นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

[Fic Twisted Wonderland] At first sight

คุณเคยมีแรกพบกับอะไรไหม? สำหรับฉันนั้น ก็มีน่ะ แรกพบ....

ยอดวิวรวม

724

ยอดวิวเดือนนี้

18

ยอดวิวรวม


724

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


22
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  27 ส.ค. 63 / 14:34 น.
นิยาย [Fic Twisted Wonderland] At first sight

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


จากใจผู้เขียน

          ถ้าถามว่า ทำไมฟิคTwisted Wonderland ถึงแต่งเป็นฟิคสั้น สาเหตุมาจากว่า
          1.แอดยังไม่มีเกมในเครื่อง แต่เคยขอเพื่อนเล่น และพอรู้เนื้อเรื่องบาง
          2. งานค้างเพียบค่ะ
          3.พล๊อตบางจุดยังไม่โอเค กลัวว่าแต่งไปแล้วจะดอง เลยแต่งฟิคสั้นไปก่อนล่ะกัน
          เรื่องนี้พระเอกของเรื่องคือ วิลล์ จ้า ส่วนนางเอกนั้นเธอชื่อ ลีลิ  เป็นคนที่.... ถ้าอยากรู้ว่าเป็นยังไงมาอ่านกันเลย


https://vignette.wikia.nocookie.net/twisted-wonderland/images/4/43/Pomfiore_chara_vil_detail_B_1.png/revision/latest?cb=20190710235941
matcha

เนื้อเรื่อง อัปเดต 27 ส.ค. 63 / 14:34



…………..

*ดินแดนที่ไม่รู้... ดินแดนที่ไม่รู้...

ดินแดนที่ไม่รู้........

โห โอ โอ

ถ้าเธอมีอยู่ ขอให้รู้ใจ

มันเป็นเช่นไร นำไปสักที....

หา อา อา อา... หา อา อา อา...

หา อา อา อา

อา อา อา อ้า... อา อา อา อ้า...

อา อา อา อ้า... อา อา อา อ้า...

เธอจะไปไหนนั่น ให้ฉันติดตามเธอ

ช่วยบอกทางให้ได้เจอ

ดินแดนที่ไม่รู้........

 

“ลีลิจังเต้นได้น่ารักมากเลย” เสียงสาวน้อยชมดังขึ้น พร้อมกับห้องถูกเปิดไฟให้สว่าง

หลังจากที่ก่อนหน้านั้น ถูกปิดให้มืดสมิท และจากนั้นก็มีแสงละอองที่วิ่งไปมา ละอองหิมะที่โปรยปราย และผนึก 4 ธาตุที่ลอยกระจายไปมา สาวน้อยผมยาวสีนิล ผิวขาวอมชมพูเนียน ปากสีชมพูอมแดงอยู่ในชุดซ้อมเต้นบัลเล่ต์ที่ยืนอยู่ตรงกลางนั้น ถ้ามองไกลๆก็คงคิดว่าเธอคือ สโนว์ไวท์ แต่นี่ไม่ใช่สโนว์ไวท์ เธอคือ ลีลิ สาวน้อยที่รักบัลเล่ต์ และชื่นชอบเอลซ่า(มาก)

ตอนที่เสียงเพลงดินแดนที่ไม่รู้ดังขึ้น ลีลิก็เริ่มร้องกับเต้นทันที เวลาเท้าของเธอสัมผัสพื้นและ ออกจากจุดนั้น จุดที่เท้าเธอเคยแตะนั้น ก็มีดอกไม้ที่งอกเงยออกมา ราวกับว่าเธอนั้นคือผู้มีพลังวิเศษ จนเธอเต้นจบลง ห้องแห่งนี้ก็ถูกเปิดไฟให้สว่าง... ว่างเปล่า... ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

สาเหตุที่กลายเป็นแบบนี้ เพราะนี้คือ **Projection Mapping ซึ่งคนทำนั้นคิดค้นเพื่อให้ลีลิลองสนุกดู โดยสร้างเป็นสถานที่ของเอลซ่า

“ขอบคุณที่ชมนะเรย์จัง”ลีลิตอบกลับพร้อมยิ้ม “ได้ร้องเต้นเพลงของเอลซ่า เป็นอะไรที่รู้สึกดีมากไม่แพ้เรียนซ้อมเต้นบัลเล่ต์เลย”เธอพูดพร้อมนั่งพักมุมหนึ่ง เรย์กำลังปิดโปรแกรม และเก็บคอมของเธอที่ใช้ทำ Projection Mapping

“นี่ ถ้ามีบทเรื่องโฟรเซ่น เวอร์ชั่นบัลเล่ต์นี่ เธอจะไปลงสมัครไหมเนี่ย?”เรย์ถามพร้อมมองเพื่อน

“แน่นอนอยู่แล้ว”ลีลิตอบกลับแบบไม่ลังเล

“เฮ่อ... เธอเนี่ยน่า... เป็นแฟนคลับเอลซ่าระดับเอสจริงๆ”เรย์พูดพร้อมหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมา หลังเก็บของเรียบร้อยแล้ว แล้วเปิดหน้าจอ จากนั้นก็กดแอพเกม Twisted Wonderland

“ทำอะไรเหรอ?”ลีลิถามพร้อมมองมือถือเรย์ “Twisted Wonderland?” เธออ่านชื่อบนมือถือ

“เป็นเกมที่กำลังฮิตน่ะ”เรย์ตอบ “เป็นเกมที่ร่วมเหล่าตัวร้ายของดิสนีย์ที่ติดท๊อปดัง 1ใน7 มาสร้างเป็นตัวละครใหม่ ให้เป็นนักเรียนชายสุดหล่ออยู่ในโรงเรียนเวทมนตร์ของเหล่าวายร้าย ตัวร้ายที่ติดท๊อปนั้น มีราชินีโพธิ์แดง, จาฟา, ฮาเดส, สการ์, มาลีฟรีเซนต์, เออซูล่า และราชินีเอวิลน่ะ อ่ะ!!! กาชาใหม่มาแล้ว!!!! เอาล่ะ เตรียมใจไว้หน่อย มันจะหัวก้อยต้องเสี่ยงกัน...”เธอพูดพร้อมดูตู้กาชาใหม่

“เธอชอบตัวละครนี้เหรอ”ลีลิถาม

“แน่นอนอยู่แล้ว งานนี้ต้องคว้ามาให้ได้ กดล่ะ~~~”เรย์พูดพร้อมกดสุ่ม 10 ใบเลย ลีลิมองแล้ว ก็ไม่คิดอะไร ได้แต่บอกในใจว่า พยายามให้ได้ใบที่อยากได้น่ะ“นี่ลีลิจัง”เธอเรียกขึ้น

“หือ?”

“ช่วยกดสักรอบได้ไหม?”เรย์พูดพร้อมยืนมือถือให้ลีลิกด

“เอ๋?”ลีลิร้องด้วยความงง

“ช่วยฉันหน่อยเถอะ เมื่อกี้เกลืออ่ะ... กดที่สุ่ม10ใบน่ะ”

“ได้ๆ”ลีลิรับคำจึงกดที่สุ่มกาชา10ใบไป ผลออกมานั้น....

“กรี๊ด!!!!!!!!!!!!!!!!!! ลีลิจัง ขอบคุณมากเลยน่ะ ฉันได้ตัวที่อยากได้มากๆแล้วล่ะ”เรย์ร้องกรี๊ด พร้อมกระโดดด้วยความดีใจที่ได้ตัวที่อยากได้แล้ว

“อ่ะ อืม”ลีลิรับคำ

“นี่ลีลิถามหน่อยสิ”เรย์ถามพร้อมนั่งลง

“อะไรเหรอ?”ลีลิหันมาถามเพื่อน

“ถ้าเอลซ่าเป็นตัวร้าย เธอจะรับได้ไหม?”เรย์ถามพร้อมมองปฏิกิริยาเพื่อน

“รับได้อยู่แล้วล่ะ”ลีลิตอบด้วยความไม่ลังเล “จริงๆ เอลซ่าต้นฉบับ ก็มาจากเรื่องราชินีหิมะแหละ ตอนแรกเธอก็จะก้าวตามเนื้อเรื่องแล้ว แต่เพราะทีมงานเจอเพลง Let it go เข้าไป เลยต้องมาปรับเปลี่ยนกันชุดใหญ่ จนกลายเป็นเอลซ่าที่แสนดีเหมือนทุกวันนี้”เธออธิบาย

“สมกับเป็นแฟนคลับเอลซ่าระดับเอสจริงๆ”เรย์พูดอย่างมั่นใจ “เอ่อ ลีลิจัง เรื่องวิดีโอที่เธอเต้น ถ้าฉันทำเสร็จแล้วจะส่งไปทางมือถือน่ะ”

“ขอบคุณมากน่ะเรย์จัง”ลีลิจังพูดพร้อมมองเกมบนมือถือ

“อยากเล่นเหรอ?”

“อืม แต่ว่าคงต้องรอเปลี่ยนเครื่องใหม่ก่อน เครื่องเก่าใกล้ไปเต็มที่แล้ว”ลีลิพูดอย่างเศร้าๆ

“ไปซื้อเลยสิ ซื้อเสร็จก็ติดตั้งเกมนี้เลย”เรย์พูดอย่างเชิญชวน...

...

..

.

 

 

 

 

 



“บาเร่ลีลิซัง”ริดเดิ้ลซังทักขึ้น

“มีอะไรเหรอคะ?”ฉันหันไปถาม เมื่อริดเดิ้ลซังทัก ตอนนี้ฉัน กับกริมม์ และคนกลุ่มหอฮาร์ทสลาบิวยืนอยู่หน้ากระจกหอพอมฟีโอเร่

ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี้ได้ นั้นก็เพราะว่า ก่อนที่จะมายังโลกนี้ หลังจากที่ซื้อมือถือใหม่เรียบร้อยแล้ว พอได้คลิปวิดีโอการเต้นมาจากเรย์จังแล้ว ฉันก็นึกถึงเกม Twisted Wonderland ที่ฉันกดกาชาในสมาร์ทโฟนของเรย์จังให้ขึ้นมา ซึ่งตอนนั้นเกิดอยากเล่นบ้าง ก็เลยโหลดไป ในระหว่างเดินทางกลับบ้าน ฉันก็แวะร้านหนังสือโบราณสักหน่อย จนไปเจอหนังสือที่ถูกใจเลยหยิบมาแล้วซื้อ พอชำระเรียบร้อยก็ใส่กระเป๋าสะพาย พอกลับมามองที่สมาร์ทโฟน ก็เห็นว่าโหลดเสร็จเรียบร้อย ฉันจึงไปหามุมหนึ่งของร้านหนังสือ เพื่อนั่งลง จากนั้นก็กดเปิดเกม ปรากฏว่า จู่ฉันก็สลบไป ตื่นขึ้นมาอีกที่ก็ต้องตกใจไม่รู้ว่ามาอยู่ที่ไหนแล้ว แล้วพึ่งมารู้ที่หลังว่า ฉันอยู่ที่โรงเรียนไนท์ เรเวน คอลเลจ และอยู่อีกโลกหนึ่ง โลกที่มีเวทมนตร์ แต่ในความโชคร้ายยังมีโชคดีอยู่ คือกระเป๋าสะพายติดตัวมากับฉันด้วย

“จะไปได้ยัง”ริดเดิ้ลซังถามกลับ

“อ่ะค่ะ”ฉันรับคำจบ ริดเดิ้ลซังเดินนำก่อน ตามด้วยคนกลุ่มหอฮาร์ทสลาบิว และฉันกับกริมม์เข้าสุดท้าย เมื่อทะลุผ่านกระจกแล้ว ก็มายืนอยู่หน้าประตูรั้วของหอพอมฟีโอเร่ จนประตูรั่วและประตูหอเปิดอัตโนมัติ พวกเราเข้าหอไป จนมาถึงห้องโถงของหอ ก็ได้พบกับ...

“เอลซ่า...”ฉันเผลอพูดออกมา เพราะคนที่ยืนอยู่ตรงกลาง และข้างๆของเขา ไม่ได้อยู่ในชุดนักเรียน แต่อยู่ในชุดประจำหอน่ะ

“เอ๋?”ทุกคนร้องพร้อมหันมาหาฉันพร้อมกัน

“ลีลิเรียกใครเหรอ? ไม่มีใครเหมือนเอลซ่า? และในนี้ไม่มีเอลซ่าด้วย”กริมม์พูด ที่กริมม์รู้จักเอลซ่า เพราะฉันเคยเอาเนนโดดอรยด์ กับรูปเอลซ่าในมือถือให้ดู แต่ยังไม่เคยให้เขาดูเอลซ่าร้องเพลง Let it go ซึ่งตอนนั้นเอลซ่ายังรวบผมเก็บ ก่อนที่จะปล่อยเปียที่รวบเก็บตามอารมณ์เพลง

“ขอโทษด้วยค่ะ คือฉัน... ฉัน... ฉันแค่เห็นบางอย่าง แล้วนึกถึงเอลซ่าขึ้นมาน่ะ”ฉันรีบก้มหัวขอโทษ แล้วเงยหน้าขึ้นมา แล้วกระซิบบอกกริมม์ “เดี๋ยวกลับไป จะเปิดคลิปเอลซ่าร้องเพลง Let it go ให้ดูน่ะ”

“อย่าลืมล่ะ”กริมม์พูด

“นี่ เอลซ่าที่เธอพูดถึง คือใคร แล้วอะไรที่ทำให้นึกถึงเอลซ่านั้น”ริดเดิ้ลซังถาม

“อะ...เอ่อ....”ฉันไม่กล้าพูดความจริงเลย

“จะอ้ำอึ้งอยู่นั้นแหละ พูดมาเถอะน่า”เอซพูด

“ลีลิบอกไปเถอะ”กริมม์เสริม

“คือ....”ฉันตั้งสติ ก่อนจะก้มหน้าด้วยความไม่กล้าสบตาคนตรงหน้า และชี้ไปที่เขา “คือฉันเห็นเปียข้างของเขาแล้ว มันทำให้นึกถึงเอลซ่าน่ะ คือทรงเปียข้างคล้ายกัน”

“นี้เธอ!!!”เขาพูดทำให้ฉันไม่กล้าเงยหน้า “เงยหน้าขึ้นมา ก้มแบบนี้มันเสียบุคลิก!!!”ฉันไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมา เพราะทำตัวเสียมารยาทมาก ไม่ว่าจะไปเรียกเขาว่าเอลซ่า และยังไปชี้เขาอีก หน้าอายจริงๆ

“อ่ะ อ้า!!!”ฉันร้องออกมา เพราะถูกคนที่ฉันไปเรียกว่าเอลซ่า จับให้เงยหน้าขึ้นมา ทำให้เผลอสบตากัน แง.... หน้าร้อนผ่าวแล้ว....

“ฉันชื่อ วิลล์ เชนไฮท์จำไว้”วิลล์แนะนำตัว

“จ...จ๊ะเอลซ่า”

“วิลล์!!!”

“เอล... อืม!! วิลล์ซัง”ฉันรีบเรียกชื่อให้ถูกทันที ถ้าเรียกผิดนี่ ยาวแน่นอน

“น่าแปลกน่ะ ปกติบาเร่ลีลิจังจะต้องรู้จักชื่อก่อน แล้วค่อยเรียกชื่อ แต่พอมาเป็นเชนไฮท์ซัง เจอครั้งแรกกลับเรียกเขาว่า เอลซ่า เฉย”รุ่นพี่เคเตอร์พูด

“บาเร่ลีลิซังก็อธิบายแล้วนี่ ว่าเชนไฮท์ซังมีเปียข้างคล้ายเอลซ่าอะไรนั้น”ริดเดิ้ลซังอธิบาย

“สรุปเอลซ่าเป็นคนสิน่ะ”เทรย์ซังเสริม

“เป็นครั้งแรกเลยน่ะเนี่ยที่มีคนทักวิลล์แปลกๆ”คนสวมหมวกพูด

“อืม แถมเธอคนนั้น ทำไมฉันรู้สึกว่า เธอนั้นคล้ายกับ... ใครสักคน?”เด็กผู้ชายหน้าสวยที่อยู่ปีเดียวกับฉันพูดพร้อมพยายามนึก

“นั้นสิน่ะ”คนสวมหมวกเสริม

“คือ... จะอยู่แบบนี้อีกนานไหมคะ เราต้องคุยเรื่องข้อตกลงไม่ใช่เหรอคะ?”ฉันถามขัดขึ้น วิลล์ซังถึงยอมเอามือออกจากคางฉันได้

“ลีลิ หน้าเธอยังแดงอยู่น่ะ”กริมม์ทัก

“เดี๋ยวก็หายน่ากริมม์”ฉันบอก ถ้าเอลซ่าตัวจริงอยู่หอนี้ ฉันก็จะยังลองเรียกเธอดูว่าใช่เปล่า

“ถ้าไม่หาย ก็บอกได้น่ะ จะได้พาไปห้องพยาบาล”

“จ๊ะ”

“เอาเถอะ เรามาแนะนำตัวทำความรู้จักกันดีกว่า เพราะงานนี้อาจจะต้องคุยกันยาว เรื่องงานโรงเรียนที่จะเกิดขึ้นเร็วๆนี้”รุ่นพี่เคเตอร์พูด

“เห็นด้วยอย่างยิ่งครับ”เด็กผู้ชายหน้าสวยเสริม

พวกเราก็แนะนำตัวจากนั้นก็คุยเรื่องงานโรงเรียน จนกระทั่งพัก ในระหว่างพักกันนั้น

“บาเร่ลีลิซัง”เอเปลคุงเรียกฉันขึ้น ทำให้ฉันหันไป

“มีอะไรเหรอเอเปลคุง”ฉันถาม

“ขอถามหน่อย คือผมรู้สึกว่า เธอคล้ายใครสักคน แต่ผมนึกไม่ออกว่าเป็นใคร?”

“เอเปลคุง คงหมายถึงสโนว์ไวท์สินะคะ”ฉันตอบกลับไป เอเปลคุงก็ดูอึ้งกับคำตอบของฉันนิดหน่อย “ไม่แปลกหลอกค่ะ ที่ใครๆจะบอกว่า ฉันเหมือนสโนว์ไวท์ แต่นั้นแค่ภายนอกค่ะ ถึงภายนอกของฉันจะมีรูปร่างคล้ายสโนว์ไวท์ แต่จิตใจนั้นมันไม่แน่นอนหรอกค่ะ ก็เหมือนกับว่า วิลล์ซังนั้นจะเหมือนราชินีเอวิลหมดเปล่านะคะ” ฉันอธิบายกลับไป

“นี่มาคุยกันได้แล้ว”เอซหันบอก

“จ้า”ฉันรับคำไป “ไปคุยเรื่องงานกันต่อเถอะ เอเปลคุง”ฉันพูดจบ ฉันกับเขาก็กลับเข้ากลุ่ม แล้วคุยเรื่องการวางแผนสร้างงานโรงเรียนกันต่อ





*ดินแดนที่ไม่รู้ หรือ Into the Unknown เพลงจากเรื่อง โฟรเซ่น ภาค 2

** Projection Mapping คือการฉายบนพื้นผิวอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่แผ่นจอปกติ



จากใจผู้เขียน
       คงสงสัยสิน่ะ
          1. ทำไมลีลิไปเรียกวิลล์ว่าเอลซ่า เพียงเพราะเปียข้าง เปียข้างของวิลล์ในชุดประจำหอ คล้ายกับของเอลซ่าจริงเหรอ? แอดเซนบอกเลยว่า จริง มีหลักฐานให้เทียบค่ะ เชิญดูได้เลย

     ตอนที่แอดเซนดูวิลล์อีกครั้ง พึ่งสังเกตว่า เปียข้างของวิลล์มันคล้ายของเอลซ่าตอนเธอยังไม่ Let it go มาก
          2. อะไรเป็นสาเหตุที่ทำให้ลีลิชอบเอลซ่ามาก นั้นก็เพราะนิสัยของเอลซ่า และพลังเสียงของเธอ เลยทำให้ลีลิชอบ

     สุดท้ายนี้ ถ้าใครอยากให้แอดเซนแต่งวิลล์กับลีลิเป็นเรื่องยาว ก็คอมเม้นท์ + ให้กำลังใจได้น่ะ แต่บอกตามตรงเลยว่า ยังไม่รู้ว่าจะวางเรื่องเป็นยังไง แต่ตอนนี้ขอลุยงานเก่าให้จบก่อนนะคะ
     ตอนนี้เปิดเรื่องยาวแล้ว คลิ๊ก



ผลงานอื่นๆ ของ เซน_คารินเซีย

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 Tawanok1208 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 19:56
    เรื่องยาวเลยค่ะ ไรท์ น่าติดตามมากๆเลยจะรอนะคะ
    #3
    0
  2. #2 Sivarut44 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 19:02
    เรื่องยาวเลยค่ะ รอค่ะ😀
    #2
    0
  3. #1 0860215149a (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 18:38

    แต่งเรื่องยาวเถอะนะคะ
    #1
    0