ปลาน้อย On tour

วันนี้ไปผจญภัย ณ แดนไกล๊ไกลมาแหละ ฮิฮิ สงสัยอะเด้ ว่าเรื่องอะไร ฮิฮิ

ต้องมาเกริ่นเรื่องกันก่อน...กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีตัวผุ้ตัวหนึ่งมีชื่อเสียงโด่งดังแต่ไม่กล้าไปเปิดเผยตัวคนเดียว ก็เลยลากเพื่อนไป แต่พอเพื่อนคนนั้นไม่ยอมไปก็เลยงอน

ด้วยความที่เพื่อนคนนั้นไม่รู้จะทำยังไงเลยไปลากเพื่อนๆคนอื่นไปด้วย แล้วตัวผู้คนนั้นทีว่าก็คือ ไอ้ตัวนี้เอง >O<



อีแรดหนุ่มกรุงโซล >O<

(ภาพนี้ทำคอสเพลย์แบบแอลใน เดทโน๊ต -_- ไม่รู้ว่าแอล หรือ แอลเอไบซีเคิลเวอชั่นถูกล้อจักรยานถากหน้า)

ด้วยความที่เพ่อนอย่างอิฉันขี้เกียจง้อนังเดียวก็เลยลากเพื่อนๆทั้งหมดด้วยการเชิญชวนสารถีอย่างแตมรี่ ณ บ้างจาก ให้ขับรถไปส่ง แตมรี่ก็ตอนแรกก็อิดออด พอเคลียร์กับป๊อบปีรี่ได้ก็เลยพาไป ทุกคนก็โห่ร้องดีใจ เย้ >O< ได้นั่งรถโก้ๆแล้วว้อย

ณ วันที่ 20 เมษายน

ปลาปี้ก็แว้บมาเล่นอินเตอร์เนทสักหน่อย ทำให้ได้รู้ว่าเขาเลื่อนเวลาจาก 4 โมงเป็น 2 โมง =[]= อ้าวเวร ก็เลยต้องรีบไปนัดกับเพื่อนๆใหม่เป็นเวลาเที่ยงครึ่ง

แตมรี่มาถึงคนแรก มาถึงก็โทรมา

แตมรี่ : อีนังปลา แกไปมุดหัวอยู่ที่ไหน >O< นี่ฉันมาคนแรกเลยนะ

นานๆเธอจะพูดจาแบบนี้ได้สักทีหลังจากที่เป็นคนมาเลทเกือบตลอดชีวิต เต็มปากเต็มคำเลยนะยะ

ปลาปี้ก็ไปถึงที่นัดหมาย ก็โทรหานังแตมรี่สักแว้บนึงจากนั้นก็พากันไปนั่ง KFC เฉกเช่นเดิม แล้วก็โทรหานังคนขี้งอนพระเอกของงานที่ต้องไปสัมภาษณ์

ปลาปี้ : อีเดียว เมิงอยู่ไหน
เดวี่ : อุ๊...กูเพิ่งตื่น

สารเลวสิ้นดี!! พระเอกของงานนัดเที่ยงครึ่งแต่มันบอกเพิ่งตื่น! พวกเราทุกคนในที่นี้ต่างพากันด่ามันระงม และเพื่อไม่ให้เสียเวลา พวกเราที่มากันแล้วก็ถ่ายรูป แชะๆ >O<



ปลาปี้ใส่แว่น สวยไหมเคอะ >O<



สองคนนี้ไม่ถ่ายรูปก็แดกๆๆๆๆๆ ไม่สนใจหน้าอิฐหน้าพรหมมากๆ

แต่แม้นจะอิจฉาที่มันกินกันแค่ไหน ปลาปี้กับแตมรี่ก็ไม่ลืมเลยที่จะถ่ายรูป แชะ!

เห็นมะ เหมือนชายกับหญิงเลย TOT ทะมายมันเป็นจั่งซี้ T[]T

จากนั้นไม่นานอีนังเดียวก็มาถึงพร้อมทั้งวิ่งแรดไปซื้อเคเอฟซี มันลืมมั้งว่าต้องรีบไป แต่ในเมื่อเจ้าของงานไม่รีบ ก็จะรีบไปเพื่อใครคับ! ก็เลยอยู่ถ่ายรูปกันอย่างสวยงามต่อ ฮิฮะๆๆๆ จนแตมรี่ถามขึ้น

แตมรี่ : ปลาปี้นี่เมิงจะไม่แดกข้าวเลยเหรอ ที่แจ่มใสไม่มีอะไรให้กินนะเว้ย

ปลาปี้ชะม้ายชายตาแลไปยังแตมรี่ด้วยความไม่เชื่อ พลางสะบัดศีรษะไปทางซ้ายเยื้อง 45 องศาพลางพูดว่า...

ปลาปี้ : มีคนบอกจะเลี้ยงแล้วที่นั่น โมโม่สัญญาแว้ว >O<

แตมรี่ : เลี้ยงผักแกแบบกระต่ายเขาน่ะสิ

ปลาปี้ : ไม่!! แม่บ้านที่นั่นบอกจะเลี้ยงเป็ดด้วย OoO

แตมรี่ : ใครวะแม่บ้าน -_-

หลังจากนั้นไม่นานทุกคนก็ตื่นเต้นที่จะได้นั่งรถของแตมรี่กัน OoO พอเห็นก็...โอ้โห รถคันใหม่สีดำคับ สวยอะไรอย่างนี้ >< โดยที่ลืมนึกไปว่าไม่ใช่เฉพาะรถเท่านั้นที่ใหม่...

แม้แต่คนขับก็มือใหม่ด้วย T[]T
ชิกอ๋ายเลย ลืมขออโหสิกรรมกับพ่อด้วย ถ้าตายล่ะ ฮึก...(เริ่มรุ้ว่ารักพ่อมากก็วันนี้แหละ)

นี่คือภายในรถแตมรี่

พวกเราทุกคนต่างพากันสรวญเสเฮฮากันด้วยการฟังเพลงเป็นการซ้อมก่อนไปร้องคาราโอเกะอย่างจริงจัง และเพลงที่ฮิตกันมากๆในรถเลยก็คือ...

โรคหัวใจกำเริบ เลิฟ เลิฟ เลิฟ >O<

แม่งตลอดทางฟังแต่เพลงนี้ =_=

แล้วไม่ช้านานก็มีทอสับจากโมโม่โทรมาหา

โมโม่ : เธออยู่ไหนกันแล้ว
ปลาปี้ : ไม่รู้เหมือนกัน

ในขณะนั้นทุกคนต้องเงียบกริบในรถเพราะป้าโมโม่ไม่รู้ว่าใครมาบ้าง(เข้าใจว่าปลาปี้ไปกับเดวี่สองคน) ทำอะไรไม่ถูกเลยส่งทอสับให้แตมรี่พลางพูดว่า...

ปลาปี้ : สตูบ! คุยเซะ (ตอนนั้นนึกชื่อไม่ออก จะพูด แสตมป์กับลูกชุบรวมกัน)
แตมรี่รู้หน้าที่มากรับสายไปพลางกรอกอย่างไพเราะ
สตูป : สวัสดีค่ะ (น้ำเสียงกระเส่าเร่าร้อนมาก)

สามารถหลอกโมโม่ไปได้ 1 ยก เป๊ง!!

แต่แล้วก็ถึงทางตัน เราไม่สามารถงมทางกันได้จริงๆ เลยต้องจ้างมอไซรับจ้างบรื่นบรื๊น แต่เจือกบอกทางไม่เป็นอีกก็เลยโทรไปถามทางกับโมโม่ แล้วก็สังเกตได้ว่า โมโมคุยกับมอไซรับจ้างนานมาก จากการคาดการณ์คงถามสารทุกสุขดิบ เพราะเห็นมอไซบอกว่า

มอไซรับจ้าง : ผมมีลูกแล้วค้าบ!

กร๊ากกกกกกกกกกกกกก (เค้าล้อเล่นนะตะเอง)


ตุ๊กตาเดวิลน่ารักไหมคะ >O< ป๊อบปีรี่ซื้อให้แตมรี่ แอบตั้งชื่อให้มันด้วยล่ะทุกคน

จากนั้นพวกเราทั้งหมดก็มูฟกันมาที่แจ่มใสด้วยความเสี่ยงอย่างรุนแรง นังแตมรี่แทบจะเอาสีข้างชนแถกกับรถเมล์เข้าให้แว้ว เฮ้อ แต่ก็รอดนะ ฮิฮิ

สิ่งที่คาดการณ์ไว้ก็เป็นจริง ป้าโมโม่น้ำลายฟูมปากไปเลยตอนเห็นสมาชิกทั้งหมด น้องสตูบกับเชอรี่ แปลงร่างเป็นแตมรี่ซะงั้นเลย

ปล. ในรถหัวเราะกันน้ำตาไหลเลยตอนแตมรี่ดัดเสียง 55555555555


อันนี้คือรถของปลาเอง (ห้ามเถียง ไดฉันย่ะ)

พอมาถึงปุ๊บก็มีคนแก่ทำสีหน้าหนักใจ

ป้าโมโม่ (คิด) : ตายล่ะ เราซื้อขนมมาให้เด็กคนเดียว นี่ฉันจะต้องซื้อเลี้ยงอีกเหรอเนี่ย แพง!

ปล. แค่คิดน่ะนะ พวกเรามาถึงปุ๊บ ไม่ทำอะไร โดยเฉพาะแตมรี่

แตมรี่ : มีของกินอะไรบ้างค้า >O<

แม่บ้านที่นั่นก็เลยเอาอาหารมาจำหน่ายจ่ายแจก...อร่อยมาก =_=



เขานึกว่าเราเป็นกระต่ายมั้ง มีทั้งผักและผลไม้ =_= นี่ฉันอดข้าวไปเพื่อใคร?? และนี่คือรายการอาหารที่แม่บ้านเอามาเสิร์ฟ -_-



แล้วก็มานึกเสียใจได้ว่า T[]T ทำไมหนูไม่กินเคเอฟซี ทำไม..ไม่เชื่อแตมรี่แต่แรก T^T หลังจากกินเสร็จ



เหลือแต่น้ำปลาหวาน คุณแม่บ้านก็บอกว่า...
แม่บ้าน(โมโม่) : แช่ตู้เย็นกินอีกได้ >O< (หน้าตาเธอเบิกบานมากๆ)

กูเชื่อเลยค้าบ!!

ด้วยความที่เขาคงสัมผัสได้ว่าเราไม่อิ่มเลยวางของล่อตาล่อใจไว้...อาหารชั้นเลิศ ที่...=_= ไม่แตกต่างเท่าไหร่

แต่ทุกคนก็บอกกินได้ๆ >O< ด(อยากไถ่โทษที่ทำให้เราอดล่ะสิ) นั่นก็คือ..



บ๊วยครับพี่น้อง =_= ต่างกันตรงไหน
.
.


จากนั้นไม่นานนังเดียวก็เอาสคริปมาอ่านๆ แหม โด่งดังจิงจิ๊ง!!


แตมรี่ก็นั่งทำหน้าเคร่งเครียด(เหมือนออกทีวีเอง) ส่วนอีเดียวไม่ได้ตั้งใจท่องห่าอะไรกับเขาหรอก เม้าท์สถานเดียว หลังจากนั้นไม่นานพวกเราก็เลยเบื่อๆ ไปถ่ายรูปกันในห้องน้ำ ขอบอกๆๆๆ

ห้องน้ำไฟสวยมากๆๆๆๆๆๆ >O< (อย่างน้อยก็ยังมีไฟที่พอทำให้อิ่มได้บ้างวะ ชิชะ)


เหมือนเสี่ยมะ?

ลงอ่างกับแตมรี่ >O<

หมอนวดไปแล้วเหลืออาเสี่ยคงเลียวโดกๆค้าบ!!

ไม่ช้านานอีเดียวก็ถ่ายทำเสร็จ มันไม่เคยน้อยหน้าพวกเราเลย มาถึงก็

เดวี่ : กูถ่ายด้วย >O<



5555555555555 ครบทีมจนได้



อีอ้อมเวอร์ชั่นโชว์ฟัน



ประนาม!! แม่บ้านที่บอกจะเลี้ยงเป็ด !!
(เห็นว่าเพิ่งถูพื้นเสร็จ)



รูปนี้คือเหตุการณ์ที่ปลาปี้ทวงเป็ด

ปลาปี้ : ไหนล่ะเป็ด อุตส่าห์มาเพื่อจะเกิน
แม่บ้าน : อะไรกันจ๊ะ โฮะๆๆ เชื่อป้าก็ออกลูกเป็นลิงแว้ว
ปลาปี้ : ที่พูดมาทั้งหมดไม่เป็นความจริงเหรอ T[]T เป็ดน่ะเป็ด
แม่บ้าน: อยากจะหัวเราะให้ท้องแข็งจริงๆ ดูสิ ป้าหัวเราะไม่ไหวแล้ว ออกลูกเป็นลิงนะถ้าเชื่อป้าน่ะ ฮ่าๆๆๆๆ



ค..คือแตมเชื่อน่ะค่ะ คุณแม่บ้าน

ปล.จริงๆแล้วเขาชื่อแม่บ้านน่ะ ไม่ใช่แม่บ้านแบบปัดกวาดเช้ดถู แต่นิสัยส่วนตัวชอบลงไปปัดกวาดเช็ดถูนะ เห็นลงไปงมอยู่ตรงพื้นเป็นนานสองนาน -_-

ขึ้นชื่อว่ามาแล้วก็ต้องทัวร์ให้เต็มที่ใช่มะ เราก็เดินแรดๆๆไป เจอวิวสวยพวกไอ้เดียวก็ถ่ายรูปกันใหญ่นึกว่าสตูดิโอโฟโต้มี



ถ่ายจากมุมพระอาทิตย์กำลังจะตก งดงามยิ่งนัก


ด้วยความสวยงามปลาน้อยก็เลยนั่งชมวิวอะไรไปเรื่อยเปื่อย..จนกระทั่ง

=[]=!!!

เจอไอ้นี่เนี่ยแหละทัศนียภาพประหลาด



กำลังจะเอ่ยปากชมว่า ฮ้า ระเบียงสวย กูเจอร่มเอไอเอทีเดียวกูหุบปากฉับในบัดดล!!

จะกางร่มไปเพื่อใครครับ กลัวปลาเป็นหวัดเพราะตากฝนเรอะ!! =_=

จากนั้นไม่นานพวกเราไม่สามารถอยู่ใน้ห้องน้ำได้นานๆ (เพราะกลับไปถ่ายในห้องน้ำอีก) พวกเราก็เลยระเห็จกันออกมานอกถ้ำ เอ้ย นอกบริษัท โดยกล่าวลาสวัสดีไปยังพี่ๆทุกคน

พี่ทุกคนรับไหว้พวกเรา พลากกวักมือบายๆ (มันเป็นการบอกลาที่แปลกมากเลยอ่ะ กวักมือบายๆแบบกวักออกจากตัวอ่ะ อยากรู้ลองทำมือประกอบ) พวกเราก็เลยระเห็จกันมามาบุญครองกันอีก >O< มาร้องเพลงล่ะทุกคน

แต่ว่าเราแวะกินข้าวกันก่อน มื้อนี้เลยอิ่มไปเลย



เปรียบเทียบ



ความจริงมันเป้นแบบนี้แหละทุกคน =_=

พวกเรากินๆกันอย่างไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อยกันเลยล่ะ พออิ่มเสร็จปุ๊บก็ไปร้องคาราโอเกะต่อ มาถึงก็ร้องได้แหลแร่นแต๊ที่สุด ดูภาพประกอบ..

แต่ละคนมีทีท่าแตกต่างกัน นี่ตอนนี้เราร้องเพลงอะไรสักอย่างที่โฟร์มดร้อง "หว่าว หว่าว หว่าว หว่าว"

ปล. อีเดียวมันเครียดกับเพลงเหรอคับพี่น้อง!! -_-



รูปแรก อีอ้อมไม่ยอมปล่อยไมค์เลย
ไม่เคยเห็นหนุ่มกรุงโซลร้องเพลงก็ดูซะ
สวยตลอดการ
แตมรี่โชว์ใต้วงแขน =_=



ผ่านการปรับแสงมาแล้วนะเคอะ อันนี้แตมรี่ยืนแด๊นกระจายอย่างเมามันส์อยู่คนเดียว ฮิฮะๆๆ >O<

พอหมดเวลาปุ๊บ พวกเราก็วายไปแหลแร่นแต๊กินไอติมอีก เวลาก็ล่วงเลยเข้าสู่ 20.00 น.เข้าไปแว้ว แตมรี่ก็พาป๊อบปีรี่ของเทอมายลโฉมกัน

แต่ไม่ได้รู้อะไรบ้างเลย ในความคุ้นเคยกันอยู่มันแฝงอารายบางอย่างที่มากกว่านั้น...

รูปนี้เป็นข่าวมากๆค่า




ปลาน้อยกับป๊อบปีรี่มองตาซึ้งกัน...



ภาพบาดตา แตมรี่เจ็บปวดไปเลยล่ะสิ ฮิฮะๆๆ >O<

ส่วนใครที่อยากรู้ว่าไอ้เดียวมันออกช่องไหน ไปถามมันที่ไดมันได้นะจ๊ะที่...

http://my.dek-d.com/devil-seoul/

ฮิฮิ รายงานเพียงเท่านี้ ปล่อยให้คนอื่นเขารายงานกันบ้าง โดยเฉพาะนังแตมรี่จะมีอะไรหนุกๆให้เราได้ดูกันหนอ กร๊ากๆๆๆๆ



เจ้าปลาน้อย