Midnight Flight : เธอมีฉัน ฉันมีเธอ (Yuri)

ตอนที่ 7 : Chapter 6 : สามครั้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,691
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 502 ครั้ง
    21 ม.ค. 63

6

สามครั้ง

[คุณไม่เคยบอกเหตุผล อยู่ๆก็หายไป พอไปหาก็บอกว่าเรื่องของเรามันจบลงแล้ว อย่างน้อยๆคุณจะเลิกคุณก็ควรต้องพูดอะไรบ้างสิ]


“ซีบอกคุณไปแล้วว่าขอโทษ ถ้าถามเหตุผลก็คือไม่มี...เราเลิกกันแล้วนะปราบต์ ตอนนี้ซีติดธุระ แค่นี้ก่อนนะคะ”


ฉันกดตัดสายแล้วเดินกลับเข้ามาในส่วนของห้องนอน เรียกได้ว่าห้องนี้กว้างที่สุดแล้วถ้าเทียบกับห้องนั่งเล่น ฉันเป็นคนมีความฝันมาตลอดว่าอยากจะมีห้องนอนที่เหมือนคอนโด สามารถทำทุกสิ่งอย่างได้ในห้องเดียวโดยไม่ต้องออกไปไหน ออกกำลังกาย นั่งดูหนัง ทุกอย่างต้องรวมกันอยู่ในห้องนี้และนี่คือโจทย์ที่องค์อินทร์ต้องตีให้แตกว่าจะตบแต่งยังไง


“ขอโทษทีค่ะ เมื่อกี๊เราพูดถึงไหนแล้ว”


“ห้องสไตล์มินิมอลลิสต์ที่คุณซีอย่างได้...อินว่ามันค่อนข้างจะขัดกับคำว่ามินิมัลไปเยอะ” อินทีเรียของฉันเอ่ยขึ้นหลังจากได้ยินโจทย์ว่าห้องนอนนี้ต้องมีตู้เยอะๆเพื่อเก็บข้าวของ “ถ้าอยากตบแต่งสไตล์นั้นจริงต้องเป็นคนไม่ค่อยมีของ เรียกได้ว่าต้องปล่อยวางได้น่ะค่ะ”


ตอนพูดคนหน้าหวานคล้ายประชดประชันอยู่ในที ประมาณว่าฉันกระแดะอยากจะได้ภาพแบบในนิตยสารแต่กลับทำตัวเก็บของไว้ในบ้านเยอะแยะให้รกจนต้องมีตู้เก็บนั่นนี่ซึ่งมันไม่เข้ากับคอนเซปต์ที่อยากได้เลยแม้แต่นิดเดียว


“ก็กำลังฝึกปล่อยวางอยู่เรื่อยๆนั่นแหละค่ะ งั้นเปลี่ยนคำว่าสไตล์มินิมัลลิสต์เป็นสไตล์กูก็แล้วกัน” ฉันยักไหล่นิดหน่อยอย่างไม่ยี่หระ ยังไงซะห้องนอนก็ต้องเป็นไปในแบบที่ฉันอยากได้ “อยากให้ห้องนอนนี้เข้ามาแล้วน่านอน ทำความสะอาดง่าย หยิบจับอะไรได้คล่องมือ เหมือนห้องนอนของคุณอินเดียนั่นแหละ”


พอนึกย้อนไปตอนที่ตัวเองอยู่ในร่างของนรินทร์แล้วก็ยังรู้สึกประหลาดใจอยู่ดี ครั้งหนึ่งฉันเคยเป็นสามีเธอ ได้เข้าไปในที่ส่วนตัวของเธอและได้เห็นภาพถ่ายมากมาย ห้องนอนสะอาดสะอ้านแต่ก็ยังทันสมัย เรียบง่าย อืม...แทบไม่ได้สังเกตเลยว่าห้องนั้นนอกจากภาพถ่ายที่แปะอยู่บนผนังมีแค่เตียงสีขาวโดดๆเหมาะกับการนอนอย่างแท้จริง


“คุณพูดเหมือนเคยเห็นห้องนอนอินอย่างนั้นแหละ”


อุ้ย...


“ก็เดาเอาจากนิสัยส่วนตัวของคุณอินนั่นแหละค่ะ คงไม่ใช่คนเอาข้าวของไปไว้ในห้องนอนอะไรมากมาย สำหรับคุณอินเดียห้องนอนก็คือห้องนอน อาจจะมีโทรฟรี่เตือนใจตัวเองนิดๆหน่อยๆว่าชอบทำอะไรบ้างเพื่อเป็นแรงผลักดันให้วันต่อไปมีความหมาย พอหาเงินได้มากพอสมควรก็ไปตามล่าความฝันใหม่ๆ”


คนหน้าหวานเหล่มองฉันโดยไม่พูดอะไร ฉันมองเจ้าตัวอย่างรู้สึกสนุกที่ได้เห็นความประหลาดใจโผล่ขึ้นมาหลายๆแว้บที่ฉันพูดนั่นพูดนี่ได้ถูกหมด


“งั้นไม่ต้องมีตู้เตียงอะไรมากก็ได้ค่ะ เอาแค่มีวอร์คอินคลอเซ็ท เตียง แล้วก็โต๊ะเครื่องเขียน“


“มันก็ควรจะเป็นอย่างนั้นค่ะ แต่คุณซีเลือกห้องนี้เป็นห้องนอนมันเลยจะเหลือพื้นที่ค่อนข้างมาก จากห้องนอนมันจะกลายเป็นโกดังมากกว่า ก็น่าจะมีอะไรตบแต่งสักหน่อย อาจจะต้นไม้ปลอม


“แล้วถ้าเป็นดอกทานตะวันละคะ”


ฉันเหล่มองอินทีเรียข้างตัวอย่างนึกสนใจว่าเธอจะทำสีหน้าประหลาดอีกไหมแต่ทว่าคนหน้าหวานกลับเก็บอาการไว้ได้เต็มที่แล้วก้มลงจดไอเดียลงในสมุดบันทึกที่แนบมาด้วย อินทีเรียคนเก่งเอาตลับเมตรวัดนั่นวัดนี่ภายในห้อง ฉันมองท่าทางจริงจังอย่างนึกชื่นชมโดยลืมไปเลยว่ามีเลขาอีกคนยืนอยู่ข้างตัวกำลังมองฉันแล้วยิ้มมุมปาก


“ยิ้มอะไร”


“มองเพลินดีนะคะ คุณอินเดียน่ะ”


“ซีก็ชื่นชอบคนตั้งใจทำงานอยู่แล้ว คุณนี่จับผิด”


“ก็พูดไปตามเนื้อผ้า ว่าแต่เมื่อกี๊ใครโทรมาคะ”


“ปราบต์”


“คนที่ไปเดทด้วยกันที่ญี่ปุ่นน่ะเหรอคะ นึกว่าเลิกตื๊อแล้วนะเนี่ย”


“ก็เหมือนคนอื่นๆที่โทรมางอแงนั่นแหละอย่าใส่ใจเลย” ฉันที่ไม่ทันสังเกตเห็นว่าองค์อินทร์เดินมาหาเลยพูดเรื่องปราบต์เหมือนกับว่าไม่สำคัญอะไร แต่จากสีหน้าคนหน้าหวานน่าจะได้ยินประโยคท้ายๆที่ได้พูดคุยกันพอดี


“เดี๋ยวประมาณอาทิตย์หน้าอินจะทำภาพทรีดีบางส่วนมาให้ พร้อมกับวัสดุต่างๆมาให้เลือกว่าอยากได้ไม้หรือกระเบื้องแบบไหน”


“ขอบคุณมากค่ะ คิดว่าทั้งหลังนี่น่าจะใช้เวลาตกแต่งแล้วเสร็จกี่เดือนคะ”


“ถ้าไม่มีงานเปียกๆอย่างฉาบปูนอะไรพวกนี้ ติดตั้งบิวท์อินท์แป๊บๆก็เสร็จแล้วค่ะ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นแบบไฟนอลต้องเรียบร้อยก่อน”


“แป๊บๆเองเหรอคะ นึกว่าจะนานกว่านี้”


“รู้ค่ะว่าลูกค้าอยากเข้าอยู่เร็วๆ”


“เปล่าค่ะ อยากให้ตกแต่งนานๆ ยังอยากเจอคุณอินบ่อยๆ” ฉันตอบพร้อมกับยิ้มแล้วยักคิ้วให้แต่ทว่าองค์อินทร์กลับแค่พยักหน้าเฉยๆไม่ได้ยินดียินร้ายอะไรจนฉันต้องย้ำ “พูดจริงๆนะคะ อยากเจอคุณอินบ่อยๆ”


“...”


“อยากเจอคุณอินบ่อยๆ”


“รู้แล้วค่ะ” ฉันสังเกตเห็นว่าเจ้าตัวมีอาการเคอะเขินและท่าทางน่ารักแบบนั้นทำให้ฉันต้องเฉลยในสิ่งที่ทำออกมา


“ที่ต้องพูดสามครั้ง เพราะตามหลักจิตวิทยาเลขสามคือเลขที่สมบูรณ์ค่ะ เวลาเราอยากให้อีกฝ่ายเชื่อว่าสิ่งที่เราพูดนั้นจริงจังเราต้องพูดสามครั้ง หวังว่าจะไม่รำคาญ”


“ขอบคุณสำหรับความรู้ใหม่ค่ะ”


“โอเคค่ะ ถ้ามีอะไรที่อยากได้อีกเดี๋ยวซีส่งข้อความไปหา”


“ได้ค่ะ”


“ว่าแต่เมื่อวานได้ข้อความจากซีใช่ไหมคะ?”


องค์อินทร์นิ่งไปนิดหนึ่งก่อนจะพยักหน้า


“ได้แล้วค่ะ”


“โล่งอกไปที เห็นเปิดอ่านแต่ไม่ตอบก็นึกว่าส่งให้ผิดคน”


“งานตรงนี้เรียบร้อยแล้ว งั้นซีขอตัวกลับก่อนนะคะ”


“อย่าเพิ่งกลับสิคะ นี่จะเที่ยงแล้ว...ไปทานข้าวกัน” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงกึ่งบังคับทำนองว่าลูกจ้างต้องตามใจฉันเต็มที่ แต่ทว่าองค์อินทร์แสดงออกชัดเจนว่าไม่ต้องการทำแบบนั้นแต่ฉันไม่ชอบแพ้ “อย่าปฏิเสธสิคะ ซีเสียหน้าหมด”


“อินมีธุระต้องไปทำ”


“ยังไงก็ต้องกินข้าวก่อนไปทำธุระอยู่ดี เดี๋ยวเรากินอะไรง่ายๆแถวนี้ก็ได้”


“...”


“เอางี้ ถ้าซีสามารถปลดล็อคมือถือของคุณอินได้ คุณอินต้องไปด้วยกันนะคะ”


“ปลดล็อคมือถือ?”


“คุณอินตั้งรหัสปลดล็อคไว้ที่หน้าจอใช่ไหมคะ ไม่มีใครเปิดได้นอกจากคุณอินถูกไหม...ไม่อยากรู้เหรอว่าซีจะทำได้จริงหรือเปล่า”


เพราะความอยากรู้อยากเห็นซ้ำยังเหมือนถูกท้าทายในทีทำให้องค์อินทร์ยอมเล่นด้วย และแน่นอนว่า...ฉันปลดล็อคมือถือได้จนเจ้าตัวได้แต่นิ่งเป็นใบ้เพราะตะลึงอยู่


“คุณทำได้ยังไง”


“ถ้าบอกก็รู้สิ งั้นเราไปทานข้าวกัน คุณตกลงยอมให้ซีปลดล็อคหน้าจอมือถือแล้ว เป็นอันว่าซีชนะ งั้นรอเดี๋ยวนะคะขอไปเข้าห้องน้ำแป๊บ” ฉันยักคิ้วอย่างรู้สึกชนะก่อนจะทำเป็นขอคุยอะไรกับเลขานิดหนึ่งโดยเดินแยกออกมาจากองค์อินทร์แล้วกระซิบกระซาบ “ระหว่างนี้ซีจะไปเข้าห้องน้ำ คุณปรางค์ยืนชวนคุณอินคุยไปก่อนนะ”


“แล้วบอสจะให้ปรางค์คุยเรื่องอะไรคะ”


“คุยเรื่องผู้ชายที่โทรมาหาซีเมื่อกี๊ บอกไปว่าซีเลิกกับเขาแล้ว”


“แล้วคุณอินจะอยากรู้เหรอคะ อยู่ๆก็เล่าเรื่องบอส คุณอินเดียงงแย่”


“ก็ทำเป็นนินทาเจ้านายไปสิ คุณเก่งจะตายเรื่องพูดลับหลังซี”


“นี่ชมใช่ไหมคะ?”


“ชมน่ะสิ”


“ก็ได้ค่ะ เห็นแก่บอสหรอกนะ...เอ้อเกือบลืม เมื่อกี๊คุณพ่อบอสโทรมาค่ะบอกว่าติดต่อบอสไม่ได้เลย ยังไงโทรกลับแกด้วยนะคะ”


“โอเค”


ฉันเดินหลบออกมาแล้วแอบมองปรางค์คุยกับองค์อินทร์อย่างสมบทบาท แม้คนหน้าหวานจะไม่ได้ซักถามอะไรมากแต่จากภาษากายฉันรู้เลยว่าเธอตั้งใจฟังเต็มที่อย่างเก็บข้อมูล


ได้รู้เรื่องของกันและกันมันจะทำให้เราสนิทกันมากขึ้น นี่แหละทริค!

 

 

ตอนนี้เหลือเพียงเราสองคนแล้ว องค์อินทร์ยอมออกมาหาอะไรทานด้วยกันใกล้ๆบ้านหลังใหม่อย่างเสียไม่ได้ ขณะที่เดินหาร้านอาหารตามสั่งเราทั้งคู่ก็เดินเคียงข้างกันเงียบๆอย่างไม่รู้จะเปิดบทสนทนาอะไรดี จนกระทั่งคนหน้าหวานเป็นฝ่ายชวนคุยก่อน


“เป็นคนเล่นกลเก่งเหรอคะ”


ฉันอมยิ้มตอนเป็นฝ่ายถูกชวนคุยบ้างหลังจากที่พยายามทลายกำแพงแทบตาย ดูเหมือนว่าจะได้ผลไม่น้อยเลย


“ก็ครูพักลักจำเอาค่ะ บางอันก็ประยุกต์ได้เอง”


“งั้นที่อ่านใจคนนั้นคนนี้ได้ก็เป็นหนึ่งในกลสินะคะ”


“เรียกว่าเป็นทักษะน่าจะเหมาะกว่าค่ะ ถ้าเราช่างสังเกตเดี๋ยวอะไรๆมันก็ตามมาเอง คุณอินเดียเองก็ทำได้นะคะ”


“อย่าเลยค่ะ ไม่อยากไปแย่งงานคุณ ทุกวันนี้ไลฟ์โค้ชเกลื่อนไปหมด” พอพูดถึงตรงนี้คนหน้าหวานก็ทำสีหน้ายิ้มเยาะที่สามารถจิกกัดฉันได้ ส่วนฉันที่รู้อยู่แล้วว่าเธอมีจุดประสงค์อะไรเลยได้แต่ยักไหล่อย่างไม่แคร์


“แต่ไลฟ์โค้ชที่มีความสามารถมีแค่กระจุกเดียว และหนึ่งในกระจุกนั้นก็คือซีเอง”


“ถ้าแค่อ่านใจแล้วทำอาชีพนี้ได้ คงจะเป็นกันทั่วบ้านทั่วเมือง แม้แต่อินเอง”


“คุณอินอ่านใจได้เหมือนกันเหรอคะ”


“ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ แต่ก็พอรู้บ้างว่าจะต้องมองคนยังไง”


“งั้นมาทดสอบหน่อยซิว่าคุณอินเก่งแค่ไหน...เอางี้ ทายซีก่อนก็แล้วกัน มองจากภายนอกคุณอินว่าซีเป็นคนยังไง”


คนหน้าหวานยิ้มบางๆอย่างรู้สึกได้เปรียบ ฉันที่รู้มาก่อนหน้านี้อยู่แล้วว่าเจ้าตัวแอบไปถามปรางค์มาเลยทำเป็นไหลตามน้ำไปเรื่อยเพราะอยากรู้ว่าองค์อินทร์จำเรื่องเกี่ยวกับตัวฉันได้มากมายแค่ไหนแล้ว


“คุณเป็นคนมั่นใจในตัวเองมาก”


“อันนั้นชัดอยู่แล้ว”


“มองว่าตัวเองฉลาดเหนือคนอื่น เป็นคนช่างสังเกต และน่าจะเป็นคนที่วางแผนไว้ในหัวมากมายตามประสาคน...” องค์อินทร์เว้นช่วงไปแล้วเปลี่ยนหัวข้อแทนซึ่งช่องว่างตรงนั้นฉันไม่คิดจะถามต่อเพราะคงเป็นคำที่ไม่น่าฟังมากนัก “รู้ว่าจุดอ่อนของคนอื่นอยู่ตรงไหนและรู้ว่าต้องจัดการกับจุดอ่อนของคนอื่นยังไง”


“ฟังดูลึกซึ้งดีจังค่ะ”


“คุณเป็นผู้หญิงที่ไม่ให้ค่ากับความสัมพันธ์ในเชิงชู้สาว...แฟนเยอะ คุณคิดว่าตัวเองเลือกได้”


ฉันอมยิ้มนิดหนึ่งแล้วยักคิ้วโดยไม่ขัดก่อนจะปล่อยให้เจ้าตัวพูดต่อ


“คุณคบได้ทั้งผู้หญิงและผู้ชาย”


อันนี้เธอไม่ได้อ่าน...เธอได้ยินมา


“แล้วไงต่อคะ”


“คุณเป็นฝ่ายบอกเลิกเสมอเพราะทนไม่ได้ที่ตัวเองจะถูกทิ้ง” ฉันชะงักไปนิดหนึ่งแล้วคิดว่าตัวเองต้องกลับไปต่อว่าปรางค์เสียหน่อยที่วิจารณ์ฉันเรื่องนี้ “คบกับใครได้ไม่นาน คุณกลัวความรัก กลัวการสูญเสีย คุณอยากมีความสุขแต่เลือกที่จะมีความสุขชั่วครั้งชั่วคราวมากกว่า การดึงความสัมพันธ์เอาไว้นานๆจะยิ่งทำให้คุณเจ็บ”


“นี่คิดได้เองหรือไปฟังใครมาหรือเปล่าคะ?”


“ทำไมอินถึงจะคิดด้วยตัวเองไม่ได้ล่ะ”


“ถือว่าคุณอินวิจารณ์ได้ครอบคลุมดี”


“แล้วมีผิดบ้างหรือเปล่าคะ”


“อันนี้ก็...” ฉันทำเป็นเฉไฉ “ไม่รู้เหมือนกัน ยังไม่เคยมีใครพูดกับซีแบบนี้ก็เลยลังเลว่ามันถูกหรือผิด นั่นสินะคะ ซีคบกับใครไม่ได้นานเลย”


“คุณหัวสมัยใหม่เกินไป”


“ในขณะที่คุณหัวเก่ามากเกินไปเช่นกัน”


“กินร้านนี้แล้วกันค่ะ ง่ายดี”


“ก็ได้ค่ะ มื้อนี้ซีเลี้ยง” ฉันบอกอย่างใจป้ำ คนหน้าหวานไม่ได้พูดอะไรพร้อมกับหาโต๊ะแล้วมองไปยังเมนูใหญ่ๆที่แปะอยู่ข้างฝาผนัง แต่แทนที่จะพูดเรื่องเมนูเธอกลับพูดเรื่องที่ค้างกันไว้เมื่อสักครู่นี้


“การที่เราผัวเดียวเมียเดียวมันหัวเก่ายังไงคะ”


“มันบ่งบอกว่าคุณอยู่ในสังคมที่ชายเป็นใหญ่ คุณให้ค่ากับการสูญเสียเวอร์จิ้นมากเกินไปโดยไม่คำนึงว่ามันเป็นเรื่องธรรมชาติ แม้คุณจะไม่มีความสุขแต่คุณก็จะยอมรับมัน”


“แล้วหัวสมัยใหม่เป็นยังไงคะ แบบคุณน่ะ” องค์อินทร์ละสายตาจากเมนูอาหารแล้วหันมาสบตากับฉัน


“ให้ค่ากับความสุขตัวเองมากกว่าสายตาของคนอื่น ถ้าไม่ชอบก็แค่ปล่อยมันไป” ฉันเอามือเท้าคางแล้วสบตาคนตรงหน้าโดยที่ไม่คิดจะหลบด้วยซ้ำ “ชีวิตมันสั้นเกินกว่าจะมานั่งสนใจคนอื่น คุณควรจะต้องมีความสุขโดยไม่จำเป็นต้องคิดว่าเสียสิ่งที่หวงแหนไปแล้ว และต้องแต่งงานกับเขา กล้ำกลืนทนเจ็บปวดในสิ่งที่เขาเคยทำ”


“แล้วถ้าวันนึงคุณเจอคนที่คุณรักขึ้นมาจริงๆ คุณจะอยู่กับเขาแค่คนเดียวหรือคบคนอื่นไปเรื่อยๆเพื่อหาความสุข”


“เรื่องนี้ยังไม่เคยเกิดขึ้นกับซีเลยค่ะ”


“เรื่องอะไรคะ”


“ความรัก”

 

 

 

See : ฝันดี ราตรีสวัสดิ์ค่ะ

 

ฉันยังคงส่งข้อความไปหาองค์อินทร์แม้ว่าอีกฝ่ายจะแค่กดอ่านแล้วไม่ตอบอะไรกลับมาเหมือนเคย แต่ฉันเป็นพวกอดทนเก่งและมีความเชื่อว่าสักวันเธอจะตอบกลับมาบ้างเพื่อรับไมตรี ขณะที่มองข้อความอย่างคิดในหัวว่าจะวางแผนตีซี้กับองค์อินทร์ยังไงต่อ โทรศัพท์ที่ถืออยู่ก็สั่นพร้อมกับเบอร์เรียกเข้าที่เป็นของปรางค์ซึ่งนั่นทำให้ฉันแปลกใจไม่น้อยที่เลขาคนเก่งยังคงไม่นอน


“อะไรคุณ นี่สี่ทุ่มแล้วนะยังไม่นอนอีก”


[บอสคะ ตอนนี้ปรางค์อยู่โรงพยาบาลกับพ่อของบอส รีบมาด่วนเลยนะคะ]


แทบไม่ต้องตอบกลับอะไรฉันก็คว้ากุญแจกับเสื้อคลุมหนึ่งตัวก่อนจะขับรถออกมาจากบ้าน โรงพยาบาลที่ว่าอยู่ไกลจากบ้านฉันพอประมาณอยู่ พอมาถึงก็พบว่าพ่อกำลังโวยวายกับหมอและนางพยาบาลเรื่องการรักษาเสียงดังใหญ่โตจนฉันต้องเอามือกุมขมับ


มีแรงขนาดนี้น่าจะไม่เป็นอะไรมาก นี่ฉันขับรถมาอย่างกับจรวดเพื่อมาดูพ่อโวยวายสินะ


“คุณปรางค์ ทำน้ำเสียงตื่นเต้นเพื่อให้ซีมาดูพ่ออาละวาดหมอเหรอ น่าอายจะตาย”


“บอสมาเร็วมากเลยนะคะ แต่ก็ดีค่ะ คุณหมออยากจะคุยด้วยแต่แกกลับไปแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้บอสมาฟังผลกับคุณหมอเองเลยดีกว่า”


“แล้วทำไมคุณหมอไม่บอกกับคุณไปเองเลยล่ะ คุณก็รู้ว่าทุกหน้าที่ของซีคุณทำแทนได้เลย”


“แต่เรื่องนี้ซีฟังเองดีกว่า”


พอถูกเลขาเรียกว่า ซี ฉันสัมผัสได้ถึงบรรยากาศเคร่งเครียดในทันทีและคิดว่าสิ่งที่พ่อเป็นไม่ธรรมดาแล้ว ด้วยความที่ฉันอ่านภาษากายและสิ่งแวดล้อมรอบด้านได้เป็นอย่างดี เลยพอจะเดาสิ่งที่อาจจะเลวร้ายที่สุดในเคสนี้ได้


“มะเร็งเหรอ ที่ไหน”


ปรางค์ที่เห็นว่าฉันเดาถูกทำสีหน้าตกใจแต่ก็ทำความเข้าใจได้อย่างรวดเร็วและไม่พูดให้ยืดเยื้อ


“ปอดค่ะ”


“ระยะไหนแล้ว”


“สุดท้าย”


โปรดติดตามตอนต่อไป


#MNYuri


ตอนหน้าสำคัญ อิอิ จะได้รู้ละว่าซีรู้จักกับองค์อินทร์ได้ไง ฮิ้วววว


เรื่องนี้ค่อนข้างจะสโลว์เบิร์นนิดหน่อย เลียช้าๆ ไม่ใช่ย่ะ!


ดำเนินไปเรื่อยๆแต่ไม่ถึงขั้นเนิบนาบแต่ก็ไม่ฉับ ฉับ ฉับ เหมือนกัน

อย่างที่บอกว่าเรื่องนี้อยากจะจินตนาการเป็นใครก็ได้แล้วแต่เลยค่ะ แต่พี่มีนางเอกในใจของพี่แล้วววว

อิอิ ช่วงนี้อัพถี่ อย่าพลาด เม้นท์ด้วยขอกำลังจายยย









ราคารวมส่งแล้ว 459.-


E-Book




ราคารวมส่งแล้ว 539.-

 

 




ราคารวมส่งแล้ว คลิ๊กที่ภาพสั่งได้เลย




หรือสามารถซื้อเรื่องนี้ได้ตามร้านหนังสือชั้นนำทั่วไปได้เลย หยิบง่ายจ่ายสะดวกต้องหนังสือชุ้นเอง



Click ที่ภาพ



ผลงานรูปเล่มที่สามารถสั่งซื้อได้

Click











2 เล่มจบ ราคารวมส่งแล้ว 690.-




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 502 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,793 ความคิดเห็น

  1. #1555 103hz (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 17:40
    คุณซีแพรวพราวจังนะคะ แอ๋
    #1,555
    0
  2. #1554 103hz (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 17:40
    คุณซีแพรวพราวจังนะคะ แอ๋
    #1,554
    0
  3. #689 Ckloguaong (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:50

    อินเดียยังไม่ตอบข้อความอาจจะกำลังคิดนู่นนี่นั่นอยู่ แต่เห็นว่าเริ่มสนิทกะนแล้วช

    #689
    0
  4. #418 P.Witch (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:35
    สองคนเริ่มจะสนิทขึ้นมานิดนึงแล้ว ถือว่าก้าวหน้า ส่วนพ่อซี แงะ เป็นมะเร็งระยะสุดท้าย ก้คืออยู่ได้ไม่นานแล้วล่ะ
    #418
    0
  5. #183 Morning-kisses (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 13:00
    เอ้า เดากันไปเดากันมา อ่อยเก่งอ่ะคุณซี เป็นคุณอินไม่หวั่นไหวหน่อยเหรอ รุกเร็วมากอยู่นะ แบบชัดอยู่ว่าสนใจอ่ะ ซีจะเก่งเกินไปแล้ว อ่านขาดมาก
    #183
    0
  6. #142 GufarzaFar (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 00:41
    รอครับ ^ ^
    #142
    0
  7. #141 ehxample_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 23:46
    ได้อ่านแล้วรู้สึกเหมือนได้เติมพลังทุกวันเลยค่ะ555 ขอบคุณที่อัพบ่อยๆนะคะ รอติดตามค่าาาาา
    #141
    0
  8. #140 wansiri_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 23:34
    อ่านได้ขนาดนี้เลยหรออออ
    #140
    0
  9. #139 Kaewana (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 21:29
    ไม่พลาดค่า มาบ่อยๆได้เลยยย
    #139
    0
  10. #138 YBOAP (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 20:32
    มาอัพบ่อยๆแบบนี้นะคะพี่ปลา รอๆ
    #138
    0
  11. #137 sheisthegiftt (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 19:41
    รอจ้าาาา
    #137
    0
  12. #136 yim17 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 18:36
    รักพี่ปลาาาา
    #136
    0
  13. #135 ไอแอมแท (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 18:33

    ปาหัวใจใส่เจ้าปลาน้อยรัวๆเลยจ้าา รออยู่น้าาา

    #135
    0
  14. #134 kanjanakk910 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 18:07
    ว้าวอัพทุกวันเลยหรอคะ ขอให้คนแต่งสวยวันสวยคืนสวยกว่ามิว 555
    #134
    0
  15. #133 Thee_TY (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 17:36
    เลิฟการอัพถี่มากค่ะ
    รอตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อเลย
    #133
    0
  16. #132 Beemgraa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 15:38
    อยากรู้แล้วววววว ฮือ
    #132
    0
  17. #131 janieja (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 14:03
    รอติดตามมมม
    #131
    0
  18. #130 AIRy3011 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 13:13

    รอจ้าา
    #130
    0
  19. #129 poys23 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 12:59
    ตอนหน้าจะได้รู้แล้วว่ารู้จักกันได้ยังไง
    #129
    0
  20. #128 rainbowcheer (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 12:42
    ขออิมเมจหน่อย มันจิตนาการไม่ออกจริงๆๆ
    #128
    1
  21. #127 MiniwolfY (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 12:12
    เอากำลังจายปายย
    #127
    0
  22. #126 jeeralow (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 11:57
    เจ้าเล่ห์จริงๆๆ น่าฟัดมากคุณซี
    #126
    0
  23. #125 Phattraporn30124 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 11:50

    อ่านไปอ่านมาแล้วก็งง

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-03.png

    #125
    0
  24. #124 phantom__ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 10:48
    ซีรุกแรงมากห้ะ😍😍
    #124
    0
  25. #123 Me Gusta 8 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 10:36
    อัพทุกวันแบบนี้ชุ่มฉ่ำปอดมากเลย ขอบคุณนะไรท์ ซีรุกแรงจริง เด่วเค้าจะคิดว่าเล่นๆอีกจิ
    #123
    0