(os/sf) take my breath ー #nielong,ongniel♡

ตอนที่ 23 : Grumpy Cat 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,394
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    27 ธ.ค. 61

NOTE
- กรัมปี้แคท 5 ตอนที่เผยแพร่อยู่ตอนนี้เป็นเพียง SF ฉบับทดลองอ่านเท่านั้นนะคะ เนื้อเรื่องในเล่มจะเป็นแบบ Re-write ละเอียดขึ้นเล็กน้อย+มีตอนเพิ่มค่า





แผ่นดิน - แดน ตวนอู่ - อง หมอก - มินฮยอน
เจ๋ง - แจฮวาน เซียน - ซอนโฮ หลง - ควานลิน
เอี่ยว - อูจิน บาส - ฮยอนบิน






Grumpy Cat

03






/nowplaying/

Grumpy - Bolbbalgan4





내가 좋아하는 건 제일 잘하는 건

ชอบเธอ คือสิ่งที่ฉันทำได้ดีที่สุด






ไม่ลืมหรอก


สัมผัสอบอุ่นของไอ้ตัวใจร้ายนั่นยังติดอยู่เลยเถอะ พูดมาได้ว่าจะให้ลืม ใช้สมองบ้างหรือเปล่า


ตวนอู่แค่นหัวเราะ มองกระจกที่อยู่เบื้องหน้า ในนั้นมีผู้ชายหน้าโง่คนนึงกำลังใช้นิ้วมือเรียวแตะลงบนริมฝีปาก เขาแค่นหัวเราะอีกครั้งตอนที่รู้สึกได้ว่าหัวใจของตัวเองยังคงเต้นรัวเมื่อนึกถึงสัมผัสที่ได้รับ ก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะเลื่อนนิ้วลงมาที่ลำคอของตัวเอง แหงนใบหน้าขึ้นแต่สายตายังจดจ้องอยู่ที่กระจก


เขาเอง..



‘ฮะ.. อ๊ะ..’



เสียงของเขาตอนนั้น และรอยสีแดงช้ำจางๆหนึ่งวงทาบทับอยู่บนขี้แมลงวันที่คอของเขาพอดิบพอดี ตวนอู่รู้ว่ามันคือรอยจูบ แต่ไม่รู้ว่าทำไมตอนจูบมันถึงเจ็บ แล้วตอนนี้ถึงได้ช้ำขนาดนี้


และไม่ว่าคนที่ทำจะแค่เผลอหรืออะไรก็ตาม ไม่—ไม่สิ แผ่นดินแค่เผลอจูบเขา นั่นมันแน่อยู่แล้ว



ก็เพราะไม่ได้ชอบพี่ไง


‘ถ้าผมมีคนที่ชอบแล้ว’


‘ช่วยลืมจูบเมื่อกี้ไปได้ไหม’



..แต่ว่ามีคนที่ชอบแล้วบ้าอะไร ไม่เชื่อหรอก แล้วจูบเมื่อวันก่อนตวนอู่ก็ไม่ลืมด้วย


เขาถอนหายใจแล้วมองตัวเองในกระจก ถุงเท้า กางเกงนักเรียนสีน้ำเงิน เสื้อนักเรียนก็ขาวสะอาด ไล่ขึ้นมาอีกก็เป็นใบหน้าหล่อๆ เขามั่่นใจว่าตัวเองหล่อแน่ๆและโอเคไปได้



ไปแพ้ให้กับแผ่นดินอีกเป็นรอบที่ร้อย



..



คิ้วของท่านตวนอู่กำลังขมวดมุ่นเพราะภาพตรงหน้า ภาพโรงเรียนในตอนเช้าที่ดูวุ่นวายกว่าปกติ ปกติจะมีนักเรียนหลายร้อยคนซึ่งมันแน่อยู่แล้ว แต่วันนี้มันดันมีเด็กกระโปรงสีเข้ม เด็กกระโปรงแดง กางเกงดำ กางเกงน้ำตาลบ้างประปรายอยู่ในโรงเรียนเขาตอนนี้นี่ดิ


[ครบรอบเจ็ดสิบปีไงพี่ เขาจัดให้โรงเรียนอื่นเข้ามาดูงาน มาหาพวกผมวอร์คเวย์ดิ]


“มึงไปทำไรวอร์คเวย์วะ”


[เชี่ยยยยยย น่ารักอะ]  ส่องผู้หญิงสินะไอ้เวรเอี่ยว  [พี่อู่อยู่กับพี่ดินปะเนี่ย]


“หึ ไม่ มันอยู่ไหน”


[เอ้า นึกว่าอยู่ด้วยกันๆๆ-- รออยู่นั่นแหละเดี๋ยวเดินไปหา ไอ้ชิบหาย เดี๋ยวโดนด่า ละไอ้พี่ดินมันอยู่ไหน..]


ตวนอู่ชิงตัดสายก่อนเพราะเอี่ยวท่าทางจะพูดไม่รู้เรื่อง เสียงก็ดังจนจะบ้าแล้วเขาก็หงุดหงิดด้วยที่ไม่รู้ว่าแผ่นดินอยู่ไหน แถมไอ้เจ๋งเพื่อนรักก็โดดไปร้านเกมอีก


วันนั้น หลังจากจูบนั้น หลังจากปากหมาๆของแผ่นดินบอกให้เขาลืม จำได้ว่าน้ำตาบ้าๆมันไหลออกมาเป็นเขื่อนแตก ไม่สะอื้น ไม่พูด ไม่ด่ามันด้วย แผ่นดินก็แค่ใจร้าย ไม่ได้มีคนที่ชอบจริงๆหรอก เขาไม่ได้โกหกตัวเองด้วย แผ่นดินนั่นแหละ—โกหกพี่อู่ สายตาตัวเองมันฟ้องขนาดไหนไม่รู้หรือไง ไอ้เด็กขี้โกหก



‘ผมบอกว่ายังไง’


‘บอกว่าไม่อยากให้มาร้องไห้แค่เพราะว่าพี่อู่ชอบดิน ก็อย่าร้องสิ ไหนพี่อู่บอกว่าตัวเองเก่งไง..’


‘คนเก่งเขาไม่ร้องไห้หรอกนะ’



ก็ร้องเพราะเอ็งนั่นแหละ แล้วยังมีหน้ามาพูดแบบนั้น แต่ก็สเต็ปเดิม—เขาแพ้แผ่นดินตามเดิมแค่เพราะเสียงที่พูดมันไม่ได้แข็งกระด้างอย่างที่เป็นอยู่บ่อยๆ น้ำเสียงอ่อนๆ ไม่รู้ว่าใช่ประโยคปลอบใจหรือเปล่าแต่ก็ทำให้ตวนอู่เลิกร้องเป็นไอ้คนโง่แล้วเช็ดน้ำตาโง่ๆออก อย่าหวังให้แผ่นดินกอดแล้วเช็ดน้ำตาให้เลย คนขี้โกหกแบบนั้นอะ ไม่มีทางหรอก


แต่นอกจากคนเก่งจะไม่ร้องไห้แล้วยังไม่ยอมแพ้ง่ายๆด้วย เพราะงั้นวันนี้พี่อู่ไม่หงอยหรอกนะไอ้บ้าดิน


“พี่ วันนี้ไม่มีเข้าแถว จะกินไรก่อนปะ”  ตวนอู่หันไปมองด้วยความแปลกใจเมื่อคนที่เดินมาไม่ใช่เอี่ยว ไม่ใช่เซียน


แต่เป็นไอ้หมอก


“มึงมาได้ไงเนี่ย เอี่ยวกับเซียนอะ”


“ไอ้เอี่ยวโดนบังคับไปเต้นอะพี่ พี่มอหกเขาไม่ได้บอกก่อน.. เอาเป๋ามาดิเดี๋ยวถือให้”  เขาถอนหายใจออกมาแต่ก็ยื่นกระเป๋าให้หมอก มันยิ้มกว้างจนตาหยีแล้วก็เอาไปสะพายอีกข้าง  “เซียนโดนเพื่อนบังคับให้ไปเฝ้าบูทเมื่อกี้ มันฝากบอกว่าพยายามมาหาพี่อู่แล้วนะ อย่าไปไล่เตะมันนะรู้ปะ”


คนที่ยืนอยู่ข้างๆเลียนแบบสีหน้าเซียนตอนทำท่าจะร้องไห้ ทำให้ตวนอู่หลุดหัวเราะออกมา เขาชะเง้อมองไปตรงโรงอาหารก็เห็นว่าคนเยอะเหลือเกิน ทั้งเด็กนอกโรงเรียนทั้งเด็กในโรงเรียน


“ไปกินตึกนู้นมั้ย วันนี้ไม่มีเข้าแถว”  ก็เลยพยักหน้าเออออให้กับหมอก


คนมองตามกันเพียบเพราะไอ้หมอกมันหล่อ ขาว และเมื่อกี้ยิ้มทีเสียงผู้หญิงก็ร้องฮือกันเป็นแถบ สรุปมาดูผู้ชายหรือมาทำไรกันครับหล่อน เขาเหลียวหลังไปมอง มีคนบางส่วนเดินตามมา แสดงว่าโรงอาหารนี่จะต้องคนเยอะอีกแน่ๆ เพราะงั้นต้องรีบไปต่อแถว ไม่งั้นพี่อู่จะอดกินหมูกระเทียม


“เดี๋ยวผมไปซื้อให้ พี่รออยู่นี่แหละ”


“..ไม่เอา ไปด้วยกันดิ”


“เดี๋ยวหมอกไปเอง พี่อู่กินไร แล้วเอาน้ำไร”


“เอ้า แล้วหมอกไม่กินหรอ”  ตวนอู่พูดเสียงสูงด้วยความงุนงง ไม่กินแล้วจะพามาทำไมวะไอ้นี่ อย่าบอกนะว่าอยากเป็นลูกน้องพี่อู่อีกคน แค่นี้ก็ดูแลยากแล้วอะ พี่อู่ไม่พร้อมหรอกนะหมอก


“แค่กๆๆ-- หมอกไม่กิน กินไปแล้ว”  หมอกกุมปากแล้วก็ไอออกมา เขาขมวดคิ้วมองเมื่อเห็นมันหูแดงแปร๊ด


“มึงเป็นไรอะ สำลักน้ำลายตัวเองหรอ”


“ไม่ ก็พี่เรียกงั้น..”


“แบบไหนวะ”  พอเขาถามก็หัวเราะจนตาหยีอีก พ่อเป็นตลกหรอหมอก


“ป่าวๆๆๆ กินอะไร เร็วๆ เดี๋ยวคนเยอะนะ”


“เชี่ยจริงด้วย แต่กูเกรงใจมึงอะ”  ช้อนตามองหมอกด้วยสายตาน่าสงสาร  “เอาหมูกระเทียม ไม่เอาไข่ ย้ำไปเลยว่าไม่เอาไข่ไม่เอาไข่ไม่เอาไข่ เดี๋ยวป้าแถม แล้วก็..”  ตวนอู่ชะเง้อหน้าไปมองที่ร้านด้านใน  “แล้วก็.. โค้กก็ได้”


“โค้กแต่เช้าเลยหรอ เอาอย่างอื่น”


“..เป๊ปซี่ก็ได้”


“ถุยดิพี่อู่ ไปละ เดี๋ยวเลือกให้”


เขาแยกเขี้ยวใส่หลังไอ้บ้าหมอกที่เดินไปแล้ว หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดโทรออกเบอร์ที่เพิ่งจะโทรไปล่าสุด


แผ่นดิน


ไอ้ตัวใจร้ายนั่นแหละ หายหัวไปไหนของมัน


[ฮัลโหล]


“ดินอยู่ไหนอะ”  ตวนอู่พูดเสียงดังจนตัวเองรู้สึกได้เลยยกมือขึ้นมาตะครุบปาก  “ทำไมไม่ตอบไลน์ง่ะ”


[อยู่ตึกใหม่ ซ้อมอยู่ มีอะไรป่าว]  เย็นชาจุงเบย พี่อู่เจ็บ แต่ทนได้


“ซ้อมอะไร กินข้าวรึยัง หิวข้าวปะ”


[กินไปแล้ว.. ไอ้เอี่ยว มึงออกมาก่อนไอ้ยอร์ช สัส--]


“อืม ดินก็เต้นด้วยหรอ บีบอยหรอ”


[อือ โชว์เดียวกับพวกเอี่ยวนี่แหละ]


“ขึ้นโชว์หรอ”


[ครับ]


ตวนอู่กดวางทันทีที่ได้รับคำตอบ


เม้มปากตัวเองแน่น ความรู้สึกหน่วงในใจมันกลับมาอีกแล้ว ไม่รู้ว่าเพราะคำพูดเย็นชาหรือว่าเรื่องที่แผ่นดินจะเต้นบีบงบีบอยที่มันชอบ แต่ตวนอู่ไม่ชอบ ไม่ชอบเลยสักนิดเดียว—เวลาผู้หญิงคนอื่นมองแผ่นดินแบบนั้น


หวง ทั้งที่ไม่มีสิทธิ์นั่นแหละ แล้ววันนี้ก็มีผู้หญิงจากโรงเรียนอื่นด้วย ถ้าเกิดว่าสวย แล้วเกิดชอบดิน แล้วถ้าดินสนใจขึ้นมาล่ะ


ไม่เอาหรอกนะ



“นายๆ”


“..อะไร”  เขาทำเสียงเข้ม มองคนตรงหน้าตาแข็ง มันถือวิสาสะนั่งลงตรงข้าม ไอ้คนที่เรียกเขาเป็นเด็กจากโรงเรียนอื่น หน้าตาก็.. ประหลาดๆ เหมือนอัลปาก้า


“ชื่อไรอะ”


“หาเรื่องอ๋อ เดี๋ยวๆ รอลูกน้องกูมาก่อน เห็นกูอยู่คนเดียวใช่ม้ะ ไอ้นี่”  ตวนอู่จ้องเขม็ง ไอ้หน้าอัลปาก้าเสือกหัวเราะ  “ขำห่าไร! ไม่รู้ซะแล้วว่ากูใคร มึงเด็กที่ไหนเนี่ย”


“สักที่อะ เราชื่ออิมนะ”


“มึงกวนตีนหรอ”


“ป่าวๆ นายชื่อไรอะ บอกเราหน่อ--”


“ชื่อเดียวกับพ่อมึงอะ”


ตวนอู่และไอ้อิมปาก้าหันไปตามเสียง ปรากฎว่าเป็นหมอกที่พูด หมอกนี่มันห้าวจังวะ ถ้าพวกไอ้อิมมันเยอะพี่อู่ไม่ช่วยนะ ยังไม่ได้รับหมอกเป็นลูกน้องอย่างเป็นทางการ เพราะงั้น..


“ดุจังวะ”  อิมหัวเราะทั้งๆที่หมอกด่า! มึงกล้ามาก! หมอกโกรธแล้วเห็นมั้ย!


ไอ้เด็กต่างโรงเรียนหันมายิ้มกวนตีนให้ตวนอู่ แล้วมันก็เดินออกไป หมอกมองขวางจนอิมไปนั่งโต๊ะเพื่อนถึงได้วางจานหมูกระเทียมลงบนโต๊ะ แล้วก็น้ำโอวัลติน ที่พี่อู่อี๋ที่สุด ไม่ชอบว้อย


“กินๆไปก่อน เดี๋ยวเที่ยงหมอกเลี้ยงโค้ก”


“สิบบาทกูซื้อเองก็ได้”  แล้วมันก็หัวเราะอีกครั้ง ถ้าหมอกหัวเราะมาอีกครั้งเดียวจะเชื่อว่าพ่อมึงเป็นตลกจริงๆแล้วนะ


“ไม่ต้องไปตอบนะ ไอ้พวกโรงเรียนอื่นอะ”


“ทำไมวะ”


“..ก็พวกไอ้เอี่ยวมันติดซ้อม เกิดมันหาเรื่องพี่อู่เดี๋ยวไม่มีคนช่วยนะ”


เออ ก็จริง


ตวนอู่พยักหน้ารัวตามที่หมอกพูด มันยกมือขึ้นมาลูบหัวเขาด้วย หยามมาก แต่กินก่อนแล้วค่อยด่า


“หมอก ละมึงไม่ไปเฝ้าบูทหรอ”


“เพื่อนไลน์มาตามอยู่ แต่เดี๋ยวค่อยไป รอพี่อู่กินข้าวก่อน”


“..รอทำไมวะ กูกินคนเดียวได้”


“เดี๋ยวไอ้คนเมื่อกี้มันก็พาเพื่อนมาตีพี่หรอก”


เออ ก็จริง


ตวนอู่ชะเง้อหน้าไปมองกลุ่มไอ้อิมปาก้าเมื่อกี้ แล้วก็กินข้าวตามเดิมก่อนจะนึกอะไรออกแล้วพูดกับหมอก  “ถ้างั้นกินเสร็จแล้วเดี๋ยวกูไปนั่งแถวๆบูทมึงนะ ไอ้เจ๋งไม่มาอะ ไม่อยากเหงา”


“...”


“เห้ย ทำไมเงียบ”  เขาเอียงคอ เลื่อนมือไปโบกตรงหน้าหมอก มันกระพริบตาปริบๆเหมือนคนเพิ่งมีสติ


“พี่อู่.. ที่คอพี่..”


“อะไรวะ อ่อ..”  ตวนอู่เลื่อนมือกลับมาจับที่คอตัวเอง


รู้สึกตาพร่าไปนิดนึงเมื่อความรู้สึกปวดจี๊ดที่จุดนั้นมันแล่นกลับเข้ามาในสมองเหมือนกับแผ่นซีดีที่กรอย้อนกลับไป เสียงในลำคอของเขาตอนที่แผ่นดินจูบ แต่ที่ชัดที่สุดคงเป็นน้ำเสียงของแผ่นดินตอนบอกให้เขาลืม..


เหอะ


“รู้หรือเปล่าคืออะไร”  หมอกถาม


“จูบไง”  เขาตอบด้วยสีหน้าปกติ จูบที่มีรอย แล้วก็เจ็บ.. หมอกมองหน้า เลื่อนมือเรียวยาวเข้ามาใกล้บริเวณลำคอหวังจะแตะลงบนรอยนั้น แต่ตวนอู่ถดคอหนี


“ผมถามได้มั้ยว่าใครทำ”


“...”


“..ไม่เอาดีกว่า เริ่มไม่อยากรู้ละ”


หมอกหัวเราะออกมาอีกครั้ง แต่คราวนี้เขาจะไม่คิดว่าพ่อมันเป็นตลกก็ได้ เพราะเสียงหัวเราะนั่นมันฝืนๆไงก็ไม่รู้


พอตวนอู่กินเสร็จก็เดินไปเก็บจาน ไอ้หมอกบอกว่าจะพาไปนั่งห้องสภาพี่อู่ก็โอเคเพราะว่าขึ้นตึกไม่ได้ ตอนเดินจากโรงอาหารเขาสวนกับพวกไอ้อิมด้วย เลยหันหลังมองตามมันก่อนจะเอานิ้วสองข้างจิ้มที่ตาตัวเองแล้วชี้ไปที่อิม กะจะให้กลัวจนหัวหด—แต่แม่งหัวเราะใส่ตวนอู่เฉย


ไอ้อิมปาก้า รอเอี่ยวกับเซียนมาเมื่อไหร่พี่อู่จะเอาเลือดหัวมึงออก!




Hey Miss short skirt lady

เฮ้ คุณผู้หญิงกระโปรงสั้นๆน่ะ


손때 묻은 손수건은 좀 떼줄래

คุณช่วยเอาผ้าเช็ดหน้าสกปรกของคุณไปทิ้งได้มั้ยครับ


Hey 뭐야 긴 생머리누나

เฮ้ อะไรกันพี่สาวผมยาว


헐 아이 컨택은 그만 부리고 그 손 떼

หยุดเล่นหูเล่นตาแล้วเอามือออกไปได้แล้ว




ฟ้าครึ้มมาก เสียงเพลงก็ดังกระหึ่มแข่งกับเสียงฟ้าร้อง อีกไม่นานฝนคงตกแน่ๆ ตวนอู่หันไปมองหมอกที่ยืนอยู่ด้านหลัง มันก็ดันเขาไปด้านหน้า


“ไม่ต้องไปแล้ว นี่มันหน้าเกิน”


“ไม่อยากดูไอ้เอี่ยวไอ้ดินแบบชัดๆไง๊”


“...”


“อ้าว เงียบ”


“คนเชียร์มันเยอะอยู่แล้วแหละ”  เขาหันหลังกลับมาที่เวที พึมพำเสียงเบา พวกผู้หญิงอยู่เต็มลานแล้วก็เบียดกันเข้ามาจะอยู่ด้านหน้าให้ได้—เมื่อกี้เดินไปดูมาเห็นว่าบูทห้องตวนอู่ขายดอกไม้ แล้วเพื่อนก็จะเก็บบูทแล้วเพราะว่าพอจะถึงโชว์ของแผ่นดินก็มีคนไปซื้อจนหมด เหอะ ฮอตเหมือนเดิมเลยนะ


ทั้งคนในโรงเรียนชอบ นอกโรงเรียนก็ยังชอบ


ตวนอู่ก็ชอบมัน ที่อยู่บนเวทีนั่นไง.. ไอ้บ้าแผ่นดิน


แผ่นดินอยู่ในชุดธรรมดาๆ กางเกงวอร์มแพงๆของมัน เสื้อยืดสีฟ้าธรรมดาๆ แล้วพวกผู้หญิงจะกรี๊ดกันทำไมหรอ ธรรมดาจะตาย ตวนอู่เห็นตอนมันหล่อกว่านี้อีก เห็นบ่อยด้วย เหอะ


“พี่อู่ หมอกโดนเพื่อนด่าอะ ดูคนเดียวได้ใช่ปะ”


“อะ.. อ้าว กู..”


“พวกผู้หญิงแม่งมาเชียร์ไอ้ดินหมดเลย มันบอกหมอกเห็นตอนซ้อมหมดแล้วแต่มันยังไม่เห็น ให้ไปเฝ้าบูทหน่อย ดูคนเดียวได้ใช่ป-- เห้ย ไอ้เซียน!”  หมอกยกมือขึ้นเรียกเซียน ตวนอู่หันไปมองตามก็เห็นเซียนถือพิซซ่าอยู่ ในปากก็อมอะไรไม่รู้จนแก้มพอง พอมันเห็นพวกเราก็วิ่งเข้ามา  “เออ ดูกับเซียนไปก่อนนะ”  


“บอกเฉยๆก็พอ ทำไมต้องลูบหัวด้วย!”  เขาหันไปแยกเขี้ยวใส่ หมอกหัวเราะ พอเดินออกไปเซียนก็มาถึงพอดีเป๊ะ ขอบคุณที่ทำให้ชีวิตพี่อู่ไม่โดดเดี่ยวนะเซียน


“พี่ดินสาวเชียร์เต็มเลย ใครเข้าใกล้เดี๋ยวเซียนตบหัวคว่ำเลยนะพี่”


เกือบน่ารักอยู่แล้วถ้ามึงไม่ย้ำกูอะ


พอหันไปมองขวางใส่มันก็ยิ้มเผล่ทั้งๆที่พิซซ่าเต็มปาก อยากจะตีมันแรงๆแต่กลัวอ้วก ท่าทางจะแดกมาดุไม่น้อย  “พอเขาสวยหน่อยมึงก็ไม่ตบแล้ว กูเชื่ออะไรมึงได้บ้าง ไอ้ทรย--”


“เห้ย เพลงมาแล้วๆๆๆ”



“กรี๊ดๆๆๆ ฮือๆๆๆ น้องดินหล่อจัง”



ตวนอู่ขมวดคิ้ว หันไปมองคนข้างๆ เป็นผู้หญิงในชุดโรงเรียนอื่น พยายามเขย่งแล้วถ่ายคลิป



“อีหวึ่ง อย่าเขย่งสิวะ กูมองไม่เห็น”


“หัวอีข้างหน้าบังหมดเลยอะ กูถ่ายไม่ได้ ถ้ากูไม่ได้เห็นซิกแพ็กก่อนกลับบ้านวันนี้ก็เหมือนกูไม่ได้มาโรงเรียนนี้อะ”



อันนี้เป็นเสียงจากคนข้างหลัง ข้างๆไอ้เซียน ข้างหลังของข้างหลังอีกที ข้างอะไรก็ไม่รู้แล้ว พวกผู้หญิงบ้า โรงเรียนตัวเองไม่มีแบบแผ่นดินหรอ



“ถ้ามีกูจะมาดูถึงที่นี่มั้ยล่ะ!”



...มันได้ยินที่เราคิดหรอวะ


ตวนอู่เบะปาก หน้างอโดยที่ตัวเองไม่รู้ตัว มองเวทีตรงหน้า ก็.. แผ่นดินก็เหมือนเดิม เท่เหมือนเดิม ขายาวๆ กับท่าเต้นที่แข็งแกร่ง จังหวะที่ลงไปหมุนตัวแล้วเสื้อเลิกขึ้นจนเห็นกล้ามหน้าท้องดูดีนั่น


ฝนตก


แต่ผู้หญิงก็ยังกรี๊ดแข่งกับฝน กรี๊ดเหมือนโลกจะแตกยังไงอย่างนั้นแหละ อยากจะยกมือปิดหูแต่ว่ามันค่อนข้างเสียมารยาทใช่ปะ


“พี่อู่ เพียซก็มาดูด้วยอะ”  เขาหันไปตามนิ้วมือของเซียน เพียซอยู่ทางขวา เยื้องไปทางด้านหน้า ไม่ได้กรี๊ดเหมือนแรดคลอดลูกเหมือนผู้หญิงคนอื่น เขามองตามสายตาของผู้หญิงคนนั้น มันจับจ้องอยู่ที่แผ่นดิน.. ของเขา—แผ่นดินของพี่อู่นะ


ไม่ชอบเลย


ในมือของน้องเพียซมีดอกไม้ ไม่ใช่ดอกที่มาจากบูทที่เพื่อนเขาขาย ไม่ได้มาจากบูทไหนเลย คงเตรียมมา ส่วนตวนอู่ไม่มีอะไรเลย ทั้งที่สนิทกับดินมากกว่าเพียซอะไรนี่ด้วย แต่เพิ่งจะรู้ว่าดินเต้นก็วันนี้


เสียงเพลงเงียบลง เสียงกรี๊ดก็ยังดังระงมแข่งกับเสียงฝน คนเบียดกันไปวางดอกไม้เต็มไปหมด


“ไอ้เซียน ทำไมเค้าวางกันอะ ไม่ส่งให้คนเต้นหรอ”


“พี่อู่ มึงไปอยู่ไหนมา เค้าแข่งกันโว้ย!”


“...”


“ก็เหมือนปีที่แล้วไง ที่ดอกไม้โชว์ไหนเยอะสุดจะได้ตังค์อะ”


“อ้อ”


เห็นไหม ตวนอู่ไม่รู้อีกแล้วไง ถ้าเขารู้ก่อนนะว่าแข่ง พี่อู่จะเหมาดอกไม้มาวางให้ดินทั้งร้านเลย!



“เห้ย มันทำไรอะ”


“มึ๊ง อีนั่นเดินไปหาพี่ดินทำไมง่ะ”



เขารีบหันไปมองที่เวที เดาไม่ผิดหรอก เป็นเพียซ แล้วก็ดอกกุหลาบสีชมพูที่ไม่เหมือนของคนอื่น ถึงให้ไปก็ไม่นับคะแนนหรอก ถ้าไม่ใช่ดอกไม้ของโรงเรียนอะ ไม่รู้เรื่องหรอ


ตวนอู่บ่นในใจ—ใจที่ตอนนี้เต้นรัวเพราะภาพตรงหน้า


กัดปากแน่นตอนที่เพียซกำลังส่งดอกไม้ในมือให้แผ่นดิน มันมองแบบงงๆ แล้วก็ยิ้มหวานแบบที่ทำอยู่บ่อยๆ ‘ขอบคุณครับ’ ตวนอู่อ่านปากเอา แผ่นดินค้อมหัว ท่ามกลางเสียงกรี๊ดของผู้หญิงและเสียงโห่แซวของผู้ชาย.. ผู้ชายพวกนั้นรวมเพื่อนแผ่นดินด้วย ไอ้เอี่ยวมองมาที่เขา และตวนอู่ก้มหน้า


เลยไม่ทันได้เห็นว่าแผ่นดินก็มองมาทางนี้เหมือนกัน



“อีเหี้ยๆๆๆ กล้ามากอะ ฮือ สวยด้วย”


“อย่าบอกนะว่าคบกัน”


“ดินไม่ได้คบกับพี่อู่หรอกหรอวะ เห็นกลับบ้านพร้อมกันทุกวัน”



กูชอบมันข้างเดียว ไม่รู้หรือไง เด็กโง่


ความรู้สึกน้อยใจกำลังถาโถมลงมา เขาได้ยินไอ้เซียนหันไปด่าเด็กข้างหลังที่พูดเมื่อกี้ด้วยคำหยาบคาย แต่ไม่มีอารมณ์เงยหน้าขึ้นไปชมหรอกนะ ไอ้เซียน ไอ้เด็กดีของพี่อู่


ตวนอู่กลืนน้ำลายเหนียวๆลงคอ มันยากลำบากมากเพราะเหมือนมีก้อนอะไรบางอย่างติดอยู่ คงเป้นก้อนสะอื้นมั้ง เขาแพ้แล้วแพ้อีก แพ้แผ่นดิน แพ้ผู้หญิงคนอื่น ไม่รู้อะไรสักอย่าง—รู้อย่างเดียวแค่ชอบแผ่นดินที่สุด ก็รู้แค่นี้ จะไปพออะไรล่ะ


ไอ้บ้า


ไม่พอหรอกนะไอ้บ้าตวนอู่




헝클어진 머리칼을 흩날리며 네게 건네
เธอเสยผมยุ่งๆของเธอแล้วเดินมาหาฉัน


조금은 녹아 흘러내린 아이스크림

ไอศกรีมในมือเริ่มละลายและไหลผ่านมือของฉัน


좀 따가운 시선 받으면 어때

เมื่อมีคนจ้องมา ฉันควรทำยังไงดี


어때 네게 주려고 진득해진

손바닥으로 달려온 나야

ฉันก็เลยจับมือเธอแน่นๆแล้ววิ่งออกมา



ตวนอู่ไม่รู้ว่าเมื่อกี้เขายืนอยู่ตรงนั้นนานแค่ไหน และตอนนี้เดินตามไอ้เซียนมาถึงตรงไหน รู้แค่มันกำลังดึงข้อมือเขาให้ออกมา แย่จังเลย ยังไม่รู้เลยว่าแผ่นดินกับน้องเพียซจะยังไงต่อ ฮ่าๆๆๆๆ ตลกจังเลย


พรึ่บ


หลับตาแน่นเมื่อมีอะไรบางอย่างโยนมาคลุมที่หัว ตวนอู่ดึงออกก็เห็นว่าเป็นฮู้ดสีดำ เงยหน้าขึ้นมาก็เพิ่งรู้ว่าอยู่ข้างเวที อยู่ตรงทางที่จะออกไปจากโถงนี้แล้ว แต่ฝนยังตกลงมาอยู่เหมือนเดิม เขาก้มหน้าอีกครั้ง ฮึบหนึ่งอึดใจก่อนจะรีบหันไปตรงเวที


ไม่มีใครอยู่บนนั้นแล้ว


เป็นความโล่งใจแปลกๆที่ไม่หันไปแล้วเห็นแผ่นดินกับเพียซทำอะไรบ้าๆอย่างในหนัง เช่นสารภาพรักบนเวทีหรืออะไรเทือกนี้ เขาทนดูไม่ไหวหรอกนะ จะอ้วก


“ใส่เสื้อ”


เห้ย


แผ่นดิน


ตาเบิกโพลงเมื่อเห็นว่าคนที่ยืนอยู่ไม่ใช่เซียนอย่างที่คิด แต่เป็นไอ้ตัวใจร้าย เขาหันไปมองรอบๆ ก็เพิ่งจะเห็น.. ถึงคนจะเริ่มน้อยเพราะการแสดงเมื่อกี้มันจบแล้ว แต่คนที่ยังยืนอยู่กำลังมองมาที่เรา—ก็มองเพราะแผ่นดินนั่นแหละ


ตวนอู่กำเสื้อสีดำที่อีกฝ่ายเพิ่งจะโยนใส่เขามือกี้ มองหน้าแผ่นดินอย่างคนกำลังตั้งคำถาม


คนตรงหน้าถอนหายใจ ไม่ตอบอะไรแต่ดึงเสื้อของตวนอู่แล้วสวมเสื้อลงมาที่หัว เพราะเสื้อมันใหญ่ก็เลยหลุดพ้นหน้าตวนอู่ไปเลย เขาสอดแขนใส่เข้าไปที่แขนเสื้อ แผ่นดินจับไหล่ไว้ รูดซิปขึ้นจนเสื้อเกือบจะปิดหน้าเขาอยู่แล้ว


“ใส่ทำไมอะ”


“ฝนตกไง”


อ้อ ตวนอู่พยักหน้า มองไปรอบๆเพราะความอึดอัดในใจ เขาไม่ได้ดีใจหรอกกับสายตาอยากรู้อยากเห็นแบบนั้น ถึงจะอยากกอดแผ่นดินไว้แล้วบอกกับคนอื่นว่าแผ่นดินอะของกูแค่ไหนก็อึดอัดอยู่ดี มันไม่ชินมั้ง


“อยากกลับบ้านยัง”


“ออกจากโรงเรียนได้แล้วหรอ”


แผ่นดินล้วงโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วบอก  “สามโมงแล้วนี่”


เขาตอบไปว่าโอเค มือหนาจับที่หมวกด้านหลังเสื้อแล้วเลื่อนขึ้นมาคลุมหัวเขา ตวนอู่หันไปมองก็ไม่เห็นแผ่นดินจะมีร่มหรืออะไรเลย


“จะวิ่งออกไปตอนนี้หรอ เดี๋ยวมึงเปียกนะ”


“...”


ร่างสูงข้างๆไม่ตอบอะไร นอกจากจับที่หัวเขาไว้แล้วดันให้อยู่ด้านหน้า—แล้วเราก็วิ่งออกไปพร้อมกัน


แผ่นดินพามาที่ห้องสภาพร้อมกับบอกเขาว่าเมื่อกี้ลืมไปว่ายังกลับไม่ได้ ตวนอู่ก็อ๋อขึ้นมาทันทีเพราะฝนยังตกอยู่ ถ้าขับฝ่าไปตอนนี้ต้องตายแน่ๆ เขานั่งมองแผ่นดินที่หัวเปียกน้ำฝน ตัวเปียกแต่ก็ไม่มากเท่าไหร่


ทำใจดีอีกแล้ว


ให้เสื้อเขาใส่ แล้วตัวเองก็เปียก


ทำไมชอบมาทำให้เสียใจ แล้วก็ลบล้างด้วยการทำดีแบบนี้ตลอดเลย—แต่ว่ามันก็ไม่ได้หรอก เพราะแต่ละครั้งแผ่นดินยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำมั้ง ว่าเขาเสียใจหรือว่าอะไร เคยสนที่ไหน


แผ่นดินนั่งอยู่ที่โต๊ะประชุม ส่วนเขานั่งบนโซฟาข้างประตู ตวนอู่เดินเข้าไปหาแผ่นดินที่มองเขาอยู่ก่อนแล้ว ก่อนที่จะใช้มือยีบนกลุ่มผมสีน้ำตาลที่เปียกน้ำ คนเป็นเจ้าของผมนั้นแหงนหน้าขึ้นมามอง และเขาเองก็ไม่หลบตา


ความเงียบปกคลุมเนิ่นนาน.. และแผ่นดินเป็นฝ่ายพูดก่อน



“พี่อู่”


“ที่คอ.. รอยตรงนั้นอะ”


“หมอกเห็นหรือยัง”



แผ่นดินถาม เผื่อว่า—เผื่อว่ามันอาจจะง่ายขึ้นมาหน่อย ไหนๆก็ไหนๆแล้ว เขาควรจะถูกเกลียดไปเลย


เพราะว่าแผ่นดินก็แค่คนรู้ตัวช้า


ขี้ขลาดด้วย


เจ้าของมือที่อยู่บนเส้นผมของเขาไม่ตอบ จ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเขา และแผ่นดินเป็นฝ่ายหลบ



“ถามทำไม”  พอเห็นเขาหลบ กำปั้นเล็กๆก็ทุบลงมาที่ไหล่ของเขาหนึ่งที


“...”


“ถึงกูจะเพิ่งรู้ แต่กูก็ไม่ได้โง่ขนาดนั้น”  ทุบลงมาอีกหนึ่งที


“...”


“ใจดีกับกูให้มันนานๆบ้างไม่ได้หรอ”  และทุบอีกหนึ่งที—



พร้อมๆกับหยดน้ำตาที่ไหลลงมากระทบกับฝ่ามือของเขา






..






แผ่นดินนั่งนิ่ง ความรู้สึกจุกอกตีรวนขึ้นมาจนอยากจะตะโกนอะไรสักอย่างออกไป อะไรสักอย่างที่ติดอยู่ในใจเขาตอนนี้—ไม่สิ หลายอย่างเลย พี่ตวนอู่เดินออกไป และ เขาเองก็ยังเกลียดตัวเองเหมือนเดิมที่ไม่เดินตามออกไป ทั้งๆที่หัวใจสั่งให้เขาทำอะไรสักอย่าง แต่แผ่นดินฝืนมัน เป็นรอบที่ร้อยได้


จะเป็นแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่


นั่งอยู่นานเท่าไหร่ไม่รู้ โทรศัพท์อยู่ในมือ เขากดเบอร์ที่จำไว้ขึ้นใจค้างไว้สักพักแล้ว เพียงแต่ไม่ได้โทรออกไป เพราะเขากำลังฝืนตัวเองไง เพื่อ.. เพื่ออะไรก็ไม่รู้


อาจจะชดใช้มั้ง เพราะแผ่นดินเองทั้งนั้น รู้ตัวช้า ขี้ขลาด แล้วยังไงอีก


อ้อ.. ขี้โกหกด้วย


“เอ้า ทำไมยังอยู่นี่วะ”  แผ่นดินสะดุ้งเพราะผู้มาใหม่ เป็นไอ้บาสกับไอ้หลง เขาขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ ไอ้บาสพูดต่อ  “แมวมึงเดินไปนู่น นอกโรงเรียน ก็นึกว่าไปหามึง”


“...”


“ทะเลาะกันหรอ”  หลงถาม แผ่นดินส่ายหน้า


“ก็นิดนึงมั้ง แล้วออกไปนานยัง”


“มึงส่ายหน้าแต่บอกก็นิดนึง ไอ้สัส แต่กูเห็นออกไปสักพักนึงละ”  พอพูดจบแผ่นดินก็กดโทรออกทันที—เบอร์ที่เขาพิมพ์ค้างไว้


แต่ปลายสายไม่รับ ตวนอู่ไม่รับ ฝนหยุดไปเมื่อกี้ แต่ก็ตกลงมาอีก แผ่นดินกำลังจะเป็นบ้าเพราะพี่อู่ไม่รู้สายรถเมล์ที่ต้องกลับ ที่เขาเคยบอกมันนานมาแล้ว กลัวว่าจะจำไม่ได้ ถึงจำได้แล้วรู้หรอว่าจะลงตรงไหน แล้ว.. แล้วจะกลับยังไง


แผ่นดินกดโทรออกอีก แต่ก็ยังไม่รับอยู่ดี



..



Dinnnnn: อยู่ไหน  16:57 PM

Dinnnnn: พี่อู่  16:57 PM


Dinnnnn: รับสายหน่อย  17:01 PM

Dinnnnn: กลับยังไง กลับได้หรอ  17:01 PM


Dinnnnn: ขึ้นรถสายอะไร  17:03 PM

Dinnnnn: ตอบดินหน่อย  17:03 PM






duan-wu: 356  17:20 AM






คราวนี้ยังไม่แพ้


ตอบกลับไม่ได้หมายความว่าแพ้ซะหน่อย


เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นทันทีที่ตอบกลับไป คนที่โทรมาคือไอ้บ้าดิน ตวนอู่จ้องมัน ชั่งใจว่าจะรับดีไหม


ใจร้ายชะมัด คราวนี้ใจร้ายแบบไม่ตลกเลย บอกให้ลืมจูบ แต่ตัวเองมาพูดถึงงั้นหรอ ไม่อยากให้คนอื่นรู้ขนาดนั้นเลหรอ เขาเองก็จะไม่อยากจะตามแผ่นดินแล้ว คราวนี้จะไม่ยุ่งก่อนแล้ว จะได้ขาดใจตายซะมั่ง


ที่บอกว่าแผ่นดินโกหก สายตาของแผ่นดินมันฟ้อง ไม่ใช่เรื่องมีคนที่ชอบแล้วอย่างเดียวหรอกนะ


อีกอย่างหนึ่ง คือหมายถึงว่า—สายตามันฟ้องหมดแล้วว่าดินชอบพี่อู่



‘ถึงกูจะเพิ่งรู้ แต่กูก็ไม่ได้โง่ขนาดนั้น’



จอห์น กรีน เคยบอกไว้ว่า เธอรู้ใช่ไหมว่าการพยายามทำตัวห่างจากฉันจะไม่ทำให้ฉันชอบเธอน้อยลง และใช่ แผ่นดินรู้มั้ย ทำแบบนี้ตวนอู่ก็ยังรักแผ่นดินอยู่เหมือนเดิม ไอ้คนโง่ เพราะงั้น ถ้าอยากจะห่าง ก็ห่างให้สุดไปเลย แล้วถ้ามาอ้อนวอนพี่อู่เมื่อไหร่นะ!



จะ—จะกอดแผ่นดินแน่นๆไปเลย



ตวนอู่รับสาย แต่เสียงที่ตอบกลับมาทำให้เขาต้องเลื่อนโทรศัพท์ลงมาดูด้วยความแปลกใจ


[ฮัลโหลพี่อู่]


เป็นหมอก.. แล้วเมื่อกี้ สายซ้อนหรอ


“มีเบอร์กูได้ไงวะ..”


[มองขึ้นมาบนสะพานลอยเร็ว]


เขามองตามที่มันบอก บนนั้นมีเด็กผู้ชายตัวสูงผิวขาวยิ้มตาหยีแล้วก็โบกมือให้เขาอยู่ เพราะรอยยิ้มกว้างๆนั่นทำให้เขาโบกมือตาม  “กลับทางนี้หรอ”


[ป่าว อีกฝั่ง กำลังข้ามสะพานเนี่ย แต่เจอพี่อู่ก่อน]


“...”  เขาเองก็ต้องกลับอีกฝั่งเหมือนกัน แต่ว่าฝนตกก็เลยไม่อยากวิ่งออกจากป้ายตอนนี้


[อ้าว เงียบ ขึ้นรถสายอะไร]


“ขึ้นสามห้าหก แต่ว่านั่งผิดฝั่ง”


[แสดงว่าต้องข้ามมาฝั่งนี้อะดิ วิ่งขึ้นมาเร็ว แล้วไปพร้อมกัน]


“ฝนตกนะ”  ตวนอู่ตอบ เขาเห็นหมอกยิ้มกว้าง


[วิ่งขึ้นมา แปปเดียว สะพานก็มีหลังคา กลัวไร]


เขาเม้มปาก กดวางสายจากหมอกแต่โทรศัพท์ก็ยังสั่นอยู่ เพราะเหมือนมีคนกระหน่ำโทรเข้ามา ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใคร ไอ้บ้าแผ่นดินไง


ไอ้บ้าดินที่เขากำลังจะทำให้มันเป็นบ้ายิ่งกว่าเดิมแล้วรู้ใจตัวเองสักที เขาควรจะเด็ดขาดไปเลย ก็จะทำแบบนั้นแล้วจริงๆนะ—แต่ว่าเขาขึ้นรถเมล์ผิดฝั่ง แล้วก็.. แล้วมันก็ไลน์มาพอดี ก็เลยตอบไป ก็เลยเกือบจะรับสายด้วย แต่ไอ้หมอกมันโทรแทรกมาพอดี


โทรศัพท์ของตวนอู่ยังคงสั่นอย่างต่อเนื่อง คนที่โทรมาคือคนที่เขาแพ้อยู่ตลอด แต่ว่าต่อไปนี้จะไม่แพ้แล้ว



จะเป็นบ้าตายเลยใช่ไหมล่ะ โทรขนาดนี้


เอาคืน


เพราะมันเองก็ทำเขาแทบบ้ามาแล้วเหมือนกัน



ตวนอู่กดตัดสาย



..



แผ่นดินมองฝน ได้ยินเสียงไอ้บาสไอ้หลงเรียกจากด้านหลัง มันห้ามไม่ให้เขาขับลุยออกมาเพราะว่าฝนตก แต่.. จะบ้าอยู่แล้ว ตวนอู่ตัดสาย พอโทรไปอีกครั้งก็ปิดเครื่องหนีเขา


จะยังอยู่อยู่มั้ย แล้วอยู่ตรงไหน


เขาขับไปทางที่รถเมล์สายนั้นจะผ่าน แต่ก็ไม่มีวี่แวว ฝนนี่ก็ตีใส่หน้าจนแสบไปหมดแล้วไอ้ชิบหาย


ครืด


เสียงโทรศัพท์สั่นทำให้แผ่นดินรีบไปจอดตรงที่ร่ม เขาหวังว่าจะเป็นตวนอู่โทรกลับมา ให้เขาไปหา หรืออะไรสักอย่าง


แต่ไม่ใช่


“ครับม๊า”


[ตี๋ ให้ป๊าไปรับมั้ย ฝนตกจะขับรถกลับยังไงเนี่ย]


“ไม่เป็นไร ตี๋นั่งเล่นกับพวกหลงรอฝนหยุดนี่แหละ”


[อย่าขับฝ่าฝนออกมานะลูก]


“ครับผม.. ม๊า”


[ว่าไงครับ]


“คอยดูให้หน่อย ถ้าเห็นพี่อู่กลับบ้านแล้วโทรบอกดินนะ”


[อ้าว ทำไมไม่กลับพร้อมกัน]


“..ผม—ป่าว ไม่มีอะไร ถ้าม๊าเห็นแล้วโทรบอกหน่อย”


[โอเคๆ ถ้าฝนไม่ตกอย่าขับออกมานะ ไม่งั้นยึดรถจริงๆด้วย อันตราย]


“คร้าบ คุณนาย”




แผ่นดินวนรถอยู่แถวนั้นเป็นสิบรอบ จนตอนนี้ฟ้ามืดแล้ว ฝนหยุดก็แล้ว แต่คนที่เขากำลังโทรไปหาอยู่นี่ก็ไม่มีท่าทีว่าจะเปิดเครื่อง


โดนโกรธเข้าแล้ว


ก็สมควรอยู่หรอก แต่มาทำให้เป็นห่วงแบบนี้มันได้ที่ไหนกันวะ


เขาเตะรถตัวเองด้วยความหงุดหงิด เสื้อก็เปียกชิบหาย เปียกไปหมดทั้งตัว ถ้าใส่ชุดนักเรียนแม่งอาจจะแห้งง่ายกว่านี้ ไม่น่าเสือกเต้นวันนี้เลย หงุดหงิดไปหมด เตะลงอีกรอบ—แต่สุดท้ายก็ใช้มือลูบลูกรักตัวเองอยู่ดี


เออ แม่ง คันไม่ใช่ถูกๆ


“เหี้ยเอ้ย”


แผ่นดินสบถ มือหนาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีก จะเจ๋งกะบ๊วยมั้ยก็ไม่รู้ เปียกชื้นเชียว แล้วตอนนี้ก็ยังกลับบ้านไม่ได้ด้วยเพราะตัวเปียก แล้วม๊าก็ยังไม่โทรมาบอก แสดงว่าตวนอู่ยังไม่ถึงบ้าน เขาไลน์ถามเซียนตั้งแต่หลายชั่วโมงก่อนหน้านี้แม่งก็บอกว่าพี่อู่ปิดเครื่อง ติดต่อไม่ได้เหมือนกัน เอี่ยวบอกว่าล่าสุดที่ตอบมาคือสี่โมง ส่วนไอ้พี่เจ๋งตายห่าไปแล้วมั้ง ไลน์ไม่ตอบ


“ไปไหนวะ แม่ง”


ครืด


โทรศัพท์สั่นอีกครั้ง แต่เบอร์ที่โทรมาทำให้แผ่นดินชะงัก


หมอก


“ว่าไงมึง”


[เป็นบ้าตายไปยัง]


“...”


[พี่อู่อยู่นี่ มึงมาบ้านกูดิ]


“..ทำไมไปอยู่บ้านมึงได้วะ”


[ทำไมเสียงมึงแข็งจังวะ]  เสียงหัวเราะเย็นๆของปลายสายทำให้แผ่นดินกำโทรศัพท์แน่น  [มานี่เหอะ กูว่าเราต้องคุยกัน]


“วันอื่น กูไปถึงเดี๋ยวส่งพี่อู่กลับบ้านก่อน”


[เออ มึงมาเหอะ]



..



“กาก”


“ไหนพี่อู่”


“กูหลอกมึง”


หมอกมองร่างสูงของเพื่อนตัวเองที่หลังจากเขาพูดจบ มันก็ทิ้งตัวลง นั่งยองๆตรงประตูบ้านเขาเหมือนคนหมดแรง ผมเปียกจนไม่เป็นทรง แล้วยังจะยกมือขึ้นขยี้แรงๆอีก


“ไอ้เหี้ย แล้วพี่อู่แม่งไปอยู่ไหนวะ”  แผ่นดินพูดเสียงเบา หมอกได้ยินชัดเจนทั้งเสียง และน้ำเสียง


น้ำเสียงเหมือนคนจะขาดใจ..


“มึงห่วงพี่เขาขนาดไหนวะดิน ขอความจริง”


“...”


“ตอบกูมาหน่อย”


“ก็.. พี่อู่ไม่เคยกลับบ้านเอง มึงก็รู้”


“กูไปส่งเขาเอง นั่งแท็กซี่ไป”


“...”  ไอ้ดินหันมามอง หมอกจ้องไอ้ขี้แพ้นี่กลับ  “เออ ก็ดีแล้ว งั้นกูกลับล่ะ”


แล้วแม่ง เขาหงุดหงิด


ไม่ทันที่แผ่นดินจะคร่อมรถ หมอกเดินเข้าไปหา กระชากหลังคอเสื้อมันมา เพราะแผ่นดินมัวแต่อึ้ง เขาก็เลยฟาดหมัดลงที่หน้ามันหนึ่งที


พลั่ก


“มึงแม่ง กาก”


หมอกว่า คนโดนต่อยเมื่อกี้มองมาทางเขาแบบอึ้งๆ แต่ถ้ามองไม่ผิดสายตาของแผ่นดินก็ไม่ได้ดูแปลกใจขนาดนั้นที่ถูกเขาต่อย มันยกมือกุมหน้าตัวเอง หมอกกระชากคอเสื้อเพื่อนขึ้นมาอีกรอบ


พลั่ก


“ไอ้เหี้ย ต่อยทำเหี้ยไร มีไรจะพูดก็พูดมา”


“พูดได้ที่ไหน มึงเอาแต่หนี เมื่อกี้ก็จะหนี ควายดิน ไอ้โง่”  เขาง้างหมัดอีกรอบ ไอ้ดินหลับตา  “กูไม่ได้ต่อยเพราะเพิ่งรู้ว่ามึงชอบ รู้ใช่มั้ย”


พลั่ก


“กูรู้สักพักแล้ว”  กระแทกลงไปอีกครั้ง มันไม่ต่อยกลับ หมอกพูดต่อ  “กูต่อยเพราะมึงโกง มึงจะสู้ก็สู้  ดิน มึงแม่งขี้ขลาดว่ะ ขี้โกงด้วย”


“เออ แล้วไง มึงก็เหมือนกัน..”


ขอถอนคำพูดที่บอกมันไม่ต่อยกลับ ดินพูดเสียงเบา หลังจากนั้นหมอกถูกกระชากคอเสื้อบ้าง แผ่นดินง้างหมัด และต่อยลงมาสองที


พลั่ก พลั่ก


หมอกตาพร่าและสบถด่า


“มึงก็โกง มึงมองออกแต่แรกอยู่แล้วนี่ว่าพี่อู่ชอบกู แล้วมึงมาบอกว่ามึงชอบพี่อู่ มึงตั้งใจให้กูรู้ ไอ้เหี้ย มึงก็โกงเหมือนกัน”


หมอกยิ้ม เขาดีใจที่ตอนนี้มันโกรธออกมาบ้างแล้ว  “ละไง มึงจะถอยก็ถอยให้สุด มึงโกงเยอะกว่ากูอีก มึงกันไม่ให้พี่เขาใกล้กู”


“กูไม่ได้กัน มึงไม่รุกเอง”


“หรอ ให้กูรุกมากกว่านี้มั้ยล่ะ”  หมอกถาม ดินทรุดตัวนั่งบนรถ และเขาหงุดหงิดเพราะมันอีกแล้ว ท่าทางอ่อนแอ ขี้ขลาด โง่ แล้วเหี้ยอะไรอีกก็ไม่รู้  “แน่จริงมึงก็โกรธอีกดิ ไอ้เวร มึงโกรธได้มากกว่านี้อีก”


“ให้กูโกรธทำไม”


เพราะกูกำลังจะถาม—


และมึงจะได้พูดความจริงไง



..



“ได้ยินหรือยัง”


ตวนอู่กัดริมฝีปากแน่นตอนที่หมอกเดินเข้ามาด้านใน


เขานั่งหลบอยู่ด้านใน


“อืม”  ได้ยินทั้งหมดนั่นด้วย


“เกลียดหมอกปะ”


“เกลียด”  ตวนอู่ตอบ หันไปจ้องตาหมอกด้วยดวงตาที่พร่าไปด้วยม่านน้ำตา  “มึงขี้โกงกว่าดินเยอะ แล้วยังจะมาว่าดินโกงกว่า มึงอะแหละ นิสัยไม่ดี”


“นี่พี่รักมันมากไป พี่ก็รู้เหตุผลหลักๆคือมันควายเอง”


“...”


“น้อยใจนะเนี่ย”


“มึงไม่มีสิทธิ์มาน้อยใจด้วย”  เขาพูดเสียงเบา ก้มหน้าลง กำมือที่สั่นอยู่แน่น เห็นเท้าหมอกเดินใกล้เข้ามา


ตวนอู่โกรธดินที่โง่ โกรธตัวเองที่รักไอ้โง่ ไอ้โง่ที่ไม่พยายามอะไรสักอย่าง แล้วก็เกลียดที่เขาต้องดีใจขนาดนี้ด้วย สิ่งที่ดินพูดกับหมอกเมื่อกี้


แล้วตวนอู่ก็อยากเกลียดหมอกจัง สนิทก็ไม่สนิทมาก เขาจำมันไม่ได้ด้วยซ้ำถ้าไม่ใช่เพื่อนดิน แล้วจู่ๆมาชอบกันได้ไง มาทำให้แผ่นดินเป็นแบบนี้อีก นิสัยไม่ดีเลย —แต่ว่ามันยกมือขึ้นมาเช็ดน้ำตาให้เขา จะลดความเกลียดลงยี่สิบเปอร์เซ็นต์ แล้วก็เรื่องที่ทำให้เขารู้ความรู้สึกของดินเมื่อกี้ ลดให้อีกยี่สิบเปอร์เซ็นต์ละกัน


“ทำไมถึงชอบกูอะ”


“ความลับ”


อยากจะถามต่ออีก ว่ามาชอบกันทำไม อยากจะบอกด้วยว่าถ้าหมอกไม่ขี้โกง เรื่องของเขากับแผ่นดินก็อาจจะง่ายกว่านี้


แต่ความรู้สึกมันห้ามกันไม่ได้นี่ เรื่องนี้พี่อู่รู้ดี




“ขอบใจนะ”




“ถ้าอยากขอบใจ”


.


“พี่อู่แค่อย่าร้องไห้ก็พอ”






..





#กปนอ


(pre-order) Grumpy Cat♡ https://goo.gl/forms/2aRDJLG2GEBqk4jU2
twitter : @findthemoon_
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

3,271 ความคิดเห็น

  1. #2711 HEART A. (@viivyz) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 14:00
    กรี๊ดดเดดเดดด
    #2711
    0
  2. #2696 19981010 (@19981010) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 18:00
    ว่าแล้วๆๆๆๆๆ หมอกต้องชอบพี่อู่
    #2696
    0
  3. #2679 butterrson1 (@butterrson1) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 21:42
    ฮือออว่าแล้วว่าหมอกต้องชอบพี่อู่
    #2679
    0
  4. #2656 _arsunp (@arthip-n) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2560 / 14:49
    ลงไม้ลงมือซะบ้างแผ่นดินจะได้รู้ซักที!
    #2656
    0
  5. #2605 vaxxhan (@trytobe) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 23:31
    งื้ออออออ สงสารแดน;------;
    #2605
    0
  6. #2601 ww01w (@ww01w) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 03:49
    สนุกคับ
    #2601
    0
  7. #2600 ww01w (@ww01w) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 03:49
    สนุกคับ
    #2600
    0
  8. #2591 13kim (@eunhaesmile) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 14:38
    คนกากเอ้ย
    #2591
    0
  9. #2504 TOFUBYUN (@yoky_yosita) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 20:43
    แผ่นดินชอบพี่อู่มากขนาดนี้ก็สู้หน่อย
    #2504
    0
  10. #2457 Malisica (@taengnaoca) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 19:12
    ใจบางให้กับหมอกเลย ฮือออ
    #2457
    0
  11. #2383 Bq__ (@bitsbadx01) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 23:40
    หมอกอู่ได้ไหมคะ วี๊ดดดดดด
    #2383
    0
  12. #2313 kidrauhlz (@kidrauhlz) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 23:25
    แงง หมอกดีมากๆอยากให้ดินลุกขึ้นสู้ได้แล้วนะ ;-;
    #2313
    0
  13. #2300 lilpeachy_ (@mm-sone) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 00:29
    เจ็บกระดองใจมากเลย ฮืออ
    #2300
    0
  14. #2294 dongdeeng (@dedadaado) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 22:40
    แผ่นดินคนกาก
    #2294
    0
  15. #2286 bambooboo (@bam_KSH) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 15:01
    ตอนแรกแอบโกรธหมอกนะ แต่แบบตอนนี้ก็สงสาร พระเอกเหลือเกิน;-;
    #2286
    0
  16. #2254 Yunnill (@14127703) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 15:21
    หาคนดามใจพี่หมอกเร้วววว
    #2254
    0
  17. #2109 `Kan_Yepp (@kantsuz) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 03:49
    เพราะแบบนี้เองสินะแผ่นดินเลยบอกว่า ชอบไม่ได้ ไม่เป็นไรนะหมอกมาซบเรามา ;_; ชอบความรักของพี่อู่ที่มีให้แผ่นดินมาก มั่นคงและซื่อสัตย์จริงๆ
    #2109
    0
  18. #2102 butter ★ (@twentynoey) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 23:02
    หมอกมาหาเรามา ฮือ T___T
    #2102
    0
  19. #2027 doraaung (@doraaung) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 07:38
    พี่อู่เจ๋งกว่าที่คิดไว้อีก โอยยยยยยย แผ่นดินอย่าบื้อ อย่าทำร้ายคนที่รักแบบนี้ ดีนะเป็นหมอกอ่ะ แงงงง พ่อพระเอกแสนดี เอาใจไป ปาใสรัวๆ ปิ๊วๆๆๆ เออ จะบอกว่าโคตรเขิงฉากใส่เสื้อคลุมให้เลยอ่ะ แบบ อ๊ากสสเสเนดยยดดสสดาำน ดิ้นตายไปเลย ฮื่อออ นี่คิดถึงเสื้อคลุมสีดำตอนแดนใส่สมัยปะดิ๊ว โคตรหล่อ โคตรเท่ แล้วนี่ชอบมากตอนพี่อู่บอกหมอกว่ารอยจูบ คือแบบ พี่โคตรซื่อสัตย์ต่อหัวใจตัวเองเลยอ่ะ ยอมแล้วจ้าาาาา จะเอายังไงต่อคะแผ่นดิน สู้ไม่สู้

    ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ ไรท์สู้ๆน๊าาาา
    #2027
    0
  20. #2023 Ge'Min (@eyesuchanuch) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 02:43
    โอ้ยยยย หมอกมาคู่กับพี่ก็ได้!!! พระเอกนี่พระเอกจริงจริ๊งงงง จะไม่ให้อภัยจนกว่าจะมาง้ออู่
    #2023
    0
  21. #2011 Oum Sirilak (@oum-ka143) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 16:44
    แผ่นดินคนโง่ แค่พี่เค้าหายแค่นี้ก็แสดงออกหมดล่ะ แล้วจะฝืนทำไมมากมาย พระเอกเหรอเรา เดี๋ยวหมอกรุกมากกว่านี้พี่อู่ไปหวั่นไหวด้วยแล้วจะน้ำตานอง หมอกตอนซื้อข้าวให้ ตอนอิมเดินมาหาพี่อู่ ตอนลูบหัว คอนเช็ดน้ำตา โอ้ยดีไปหมด แต่มาคู่กับเราแทนนะหมอก ปล่อยเค้าไปเถ้อววว
    #2011
    0
  22. #1990 Nanharuda (@skyblueonly13) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 22:51
    อะโหหหห ตอนแรกก็ว่าจะโกรธหมอกละนะ แต่แบบมาเจอสุดท้ายคือแบบ ฮื่ออออ หมอกกกกก หมอกอู่มั้ยอ่ะยังไงง แง้ หรือหมอกคู่เราก็ได้เราว่างงง พระเอกเรื่องนี้คือกากมากกกก ไม่ไหววว
    #1990
    0
  23. #1965 qingguo (@qingguo) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 06:12
    อมกกก พี่หมอกของนู๋ รักกกกก
    #1965
    0
  24. #1953 l Only . y 13 l (@salid) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 00:42
    พี่หมอกแม่งโคตรพระเอกเลย รักแกกกก คือหมอกก็มีสิทธิบอกไง ความรู้สึกตัวเองอ่ะ แต่ดินอ่ะรู้ตัวช้าละยังมาโทษเพื่อนอีก ถ้าเธอยึดมั่นความรู้สึกตัวเอง พี่อู่ก็ไม่ต้องร้องไห้แบบนี้หรอก แงงงงงง ตอนฉากดินเอาเสื้อมาสวมให้มันแบบ โอ๊ยยยย อย่ามาใจดีนะ! แล้วยัยน้องเพียซนั่นอีก ฮือ โมโหดิน จะยกพี่อู่ให้หมอกแล้ว!!!
    #1953
    0
  25. #1902 parnpts (@parnpts) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 20:40
    นี่ชอบพี่หมอกมากกกอ่ะ คนอะไรรอบอุ่นนนขนาดเนร้้ หลงรักกก
    #1902
    0