(os/sf) take my breath ー #nielong,ongniel♡

ตอนที่ 22 : Grumpy Cat 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,761
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    27 ธ.ค. 61

NOTE
- กรัมปี้แคท 5 ตอนที่เผยแพร่อยู่ตอนนี้เป็นเพียง SF ฉบับทดลองอ่านเท่านั้นนะคะ เนื้อเรื่องในเล่มจะเป็นแบบ Re-write ละเอียดขึ้นเล็กน้อย+มีตอนเพิ่มค่า





แผ่นดิน - แดน ตวนอู่ - อง หมอก - มินฮยอน
เจ๋ง - แจฮวาน เซียน - ซอนโฮ หลง - ควานลิน
เอี่ยว - อูจิน บาส - ฮยอนบิน






Grumpy Cat

00






/nowplaying/

You(=I) - Bolbbalgan4






보고 싶어도 참으라고 하지마

อย่าบอกให้ฉันอดทนแม้ว่าจะคิดถึงเธอก็ตาม






“จากเหตุการณ์เมื่อวานที่ท่านตวนอู่บังคับให้กระผมและนายเซียนไปสืบเรื่องราวของ ‘น้องผู้หญิงคนนั้น’ ซึ่งกระผมก็ไม่แน่ใจว่าคนไหน”


“เพราะตรงที่ท่านชี้มีสามคนและหน้าตาพอใช้ได้ทั้งสามคน”


“แต่กระผมทั้งสองก็ใช้สมองอันชาญฉลาด”


“ถามว่า ใครแม่งเข้าห้องสภากับพี่ดินเมื่อวานวะ ไอ้ห่า อย่าให้กูรู้ กูจะให้ลูกพี่อู่มาตีมึง”


“แล้วมันว่าไงๆๆๆ”  เจ้าของร่างผอมที่กำลังนั่งเหยียดขาเขี่ยเศษดินให้รองเท้าเปื้อนเล่นๆถามขึ้น เอี่ยวและเซียนอึกอัก สะกิดไหล่กันไปมา แต่นั่นไม่ได้อยู่ในสายตาของท่านตวนอู่ เพราะเขากำลังแกะอะไรบางอย่างในมืออยู่ มันไม่ได้สำคัญอะไรนักหรอก


เพราะบางอย่างที่ว่านั่นก็คือเล็บ


“มันก็ไม่ว่าไงหรอกครับท่าน พวกกระผมน่ะ ไม่สนหรอกว่--”


“มึงพูดธรรมดาซิไอ้หน้าเป็ด กูขอแบบรวบรัดด้วย”  พี่ตวนอู่เงยหน้าขึ้นมาแล้วตบหัวเซียนหนึ่งที เตะแข้งเอี่ยวอีกที เซียนทำหน้าจะร้องไห้ก่อนจะสะกิดให้เอี่ยวพูดต่อ


“ผมไม่สนหรอกนะเว้ยพี่ ว่ามันเป็นผู้หญิงอะ ใครบังอาจมาแย่งพี่ดินไปจากพี่อู่ มันต้องตาย”


“โหย.. น้องรัก กูรักพวกมึงว่ะ”  ว่าจบก็วาดท่อนแขนผอมๆกอดไหล่ไอ้น้องทั้งสองแล้วพาเดินกลับตึก เพราะเดี๋ยวเข้าคาบแรกไม่ทันต้องโดนว่าแน่ๆ ไม่ได้ห่วงน้องนะ ห่วงตัวอู่เองนี่ล่ะ


“ไอ้เอี่ยว มึงยังพูดไม่จบ”


“..คืองี้ๆ แต่ผู้หญิงที่อยู่กับไอ้แผ่-- พี่ดินตอนเย็น”


“...”


“ชื่อเพียซอะ อยู่ห้องวิทย์ แบบว่าสวยมากๆ”


ได้ยินเอี่ยวพูดแบบนั้นพี่อู่ก็ลดมือลงทันที จ้องไอ้เอี่ยวกับไอ้เซียนตาเขียว  “มึงจะกบฎกูหรอ”


“ไม่ใช่ ผมก็เลยไม่กล้าดุเพียซอะ ก็เพราะเพียซน่ารั--”


“ผู้หญิงน่ารักที่ไหนเข้าห้องสภากับผู้ชายสองต่อสอง อยู่กันน๊านนาน ไม่น่ารักเว้ย”  พี่อู่พูดเร็วรัวจนเอี่ยวต้องเบี่ยงหน้าไปด้านหลัง เผื่อหลุดยิ้มเพราะท่าทางตอนนี้ เอี่ยวไม่พร้อมโดนพี่อู่ด่า  “พวกมึงก็อย่าไปชอบคนแบบนี้ รู้ป่าว ไอ้เอี่ยว หันหน้ามาเลย มึงแอบด่ากูเรอะ”


“ไม่ได้ด่าๆๆๆ”  ก็พี่มึงพูดลิ้นพันกันแบบนั้นมันตลกนี่หว่า ตลกเพราะน่ารักอะ


เอี่ยวคิดในใจ รีบหันกลับมาเพราะว่าเซียนเตะขา พอเห็นหน้าก็ตรัสรู้ว่าไอ้เซียนก็เหมือนจะหลุดขำเหมือนกัน สุดท้ายก็มองหน้ากันแล้วขำออกมาอยู่ดี ส่วนคนเป็นลูกพี่ก็มองด้วยความไม่เข้าใจแล้วหาว่าเอี่ยวกับเซียนหัวเราะเยาะ ใช้ขาตะเกียบไม่มีมัดกล้ามไล่เตะอยู่นั่น เอี่ยวภาวนาในใจขอให้พี่มันวิ่งจนขาพันกันแล้วล้มซะ จะได้เลิกซ่า


เห้อ พี่อู่นะพี่อู่


ไอ้แมวขี้หวง



..



“..แล้วไอ้เซียนไอ้เอี่ยวก็บอก น้องเพียซอะไรนั่นอยู่กับไอ้ดินบ่อยมาก แล้วทำไมกูเพิ่งเห็นอะ”


“กูก็งงว่าทำไมมึงเพิ่งเห็น ปกติตามมันเป็นวิญญาน”


“อะไรนะ”


“ป่าว”


ตวนอู่แยกเขี้ยวใส่ไอ้เจ๋งที่พูดอะไรไม่รู้เรื่อง เสียงเบา ไม่ได้ยินหรอกนะแล้วมันก็ไม่พูดใหม่ด้วย เขานั่งฟึดฟัดเมื่อเห็นว่าไอ้บ้าเจ๋งมันไม่พร้อมที่จะรับฟังกันตอนนี้ เอาแต่นั่งขาสั่นกลัวจารย์เรียกชื่ออยู่นั่น พูดแล้วก็อยากย้ายไปอยู่มอสี่ เอี่ยวกับเซียนยังรักตวนอู่มากกว่าเจ๋งอีก ไอ้หน้าแพะ


เบื่ออะ


ชีวิตมันก็น่าเบื่อแบบเนี้ย เข้าแถวก็ไม่น่าเข้า เรียนก็ไม่น่าเรียน เพื่อนก็ไม่รัก นั่งเรียนไปก็เอาแต่นึกว่าเมื่อไหร่จะพัก อยากไปหาดินแล้ว!


ตวนอู่นั่งจ้องนาฬิกา แต่ก็ยังไม่ถึงเวลาพักสักที


สิบเอ็ดโมงยี่สิบ อีกครึ่งชั่วโมง


กระดิกขา หันหน้าไปมองไอ้เจ๋งที่ตอนนี้เลิกสนอาจารย์แล้วกดเกมเล่นอย่างเอาเป็นเอาตาย ROV อะไรนั่น อยากจะเล่นอยู่หรอกแต่แผ่นดินมันลบออกจากเครื่องเขาไปแล้ว แค่เติมเกมซื้ออูคองเอง


สิบเอ็ดโมงครึ่ง อีกยี่สิบนาที


ตวนอู่ถอนหายใจ ไอ้เจ๋งเก็บโทรศัพท์แล้วฟุบหน้าลงบ้าง เสียงอาจารย์ที่พูดอยู่ก็ไม่ได้เข้าหัวพวกเราหรอก เหตุผลของไอ้เจ๋งน่าจะเป็นเพราะมันหลับตาอุดหูอยู่ ส่วนของตวนอู่คงเพราะสมองเขาคิดถึงแต่แผ่นดิน เมื่อวานตอนแยกกันจนตอนนี้ก็ยังไม่ได้เจอมีแค่ข้อความที่มันสั่งให้เขาเข้าแถวไวๆ แต่เขาดันโดดแถว ถ้าดินรู้พี่อู่โดนดุแน่ๆ


สิบเอ็ดโมงสี่สิบ อีกสิบนาที


บอกกับตัวเองว่าจะไม่โอ้เอ้แล้วไอ้เรื่องจีบแผ่นดิน แต่แล้วเขาต้องบุกยังไงอะ แค่เกาะไอ้ดินทุกวันแบบนี้ไม่ได้แน่


สิบเอ็ดโมงสี่สิบห้า อีกห้านาที


หรือจะชวนมันไปเที่ยว เที่ยวที่ไหนดีล่ะวะ


สิบเอ็ดโมงสี่สิบเจ็ด อีกสามนาที


“มึง พรุ่งนี้ไปดูหนังกันปะ อิทเพิ่งเข้า กูมีบัตรลดแง่ะ”


เสียงของแจนกับมิ้นท์ที่นั่งอยู่ด้านหน้าตวนอู่ดังเข้ามาเหมือนรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ตวนอู่เด้งหัวขึ้นพรึ่บ สะกิดไหล่ของคนข้างหน้า


สิบเอ็ดโมงห้าสิบ


“นักเรียน เตรียม เคารพ”  คราวนี้เป็นเสียงยานครางของหัวหน้าห้อง ไม่รู้มันจะพูดช้าทำซากอะไร


ว่าแต่พักแล้วเรอะ


“ไรวะอู่”


“ป่าว”  ส่ายหน้าแล้วโบกไม้โบกมือไล่แจนที่หันมาถามเพราะว่าเขาสะกิดเมื่อกี้ ก่อนจะหันไปหาเจ๋ง  “ไอ้เจ๋ง กูกินข้าวโต๊ะดินนะ รีบตามมานะๆๆ”



..



“ดิน พรุ่งนี้ไปดูอิทกัน”


ตวนอู่วางจาน พอนั่งลงบนโต๊ะตรงข้ามกับไอ้หน้าหมาแผ่นดินก็รีบพูดธุระของตัวเองทันที มันเหลือบตาขึ้นมามองอย่างงงๆ


“อิทอะไรวะ”  ส่วนตวนอู่เองก็งง


นั่นดิ อิทอะไรวะ ลืมถามแจนกับมิ้นท์เพราะรีบวิ่งลงมา เขาหันไปมองไอ้เจ๋งที่เพิ่งถึงโต๊ะเหมือนกัน พอมันกำลังจะอ้าปากพูดก็มีคนขัด คนคนนั้นคือหมอก นั่งหน้าขาวเป็นผีอยู่ข้างๆดิน


“หนังผีอะ ตัวตลก พี่อู่จะดูหรอ”  ตวนอู่พยักหน้าตามทั้งๆที่ไม่รู้จักเรื่องนั้นมาก่อน


“เออๆ อันนั้นแหละ”


“ไม่เอาอะ ไม่ชอบหนังผี”  แผ่นดินส่ายหน้า เขาถอนหายใจแล้วเขี่ยข้าวในจาน ไอ้เจ๋งแย่งหมูกรอบไปกินอีกแล้ว แต่ไม่สนใจหรอก แผ่นดินต้องไปกับพี่อู่ก่อน  “งั้นดูเรื่องอื่นก็ได้ ไปเถอะนะ”


“...”  ไม่ตอบแล้วก็เอาแต่เคี้ยวข้าว นั่นทำให้เขากำช้อนแน่น มองมันด้วยความหงุดหงิด แล้วๆ แล้วยังไม่พอ ยังมาเอาแตงกวาจากจานพี่อู่ไปกินอีก ไอ้เด็กเวร


“ไปดูกับหมอกปะ โรงเรียนเพิ่งแจกบัตรมา”


“..กูจะไปดูกับดินง่ะ”  


พอหมอกพูดเสร็จก็หูแดงแจ๋ ดูดน้ำอึกๆ สงสัยข้าวติดคอ มันมองมาอย่างมีความหวังแต่ว่าพี่อู่ต้องขอปฏิเสธหมอก รอไอ้หมาดินมันรู้ตัวว่าชอบเมื่อไหร่พี่อู่จะพาไปเลี้ยงหนมเยอะๆเลยนะหมอก ไม่เป็นไรนะไอ้เด็กน้อย


“พี่อู่ ไอ้ดินมันป๊อด ไม่ดูหรอกหนังผีอะ”  หลงบอก จงใจเน้นคำว่าป๊อด แถมยังใช้ส้อมชี้หน้าแผ่นดินด้วย หยาม หยามมาก หยามจนตวนอู่อดไม่ได้ที่จะเถียงแทน


“กลัวผีแล้วจะทำไม มึงไม่เคยกลัวผีไง๊ไอ้หลง”


“เคย แต่โตเป็นควายแล้วไม่กลัวหรอกผี กลัวพี่ไม่รักมากกว่า กิ๊ว-- โอ้ย เจ็บ ไอเหี้ย!”


“ไม่รักเหี้ยไร พูดมากนะมึง”


ตวนอู่ขำออกมาหลังจากที่ไอ้หลงโดนแผ่นดินตบเข้าจังๆที่หัวแล้วก็ด่า มันลูบหัวตัวเองป้อยๆ ปากก็บ่นงึมงำว่าเพื่อนไม่โอ๋แล้วยังว่าอีก พอดินว่าเพื่อนตัวเองจบก็ตักหมูในจานมาให้ เขามองแล้วก็ถอนหายใจ ด่ามันในใจด้วย


นิสัยไม่ดี ไม่ยอมไปดูหนังด้วย ทำนิ่งใส่แล้วก็ชอบมาใจดีด้วยแบบนี้


เห้อ


แล้วจะทำยังไงให้แผ่นดินไปกับพี่อู่อะ


--แต่เดี๋ยวค่อยคิด ตอนนี้รำคาญที่ไอ้หลงเรียกร้องความสนใจมากๆ แต่ก็ไม่มีใครสงสารอยู่ดี ไอ้บาสนั่งกินข้าวแล้วก็หัวเราะซะอร่อยจนมันหันไปตีกันเอง ส่วนหมอกกับเจ๋งก็คงกำลังสมน้ำหน้าไอ้หลงอยู่ในใจใช่มั้ย


เขาเองก็สมน้ำหน้า


แผ่นดินอะ ตวนอู่ว่าได้คนเดียวโว้ย!






바보야 오늘은 안된다고 말하지마

เจ้าคนโง่ อย่ามาบอกว่าวันนี้ไม่ได้นะ


오늘만큼은 내게도 꼭 기회를 줘
อย่างน้อยวันนี้ก็ให้โอกาสฉันบ้าง






“สรุปจะไม่ไปจริงๆหรอ”


แผ่นดินถอนหายใจทันทีที่เห็นร่างผอมบางวิ่งพรวดเข้ามาในห้องสภา แล้วยังตะโกนเสียงดังจนเขาโดนพี่มอหกในห้องมองแรงใส่ด้วย


ไอ้แมวดื้อ


“ออกไปก่อน ยังไม่เสร็จ”  เดินเข้าไปหาแล้วก็ดันแผ่นหลังอีกฝ่ายออกไปให้พ้นประตู แต่ตวนอู่ก็ยังจะโผล่หน้าเข้าไปโบกมือให้พี่ยอร์ชที่อยู่ด้านในอีก ส่วนคนอื่นๆที่ไม่ค่อยสนิทกับไอ้หน้าแมวที่เขาดันหลังอยู่เนี่ย ก็มองแบบ —แทบจะแดกหัวเขาเข้าไปแล้ว


แผ่นดินเหลียวหลังไปมองพี่ด้านในที่รอคุยเรื่องงานครบรอบโรงเรียนอยู่ เขาก้มหัวเป็นเชิงบอกว่าขอเวลาสักแปป แล้วก็เดินออกมา


“อ่านไลน์ปะเนี่ย บอกอย่าเพิ่งเข้าไป”


“ไม่ได้อ่าน แล้วจะเป็นไรอะ ในนั้นก็เพื่อนกันทั้งนั้น ให้กูไปนั่งฟังด้วยยังไม่เป็นไรเลย”  แผ่นดินถอนหายใจเป็นรอบที่ร้อยของวันแล้วมั้ง จับไหล่อีกคนให้นั่งลง พี่ตวนอู่หน้ายู่  “จริงๆนะ รู้จักหมดเลย! ไอ้ยอร์ช ไม้เรียว โด่ง ใครอีกวะ อ้อ แล้--”


“แต่เขาคุยกันอยู่ แบบนั้นมันรบกวน”  แผ่นดินขัด อีกฝ่ายหน้ายู่ยิ่งกว่าเก่าจนเขาต้องย่อตัวลงให้ใบหน้าอยู่ระดับเดียวกัน


“..แล้วจะเสร็จกี่โมง”


“แปปเดียว รอตรงนี้แหละ”


ตวนอู่พยักหน้ารับ จากสีหน้าแมวหงุดหงิดเมื่อกี้เปลี่ยนเป็นหน้าหงอยจนเขาอดไม่ได้ที่จะลูบผมนิ่มเบาๆ เพราะเมื่อกี้อาจจะพูดห้วนไปก็เลยหงอยเลย แมวที่ถูกลูบขน—หมายถึงพี่ตวนอู่ที่ถูกลูบผมอยู่ถดคอหนีฝ่ามือเขา นั่นทำให้แผ่นดินต้องจับแก้มทั้งสองข้างไว้


“อะไร!”  เจ้าของใบหน้าที่เขากำลังจับอยู่ขึ้นเสียง มือบางเลื่อนมาจับที่ข้อมือของเขา แล้วสีหน้าหงอยๆเมื่อกี้ก็เปลี่ยนเป็นขึงขัง


คนเราจะเปลี่ยนสีหน้าง่ายๆเหมือนกดเลือกอิโมติคอนแบบนี้ทุกคนหรือเปล่าวะ  


เขาส่ายหน้าให้กับสิ่งที่ตัวเองคิด ปลายนิ้วโป้งทั้งสองข้างกดมุมปากที่งุ้ยลงให้หยักขึ้น ปากตวนอู่สั่น แก้มที่ฝ่ามือเขากอบกุมอยู่ก็ร้อนจนรู้สึกได้ แผ่นดินไล่สายตามองจนทั่วใบหน้าใส จากนั้นก็หยุดลงตอนที่สบตากัน อีกคนหายใจติดขัด


..เหมือนกับเขา


“อย่าทำหน้ามุ่ย รอแปปเดียว”  แผ่นดินปล่อยมือแล้วหันหลังเดินเข้าห้องสภาโดยที่ไม่ได้รอให้ตวนอู่ตอบอะไร



“ไอ้น้องดิน เป็นไรวะ”



“...”



“ยิ้มหน้าระรื่นเชียวนะมึง”




Baby 난 좀 억지 부리는 것도 맞아
ใช่แล้ว ฉันน่ะเป็นคนดื้อรั้น


오늘도 내 눈물 연기로

วันนี้ฉันจะต้องไปเดทกับเธอให้ได้


받아낸 너와의 데이트

ด้วยการแกล้งร้องไห้ของฉัน




แผ่นดินจอดรถที่หน้าบ้านของตวนอู่คนที่ควรจะลงไปได้แล้ว แต่ยังไม่ยอมขยับจนเขาต้องเหลียวหลังไปมอง อีกฝ่ายนั่งหลังตรง แล้วก็ไม่ได้หลับอย่างที่เขาคิด —เป็นสาเหตุให้แผ่นดินต้องสะกิดที่แขน


“ดิน ไม่ไปจริงๆหรอ พรุ่งนี้วันหยุดนะ”


เขาแลบลิ้นเลียริมฝีปากแห้งผากของตัวเองเพราะต้องการใช้ความคิด


“ไม่ว่างหรอ”  


เสียงอ้อนของตวนอู่ดังชิดใบหู นั่นทำให้เขาไม่กล้าแม้แต่จะเหลียวหน้าไปหา แผ่นดินเม้มปาก กำแฮนด์รถแน่นตอนที่ลมหายใจร้อนๆรินลดอยู่ที่ข้างแก้ม —ตัดสินใจหันไป กะว่าจะขึ้นเสียงใส่ที่อีกฝ่ายเอาแต่ตื๊อให้เขาไปดูหนัง แถมยังตั้งใจเอาหน้ามาใกล้ๆอีก


แต่คำพูดทั้งหมดก็ยังติดอยู่ในลำคอ


เพราะดวงตาใสๆเหมือนไม่ได้ตั้งใจเอาหน้ามาใกล้แบบที่เขาคิด แต่ใครจะไปรู้ เพราะสีหน้าแบบนี้ทำให้แผ่นดินรู้สึกปั่นปวนยิ่งกว่าเดิมอีก


“จะไปไหนกับพวกหมอกหรอพรุ่งนี้”


แผ่นดินรู้สึกตาพร่าตอนที่มองตามริมฝีปากเล็กที่กำลังพูดอยู่ เพราะปากบางเฉียบเผยออกจนเห็นฟันซี่เล็กด้านใน เป็นอีกครั้งที่ทำให้เขาต้องกลืนน้ำลายและเลียริมฝีปากแห้งผากของตัวเอง


“ป่าว ไม่ได้ไปไหน”  มือหนาถูกยกขึ้นมาลูบหน้าตัวเองเบาๆหลังจากตอบกลับไป  “ลงไปได้แล้ว”


“งั้นดูหนังบ้านมึงได้ปะ”


คำถามของคนด้านหลังทำให้ดวงตาเรียวรีของแผ่นดินหลุบต่ำ สมองประมวลผลกลับไปถึงตอนที่อีกฝ่ายบอกชอบเขาใหม่ๆ—หลังจากนั้นก็ไม่ได้เข้ามาเล่นที่บ้านเขาเหมือนอย่างเดิมอีก วันหยุดเหมือนอย่างวันพรุ่งนี้ก็ไม่เคยไปเที่ยวที่ไหนด้วยกันเหมือนอย่างเดิมด้วย แล้วดูเหมือนตวนอู่จะเข้าใจแล้วนะว่าเขากำลังตีตัวออกห่าง ก็เหมือนจะรู้ว่าเราเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้วไม่ใช่หรอ


ไม่ว่าอยากจะทำตัวเหมือนเดิมแค่ไหน.. มันก็ทำไม่ได้หรอก


“เป็นอะไรกับดูหนังมากปะเนี่ย”


“...”


“ไปดูกับไอ้หมอกไป มันก็ชวนพี่เหมือนกัน”


เกิดความเงียบครอบคลุมระหว่างเรา และแผ่นดินรู้—มันเป็นเพราะสิ่งที่เขาพูดออกไป แต่เขาต้องการให้มันเป็นแบบนี้เองนั่นแหละ


นานไม่กี่อึดใจตวนอู่ก็ลงจากรถ ถอดหมวกกันน็อคแล้วกำตรงสายเอาไว้แน่น แผ่นดินมองตามมือเล็กเพราะกำลังรอให้ตวนอู่ส่งหมวกคืนมา แต่ก็ไม่คืน ทำให้ต้องเงยหน้ามองอีกฝ่าย ริมฝีปากเล็กเบะลงพร้อมกับมองมาที่เขาอย่างหงุดหงิดเหมือนเคย ทั้งหงุดหงิดแล้วก็ไม่ชอบใจ


“ถ้าจะไปกับหมอกกูก็จะชวนหมอก”


“...”


“แต่นี่กูชวนคนชื่อดิน แปลว่ากูอยากไปกับมึง”


“ไม่..”


“ใจร้าย ถ้าจะอยู่บ้านก็ไปด้วยกันหน่อยก็ไม่ได้ ถ้าไม่ได้ยุ่งอยู่อะ ทำไมไม่ไปอะ ทีมึง--”


“เที่ยง”


“ทีมึงไปเล่นบอร์ด ไปเล่น-- อะไรนะ”  คนที่พูดเร็วรัวเมื่อกี้หยุดพร่ำ ก่อนจะเบิกตากว้างเพื่อทวนสิ่งที่ได้ยินอีกรอบ


แผ่นดินแย่งหมวกจากมือเล็กมาถือไว้ เหลือบมองสีหน้าแมวตระหนกนิดหน่อย จากนั้นก็ส่งกระเป๋าของเจ้าตัวที่เขาแขวนไว้ที่แฮนด์คืน  


“เที่ยงไง”


“พรุ่งนี้หรอ”  ตาที่เคยเบิกกว้างหยีลงเพราะว่าตวนอู่กำลังยิ้มกว้าง


นี่ไง ที่แผ่นดินเคยสงสัย สีหน้าคนเราเปลี่ยนได้เร็วขนาดนี้จริงๆหรอ เมื่อกี้ยังหน้างอแงเหมือนคนจะร้องไห้อยู่เลย จนเขาต้องยอมไปดูหนังด้วยเพราะสีหน้าแบบนั้น.. มัน—



มันทำให้แผ่นดินเผลอใจดีอีกแล้ว



“อือ พรุ่งนี้เที่ยง”




사랑한다고 매일 꼭 표현 못해도
แม้ว่าเธอจะแสดงความรักออกมาให้เห็นทุกวันไม่ได้

나는 네가 안아주기만 하면
แต่ถ้าเธอเข้ามากอดฉันแล้วล่ะก็

샤르르르르 녹아
ฉันคงละลายไป




“ไหนบอกจะดูหนังไง”


เสียงตวนอู่บ่นงุ้งงิ้งตอนที่แผ่นดินดึงแขนเข้ามาในบ้าน—จะว่ายังไงดี ก็ตอนแรกว่าจะไปดูหนังนั่นแหละ แต่เขาเพิ่งตื่นเอาตอนนี้ หมายถึงตอนเที่ยงกว่า ก็กลัวจะรอ เลยรีบออกมาหาก่อน


แต่นึกไปนึกมาก็ขี้เกียจออกจากบ้านแล้ว


“ดูหนังที่บ้านได้มั้ยอะ”  คนที่เขาจูงขืนตัวเองไว้ไม่ยอมเดินตามทันทีที่แผ่นดินพูด พอเขาหันไปมองก็จ้องตาแป๋ว


เหมือนรู้ว่าแพ้ยังไงอย่างนั้นแหละ


ตวนอู่พึมพำว่าอยากดูที่โรง แผ่นดินไม่ตอบแต่ใช้สายตากดดันแทน สุดท้ายอีกฝ่ายก็ยอมเดินตามแรงดึงทั้งๆที่มีสีหน้าเหมือนเด็กโดนขัดใจอยู่—และสีหน้าแบบนั้นก็เป็นสาเหตุที่ทำให้แผ่นดินรู้สึกปากแห้งคอแห้งขึ้นมาอีกครั้ง เขาหลับตาแน่นไล่ความรู้สึกนั้นออก ก่อนจะจับหลังคอแมวโง่ไว้ ดันให้นั่งลงบนโซฟา จากนั้นก็หยิบไอแพดแล้วส่งให้


“รู้แล้วหรอจะดูเรื่องไหน เช็คหนังเป็นรึยังเหอะ”


“กูเช็คเป็นโว้ย!”  ตวนอู่รู้หรอกนะ ไอ้เจ๋งทำตั้งบ่อย!


แผ่นดินนั่งจ้องนิ้วมือเรียวของอีกฝ่ายที่กำลังจิ้มๆอยู่บนไอแพดเครื่องใหญ่ เช็คเป็นจริงๆด้วย เขาเหลือบมองใบหน้าชัดๆ ริมฝีปากของตวนอู่กำลังกัดเหมือนกำลังใช้ความคิด หัวทุยส่ายเบาๆเพราะว่าไม่เจอหนังที่อยากดูสักที


“มึงไม่ดูอิทใช่มั้ยล่ะ นอกจากอิทก็ไม่เห็นจะมีอะไรน่าดูเลยง่ะ”


“งั้นดูที่บ้านมั้ย”


“...”  เขาไม่ได้รับคำตอบกลับมา แต่ตวนอู่กำลังมองเขาอยู่ มองด้วยสายตาที่เขาคาดเดาไม่ออก เพราะงั้นแผ่นดินเลยได้แต่รอว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไร


ทว่าไม่มีคำพูดใดหลุดจากริมฝีปากบางเฉียบนั้น จากที่มองอยู่ตอนนี้แผ่นดินเห็นดูเหมือนว่าตวนอู่อยากจะพูดอะไรออกมาหลายรอบ แต่ก็ไม่ยอมพูด ท่าทางแบบนั้นทำให้คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันโดยอัตโนมัติ


“พี่”


“มึง”


กลายเป็นว่าเราพูดออกมาพร้อมกัน “พี่พูดเลย”


“..มึงก่อนก็ได้”


“มีโฮมเธียร์เตอร์ จำได้ปะ”  แผ่นดินว่า ชี้ไปทางห้องใหญ่ด้านใน บ้านเขามีห้องไว้สำหรับดูหนัง จอใหญ่เบ้อเร่อ เหมือนเงินเหลืออะ แต่ก็เหลือจริงๆ ก็รวยอะสมัยพ่อแม่ไม่ค่อยบ้างานนี่นอนดูกันทั้งบ้าน แต่ตอนนี้ห้องเป็นหมันไปแล้วเพราะเอะอะๆพ่อกับแม่ก็เอาแต่ไปดูงาน นอนที่นู่นได้ก็คงทำไปแล้ว


ไอ้ที่เกริ่นๆมานี่คือเขาจะบอกว่าห้องมันไม่ได้เปิดใช้มานานแล้วก็เท่านั้น แต่ยังสะอาดอยู่เพราะบ้านแผ่นดินมีป้าเอี่ยม เจ้าของฉายาเอี่ยมสะอาดอ่องคอยเข้าไปทำความสะอาดให้


แล้วก็แน่นอน ที่เขาถามว่าจำได้ไหมก็เพราะตวนอู่เคยเข้ามานอนดูเหมือนกัน


“อือ จำได้”


“แต่ต้องคอลหาพ่อว่าต่อสายยังไง ไม่ได้ใช้นานแล้วอะ”  ตวนอู่พยักหน้า  “เดี๋ยวดินคอลให้ และพี่อู่ก็คุยละกัน จะไปอาบน้ำ”


“อือ”


แผ่นดินจับไอแพดที่อยู่ในมืออีกฝ่ายแล้วเดินนำไปที่ห้อง เขาหันไปมองก็เห็นสีหน้าเรียบเฉย


เพราะงั้นแผ่นดินเลยพยายามจะคุย เขาเม้มปากเพราะต้องการใช้ความคิด สักพักก็ชี้เตียงใหญ่ที่ตั้งอยู่หน้าจอเป็นเชิงให้พี่อู่นั่ง เดินไปหยิบลังดีวีดีที่ยังไม่เคยเปิดดูเลยสักเรื่อง มีทั้งหนังตั้งแต่ปีมะโว้ยันปีที่แล้ว  ก็นั่นแหละ แผ่นดินส่งให้พี่อู่  


“มีเรื่อง Paddington ไอ้หมีที่พี่เคยถามอะ ดูมั้ย”


“อือ”  ตอบแบบนี้อีกแล้ว


“เป็นอะไร”


“...”


“ทำไมทำหน้างั้น”  เขาถาม พี่ตวนอู่นั่งนิ่ง ก้มมองกล่องหนังที่เขาเพิ่งส่งให้ เพราะการที่อีกฝ่ายไม่ยอมตอบทำให้แผ่นดินต้องถอนหายใจออกมา  “งั้นเดี๋ยวคอลหาพ่อแล้วลองเปิ--”


“ไม่อยากไปดูหนังกับกูขนาดนั้นเลยหรอ”


ริมฝีปากงุ้ยลงอีกแล้ว สีหน้าไม่ได้เหมือนคนจะร้องไห้ แต่เหมือนคนโกรธมากกว่า—ในที่นี้เขาก็ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังโกรธเขา หรือโกรธอะไร แผ่นดินอ้าปากกำลังจะพูดแต่พี่ตวนอู่ก็พูดขึ้นมาอีกประโยค



“ไม่ชอบกูขนาดนั้นเลยหรอ”



ประโยคที่ทำให้เขาต้องหลับตาแน่นเพราะรู้สึกอึดอัด ราวกับมีอะไรบางอย่างมาบีบที่หัวใจอย่างแรง



“ไม่ได้ไม่ชอบ”


.


“แต่ชอบไม่ได้”






Baby 난 좀 욕심부리는 것도 맞아

ใช่แล้ว ฉันน่ะเห็นแก่ตัว


오늘도 못되게 떼를 써

ในวันนี้ฉันจะเซ้าซี้เธอ






“ป๊ารับแล้ว—ป๊าๆ ว่างใช่ปะ เดี๋ยวป๊าสอนพี่อู่ต่อสายไอ้นี่ให้หน่อยดิ จะดูหนังอะ


[ไอ้ตี๋ แล้วทำไมลื้อไม่ต่อให้พี่อู่ล่ะวะ]


“ตี๋ทำไม่เป็น จะอาบน้ำด้วย ส่งให้พี่อู่แล้วนะ”


ตวนอู่รับไอแพดมาแล้วเจ้าของเครื่องก็เดินออกไปเลย เขากล่าวทักทายพ่อของแผ่นดินตามปกติที่สนิทกันพอควร เพราะเป็นวิดีโอคอลเลยมีแม่แว้บเข้ามาแล้วถามเขาด้วยว่าอยากกินอะไรมั้ย จะให้ป้าเอี่ยมไปซื้อให้ ตวนอู่ปฏิเสธไป แล้วแม่ของแผ่นดินก็บอกอีกว่า ไม่เห็นเข้าไปที่บ้านนานเลย คิดถึง ทำไมมาตอนที่แม่ไม่อยู่บ้าน


นานจริงไหม นานสิ ก็ตั้งแต่พี่อู่บอกชอบลูกแม่ไป มันเพิ่งจะให้พี่อู่เข้าบ้านก็วันนี้นี่แหละ


[อะ ได้แล้ว แล้วก็เสียบปลั๊กลำโพงด้วย เสียงดังๆจะได้ดูสนุกๆ]


“ขอบคุณค้าบพ่อ”


แล้วก็ร่ำลากันอีกนิดหน่อย ตวนอู่กดสต็อปหนังที่เพิ่งเล่นเพราะจะรอให้แผ่นดินลงมาก่อนแล้วค่อยดูพร้อมกัน


หรือว่าเขาจะไม่รอดี.. ยังไงมันก็ไม่อยากดูกับเขาอยู่แล้วแหละ กะอีแค่ไปอาบน้ำแล้วขับรถไปห้างมันยากตรงไหน ตวนอู่อุตส่าห์รอตั้งแต่ก่อนเที่ยง แถมใส่เสื้อสีแดงมาด้วยแต่เขาต้องมานั่งโง่ๆอยู่ในบ้านแผ่นดินเนี่ยนะ แล้วก็ต้องมาต่อสายเองเพื่อดูหนังเก่าตั้งแต่ปี 2014 ถึงแอร์จะเย็น ทีวีจอใหญ่ ถึงในห้องจะมืดเหมือนโรงหนังจริงๆ แล้วถึงเขาจะชอบหมีมากๆก็เถอะ


มันก็น่าน้อยใจอยู่ดี



‘มีเรื่อง Paddington ไอ้หมีที่พี่เคยถามอะ ดูมั้ย’



เหอะ ถามไปตั้งนานแล้ว ทีนี้ล่ะจำได้ขึ้นมาเลย ต้องไม่อยากไปดูหนังด้วยกันขนาดนั้นเชียวเรอะ


คิดแล้วก็กดให้หนังเล่นซะเลย ไม่รอแล้วด้วย —เขาจ้องไปที่ไอ้หมีสีน้ำตาลพูดได้ ฉากที่อยู่ในป่า ฉากที่มันกินแยมส้ม ฉากที่พายุเข้า ฉากที่ลุงของหมีตาย ..อยู่ๆภาพในจอก็จางเพราะมีม่านน้ำตาขึ้นมาบดบังซะงั้น


เขาเสียใจเพราะลุงของแพดดิงตั้นตายหรอก



‘ไม่ชอบกูขนาดนั้นเลยหรอ’



หนังก็ไม่ไปดู ตัวเองเป็นคนบอกเที่ยงแท้ๆแต่น้ำก็ยังไม่อาบ แล้วเดี๋ยวก็ใจดีเดี๋ยวก็ใจร้าย เมื่อไหร่แผ่นดินจะรู้ตัวสักทีอะ พี่อู่เหนื่อยแล้วนะ


ไอ้หมีแพดดิงตั้นใส่หมวกสีแดงซ่อนอยู่ในเรือพร้อมกับแยมส้มอีกเป็นกอง แล้วก็หนีออกมารอที่สถานีรถไฟ เจอครอบครัวใจดี ช่วยเหลือชั่วคราวด้วยการพาแพดดิงตั้นกลับบ้าน —ตวนอู่รู้สึกถึงสัมผัสเปียกชื้นที่ข้างแก้ม มันอุ่น แล้วเขาก็รู้ในนาทีต่อมาว่ามันคือน้ำตา..


แค่ซึ้งที่ครอบครัวนั้นช่วยแพดดิงตั้นเฉยๆหรอก



‘ไม่ได้ไม่ชอบ’


‘แต่ชอบไม่ได้’



เขาควรจะขอให้ไอ้บ้าแผ่นดินมันช่วยอธิบายไอ้คำว่าชอบไม่ได้ของมันหน่อยใช่หรือเปล่า ส่วนตวนอู่ก็ชอบแผ่นดินแทบบ้าแล้ว ถ้าไม่ได้ชอบ ชอบไม่ได้ หรืออะไรที่มันรู้สึกอยู่ หรือไม่รู้ตัวว่ารู้สึก หรืออะไรก็ช่าง ช่วยปากร้ายให้มันตลอดหน่อยได้มั้ยเล่า ไม่ใช่มาทำดีใส่แค่บางครั้งบางคราว เดาอารมณ์ไม่ทันแล้วนะ ไอ้คนนิสัยไม่ดี ไอ้ชั่วแผ่นดิน


ตวนอู่กำมือแน่น ฟาดกำปั้นลงบนเตียงด้วยความหงุดหงิด หนังจะฉายไปถึงตอนไหนก็ไม่สนแล้ว น้ำตาโง่ๆมันไหลไม่หยุด—ยอมรับก็ได้ว่าไม่ใช่เพราะหมีแพดดิงตั้น ไม่เกี่ยวกับหนังที่ดูอยู่เลย



เป็นเพราะไอ้บ้าดินนั่นแหละ




서투른 내 맘이 너에게 닿을까 봐

ฉันกลัวว่าความรู้สึกที่ไม่ประสีประสานี้จะส่งไปถึงเธอ


사실 손잡는 것도 많이 떨리는 난데

ที่จริงแล้วฉันยังตื่นเต้นกับการจับมือเธออยู่เลย




“อ้าว ดูไปแล้วหรอ กินพิซซ่าป่าว เดี๋ยวโทร--”


.


“พี่.. ร้องไห้หรอ”  


มันมาแล้ว ตัวต้นเหตุ


ตวนอู่เช็ดน้ำตานานแล้ว ตั้งแต่ได้ยินเสียงป้าเอี่ยมถามดินแล้วว่าหิวอะไรไหมเมื่อหลายนาทีก่อนหน้านี้อีก แต่แผ่นดินก็คือแผ่นดิน มองเขาปราดเดียวก็ดูออกทั้งหมด แต่ถึงจะร้องจริงๆแล้วสนใจด้วยหรือไง เพราะงั้น—ตวนอู่เลยส่ายหน้าให้กับคำถาม


“ไม่ได้ร้อง แค่ง่วง”


“...”  เป็นอีกครั้งเขาเดาสีหน้าของแผ่นดินไม่ออก ร่างสูงทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวยาวปลายเตียง ส่วนตวนอู่ก็กดความรู้สึกหน่วงใจทั้งหมดเอาไว้แล้วบอกกับแผ่นดินว่าเขาจะกินพิซซ่า


และตวนอู่ก็คือตวนอู่อยู่ดี ตวนอู่ที่ก่อนหน้านี้จะแพ้แผ่นดินยังไง ตอนนี้ก็ยังคงแพ้อยู่อย่างนั้น


ตวนอู่พาตัวเองไปนั่งที่ปลายเตียง มองนิ้วมือของอีกฝ่ายที่กำลังกดโทรสั่งพิซซ่าตามที่เขาบอกว่าจะกิน ไล่สายตาขึ้นมาที่ริมฝีปาก น้ำเสียงนุ่มทุ้มที่แค่ได้ฟังก็รู้แล้วว่าเป็นคนใจดี ทุกคนได้รับน้ำเสียงแบบนี้หมด แม้แต่พนักงานร้านพิซซ่าที่แผ่นดินกำลังคุยอยู่ รวมถึงเขาเองก็เคยได้รับ-- ใช่ ก็แค่เคย หลังจากตวนอู่บอกชอบไปก็แทบจะไม่ได้ยินแผ่นดินพูดกับเขาด้วยเสียงแบบนี้—อาจจะมีแต่ก็น้อยมาก


แล้วยังไงล่ะ เขาก็ไม่เลิกชอบไอ้บ้านี่อยู่ดี


แผ่นดินวางสาย เขาลอบมองอีกฝ่ายจากด้านหลัง ศรีษะและกลุ่มผมสีน้ำตาลค้อมลงและฝ่ามือหนาทั้งสองข้างก็ยกขึ้นปิดหน้าเหมือนกำลังใช้ความคิด


จู่ๆคนที่อยู่ด้านหน้าก็หันมาโดยไม่รู้ว่าเขาอยู่ใกล้ๆแบบนี้ ถ้าไม่ได้คิดไปเองเขาเห็นประกายวูบไหวในดวงตานั้น ตวนอู่นั่งขัดสมาธิ ใบหน้าของเขาอยู่ในระดับที่สูงกว่าแผ่นดินนิดหน่อย อีกฝ่ายแลบลิ้นเลียริมฝีปากของตัวเองก่อนจะถอนหายใจออกมา


“ถ้าพี่บอกว่าไม่ได้ร้องไห้ ก็โอเค”  ตวนอู่กระพริบตา เขาไม่คิดว่าแผ่นดินจะยกเรื่องนี้มาพูด


“...”


“แต่ถ้าโกหก ก็จะบอกว่าไม่อยากให้มาร้องไห้แค่เพราะว่าพี่อู่ชอบดิน”


“กูไม่ได้..”


“ถามจริงๆเลยนะ ไม่เหนื่อยหรอ ส่วนผมอะ เหนื่อยที่จะทำแบบนี้กับพี่แล้ว รู้มั้ย”


“อย่าพูดนะ”


“ทำไมถึงยัง--”


“บอกว่าอย่าพูดไง!”  ตวนอู่ขึ้นเสียง ส่วนคนที่มองเขาอยู่ดูจะไม่ยี่หระกับสิ่งที่เขาพูดเลย ซ้ำยังมองตรงมาด้วยสายตาที่ไม่ต่างจากเดิมอีก—สายตาคาดเดายากแบบนั้น


ห้ามพูดออกมาเลยนะ ไม่อยากฟัง


“ผมทำแบบนี้ใส่ ทำไมพี่ถึงยัง--”


คำพูดแผ่นดินหยุดไปเมื่อตวนอู่เลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ เขาเห็นความวูบไหวในดวงตาเรียวรีอีกแล้ว และคราวนี้มันชัดเจนเพราะใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ เอื้อมมือไปประคองใบหน้าแผ่นดิน ทั้งที่ตอนนี้ปากเขาสั่นเกินควบคุม ตวนอู่หลับตาแน่นแล้วโน้มหน้าลงไปหาใบหน้าที่อยู่ระดับต่ำกว่า.. ใกล้ยิ่งกว่าเดิม


ใกล้จนริมฝีปากสัมผัสกัน


แล้วยังสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่ติดขัดของเราทั้งสองคน มันเป็นแค่ปากแตะปาก ตวนอู่ไม่รู้ว่าเขาจะต้องทำยังไง มือที่ประคองอยู่บนใบหน้าของแผ่นดินถูกมือของอีกฝ่ายทาบทับ คนที่ถูกจูบไม่ทำอะไรเลยนอกจากนั่งนิ่งอยู่อย่างนั้น—เท่าที่เขารู้สึกได้ตอนนี้ เพราะกำลังหลับตาอยู่ เลยไม่เห็นสีหน้าของแผ่นดิน แต่ก็ใจชื้นไม่น้อยที่อีกฝ่ายไม่ผลักไสเขาออก


เขาถอนริมฝีปากออก ผละใบหน้าออกห่างเพียงแค่นิดเดียว ถึงทั่วใบหน้าของตวนอู่จะร้อนเป็นไฟแต่เขาก็ไม่คิดจะออกห่างจากแผ่นดินไปมากกว่านี้ ปลายจมูกเรายังสัมผัสกัน ดวงตาเสมองไปทางอื่นเพราะรู้ตัวเอง ว่าเพิ่งจะทำบ้าอะไรลงไป


ก็แค่..


ที่ตวนอู่จูบ—มันก็แค่..




“รู้นะว่ากำลังจะพูดอะไร”


.


“กูบอกไปตั้งนานแล้ว อย่าคิดจะพูดเลยนะดิน”


.


“อย่ามาบอกให้กูเลิกชอบมึงนะ”






그대를 닮아서 마음이 더 큰 사람이 되면

ถ้าฉันโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นเพราะฉันเหมือนเธอ


그대를 내 품 안에 꼭 안아 줄래요

เธอจะเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดฉันได้หรือเปล่า






สมองของเขากำลังอื้อ


แผ่นดินกำลังหลอกตัวเองว่านี่คือฝัน แต่เสียงแอร์ เสียงทีวี เสียงเฉอะแฉะของริมฝีปากที่สัมผัสกันอยู่นี่กำลังตอกย้ำเขาว่ามันคือความจริง



‘พี่เขาอะหรอ..’


‘ไม่รู้ว่ะ ทำตัวซ่าไปหน่อยแต่ก็วิ่งไวดี’



เสียงในอดีตกำลังวกเข้ามาในโสตประสาทของแผ่นดิน


ไม่ใช่ฝัน..


ที่เขากำลังขบเม้มอยู่บนเรียวปากบาง และเจ้าของริมฝีปากนั้นคือคนที่ถูกเขาดันให้นอนราบไปกับเตียง และเจ้าของร่างที่เขาเพิ่งดันไปนั่นก็คือตวนอู่—ตวนอู่ที่เขาพยายามปฏิเสธตลอดเวลาที่ผ่านมา


“ฮื่อ..”



‘อืม เหมือนนิสัยไม่ดีจริงๆแหละ แต่ถ้าได้รู้จักก็..’


‘น่ารักนะ’



ไม่ ไม่อยากได้ยินเลย


ฝ่ามือเล็กจับอยู่ที่ต้นคอของแผ่นดิน ไม่สิ เรียกจิกจะเหมาะกว่า ดวงตาของคนใต้ร่างสั่นริกเช่นเดียวกับร่างผอมบางตอนนี้ และมันไม่ใช่ฝัน แผ่นดินรู้ และเขาทำทั้งๆที่รู้ เขาบดจูบย้ำๆลงบนริมฝีปากของตวนอู่ เหมือนคนกำลังมัวเมา สมองพร่าเลือนตอนที่กดปลายลิ้นดันเข้าไปกวาดต้อนความหวานด้านในนั้น ฝ่ามืออยู่ไม่สุขกำลังสอดเข้าเสื้อสีแดงตัวหลวมเพื่อสัมผัสผิวกายนุ่มนิ่ม



‘กูหรอวะ’


‘ไม่รู้ดิ กูว่า..’



ช่วยออกไปจากหัวเขาสักทีเถอะ เสียงบ้าๆนี่


“ดิน.. มัน..”


เสียงแหบพร่าเรียก ตอนที่ใบหน้าของเขากำลังซุกไซร้ริมฝีปากลงข้างลำคออุ่นๆ เรียวลิ้นของแผ่นดินพร้อมทั้งริมฝีปากกำลังโลมเลียและดูดเม้มอยู่ตรงนั้น เขาถอนริมฝีปากออกหากแต่เลื่อนใบหน้าขึ้นไปกดจูบทั่วใบหน้าเห่อร้อน คนพี่ตาฉ่ำปรือ ปากบางๆที่เผยอออกจนเห็นฟันซี่เล็กนั่นทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะประกบจูบลงไป ไล้ปลายลิ้นเลาะไปตามคมเขี้ยวที่ดูยังไงแล้วก็เหมือนเขี้ยวของแมว—แผ่นดินคงจะมัวเมาไปแล้วจริงๆ ถึงได้ทำแบบนี้ และสีหน้าของตวนอู่ตอนนี้คือแอลกอฮอล์ชั้นดี



‘กูว่ากูชอบ.. ว่ะ’



ไม่มันไม่หายไป แถมยังดังชัดเจน


“ฮะ.. อ๊ะ”


“...”


คนใต้ร่างของหอบหายใจเสียงดัง นิ่วหน้าและครางเบาๆเมื่อได้รับสัมผัสปวดจี๊ดที่ซอกคอ และหลังจากนั้น แผ่นดินถอนริมฝีปากออกทันที


มันไม่ใช่ฝัน.. แต่ว่าคงต้องตื่นแล้ว


ตวนอู่มองตามเขาที่ถดตัวขึ้น ใบหน้าของอีกฝ่ายแดงจัด เหงื่อชื้นที่ขมับทั้งๆที่แอร์เย็นเฉียบ


“ดิน”  เขาหลับตาแน่นเมื่ออีกฝ่ายเรียก มือหนายกขึ้นนวดศรีษะ พลาด—หรือว่าอะไร ทำไมเขาถึงปล่อยให้เป็นแบบนี้ และ.. และมันเป็นเพราะเขาทั้งนั้นเลย


“..แม่ง”


“ดิน มึงชอบกูอะ”


แผ่นดินส่ายหน้ารัว  “บอกไปแล้วไง ว่าอะไร”


“ว่าอะไรล่ะ”  ตวนอู่ตอบกลับแทบจะทันที ไม่ยอมลุกขึ้นมาคุย เขาดึงเสื้ออีกฝ่ายที่เลิกขึ้นจนเห็นผิวขาวๆให้มิดชิด แต่พอเขาทำแบบนั้นร่างผอมบางก็ลุกขึ้นมานั่งจ้องหน้า  “มึงชอบกู ทำไมยังไม่รู้ตัวอีก”


ก็บอกแล้วไงล่ะ ว่าชอบไม่ได้..


“ถ้าผมชอบพี่เมื่อกี้ผมไม่หยุดหรอก”  แผ่นดินจ้องกลับ และเขาหวังว่าดวงตาจะปกปิดอารมณ์ทั้งหมดในตอนนี้ได้


“แล้วหยุดทำไม”


“ก็เพราะไม่ได้ชอบพี่ไง”


“พูดแบบนี้ไปกูก็ไม่ยอมแพ้หรอกนะ”  หัวใจของเขากระตุกวูบอีกครั้ง มันวูบเหมือนจะหายไปก่อนที่จะได้เห็นสีหน้าเหมือนคนจะร้องไห้ของพี่อู่ซะอีก วูบไปตั้งแต่เขาพูดปฏิเสธแล้ว


“มีคนที่ชอบอยู่แล้วหรือไงถึงเอาแต่ปฏิเสธกู”


เป็นอีกครั้งที่เขาต้องแลบลิ้นเลียริมฝีปากของตัวเองอย่างใช้ความคิด กลืนน้ำลายลงคอไล่อาการคอแห้งผากให้หายไป แต่ยังไงก็ไม่หาย แผ่นดินกำลังกังวล ทั้งเรื่องในหัว เรื่องคนตรงหน้าที่กำลังขึงขังอยู่นี่ และคำพูดที่เขากำลังจะพูดออกไปด้วย


ขอโทษนะ






“ถ้าบอกว่าผมมีคนที่ชอบแล้วล่ะ”


.


“ถ้าผมมีคนที่ชอบแล้ว”


.


“ช่วยลืมจูบเมื่อกี้ไปได้ไหม”







#กปนอ


(pre-order) Grumpy Cat♡ https://goo.gl/forms/2aRDJLG2GEBqk4jU2
twitter : @findthemoon_
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

3,271 ความคิดเห็น

  1. #3255 sweetyhonny (@mcpeemaii479) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 16:29
    ใจร้ายย
    #3255
    0
  2. #2710 HEART A. (@viivyz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 13:37
    ฮืออออออดินมีอะไรในใจบอกกันได้ไหมคนดี แงงงงงง
    #2710
    0
  3. #2695 19981010 (@19981010) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 17:28
    โว้ยยยย ทำไมล่ะะะ เพราะเพื่อนบอกชอบก็เลยชอบไม่ได้ถูกมะ
    #2695
    0
  4. #2678 butterrson1 (@butterrson1) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 20:56
    โว๊ยยยยดิน ทำไมอะทำไมชอบไม่ได้ นี่เดาว่าคนในกลุ่มเพื่อนดินต้องชอบพี่อู่แน่เลย แบบโอ๊ยยดราม่ามากเว่อ
    #2678
    0
  5. #2652 tinkerbell.n12 (@tinkerbell12nook) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 15:50
    เสียใจอ่ะ  ทำไมทำกับพี่อู่ยังงี้
    #2652
    0
  6. #2649 _arsunp (@arthip-n) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 14:50
    ฮืออออออออดินชอบพี่อู่ใช่มั้ย แต่หมอกก็ชอบพี่อู่ดินเลยชอบไม่ได้ใช่มั้ย
    #2649
    0
  7. #2633 PunieFunnie (@mysupassara) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 19:34
    พี่แผ่นดินไม่อ่อนโยนอ่ะพี่ใจร้ายยยยยย
    #2633
    0
  8. #2614 xxunderscroll (@GoTa3girls) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 20:13
    หมอกชอบตวนอู่ชัวฮือออเจ้าดิน
    #2614
    0
  9. #2613 xxunderscroll (@GoTa3girls) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 20:13
    หมอกชอบตวนอู่ชัวฮือออเจ้าอิน
    #2613
    0
  10. #2604 vaxxhan (@trytobe) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 22:59
    ฮือออออ;////; ไม่อยากแย่งเพื่อนชั่ยหรือมั่ย
    #2604
    0
  11. #2595 5207hh (@5207hh) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 21:50
    หมอกชอบพี่ตวนอู่แน่เรย เจ็บจี๊ดที่ใจ สารพี่อู่
    #2595
    0
  12. #2549 taeming (@taew2535) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 23:52
    หมอกชอบพี่ตวนอูหรอ ดินถึงทำ แบบนี้
    #2549
    0
  13. #2503 TOFUBYUN (@yoky_yosita) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 20:04
    แผ่นดิน!!!!! เพราะเพื่อนชอบพี่อู่ใช่มั้ย ทำตามใจตัวเองเถอะ
    #2503
    0
  14. #2382 Bq__ (@bitsbadx01) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 23:29
    แผ่นดินใจร้าย
    #2382
    0
  15. #2364 gam_ornnicha (@gam_ornnicha) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 13:57
    แผ่นดินใจร้าย??
    #2364
    0
  16. #2312 kidrauhlz (@kidrauhlz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 23:05
    แผ่นดินใจร้ายมากๆเลยอะฮือ เพื่อนคนนั้นคือใครหมอกหรอ
    #2312
    0
  17. #2293 dongdeeng (@dedadaado) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 22:16
    โอ้ยแผ่นดินใจร้ายยย ไมร้ายงี้อะ หาคนดามใจพี่อู่ด่วน
    #2293
    0
  18. #2285 bambooboo (@bam_KSH) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 13:59
    ทำไมทำแบบนี้อะ ฮืออ แผ่นดินนน
    #2285
    0
  19. #2251 Yunnill (@14127703) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 15:09
    ชอบคนเดียวกับเพื่อน.... เจ็บไปหมดแล้วว
    #2251
    0
  20. #2108 `Kan_Yepp (@kantsuz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 03:24
    ร้องไห้แทนพี่อู่แล้วค่ะตอนนี้ TT
    #2108
    0
  21. #2101 butter ★ (@twentynoey) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 22:45
    อย่างงี้เลยนะ โอ้ยยยยยยยยยย
    #2101
    0
  22. #2041 -worthwhile- (@-worthwhile-) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 20:35
    ตอนพี่อู่ร้องไห้นี่อยากเข้าไปกอดปลอบเลย ฮือ
    #2041
    0
  23. #2040 -worthwhile- (@-worthwhile-) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 20:34
    ทำไมต้องถอยให้อะดิน โว้ยยยยย #ทีมพี่อู่ T T
    #2040
    0
  24. #2022 Ge'Min (@eyesuchanuch) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 02:18
    คือเพื่อนของดินซักคนชอบพี่อู่เหรอ ดินเลยไม่กล้าชอบพี่อู่ โอ้ยย แล้วมันยังไงอ่ะดินนนน หนูต้องตั้งสติ มาให้ลืมจูบง่ายๆเหมือนลืมสิ่งที่ครูสอนได้ยังไง! อยากตีแรงๆให้ได้สติ ชอบก็คือชอบ จะทำร้ายจิตใจพี่เขาไปถึงไหนน
    #2022
    0
  25. #1988 Nanharuda (@skyblueonly13) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 22:21
    น้องดินนนนน เป็นบ้าอะร๊ายยยย คือยังไงอ่ะเสียงนั่นคือหมอก? ใช่มั้ยอ่ะ โอ้ยละมันทำไมอ่ะดินนน เพื่อนกันก็พูดกันได้ไงง ทำไมต้องมาฝืนตัวเองแบบนี้อ่ะ แล้วทำไมต้องพูดจาแบบนี้กับอู่อ่ะ โห่เสียใจ
    #1988
    0