิมพ์ผิดมั้งคะ
    แล้วก็คำว่ากุลาบ เติม ห ด้วยค่ะ
    อ่านแล้วประทับใจนะคะ สำหรับมิตรภาพ (ต่อไปอาจจะมากกว่า ขอเดาเอานะคะ) ^__^

    #15
    0
  17. #14 knock-up (@knock-up) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2554 / 15:00
     ไม่แน่ใจว่า... ความเงียบสร้างความอึดอัด

    หรือความอึดอัดสร้างความเงียบกันแน่

    ชัดเจนมากครับ

    ทั้งฉาก  ทั้งคน  ตอนแรกตกใจ  นึกว่ามิเชลเป็นผู้หญิง

    แต่ผู้ชายชื่อนี้ก็ไม่แปลกหรอก...

    ผมชอบดนตรีนะ  ถึงจะเล่นเครื่องดนตรีอะไรไม่เป็นเลยก็ตาม ( แค่รู้จักโน้ตคู่ 8 )

    ขอยอมรับว่าอ่านตอนนี้แล้ว  กระผ๊ม ยังไม่ค่อยให้ความสำคัญกับรูปผู้หญิงคนนั้นสักเท่าไหร่

    คือ... อ่านเอาความรู้สึกของเพลงมากกว่า

    ว่าแต่ โซนาต้า อิน  แฟล็คเมเจอร์ นี่...  มีอยู่จริงใช่มั้ย ?  เพราะชื่อคุ้นๆ  

    ใช่เพลงที่มีท่อน เคลสเซ็นโด้ อยู่ช่วงท้ายๆ รึเปล่า ?

    #14
    0
  18. #13 sweet dreamer (@natthakarn64) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มีนาคม 2554 / 18:35
    โฮกกกกก หมาน่ารัก

    ถึงจะเป็นแขกสามัญชน แต่ทำไมพ่อบ้านพาไปนั่งรอที่ห้องแบบนั้นอ่ะ แต่เข้าใจคิดที่ใช้รูปถ่ายอธิบายความสัมพันธ์ของทั้งคู่นะคะ บางช่วงค่อนข้างบรรยายบรรยากาศน้ำไหลไฟดับไปนิดนึง ลองตัดให้เดินเรื่องไวขึ้นก็โอเคแล้วล่ะเด้อ 
    #13
    0
  19. #12 27149 (@bluemouse) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มีนาคม 2554 / 09:26
    ลงชื่ออ่านตอนแรกครับ เข้ามาจากกระทู้ที่คุณ Doggiebiz ลงไว้ในบอร์ด

    บรรยายคฤหาสน์และสภาพรอบด้านได้ละเอียดลออและชัดเจน พร้อม ๆ กับแทรกอารมณ์ความรู้สึกของตัวเอกไปพร้อมกันได้ด้วย กล่าวคือด้านการเล่าเรื่องทำได้ดีครับ สามารถบอกเล่าความสัมพันธ์ของมิเชลกับมาเรียน และปูแบ็คกราวด์คร่าว ๆ ของทั้งสองคนให้รู้ในเนื้อหาแค่ตอนแรกตอนเดียว
    ส่วนด้านภาษาที่ใช้ ผมมองว่าไม่ได้ขาด แต่เกิน สามารถตัดบางคำออก จะทำให้ประโยคกระชับและไหลลื่นมากขึ้นครับ

    ถ้ามีเวลาจะเข้ามาอ่านตอนต่อไปครับ ^^
    #12
    0
  20. วันที่ 3 ธันวาคม 2554 / 21:33

    ขอบคุณมากเลยครับสำหรับคอมเม้นท์  ส่วนเรื่องรูปประโยคแปลก ๆ เดี๋ยวไปแก้ทีหลังตอนปั่นงานเสร็จแล้วกันครับผม

    #11
    0
  21. วันที่ 1 ธันวาคม 2554 / 12:05
    # 23 ขอบคุณมากเลยครับที่เข้ามาเม้นท์ และก็ตรวจคำผิดให้  ส่วนเรื่องประโยคที่งง ๆ นั้นสงสัยผมคงลืมเต็ม "ก็" ไปนะครับ

    ความจริงอยากให้ลองอ่านบทต่อไปอีกสักบท  เพราะถ้าอ่านจบน่าจะเห็นภาพคร่าว ๆ ถึงทิศทางของเรื่องนี้นะครับ
    #10
    0
  22. วันที่ 21 กันยายน 2554 / 00:13
     รู้สึกว่า สวยงามดีครับ หนาวๆ เศร้าๆ เหงาๆ
    #9
    0
  23. วันที่ 20 มิถุนายน 2554 / 12:52
    อาจจบแฮปปี้ก็ได้ ใครจะไปรู้ = P
    #8
    0
  24. วันที่ 11 มิถุนายน 2554 / 16:53

    อา... นั่นเป็นเพลงสมมุตินะครับ  แต่หลัง ๆ บางอันก็ไม่ได้สมมุติหรอกนะ

    เรื่องความเงียบ คงเป็นความเงียบสร้างความอึดอัดนั่นล่ะครับ

    ส่วนเรื่องข้อวิจารณ์ขอนำไปพิจารณาก่อนแล้วกันน่อ

    #7
    0
  25. วันที่ 6 เมษายน 2554 / 17:15

    ตอบท่านมูนไลท์ ฯ

    โมนาร์ท ก็แผลงมาจาก โมสาทนั่นล่ะ  แต่เรื่องนี้อยู่ในโลกสมมุติ  จะให้ใช้ชื่อของโลกเรามันก็ดูแปลกไปหน่อย  เลยแผลง ๆ เอา

    บีฮาเว่น ก็ บีโธเฟ่น  โมนาร์ท ก็โมสาท  วาลดินี่  ก็ วิวาลดี  โชแชง ก็ โชแปง

    ส่วนเพลงของบีโธเฟ่น ผมชอบ ซิมโฟนี่ หมายเลข 7 นะ

    ขอบคุณมากที่แวะเข้ามาอ่านนะครับ ^ ^

    #6
    0